Na Starym Rakowie

[storima]

Na Starym Rakowie

Babcia zawsze pouczała :
Jak wychodzisz na dwór
To nie turlaj się po trawie
I nie ciekaj z gołą głowa
Bo się zagorgolisz

Czekaj, czekaj, masz tu słoik i dwa złote
Za złotówkę barszczu przynieś
Złotówka dla ciebie kupisz sobie coś
Tam potem, a… weź butelki te po mleku
I po schodkach zanieś, za ten zastaw
Kup słoniny
Nie masz przecież zalewajki
Gdy w niej nie pływają skwarki!
A… reszta twoja, lecz uważaj
Patrz na ręce ekspedientce
Kiedy waży nie daj się jej
Ochachmecić ! (dzwoni dzwonek)
Wszyscy Świeci, któż to?
Pewnie Majloch, ta pijana wciąż cholera
Albo ten co suchy chleb dla konia zbiera…
A to pan, z administracji…proszę, proszę się
Rozpłaszczyć. O, niech tu się pan powiesi.
W przedpokoju.
Proszę pana, ja do pana napisałam
Na papierze tym, no, prośbowym
Na temat cieknącej wody
Proszę wejść do stołowego.

Jesteś w końcu! Co tak długo
Cię nie było!?
Możeś poszedł ty na łąki?
I tam kąpał się w cieplajce?
Może gorzej pocukrzyli cię koledzy
Na jakiejś tam dziardze?!
Czekaj, czekaj ty łobuzie
Ty zobaczysz nocą
We śnie wróci ta zła siła
Bo nie słuchasz babci
Już cię babok tam wysmera
Na co czekasz?
Zdejmuj buty
Wkładaj chapcie…

[storima]

To już czas po dobranocce
Dobranocka tamtym czasem
W telewizji
Dziesięć minut
Trwała.
Po niej dziennik.
I był tylko ten jedyny.
(istniał program, pierwszy, drugi-radia)
Babcia dziennika nie oglądała
Lecz tradycyjnie, dziecku
Do snu jak prząsniczka
Wiła
Bajki, które morał
Miały. A gdy już zmęczona była
To prosiła dziadka.
Dziadek czytał bajkę z „Misia”
Bądź „Świerszczyka”.
I tak dzionek w starej,
Dawnej Częstochowie
Na odległym
Dziś Rakowie
Literacko się usypiał.

[storima]

nie wtajemniczonych wpewne niezrozumiale slowa
odsylam do watku, ktory stal sie inspiracja tego wpisu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=423
z podziekowaniem za inspiracje,
storima

[storima]

errata:
dla > nie wtajemniczonych w pewne niezrozumiale slowa, pierwszego postu
> odsylam do watku, ktory stal sie inspiracja tego wpisu:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=423
> z podziekowaniem za inspiracje,
> storima

100rima

[youstynus]

oj pamięta sie, pamięta dzieciństwo na starym Rakowie...

[Gość: Misza]

cieplajka to taka rzeczka jakby część warty chyba nie?? ogrzewana przez hute
czy coś ojciec mi tak opowiadał. ale to daawno było już...

[storima]

youstynus napisała:

> oj pamięta sie, pamięta dzieciństwo na starym Rakowie...

Youstynus, podziel sie prosze i Twoja pamiecia, z nami tutaj wspolnie.
chlopak z Rakowa sie klania,
storima

[storima]

tak, Misza, a dokladniej, to koryto sciekow industrialnych z huty, wowczas
imienia Boleslawa Bieruta. szalenie toksyczny splyw do rzeki Warty, zaraz przy
moscie.
nazwa wywodzi sie stad, ze woda w tym miejscu byla zawsze ciepla. z tego wzgledu
co niektorzy chlopcy z Rakowa kapali sie w tym splywie pozna jesienia, badz
wczesna wiosna.
chlopcow rowniez bawily 'efekty wizualne': wielobarwne plamy toksyn--taki pokaz
psychodeliczny na wodzie.
Pozdrawiam Was,
storima

[Gość: Witold]

Storima! Masz rację z tą cieplajką, tylt, że nie do końca. Owszem ta czarna maź
mieniąca się na wierzchu różnymi kolorami tęczy płynęła z HBB poprzez
prymitywny osadnik niewiele "oczyszczona"prosto do Warty. Ale w niej kąpałi się
tylko dewianci typu Jurek C. z Pekinu. Natomiast właściwa cieplajka była na
zbiorniku zaraz przy stacji pomp. I tam nawet jesienią czy wczesną wiosna można
sie było kąpać bez obawy o choroby skóry, co osobiście wraz z kolegami często
praktykowałem. Miała ona jednak pewien mankament. Nigdy nie było do końca
wiadome, gdzie jest jej granica. I zetknięcie sie nagle z przeraźliwie zimą
wodą zbiornika nie należało do przyjemności. A pamiętasz "rowy" albo słynny
kołek pod mostem, z którego dawało się pierwsze w życiu "nury". Łąki kwitły
życiem. Ćzy nie można pomyśleć o przywróceniu łąkom ich rekreacyjnego
charakteru. Och łezka sie w oku kręci.

[pitzeg]

Łąki sa wporzo
kolega ma racje, naprawde można by je było zagospodarować rekreacyjnie.
Jest gdzie iść z psem na spacer, ja się wychowałem na tysiącleciu, ale
przeprowadziłem na raków i tu mi się bardziej podoba.

[Gość: ania]

dokladnie, zgadzanm sie z przedmowca!(przedpiszca:)
ja mieszkalam ponad 20 lat na polnocy
tyeraz opd 5 na Rakowie
i tu jest klimat...tu jest cudnie!!!

[storima]

no dobra
dziadek odszedl*
sam zostalem*
w mocy slow
podlug ktorych
gdy ich

nie wysluchasz*tos jest*
trup

trupa zawsze sie ja balem
zwlaszcza gdy
umarle cialo, ogladac
ogladalem
(taki zwyczaj, ze umarle
cialo
zawsze w domu, umarlego
wystawiac
w trumnie
wystawiano)
a to byl z podworka kolega
'mistrzem' zwany
do czasu jak
w tych jego zawodach
tramwaj ucial glowe cialu

Bo byly takie wyzwania
Kto jest mocny niech sie
Sklania do lotu
Ptakiem jetst
I z tramwaju
W biegu skoczy
Na witrazu rondowym
W strone Kucelniki!

I byl taki
Jego glowe
Przywiezli
I zszyli
Aby cialo
Jego pamieci
Osobe, dziecko, w trumnie zlozyli
Jak to Koledzy z Podworka
Mowili:
Do skrzynki.
Koszmar.
Sny sie placza
Wspomnieniem kolegow.
Znalem ich, a odeszli
Czemu
Czemu
Czemu

na podstawie pamietnikow nastolata z lat 60-siatych.

[Gość: radioFcM]

100rima: Jestem pełen podziwu dla Twojej miłości do Medalikowa a zwłaszcza do
tej pieknej i samowystarczalnej dzielnicy. Nie wiem ile wiosen sobie liczysz,
ale czy paiętasz żródła z wodą, które wybijały zaraz przy hucie (na końcu
Perla), albo raki chodzące w strumykach?? Pewnie jak wielu Rakowiaków pływałes
na Warcie przy łąkach. I woda była tam nawet przezroczysta :)
Pozdrawiam

[storima]

RadioFcM, tak, oczywiscie, pamietam raki chodzace w strumykach, zaby i traszki.
Lecz wyobraz sobie, ze te bijace zrodlach na koncu Perla, to tak cos przez
mgle... (napisz prosze wiecej). Warta na lakach, tak, byla przezroczysta, widac
bylo dno. Lecz przy moscie przy Aleji Pokoju, tam gdzie wplywaly scieki z huty
to juz bylo nieco gorzej. Dziekuje za mile slowa. Z mojej strony to postaram sie
cos niecos dorzucic z 'pamietnika chlopca z Rakowa', ale prosze i Ciebie i
kazdego kto moze jakis szczegol, zdarzenie, do tego obrazu domalowac slowem,
niech smialo to czyni.
Pozdrawiam,
100rima

[Gość: Misza]

ostatnio też tu na Warcie raka zlapalem :) a nawet 2 ale maleństwa...

[storima]

Gość portalu: Misza napisał(a):

> ostatnio też tu na Warcie raka zlapalem :) a nawet 2 ale maleństwa...
o joj, malutenkie raczki... czy one juz tak od niemowlectwa ucza sie chodzic 'do
tylu'?
Tylko prosze nie pisze Misza publicznie gdzie sie raki na Warcie lowi, bo
przyjda klusownicy i wytrzebia nam jedna z niebianskich konstelacji!

ja pamietam podchody na traszki, ale tylko, aby ja zlapac i potem zaraz wpuscic
do wody. Byly dwa wyjatki, raz gdy lapalismy traszki z kolega Pawlem, dla
naszego terrarium w szkole podstawowej. Sami je zbudowalismy i wyrzezbili
'terre' cementem.
I tam sobie traszki zyly w pracownii biologicznej. A o drugim przypadku zabrania
traszek napisze przy okazji.

To jednak raczki sobie dalej raczkuja w czestochowskiej Warcie!
Mam nadzieje, ze wraz z zamknieciem toksykalii huty do Warty, maja sie one jak i
inne wodne czestochowskie zwierzatka o wiele lepiej!
Pozdrawiam Zwierztaka Wodne Rakowa!
No i oczywiscie Was Wszystkich!

[Gość: Misza]

na traszki sie chodzilo niedaleko mostu nad Kucelinką gdzie surówka na hute
jeździ tam byly takie spore zbiorniki i mozna bylo nalapać ich sporo, jak ryby
je sie nieraz na zylke lapalo a dalej już na terenie huty cmentarz zydowski też
ciekawie, fajne tam tereny są, sie wkońcu dzieciństwo spędzalo tam... Na
walcowni do niedawna można bylo sobie jeszcze pograć w pile na boisku a teraz
nie wpuszczają, lipa i skandal gdzie niby mamy teraz grac??

[Gość: Roteiro]

Włśnie toż to skandal, niedość ze boisk do kosza na rakowie dalej nieprzybywa,
a linie musimy malowac sobie sami, to teraz padł ostatni bastion sportowej
rozrywki,na naszym osiedlu, jakim jest walcownia. Kiedys Huta dzięki której to
osiedle od niepamiętnych czasów istnieje, bardziej dbało o rozwój fizyczny ,
mieszkańców a teraz...

[Gość: Ala]

Kiedy miałam kilka miesięcy, moi rodzice przeprowadzili się z dzielnicy
Podbucze, gdzie się urodziłam, do jednoizbowego mieszkania w domu stojącym tuż
przy hucie. Jak przez mgłę pamiętam tę izbę, którą ogrzewał żelazny piecyk
(tzw. żeleźniok), pamiętam mojego Tatę, siedzącego na niskim stołeczku, a obok
jakiegoś mężczyznę, wytwarzającego kapcie (chapcie) z filcu. Ten filc był w
kształcie koła, które można było popychać (turlać). Na stojącym po lewej
stronie od okna łóżku, na pierzynach i poduszkach przykrytych jakąś jasną
tkaniną leżało w beciku niemowlę. To była moja siostra Basia, młodsza ode mnie
trzy lata. Do tego zawiniątka zaglądał piesek Misiu; przednimi nogami opierał
się o pościel i wysoko unosił łebek. Tę scenę pamiętam.
Pamiętam, że siedziałam z Babcią Weroniką pod stołem, bo była strzelanina. Czy
jest możliwe, aby dziecko mające niecałe 14 miesięcy zapamiętało? A może
opowieść Babci o czasach wojennych była tak sugestywna, że wyobraziłam sobie tę
scenę? Może. Tego już się nie dowiem, Babcia, Tata i Siostra już nie żyją.
Zostały fotografie i pamięć.

[storima]

Alu, piekna pocztowka ze 'starej Czestochowy'. Ciekawe, jasno nakreslone detale.
Czy mozna zapamietac cos w tak dzieciecym wieku? Ja mysle, ze tak, ale rowniez
opowiadania Twojej Babci, tego rodzaju pamiec stymulowaly.
Prosimy o wiecej. Nie koniecznie ze 'starego Rakowa'. Watek ten jest raczej
pretekstem do przesylania nam tutaj pocztowek Czestochowy z czasow dziecinstwa,
mlodosci, bez wzgledu na generacje pokoleniowa autorow wspomnien.
Lecz Ty jednak, pamietasz rowniez i Rakow z Twych licealnych czasow.
Pozdrawiam Serdecznie,
storima

[Gość: xx]

bardzo wspólczuje takich wspomnien ja bym nie chciała takich mieć ale miło ze jednak dobrze wspominasz na sz rakow!!!1

Sreberko Na Starym Rakowie

[Gość: storima]

Czy mogę Tobie
Pkazać moja tajemnice?
Boisz się?
Deszcz pada—ja wiem.
Pójdź za mną.
Łopatk(om) zakopałam moja tajemnice.
Myślałam o Tobie.
Jaki byłeś wtedy kiedy
Ciebie kochałam.
To tu jest zakopane.

Czay widzisz to moje świecidełko,
Które świeci w zakopanej ziemi?
_________


takie to byly na Starym Rakowie
dzieciece spotkania....

dziciństwo na rakowie

[Gość: natalcia]

mam 16 lat i jeszcze 3 lata temu pamiętam jak sie na wagary chodziło na 'żyda'
no to były czsy dzięki za przypomnienie bedę sobie teraz wspominać. Albo jak w 20 chodziło sie z pania nad warte juz niestety tą zanieczyszczona ale pani nam opowiadała jak sie kiedys tam kompało nie da sie zapomnieć jak sie bawiłam tam w parku przy Łukasinskiego teraz juz tak nie ma teraz dzieci jezdzaz rodzicami na plac zabaw do Mc'DONALDA wiele sie zmienia ale dobrze ze zostają wspomnienia!!!!!!! POOOZDRO dla wszystkich któży sie tu wychowali!!!!:D

[storima]

Kulki, kulki, kulki
Błyskają: Planety
To są (mówi dziadek
Rozciągając na sznurku
Kolorowe kule)
Jedna poręcz łóżka
To początek Świata
Druga poręcz łóżka
To początek życia.
Ja się bawię z tobą
Tymi to gwiazdami
Jak ty kiedyś będziesz
Z mymi prawnukami.


Do dziś pamiętam
Kolorowe Kulki
Zawieszone nad mym
Łóżkiem.

To Wszechświat dzieciency,
A w nim Dziadek
Pierwszym
Panem Bogiem.

Piaskownica

[storima]

PIASKOWNICA

Mama kiedyś powiedziała :
No już pora wyjść
Tam na dwór i samemu
Stawiać babki
W podwórkowej piaskownicy.

Wiec wyszedłem
Sam tak chciałem
Prosząc wcześniej
Wiele razy o to Mamę.

A to tylko tak się stało
Bo gdy kiedyś
Bez przyzwolenia
Kiedy Babcia u sąsiadów
Dziadek drzemał na kanapie
Ja wstawiłem stołek pod drzwi
I na stołku stojąc przy drzwiach
Otworzyłem wszystkie zamki.

Tak otwarte po raz pierwszy
Drzwi na świat mój, wziąłem grabki
I wiaderko i szpadelek
Aby sobie stawiać babki
Po drugiej stronie ulicy.


Sam ja stoję
A ulica tak się rusza
Przejść nie mogę
Bo się bojem .

O, to pędzi jakiś żuk,
To warszawa
Jakaś nyska
To syrenka za syrenka
Miedzy
Wołgą gdzieś się wślizga.

Nagle krzyknął, o mój dziadek
Gdzieś z Alei tej Pokoju,
A tak przecież patrzę,
Szukam krzyku
A to z mojego balkonu:
To mój wnuczek!
Proszę uratować go z ulicy
I wprowadzić (tutaj podał głośno i schodowa klatkę i piętro i numer mieszkania):
Przyprowadzić, wprost do jego domu!

I tak przyprowadzony
Przez Panią, której do dziś
Nie znam, choć
Z tego zdarzenia pamiętam.

Zamiast lania:

Wyprosiłem
Ojca, Mamę ,
Babcie, Dziadka:

Co bym samodzielnie
Stawiał
Nie gdzieś na ulicy,
Ale moje własne babki
W naszej wspólnej:

Podwórkowej piaskownicy.







storima

[Gość: Elżbieta]

Do storima
Czy mogę wykorzystac Twój wierszyk o Rakowie do zaprezentowania grupie
nauczycieli jako przykład dawnego dziedzictwa językowego.Oczywiście z Twoim
podpiesm internetowym.

wierszyk

[storima]

Elzbieto, jak najbardziej. I jest mi milo, ze ktos jeszcze pamieta o szacunku dla
anonimowych artystow! Prosze tylko, abys rowniez uprzejmie wskazala na zrodlo
inspiracji: Forum "Gazety Wyborczej" Czestochowa, watek Zioma "Slownik Gwary
Czestochowskiej."
No i tez, jesli mozna uslyszec Twa recenzje ze spotkania, temat, wazniejsze
przemyslenia, no i jak ten wierszyk zostal odebrany.
Czy mozna Twoja
odpowiedz otrzymac na watku "Slownik Gwary Czestochowskiej"?
Pozdrawiam,
storima

[Gość: Skrzat55]

Do Storimy. Pomyliłeś osoby. "Mistrzem" zwano kolesia z tej samej klatki lecz z
parteru, a ten nieszczęśnik " bez głowy" mieszkał na trzecim piętrze. Chwali Ci
się jednak lokalny patriotyzm.

Podziękowanie dla storima

[Gość: Elżbieta]

Bardzo Ci dziękuję za umożliwienie skorzystania z Twojego dorobku.Oczywiście
zapoznałam ze źródłem pochodzenia, autorstwem i możliwością właczenia się na
forum w dziedzictwo kulturowe języka częstochowskiego.
Wiersz został odebrany z naprawdę wielkim entuzjazmem.
Osoby które z dzieciństwa pamiętają te zwroty i wyrazy z rozrzewnieniem
i tęsknotą za tym co minęło i nie mam tu na myśli jedynie te piękne
strofy.Osoby młodsze z żartem ale sympatycznym.Dyskusja potoczyła sie w
kierunku dlaczego to dziedzictwo językowe zanika.Wmówiono nam, że takim
językiem posługują się ludzie mało wykształceni,pochodzenia wiejskiego i inne
podobne niedorzeczności.Dziś kiedy wraca moda na odrębność,na szacunek do
dawnego dobrze że są tacy jak Ty którzy przypomnieli i może będą kultywować
tradycje językowe starej Częstochowy.
Dziękuję Ci serdecznie.Pozdrawiam

[storima]

Elzbieto, dziekuje za Twoje zaproszenie. Nie na codzien anonimowi artysci maja
okazje do spotkania sie z realna publicznoscia po przez slowo---nastroje,
refleksje, ten szczegolny w tym przypadku klimat jezykowy 'starej Czestochowy'.
Czy pewne dawne slowa wywodza sie z wiosek? Tego nie wiem, nie jestem
jezykoznawca. Wiem natomiast, ze chocby i nawet byloby to to faktem, to coz w
tym zlego? I to kiedys zagina. Iluz artystow czerparlo badz melodie, badz
slowa, motywy, ktore rodzily sie pod slomianymi strzechami? Wazne, aby o tym
pamietac.
Dziekuje rowniez Serdecznie za relacje z Waszego spotkania.
Pozdrawiam,
storima

[Gość: Mariusz]

Ja również dziekuje za przypomnienie języka dzieciństwa. Naprawde genialny pomysł.

[storima]

Skrzacie, dziekuje za sprostowanie. Rzecz w tym, ze nie jest to dla mnie tak az
istotne, aby trzymac sie dokladnie szczegolow. Kresle czasem postaci, ktore
oparte sa na wydarzeniach autentycznych, ale dodaje do tego swiata pewne rzczy ,
aby ten realizm, atmosfere przyblizyc (tak jak Babcia, w rzeczywistosci nie
jest moja bacia). Sprawa ksywki 'mistrzu' ma swoj dalszy rozwoj (o tym kiedys
przy okazji), ale prosze Ciebie o wiecej szczegolow (oczywiscie bez podawania
konkretnych nazwisk) w temacie 'mistrza' jak i rowniez specyficznych obrazow,
wydarzen ze 'starego Rakowa'. Oczywiscie mile widze Twoje komentarze.
Serdecznie Pozdrawiam,
storima

[storima]

Gość portalu: Skrzat55 napisał(a):

> Do Storimy. Pomyliłeś osoby.

Chyba tak.
Prosze wyjasnij.

[storima]

WierszyKazddy potrafi
Ulozyc.

Czy to szczere ukladanie???

[storima]

> WierszyKazddy potrafi
> Ulozyc.
>
> Czy to szczere ukladanie???

Ukladanie samo w sobie winno byc szczere.
Uprawajac ukladanki
szczerosc nie jest jej wyzwaniem,
jest ich
(ukladadanek)
zapisem
i
podpisem.

[Gość: storima]

Gość portalu: Elżbieta napisał(a):

> Do storima
> Czy mogę wykorzystac Twój wierszyk o Rakowie do zaprezentowania grupie
> nauczycieli jako przykład dawnego dziedzictwa językowego.Oczywiście z Twoim
> podpiesm internetowym

No popatrz Elu, ale rozwija sie ten wierszyk , sluchowiskiem radiowym w stylu
Teatru PRadia czasow, przed J./lata w swiatowym nam wymiarze : czterdzieste
ubieglego stulecia/
Cage'm w kierunku fal odglosow wspolczesnego nam wieku;)))


storima

Raków, Dąbie ....

[storima]

Wieczor na Lakach.

Wrzesniowy wiatr
Babiego Lata
Zaplatuje sie w jesien

Cicho sunacej sie Warty
Uspionych straznikow
Uciekajacego watku
Letniej pajeczyny

Ewa
Tanczy
"Carpe Diem"

W tle rozswietlane
Niebem
Hutniczych piecow
Kontury czajnikow
Wypelnione wrzatkiem
Ciagnie je ciuchcia
Po przez pola laki
Laki pola
W dal...

_____________

"carpe diem"
"chwytaj dzien"

chwytaj ten moment, ten czas ta szczegolna pore.

[Gość: Misza]

no mnie ta ciuchcia z surówką prawie rozjechala kiedyś :)

RE:ciuchcia z surówką prawie rozjechala kiedyś

[storima]

jak to sie stalo Miszo? bawiles sie na torach?
w ktorym miejscu to sie wydarzylo?
Pozdrawiam
storima

[Gość: Misza]

na moście nad kucelinką gdzie surówka jeździ na hute :)

"nad kucelinką gdzie surówka jeździ na hute :)"

[storima]

najpierw to ciuchcia wysuwa sie z bramy huty, przejzdza przez ulice (zapmnialem
nazwy), wtacza sie na laki, przejezdza przez most nad Warta, (w tle noca ognie
huty), nastepnie lakami.... i tu mi sie pamiec gubi.
Czy mozesz dopisac dalsza droge?
Ciuchcia juz chyba teraz nie istnieje? Tak jak i te "czajniki", ktore
przypominaly mi rysunki "pociagu czajnikow" z "Akademii Pana Kleksa".

[Gość: Misza]

dalej pod wiaduktem za rondem tam chyba dalej aleja pokoju jest co prowadzi do
szpitala hutniczego, i jedzie kawalek przez ląki na tych ląkach kiedys byly
takie bajorka co to sie tam traszki lapalo i wjeżdża na most nad kucelinką i w
brame na hute obok niedaleko jest cmentarz żydowski, często sie bawilem w
tamtych rejonach, ale chyba tera zjuż nie jeździ a jak tak to sporadycznie...
chodzilo sie nieraz po torach i zbieralo kawalki metalu co z wagonów wypadly i
wymyślalo co to przedstawia, fajne wspomnienia.

[storima]

Misza, dziekuje za wycieczke torami dawnej "ciuchci".
Andrzejkowe wrozby z figur i figurynek surowki...
dziekuje za ten, szalenie specyficzny i piekny szczegol, chyba tylko z Rakowa,
no oczywiscie i Dabia--Czestochowa.

Raków, Dąbie... (poprawnie:)

[storima]

Raków, Dąbie...

Wieczór na Łąkach.

Wrześniowy wiatr
Babiego Lata
Zaplątuje się w jesień

Cicho sunącej się Warty
Uśpionych strażników
Uciekającego wątku
Letniej pajęczyny

Ewa
Tańczy
"Carpe Diem"

W tle rozświetlane
Niebem
Hutniczych pieców
Kontury czajników
Wypełnione wrzątkiem
Ciągnie je ciuchcia
Mostem
Pól
Łąk
W dal...


_______________

"carpe diem"
"chwytaj dzień"

chwytaj ten moment, chwile, ten czas, tą szczególną porę.

Kolysanka z Czestochowy

[storima]

Jesienna Babci Kołysanka

Październik to taki
Pan Zdziernik
Wiatrem wrze
Liśćmi we śnie,
Które po Wrześniu
Ostatkiem sił
Trzymają się
Gałęzi drzew.

Drzew, które śpią
Wiosenny mając sen.

Gdyby ten Wrzesień
Nie poddał się
Rwącym wiatrom
Pana Zdziernika
Zrywanych liści
Z drzew i jesień
Przemienił w wiosnę!

Lecz Wrzesień śni
Babim Lata końcem
Tuląc je również do snu.

Babie Lato śpi.

A Październik
Jak to Pan Zdziernik
Resztki lata zdziera
W jesień świat ubiera
I zostawia kolejny sen.

Sen ten będzie śniła
Śnieżno-mroźna zima.

Obudzi się wiosna.

Ale wiosna jeszcze śpi.

Dobranoc Skarbie,

Śpij. Ja już domknę
Od pokoju twego
Również śpiące
Lecz skrzypiące
Z lekka
Nawet we śnie

Drzwi.

[365th]

Jeśli Dąbie to jeszcze stacja Raków Częstochowa i tory i pociągi.... Sam nie wiem co w tym jest ale kochałem patrzeć na te plątaniny torów biegnących na Katowice i do centrum. I jadące w nocy pociągi.

[Gość: Wlodek]

Czesc!
Juz z antypodow.
Bylem - niestety [za`]krotko - na Twoim starym Rakowie.
I tak sobie mysle, ze dobrze, ze u Ciebie ostal sie ten ...ladniejszy.
Najlepszego!
Pozdrowienia od Was do forumowiczow przekazalem.
Jako sie rzeklo wczesniej.

[Gość: Ala]

Kiedy po dwudziestu latach nieobecności los ponownie rzucił mnie do Częstochowy
i kiedy rozpoczęłam pracę niedaleko szkoły, do której chodziłam, MUSIAŁAM pójść
zobaczyć dom, w którym mieszkałam, będąc brzdącem. To niesamowite wrażenie, bo
z tamtych czasów pamiętam fragment podwórka, schodki, z których spadłam, łamiąc
sobie obojczyk, komórki i ogromny dla dziecka dom. A tak naprawdę to był dom
piętrowy.

[Gość: Wlodek]

Gość portalu: Ala napisał(a):

> Kiedy po dwudziestu latach nieobecności los ponownie rzucił mnie do
Częstochowy i kiedy rozpoczęłam pracę niedaleko szkoły, do której chodziłam,
MUSIAŁAM pójść zobaczyć dom, w którym mieszkałam, będąc brzdącem.

- To i tak masz szczescie. Ja swoj dom mialem okazje zobaczyc na zdjeciu w
Gazecie gdzie prezentowano muszle koncertowa w parku na Zawodziu.
Teraz po tym miejscu jezdza samochody....

[storima]

Alu, kolejna Twoja pocztowka z przeszlosci. Rzeczywiscie, gdy jestesmy jeszcze
wzrostem niewielcy i doswiadczenie zycia dopiero puszcza kielki, przedmioty
wydaja sie byc olbrzymie a dorosli wszchwiedzacy.
Wiem, ze aby wyslac pocztowke z przeszlosci, trzeba miec odpowiednia chwile i
odszukac ta tajemna, skrzetnie ukryta skrzynke na listy. Mam nadzieje , ze Ty
Alu jak i inni Forumowicze, od czasu do czasu tego rodzaju pocztowki, beda nam
dosylac.
Pozdrawiam,
storima

[storima]

Dziekuje Wlodku, za wizyte na Starym Rakowie i za przekazanie od nas pozdrowien
Forumowiczom. Mam pytanie; Czy w Twojej obecnej Kanadzie spotkales sie z czyms
co przypominaloby Tobie, badz zagralo nutka, Czestochowy Twojego dziecinstwa?
--fragment krajobrazu (urban or natural), sytuacja... no nie wiem...
Pozdrawiam,
storima

[Gość: Wlodek]

Czy w Twojej obecnej Kanadzie spotkales sie z czyms
> co przypominaloby Tobie, badz zagralo nutka, Czestochowy Twojego dziecinstwa?

Tak sie troche dziwnie zlozylo, ze mieszkam w takim kawalku dystryktu
vancouverskiego, ktory moze doskonale kojarzyc sie z ...Zawodziem
Wspominalem to z reszta na spotkaniu forumowym.
Mieszkalem miedzy lukiem Warty, a Kucelinka i Parkiem Narutowicza.
Tu podobnie miedzy Fraser, Pitt i Coquitlam Rivers.
Kiedys rowerem jezdzilem wzdluz Warty do Mirowa i wracalem wzdluz Kucelinki.
Teraz tez dystans mam ciut dluzszy - ok 40 km.
Jest jednak roznica... Dwie pierwsze rzeki sa sporo szersze od Wisly w Krakowku.
Ta trzecia moze przypominac Warte
I to wszystko przeniesione - powiedzmy- w okolice podhalanskie.
Z tutejszym Giewontem wlacznie.
tak, ze pod tym wzgledem nie moge narzekac.A na dodatek mam tez plus, ze na
glowe mi nie dymi zaden komin elektrowni:)) A do MT St Helen jest ok 600 km
wiec powietrze jest calkiem przyzwoitej jakosci.
Mialem okazje niedawno polazic po tych miejscach o ladne pare lat starszych
i .... mam mieszane uczucia, bo to z jednej strony sentyment, a z drugiej szara
rzeczywistosc...I wszystko jedno, czy to Zawodzie, czy Katedralna, czy jakas
inna Mala, czy Warszawska.
Najlepszego
I pozdrowiania dla.... Wiesz.
Wlodek

[storima]

Dziekuje za podzielenie sie "Zawodziem" w Vancouver. Co mnie zaciekawilo Wlodku
to ten aspekt o ktorym pisala Ala: dorosly czlowiek operuje innym rozmiarem
perspektywy otaczajacej go rzeczywistosci. W twoim przypadku Wlodku, rozmach i
rozmiar krajobrazu w ktorym obecnie przebywasz, jest ta potezna rzeka i
rozleglymi w nieskonczonosc polami twego dziecinstwa.
Pozdrowiam.

[Gość: Wlodek]

storima napisał:

> Dziekuje za podzielenie sie "Zawodziem" w Vancouver. Co mnie zaciekawilo
Wlodku
> to ten aspekt o ktorym pisala Ala: dorosly czlowiek operuje innym rozmiarem
> perspektywy otaczajacej go rzeczywistosci. W twoim przypadku Wlodku, rozmach i
> rozmiar krajobrazu w ktorym obecnie przebywasz, jest ta potezna rzeka i
> rozleglymi w nieskonczonosc polami twego dziecinstwa.
> Pozdrowiam.

Ladnie to napisales.
A pola? Tez byly w realnej rzeczywistosci. Od Zlotej Gory az po Mirow.
To byla kiedys calkiem zywa pomiejska dzielnica.
Podobnie jak Stradom, czy stare Rocha.
Dzis te same domy wrosly juz w ziemie i kto mogl uciekl z nich gdzie pieprz
rosnie.
To moje obecne Zawodzie jest bez watpienia przyjazniejsze mieszkancom, niz to,
ktore mialem okazje obejrzec kilkanascie dni temu.
Ale sentyment do tamtego nadwarcianskiego pozostaje nadal bez zmian.
I pewnie tak bedzie dotad do kiedy skleroza nie wyzeruje plyty pamieci:)))
Najlepszego
Wlodek

[Gość: spadochroniarz]

To ja! Wiesz o kogo chodzi!

Pan Antoni.

[storima]

Pan Antoni

Pan Antoni spacerował
W Alejach Pokoju
Ubrany w waciaka
Z uszatką na głowie
W waciakowych butach
Chodził sobie
Podgwizdując
Na Starym Rakowie.

Pan Antoni
Strzelał sobie z bata
Gnał na niewidzialnym
Koniu galopując
Przez pół świata.

Pan Antoni.

Pan Antoni
Na swym
Koniu
Panienkom się kłaniał
Wygwizdując żurawiejki
Jak przystało na ułana.

Wiosna, lato,
Jesień, zima
Jednako ubrany,
Ale zimą był bez bata:
„Szkoda konia
Zimą męczyć
Wojny przecież nie ma,
A i rzemień jest zmarznięty
To i bat nie strzela”.


Pan Antoni mieszkał sobie
W piwnicznej izbie bloku
Przy Alei Pokoju.

Pan Antoni życiem swoim
Nie szkodził nikomu
A gdy mógł bądź
Go ktoś poprosił
Zawsze temu komuś
Pomógł.

W zamian za to
To sam Pan Bóg
Zesłał mu sąsiadów
Którzy szanowali
I pana Antoniego
A i konia jego.
Ciepła strawę przynosili
Nie żałując nigdy
Dobroci i otuchy
Mocą szczerego słowa.

A w Wigilie każda
Pan Antoni
Bez waciaka,
Ale w garniturze
I koszuli śnieżnobiałej
Zasiadał u stołu
Przy którym rodzina
Starym polskim
To zwyczajem:

Jedno wolne miejsce
Dla pielgrzyma-wędrownika
Który co dzień pości
Wolnym krzesłem go
Na Święta
Do stołu zaprasza
I w pokoju gości.

Na Starym Rakowie...

Kto z Was pamieta Pana Antoniego?

[storima]

[Gość: Ala]

Wydaje się, że pamiętam dość otyłego mężczyznę, idącego Aleją Pokoju. Czy on
dość natarczywie zaglądał w oczy kobietom, pochylając głowę? Czy to o tego
człowieka chodzi? Odpowiedz, Marku.

: Kto z Was pamieta....

[Gość: Wlodek]

Widocznie kazda dzielnica miala swojego Antka z Przyrowa, ktory chodzil z batem
po Rynku na Zawodziu i "podrywal dziewczyny,
albo Manke, ktora pod mostem na Warcie prala jakies szmaty zebra na podworkach
i strasznie klela na zaczepiajace ja lobuziaki.
Manka czasem siedziala na lawce w I-ej Alei i przebierala swoje zdobycze.
Wtedy male lobuzy jej dogadywaly, a ona rewanzowala sie calkiem ostro...
Antkowi kiedys starsze lobuzy polamaly bat i to dopiero bylo dla niego
nieszczescie...
Potem znikneli oboje.. I Manka ze swoimi szmatami i Antek z rynku.

[Gość: Elżbieta]

Wspomnienia, wspomnienia. Są jak z niemego filmu a przeciez to
zaledwie....wczoraj.Pamiętam jak na łyżwach przykręcanych do butów jezdziło się
po ulicach bo tam było najrówniej.Samochodów wtedy było niewiele.A jak się
jakiś pojawił i wolno jechał to .......oj to niepedagogiczne.Ale było miłe!Tak
sunąć z zimnym wiatrem we włosach.

Do Elżbiety!

[Gość: Ala]

Elżbieto, witaj. Proszę, przeczytaj dokładnie wątek Storimy "Teraz to już nie
refleksje, ale walka". Wycięto Twój i mój wpis, zaś Storimie wycięto wątek
pożegnalny, który skopiowałam i który jest w "A ja będę wytrwale pisała i
wklejała" oraz w wątku Ninki "Wklejam". Pozdrawiam - Ala B.

[Gość: Elżbieta]

Dzięki Alu.Z nostalgią przeczytałam wszystkie wspomninia tu
przytoczone.Wspomnienia ....Na starym Rakowie.
Tyle tam ciepła.Tyle sentymentu mam do tych lat.
A Marek się odezwie.Jego poetycka dusza musi mieć kontakt z ludźmi.
On by inaczej nie umiał.Odczeka i do nas napisze.Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Wlodek]

Odpowiadasz na :
Gość portalu: Elżbieta napisał(a):

> Wspomnienia, wspomnienia. Są jak z niemego filmu a przeciez to
> zaledwie....wczoraj.Pamiętam jak na łyżwach przykręcanych do butów jezdziło
się po ulicach bo tam było najrówniej.Samochodów wtedy było niewiele.

A czy pamietasz jak od samej Jasnej Gory mozna bylo az na Zawodzie dojechac
zima slizgawkami bez lyzew. Na wlasnych butach?
My na sankach zjezdzalismy z walow Warty, albo z Mirowskiej Gory. Stracency do
pokopalnianego wyrobiska to gdzie teraz kosciol przy Srebrnej, albo wzdluz
Mirowskiej az do kuzni.
A z innych atrakcji to w modzie byly przejzdzki na stopniach budy rozwozacej
chleb. Trzeba bylo byc czujnym, bo furman jak zobaczyl, ze mu sie zabral
"pasazer" to potrafil przejechac batem po plecach...
A co do predkosci samochodow, to musialy byc niewielkie.
W koncu po kocich lbach na Mirowskiej nie dalo sie rozwijac kosmicznych
predkosci nawet jak to bylo auto m-ki pobieda:)))
Pierwsza ofiara asfaltu na Miroskiej byl chlopak z Bocianiej, ktory pobiegl za
pilka na jezdnie i wpadl pod motocykl ....

[Gość: ninka]

Antek z Przyrowa zapedzal sie w Aleje i strzelal z tego swojego baciska.
Okropnie sie go balam.
A pamietacie "Lepy, Lepy na muchy miodowe, lepy" kolo Ryneczku???
Bardzo bylam zaintrygowana miodowymi muchami
Byly jeszcze"Kartoooofle, kartoflekartofle" czy "Jagooooody, jagodyjagody"
Szkoda, zapomnialam, jak wolal szklarz i ten taki, co noze ostrzyl

A wiecie, ze w tym burzuazyjnym Paryzu sa wedrowni szklarze i tacy dzwoniacy, co
tepia noze (przekonalam sie na wlasnej skorze)? Od czasu do czasu pojawiaja sie
w dzielnicy i tak jakos swojsko mi sie robi. Bo orkiestry podworkowe (chodzi tu
taka jedna deta, swietna, chyba rumunska) i katarynki to jednak nie nasz swiat.

[Gość: Ala]

Tak, Ninko, przypomniałaś mi te wszystkie zawołania z dziecięcych lat.

Raków się zmienia...

[Gość: Marcyś]

Stary Raków pozostanie dla mnie zawsze miejscem magicznym. Miejscem z lat
dziecinnych do którego wyprawa tramwajem i jeszcze do babci była wydarzeniem na
prawdę wielkim. Jako brzdąc pamiętam jak z dziadkiem chodziłem oglądać
nastawnie kolejową i ludzi którzy w sobie tylko znany sposób wiedzieli jak i w
jakiej kolejności poustawiac wagony na poszczególnych torach. Pamiętam lody z
cukierni na Osowskiego (Maja?) i klimat "dołka". To co mi utkwiło w pamięci to
schenat wielopokoleniowych rodzin zamieszkujących właśnie w okolicach dawnej
pętli tramwajowej i pętli dwunastki. Póżniej pamiętam Raków przez pryzmat
liceum (Dąbrowski) ale to juz dłuższy temat. I ostatnie moja fascynacja kiedy
postaniowiłem poświęcić ekologii rozwoju tej dzielnicy swoją pracę magisterska.
Ekologii w sesnie rozwoju społecznego. Teraz Raków powoli zaczyna być innym już
miejscem. W miejscu opuszczonych ogrodów (np. Pani Kowalikowej) w którym
zbieraliśmy z kolegami z bloku babci porzeczki stoją bloki z mieszkańcami
którym duch Rakowa jest obcy. Powoli Rakow zaczyna być typową wielkomiejską
sypialnią. Pozostanie jednak nadal w moich wspomnieniach jako kraj lat
dziecinnych i wakacji u babci. Pozdrawiam wszystkich Rakowiaków i Deamona który
także pisał pracę o integracji w starych dzielnicach robotniczych np Rakowa.

Na starym Rakowie

[Gość: Ala]

Nie mieszkałam już przy hucie, ale z mamą odwiedzałam panią z parteru
piętrowego domu, o którym wcześniej wspominałam. Pani ta była krawcową.
Pamiętam, że w jednopokojowym mieszkaniu znajdowała się duża szafa, a na jej
szczycie stał ogromny wyrobiony w drewnie samolot. I za każdym razem ten
samolot mnie mocno fascynował. Do dziś pamiętam też nazwisko owej kobiety.

Drewniany Samolot na Szczycie Szafy

[Gość: storima]

To chyba chodzi o i ten rodzaj magii:
dostepnej w kazdej dzielnicy, osiedlu,
miejscu swiata.
Sufit staje sie niebem,
szafa chmurka,
a Pani Krawcowa
wyszywa ubrania,
ktore same sie odziewaja
strojac przed lustrem,
smieszne miny.

Na Starym Rakowie SKANDAL

[Gość: storima]

Gdy tworzono Aleje Pokoju, grzebiac w ziemi bliskiej rzeki Warty
znaleziono przypadkowo jakies kosci, glinine dzbanuszki, och!
i bizuterie (to byl skarb niemaly)!

odkrycia czasow PRL-u. troche to trwalo, zanim owczesni wlodarze
Miasta, zabierajac do swych prywatnych kolekcji co cenniejsze skarby kultury
Luzyckiej zadecydowali:

'budujemy dalej.'

wiemy o tym tylko z podan budowniczych, powojennnego Rakowa.
Nie wykonczono ich, bo nie mordowano ich tak jak budowniczych piramid w
Strozytnym Egipcie, badz hitlerowskich Niemiec, czy tez Sowieckiego
systemu---dopiero co bylismy 'wyzwoleni' (dla zachowania tajemnicy, ).

Powstal kompromis: 'wy tu se pracujcie'

'ale jak to przez to jest smentarzysko?'

'to i wlasnie, cmentarz my tu zrobimy!"

i tak powstal Rezerwat okrojony zbrodnicza reka PRL-u.


ale fama sie rozniosla.
w koncu to robotnicy kopiac doly
nad rzeka
Warta
osiedla Aleji Pokoju, doniesli tu i tam o
s e n s a c y y j n y c h
odkryciach:

"a tu mamy Towarzyszu takie to korale..."
"a tu mamy Towarzyszu taka bizuterie..."
"a tu mamy Towarzyszu takie to i kosci..."

na co Towarzysz odpowiedzial:
"Kosci niech graja sobie graja w kosci, ale te dzbanuszki, ale bizuteria..."

Kazdy dobrze wie, ze Prawdziwy Skansen rozciaga sie...

Trzeba uczciwie kiedys opowiedziec historie:
Rakowa nad rzeka Warta.


Ale, kto to uczyni?

[Gość: storima]

no nie! ale chyba jednak tak, tak bylo, i Rakow rowniez sie zmienial wraz z
nami, choc nie tak szybko jak obecnie. Twoje refleksje Marcysiu, wypowiedziane
jednym tchem wydelegowaly mnie w podroz bez przystankow ( Bar Przystanek ) i
wlasciwe to osiadlem na "dolku", czyli bezposrednich okolicach Liceum nr. VI. I
jeszcze do tego jakies prace naukowe! Nie pozostaje nic innego jak tylko w
wolnych chwilach, jak i nastroj pozwoli nie gnany codziennoscia nietraconego
czasu, tym co Marcysiu napisales, wolniutko sie z nami dzielic: pocztowkami z
Rakowa, wlasnie i tez, jesli chcesz: naukowymi faktami, liczbami, historia w
udokumentowanych przemianach (co oczywiscie nie wyklucza osobistych refleksji)
etc. ...

[Gość: storima]

P.S. wlasnie tez tak Marcysiu, dziel sie z nami i dobrymi zasadami naukowej
metodologii, stosowanej przez Ciebie: wprowadzeniem tytulow; uporzadkowanie i
czytelnosc rozdzialow tego watku.

[Gość: Marcyś]

Drogi Storimo! Wpis mój może jest i chaotyczny ale nie wyobrażam sobie innego
rodzaju myślenia o Rakowie. Badać kulture dzielnicy przez pryzmat zdrowego
rozsądku? Nie wyobrażam sobie takiej możliwości. Na szczęście mogłem zastosować
postmodernistyczną metodologie badań "skacząc z kwiatka na kwiatek". Analogia
do konika szachowego umożliwiła mi pełne zobrazowanie procesów oddolnych i
zupełnie społecznych, umożliwiła mi korzystanie z wspomnień takich jak Twoje.
Pozdrawiam i dziękuję!

[storima]

Gość portalu: Marcyś napisał:

> Drogi Storimo! Wpis mój może jest i chaotyczny ale nie wyobrażam sobie innego
> rodzaju myślenia o Rakowie. Badać kulture dzielnicy przez pryzmat zdrowego
> rozsądku? Nie wyobrażam sobie takiej możliwości. Na szczęście mogłem zastosować
>
> postmodernistyczną metodologie badań "skacząc z kwiatka na kwiatek". Analogia
> do konika szachowego umożliwiła mi pełne zobrazowanie procesów oddolnych i
> zupełnie społecznych, umożliwiła mi korzystanie z wspomnień takich jak Twoje.
> Pozdrawiam i dziękuję!

Postmodernistyczna metodologie studiowalem w kraju jej obecnych zrodel i
wszchswiatowej kultywacji. Jako replike przedstawilem im performance.
Zadzialal.

[Gość: storima]

Gość portalu: Marcyś napisał:
>dziecinnych i wakacji u babci.

A jak to sie przezywalo te dziecinne wakacje u babci na Starym Rakowie?

>Pozdrawiam wszystkich Rakowiaków i Deamona który

> także pisał pracę o integracji w starych dzielnicach robotniczych np Rakowa.


Jakies byc moze dygresje z perspektywy ,
no tak , jednak z perspektywyu czasu, odnosnie tych 'starych' prac na temat
antycznego Rakowa?

[marcys_czwa]

Raków zmienia się i to bardzo. W zasadzie z tej autentycznej mieszanki
kulturowej, etosu robotniczego oraz kultury przybyszów ze wschodu pozostało już
niewiele. Może tylko własna kiełbasa którą tato Deamona wyrabia samemu w domu
gdzieś przy końcu Alei Pokoju (Smak jest niepowtarzalny). Sama Aleja kiedyś
centrum handlowe dzielnicy też powoli zamiera oddając cały cieżar wymiany
gotówkowo-towarowej Jagielończykom. Coraz mniej jest też emerytów grających w
karty lub szachy na skwerze gdzie kiedyś stało pewne popiersie. Dziś stoi tam
kościół (w budowie), taki symbol czasów. Magia tego miejsca pozostała w moich
marzeniach. A może to jest tylko magia dzieciństwa tylko że ogrodu Pani
Kowalikowej już nie ma... Marku pozdrawiam...

[Gość: angrusz]

Moi dziadkowie mieli piekarnie na Syrokomli. do roku 37

[365th]

Na Ossowskiego albo Zamenhofa była jeszcze babcia która szyła szaliki Rakowa w czasach gdy tenże był w pierwszej lidze :) Chyba coś ok. 1994 roku.

Kto z Was pamieta....Pania Ktora Wciaz Cos Pierze

[Gość: storima]

Wlodku, tak, slyszalem
o Pani Ktora Wciaz Cos Pierze,
jeszcze w Czestochowie.

Spotkalem Pania Ktora Wciaz Cos Pierze
w Berkeley, Kalifornia
---o czym wiecej
cos jeszcze doniose,
gdy tylko

Wysusze

moje rowniez
wiecznie prane
stare ubrania.

P.S. Dzielnice nie znaja granic
(co za wstyd!:)

[Gość: storima]

jest taka Pani
ktora wciaz
cos pierze
obok pralni
wejscia do
hotelu Kalifornia
na Uniwercity street
w Berkely.

zaprosila mnie raz
do hotelu
Kalifornia
do jej pokoju
w ktorym
suszyly sie
prane ubrania
przescieradla
poszewki poduszek
miekkich snow
pizamy niedoscignionych
kochankow
garnitury
niedoszlych poslubnych mezow
kapelusze
w ktore zbirea sie
dolary
lecz nie zlotowki

i
Ona
Dama
Wiecznie
Darmowej
Pralni
Uparcie
Prala
Brudy
Czyjegos
Zycia,
Ktore
Zawsze
Uczciwie
Uwazala
Za

Pranie
Cudzych
Grzechow

Spowiadala sie
Sama
Sobie

Biorac
I
Piorac
Na
Kredyt
Grzechy
Swoje
Jak
I;
Cudze.

Z tego co wiem,
Do dzis
Na Univercity Avenue
w
Berkeley
Uprawia
Siebie
Za
Praczke
A
I
Czestochowskich dzielnic
Bedac
Przekonana, ze
Pierze
Brudy
Calego
Swiata.

[Gość: Wlodek]

A wiecie, ze w tym burzuazyjnym Paryzu sa wedrowni szklarze i tacy dzwoniacy, c
> o tepia noze (przekonalam sie na wlasnej skorze)? Od czasu do czasu pojawiaja
sie w dzielnicy i tak jakos swojsko mi sie robi.

Na Zawodziu tez kiedys tacy chadzali z przenosna szlifierka na pedal...
jeden mial chyba jakis staly "dyzur" na rynku:)))

Bo orkiestry podworkowe (chodzi tu
> taka jedna deta, swietna, chyba rumunska) i katarynki to jednak nie nasz
swiat.
>
Orkiestr nie bylo, ale pamietam, ze na rynku byl chyba jakis kataryniarz i do
kolekcji sprzedawal teksty przedwojennych przebojow.

Ciekawym widowiskiem byla konkurencja grajacych zebrakow w Alei Sienkiewicza.
Bylo ich czterech dwoch meczylo akordeony, jeden skrzypce, a najbardziej
elegancki i niewidomy gral na okarynie.
Kiedy nadchodzila grupa patnikow zaczynali sztafetowe granie[ o ile to mozna
tak nazwac]

Najlepszego
Wlodek

[Gość: Marcyś]

Obecnie na Rakowie istnieje rakowska kapela podwórkowa. Często w soboty daje
koncerty w centrum Chandlowym Jagielończycy które postawiono po drugiej stronie
estakady. Ubrania ich i repertuar (w dużej części Grzesiuka) wydaje mi sie
jednak ciut obcy. Moze bardziej charakterystyczny jest dla
przedwojennych "cwaniaków" z warszawskiej Pragi. Nie mniej nie można przeoczyć
faktu istnienia takiej kapeli!
pozdrawiam!

[Gość: trompson]

Lepy na muchy miodowe jeszcze są :) Oczywiście na Ryneczku.
"Kartoooofle...!" - od dwóch lat znów słychać w okresie jesiennym - chociaż
kartofle nie z furmanki, tylko z przyczepy do traktora.
Pan od ostrzenia noży po prostu walił młotem w kawałek metalu.
Niestety, nie słychać już zawołania "jagoooooody, maliiiiiinyyyyy"

[Gość: storima]

Wlodku!
Antek z Przyrowa, to ten ten sam---bohater mojego wierszyka.
Twoje wspomnienia, jak i wspomnienia Ali i Ninki odtworzyly przede mna galerie
pocztowek z Panem Antonim w przez Was opisanych miejscach Czestochowy.
Tam rowniez go widywalem, ale przede wszystkim jest mi on znany z Alei Pokoju
i swego mieszkania w piwnicy w jednym z blokow na przeciw mostu, pod ktorym
przejazdzala tramwajowa dwojka.
Dziekuje Wam Serdecznie za uzupelnienie wspomnien!

[Gość: Wlodek]

Tak sobie pomyslalem, ze chyba trzebaby bylo zaczac osobny watek z takimi
starozytnymi kawalkami.
Szkoda tylko, ze jest nas tak malo, ktorym sie chce roznosci pamietac.
I co wazniejsze na dodatek je opisac...
Dla odswiezenia wlasnej pamieci i ku wiedzy ...forumowych czytelnikow.

[Gość: mgielka.psotna.b]

Storimo ,dziekuje za odgrzanie pamięci o panu Antonim,ja znałam go jako Antka z
Przyrowa...tak mało o nim wiedziałam...barwna postac...i bardzo ciepła.....

Uparcie po swojemu

[Gość: storima]

A My Wszyscy Przyszliśmy w Gości

Tata mówił:

Przyjedzie, przyjedzie rodzina
Mama dodała:

Niecała

To jak to rodzina w częściach?
(musiałem zapytać)

Nie każdy może
(filozoficznie tata)
(Mama wpada tacie w słowo i rzeczowo):

To święto Wszystkich Świętych.
To my będziemy odwiedzać i
Gościć tych, którzy z nami byli
I którzy z nami pozostali.
To tak jak płomień
Niby już zniknął
A zapalisz świeczkę
To znów się pojawi.

Wuj zabrał mnie pozna nocą
(choć rodzice się sprzeciwiali lecz mu w końcu ulegli)
Na jeden ze szczytów dzielnicy:

„Widzisz te łuny białej nocy w twym mieście?
Kule, Raków, najstarszy cmentarz Rocha
To światła świeczek i zniczy.
Dziś z nami są Wszyscy ”

Święto niby minęło.
Lecz pamięć ma to do siebie:
Posiada swa jasność,
A życie?
Uparcie po swojemu
Po prostu
Powraca.

Choinka

[storima]

sluchajac opowiesci o Slowianach Kultury Luzyckiej, zanim jeszcze powstal
Rezerwat Archeologiczny na Rakowie, jako dziecko, szukalem, pytalem...

stad dzisiaj:

Choinka
W dawnych czasach
Choinka była znana jako
Sad albo, podłaźniczka.
Inaczej też i wyglądała.

Sad, to zawieszona
W izbie u sufitu
Wierzchołkiem w dół jodełka.

Podłaźniczka: zielone gałązki
W bukiety zebrane
Dekorujące
Każdą w izbie ścianę.

Ubierane one były tak jak dziś choinka
W pierniki, cukierki, jabłka, świecidełka.


Choinka Świąt Bożego Narodzenia
To młody świerk, bądź jodełka
Z rodziny sosen długiego istnienia.

Świerk przez pięć wieków zanim zniknie wzrasta,
A najstarsze drzewo świata to sosna kolczasta.

Żyje sobie w Górach Białych
Kalifornii i Nevady
Już i pięć tysięcy lat.

[storima]

Pinus aristata (sosna kolczasta)
botany.cs.tamu.edu/FLORA/dcs420/mi05/mi05048.jpg

[storima]

ciekawe,
bo to jednak ta sosna koczasta,
ktora jako jedyny widoczny i do dotkniecia
'Niesmiertelny' a jednak i na planecie Ziemia
zyje sobie spokojnie tak dlugo
przez 5 000
(tysiecy!)
lat.


a 'choinka' wtradycji?

skad sie tradycja bierze, jak i nie z darow Ziemi?

[storima]

jeszcze dwa obrazki najstarszych dotykalnych istnien na ziemi:
www.calwild.org/photos/content/es/whitemtns1b.jpg
www.nyu.edu/projects/julian/susan.gif

komentarz do"domu"

[Gość: storima]

Dziekuje A za,
a i inspiracje

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=17839383&a=17839383

Podróże życia
Goryczy bóle.

Powracam tam
Gdzie serce dziecięce
Tuliło się
Puchowym statkiem
Poduszki Żaglem
Ciepłych mórz i snów.

Podróże życia
Goryczy bóle.

Mówiła mama: „Dziecko tyś moje”
Słyszysz tykanie dziadkowego zegara
Pukasz do drzwi, nikt nie otwiera
Lecz wiesz tam twój skarb
Tam bije serce twoje.***

Bo to mój dom
Znam każdy kąt.

Podróże życia
Goryczy bóle.

Zegar zgasł.

A czas?

Ten
Sam
Ten
Sam
Ten
Sam.

Bo to mój dom
Znam każdy kąt.

Nie każda łódka
"Błękitnych rzek"
Dopłynie do źródła
Ty dotrzeć chcesz.

Podróże życia
Goryczy bóle.

Nie odpłyń
Przypadkiem
Spiesząc się
Pierwszą
Brzegu łodzią
Która czyha
Aby ukraść
Czyjś sen.

Poczekaj.
Nie spiesz się.

Podróże życia
Goryczy bóle.

Bo to mój dom
Znam każdy kąt.

Gdzieś poza mną
Bóle sztormem rwą.

Omijam je.

Bo moją łodzią
Jest mój dom.


(szkic)
storima





P.S. *** “Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”
(Mt 6,21, Ewangelia według św. Mateusza). Napis w kościele św. Krzyża w
Warszawie, na krypcie gdzie spoczywa serce Szopena.
Szopen, nie mogąc powrócić do Ojczyzny za swego życia, poprosił, aby jego serce
pośmiertnie podroż tą odbyło i w Ojczyźnie na wieki zostało.
Cytat z Ewangelii został wygrawerowany w epitafium Marioni’ego w 1880 roku.
I jest tam do dzis dnia.

Zmagania z Tytanem

[Gość: storima]

(bylo to w czasach w ktorych teleskopy nie byly w sprzedazy)

Domowym sposobem składaliśmy lunety
I zwierciadlane teleskopy.
Dzięki tym własnoręcznie zmontowanym przedmiotom
Zaglądaliśmy w nocne niebo nad Rakowem.
Podglądalismy planety i gwiazdy,
Poszukujac:

Tytana.

Trzydzieści lat temu,
Nie udało nam się go odnaleźć.

www.esa.int/SPECIALS/Cassini-Huygens/
saturn.jpl.nasa.gov/home/index.cfm

[Gość: storima]

Byles swego czasu, znany w dzielnicy: Rakow?

Tak. Dawne podworkowe dzieje.

Pamietam, w latach 60-siatych rzuciles na podworku haslo:
"Wroble i Siwy"...

To byla ta proca. Ciagnela dobrze na palcach. Dobra proca na zawody. To byl
moj podfworkowy, jakby to dzis powiedziec? Top. Tak top. Nie, no stary ja cie
przepraszam, ale miales wtedy, ty jedyny taki swy , no wiesz wlosy, ze chlopce
powiedzieli i wroble i Siwy, a proce strzelaly z gumek od wekow.

[Gość: storima]

"Przyjechali tu nie wiadomo skad. A tak gadaja, gadaja ni to po polsku.
A niech wracaja skad przyszli."

sasiadka na temat sasiadow:
uchodzcow polskich z ziem ZSRR.

Tu rozglosnia polska radia Wolna Europa

[storima]

najszczelniejszym pomieszczeniem w blokowym domu byla kuchnia.
zamykalo sie kuchenne drzwi.
rodzice sluchali radia.
"Tu rozglosnia polska..."

Cala klatka schodowa brzmiala
Radio Wolna Europa.

ubecja notowala:

wiekszosc mieszkancow bloku
ALTERNATYWY 4
slucha
wrogich stacji radiowych.

[Gość: Wlodek]

Miasto da sie lubic ale masz racje ze do hojnych to oni nie naleza.
>
> Ale mysle ze najgorsi nie sa :))
>
> Pozdrawiam z Czestochowy,

Ale zauwaz Storimo, ze wtedy - za Alternatywy 4- juz za sluchanie nie szlo sie
do pierdla.
Nieco wczesniej jednak tak.
Znam przypadek kiedy po wejsciu ukazow czerwonych o rejestracji
radioodbiornikow ludzie demolowali radia.
To byly te same restrykcje jak za Niemca.

[storima]

Ilu mieszkancow Rakowa bylo przesluchiwanych przez IV komisariatu.
nawet po nie bycie przesladowanego, milicjanci IV*lazili po domach szczujac rodziny
ludzi dobrej woli.

[Gość: skrzat55]

Z nostalgią wspominam park z Pałacem kultury ,muszlą koncertową, gdzie prawie
co niedzielę grała orkiestra lub zespół, a my młodzi biegaliśmy na zabawę (nie
dyskotekę). Może pamiętacie niskiego człowieczka z dużą miotłą, napewno miał na
imię Szymon, sprzątał koło parku i szkoły 20 i ganiał nas dziewczyny tą miotłą
W tym właśnie parku poznawaliśmy na zabawach swoje sympatie a nawet drugie
połówki tego samego jabłka. Jaka szkoda, że została zlikwidowana muszla
koncertowa i podest do tańczenia i park już nie ten sam. Została tylko
nostalgia i wspomnienia .

[Gość: Gość]

Szymek był super był częścią Rakowa spacerował w niedziele w płaszczu prochowcu
z ręami załozonymi do tyłu i nisko pochyloną głową

[Gość: skrzat55]

Kilka lat temu widziałam Szymka na Al. Pokoju i tak jakoś rodośnie zrobiło się
na sercu , a uśmiech momentalnie rozjaśnił moja twarz. Może mi się tylko
wydawało, a może jednak też sobie mnie skojarzył. Jednak 8 lat chodziło się do
20. A później te niezapomniane zabawy i spacery.

[jatumieszkam]

Gdzie sie podzial Storima?

[storima]

jatumieszkam napisał:

> Gdzie sie podzial Storima?

Obecny.

Prosze podkreslic.
Czerwona kredka maczana w sympatycznym kalamarzu:)))

[Gość: RKS RAKÓW]

teraz na Starym Rakowie panuje zupełnie inny klimat. ale też jest fajnie. Takie
dzieciństwo pozostawia złe i dobre ślady. Ale obojętnie gdzie bym nie uciekł
przed nim to i tak tetno Rakowa bije we mnie. Wolałbym się tu nie urodzić, ale
nie umiałbym się stąd wyprowadzić.

Wyprawa po kamień do kapusty!

[Gość: Marcyś]

Tak! nie kamień filozoficzny czy też rudę innego cennego kruszcu. To właśnie
wyprawa w okolicę przekaźnika elektryzowała nas bardziej niż niejedna
Tolkienowska, czy też Vernerowska podróż. Znaleźć odpowiedni kamień było nie
lada sztuką. Musiał mieć odpowiednią wielkość kształt i przede wszystkim nie
mógł sie rozpuszczać gdy już spoczął na beczce. Pomimo że z każdej wyprawy
przynosiliśmy zapas wystarczający na co najmniej 5 lat dla całego bloku,
wyprawy odbywały się regularnie. Dobre kamienie można też było znaleźć w
Kucelince ale podobno z nimi kapusta nigdy nie była taka dobra. Dziś takie
kamienie zobaczyć można jeszcze na niektórych straganach przy Wałach
Dwernickiego ale też już są rzadkością jak i drewniane beczki...

[Gość: storima]

Kamien do kiszenia kapusty!
Swiezy i ekologicznie czysty zakupie natychmiast!
Zakupie rowniez taki, ktory posiada certyfikat wieloletniego uzytku!

No Marcysiu, zwrociles uwage na szalenie istotny 'przydas' kulinarny zwiazany,
raczej powinienem napisac: przygnieciony odpowiednim kamieniem.

Skoro z odpowiedniego ucisku tworza sie zdrowe kwasy witaminy C.
To Twoje i Wasze wyprawy byly absolutnie zwiazane z poszukiwaniem i odkrywaniem,
kolejnych filozoficznych rozwazaniach przemiany tak wulgarnie rozradzajacej sie
kapusty w istny skarbiec zdrowia.

Kapusta sama w sobie posiada nieprawdopodobne wlasciwosci lecznicze.
Babcina medycyna, przykladania swiezej kapusty do ran obrzekowych, znalazla
potwierdzenie u wspolczesnych lekarzy.
Nauka udowodnila, ze kapusta ma swa kuracyjna sile.

Kiszona kapusta po prostu szaleje ze szczescia
uprawiajac, bedac przygnieciona w swej fermentacji
odpowiednim beczkowym (drewno, tak jak drewniane beczki sa najlepsze dla rozwoju
wina) beczkowym srodowisku, bedac zgniatana (nie poniewierana---wprost przeciwnie)
odpowiednim, wyszukanym
kamieniem.

Na Zdrowie Zjadaczom Kiszonej Kapusty!


P.S.
Ktos jeszcze z dzielnicy tej i innej cos wspomni na temat
"wlasnie najlepszego kamienia"?

[Gość: storima]

nowy, czysty kamien do kazdej fermentacji
(powolnego "gotowania w beczce";
jakie drewno jest najlepsze na beczki do kiszenia?)

[Gość: Ala]

Storimo,
najlepsze drewno na beczkę do kiszenia kapusty to drewno dębowe. Zresztą
przeczytaj ciekawy opis:
www.apetycik.pl/teksty.php?tekst=220&kat=28
A gospodynie zebrały się wokół nowiutkiej beki z dębu. Trzeba najpierw wody z
mąką żytnią zarobić i pokrowy, co dno trzymają namaścić, żeby uszczelnienie
było.
Kiszenie
Jeszcze Myszakowa żytnią mąką krzyż na dnie sypie, co by się kapucha zdrowa
zakisiła i zaczyna się sypanie kapusty. Najpierw warstwa, potem całe główki,
potem warstwa. Żadnej soli.
- Zapomniały baby, że się wcześniej kamienie w ogniu rozgrzewało, na dno beczki
szło trochę wody, kamienie, na to woda i para bekę szczelniła –podpowiada mi
Tadeusz Białek z Krzemienia, co cały czas pięknie przygrywa.
Beka uszczelniona, kapusta zasypana, drągiem mocno wybita. Bierze Jnatek kołek
i dziurę na przestrzał w kapuście bije, żeby gorycz na wierch uszła. Denko na
wierzchu zatyka, na nim kamień kładzie. Teraz beczka pójdzie do kuchni, żeby
koło pieca ciepło miała.
Za trzy tygodnie się kapuchę do zimna wyniesie.

Przy okazji poczytaj o dębowej beczce, w której robi się koniak:
www.apetycik.pl/teksty.php?tekst=359&kat=28
Ja też miałam pewną przygodę podczas kiszenia kapusty, ale opowieść zostawiam
na później. Pozdrawiam

[Gość: Wlodek]

Kapusta kapusta, ale wyprawa po barszcz do starej Oraczowej na Sporna to tez
bylo inne cos..!!!!
Ulica jak i dzis biegla kocimi lbami od narozka parku przy Bocianiej, az do
samej Warty. Co drobniejsze dzieciaki mialy lekkiego stracha idac po barszczowe
zakupy, bo miejsce lekko czarnoksiestwem zalatywalo:))
Z ulicy wchodzilo sie w dlugie podworko i juz z daleka czulo sie
charakterystyczny, kwasny zapach kiszacego sie w kamiennej kadzi barszczu
[zuru]. Stala owa kadz w drewnianej sieni, a leciwa, gnaca sie ku ziemi
wlascicielka nalewala trzesaca sie reka jej gesta zawartosc do przyniesionego
sloika.
Taki sloik 033 l kosztowal 50 groszy.
Zaplate barszczowa "preparatorka" przyjmowala w dosyc mrocznym mieszkaniu,
gdzie na scianie oprocz zwyczajowych makatek i swietych obrazkow, wisial
piekny, srebrzysty orzel w koronie, ktory egzystowal tam od przedwojnia, az do
smierci wlascicielki.
Zur byl warzony wedlug wlasnej receptury babci Oraczowej i jak zawsze w takich
przypadkach nie nadawal sie do podrobki. Nawet jesli wszystkie ingrediencje
lacznie z zytnia maka byly takie same...
Reka mistrzyni i .... wymacerowana latami w zytnim zakwasie kamionka dodawaly
owej cieczy unikalnych cech...
To troche tak jak z pieczeniem chleba... Jednemu i z trocin chleb sie wypiecze,
a innemu najlepsza maka nie pomoze:))
Najlepszego!
Wlodek
ps
i te kiszona kapuste i ten zur powinnismy dopisac do Strusiowego watku
migielki, bo tam jest miejsce na bywsze dziwy najlepsze, ale niech juz zostana
u storimy, bo to w koncu Stary Rakow:)))

Domek Pani Kowalikowej

[Gość: Marcyś]

Domek Pani Kowalikowej znajdował się w miejscu bloków stojących obecnie na
przeciwko centrali telefonicznej. Był to mały domek z toaletą na zewnątrz.
drewnianą toaletą z misternie wyciętym serduszkiem nad drzwiami. Kiedyś nawet
odmalowano domek Pani Kowalikowej za pieniądze socjalistycznej ojczyzny.
Odmalowano tylko jedną ścianę widoczną z nowo powstałej estakady. Na jej
otwarcie miał przyjechać sam towarzysz Edward Gierek. Nie wiem tylko czy
malowano trawę i suszono kocami kałuże. W socjalistycznej ojczyźnie nie było
miejsca dla deszczu. Zawsze świecić musiało słońce...

[Gość: storima]

Gość portalu: Ala napisała:
> Ja też miałam pewną przygodę podczas kiszenia kapusty, ale opowieść zostawiam
> na później. Pozdrawiam

Przygoda podczas kiszenia kapusty.
Marcys rozpoczal, Ala dodala, Wlodek o barszczu na ten temat nie kwaszonej kapusty,
lecz kwaszenia sie wpisal, (barszczu)
Ala dokonczy, ktos sie dopisze ?

[marcys_czwa]

Przy kiszeniu kapusty na gitarze swojej gospodyni przygrywał mąż. Przygrywał na
7-strunowej gitarze strojonej po rosyjsku. Przygrywał i śpiewał pieśni z stron
rodzinnych z dawnych kresów wschodnich II Rzeczpospolitej. Czesto zresztą ów
maż wychodził przed blok , siadał na taborecie i grał i śpiewał pieśni ze
specjalnymi dedykacjami dla Pań nieśmiało wygladającymi zza firan oraz dla
przechodzących gdzieś ze sklepowych łowów na Alei Pokoju.

DO RKS RAKÓW

[Gość: natalcia]

TO TAK JAK JA czasami mam zal do rodziców ze akurat tutaj... no ale jak nadchodzi mecz albo jest jakis festyn tu u nas to nie mogłabym sobie wyobrazic innego dzieciństwa POOZDRO dla wszystkich rakowiaków zyjcie sobie długo na tym naszym częstochowskim BROOKLINIE bo naprawde mieć takie dziecinstwo moze byc przygoda życia heheh
POOZDRO DLA RAKOWIAKÓW i AVE RACOVIA!!!!!

stary rakow

[szczawka]

stary rakow to moje dziecinstwo.Lody galkowane z depty,ciastka.Pod koniec
okrzei byl taki sklep-konzum lub konsum-teraz go nie ma sa tam od kilku lat
mieszkania bo ten blok odnowili.Pamietam ze byl tam mlynek do kawy i pani
sklepowa ja mielila.Ale byla radocha!Na dolku gdzie kiedys byla petla
autobusowa byl warzywniak-nalezal do p.Kozlowskiego.To tam smigalam po
zurek.pamietam stara rowerownie.Kiosk ruchu prowadzil pan Stas.Jak hutnicy
konczyli zmiane o 14 to mialo sie wrazenie ze idzie jakas pielgrzymka.piekne
czasy.az lza sie w oku kreci

[Gość: gość]

U pana Stasia tata kupował gazety a ja czekałam na niego pod mostem jak wracał
z pracy.Wiele radochy było jak się weszło na most a dołem jechała lokomotywa i
cała para szła do gory.Było kino Hutnik i niedzielne poranki.Było wspaniale
mimo że domy były stare było czysto bo ludzie sami o to dbali .Dziś to nie to
samo.A pamiętacie jak się chodziło do Maligowki na jabłka?

[Gość: Marcyś]

Dziś zamiast "pielgrzymek" Hutników po 14 mamy sznury samochodów. Sznurek
dzieli się dopiero na rondzie na Dąbiu.

[Gość: Renata]

A ja byłam wstrętną matką,bo swojego syna straszyłam SZYMKIEM i kiedy chodziliśmy na spacery i go spotykaliśmy,to mówiłam do swojego dziecka,że jak będzie niegrzeczny ,to go oddam"dziadkowi z siwą brodą".I moje dziecko(15l.)do tej pory go pamięta.

[szczawka]

mnie matka straszyla ze mnie odda cyganom z kreloka,ja sie balam ze mnie porwia
ale pozniej mi przeszlo.niech ktos jeszcze napisze cos o starym rakowie

[jatumieszkam]

ludzie!!!ja dopiero dzisiaj znalazlem to forum.Czemu przestaliscie
pisac.Przeciez tu mozna wspominac i wpominac.Pierwsze z brzegu kino
HUTNIK.Poranki w niedziele o 9 i seanse 17 i 19 w dni powszednie.Na poranki jak
grali Winnetou (ktos to jeszcze pamieta?)trzeba bylo byc juz ok. 7,30 i
przepychac sie lokciami zeby kupic bilet a ja bylem wtedy malutki. Kladka nad
torami do kina. Chodilismy tam i czekalismy na "ciuchcie" zeby biegac w jej
parze. Szymek byl fajny jak sie do niego grzecznie podchodzilo gorzej jak z
glupimi zartami potrafil zdzielic miotla. Znam te wszystkie rzeczy o ktorych
tutaj wspominacie. Jak chcecie to mozemy jeszcze powspominac. Ja sie z tad
nigdy nie wyprowadze

[Gość: Renata]

A mnie się chyba pomyliły osoby.Bo na Rakowie była jeszcze jedna postać oprócz Szymka.Ja go często widywałam na Alei Pokoju, miał siwą brodę ,chodził często po śmietnikach i często pijał piwko przy Delikatesach.Był niski, pochylony do przodu i ubrany zupełnie nie do pogody.Lubił spać na ławeczkach.Kto go pamięta?

[Gość: jatumieszkam]

Pamietam tego pana czesto mozna bylo spotkac go na Alei Pokoju i czasmi u nas
na rakowie, przewaznie kolo kosciola. Zawsze było mi go zal i zastanawiałem sie
gdzie on biedaczek mieszka, mimo swojej biedy mial zawsze usmiechniete oczy i
chyba bylo mu z tym wszystkim dobrze. Od ok. 10 lat juz go nie widzialem. A kto
pamieta basen obok muszli koncertowej? na miejscu dzisiejszego krytego basenu i
sad owocowy na terazniejszym boisku szkoly podstawowej nr 20. Beczke z piwem
przy ul. dzisiejszej Limanowskiego kolo ktorej co dzien byly bijatyki?

[Gość: Gość]

Biedaczek mieszkał z matką na tetmajera.To ze był niedorozwiniety nie znaczy ze
biedny.

[Gość: tet1]

nie matką a macochą - nie chciał mieszkać i wyprowadzłł sie do
sutereny/poniżej/,mieszkanie po ojcy należało sie jemu , ale jak to z macochami
bywa?? . zarabiał sta(o)jąc w "ogonkach" , za osoby które poźniej dochodziły by
kupić rarytasy np. mortadele,pieprz ziołowy,rajstopy itd.itd

[Gość: Kubiś]

Szkoda że tramwaje przestały jeżdzić po Rakowie akurat w rok moich urodzin :-(
Nie mogły chociaż kilka lat póżniej ?
Wspomnienia z dzieciństwa są piękne :-)
A najprzyjemniej wspomina się okresy letnie i wakacje . Pozdrawiam ..... Kubiś

[Gość: dsl]

heh Szymek... jedyna osoba którą znałem z tak dobrą pamięcia do twarzy.
Rozpoznawał mnie po latach. Pamiętam basen i ten wszechobecny zapach chloru. i
jedyne w swoim rodzaju suszarki do włosów i kanciapę ojca w której trzymał
deski i czepki... nasza dzielnica... nasz Raków.

[de-mo-ne-czek]

Pana Kozłowskiego to ja znam , on mieszka dalej w bloku przy Łukasińskiego 30.
Ja tam się wychowałem i mieszkałem do 22 roku życzia

Stary Rakow - Odwiedziny

[storima]

Maj 2005.

Przechadzam sie podworkiem
Szukam znajomych twarzy
Grupka dzieci dziewczat
Zatrzymuje mnie
Patrze i slucham
Jednoczesnie udajac, ze
Patrze gdzies w okna
Byc moze wypatrujac
Mojej milosci
Wpatrujac sie sie w blokowe okna
Jestem czescia pejzazu wspomnien
Naturalnym prawdziwie na tyle bo
Dziewczynki kloca sie dalej
I dalej i dalej
Jedna z nich zrywa kwiatek spod
Ogrodka pod blokiem
Dlaczego kradniesz nam
Nasze tajemne
Kwiaty Paproci
Wykrzykuje grupowa przewodniczka
Mamo mamo
One przeciw mnie!
Wychyla sie z okna kobieta
Nie krzyczac prawi:
Zostawcie ja w spokoju
Tak chmara jak zlosliwe komary
Nalatujecie na nia
Widze was z okna
Lecz przestalam milczec
Dosc to dosc
Inaczej to powiem waszym rodzicom
Zostawcie ja w spokoju.

Dziecice komarzyce
Zostawiaja biedronke w spokoju
Nikt mnie nie widzi
Nikt mnie nie rozpoznaje
Odchodze
Jednak szczesliwy

Podworkowa sprawiedliwosc
Jak za mych czasow
Tak i
Teraz
Wychyla sie
Z podworkowych
Okien

[storima]

Maj 2005

I tak sobie wedruje przeszloscia
Spotkam ci ja znajoma twarz?
Zaraz juz teraz
Tak Spragniony jestem
Wlasnie tych znajomych Podworkowych Twarzy

Podjezdza samochod w podworkowy niegdys ogrod
Obecnie chodniki
Podchodze
Wysiada facet
Twarz
To juz trzydziesci lat
Lecz jakas bliska
On nic
Ja nic
Usmiecham sie

Dosc tych usmiechow
(a to Polska wlasnie)
Facet pomysli, zem ja gej
I da mi w morde


lecz to On
Poznaje

On mowi Ma&rek, to Ty?
Ja mowie
tak,
Znam Ciebie jako KAKA
ale jakie Twe prawdziwe imie?
Takie samo jak Twoje:
Marek.

____________________________

dokoncze kiedys na tym watku
ta rozmowe.
____________________________

[Gość: wal]

" no" rakowianie z ł...ą , pamiętacie p.Kazia H...../nazwisko znam lecz
ujawniać nie będe gdyż jest żywotne choć On śp./ . Mądru to człowiek był , choć
nieraz głupka udawał? - wiem to widziałem i słyszałem osobiście - rachował
bardzo szybko, pisał- tyktując mu od tyłu i inne sprawy - anegdoty z nim
związane..... - przychodzi p.Kaziu do dyr.Huty B>B (nazwisko znane st.) panie
dyr. mieszkam obok tyle lat,ta hyta na moich rodzinnych terenach postawiona,
pracuje tyleee lat w hucie to coś mi się od niej należy ?!!! - tak Kaziu odp.
dyr. widzisz ten dym z kominów - tak - to Ci się należy! /była to egzekutywa
więc wielu słyszało / -

[Gość: koko]

a ten Szymek co sprzątał pod domem kultury żyje!widziałam go parę dni temu na Alei Pokoju

[Gość: Gość]

Kazio Hajdas to było to a pamiętacie jak strzelał z bata ?

[storima]

Kino Relax
Wypełnione półkami
Magia ruchomych obrazków
Uduszona Przywódcą Cen
Towarami, które niby są takie same
Jak w Europie zachodniej
Lecz każdy wie, że w Polsce ich jakość
Jest gorsza.

[Gość: Marcyś]

W ubiegłym roku tłumaczyliśmy koledze z innego miasta jak ma dojechać na
wieczór kawalerski innego kolegi. Miłą wysiaść z tramwaju za kinem Relax.
Zapytał wiec przezornie motorniczego. Ten też nie wiedział gdzie jest to kino.
Wiedział natomiast gdzie jest przywódca cen.

[storima]

Powstawalo, budowane na mych wlasnych (a czyjz innych) oczach.
Pamiecia, (bo pamiecia mozna sie podzielic-lecz oczami-para oczu(_dolnym_
-okiem_- wyzszym okiem, z lewa okiem, badz tym "prawym"
to najlepsze "prawe" oko -niech neurospecjalisci nad tym dalej pracuja na wspol
ze specami od etyki i tkzw. pr)

[storima]

pr) prawdy obiektywnej.
Cala tu bzdura bo prawda jest badz jej nie ma.
___________________

Kino Relax.
Rozluznialismy sie wiec, my podworkowi wyjadacze codziennego chleba getta: Aleja
Pokoju.
Chodzilismy po wzrastajacym budowlanym terenie, pytajac majstrow: to kiedy,
kiedy porusza sie tu ruchome obrazki.
Jako wstep do kina, w piwnicy organizowalem pokaz przezroczy puszczany z
rzutnika, ktory zwal sie 'bajka'. Zbieralem po 25 groszy za bielt wstepu,
puszczajac poza istniejacymi bajkowi standartami, rowniez 'filmy' historyczne:
Oblezenie Glogowa: gdzie slowianskie dzieci wiezione byly jako tarcze wojsk
nieprzyjaciela.
Kino po dlugich poterminowych obiecankach otworzylo i tak to stalem sie ofiara,
sily wyzszego kapitalu.
Zwinalem rzutnik 'bajka', zamknalem ma piwnice i liczyc jedynie musialem na
kieszonkowe od mych rodzicow.

[Gość: jojek'77]

a ja na pamiątkę lat minionych przytoczę wiersz, który podarował mi kolega na
pewnej lekcji ...matematyki. A było to w roku 1973 może 1974?
cyt. "Niechaj mnie Aśka
o wiersze nie prosi
bo kiedy Asia
na aleję wróci
to każdy kwiatek powie
wiersze Asi
każda "Szarotka" jej
piosnkę zanuci
Bo tam gdzie stoi dzisiaj
wielkie kino
Byłem ja niegdyś jak
Aśka dzieciną"
Z pozdrowieniami, szczególnie dla Autora.

[storima]

A gdzie ta lekcja, w ktorej szkole?
Wiersz pisany na lekcji matematyki?
Czyzby Twoj kolega, szukal wzorow
na rozwiazanie (zwiazanie), odwzajemnnienie
milosci?
Parafraza Polskiego Romantyzmu.
To ladnie sie to dzialo w polskich szkolach:
na lekcjach matematyki pod lawka uprawialo sie fakultet polonistyczny.
Ach, ta Polska...
(Polki wszystkiemu sa winne ;)
______________________________

Kino Relax, bylo rowniez placem boju.
To wlasnie tu, czatowali Chlopaki z Rakowa
na uspione sennym mirazem ofiary odwetu
wpadajace jak uspione muchy na lep
wokol pajeczej sieci
niedokonczonych porachunkow...

______________________________

od razu pisze, ze bylem, jestem przeciw,
ale coz znaczy jednostka (wagowa)
wobec tlumu historii?
;)

[storima]

Wielka ceremonia otwarcia kina.
Patrzylismy na tlum zaproszonych gosci, ktory znikal w swiezo otwartych wrotach
kina "Relax". W oknach kawiarnii kinowej, na pierwdzym, balkonowym pietrze,
wypelnionione byly damami i garniturowo przybranych mezczyznach.
Dla nas chlopakow z Rakowa, to byla nasza swojska gala Oscarow.

[Gość: moniq75]

Ja też mieszkałam w tym bloku, ale kojarzę tylko Kozieła (pierwsza klatka od
strony parku na parterze)a nie Kozłowskiego. W której klatce mieszkał?

[Gość: 1957]

A za mojego dzieciństwa,to tam był sklep mięsny.

[Gość: Łuk 67a]

Ja mieszkam tutaj od urodznia a mam 16 lat. Teraz żeczywiście raków nie jest juz
tak jak piękie opisuje to 100rima, ale i tak do dziś panuje tutaj klimat
"dzielnicy nie takiej jak wszystkie". Mam nadzieje, że taki Raków juz zostanie
bynajmiej ja go tak zapamiętam! Bo niewyobrażam sobie innego dzieciństwa niż to
które miałam. Mmimo tego, że nie zawsze miło jest patrzeć na kolejny pożar, lub
na coraz to nowe sposoby "rozerwania się" przez starszych i młodzych medalików
!!! Pozdr.

[storima]

ten wpis przynalezy sie TuTaj:


Re: Ztrepowanie za RAKOW
Autor: Gość: Marcyś IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
Data: 14.06.2005 15:38

+ dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz cytując + odpowiedz
Masz rację Storimo, tyle że dawne getto "Pekin" objęło swym zasięgiem całą
dzielnicę. Infrastruktura zunifikowała poczucie bytności mieszkańców. Ale z
drugiej strony silna identyfikacja z miejscem zamieszkania jest cechą
społeczeństwa obywatelskiego. Identyfikacja - nie ksenofobia.

[storima]

Jest kino ,jak bylo.
Sa neony 'Czerwonego Byczka', byczka 'Fernardo'
czyli sklep, miesny, a tuz obok ksiegarnia
i warzywniak, gdzie i kwiaty mozna bylo zakupic.

[storima]

Pamięci Pawła

Kolega ze szkolnej ławki szkoły podstawowej.
On tylko 15 metrów miał
Do przejścia,
Ja, 120 kroków krokow, aby nie spoznic sie na lekcje
Na godzine 8:00.

Szatnia
Worki na buty
Zawieszane czym prędzej, aby
Założyć ‘juniorki’
Takie szkolne chapcie.
I zasiąść w razem ławce.
Zawsze w tej pierwszej,
W srodkowym rzedzie
Przy nauczycielskim biurku.

Kolego szkolny,
Przyjacielu
Dziwiłeś się
Tylko Sześć lat temu, toast wznosiłem
Z Tobą za toastem
Podnosząc kieliszek pełny
Brzegów
Morza
Nie wypitej *
Brakiem Naszych Spotkań
Wódki.

Zapomniałem o tym, że
Ty, być może na co dzień
Wznosisz i toast za mnie.
Ku mnie nieobecnemu.

Teraz Ciebie nie ma.

Zostały
Pośmiertnie zakurzone kieliszki
I gdzieś tam butelka niedopitej
Ukrytej przez Ciebie
Samotnie
Ćwiartki
Naszych przygód, przyjaźni
W Twej Rodzinnej Szafie.

[Gość: Darek]

nie jestem Rakowianinem. Do VI LO przeniesionego gdzie indziej chodziłem. Magię
Rakowa poznałem, jako coś egzotycznego. Szymek zamiatał, i śmiesznie oglądał
się za dziewczynami. Babcia na Tetmajera mieszkała, za kinem Relax, obok
drewnianego kiosku Czerwińskiej z owocamiiwarzywani. Na drobne od Babci
kupowaliśmy oranżadę w butelce z ceramicznym kapslem. Albo w plastikowym
woreczku. I lizaki kodżaki. I donaldy.
W spożywczym 'Jedość' - chyba na Próchnika taki dziwny napój sprzedawali -
bezbarwny sfermentowany - nazywali go 'szampan'. W butelce po śmietanie
zamkniętej plastikowym korkiem wielokrotnego użytku. Co to było?
A przez rok mieszkałem w bloku rotacyjnym na Pietrusińskiego 14. Było to wtedy
gdy Hermaszewski Gagarinem został. Obok był 'pawilon', kotłownia za betonowym
płotem, z której przynosiliśny szklane kwadratowe płytki może 2 na 2
centymetry. I bocznica kolejowa. Za betonowym płotem kolei na wolnym powietrzu
próby miał zespół rockowy. Do dziś pamiętam sekwencje perkusji.

[Gość: storima]

Gość portalu: Darek napisał(a):
> A przez rok mieszkałem w bloku rotacyjnym na Pietrusińskiego 14. Było to wtedy
> gdy Hermaszewski Gagarinem został. Obok był 'pawilon', kotłownia

Ilez w Twym wpisie Darku jest odjazdowych
odnosnikow.
Na dzisiejsza noc pozwole sobie wybrac sie w Kosmos:

Mirosław Hermaszewski
"od godziny 17:27 27 czerwca do godziny 16:31 5 lipca 1978 z Piotrem Klimukiem
odbył lot na statku Sojuz 30."
www.dqfilms.com/hermaszewski.html

[storima]

[storima]

Nie ma juz na podworku
Postrachu Alei Pokoju
Wacka, ktory nawet i
Pokonal Pekin.

Wacek jezdzil rowerem
Na waziutkiej szynie
Barierki ulicznej
Wzniesionej
Wzdluz posiadlosci
Kina Relax

Wacek potrafil wspiac sie po rynnie
Na kazsy smialo
Blok Alei Pokoju

Nie znaczy to, Wacek byl
Pokojowo z natury*
Cyrkowcem
Odbijala Wackowi i szajba
A wowczas Wacek bil, badz skakal na
Psy puszczone bezpansko
A i nawet te psy
Prowadzone na smyczy

Taki mial dryg
Taka posiadal sprawnosc

Jedyna osoba , ktorej
Wacek nie podskakiwal
Byl Tadzio:
Przystojny bladas
Za ktorym dziewczyny z podworka
Szalaly

Tadzio, juz odszedl
Nie ze swej winy
Lecz genetycznych glupot natury.

Wspomina sie jeszcze wacka:
Na rowerze
Bez kierownicy
Przejechal
W ta i z
Powrotem
Z Alei Pokoju
Do Olsztyna
Bez kierownicy
Bez kierownicy
Skad on taki cyrkowy rower wytrzasnal?
Do dzis nikt tego
Nie wie.

Niewatpliwie
Wacek, ktorego
Rodzina
Wemigrowala
Z Kresow Wschodnich do
Vzestochowy
Moglby po dzis dzien
Zarabiac kupe szmalu
Jako artysta.

Rzecz wtym,ze ani sztuka
Ani
Cyrk
Ani
Kupa
Szmalu
Wacka
Nigdy
Nie interesowaly.

Wacek sobie wiec
Dzis
Anonimowo
Mieszka
Gdzies
Na Starym Rakowie.

[storima]

Wacku, mam szczera nadzieje, ze jesli przeczytasz ten wpis,
a mnie kiedys zobaczysz na Rakowie,
to w......lu mi nie spuscisz.
Serdecznie,
storima

Mój Sąsiad z Rakowa (szkic)

[storima]

Mój Sąsiad z Rakowa

Kłaniałem mu się
Na klatce schodowej
Jak każdej sąsiadce
Bądź
Sąsiadowi
Bo rodzice
Przedwojennym zwyczajem
Uczyli mnie,
To młodszy się kłania starszemu.

Jakoś mnie lubił bo
Na mój uśmiech
Odpowiadał uśmiechem
Choć wobec innych był
Szorstki i
Oschły

Zagadał od czasu
Do czasu do czasu
Gdy już byłem starszy
Jak mi idzie w szkole

Przy otwartym oknie
Klatki schodowej
Paląc papierosa
Zapraszał na dyskusje

Dzielił się ze mną swą wiedzą
Z marksistowskich wykładów
Tejże filozofii

Ripostowałem cytatami
Z Tatarkiewicza
Podobało mu się to
Bo tego na WUML-u, akurat
Nie nauczano

Pił, dużo pił,
Lecz ciężko pracował
Wychowując swoje dzieci
Tak, aby ich aspiracje się
Spełniły

Należał do Klubu
Honorowych Dawców Krwi

Za wskazówkami lekarza
Nie pił przez dwa tygodnie
Krew oddał
I pijać zaczął od nowa

Spod jego drzwi mieszkania
Od czasu do czasu
Słychać było
Niemieckie pieśni

Kiedyś po latach
Jego syn powiedział mi, ze
Ojciec w czasie okupacji
Jako młody człowiek
Zabrany był
Do hitlerowskiej kliniki
Gdzie wbijano Ojcu
Igłe, tak oto zastrzyk
Ot tak dla nazistowskich eksperymentów.

Ciało przeżyło
Lecz co najmniej
Pół Duszy Zamarło.

Nie ma Go.

Cześć Jego Pamięci!

[storima]

"Czesc Jego Pamieci"

a podworkowe "Radio Wolna Piaskownica"
nadawalo na lawkach, przy wystawioneym na zewnatrz klatki schodowej trumiennym
wieku:
Jak to, bez ksiedza!
Bez ksiedza?
Chowany tak to bedzie?
____________________________

uszanujcie wole Zmarlego.
Szczesciem nie poza bramami cmentarza spoczywa.
A krzyz, tak czy inaczej ne Jego grobie.


_______________________________

t(ak mi sie nasunelo, spalanie w lozu ognia Indian Zmarlych na kontynencie Ameryki.

To co, skoro to dobry byl Czlowiek
lecz innej wiary
To Zbawienia nie otrzyma????

Ten, couchem ucietym z linczu Murzyna, keszcze nie tak dawno w Stanach sie
cieszyl, jak lupem,

to juz sami reszte sobie dopiszcie
(pastora zkazali 80. lat ma, na 60. lat wieznia. Odsiedzi.
Ale coz z tego, gdy inne talatajstwo, wolnoscia sie cieszylo....

[storima]

Moi dawni, a i rowniez:
s a s i e d z i:
(Zenku i Inni, chyba nie odmowicie,
a i Im Zbawienia,
skoro to
Dobrzy Ludzie???
________________________________

Kanadyjscy Indianie
odwiedzeni przez:

www.traditioninaction.org/RevolutionPhotos/A052rcTeepeeUS.htm

[Gość: Marcyś]

Gdy Gagarin poleciał w kosmos albo trochę póżniej na placu Biegańskiego
ustawiono kopie statku kosmicznego bohatera. Wiele wtedy osób wracając na
rauszu stukało w ową makiete wołajac: "Gagarin wychodź"

[referee]

Pamietam Aleje Pokoju.Tam mieszkalem.Na rogu sklep cukierniczo-winny(jest dalej)
Po pilce sodowka.Wozek z grozliczanka.Pilismy spragnieni i do dzisiaj mam w
uszach zgielk tego skrzyzowania i smak tego plynu.Ludzie idacy w jedna i druga
strone, tramwaje, auta.I ja w jednej rece sciskajacy pilke przy boku w euforii
74, jako 6latek, a w drugiej ta szklanke zimnej slodkiej sodowki za 1ZL.I
wiadukt.Moje zycie w PRL do 87 kojarzy mi sie z tym wiaduktem.Wieki
budowany,Gierek na otwarciu, a pozniej jego remonty, bez przerwy.
A moment dalej sklep elektryczny(?) i warzywniak.Na przeciwko Ruch i fryzjer,
gdzie nie nawidzilem chodzic-Ojciec mnie tam doslownie ciagnal.
Pozniej, wracam do mojej strony, budka z lodami calypso i to byl chyba 74albo
75 takze, kojarzy mi sie jak z Mama szedlem po lody, a ona sluchala
radio/Rodowicz-Malgoska cos tam, /male radio - super odjazd z jedna sluchawka(?)
To wlasnie byly te lata 70te/Titanic, jak to Jasiek Pietrzak mawial...tam tez
sie bawiono do konca/
Lody, czekolady mleczne z orzechami, banany i cole z puszek z tego cukierniczo-
winnego.
Wracam do Alejki.SZAROTKA.Na rogu punkt- bomba rurki z kremem.Jak szlismy na
zuzel z Ojcem, to kupowal mnostwo rurek z kremem.Pamietam moja reke, jak
dzisiaj w jego spoconej wielkiej rece.Kolo Relaxu wchodzilismy do Szarotki i
tam czekal na niego jego kumpel z synem(nigdy nie zostlismy nawet
kolegami).Pili kawe i wino.Godzine pozniej ogladlismy zuzel

[referee]

Czuje ten zapach toru do dzisiaj i widze pamiecia grubasa, ktory machal flaga
na start(Pozdrawiam Zabola za Karzelow)
Co tu jeszcze napisac?
1980 Olimpiada w Moskwie( w domu sluchalismy RWE i Glosu Ameryki...Moskwa to
dla mnie Afganistan,tak mi sie kojarzy ta olimpiada.I GEST
KOZAKIEWICZA/komunistyczny sped wczasowy w Lebie), Lechu w Gdansku z dlugopisem
NMP, przemowa Gierka....i w Studio 2 albo 8 kapela Blondie i zaczalem pojmowac
kobiety, jako kobiety.Imie tej blondynki z tej grupy Deborah(?)Ona i ta
dyskotekowa kula.Nie zapomne nigdy jej ust i tej sukienki i jej blond fryzu.A
Tatko Rubina zakupil,to wszystko w kolorach.

[Gość: Blondi]

Deborah Harry :))

[storima]

Dzieki za wpisy pamieci.

a ja tak na odskocznie:

Lekcja Religii i szara zarowka (szkic)

Na parfii sw. Jozefa
my to dzieci
zbieralismy sie na lekcje katechezy.


"Oto wlasnie ta szara zarowka,
niby swiatlo daje lecz jest zakurzona.
Niby uwage swa swiatloscia przyciaga.*
Wymienic ja mozna.
Bo od tego kurzu zgasnie.
Zeby drogie dzieci
nie sa do wymiany.
Rosna wam zeby "madrosci".
Tak samo jest z Dusza.
Nie wymienisz na inna.
Dusza to nie zab, ktory "wypada".
Dusza to jak ta zarowka,
ktora tu widzicie:
brudna, zasmiecona.
Zarowke sie wstawi.
Nieleczonoga zeba mozna i rowniez.
Ale dusza
pozostaje
Jej sie wymienic nie da.
Ale "czysci" sie ta dusze
a i nawet po smierci Czlowieka,
ktory ja posiada.

Na Starym Rakowie Zapach Słodzonej Mięty (szkic)

[storima]

Zapach Słodzonej Mięty

Samowar pełen słodzonej mięty.
Aromat korytarzy RKS Raków.

Trener Basiński znał
Moc Słodzonej Mięty.

U trenera Basińskiego
Na szklankę mięty
Trzeba było sobie zasłużyć.

To nie było kibicowanie
Lecz poligon
Piłkarskiego przeżycia
Dawnych
Trampkarzy
RKS
RAKOW..

Smak Słodzonej Mięty.

[storima]

Nigdy,
a
Nigdy
nie snilo :mi sie, nie przysnilo;
ze bede walczyl z faszystami
na mej wlasnej dzielnicy.

[storima]

storima napisał:

> Nigdy,
> a
> Nigdy
> nie snilo :mi sie, nie przysnilo;
> ze bede walczyl z faszystami
> na mej wlasnej dzielnicy.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=27479169&a=27547563

[storima]

"Wiadomość o Podanym Numerze Nie istnieje (...)"

I bardzo dobrze, ze nie istnieje.

Niech tak juz bedzie i pozostanie.
Wole zapach i smak slodzonej miety pitej
z aluminiowego kubka z czarna raczka polewanej z samowaru wciaz cieplego,
w korytarzu RKS Rakow po kolejnym treningu trampkarzy.
Wole pamiec tuzina chlopcow delektujacych sie smakiem czystej, bez soku z
saturatora na Al. Pokoju po kolejnym podworkowym pilkarskim sprawdzianie na
boisku 32.
Byly dwa takie wozki z woda sodowa. Jeden na poczatku Al. Pokoju po stronie
nieparzystych numerow. Drugi na skraju bloku strony parzystej przy drodze
prowadzaacej wprost do parterowego budynku przedszkola w podworku.
Czysta kosztowala 30. groszy.

[Gość: Obywatel]

Na Starym , magicznym Rakowie
wszystko sie może zdarzyć
rządzi tu menel , rządzi huligan
co może pałą w łeb przyłożyć
jest tutaj bród i ubóstwo
to taka mała wiocha
lepiej sie tutaj w noc nnie zapuszczać
bo można dostać w ryj
och jak wspaniały jest
nasz kochany Raków
codziennie bitwy
codziennie rozboje
cóż za piękne klimaty
och jak fajnie na Rakowie
jak tutaj jest przyjemnie
małe dzieci chleją nalewki
kupione za 4 złote
zaś starsze już je kradną
cóż za wspaniała dzielnica
przyznajcie moi mili
każdy by chciał
mieszkać na Rakowie
uwierzcie : nawet ja.

[Gość: Manel]

Powiedzcie jak można dostac pobyt staly na Rakowie?
Czy trzeba prosic o azyl?Lubie chlac wodke i moje dotychczasowe otoczenie mnie
znudzilo.Chcialbym sprobowac w Czestochowie.Poradzcie jak i co

[Gość: Limanka]

Przyjedź ze skrzynką wódki na stary czerwony Raków a szybko zostaniesz przyjęty
do rodziny ...... a i pewnie nocleg się znajdzie :)))

[Gość: gość]

Obywatelu odwal się od Rakowa raz na zawsze .Jak chcesz sprawdzić jak tam jest
naprawde to cie zapraszam.Jestem kobietom więc nie obije ci mordy za te kalumnie
ale mogę ci pokazać jedna z najpiękniejszych dzielnic naszego miasta.Pretensje
mozna mieć do kolejnych urzedasow ze zgromadziły w czerwonych blokach śmieci z
całego miasta.Mowiac Rakow wszyscy myśla o familokach i Okrzei.Okrzei to była
ulica ze starymi ale bardzo zadbanymi domami ale przyszło nowe i sie skończyło
to co dobre a miasto zgarnia tu odpady i chyba warto pomyśleć o tym że to wasi
dawni koledzy tu teraz mieszkaja drogi obywtelu.

Jajecznica bez skwarkow

[storima]

W podziemnym laboratorium
Szlifowalismy soczewki teleskopu
Pomysl byl prosty
W tajemnicy przed zachodnia
Konkurencja
Mielismy odkrywac
Galaktyki
Nasz wynalazek
Wznieslismy ukrycie
Noca posrod
Gaszcza anten telewizyjnych
Dachu Alei Pokoju

Poniewaz Ksiezyc
Byl chmurny
To i galaktyki
Jakies niewidoczne
Niby na nas obrazone

Nie wypadalo nam nic
Innego
Jak pogodzic sie ze snem

Umowilismy sie
Na
Wczesny Ranek

Chlopieca tesknota
Switu
Poszukiwalismy
Wspolzycia Ziemi

Skierowalismy statyw
Naszego teleskopu
Na przeciw okna bloku
Parzystej strony Alei Pokoju:

Jakas Pani
Jakiemus Panu
Podawala na kuchennym stole
Jajecznice
Bez skwarkow

Erodotyki

[storima]

Zamkniętymi oczyma
Dotykiem rzęsy
Odnajduje szept twoich ust
Opowiadasz mi o
Rozkwitłych wilgocią twych warg
Wielobarwnych kwiatach

Zadziwienie
Smaku twych ust,
A może
Falujących oddechem
Twego szeptu płatków?

Erodotyki

[storima]

Jestem
Scieżką na której
Garstkami dłoni
Zbierasz światełka
Gwiazd

Przy Mlecznej Drodze
Sprowadzasz mnie
Na Ziemię

Szepcąc

Niebiańską moją łódką
Jest
Twoje
Ciało

Erodotyki

[storima]

Zrywamy się do biegu
Brzegiem muskających
Nasze stopy fal

Zmrużonymi powiekami
Rozchylamy raz po raz
Ściany rzęsistego deszczu

Wbieglibyśmy
Pod parasol słońca
Lecz przewrotność
Wody i miękkiego
Jak puch piasku
Uwiodła nas w bezruchu

Moja twarz jest lustrem
Twojego zadziwienia

Garstkami
Okryłaś me uszy
Wsłuchuję się
Jak w morskie
Muszle w dzieciństwie

Przenikam tobą
Głębiny pozaziemskich
Oceanów
Stojąc

Na plaży
Po kostki w piaskowym
Mule

Pada deszcz

Erodotyki

[storima]

Ześlizgujące się
Promieniami ulicznej lampy
Liście
Opadają pod nasze okno
Wiatr pędzelkami
Powiewów rozstawia
Deszczowe
Na szybie malowane
Kropelki gwiazd
Okno jest nocnej podróży niebem
Pokój latającym spodkiem
Nasze ciała kłębuszkiem
Wiecznie tworzonych
Mocą ludzkich doznań ściegów
Nieśmiertelne

Jesienna noc
Deszcz ustał
Bezlistne drzewo za oknem

Erodotyki

[storima]

Napisz do mnie
Rozgrzanym słońcem
Źdźbłem trawy
List

Erodotyki

[storima]

Napisz do mnie
Rozgrzanym słońcem
Źdźbłem trawy
List

Bujasz mnie literą
Tą pierwszą
Słowa, które nas łączy
Źdźbłem trawy
Kropkę wykrzyknika
Zakreślasz wokół
Pępuszka

Kocyk
Trawa
Letnie popołudnie
Życie jak płynęło
Tak płynie
Rzeką
Wartą

A ty dalej piszesz do mnie
Twój list
Źdźbłem trawy

Erodotyki

[storima]

Mozaiki
Pocałunkow
Przy oknie
W mroźną zimę
Firanką
Wikłaną

oddechem na zmarzniętej szybie

Erodotyki

[storima]

Dotykasz mnie
Tu gdzie jestem
Dotykam ciebie
Gdzie jestes ty
I tak sobie układamy
Dotykiem kolejne
Perełki
Mapy
Naszych człowieczych
Wspomnien

Erodotyki

[storima]

Zamkniętymi oczyma
Dotykiem rzęsy
Twojego mrużącego
Oka uchylam moje
Szkoda, ze nie mogę pocałować
Twojej źrenicy
Mogę tylko być w nią wpatrzony

Pomiędzy naszym spojrzeniem
Układa się wyrazisty obraz
Niedokończonej głębi

Tak kiedyś myślałem, ze oczy
To wszechświat, który widzimy
Lecz pocałować go, po prostu
Po prostu ucałować się go nie da

Erodotyki

[storima]

Moja twarz jest lustrem
Twojego zadziwienia

Kto kogo pierwszy dotknie
Patrząc tylko
W uchylające
Wejrzenia
Źrenice

Nie możemy tak tylko na siebie patrzeć

Powiedziałaś mi ujmując
Dłoń
Oddechem wstrzymanego
Gestu
Zaproszeniem
Pisanym
Pocałunkiem

Rozkładam się
Układając
Mozaikę całowania

Tobie

Erodotyki

[storima]

Szept
Układam


słowa
Pocałunkiem

Erodotyki

[storima]

Słoje drzewa
Na okrągło się tulą
Księżyc wije promieniami
Gniazdo śnieżno złote w koronie
Korzenie dyskretnie obejmują zmarzniętą Ziemię

Erodotyki

[storima]

śnieżynka na oknie
szybkobieżnym haftem
klei witraże tej zimy pocztówkę
którą przesyłam tobie
dziecinnie

śnieżynkami na szybie

Erodotyki

[storima]

Opuszkami
Wierzchołek
Ciepła
Mlecznej Drogi
Dotykam
To jeden to drugi
Twoje piersi
Ujmuję
W jedną planetę
Pocalunkiem
Dziękując tobie, że
Razem
Naprawiamy
Kosmiczne przeinaczenia

Erodotyki

[storima]

Garstkami
Okryłaś me uszy
Wsłuchuję się
Jak w morskie
Muszle w dzieciństwie

Ojciec
Przeprowadzając
Mnie przez podworko
Powtarzał
Masz być z powrotem w domu
Jakby obawiając się, że
Zostanę u ciebie na zawsze

Przed twymi drzwiami
Kazał mi spojrzeć
Na zegarek
Jest godzina osiemnasta
Z powrotem w domu
Masz być za godzinę
Nie garb się
Wcisnąl dzwonek
Zdejmij czapke
Zdjąlem
W drzwiach
Otworzyla się
Twoja mama
Przyprowadzilem syna
Na wizytę u jego
Koleżanki z klasy

Było super
W twoim pokoju
Zalożyłem czapkę
Zaciągając ją
Na oczy
Czapka-niewidka
Powiedziałem
A ty przykładałaś
Mi jak słuchawki
Coraz to inną
Muszlę
Z kolekcji twojej babci
Zgadnij-zagadka
To ciucibabka
Ktorego zamkniętą
W muszli sluchasz oceanu?
Spokojnego
Odpowiadalem
Za kazdym razem
Podglądajac ciebie
Przez oczka
Rozciągniętej czapki
Nagle bardzo chciałem
Pocałować ciebie
W policzek
W otwierających się drzwiach
Stał moj ojciec
Przy twojej mamie
Godzina osiemnasta dziesięc
Powiedział
Czapka-niewidka
Straciła swą moc

Ja stałem się
Bladoczerwony
Jak ugotowany żywcem
Krab
Ojciec wziąl mnie za rękę

Śnieżnym podworkiem
Stąpałem
Po dnach
Naszych odkrywanych oceanow
Ojciez prowadził mnie za rękę
Ale był tak wysoki, że
Jego głos ponad tafli
Oceanow spokojnych
W ogole do mnie nie dochodził

Garstkami
Okryłaś me uszy
Wsłuchuję się
Jak w morskie
Muszle w dzieciństwie

Erodotyki

[storima]

Śmierć
Wiecznie stara

Odradza się
Wbrew swej naturze

I jakoś jej się to udaje

Dlaczego?

Bo wciąż poszukuje
Pocałunku
Życia

A życie?

Zostawia ją
Po prostu w spokoju

No bo po co niby drażnić
Śmierć, ktora w życiu
Nie szuka przyjemności

Erodotyki

[storima]

topolowy las
wielokrotnością
liści większych od
naszych dłoni był
kocem pod którym
wymienialiśmy
spojrzenia słońca
pragnieniem smaku
echem jagody
gody jagody
ody gody ja

szepnąłem czekaj
i mnie nie było

czekałaś a ja
koszyczkiem dłoni
przyniosłem tobie
smak gorącego
letniego dnia

patrząc w twe oczy
uwierzyłem że
twoje źrenice
to są dwie pyszne
jagody których
posmakować się
nie da dziękując
ci że pozwalasz
chwilami tobą
tak się zamarzyć
dziecinnie szczerze
i jagodowo...

Erodotyki

[storima]

czekałaś a ja
koszyczkiem dłoni
przyniosłem tobie
jagody
pan ostrzyl noze
ktorych nie bylo
ktos przeszedl obok
z zapachem barszczu
w butelce po smietanie
a on dalej wolal, ze ostrzy noze
noze ostrze
ostrze noze
po co nam ostre noze
gdy jemy jagody z koszyczka
naszych dloni?

Erodotyki

[storima]

Szukam slowa
Powiedzialem tobie
Zdrzalas pytajac
Teraz go szukasz?
W tej chwili?

Probowalem ubrac sie w mysli,
Aby sie wyslowic

Byc moze razem
Snem tej samej chwili wymeczeni milo
Miloscia na jawie
Usnelismy

Nie pamietam

Budzac sie rankiem
Tez tej samej chwili
Powiedzialem
„Jestes”
To tak dobrze jest
Obudzic sie przy tobie
Tez w tej samej chwili---domyslilem sobie,

Przytaknelas

Przecierajac subtelnoscia dloni
Twoje oczy
Moje oczy
Mowiac tak po prostu:
A moze sniadanie tez i dzis
Zjedlibysmu w lozku?

Na kwiecistej tacy
Kroplami mleka spoza rodzinnych filizanek ktore
Plynely to w ta to inna strone
Bo to oddech naszych piersi
Tak sobie taca bujal
A ja dmuchnalem kropelke
Ty tez
I tak na tacy
Powstalo male morze z
Rozlanego mleka

Erodotyki

[storima]

Naukowcy twierdzą, że
Każde wypowiedziane
Na Ziemi słowo
Zapisane jest na zawsze
Gdzieś w otchłaniach
Wszechświata
Nawet najcichszy szept
Wędruje sobie swą falą
Gdzieś w odległych przestrzeniach

Pieśćmy słowo ciepłem
Aby krzyk rozpaczy
Ukojony
Miłością
Zabrał Śmierci jej wątpliwy patent
Na bezgraniczne ujarzmianie Życia

Erodotyki

[storima]

Śmierć się nie wysila
Poza swe granice.
Owszem
Wiekami zbiera nas równo.
Ale pamięci człowieka
Nie jest w stanie
Bezpowrotnie wymazać.

Erodotyki

[storima]

Śmierć
Podsyca
Człowieka do ujarzmienia życia

Śmierć miała i ma
Ostateczne słowo
W kwestii
Kto na dzisiaj powinien zostać zabity?


A gdzie jest człowiek?
Chyba nie ten, który
Śmierci podaje dłoń
Kata.

W imię prawa
Sprawiedliwości Śmierci???

Erodotyki

[storima]

Nawet śniąc i śpiąc
bywasz tak fantazyjnie aromatyczna, że
i mój sen wstrzymał swój oddech.

Wynurzając się z poza marzeń granic
przygląda się nam mówiąc:

„Szczęśliwy to sen
tych którzy
nawet jeśli wstrzymają oddech to
budzą się będąc ponownie razem.”

Erodotyki

[storima]

Wtulona w puchową poduszkę śpisz
Na paluszkach z tacą w dłoniach
Kucam przed tobą

Sponad filiżanki oddechu podmuszkiem
Otulam twoja buzię
Aromatem świeżo zaparzonej kawy z cytryną.

[Gość: aneta]

Mieszkaliśmy z rodziną od dziecka na Dębowej, na przełomie lat 70 i 80-tych, w
czworaku, w którym mieliśmy tylko 1 izbę dla rodziców i naszej tróki. W tym
jednym pomieszczeniu kuchnia była za przepierzeniem i nocna "toaleta" dla nas
jak dzieciakami byliśmy. Ale zawsze było czysto i schludnie. Mama nas ganiała
do sprzątania w domu tłumacząc, żebyśmy robili coś raz a porządnie, bo wiadomo
jak to z dzeciakami, na podwórzu się chciało biegać i swawolić. Nie ma to jak
kawałek ogródka i trawnika na wyłączność! Przed domem i trawnik i sad z
pysznymi owocami. Nie raz i nie dwa pszczoła użądliła nieuważnego. Nad
rzeczkę "termiczną" też chodziliśmy się kąpać. Jednak nie przypominam sobie,
aby woda była jakoś szczególnie brudna. Zresztą dla kilkuletnich bębnów to i
tak nie miałoby większego znaczenia. Najważniejsza była frajda i te łąki
zielone i zjazd z wiaduktu zimą na sankach albo workach z sianem jak się udało
skołować. Do dziś mam bliznę po tym jak mi się zamarzyło zjechać pierwszy raz
na sankach "na brzuchu", na wzór chłopaków i miałam "kontakt" z drzewem. Brat z
kolegami mnie zepchnęli, a ja nie umiałam "kierować". Wystraszony mnie wiózł
ryczącą i wyjącą na tych sankach do domu. W 87' przeprowadzka do bloków,
ponieważ teren "naszej" posesji dostał KPTS, poźniejsze MPO itd., aż do
Asmabel. To były niezapomniane czasy. Pozdrawiam

[Gość: Krzysztof.]

Droga Aneto,ja pamietam Debowa,ale duzo,duzo wczesniej-wychowalem sie na
Sokolej,byly to lata 50-siate,jak szlo sie od Sokolej w kierunku warty,to przed
rzeka po lewej stronie byl duzy dom,chyba drewniany i zaraz za rzeka po prawej
stronie troche mniejszy.Chodzilismy tam jako przebierancy i pamietam iz za
kolede zawsze dostawalismy faworki ale to byly faworki,teraz takich
niema.Pozdrawiam.

[Gość: Krzysztofie]

Ten drewniany dom po lewej dalej stoi. Po prawej za rzeką, także był drewniany.
Mieszkało tam kilka rodzin. Życie potrafi robić psikusy, bo w tym po lewej
zamieszkał Kolega, z którym chodziłam do liceum w Śródmieściu. Ożenił się z
dziewczyną z tego domu, którą znałam - z widzenia- w dzieciństwie. Pamiętam też
pana Bronka i Jego Żonę z Dębowej, którzy nas na papierówki zapraszali do
siebie. Pyszne były. I pamiętam panią Bronię, ale już ulicy nie kojarzę, do
której nas Mama ganiała po swojej roboty zakwas żurowy na zalewajkę. A przy SP
19 zjeżdżało się z usypiska kolejowego zimą po lekcjach lub biegało po wagonach
latem. A potem w domu wielkie besztanie. I pamiętam też, że na łąkach pomiędzy
Hutników a Wartą, było drzewo - dąb, do którego można było wejść, ponieważ było
jakby wydrążone z pnia. Raz z Bratem wzięliśmy w wózku naszą dużo młodszą
siostrę na "ciekanie" po dworzu, zastała nas burza i schowaliśmy się włącznie z
wózkiem w tym dębie. Mama nas znalazła. Ale była wtedy awantura! Nie pamiętałam
tego wszystkiego i nie myślałam o tym, dopóki Wyście nie przypomnieli. Dzięki.
Warto było choć na chwilę wrócić do dzieciństwa.

[Gość: Krzysztof.]

Droga Aneto,w sobote bede na necie od godz.18,jezeli zechcesz to porozmawiamy o
Debiu,ul.Debowej i tp.Moj gg.2108367.Zapraszam i pozdrawiam-krzysztof.

[Gość: Krzysztofie]

Postaram się być, choć nie obiecuję.

Erodotyki

[storima]

Zaciagnelas mi czapke na oczy
Owinelas nasze usta twym szalem
Objelas me biodra ramieniem
Nie wypadalo mi nic innego
Jak objac twoje
I tak ruszylismy
Na cztery nogi
Dwojga cial
Tych samych krokow
Bujajac sie noca
Po skrzypiacym sniegu

Aromat twojego ciala
Roszalal sie na dobre
Twoim szalem
Oddychalem twym bukietem
Widzac migotliwe gwiazdki
Twojej galaktyki
Ukladajacej sie pomiedzy
Nasunieta czapka i
Moimi oczami
Zdany zupelnie na ciebie

Bylas moja przewodniczka

Nic wiec dziwnego, ze od czasu do czasu
Zaprosilem ciebie do tanca
Melodii naszych oddechow
Perkusji skrzypiacego sniegu
Finalem
Rogrzewania wielowarstwowego szala
Dotad dopoki nie poczulismy ciepla
Szalem owinietych szalonych naszych ust

Zaczal padac snieg puch
Przed oczyma bialo

Puk, puk, puk, puk, puk, puk

Wpuscisz mnie do serduszka?

[storima]

W pochyleniu
y
c
i
a
g
n
i
e
tych

Ramion

Zaglebiajac
W puchu
Posladkow twoich
Dlonie
Wznosze ciebie

S
c
h
o
d
a
mi

Zatrzymanie

Wolno
BujaMy
Wspolne
Z dwoch zlaczonych
Cialo

Tik_tak

Tik_tak

Tik_tak

Jak bysmy byli
Sercem zegara
A zegar przeciez
Mierzy tylko czas
Lecz nie odczuwa, ze
Czasu ubywa i ze
Kiedys go zabraknie

I choc sam stoi
W tym samym miejscu

To jednak sie

p-o-r-u-s-z-a

Jak zegar
Jestesmy

(n)(a)(k)(r)(e)(c)(e)(ni)

Samymi soba

Ruszamy w gore
Szybko
Szybciej
M-u-s-k-am
Jak puch
Twoje posladki
Gonie dlonmi
Jak kwiatu
Latajacy puch

A wystarczyloby
Zagubic balans
Wyrwanie rytmu
Jednego z nas

Nie upadlismy
Szybujac na ostatnie pietro.

A moze i ponad ?

[storima]

W pierzastych chmurach osiadaja powracajace bociany.
Plywaja na chmurach pierzastych pomiedzy niebem a ziemia
pracowicie wijac gniazda i zwolujac anioly.
A one przybywajac niebianskim traktem ukladaja
dzieciatka w swiezo splecionych latajacych gniazdach.
I tak przegladajac sie w niebie
z pierzastymi chmurami o malinowym smaku, bocianom wijacym
latajace gniazda, aniolom ukladajacych w gniazdach dzieciatka,
mama upatrzyla ciebie, a ojciec moca bocianich skrzydel
sprowadzil cie na ziemie.

[storima]

Namietnoscia czlowieczego czasu, miejsca i
Pocalunku
Ku Ziemi szybujesz Gwiazdeczko.

Dogasasz wymazujac
W popiol swietlne lata pamieci.

Tylko po to, aby rozblysnac
Choc ten jeden raz jedyny
Codziennym
Ludzkim zyciem.

Z godziny na godzine.

Rok w rok.

[storima]

Portrety ujete zapomnieniu
Kurzem sepii
Wsrod dotykow
Palcami zdjecia
Sa moje rownie niewidoczne
Nie ma was
Fotograf tez odszedl
Zatrzymane ujecie spojrzen

[storima]

Wizyta u fotografa
Przeciez to tortury
Zacisnal mi glowe
Drewnianym imadlem
I jeszcze caly czas
Krzyczal
Nie ruszaj sie!
Nie ruszaj!

Takie byly to czasy
Imadla na zdjeciu
Nie widac
Tylko ja
Nawet sie nie krzywie

Powiedziala babcia
Patrzac mi w oczy
Zamykaniem albumu
Zdjec czarno bialych

Spojrzenie dziewczece
Jak zdjeciem
A przeciez nie uciskalem
Jej glowy niewidocznym imadlem

Ten fotograf
Wojna byla
Nie ma go

Dodala babcia
Owijajac album
Welnianym bialym szalem, ktory jak mi kiedys powiedziala:
Ostatnim razem nosilam cie podroza poslubna gdzies w gorach.

[storima]

Camera obscura
To zwykłe pudełko
Z dziurką od klucza
Światła, które wpada w
Czarną przestrzeń
Wnętrza pudła
Wychodząc na zewnątrz
obrazem
Tym samym
Tyle że:

d
o
góry

i
m
a
g
o
nogami

[storima]

Rozcielam swiatlem pamieci
Pomiedzy zamknietymi oczami
I otwieranym ukojeniem snem
Ekran jedynego w swoim rodzaju
Kina Zawsze Samotnego Widza,
Ktory uklada repertuar
Obrazkow
Intymnie
Na wylacznie prywatny uzytek.

Ale lista zyczen rzadko sie dopelnia.

Kto wiec dyryguje i zarzadza
Kinem Zawsze Samotnego Widza ?


www.usc.edu/schools/annenberg/asc/projects/comm544/library/images/447bg.jpg

A czy ty umiesz bawic sie w duchy?

[storima]

A czy ty umiesz bawic sie w duchy?
Bo ja sie bawic w duchy juz kiedys przestalam.
Przestalam gdy jeden to mi dal sie oswoic.
Od wtedy nie bawie sie juz w duchy, ale
Z jednym oswojonym duchem.
To prawda nie odrobil za mnie lekcji,
Nie wyniosl smieci, nie posprzatal pokoju,
Nie przywrocil oczka z blekitnego guzika.
Sama je przyszylam mojemu misiowi.
Wlasciwie to nie wiem po co on mi sie
Dal oswoic? Zreszta juz go nie ma.
Pewnie sie zmeczyl bo za czesto go prosilam.
Ale tylko, aby sie ze mna pobawil.
A wiesz w co najbardziej lubil sie ze mna bawic?
W chowanego. Tyle, ze nie byla to
Taka do konca fajna zabawa.
On zawsze mnie odkryl, a juz ostatnim razem
To tak sie schowal, ze do tej pory
Nie potrafie go odnalezc. Zreszta, przestalam
Go szukac. A wiesz ja mysle, ze on sie tak znudzil.
Tak sie znudzil bo ciagle cos od niego chcialam.
Bo mnie tez sie zabawa z duchem znudzila:
Tylko w chowanego!
Zreszta powiedzialam, ze to nieuczciwe.
Niech lepiej sie bawi z duchami.
Bo pewnie duch przed duchem na amen ukryc sie potrafi?
A tak to on sobie ze mnie zarty robil. Wiesz,
On chyba dalej sobie ze mnie zartuje.
Pewnie mysli, ze ja go wciaz szukam. A ja
Po prostu przestalam sie z nim bawic.
Powiem ci, ze moze wlasnie to jest inaczej.
Ja sie przed nim ukrylam i to on wlasnie
Mnie szuka. Chyba tak jest. Tak mysle mam racje.
Chcesz sie ze mna pobawic? Ja bede tym kim
Jestem, a ty bedziesz oswoionym duchem.
Oczywiscie bawilismy sie z Krysia w chowanego.
Zawsze mnie znalazla. Krysie na koniec zabawy z ukrycia
Musieli wyciagnac rodzice bo czas im bylo isc do domu.
Moze i troche bylo mi glupio i tak wstyd, ze ja chlopak, a
Dziewczyny odkryc nie moglem.
Ale coz, jednak ja to nie Krysia.
Z oswoionym duchem w chowanego jeszcze sie nie bawilem.

Z tego co na dzis wiem, Krysia nie zostala mezatka.
Nie odkryla sie przed mezczyzna?
Nie wiem. Nie mialem okazji Krysi odnalezc,
aby osobiscie zapytac.

[zaginiony_mnich]

;))
- sorki Marku że w zaśmiecam Ci deski teatru wyszczerzonym uzębieniem- ale to
efekt podesłanej linki ;))

pozdrawiam
zaginiony

[Gość: storima]

Drogi Zaginiony,
no prosze, potrzeba bylo Krysi, aby Cie odnalezc;)
Milo mi, ze teatr dojechal objazdem rowniez do Ciebie.
Dziekuje za twoj usmiech na scenie:)))

Pozdrawiam,

storima

[Gość: złośliwy z Rakowa]

storima, a może byś tak juz odpoczął sobie. Nie starczy juz tych westchnień?
Rozumiem, że Raków, ze Polska, że teskonota, że niedocenienie w Ojczyźnie. Ale
może już będzie dość? może wrócić i zacząć coś robić zamiast wspominać i pisać
"częstochowskie rymy"? Z całym szacunkiem dla częstochowskich rymów. Wiem, że
zawsze lepiej z daleka niż z bliska wyrastać na "bochaterów". (cenzura nie
poprawiać).

[Gość: storima]

Gość portalu: złośliwy z Rakowa napisał(a):

_ _

Nie jestem twoja marionetka, ani Ty moim autorytetem.
Reklamacje przyjmuje dyrektor mojego teatru.
Ja sie tym po prostu nie zajmuje.

[Gość: złośliwy z Rakowa]

> Nie jestem twoja marionetka, ani Ty moim autorytetem.
> Reklamacje przyjmuje dyrektor mojego teatru.
> Ja sie tym po prostu nie zajmuje.

To podaj nazwisko swojego dyrektora teatru. Poproszę go by juz dał Ci
wypowiedzenie. Nie jesteś moja marionetka, faktycznie, bo mam lepsze. Nie
jestem Twoim autorytetem, bo mnie nie znasz będąc z daleka od Polski i żyjąc
wspomnieniami. Pozwoliłem sobie na dużą rozrzutnośc mojego czasu i sprawdziłem
co mogłeś osiągnąć swego czasu w Częstochowie jako "artysta i znawca
przedmiotu". Nie gniewaj się, ale lepiej to wygląda z daleka niż na miejscu.
Służę przykładami jeżeli wola. Zamilcz więc i nie rób z siebie "gwiazdy". A
właściwie, może tego właśnie takim jak Ty potrzeba? Ciągłej martyrologii i
uwielbienia? Jest taka przypowieśc o balonie i szpilce. Wyglądasz mi na tego balona.

[Gość: storima]

Rzeczywiscie jestes Zlosliwy.
Niezle tu zamieszales.
Dyrektor sie wkurzyl
i wezwal mnie na niewytrzepany dywanik.
On czasami bywa taki, ze gdy jeden niezadowolony widz
sypie pieprzem wsrod widowni, to zwala wine nie na ochrone teatru
lecz jego tworcow.
Szczesciem Konstytucja Tatru mowi wyraznie:
"Gdy sie widzowi niepodoba, widz moze sobie odmowic kupna biletu".
Lzy mam w oczach i szlocham.
Szlocham z tego twego pieprzu od nadmiaru.

Przerazasz:

> Nie jesteś moja marionetka, faktycznie, bo mam lepsze."

konia stawiali na polachBitwy chyba tylko malarze

[storima]

Bez sensu. Po co na co jest mi to potrzebne ?
Spod progu drzwi unosily sie kleby.
Futryna wypelniona byla ruchoma, falista
Kotara gestniejaca jak armia skaczacych
pchel na witrazu z siersci grubiejacymi platami kurzu. Czasami lubie rozdzierac
szaty, kurtyny lecz nie tumany.
Dobrze, ze jak zazwyczaj mialem na sobie czapke.
Naciagajac ja na twarz ruszylem niby jako ten huzar otwierajac bez pukania drzwi
konskim pedem ramieniem jak lanca na przeciw z chusteczka w dloni stawiajac
mego konia tak jak pamietalem konia stawiali na polach bitwy chyba tylko
najlepsi malarze.

miotal sie krzatajac i jak pocisk brodzil

[storima]

Tak i to znalazlem sie na przestrzeni suchym dnem spekanego kurzu dywaniku. A on
w tym tumanie miotal sie krzatajac i jak pocisk brodzil. Bez tarczy bezwiednie
usiadlem na krzesle wsrod dawnych czasow oniegdaj krzesle-lodzi.
Powodzi sie panu?
Powodzi.
Nie musze panu chyba mowic jak bardzo jestem wkurzony?

taki co wynalazl odkurzacz

[storima]

Panie dyrektorze niech pan nie zachowuje sie jak dziecko, ze tak powiem, w kurzu.
Panie storima to pana wina! Pan ciagle w przeszlosci sie miota. Panu tylko
uprzytomnie:
Nie znalazl sie jeszcze taki co wynalazl odkurzacz, no tych, jak to sie mowi?
Wspomnien, panie dyrektorze wspomnien.

a gdzie jest pochodnia???

[storima]

Odkurzacz zapomnien. To mialem na mysli. Panie storima niech sie pan uscisli
tak, aby zadne wspomnienie z pana nie wycieklo czy pan siedzi czy stoi czy pan
jest na wznak. To meczy to boli to wraca tak czy siak, opak, opakiem, jakims
kodem, znakiem??? A pan jeszcze dorzucasz oliwy do kurzu a tam nie ma ognia!!!!
Tylko ta plachta niby sztandar a gdzie jest pochodnia???

nie jak ta glizda

[storima]

Pan pownienes bohaterom robic harakiri. Tylko po to, aby inni jeszcze lepsi ku
chwale ojczyzny; wlasnie tu przybyli.
To harakiri to jest metafora, a pan powinien wezwac na boj mesko nie jak artysta
lecz wojownik coby ujac potwora, ktory toczy glebe nie jak ta glizda bo ona
bohatersko bakterie zle w glebe zyzna zmienia. Glizda! Czy pana kiedykolwiek
ujal fenomen tego, ze sie tak wprost wyraze, no jednak. Prostego stworzenia???

Co pan tam ukrywasz w bucie?

[storima]

Po co? Po co? Po co? Otrzymuje tu jakies od Zlosliwego gluche telefony!!!
I to w panskiej sprawie!!! Masz pan szczescie , ze nie od mojej zony. Ona, ze
tak sam sie na teraz uscisle, pana nieuwielbia. Mna gardzi. To jest pan wie,
panie storima moja Achilesa pieta. A pana? Co pan tam ukrywasz w bucie? Bo chyba
nie kota?

powstala ta pierwsza wlasnie olimpiada

[storima]

Ja cos panu powiem tak na wspolne zdrowie. Niech sie pan wynajmie jako
sprzatacz, tego Agejusza stajni. Masz pan u mnie etat dodatkowy. Wie pan, miara
czasu, pan chce, pan w koncu zablysnie. Niech pan stworzy zywy dramat narodowy.
Swoim cialem niech sie rzuca,
Zarzuca, spaja okowy. Niech pan sie wyczolga z okopow obcej panu ziemi. I tu
niech dojrzewa. Niech sie pan zieleni jako nowalijka chocby na Dwernickiego Walach.
Tego nam potrzeba ksiag madrosci narodowych. Nie pod strzechami lecz wprost na
targowicy. Handlarka zieleniny tam dotrzec trzeba. Zdobedziemy kontakt z
rodzicielka ziarna i ojcostwem chleba. Ona z panem, pan z jej mezem. Ktos gdzies
w koncu sie dogada.
Taka zwykla, organiczna, praca u podstaw.
A jak pan mysli powstala ta pierwsza wlasnie olimpiada???

pisz pan o tych ktorych nie ma

[storima]

A teraz do rzeczy. Pisz pan dramat narodowy. I zapomnij pan o Krysi. Stad sie
przeciez wzial Zlosliwy!!! Bo i Krysia sie czerwieni. Dziwsz sie pan , ze
Zlosliwy pieprzem sypie wsrod widowni??? Gddybym ja byl mezem Krysi, zrobilbym
to samo!!! Nawet lepiej. Cala panska ta publike zczadzil, zwedzil ot i tak!
Marihuana!!! Moze Krysia to Zlosliwy? Moze jej kochanek??? Moze Krysia teskni,
szlocha bo pana nie widzi??? Stad o powrot pana wola wsrod forum gawiedzi???
Jesli juz pan o kobietach pisac musisz, pisz pan o tych ktorych nie ma.
Beatrycze, Laura, chocby lepiej: polskiej Zosi.
A nie, tu, zywych cial duchowych wspomnien wywolywac pania Krysie!!!

[Gość: storima]

Gość portalu: złośliwy z Rakowa napisał(a):

> Zamilcz więc i nie rób z siebie "gwiazdy". A
> właściwie, może tego właśnie takim jak Ty potrzeba?

Oczywiscie, ze potrzeba. Dobrze o tym wiesz wykladajac zyciorysy jak niby kawe
na lawe wsrod studentow.

>Ciągłej martyrologii

grubo przesadzone, cienko z tego jakiekolwieg warzywo wyrosnie.

>samouwielbienia

nie myl pojec; narcyzm jest somodestrukcja; o smouwielbieniu napisal kiedy s
obcy tobie C.J.

>Jest taka przypowieśc o balonie i szpilce. Wyglądasz mi na tego ba
> lona.

Szkoda, ze obralas sobie role szpilki jak twe zyciowe motto i sposob na
przetrwanie.

[Gość: storima]

Dobrze wiesz, ze Krystyna ktora bawila sie z oswojonym duchem, tak na prawde nie
istniala nigdy. Bynajmniej nie w sferze twoich wspomnien, przezyc.
Wiec jesli masz dalej problemy z tym watkiem, to nie pisz do tworcow, raz
jeszcze, zglos sie do dyrekcji. Nazwisko, telefon znasz, wiec mozesz dzwonic.

P.S. Dziekuje za inspiracje.

Wyrwane piora odrastaja w bolu

[storima]

Kiedys mieszkanka Edenu.
Dzis na labedziej stopie szweda sie po swiecie
Wspierajac sie o kulach ze zlamanych skrzydel.
Jej pragnieniem jest opisac wszystkich, ktorych nawiedzila.
Siada za biurkiem pajeczych sieci.
Z diabla, ktory jest u niej na sluzbie, obrywa kawal skory.
Wyrywane z siebie pioro macza w kalamarzu jadu.
Na szatanskim pergaminie koslawo kresli imie swej swiezej ofiary.
Pioro pierwsza litera sie kruszy.
Wyrywa kolejne.
Rozpelzane pajaki
Mnoza sie kleksami
Na niedoschnietym jadem pergaminie.
Zrywa kawal swiezej skory.
Macza pioro w kalamarzu jadu.

Dyzurny diabel wypluwa z siebie kolejne wezwanie.

I znow szweda sie po swiecie na labedziej stopie
Wspierajac sie o kule ze zlamanych skrzydel.
Wyrwane piora odrastaja w bolu.

opadajacych starych mapach

[storima]

Ukryty za jedna z kolumn zapomnianych wspomnien
W komnacie pustych zbutwialych szaf rozwartych drzwi
Szuflad pamieci wywroconych do gory dnem, opadajacych
Jak liscie starych mapach, ale z niewidzialnego drzewa
Dotykiem sklepiska spopielalaja sie wolno i bezdymnie
Slyszalem zanikajace tapanie labedziej stopy w iskrzeniu
Trzaskow wleczonych po ziemi skrzydel. Diabel uwolniony
Od sluzby usnie, a ja poszukiwal bede zrodla i jego zapisu.

Jak samoloty oregami

[storima]

Otwierajac parasol wychylilem sie za kolumny.
Opadajace mapy zsuwaly sie po nim badz odbijaly
Jak samoloty oregami.
Przykleklem, przygladajac sie
Linii parasola klepiskiem srodka okregu
Powstajacych jak dogasajace stozkami wulkany
Wchlaniajace wolno raz po raz
Kolejne plachty opadajacych map.
Zanikaly zapisy dzielnic, miast i krain.
Nie moglem dostrzec nazw, badz tez
One w popiol najpierw sie zmienialy.
Jedynie bezimienne drogi, aleje, ulice.
Samotne nie wiadomo skad i dokad
Prowadzace sciezki.
Szukalem dat, legend, skali.
Widzialem jedynie
Rozrzucone kosci, gdzieniegdzie
Szkic szkieletu o zyciu,
Z zanikajacym zapisem.

Poza obrzeza cienia kopuly parasola

[storima]

Nie odnajde drogi poszukujac znakow
W spopielanych mapach
Pamiec zanika w bezdymnych wulkanach
Wedrowac mi trzeba
Poza obrzeza cienia kopuly parasola
Podnoszac sie dostrzegam kurhany
Na polach dawnego ogrodu
Rysunkiem zycia droga sie uklada
A ja znam jego obrazy czuje
Czas ruszyc w dalsza podroz
Juz teraz, abym nie zapomnial.

Odmierzam kroki

[storima]

Pod parasolem

Spacerujac wolno

Odmierzam

kroki
a
l
e
n
d
a
r
z
e
m

Dlonmi
Malowanym

Dotyku

Dnia
Noca
Wspomnien.

rite de passage

[marcys_czwa]

Przejście. Ze świata dziecięcych marzeń w świat dorosłych trosk. Swoisty rytuał
w którym zabieramy bagaż rzeczy najważniejszych, zmysłowo i nieuświadomienie
przyswojonych. Bagaż który ciąży na całym życiu. Nie mamy pojęcia ale on wraca.
Socjalizacja Marku. To socjalizacja. Twój teatrzyk pozwala jednak powrócić i na
nowo odkryć to co do tej pory było nieuświadomione, niedostępne poprzez
racjonalizm codziennych myśli. Na "starym Rakowie" stało się swojego rodzaju
powtórka z przejścia, drugim cyklem Eliadego ale i zaprzeczeniem Kekkonewskiej
drogi transmisji kultury. W Twoim paradygmacie jest to ulica dwukierunkowa. Za
to dziękuje i czekam na więcej... Pozdrawiam

[storima]

Marcysiu, musze przyznac, ze mnie wystraszyles.
W taki dobry sposob, ale jednak wystraszyles.
Boje sie juz wystarczajaco "nieuswiadomienia"; kiedy tylko moge staram sie je
oswoic. Boje sie rowniez wszelkich "rite de passage", ale tym samym zdaje sobie
sprawe, ze inaczej nie ma, nie ma zycia. Nawet czasteczki rozbiaja sie po to,
aby ponownie, rozbiciem sie polaczyc, tworzac tym samym nowe zwiazki.
Ale w koncu decydujac sie na rozwijanie 'starego Rakowa' jestem swiadom regul
otwartego, publicznego forum. Kazdy wpis na tym watku jest dla mnie inspiracja.
Kazdy wpis jest dzieleniem sie intymnoscia przezyc. A to jedna z
najtrudniejszych sztuk. Bo autentyzm staje sie rowniez i plagiatem, kiedy nie
jest szczery.
Dziekuje Marcysiu za "matafizyczne strachy". Bede rozwijal teatrzyk;)

Pozdrawiam,

storima

rite de passage

[storima]

Wchodze do szafy
Zatrzymanych
Fantazja dotyku
Objec
Wtulen
Oddechu
Dekoltow falujacych
Sukien
Marzen
Odkrywanych pieszczota
Planet.

Panny tancem wroza zmazpojscie.


www.hung-art.hu/kep/b/borsos/muvek/3balutan.jpg

Wedruje za mna zamknietymi drzwiami

[storima]

Balowa suknia pudru
Sniadego dekoltu
Subtelnego blekitu
Makijazu zylek
Wejrzenia dwojga
Dekoltu
Polodkrytych planet
Poplyn dlonia
Kochanie
Blekitnym sladem
Zdobedziesz planety
Odkryjesz
Oddanie

Przechodze dalej
Ocierajac sie o zawieszony
W szafie romans
Czasow mi nieznanych
Okrytych sukniami
Nie moich wspomnien
Lecz tych samych odczuc

Ktos
Widzac czego slucham
Slyszy co ja widze
Wedruje za niewidzialnymi za mna
Zamknietymi drzwiami.


www.thehumorwriter.com/Kids_Corner_--_Original_Storie/Time_On_Their_Hands_-_Part_1/keyhole_peek_md_wht.gif

Tam dotyk kochanka strzeze tajemnicy

[storima]

Zanika aromat rozu twarzy
Karmin, koszenila
Owczesne pudrowe pachnidla
Pozostaly suszem
Zapachow
Jak na polkach przypraw
Nieotwartych do dzis kuchniach
Tak tutaj
Pamiecia kosmetykow
Wokol wiszacych w szafie
Balowych z dekoltami
Sukniach.

To won wspomnienia tworzy tu obrazy
Wstrzymanym zapisem zylek
W zgieciach, rozgieciach sukni materialu
Mapy gestow, mowy nia kiedys ubranego ciala
Tam ukryly sie slowa, usciski, westchnienia
Tam dotyk kochanka strzeze tajemnicy
Romansu, ktory trwa do dzisiaj.

Podwieszeniem powietrza bez poreczy

[storima]

Wewnatrz domu
Parasolem zlozonym w laske
Sprawdzam
Przemiennie
Z lekka kolyszace sie
Stopnie
Wspietego
Mostu
Podwieszeniem
Powietrza
Bez poreczy
Chwiejnym krokiem
Poszukuje balansu ciala
Uczac sie chodzic
Na pierwszym pietrze
W glebi korytarza stoi chlopiec
Przed otwartymi na osciez drzwiami.


www.austinchronicle.com/issues/vol18/issue48/screens.paramount.1.jpg

RajaMantriGajaGhoraNaukaPiyada (sanskryt )

[storima]

Chlopiec uczy sie zycia
U otwartych
Na osciez drzwi:

Musisz chronic raja
Twego krola
Mantri to ministrowie
Raja musi zawsze
Mantri miec przy sobie
Na strazy twego panstwa
Postawisz gaja
Czyli twego slonia
Przed gaja bedzie ghora
Ten co wzbudza respekt
Ghora sila wzroku
Poraza strachem wroga
Nade wszystko nauka
Znaczy okret, ktorym
Zanuzysz sie
W nowe przestrzenie
To co niewiadome bylo
Stanie sie twego
Panstwa i rozwojem i sila
Dobrobytem
A i najwazniejsze
To sa szczegoly
Stawiasz je w pierwszej linii
Porzadku jako piyda
Piechoty pionkami
Krok po kroku
Powoli
Zakryjesz nimi pole
Tak
Aby to wrog
Twoimi sciezkami
Przyszedl tam
Ggdzie ty
Zwyciezysz


history.chess.free.fr/images/chaturanga/Bengale.jpg

[storima]

Zaczynamy od szczegolow
Grajac jedynie pionkami.
Docenisz ich wartosc w polu boju.
Ktora dlon?
Prawa czy lewa?
Ojcze, prawa.
Masz biala armie.
Ty wysuwasz pionka.
Masz ich wiele
Lecz cen kazdego
Wartoscia zlota.
Obserwuj przeciwnika
Twarz, rece, ramiona,
Palce, ktorymi chwyta figure
Udajac, ze nie patrzysz
Sluchaj jak oddycha
Szukaj wzroku jego sladow
Odbiciem pola
Zamierzanych
Mysli zanim
Ruch wykona.
Figura dotknieta
Musisz ja przestawic
Odlegloscia pola.
Co dotkniete
Mimo woli
Moze parzyc
Choc nie jest gorace.
Nie dotykaj
Bez zastanowienia.
Dotyk to dzialanie.
Mysl przewidywaniem.
Straciles pionka.
Co na tym zyskales?
Jednego juz nie masz.
Spojrz na szachownice:
Widzisz drogi, ktorych strzega
Pozostale pionki?
Ile, ktore, oddac musisz?
Rozwin mape drog figur.
Mape, ktorej jeszcze nie ma.
Ona jest w twej glowie.
Ten ci pozostanie pionek.
Samotny
Niezbity.
On jest toba.
Ty nim
Zwyciezca.
Myslami
Dotykiem
Twierdza twa przed wrogiem otoczona murem.
To jest wygrana partia.
Tobie tylko znana do niej sciezka
Przyjaciol zapraszasz
Chocby do gry w szachy!
Gry dla przyjemnosci.
Tak jak ja grywam
Chocby z twoja mama.

Jeden z nich szachuje, drugi jest szachowany

[storima]

Szachownica pol czarno-bialych
Zakonczonej walki bezruchem
Figur
Zwyciezcy jak i pokonanego
Wpisana znakiem:
Wygralem, a tys jest przegrany.
Ani zwyciezca, ani pokonany
Nie maja sily, ani odwagi
Rozegrac raz jeszcze boj bezkrwawy
Wybijajac figury, az do upadlego krola.
Choc dwoch ich pozostalo na szachownicy wraz ze skromna swita
Bo walka byla rowna godnych siebie przeciwnikow
Zaden z nich wyrwac sie z ukladu
Przegrany-wygrany nie potrafi.
Jeden z nich szachuje, drugi jest szachowany.
Przyjaciel po drodze stracil przyjaciela.
Wrog z wrogiem nie bedzie gral w szachy.
Ponad stolem dwoch na przeciw pustych krzesel
Zszachowanej szachownicy
Na polce pomiedzy ksiegami
Siedza sobie dorastajace misie.
To do nich szeptal tajemnice chlopiec
Nie do figur szachow
To je przytulal noca marzac skrycie, aby
Mis na zawsze pozostal dorastajacym misiem.
Aby nigdy, a nigdy nie miec nic wspolnego
Ze swiatem doroslych
On dzis wie, ze misie zyja jednak wiecznie
Slyszac syna swego, ktory z nimi
Jak on kiedys, przytulajac rozmawial.
Nie mogac usnac, tej nocy przeDzisiaj.


www.hayesflorist.co.uk/shopimages/teddybearsnewproductpic28112004.gif

[storima]

Ktos
Widzac czego slucham
Slyszy co ja widze
Wedruje za mna
Z zamknietymi drzwiami.

Podsluchujesz okiem podgladajac uchem

[storima]

Kim jestes?
Czemu sladem odkrywanych wspomnien
Ukrywasz sie wedrujac z zamknietymi drzwiami?
Podsluchujesz okiem podgladajac uchem...
Nagle rozwartych drzwi ped pchnal mnie
Wytracajac z reki parasol zlozony w laske
Korytarzem pierwszego pietra na zawieszone
Powietrzem bez poreczy przemiennie kolyszace sie stopnie
Uchwycilem jeden
Wymknal mi sie z dloni
Opadajac osiadlem na innym
Wpolzgietymi nogami impetu
Niby skoku
Jak na deskorolce
Szybuje zwariowanym pedem
Wiedniejacego liscia
Opadajaca mapa
Zblizajac sie skosem do leja wulkanu
Komnaty kolumn zapomnienia


tspweb02.tsp.utexas.edu/webarchive/08-27-01/Images/082701_slavery_dom.jpg

Kolejnym niepowtarzalnym sciegiem

[storima]

Nie chce byc lisciem
Plachta mapy zasuszonych zylek
Wole opadac iglasto
Swierkiem
Najdluzej na Ziemi
Zyjacego drzewa
Igla wyszywac chce ziemie
Kolejnym niepowtarzalnym sciegiem
Spulchnionej gleby
Kielkujacym ziarnem

Wzorem opadajacej igly
Czlowiek wymyslil grabie

Najpierw na Ziemi roslo Drzewo Iglaste

A czlowiek?

Wszyl sie upadajaca igla
W glebie Ziemi
Otwartej
Swym
Ziarnem

Ojca schronieniem lotu

[storima]

Opadam wirem oczu
P-o-w-i-ę-k-s-z-e-n-i-e-m
Szczegółu przeznaczenia
Pracowni Dedala
Spalającego tajemnice
Ludzkich skrzydeł
Otwartymi gniewem na oścież
Drzwiami
Bólu
Przeznaczenia, którego nie przewidział
A teraz stoi przed nim nagie
Widoczne
Bo się dopełniło.

Czy dla mnie będzie to I-kara
Utratą
Dziecka szukającego
Ojca
Schronieniem lotu
Bez skrzydeł ?


www.nz.dlr.de/moms2p/dataeval/vulcano.mpg

Nie rozumiejąc ostatecznego wzoru

[storima]

Nie zbudzę się
Ze snu
Lotu
Człowieka
Bez skrzydeł
Poręczy
Powietrza
Nie uchwycę

Na Ziemi
Mogę
Złapać
Kolejny dany mi oddech
I oddechu się trzymać

Tu
U
Przeznaczenia
Arogancji
D
K
I
E
Mojej

Szukam winy
Rachunkiem
Sumienia
Nie rozumiejąc
Ostatecznego wzoru
Zamkniętych drzwi
W zamkach szperam
W pośpiechu
Drżąca ręką
Nie pasujących
Kluczy
Jeden z nich
Wzór
Za wzorem
Rozwija skrzydła
Ale ja go nie mam!
Zamyka się opowieść
Człowiekiem bez skrzydeł
Końcem tajemnicy
Lotu
Ale dokąd?

[storima]

Tu

-U
-przeznaczenia
-arogancji
-doTy
-k
-i
-e
-mojego dotyku

arogancji.

[Gość: gosc]

Ostatni raz wchodze w ten watek i mysle ze storima zrobił sobie kacik swojej
poezji .

Rozwarta do gory dnem czasza parasola

[storima]

Ktos za dlon mnie lapie
Nie.
To raczka parasola
Zlozonego w laske!
Otworzyc go trzeba
Nie pod prad powietrza
Lecz jak latajaca balie
Silujac sie
Dlonmi
Z pedem upadku
Otwieram go
Powoli
Pod stopniem
Zwalniajac.

Trzask jak grzmotem
Blyskawicy
Zamknietego zamku
Rozwarta do gory dnem
Czasza parasola
Sterem raczki
Ucze sie
Szybowac



www.dlr.de/mars/en/desktopdefault.aspx/tabid-299/1022_read-275/_____________________________
aby obejrzec szybowanie
potrzebny jest
Real Media Player

map o twarzach bolu

[storima]

Rozwarta do gory dnem
Czasza parasola
Sterem raczki
Pokladem
Stopnia
Oddalam sie
Od komnaty
Kolumn zapomnienia
Opadajacych map
O twarzach
Bolu



www.nz.dlr.de/moms2p/dataeval/vulcano.jpg

Tanczac oddechem

[storima]

Opadal wolno bujajacym
Pejzazem deszcz
Kropli
Malenkich parasolek
Wypelnial ma powietrzna balie
Ciezarem ku Ziemi
A ja bawiac sie z nimi
Jak mydlana banka
Delikatnie oddechem
Tanczylem
W gore, na boki, za i przed siebie.

Bol sklebienia chmury

[storima]

Omijam igly
Przezroczystych sopli
Przebijane
Bolem sklebien
Chmury

Kieruje sie ku morzu
Tam osiade ma powietrzna balia
Doplywajac do ladu
W laske ja zloze
I wedrowal bede poszukujac zrodla i jego zapisu.


www.jetsettersmagazine.com/archive/jetezine/shows/vegas/o/photos/umbrella.jpg

kolejnym dniem wzoru

[storima]

Fala
Jedna druga
Okrywa spokojem
Na przemian lagodnie
Przymykam oczy jak w kolysce
Bujaniem matki wtulam sie zmeczeniem
W sen o brzegu ladu pierwszych krokow ponownie
Przebudzenia tego samego pokoju kolejnym dniem wzoru
Pokonanych przeszkod ujarzmionych wrogow rozwijanym dobrem

Ostry
Swist
Wyciaganego
Z pochwy
Miecza
Rozetnie
Balie!

Skupieniem
Wspomnien
Mej tarczy
Czujnej
Soczewki
Twierdzy
Promienia
Wnetrza
Zamieniam ja
W okret.


dark-room.org/top2.jpg

Krople wscieklym haftem

[storima]

Wiatr zgial niebo
Nawislych chmur
Nawalnica gromow
Rozjuszonej armii

Spieniona biela fala
Tnie seledyn wody

Krople wscieklym haftem
Latajacych igiel
Tkaja gestwina czerni
Bez konca kurtyne
Wszywajac w nia nastepne.

Powaleniem pietrzacej sie fali

[storima]

Mam statek lecz prowadzic go
Nie umiem
W burzy blyskow
Szukam schronienia
Zanim rozmyty zostane
Powaleniem pietrzacej sie fali
W rybi swiat
Jako ich pokarm

Celujac w maszty

[storima]

Bicz piorunow
Nieba w gniewie
Posrod
Kurtyn czerni
Hukiem
Celujac w maszty
Rozplywa sie
Zaglami
Swiatlem
Drogi
Na przeciw
Sztormu
To jego los
Moim
Jest
Przetrwanie

Przechyleniem statku bliskim tafli

[storima]

Rozbujanym
Falami w boki
Ataku
Przechyleniem statku
Bliskim tafli
Kiedys spokojnego morza
Konaniem trzaskow burty
Rozszczepianego drewna
Opadam wody pokladem
Z wyciagnietymi przed siebie
Rekami chwytajac mosiezny podest
Sterniczego kola
Wyzwalam glowe
Sponad ucisku
Wiatru
Soczewkami
Nakladajacych sie na siebie
Nieustannie
Kropel sztormu
Wylania sie rozmyta twarz
Sternika.



www.leyline.com.br/phcir2.JPG

[storima]

Cialo
Jak wahadlo
U podestu steru
Uderzeniem czasu
Wybija oczekiwanie
Ja chce stanac!
Dziobem mego statku
Rozpryskiwac fale
Droga przez sztorm
Tam gdzie go nie ma

Kolowrotkiem wije linie drogi

[storima]

Wspinajac sie rekami
Mosiezna kolumna steru
Powstaje
Na przeciw twarzy sternika.

On nie ma oczu!

Trzymam kolo
Poddaje sie
Sile jego manewru
Szukajac zwolnienia
Przekretu pauze
Wypelniam
Kolowrotkiem
Wijac linie drogi
Okretu
Dziobem rozstawiam fale
Jak pilka turlam w jej kotlinie
Unoszac lekko
Ponownie
Wspinam sie szczytem
Sztormujac ku spokojnym wodom.

Sternik splatany moimi nicmi zanika.
I go nie ma. Tylko chochol jego ksztaltow z dziura przez ktora uciekl.

Jasno-mruzace oczeta nocy nieba

[storima]

Deszcz
Zawisnal masztem
Ostatnia swa kropla
Jak gwiazdo-latarnia
Ukojonej nocy
Migotliwym blaskiem
Kulistym zwierciadlem
Jasno-mruzacych oczat nieba
Ksiezyc z chmur ociera twarz.

kazdym sztormem odnajdziesz twoje wlasne morze

[storima]

Chochol mapa wyspy zla
Zanika spokojnego morza fala
Zarzucam kotwice pod niebem gwiazd
Usmiechnietym Ksiezycem
Otulajacym mnie cieplem wiatrem
Slow sprzed lat
Kolysanka matki:

Odpocznij swym statkiem
Podrozy falami dnia
Wyciszonej burzy
Nauka, ze za kazdym sztormem
Odnajdziesz twoje wlasne morze
Ktore tak jak ty nosi w sobie
Promienie szczesliwych tobie gwiazd.

Odtwarzam drogi mej podrozy

[storima]

Wyrwane piora odrastaja w bolu
Opadajacych starych mapach
Jak samoloty oregami
Poza obrzeza cienia kopuly parasola
Odmierzam kroki
Rite de passage
Wedruje za mna zamknietymi drzwiami
Tam dotyk kochanka strzeze tajemnicy
Podwieszeniem powietrza bez poreczy
RajaMantriGajaGhoraNaukaPiyada (sanskryt )
Jeden z nich szachuje, drugi jest szachowany
Podsluchujesz okiem podgladajac uchem
Kolejnym niepowtarzalnym sciegiem
Ojca schronieniem lotu
Nie rozumiejąc ostatecznego wzoru
Rozwarta do gory dnem czasza parasola
Map o twarzach bolu
Tanczac oddechem
Bolu sklebienia chmury
Kolejnym dniem wzoru
Krople wscieklym haftem
Powaleniem pietrzacej sie fali
Celujac w maszty
Przechyleniem statku bliskim tafli
Kolowrotkiem wije linie drogi
Jasno-mruzace oczeta nocy nieba

Kazdym sztormem odnajdziesz twoje wlasne morze

Jasno-mruzace oczeta nocy nieba

[storima]

Twoje sa
Jak szczesliwe
Mnie teraz
Gwiazdy
Dotknac gwiazd
Nie moge
Dotknac
Twych
Otwartych
Oczat
Moge
Dotknac
Ciebie
Patrzac w twe oczy
Badz
Przygladajac sie gwiazdom.

Kolowrotkiem wije linie drogi

[storima]

Stopa rozpedzam kolowrotek
Nie kolem garncarskim
Nie w okol

Plaszczyzna tkaniny
Czasu
Rozwinieciem wrzeciona
Przedluzonym lotem
Skrzydelka kolowrotka
Podtrzymuje dlonmi nici
Szpuli krecacej sie samej sobie

Lecz jednak

Tkam ksztalt
Mego
Przemyslnego wzoru
Tkaniny, ktora sie okrywam
Okrywajac innych.

Przechyleniem statku bliskim tafli

[storima]

Przesadziles.
Czyzby rozmyslnie?
Ale ktorym nieznanym mnie planem?
Przeciez nie naszym, ale czy twoim?
Slowa twoje stoja przede mna nagie
Toba
Nie przyciagaja kojac
Bola
Niewola twoich ust
Zatrzymaniem znaczenia dla mnie bezsensu
Bezsilnie
Uderzaz piescia w stol
Sklebiony nasz obrus
Czy da sie go jeszcze wyprac?
Tak, aby powrocil nakryciem
Naszych przy nim zachowanych, czystym od uderzen czarnych plam wybawionych Czarem
Naszych
Codziennych kiedys spotkan?

Krople wscieklym haftem

[storima]

Rostrzaskanym dzbanem
Woda splywa rwac soba kwiaty
Kolcami dla mnie ulozonym kiedys toba

Bukietem

Kwiaty lodygami
Wczepiajac sie kolcami
Zawisly fotografia
Stolu, ktory choc ma nogi
Nie poruszy sie wstrzasniety
Wiszacymi bokami obrusu
Plachtami uczepionych roz
Opadajacych
Platkow
Suszem
Bezpamietnym
Suszem
Bezwonnym
Suszem

Suche kolce pozostaly
Wczepione
Suchymi lodygami
Bez korony kwiatow.

Kolejnym dniem wzoru

[storima]

Szukam go
Tygodniami
Rozpedzajacych sie
W zanikaniu
Dni
Latami


Na dzis
Wstrzymuje oddech:

TyDzien
Uklada sie w tygodnie

Czlowiek
TyGodnie
Przezywa
Dniem osmym.

Bolu sklebienia chmury

[storima]

Zawisly w pokoju
Zakrywajac stol

Siedzimy przy nim
Na przeciw
Sobie niewidoczni

Ciezki oddech opada
Uderzeniem blatu

Przemokniety obrus
Rozlewa sie obrebkiem
Lzami

Odchodzisz
Ja tez

W bolu sklebionych chmurach

Map o twarzach bolu

[storima]

W kuchni
Zwietrzalych aromatow
Przypraw
Niedomytych talerzy
W pospiechu
Rozrzuconych sztucow
Aby nie trafic
Na pare
Ulozona
Lsnieniem
Na stole
Blaskiem
Poranka
Badz wieczornej
Swiecy

Zmarznieta lodowka
Na sile
Mrozi
Stosu
Kartonowych potraw

Splona
Mikrofalowka
Samotnych
Dan
Na jedna osobe
Chybcikiem
Zjedzonych
Ukradkiem
Poza kiedys wspolnym
Stolem.

Rozwarta do gory dnem czasza parasola

[storima]

Zapomnialas kluczy
Otworzylem sie
Naszym mieszkaniem

W przedpokoju
Zawieszonych
Pocalunkow
a
da
Niem
Ych
Ach
Szkoda
Slow

Ukrylas sie
Mieszkajac
Pod czasza
Kaluzy
Rozwartej
Parasolki
Do gory
Dnem
Lez

Zapomnien
Na opak

I za to Ci dziekuje.

[storima]

W bolu unioslas mnie
Skrzydlami ku Ziemi.
Nosze je ze soba
Ukryte--nabieraja mocy
Lotu ku Tobie Matko.

We mnie istniejesz
Choc tu na
Ziemi
Ciebie nie ma.

I za to Ci dziekuje.

Mamo.

[storima]

Oj dziecko, dziecko
Ty to nosisz diabla w sobie.

Alez owszem mamo.

Przeciw zlu
Szczepionke.

[storima]

Niech cie anioly prowadza.

A kim jest aniol?

To taka dobra dusza
Raz ludzko urodzona
Moze rodzic dobro
Ludzkie dobro dziecko
Rozumiesz?

Odrob lekcje.

Ach, nie zapomnij wyniesc smieci.

Nie rozumialem.

Smieci wynioslem.

Lekcje odrobilem, mamo.

[taniarada]

To imadło mnie zainteresowało .Sam do siebie pisać .To już nie choroba.Lekarz specjalista mógłby pomóc.

[Gość: mateusz]

Fajny ten wątek .Kawał historii dzielnicy.Ciepły taki,skłaniający do własnych
wynurzeń z lat dziecięcych.Nie miałem przyjemności tutaj spędzać wieku
szczęnięcego ,jednak gratuluję sentymentalnej wycieczki do przeszłości ,jakże
żywej i zajmującej.

[Gość: storima]

Mateuszu, ja rowniez dziekuje wszystkim Forumowiczom, ktorzy rozpalaja tutaj
swoje gwiazdki wspomnien. W "Portretach czestochowskich ulic" Tomasza Haładyja
rowniez mozna napotkac perelkowe opisy jak i perelkowe wpisy czestochowian. Z
przeszlosci.

Pozdrawiam,

storima

[henryczek-czewa]

a dziś ten deszcz, kiedy sie juz szaro robiło specjalnie wysiadłem sobie z 12 na starym rakowie a nie przy dk1 jak zazwyczaj, tak mi sie zachciało nagle

pięknie było

[Gość: mateusz]

Mateuszu, ja rowniez dziekuje wszystkim Forumowiczom, ktorzy rozpalaja tutaj
> swoje gwiazdki wspomnien. W "Portretach czestochowskich ulic" Tomasza Haładyja
> rowniez mozna napotkac perelkowe opisy jak i perelkowe wpisy czestochowian. Z
> przeszlosci.

Dobrze to ująłeś- rozpalają gwiazdki wspomnień.Czytając ten wątek we mnie
rozpaliła się także taka gwiazdka.Jednak świeci ona nad innym grodem.
Mieszkając obecnie tutaj chłonę każde napisane słowo tej historii i znajdując w
niejednym podobieństwo do czasów minionych ,we własnym gnieździe rodzinnym
spędzonych.
Wspominajcie dalej,bo jest w tym sens taki,że uczymy się dbałości o szacunek do
własnej historii ,choćby tej najmniejszej, nie podręcznikowej,a jednak dla nas
samych mającej tak istotne znaczenie jak historia kraju.
>
> Pozdrawiam,

[Gość: Anya]

Ze wzruszeniem czytam o Rakowie i Alei Pokoju. Tu spędziłam dzieciństwo i gdy
tu wracam dziwię się jak Aleja Pokoju się skurczyła, a może to ja wyrosłam?
Pamiętam doskonale budkę u Czerwińskiego, rurki z kremem przy Szarotce i Romcia
z długą brodą na Tetmajera. Teraz pokazuję mojemu synkowi gdzie mama chodziła
do podstawówki i do liceum, gdzie piła wodę z sokiem z saturatora a gdzie
przyklejała nos do szyby w sklepie z zabawkami. Pozdrawiam A

[Gość: 1957]

A czy pamięta może ktoś ślizgawkę między blokami koło pomnika(stoi on teraz na
Prusa)te saneczki zrobione z łyżew,pełno dzieciaków,jak wtedy było wesoło i
cudownie.Ja też wracam często wspomnieniami do mojego dzieciństwa na starym
Rakowie.Opowiadam mojej już dorosłej córce o moim dzieciństwie spędzonym we
wspaniałej atmosferze na podwórku przy ul. Okrzei koło huty.Czasem idę tam na
sentymentalny spacer.

[Gość: gosc]

Moje dziecinstwo to tez ul OKRZEI ale teraz tam jest po prostu syf.I wszystko to
co było fajne zniszczyli ci co tam teraz mieszkaja.

[Gość: 1957]

Zgadza się to już nie jest ten sam Raków co 40 lat temu.Pamiętam jak robiliśmy
wyścigi na ul.Perla ,albo jak bawiliśmy się na podwórku w klasy,graliśmy w
piłkę,w chowanego mieliśmy naprawdę bardzo dużo pomysłów na zabawy i nie trzeba
było nawet wyjeżdżać na wakacje.Nigdy się nie nudziliśmy.A było nas ok 30
dzieciaków w różnym wieku.

[Gość: storima]

aneta napisala:
Mieszkaliśmy z rodziną od dziecka na Dębowej, na przełomie lat 70 i 80-tych,

1957 napisal:
Zgadza się to już nie jest ten sam Raków co 40 lat temu.
____

Jednak rowniez i 20 lat temu;)
____

aneta:
bo wiadomo
jak to z dzeciakami, na podwórzu się chciało biegać i swawolić. Nie ma to jak
kawałek ogródka i trawnika na wyłączność!

1957:
Nigdy się nie nudziliśmy.A było nas ok 30
dzieciaków w różnym wieku.

_________

Przyzancie, ze takich krain jest w Czestochowie wiecej.
Dabie, ale to prawie Rakow, Stradom, Wyczerpy, Zawodzie...
Krainy dzieciecej szczerosci i czarownych zabaw, wpraw i istnienia niby w to
miescie, lecz jednak na preriach, w zaczarowanych ogrodach, lasach, tajemnicza
rzeka, ktora nawet zima jest ciepla;)

I wcale nie bylo nam daleko od raju znanym nam od naszych powiesciowych
rowiesnikow w innym zamorskim kraju chocby :
"Dzieci z Bullerbyn"
Astrid Lindgren

"Każdy chciał kiedyś zamieszkać w Bullerbyn (...)
Trzymając w ręku charakterystyczne żółte tomisko, na którym przedstawiona
została grupka dzieci na miotłach, poczułam się oczywiście tak, jakbym nie tylko
znowu odwiedzała malutką szwedzką osadę leżącą tam, gdzie diabeł mówi dobranoc,
ale oczywiście tak jakbym wracała do własnego dzieciństwa. Do tego cudownego
okresu, kiedy odkrywałam dla siebie krainę, w jakiej do dziś czuję się najlepiej
– krainę literatury. I może to właśnie Astrid Lindgren stała się moją pierwszą
Beatrycze. "

www.radio.com.pl/kultura/kultura.asp?id=965

Pozdrawiam,

storima

[Gość: seba]

patrze przez okno mojego mieszkania. niby to samo podworko co 20 lat temu. jednak dzieciaki jakies inne. malo ich i smutno. wygladam i codzien widze jak balkna wspomniania. a moze patrze na to inaczej? nie wiem.
wiem, ze to byly najpiekniejsze chwile. na starym rakowie...

[Gość: Krzysztof.]

Piekne wspomnienia,lza sie w oku kreci czytajac o miejscu swojego
dziecinstwa.Wychowalem sie na Debiu,podstawowka 19 ale jeszcze ta
stara.Pamietam ciuchcie z surowka,warte,kucelinke,gdzie lapalo sie ryby na
siatke z firanki albo jak chodzilo sie na wroble z ponczocha.To byly czasy
beztroskiego dziecinstwa,jeszcze nie bylo Al.Pokoju,tramwaje nie jezdzily,lata
50-dziesiate.Pozdrawiam wszystkich z Debia,Rakowa,Kucelina.

[Gość: storima]

Gość portalu: Krzysztof. napisał:

> lapalo sie ryby na
> siatke z firanki albo jak chodzilo sie na wroble z ponczocha.

To jeszcze byly te beztroskie czasy, gdy po firanki nie wystawalo sie w
tasiemcowych kolejkach;)
A ponczoch z "oczkiem" nie wyrzucalo sie tak ot na smietnik;)

Niemniej "tropy mysliwego" kultywowalismy , chlopcy 'z rakowa' na lakach, lowiac
zwierzyne, nie dla potrzeby wykarmienia rodziny, lecz tak sobie chlopieco
atawistycznie. Jak i ku ozdobie trofeum dla naszych ukochanych wowczas Panien;)

>To byly czasy
> beztroskiego dziecinstwa,jeszcze nie bylo Al.Pokoju,tramwaje nie jezdzily,lata
> 50-dziesiate.Pozdrawiam wszystkich z Debia,Rakowa,Kucelina.

Rzeczywiscie. Jeszcze wowczas nie wiedzieliscie, ze zamieszkiwalismy tereny
praslowian.
Rakow w latach 50. byl tym Rakowem, jeszcze z przed wojny?
Niewiele wiemy.
Jakbys mial czas Krzysztofie i chec napisac cos wiecej?
Nie natychmiast, lecz w wolnej uczucia chwili.

Wdziecznie i Wzajem,


Pozdrawiam Was Wszystkich

storima

[Gość: Krzysztof.]

Oczywiscie ze napisze,gdyz sa to wspomnienia beztroskich lat szczeniecych.Forum
odkrylem dopiero wczoraj.My jako dzieci zylismy beztrosko,najwiecej trosk z
nami mieli rodzce,czlowiek chodzil stale poobijany i podrapany.Dostajac nowe
spodnie czy koszule natychmiast je podarl na lace.Dziewczyny calymi dniami
graly w klasy a chlopcy w siajbe.Pamietam wyscigi z fajerka,moda na rajfe
przyszla pozniej.Lapane wroble sluzyly celom nieedukacyjnym,jak miala byc
klasowka,wypuszczalo sie je w klasie na lekcji i juz z klasowki nici.A moze
ktos pamieta wagary,skalki w mirowie czy wyprawy na zielona gore.A zima
gietawe,slynne biegi po lamiacym sie lodzie na starej warcie,kanale na
debiu.Zawsze ktos sie skapal.Pamietam gorke obok warty przy cieplicy,odkrylismy
tam gniazdo pszczol i uzbrojeni w kije zorganizowalismy wyprawe po miod.Jak nas
pszczoly zaatakowaly,to pobilismy rekord swiata w biegu do domu a i tak
dostalem kilka ukaszen.Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: storima]

Gość portalu: seba napisał(a):

> patrze przez okno mojego mieszkania. niby to samo podworko co 20 lat temu.

> jednak dzieciaki jakies inne. malo ich i smutno.

Moze jednak nie ?

Choc przyznaje, ze podczas mojej wizyty na "podworku" spotkalem dawnego kolege,
ktory otwierajac drzwi do swej "nowki samochodu" powiedzial mi to samo o czym
piszesz.
Jego paronastoletni syn stal z boku i nostaligicznie sie usmiechal.
Zapytalem mojego kolege:
To jaki jest twoj imeil?
A wiesz, ja nie mam, ale syna zapytaj. Tak ja sie teraz komunikuje ze swiatem.
Moj syn wszystko wie.

[Gość: storima]

Nowka, bo to dobrze utrzymany samochod.
-Dla mnie wyglada jak 'nowka'.
A skad 4 lata ma i tez odkupiony.
Po prostu dbam.
Mnie tam komputer nie jest potrzebny.
(syn sie usmiecha)
Ale on on korzysta, chocby prace domowe.
Dzieli sie ze mna przez ten internet, to i ja korzystam.
Rozumiesz?
Rozumiem. Podajac 'piatke' obecnej
naszej podworkowej generacji:
otwartej na swiat.

____


Nasza Kraine nalezy:
Chronic od zapomnienia!


Chronicznie i wrecz
zarazliwie.

Wspominajac, piszac, opowiadajac.


Jak i w antycznych czasach.

Przetrwaly
te jamby i inne medialne wowczas stworzenia?
Przetrwaly.
Kultywujmy tradycje bardow.

Nawet
na
Starym Rakowie.

[Gość: gosc]

Storima odpocznij z ta poezja i powspominaj to co pamietasz i co nam zrobi sie
bliskie .

[Gość: storima]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Storima odpocznij z ta poezja i powspominaj to co pamietasz i co nam zrobi sie
> bliskie .

Gdyby to bylo takie proste.
Nie zawsze uda mi sie powspominac piszac
inaczej niz tak jak to opisuje.

[storima]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Storima odpocznij z ta poezja i powspominaj to co pamietasz i co nam zrobi sie
> bliskie .


Fotografia?

[Gość: Ew]

Kto z Was pamięta Pana Klaryskę, budkę z lodami róg ul. Okrzei i Łukasińskiego,
budkę warzywną Pani Kwaśnikowej ( końcowy przystanek tramwajowy linii nr 2 ) i
tą pyszną oranżadę u niej kiedy wracało się po lekcjach z 20.
Może wałśnie powspominać nauczycieli ze starej i nowej 20?.

[Gość: storima]

Gość portalu: Ew napisał(a):

( końcowy przystanek tramwajowy linii nr 2 )

To byl przystanek wiecznosci podmienianych tramwajow.
Niby to koniec trasy, ale wracalo sie do Miasta poprzez Aleje Pokoju.
Manewrowy trmwajowy jak od wieku po dzis dzien (w San Francisco
tramwaje kablowe, tam to trwa) wiercil, krecil przekladnia, aby tramwaj
swiergotem dzwonkow (ten sam ding-dong, autentyczny jak sprzed wieku, dzwonia
nim sobie paryskie autobusy).
Manewrowy tramwajowy pantografem (sznurem musial sciagnac go w jedna mu
posluszna skladna linie, aby rozpiac niby motyl i gnac w Miasto) iskrzac linia
pantogarfu sniezne swieta, w dni powszednie czasu teraz kto go dzis pamieta?

[szczawka]

21 lat mojego zycia uplyneło na Okrzei.teraz od 2 lat mieszkam w wielkiej
płycie bez klimatu.czasami wybieram sie w podroz sentymentalna oprocz
wspanialych wspomnien:slizgawka na pomniku,petla autobusowa na dolku,ogniska
na plantach,podchody po całej dzielnicy,sklep konzum lub konsum(nie wiem jaka
prawidlowa forma)z młynkiem do kawy,goracy chleb od Depty o 12 w nocy,spacery
na cmentarz żydowski,orenżada na hucie(dzieki laskawosci pana portira)miala
wyjatkowy smak,majowe zgromadzenia ludzi miedzy blokami na wspolne modly.to
byly piekne czasy.jak teraz tam chodze to serce mi sie kraje jak widze
znajomych z dziecinstwa ktorym sie nie udalo,zmienili stara brygade na
rogu,przesiaduja w racowi.ale takie sa losy ludzkie.pozdrawiam

[Gość: rav]

super, jestem fanem niszowej literatury

InternetowyTeatrPoezjiNa Starym Rakowie

[storima]

Gość portalu: rav napisał(a):

> super, jestem fanem niszowej literatury

No to w takim razie zapraszam Was wszystkich do niszowego teatru:)
Spektakl trwa 30 minut, wiec zanim zasiadziecie w fotelach wygospodarujcie sobie
dwa kwadranse, wyciemnijcie swiatlo w pokoju i wedrujmy sobie scena domowego
teatru internetowych lacz.
Wybor moich tekstow pochodzi z tego watku.
I milo mi, ze moge nie tylko dzielic sie z Wami pisanym slowem,
ale ze rowniez moge te slowa dla Was lirycznie zanucic.
Inny bowiem jest odbior poezji, gdy sie ja samemu patrzac na czarne literki
wypelniajace biala przestrzen, czyta, a i odmienny gdy sie jej slucha.

Mam nadzieje, ze nie pozalujecie tej wyprawy do Magicznego Teatru Wirtualnego
Rakowa.

Klaniam sie z Internetowej Sceny,

storima


Serdecznie Zapraszam:

www.youtube.com/watch?v=hAp1psJtFWQ

_______InternetowyTeatrPoezji---P roblemy________

[storima]

Sa problemy. Techniczne. Nie wiem dlaczego. Korzystam z serwisu wideo.
Okazuje sie , ze niektorzy z Was, Widzow, raczej Sluchaczy, maja problemy z
odtworzeniem pliku. Glos sie sie gdzies urywa, zatrzymuje pauza (a czym innym;)
Moze to i taki psikus internetowy, ktory za mnie powtarzajac frazy mowi chorem?
Przepraszam za techniczne sprawy ozdobnikow.
Nie mniej tak czy inaczej, jest to odsluchanie jednej z prob Teatru, ktory zywy
na scenie sie odsloni. Na zywo rowniez bedzie jego wykonanie;)
Prosze o cierpliwosc:)))

Dziekujac sie klaniam,


storima

Do tych, ktorym cos tutaj sie niepodoba

[storima]

Nie ma odpowiedzi komus kto swym nickiem szybciej od zmiennych IP
sie tutaj podpisuje rozmamlanym charakterem pisma.
Nie ma. Bo po co ciac w pien drzewa za drzewem bezmyslnie ustawiajac batem
poezje do kata?????, aby las zaginal?
Zwracam sie tutaj wlasnie do was.
Wymagacie ode mnie krwawicy wspomnien niepoetyckiego Rakowa; tak i to za darmo?
Bo nie jest latwo wspominac.
A co to ja jedyna jestem wspomnien "wspominarka"?
Obrazacie w ten sposob wszelkich waznosc wpisow , innych poetow chocby jednego
podpisu. Kazdej osoby ktora wspomnienie swym na tym watku odszukujac je , zapisala.
Miejsca jest tu wiele. Chocby swiadczy o tym ostani wpis Magdy.

Lecz
w y p r a s z a m sobie ,
i wypraszam wobec tych tu wpisanych, aby kogokolwiek, tym bardziej Muzy, a nia
jest poezja rozstawiac mi tu wspomnienia po katch!!!
Tym bardziej ja dusic
pîszac do mnie bym zamilkl;)

____________________________________

Do tych ktorym cos tutaj sie niepodoba

Zalozcie wlasny watek:))))))))))))))))

[storima]

Tom Sayer
Pipi
Dzieci z Bullerbyn
Rodzina Muminkow
Robinson Kruzoe
Winetou
Verne Julius

I naszych polskich Plastusiow, Romkow, Atomkow, podrozy autostopem, Marka
Piegusa za niedokonczony Usmiech:)))))))))))
Czyz nie jest to rowniez wspomnieniem Starego Rakowa?

Jak i bedac cmentarnym Aniolem na Rocha:




forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=31092831&a=31242305

[storima]

Przytocze tutaj fragment jednej z recenzji z tego spektaklu, w
dwujezycznym miesieczniku:
"Le Theatre en Pologne"
"The Theatre in Poland"
Numer 9 (271), 1981

"The 1981 Young Theatre Confrontations"
by Piotr Mitzner

"The Teatr Niespokojny (Anxious Theatre) from Czestochowa came to Lublin for the
first time this year,
bringing the production "The Recurring Wave" "Powracajaca fala". (...) (the
theatre) presents only texts written by Marek. These in fact, are complete
dramas in verse form. (...)"The Recurring Wave" refers to the philosophy and
aesthetics of Polish Romanticism and was partially written in regular rhymed
verse. It is, however, a modern poetic drama, (...) (the play) presents in short
what has happened in and to Poland during the last thirty six years, (...)
social Evil has for many years functioned on the basis of a pact with the Devil
and must pay dearly for those years of success. This perfidious Devil has its
origins in the mystery play, the crowning work of which in Poland was
"The history of the Lord's Glorious Resurection (Historya o chwalebnym
Zmartwychstaniu Panskim) written four hundred years ago by Mikolaj of Wilkowicko
in...Czestochowa. (...)"

Tłumaczenie:

"Teatr Niespokojny z Częstochowy przybył
do Lublina po raz pierwszy, przywożąc
ze sobą "Powracającą falę". (...)
(teatr ten przedstawia sztuki oparte
wyłącznie na tekstach Marka. Jego sztuki
są właściwie pełnymi poetyckimi dramatami.
(...) "Powracająca fala" odnosi się
do filozofii i estetyki polskiego Romantyzmu,
i jest częściowo napisana regularnym,
rymowanym wierszem.
Jest to jednak współczesny dramat poetycki,
przedstawiający w skrócie co
Wydarzyło się w Polsce i wobec niej
w ciągu ostatnich 36. lat, (...)
„diabeł” robiący swoja czarna robotę
w społeczeństwie polskim działa
na zasadzie paktu z „szatanem” i
musi drogo zapłacić za w ten sposób
osiągnięte lata sukcesu. Ten perfidny
„szatan” wywodzi się z tradycji
średniowiecznego misterium,
jednego z arcydzieł dramatu tego rodzaju w Polsce,
„Historya o chwalebnym Zmartwychstaniu Pańskim",
napisanym 400. lat temu przez Mikołaja
z Wilkowicka właśnie... w Częstochowie.
(...)”

I chocby nawet dla mnie, odkrywaniem wspomnien, na Starym Rakowie,
wiekami szukajac go ponownie odnajde:
Mikolaja.

[storima]

Odnajde.
Bez polityki, ktora zawsze jest niemilosiernie wspolczesna.
Odnajde.
Poza nia.
Onajde.

storima

[storima]

Jedne z twych chamskich wpisow Jasiu.
Pytanie retoryczne:
przeciw czemu???
szczerosci?
szczerosci?
szcerosci?

[Gość: kobieta]

Storimo

Po co Ci to forum?

Przecież są inne,wyłącznie o poezji ? Nie śledzę Twoich wpisów , ale jeżeli
budzisz tak skrajne emocje,to może lepiej zniknąć?
Wybacz,ale jeżeli chcę poczytać wiersze {a lubię },to wchodzę na strony,gdzie
ludzie z różnych stron świata publikują swoją poezję,w języku polskim, i są to
bardzo piękne wiersze...
Mam nadzieję ,że tam znajdę również Twoją poezję,ale nie tutaj...

Pozdrawiam:-)

ps.jeżeli chcesz być w zgodzie z rodakami - nie pouczaj i nie wychowuj....a
także nie cytuj nadmiernie poprzednich wypowiedzi,bo jest to faktycznie
denerwujące.
[

[storima]

Dziekuje Kobieto za absolutnie Twe rzeczowe argumenty.
W czesci odpowiadam na:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=43455725&a=43484858
Z Szacunkiem Pozdrawiam

MP

[Gość: ;/]

super

[storima]

Gość portalu: ;/ napisał(a):

> super

Dla mnie najistotniejsze jest to, ze sa osoby ktorym tego rodzaju watki
odpowiadaja. Zlosliwe wpisy tez dodaja uroku. Uroku wstydu.
Wstyd to byc anonimem i wyzywac sie na tych, ktorzy odstaja od pospolstwa.
Zreszta sam watek czyta sie wspaniale. Dzieki wspoluczestnikom "Na Starym Rakowie".

[storima]

Znowuz forumowi durnie pisza na tym forum.
Zacytuje wiec samego siebie:

Nadzieja jest przedmiotem dla durnia,
roztlucze ja przy byle okzji.
Nadzieja dla czlowieka,
jest po prostu rzecza
l u d z k a.

[Gość: storima]

Kobieto, cieszy mnie, ze czytajac watek w calosci, jakby nie bylo, juz, archiwalny,
ze czytanie go sprawilo Ci przyjemnosc.
Rzeczywiscie, wyczuwa sie czytajac go, wspolnate; wspolnate wspomnien, ktore tak
latwo wcale do ich opisania, nie przychodza.
Kazdy niemal tutaj wpis, jest forumowa perelka. Jedna za nastepna nakladaja sie
nicia subtelnych powiazan; twarza korale; wianuszek wciac zywych kwaitow; a
przeciez to wszystko dzialo sie tak dawno temu.
Wbrew pozorom, wbrew pozorom, bo watek czyta sie przyjemnie tak jak jaks dobra
powiesc, ulozona z krotkich pamietnikowych wpisow, wbrew pozorom, niemal kazdy
tutaj zapis nie powstaje ot tak sobie; zwlaszcza na publicznym forum, na zywo.
Jest to zasluga nas wszystkich tutaj, ze pozwolilislmy sobie sie nawzajem
otworzyc, piszac o naszych cennych pamieci slowach, ksztaltujac obrazy, ktore sa
czytalne: powszechnie.
Czytajac ten watek odnajduje sie wspolnote Strego Rakowa.
Szczera, uczciwa, bezpretensjonalna, autentyczna.

Pozdrawiam,

Storima

[Gość: storima]

Stary Rakow, inspiracja pôzostanie.
Sam sie zadziwiam, ze nawet zaniesie mnie pod Moskwe;)

Poezja, tym razem filmowa.
Poezja tym razem spiewana miedzynarodowym chorem.
Poezja, jakby nie bylo, kiedys nazywano "nienormalnymi".
Dzisiaj wystarczy chwila refleksji.

Miedzynarodowy chor "normalnych" z francuska mlodzieza z "autyzmem".

//www.youtube.com/watch?v=bwqI7BKQKHk

[Gość: storima]

Gość portalu: pam napisał(a):

> Co sądzicie o tej dzielnicy? Co najbardziej w niej lubicie lub nienawidzicie?

Pam, jest to oryginalny watek, watek nietypowy.
Wspoltworzony przez tych, ktorym Rakow byl i jest bliski.
Zapraszam do lektury;)