różnica 3,5 roku

[leneczkaz]

Zakładając, że dzieci by się lubiły czy jest szansa na porozumienie 4,5 latka
i roczniaka.. 5,5 latka z 2-latkiem (rocznikowo 4 lata różnicy)? Czy takie
dzieci się razem jeszcze bawią czy to już przepaść?
Wiem, że niby i mniejsza różnica i mogą się dogadywać ale biorę teraz pod
uwagę tylko kwestię wieku.

Dumam, bo chciałam zawsze małą różnicę wieku między dziećmi ale teraz jak już
by przyszło serio zaraz w ciąże zachodzić to jakoś mi nie śpieszno

[sabrina_30]

u mnie różnica jest 3 latka i początek znaczy jak mala miała 6 miesiecy i
zaczeła raczkować i interesować sie zabawkami to syn był okropnie zazdrosny i
wszystko było zabrane i odpychana była od wszystkiego. Dopiero to zaczęło sie
troszke normować jak miała tak z 10 i zaczeła bardziej kumać)). Teraz jak ma
roczek to sobie urządzaja gonitwy po domu )) a mała naśladuje we wszystkim
brata. Syn jak chce to potrafi sie pobawić z siostrą, a jak nie to zabiera sie
do swojego pokoju i bawi sie sam, jak on to mówi "w dorosłe zabawy"). Ja też
miałm dylemat co do 2 dziecka jak niebyło, zadnego to miało być jedno po
drugim)) Ale teraz to bym sie jednak zdecydował na to by było rok wcześniej i
2 lata różicy ))

[mama_amelii]

Ja tam jestem dobrej myśli.Między moją córką,a drugim dzieckiem będzie równo 4 lata różnicy.Myślę,że w pierwszych latach zbyt wiele wspólnego nie będą mieli(a wręcz mogą być ciągłe kłótnie i skargi,bo młodsze będzie na każdym kroku wkurzało starsze
Pozostaje mi nadzieja,że w wieku dorosłym się dogadają(mam 4 lata młodszą siostrę cioteczną i jest moją przyjaciółką od wielu lat).
Nie wiem,czy wcześniej zdecydowałabym się na drugie dziecko,w planach miałam 4 lata różnicy i tak wyszło

[fajnykotek]

A ja myślę, że to wszystko zależy od charakteru starszego dziecka. U mnie 10 lat
różnicy, z różnych powodów , a starszak bardzo zazdrosny, Mała niczego nie
może dotknąć, bo zaraz afera, że Mu zespuje .

[meg.123]

Droga laneczkaz wczytując się w Twój post wynika z niego takie pytanie do nas:

zajść w ciążę czy nie zajść?
oczywiście tak na "okrągło" zadałaś pytanie ale chyba sama powinnaś sobie
odpowiedzieć bo i tak czasu nie cofniesz, a tylko od Was zależy czy chcecie
następnego dzidziusia
Pozdrawiam

[leneczkaz]

Wiesz, ale to zawsze jest lista na + i na -.

JA jestem jedynaczką więc mam lekką obsesję na punkcie tego, żeby dzieci miały
siebie i się razem bawiły (a nawet jak nie bawiły to .. miały)

Na - przemawia fakt, że pracuję na 2 etatach, bardzo dobrze mi z tym, rozwijam
się.. Mogę z dwoma nie podołać. Nie jestem też z tych co w ciąży wyglądają jak
"piłka na patyku", nic mi nie pięknieje
Ciążę przechodziłam ciężko (całą na zwolnieniu więc mam w oczach wizję siedzenia
w domu). Same dramaty A! I przeprowadzamy się

Ale z drugiej strony będą pewnie takie same za rok więc lepiej szybciej niż
później
No ale jak mam potem ogarniać dwoje (bo z jednym w dorosłe zabawy a z drugim w
dzieciowe) to chyba wolę teraz (a może już i tak za późno..)

[slonko1335]

Moim zdaniem im mniejsza różnica wieku tym lepiej dla dzieci a gorzej dla
rodziców - na początku oczywiście A na serio to nie ma jednej odpowiedzi na
takie pytanie, wszystko zależy od wychowania i temperamentów - można mieć dzieci
z dużą różnicą wieku które się uwielbiają i takie które nie mają ze sobą żadnego
kontaktu, podobnie z małą różnicą...

[wasylkap]

Oj leneczka rozumiem Cię doskonale Z tym, że u mnie decyzja zapadła i między dziećmi będzie dokładnie 2 lata różnicy...

Jak byłam w pierwszej ciąży i zaraz po porodzie to zakładałam, że drugie się pojawi od razu (synek anioł). Ale wtedy było łatwo tak mówić, bo wiedziałam i robiłam wszystko, aby planowo nic się nie wydarzyło
Ale przyszedł ten czas, że trzeba było podjać decyzję...i wtedy miałam podobne "wahania" co Ty, no bo syenek już duży, samodzielny, przesypia noce, pojawiała się jakaś praca w domu (o czym zawsze marzyłam), a tu mąż się zapytuje jakie mamy dalsze plany. I tak dumałam, myślałam, analizowałam i stwierdziłam, że im dłużej będę czekać, tym gorzej. Z tym, że ja też od początku zakłądałam dwójkę z małą różnicą wieku.
Więc stwierdziałm, no dobra do dzieła i udało sie za pierwszym razem, więc wszsytkie wątpliwości odpłynęły, no bo stało się. I cieszę sie bardzo, że nie muszę już sie zastanawiać. Boję sie jak to będzie, ale tak teraz myślę, że jak moje drugie będzie miało 1,5 roku (czyli tak jak teraz nasze synki), to Ty dopiero trafisz na porodówkę

Leneczka, przy drugim dziecko chyba zawsze sie ma dylematy - kiedy. Bo już wiesz czym to wszytsko pachnie. A tu teraz jest tak fajnie, młodzian duży, praca fajna, człowiek zapomina o ząbkowaniu i skokach rozwojowych (brrrr). Ale jeżeli chcecie mieć drugie dziecko, to jesteś pewna, że za 1-2 będzie Ci łatwiej podjąć dezyzję ? Ja myślę, że z każdym dniem tym trudniej im łatwiej będzie z synem.
A więc decyzja należy tylko i wyłącznie do Ciebie i przyszłego ojca

We wrześniu rodzą się cuda ! (14.09.2008, 11.09.2010)

[slonko1335]

Ale jeżeli c
> hcecie mieć drugie dziecko, to jesteś pewna, że za 1-2 będzie Ci łatwiej podjąć
> dezyzję ? Ja myślę, że z każdym dniem tym trudniej im łatwiej będzie z synem.

a tutaj popieram koleżankę w całej rozciągłości. Jak Alka stała się zupełnie
samoobsługowa to już w ciąży byłam bo pewnie wtedy już bym się nie zdecydowała...

[krokre]

U mnie będzie różnica ponad 4 lata. Obecnie synek ma 3 lata i 10 mies a drugie w
drodze (w lipcu rozwiązanie) Tak więc będzie między dziećmi 4 lata różnicy. Nie
zdecydowałam się mieć jedno po drugim ponieważ wolałam zająć się pierwszym na
tyle aby móc mu pomóc w najtrudniejszym dla dziecka okresie i jednocześnie
najpiekniejszym dla rodziców tj samodzielne chodzenie, mówienie, całkowite
odpampersowanie. Przy dwójce z małą różnicą wieku starszy byłby bardziej
"zaniedbany" ponieważ ledwo skończyłby rok a drugie byłoby na świecie i
należałoby się tym młodszym bardziej zająć, nie mając przy tym czasu na
starszaka. Wg mnie 3 pierwsze lata życia dziecka są najważniejsze, dziecko uczy
się samodzielności, pełnego mówienia, zachowania w otaczającym go środowisku
itp. Mając tylko jedno dziecko na głowie można mu poświęcić maksymalnie czas.
Dlatego też ja zdecydowałam się na dziecko w późniejszym okresie, gdzie synek
jest bardzo samodzielny, przesypia noce, jest odpampersowany - taki mały-duży
człowiek. Oczywiście wg mnie można się starać o dziecko gdy pierwsze ma 2 latka
tak aby po nardzinach drugiego było 3 lata różnicy która wg mnie jest idealna.
Matka nie jest wtedy zestresowana i przemęczona a dzieci dobrze się rozumieją.
Reasumując 3-4 lata różnicy między dziećmi zarówno dla rodziców jak i dla dzieci
jest idealna.
Zbyt mała różnica jest dobra dla dzieci a dla rodziców męcząca a zbyt duża
różnica odwrotnie super dla rodziców męcząca dla dzieci.
Oczywiście takie jest moje zdanie i każde małżeństwo robi tak jak uważa wg
siebie, danej sytuacji życiowej.
Pozdrawiam

[efidorek]

u mnie niecałe 3 lata różnicy między dziewczynami, nie wiem, jak
będzie dalej, ale na razie "bawią się" razem, o ile zabawy 3,5-latki
z 7,5-msc można nazwać wspólną zabawą Oczywiście zdarza się, że
mała przeszkadza starszej w jakiejś zabawie (mała raczkuje po całym
domu, więc układanie puzzli na podłodze nie jest możliwe), ale na
razie nie jest to źródłem większych konfliktów. Widzę, że starsza
chętnie wciąga małą w swoje zabawy i choć ta nie jest w stanie
sensownie brać w nich udziału, to starszej najwyraźniej odpowiada
jej towarzystwo.
a jeśli chodzi o wspólne zabawy dzieci w różnym wieku, ja bardzo
chętnie bawiłam się z siostrą młodszą prawie 7 lat, młodsza siostra
zaczęła mi przeszkadzać dopiero, gdy miałam naście lat, chciałam się
włóczyć z koleżankami, a ona próbowała się podczepiać

[ciotka.aka]

u mnie i u brata jest 3,5 roku różnicy. W dzieciństwie... no cóż, ja wiecznie
ryczałam (ale jak tak ryczałam z 13 lat), że on mnie bije a on skarżył się, że
ja go drapię i gryzę (w sumie to nawet zrozumiałe jak mu się mały smród wiecznie
pętał pod nogami i tak to trwało mniej więcej do ostatnich lat jego
podstawówki... Potem była faza przejściowa - bezkolizyjna, a w momencie kiedy on
poszedł na studia a ja do szkoły średniej zaczęła się nawiązywać prawdziwa
siostrzano-braterska przyjaźń, która szczęśliwie trwa już kilkadziesiąt lat

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem (tzn. jutro na wizycie potwierdzę
prawidłowo rozwijającą się ciążę) między moim synem a rodzeństwem będzie...3,5
lata różnicy - no cóż przynajmniej wiem czego mogę się spodziewać

pozdrawiam i życzę podjęcia jedynie słusznej decyzji.
ciotka

[daga_j]

Ja bym nie czekała jeśli tak ważna jest dla Ciebie różnica wieku. U mnie między
moimi dziećmi jest właśnie 3 lata i 4 miesiące. I nie chciałbym więcej. Wiadomo,
że to młodsze może być kompanem do "normalnych" zabaw w sumie dopiero wtedy gdy
nauczy się mówić, u niektórych to będzie 2 lata , u innych 3 lata. Czyli, że
starszak ma wtedy 5-6 lat. U mnie akurat jestem na tym etapie. Synek (młodszy)
jeszcze słabo mówi, więc niestety ciągle odpadają zabawy w "rozmawianie" np. ty
jesteś tym misiem, ja tym i bawimy się. Natomiast bawią się wspólnie w jakieś
takie zabawy bez scenariusza, najbardziej lubią fikać na kanapie, gilgotać się.
Często wtedy dochodzi do kłótni, młodszy choć mniejszy jest odważniejszy i
zaczepia starszą, i co i raz muszę interweniować i wcale nie mówię "córciu
zostaw go on jest młodszy!" wręcz przeciwnie w każdym razie interakcja jest,
i jeszcze parę miesięcy, niech synek będzie lepiej mówił to myślę, że będą coraz
lepiej się razem bawić, bo córka jest zupełnie jeszcze dziecinna, nie martwię
się o to. Ciągle wymagają pilnowania na dworze, więc wiosną pewnie będziemy
wychodzić na rowerki, ja się będę rozdwajać pilnując obojga W zeszłym roku
już miałam fajnie, bo w piaskownicy oboje się bawili ładnie - nie żeby razem coś
budowali, obok siebie, ale każde było na tym etapie, że były tym zainteresowane
rozumiesz, a o to w sumie chodzi. Już razem chodzimy do kina na bajki dla dzieci
i młodszy też chętnie ogląda (np. Epoka lodowcowa 3 - uwielbiają).
Ja polecam tę różnicę wieku, nie czekałabym dłużej. Im dłużej to masz wychowanie
dzieci oddzielne, starsze już sobie samo na dwór wyjdzie, bo już może, a Ty z
maluchem na plac zabaw, i nie ma takiej wspólnoty między dziećmi.

[mamitymi]

Mam 15-miesieczniaka i taki sam dylemat
Z obserwacji moich kolezanek moge powiedziec,
ze przy malej roznicy wieku ma sie niezly kociol, ale dzieciaki moga, lecz nie musza bawic sie razem. Znam teraz juz 6-letnie blizniaczki o kompletnie innych zainteresowaniach
Przy wiekszej roznicy mlodsze duzo uczy sie od starszego i nie musza, ale moga bawic sie razem. Kumpela nawet nie zauwazyla kiedy jej najmlodsza nauczyla sie samodzielnie jesc i ubierac A gdy starsze pojechaly na ferie kolezanka godzinami musiala bawic sie z prawie 2-letnia corka...
Mysle ze kazda sytuacja ma swoje + i - a najwazniejsze jest to ze rodzina sie powieksza

[ppaskuda]

u mnie różnica jest dokładnie 3lata i 3 miesiące ,a rocznikowo 4
lata. mały wpatrzony jest w siostrę jak w obrazek,powtarza po niej
wszystko,szaleją razem po dywanie,gonią się na czterech,układają
klocki - znaczy starsza układa,młody burzy i umieją już się razem
pobawić. a jak starsza chce sięp obawić w spokoju swoimi
lalkami,kucykami,puzzlami itp.to po prostu idzie do siebie do pokoju
i zamyka drzwi i moja córcia kochana nie jest zazdrosna o
brata,dzieli się z nim wszystkim,a dziś np. zauwazyła,że Hugo
zapałał wielką miłością do jednego z jej misiów i dała mu go na
zawsze,bo to jej braciszek kochany - to jej słowa. a młody jak tylko
się obudzi rano,to patrzy,czy siostra juz wstała i piszczy z uciechy
na jej widok ja jestem zadowolona z tej różnicy wieku,dla mnie
ważne jest tez to,że córcia umie juz się sama zająć,pobawić,zjeść
itp

[w-ella]

u moich dzieci jest różnica 3lata i 10m-cy (syn 5,5 roku, córka 20m-cy), i
raczej powiedziałabym że przepaść, choć jest światełko w tunelu, w ostatnich
dniach zauważam jakąś nić porozumienia, czyli zalążki wspólnej zabawy. Ale
ogólnie to jest wciąż wojna, syn się wkurza gdy siostra mu przestawia autka,
pomaluje po jego kolorowankach itp, natomiast córka nie da sobie w kaszę dmuchać
i reaguje szczypaniem, gryzieniem i wojna gotowa. A najdziwniejsze jest to że to
córka jest zazdrośnikiem w tym związku, np gdy przytulam syna, córka reaguje
agresją w stosunku do brata - nie mam pojęcia skąd takie zachowanie, bo dzieci
zawsze traktuję jednakowo - no chyba że tak objawia się bunt dwulatka

[fossetta]

U nas jest dokładnie 3,5 roku różnicy między dziewczynami.
Teraz, kiedy starsza ma 6,5 a młodsza 3 lata, uważam że to różnica
idealna..pewnie, że nieraz są awantury, ale ogólnie świetnie się ze
sobą dogadują i bawią Podejrzewam,że im większa różnica wieku, tym
trudniej, ale to tylko moje przypuszczenia..