Spanie w oddzielnym pokoju - co myślicie?

[ezrapound]

Powiedzcie mi, czy Waszym zdaniem dziecko zaczyna lepiej spać po
przeprowadzce do oddzielnego pokoju. Moja córeczka nie śpi ze mną w łóżku
tylko w kołysce, która stoi obok łóżka. Budzi się w nocy kilkakrotnie, a ja,
ponieważ jestem bardzo blisko, reaguję na każde jej stęknięcie. Może w
oddzielnym pokoju spałaby lepiej? Zasypia wieczorem sama, z tym na szczęście
nie ma problemu. Napiszcie co myślicie!

Ezra (Mama Królewny ur. 24 czerwca 2005)

[mmala6]

Ezra, Mateusz zaczal spac w swoim pokoju od grudnia, czyli byl mniej wiecej w
wieku Twojej Krolewny
Wczesniej spal w swoim lozeczku i ja tez sie budzilam na kazde stekniecie.W
swoim pokoju na poczatku bylo tak, ze budzilam sie co chwile i sprawdzalam co u
niegopotem najzwyczajniej w swiecie nie slyszalam stekania i budzialam sie
dopiero jak plakal albo stekal/jeczal naprawde glosnoCzesto bylo tak,ze zanim
ja go uslyszalam, to on juz sie rozbudzil na maksa.
W kazdym razie teraz sobie chwale pod niebiosa, bo dzieki temu,ze nie lece na
kazde stekniecie Matek umie (chyba) sam zasnac jak sie przebudzi w nocy (chyba
ze sie nie budzi, nie wiem, bo spie).Wyjatkami sa przebudzania z glodu, zebow
i innych kataklizmow.

[mooh]

Coś w tym jest, Ezra. Klusia zasypia między 19 a 20, a my idziemy spać mocno po
północy. Te kilka godzin bez naszego towarzystwa przesypia spokojnie, a budzi
sie tylko na cyca. Jak się pojawiamy w sypialni, szeleścimy kołdrami, coś tam
jeszcze szepczemy, choć staramy się oczywiście nie robić hałasu. Ale wtedy
zaczyna się wiercenie, rozkopywanie się, przewracanie z boku na bok, na
brzuszek i z powrotem na plecy, sępienie cyca, szczypanie taty po twarzy,
machanie rękami, fikanie nogami itd. itd. Nie zawsze oczywiście, ale
wystarczająco często, żeby zacząć myśleć o odzielnym pokoju dla dziecka.

[ezrapound]

No właśnie. Ale to ciężka decyzja - powtarzam sobie, że moje biedne maleństwo
będzie samo, tak daleko od mamy (całe chyba z 7 metrów odległości byłoby między
naszymi łóżkami gdyby spała w swoim pokoju), ale w gruncie rzeczy to nie wiem,
czy to nie ja sama bardziej przeżyłabym jej wyprowadzkę...

Mooh,

[ezrapound]

i po tym jak kładziesz się po północy wstajesz rano z dzieckiem i już w dzień
nie odsypiasz? Ty jesteś zrobiona z jakiegoś twardego metalu?

[mooh]

Sama się zastanawiam. Kiedyś potrzebawałam co najmniej 9 godzin nieprzerwanego
snu, żeby rano zwlec swoje zwłoki z łóżka. Teraz czasem przysypiam w dzień,
kiedy Zosia ucina sobie drzemkę, ale zazwyczaj tego nie nie robię. I jakoś żyję.

[mmala6]

zdecydowanie tak.Pamietam jak przed przeprowadzka mialam dylemat, robic mu
osobny pokoj czy sie jeszcze wstrzymac i przenosic go stopniowo.Nawet nianie
chcialam kupic!) U nas jakies 10m od naszego lozka do Matusiowego.Dziewczyny
mi pisaly, ze zwariowalam chyba z ta niania i zeby go od razu dac do pokoiku (te
dziewczyny, ktore mialy dzieci 'osobno').Wiec od pierwszej nocy Matek spal u
siebie i nie bylo ZADNYCH problemow.Zdecydownie my przezylismy to cieze niz
on.On to chyba w ogole tego nie zauwazyl
I tez mowilam do meza "my tu razem spimy, a on taki malutki biedy sam w tym
pokoju..." na co moj maz "alez Ty jestes na KAZDE jego zawolanie!)".

[renatka_sz]

my tez sie nosimy z decyzja przeprowadzenia Szafki do osobnego pokoju. On ma
chyba jakies czujniki oddechu czy cus, bo jak tylko sie pojawimy w sypialni, to
spi jak zajac pod miedza, budzi sie, jeczy i efekt jest taki, ze bardzo czesto
pol nocy spedza w naszym lozku. Ja oczywiscie go bardzo kocham, ale wole jednak
sypiac TYLKO z moim mezem

[mmala6]

ale wiesz co, z tym czujnikiem oddechu cos jest.Bo jak wchodzimy do Mateka juz
wieczorem, zeby go przykryc albo dac buziaka na dobranoc, i choc otwieramy drzwi
najciszej jak sie da, to on i tak sie wzdryga w lozeczku, obraca i czasem nawet
OTWIERA OCZY!!

[ezrapound]

A nagle otwarte oczy mogą oznaczać, że za chwilę przejdziemy do gaworzenia,
śpiewów i zabawa będzie na całego.

[mmala6]

tak jest, dlatego trzeba udac, ze sie goscia w ogole nie widzi i zanim zajarzy o
co chodzi wrzucic wsteczny i uciekac na drugi koniec mieszkania

[magdalena_dem]

hmm wiele bym dała, zeby mieć drugi pokój...

[dusiek7]

Julka spała sama w swoim pokoju już kiedy miała 2 miesiące!! I bardzo się cieszę
z tej decyzji, a nie było to łatwe.. miałam wyrzuty sumienia, że ją tam samą
maleńką zostawiam.. ale jej pokój jest 5 m od naszego więc słyszę ją w razie
czego.Kiedy spaliśmy z nią wcześniej to po prostu była niespokojna, nasza kanapa
trzeszczała i ona się budziła więc nie było wyjścia! Teraz śpi jak aniołek!

[myszka785]

u nas przeprowadzka całkowicie zmieniła nasze nocki...
wcześniej Amelka budziła się po kilka razy - reagowała na to, że tatus
zachrapał, albo że mama zminiała pozycję we śnie...
po przeprowadzce (z okazji roczku) przesypia całe noce!!! - no chyba, że zęby
idą to sen ma troszkę gorszy...
drugie dziecko wyprowadzę wcześniej do osobnego pokoiku - myslę, że około 9-10
miesiąca życia ))

[be-ko]

W naszym przypadku ów problem jest jak najbardziej na czasie. Sama nawet
chciałam cos podobnego jak Ezra napisać. Po dzisiejszej nocy - ech... szkoda
pisać. No ryczec mi się normalnie w nocy chciało, jak chyba z 10 raz
wstawałam...
W sumie Koleżanka to nie wyje mi po nocach (odpukać!), ale przewala się w
łóżeczku - coraz cześciej i częściej aż w końcu otwiera oczy - i bawic jej się
chce. Musze więc w miare szybko interweniować - wziąć na ręcę, polulać i
odkładam jak zaśnie. tak jest ze 3 razy, poza tym - jedno jedzenie (ale
poprzedzone kilkoma jej obudzeniami zakończonymi oszukaniem Koleżanki poprzez
zapakowanie jej w buzie smoczka), no i jeszcze kilka pobudek związanych z np.
koszmarami sennymi, hałasem i sama jeszcze nie wiem czym! Zwariowac można.
Dlatego również zastanawiam się nad przeprowadzką (W KOŃCU do małżeńskiego
łoża )ale jakoś odwagi mi brak, no i boje się, że jak w pore nie
interweniuję to... Ech ... same wiecie.