z dzieckiem w kościele

[aga.magda]

Witajcie!
Mam pytanie: czy zabieracie swoje pociechy do kościoła? Od jakiego wieku
chodzicie z nimi na msze? Jak one się tam zachowują? POZWALACIE IM jeść i
bawić się zabawkami na mszy?
A jaka jest REAKCJA KSIĘŻY na Wasze pociechy? Albo innych ludzi w kościele,
kiedy np Wasze dziecko płacze albo zaczyna marudzić?

pozdrawiam

[demonii.larua]

W mojej parafii jest msza dla maluchów specjalna. Ksiądz przyzwyczajony, że
dziatwa łazi po kościele albo koło niego. Można dziecko malutkie nakarmić w
zakrystii. Gra zespół muzyczny i ogólnie dzieciaki mają ubaw Msza jest tak
fajna, że przychodzą na nią i dzieciaki szkolne oraz z innych parafii, w trakcie
kazania ksiądz siada z dzieciakami na schodach i dyskusje z dziećmi prowadzi.
Nikt się nie bulwersuje, gdy słyszy marudzące dziecko, bo jeśli płacze czy
marudzi dłużej to zazwyczaj rodzic z nim wychodzi.

[krztyna]

Chodzę z synam od urodzenia. Nigdy w kościele nie jadł, za to
przeważnie ma coś do zabawy. Gdzieś do 18 m-ca życia bawił się
wszystkim (miał ze sobą ludziki, samochody, co tam z domu wytargał).
Od czasu, gdy wiele daje się mu wytłumaczyć, zabieramy tylko
książeczkę o tematyce religijnej (msza św. dla najmłodszych albo
modlitewnik dla dzieci). Przeważnie jednak go to nie interesuje
specjalnie bo ważniejsze jest włażenie i wyłażenie z ławki. Pozwalam
mu na chodzenie po kosciele, ale faktem jest, ze dalej niż 3 metry
ode mnie nie odejdzie. Nie pozwoliłabym na włażenie na prezbiterium,
hałasowanie, płacz itp. marudzenie. Jeśli nie umiałabym go uspokoić
dość szybko - wyszłabym. Ale teoretyzuję, bo mój dzieć nie marudzi w
kościele.

-----------
Platek, Skorpek i Hans Helmut

[rafiwo]

Cieszę się, że został poruszony ten temat. Ja z moją małą córeczką (
teraz ma 18 m-cy) chodzę na normalne "dorosłe" msze, bo na tych dla
maluchów przeżywałam koszmary. Mała była rozbrykana i chciała szaleć
jak na placu zabaw. Chyba jest po prostu za mała, na normalnej mszy
ma ze sobą jakąś zabawkę, czasem dostanie jakiegoś chrupka. Staram
się przyuczać ją do tego by była spokojna, ale jak już nie może
wytrzymać, to po prostu z nią wychodzę (przeważnie w połowie
kazania ). Bardzo podobają mi się te msze dla najmłodszych, ale w
naszym przypadku musimy do nich trochę "dorosnąć". Pochodzę z małej
miejscowości, dopiero niedawno przeprowadziłam się do Krakowa. W
mojej malutkiej wiosce głośne dzieci były niemile widziane w
kościele. Nawet w czasie Chrztu Św. ksiądz kazał wychodzić z
płaczącym maluchem, albo ostentacyjnie przerywał prowadzenie mszy.
Wtedy jeszcze nie miałam dziecka, ale już wtedy bardzo mnie to
bulwersowało. Do tej pory nic się w tej materii nie zmieniło. Całe
szczęście, że się przeprowadziłam, bo jak wiadomo dziecko chwali
Boga na swój sposób!

[kasiak37]

dla mnie skandalem jest jak ksiadz wyprasza rodzica z dzieckiem z kosciola lub
ostentacyjnie przerywa swoje wywody.Bylam swiadkiem gdy matke z roczniakiem
ksiadz wywalil a nie wyprosil z kosciola.
Ja na szczescie bywam w kosciele ewangelickim gdzie nie ma takich nudow jak na
mszy katolickiej(sorry jezeli kogos urazilam) i pastor bawi sie z dziecmi,sa
gry,zgadywanki a nawet prace plastyczne.Wychodzi sie z zalozenia ze kosciol jest
PRZEDE WSZYSTKIM dla dzieci.

[jagabaga92]

Chodzimy do kościoła z dzieciakiem od zawsze, jeśli zdrówko na to pozwala.
Chodzimy na msze dla dorosłych, na których młody zawsze był najspokojniejszy.
Natomiast gdy miała "towarzysza" to zaczynało sie rozrabianie. Młody przez
księży i innych sąsiadów z ławki jest uwielbiany, bo to taki urodzony aktor
- zawsze wszystkich obdarzał uśmiechami, śmiesznymi minami, częstował swoim
smoczkiem, zawsze biegł do ołtarza, gdy tylko ksiądz pojawił się z koszyczkiem,
by jako pierwszy wrzucic monetę. Zabawek, ani jedzenia nie zabieralismy nigdy,
bo pojadanie przez inne dzieci "przeszkadza" nam, więc wyszliśmy z założenia, że
innym równiez może przeszkadzać. Młody zawsze znajdował sobie zabawke typu moje
palce, parasolka, czapka itp.

A płacz dziecka? - no cóż - z perspektywy czasu zauważam, ze najbardziej drażni
bezpośrednio zainteresowanych, a więc rodziców. Gdy młody płakał lub marudził,
myslałam, ze wszyscy wychodzą ze skóry słysząc takie wrzaski, a tymczasem teraz,
gdy młody juz nie płacze i słyszę płacz/marudzenie innych dzieci, jakoś dla mnie
jest to obojętne i mało słyszalne - tak więc nie taki diabeł straszny, jak go
malują

[aniak37]

z młodszą 19 miesięcy chodzę tylko na msze dla dzieci, ze starszą jak
idziemy same mogę iść na każdą msze zawsze siedzi spokojnie i mówi
szeptem ma 3 lata.

[annaa77]

w mojej parfai jest specjalne przeszklone pomieszcze nie dla
rodziców z dziecmi, ja nazywam je akwariumjest ono z boku oltarza
i wszystko pieknie widac, ale.......rodzice z dziecmi(wiekszosc z
nich) zachowuja sie jak w parku na laweczce,gadaja,smieja sie itd.
dzieci sie nie bawia, one sie dra biegaja, wlaza na lawki wala
piesciami w szyby a rodzice specjalnie nie reaguja.jest tak glosno
ze ja stojac przy glosniku nie slyszalam nic z kazania,az dziw ze
moja Kluska spała))
tak wiec przeniosłyśmy sie na msze dla doroslych.
Pozdrawiam
A.

[hipcia123]

hej
ja tez chodze z moi malym do kosciola i biore tylko cos do picia .
ale do kosciola jade do miasta(oddalonego o 20km)na msze dla
dzieci.bo w mojej malej miejscowosci jezeli dziecko chodzi troche po
kosciele albo pomarudzi(nie glosno)to ksiadz przerywa msze i
wyprasza bo sie skupic nie moze.ale kolekte na "naprawe
dachu"obliczyl kazdej rodzinie po 200zl a teraz jezdzi nowym
samochodem

[0golone_jajka]

Ja nie zabieram, bo jestem apostatą i do kościoła się nie zbliżam, ale kilka razy w roku babcia dzieciaki zabierze i mają radochę. Lubią jak "pan ksiądz" spiewa, a cała sala razem z nim. Poza tym jest nudno, trzeba dużo klęczeć, nie wiadomo o czym ksiądz mówi, ale i tak lubią. Co innego gdyby mieli chodzić co tydzień. Wówczas byłyby awantury na bank. A tak, kilka razy w roku to dla nich frajda. A boga poznają jak będą chcieli i poza kościołem.

[chmielanka]

Oj, chętnie bym zabrała synka, ale to niemożliwe. Od razu płacze, buczy, chce
wyjść. U nas msze odpadają, niestety. Niedawno skończył 2 lata, ale obawiam się,
ze do lata do kościoła nie zajrzymy... (w ciepłym można stać na dworze).

Od pierwszego miesiąca zycia.

[agusiak.1]

Nasz synek urodził sie 13 czerwca,a 14 lipca był jego chrzest. I
właśnie od tego czasu zaczął z nami regularnie w każdą
niedzielechodzic do kościoła. Chodzimy na różne Msze tzn i dla
dzieci i dla dorosłych. Nie wiem co bardziej wolimy. Mały zachowuje
sie normalnie. Spaceruje, gada i spiewa po swojemu (ma 18 miesięcy)
i czasami chce wejść stopień wyżej to znaczy zbliża się do
prezbiterium, alepostanowilismy że od początku bedziemy go z niego
skutecznie zdejmować i powtarzać, że tam sie nie wchodzi. Widzi inne
dzieci częstostarsze od niego, któretam siedzą i on też chce, ale
nie ma tak łatwo. Jesli od początku bedzie wiedział comozna tomyślę,
że łatwiej będzie później. Nasze miejsce jest na dole. Co innego
gdyby ksiądz go tam zawołał.
Nie zabieramy zabawek, jedzienie, picia. Woda jest zabierana latem w
upały, ale zawsze podawalismy ja przed wejściem do kościoła a potem
bez wody. No chyba, że upał niemożliwy.... Jeszcze nikt z głodu i z
pragnienia przez 45minut nie umarł. Wkurza mnie gdy widzę dzieci
powyżej dwóch lat z butelkami,soczkami, chrupkami,paluszkami,
zamawkami.... na mszy św.Tokiedy to dziecko bedzie wiedziało, że w
kościele sie nie bawimy zabawkami i nie jemy? Pewnie rodzice
zabieraja te przedmioty dla świetego spokoju, ale może warto by
pomysleć o innych tzn. o dzieciach obok, które gdy tylko zauważą
zabawke, soczek czy jedzonko to też chcą tego samego i wtedy jego
rodziece sa "be" bo tego dla nich nie mają. A rodzice wychodza z
nerwów w tym czasie. Nasz synek gdy jeszcze był malutki, a nie mógł
wytrzymać na Mszy to dostawał chusteczke, rękawiczkę, czy nawet
guzik od płaszca. Brałam go na ręke i pokazywałam guziki, zamek,
zatrzaski. Myśle, że dla chcącego nie ma nic trudnego. A jesli by mi
kapłan zwrócił uwagę to mam gotową odpowiedź: "Pozwólcie dzieciom
przychodzic do mnie, do takich bowiem nalezy Królestwo Boże" tak
powiedział Jezus. Mój synek gdy zaczyna szaleć, a raz miałam taka
sytuacje to w krytycznym momencie brałam za ręke i ze spokojem
wyprowadzałam. Nie robie tego jednak zawsze gdy zaczyna marudzić bo
nauczy się, że jeśli bedzie mi nudno to popłacze a kochani rodziecie
ze mna wyjda. No nie, tak łatwo to nie będzie.

"Grzeczny" malec

[agusiak.1]

W miniona niedziele bylismy na Mszy i co? I problem, ponieważ matka
obok zabrała swojej 3 letniej córce zabawki. Moj synek oczywiście
chciał bo przecież nie może być inaczej. Myslałam, że mnie coś tam
trafi. No i właśnie... jak poradzić sobie z takim problemem? Macie
na to jakąś radę? Ja zrobiłam w niedzielę tak: oddając małej zabawki
powiedziałam do naszego synka, że w kościele nie bawimy sie
zabawkami. Powiedziałam to tak by tamci rodzice słyszeli, ale czy to
coś da? Zobaczymy nastepnym razem, ponieważ ci rodzice są w każdą
niedzielę.

[bambussi]

agusiak.1 napisała:

> I problem, ponieważ matka
> obok zabrała swojej 3 letniej córce zabawki. Moj synek oczywiście
> chciał bo przecież nie może być inaczej. Myslałam, że mnie coś tam
> trafi.

a gdzie jest napisane że 3-letnie dziecko nie ma prawa zabrać
zabawki do koscioła - ty nie zabierasz, ok? ale dalczego zabraniasz
tego innym i narzucasz im sój punkt widzenia

chyba za poważnie do tego podchodzisz - 3-latek i tak z mszy nic nie
rozumie więc to normalne że się bawi

ja gdybym usłyszał taki tekst to bym powiedział (tak żebyś
usłyszała) że jak ktoś jest nawiedzony i chce być świętszy od
papieża to już jego problem i jak mu sie nie podoba NORMALNE
zachowanie dzieci w kościele to zawsze może do jednostki wojskowej
na musztrę pojechać...

do koscioła chodzisz a tyle jadu w stosunku do innych masz, tylko
dlatego że zabawki dla dziecka wzięli? oj wstyd, wsytd
pani "katoliczko"...

Jestem katoliczką a nie "katoliczką"

[agusiak.1]

Nie chce być bardziej święta niż Papież, źle zostałam zrozumiana.
Nie mam nic przeciwko zabawkom, ale myślę że dzieci trzeba
wychowywać od samego oczątku. Odpowiedz mi prosze na pytanie: kiedy
w takim razie dzieciom zabrać z kościoła zabawki? W jakim wieku? I
dlaczego własnie w takim? Z doświadczenia moich przyjaciół wiem, że
jeśli malec od początku wie, że w kościele się nie bawimy zabawkami
(oczywiście spaceruje sobie,gaworzy, i takie tam...)to w póxniejszym
wieku wie co to Msza i jak nalezy się zachowywać. Moi przyjaciele
tak własnie postępowali ze swoimi dziećmi. Zero zabawek w kościel. I
teraz dzieci ich chodza juz do szkoły i nie ma z nimi problemu. Tym
czasem dzieci, które do kosciołaprzychodziły na wielka zabawę chodza
do klasy II, III i nie wiedzą jak się zachowac.
I jeszcze jedno. Myślę, że w Twojej uwadze skierowanej do mnie było
wiecej jadu niż w mojej wypowiedzi. Chociażby to, że nazwano
mnie "katoliczką". Jestem katoliczka i jestem z tego dumna i mam
nadzieję, że nasze dziecko w kościele będzie wiedziało co może a co
nie. Dzis byłam na Mszy i widziałam jak zachowują sie dzieci ze
szkoły podstawowej. Pozdrawiam Cie serdecznie i życzę
błogosławieństwa Bożego z okazji tych pięknych Świąt.

[hanalui]

agusiak.1 napisała:

> Nie mam nic przeciwko zabawkom, ale myślę że dzieci trzeba
> wychowywać od samego oczątku. Odpowiedz mi prosze na pytanie:
kiedy
> w takim razie dzieciom zabrać z kościoła zabawki? W jakim wieku? I
> dlaczego własnie w takim? Z doświadczenia moich przyjaciół wiem,
że
> jeśli malec od początku wie, że w kościele się nie bawimy
zabawkami
> (oczywiście spaceruje sobie,gaworzy, i takie tam...)to w
póxniejszym
> wieku wie co to Msza i jak nalezy się zachowywać.

ALE BZDURA !!!!!! Wg tej teorii to w ogole nie powinno sie dawac
dzieciom zabawek bo nie beda wiedzialy kiedy z nich zrezygnowac i
nie naucza sie dobrze zachowywac tam gdzie powinny.

Dla wyjasnienia...dzieci w pewnym wieku wyrastaja z zabawek,
zaczynaja bardziej kumac i dluzsza uwage potrafia skupic na czym
innym. Czego innego nalezy wymagac od 1.5 rocznego dziecka a co
innego od 10 latka.
Ale w sumie twoja sprawa jesli wierzysz ze nieprzynoszenie dzis
zabawek do kosciola dziecku zaowocuje wieksza wiara potem. Jak dla
mnie to jedynie sygnal dla dziecka coby zapamietalo...to to nudne
miejsce gdzie nie mozna przynosic zabawek i trzeba sie tam wynudzic
jak mops, a mama jeszcze sie krzywo caly czas patrzy. Raczej
zniechecajace przeslanie.

[paliwodaj]

zaraz, zaraz...jak oddajac zabawki powiedzialas ze zabawkami sie nia
bawimy?
Czyli dziecko pozyczylo Twojemu dziecku zabawki, Twoje sie bawilo, a
pozniej tak to skomentowalas?
Jakie wiec nauki wyciagna dzieci:
Twoje: mama gada glupoty, bo przeciez bawilem sie zabawkami, teraz
mowi ze nie mozna, to jak to jest?
mama nie dotrzymuje slowa
mama jest zlosliwa
mama nie lubi grzecznej dziewczynki, ktora dala mi zabwke
mame mozna "nagiac" do pewnych zachowan
....trzeba wiecej???

Dziewczynka-
pani byla zla, a przeciez ja dalam zabwke dziecku, tak ja mnie mama
uczy

Dla scislosci, mam 3 dzieci, co niedziela jestesmy na Mszy Swietej,
nie staram sie robic w oczach dzieci z Kosciola miejsca nakazow,
zakazow , a czasu uczenia sie religii i wiary w sposob mily dla
dziecka.
Zabieramy picie, ciasteczka, jakis samochodzik, ksiazeczke.
Dziecko nie jest w stanie skupic sie na calosci Maszy, ja to wiem.

O braku toleracji tylko swiadczy Twoja proba uczenia innych rodzicow
zachowania w kosciele, a niech sobie przynosza dla dziecka zabawki,
idz z dzieckiem dwie lawki dalej jak Ci to nie pasuje.
Ja na pewno nie pomyslalabym sobie o Tobie nic dobrego po takim
komentarzu, moglas odmowic zabawki, z usmiechem mowiac "moj synek
nie bawi sie zabawkami z kosciele" albo cos takiego.

Nie,nie...

[agusiak.1]

Nie chce mi sie juz wyjasniać tamtej sytuacji, ale tylko kilka zdań.
Tamto dziecko nie pozyczyło zabawki tylko bawiło sie samo, a mój
synek chciał zabrac małej lalkę. Zabrał i zaczął sie płacz tamtej
małej. Wiec podeszłam dosynka, oddałam zabawke a synkowi
powiedziałam,że w kosciele mateuszek nie mawi się zabawkami, i nie
mozna zabierać dzieciom zabawek.
Nie bede tego dłużej wyjasniac bo i po co...Ja mam sumienie czyste,
a Wam Najmądrzejszym Mamom i tak trudno opowiedzieć o swoich
odczuciach, przezyciach, bo Wy zawsze na forum
jesteścienajmądrzejsze i tylko oceniac potraficie. Przecież ja nie
oceniałam zachowania tamtych rodziców. Tylko opowiedziałam o swojej
sytuacji. Szkoda gadać....
Pozdrawiam!
Szczęśliwego Nowego Roku!

[agusiak.1]

I widzę po Twojej wypowiedzi, że Ty znasz lepiej moje dziecko niż
ja. OJ,oj... No skoro znaszmysli ojegodziecka... A może podasz mi
numeru kolejnegolosowania toto lotka? Przeciez Ty znsz myśli ludzi
to i może posłuchaj maszyn losujacych.

[paliwodaj]

ha! nie znam mysli , ale psychologia dziecieca poczynila juz jakies
odkrycia .
Dzieci wbrew pozorom nie sa glupiutkie, nawet te
kilkunastomiesieczne , potrafia wyciagac wnioski z zachowania
rodzicow i zgrabnie to pozniej wykorzystac. Jest powiedzenie ze
dziecko wychowuje sie do 3 roku zycia, oczywiscie wychowyje sie je
zawsze, ale bardzo istotny jest ten okres pierwszych lat zycia,
ustalaja sie pewne zachowania raz na cale zycie.
Absolutnie moje uwagi nie sa zlosliwe, jak powiedzielam tez chodze
regularnie do kosciola, nie tylko po to zeby chodzic, ale wyciagac z
tego pobytu jakies korzysci. Natomiast zdrowa, kulturalna dyskusja
jest jak najbardziej wskazana, i do tego celu powinno sluzyc min.
forum internetowe
Rowniez najlepsze Zyczenia dla calaej Twojej Rodzinki!

[ata99]

Nie zabieram. Synek ma 22 mies. i traktuje kościół, jako pomieszczenie do
eksperymentów głosowych. Fascynuje go pogłos, uwielbia dźwięk dzwonów i głośno
się o nie dopomina "bauuu". Oprócz tego śpiewa, jeśli tylko usłyszy melodię.
Jednym słowem nie da się skupić na mszy ani mnie, ani nikomu innemu. To poki co
nie chodzimy.

[qwerty3.5]

E tam....jak lubi śpiewać to dobrze- w kościele się śpiewa :-
).Zabieraj go na masze dla njmłodszych.Najważniejsze ze nie kopie
księdza

[qwerty3.5]

jest pózno i seplenię tą klawiaturą..przepraszam za nieczytelną
odpowiedz...
> ).Zabieraj go na masze dla njmłodszych

Oczywiście miałam na myśli msze dla dzieci.

zabieram regularnie do koscioła

[ciri_77]

staram sie wybierac msze dośc krótkie i w takich godzinach, by Dziewczyny były
śpiące - wtedy grzecznie siedzą na kolanach. Gdy mamy czas - jedziemy do
kościoła ze specjalna kaplicą dla dzieciaków, dziewczyny wiedza ze w kościele
trzeba zachowywac sie odpowiednio i mają obiecane nagrody po mszy - najczęściej
jakieś gumy itp.
w zwykłym (nota bene naszym parafialnym) kościele bylismy moze ze dwa razy -
księdzu bardzo przeszkadzały dziewczynki wspinające sie na ławke, mnie
przeszkadzał ksiądz bez odbrobiny zrozumienia dla maluchów i tak sie nasza
przygoda z tym kosciołem skończyła. Trudno, jeżdże do Bielska do centrum i tyle

chodzimy bez dziecka

[monia19722]

do koscioła chodzimy na zmianę - bez młodszej córki; wybraliśmy sie kiedys
wszyscy razem ale więcej z tym zachodu; chciała pić, pózniej siku, zamiast
skupic sie na mszy zerkałam na nią

[matylda07_2007]

Odkąd pamietam, chodzenie do kościoła, to była dla mnie mordęga. Nie mogłam zabierać zabawek, było nudno, a ksiądz gadał jakies farmazony, których w ogóle nie kumałam. Nudziło mi się, chciało mi sie spać... same nieprzyjemne skojarzenia.
Siedziałam zawsze grzecznie, bo tak byłam nauczona. Kiedy byłam na tyle duża i świadoma, że rodzice nie mogli mi narzucić swego zdania, przestałam tam chodzić.
Swojego dziecka też nie ciągam. Jak już będzie starsza, rozumniejsza, wszystko Jej wyjaśnię i zabiorę do kościoła. Porozmawiamy z księdzem. Sama zadecyduje, czy chce uczęszczać na msze święte.
Nie obrażę się też, jeżeli wybierze inny kościół, niż katolicki.

[denea]

Ja pamiętam jak miałam może z 5 lat i musiałam chodzić z mamą do
kościoła - niewiele rozumiałam i nienawidziłam tego, bo oznaczało
dłuuugie przymusowe siedzenie bez ruchu w potwornej nudzie

Z małym spróbowałam w normalnej mszy uczestniczyć w sumie raz. W
środku nie dało się wysiedzieć, bo zaczynał rozrabiać. Odstaliśmy
swoje na zewnątrz, gdzie były tak fascynujące rzeczy jak wapno,
piasek, cegły i deski (kościół jest w budowie), oraz inne dzieci i
całe to bractwo szykowało się do świetnej zabawy, w czym niestety
przeszkadzali coraz bardziej wkurzeni rodzice
Reasumując: nie wiem, kto bardziej się umęczył - syn, który nie miał
pojęcia, dlaczego nie może jak zwykle się pobawić, czy ja. Rzecz
jasna, nic z mszy nie wyniosłam (prócz stresu, ofkors).

Wiem, że są rodzice, którzy chodzą regularnie już z malutkimi
dziećmi. Niedawno rozmawiałam z przyjaciółką, która spodziewa się
dziecka i również ma taki zamiar, bo sama została tak wychowana i
uważa, że przez to ma wpojone, że niedziela bez mszy nie jest
prawdziwą niedzielą.

Ile ludzi, tyle opinii. Ja narazie poprzestanę jednak z moim 2,5
latkiem na święceniu pokarmu, oglądaniu żłóbka, okazjonalnych
wizytach.
Kiedy zrobi się cieplej spróbujemy znowu, może okaże się, że
zaskoczy. Jeśli nie, na siłę ciągać nie będę póki nie podrośnie i
nie zacznie więcej rozumieć.

[sarling]

Chodzę z dzieckiem, kiedy mąż pracuje w niedzielę, czyli co drugi
tydzień.

Franek na początku wariował, wiadomo, teraz robi się już
spokojniejszy. Nawet klęka ze wszystkimi i wrzeszczy "Ameeen".
Kiedy tylko zaczął rozumieć cokolwiek tłumaczyliśmy mu po co i do
kogo chodzimy do kościoła i jak tam trzeba się zachowywać.
Ale godzina to jednak dużo dla dwulatka, więc zawsze zabieram
zabawki. Nie jakieś ogromne i głośne, najczęściej mały ikeowy
wagonik. Często biorę dwa, bo dużo jest dzieci, które muszą siedzieć
cicho i spokojnie "bo tak", a to baaardzo trudne zadanie.
Nigdy nie było problemu jedzenia czy picia, nawet nie poruszaliśmy
tego tematu

[asia_i_p]

Córeczka, 3 lata, do kościoła zabieram rzadko, ciężko jej wytrzymać
całą mszę, pozwalam chodzić, bawić się pluszakiem, nie pozwalam
biegać, głośno mówić, nie daję jeść. Księża poza okazjonalnym
uśmiechem czy zagadaniem przy zbieraniu na tacę nie reagują, inni
ludzie też nie. Jeżeli dziecko zaczyna marudzić lub wręcz
przeciwnie, bawić się za dobrze, wychodzimy, ale z tego co
obserwuję, ludzie bez problemu znieśliby trochę więcej, tylko ja nie
chcę im przeszkadzać. Wiem, że we Wrocławiu u Dominkanów jest pokój
do zabaw dla dzieci w bocznej kaplicy, gdzie zostają pod opieką (nie
wiem, braci czy wolontariuszy studentów), a rodzice mogą się
spokojnie pomodlić.

[hanula12]

chodzimy z synkiem do kościoła od początku, bywało różnie, teraz
(3lata)i wytrzymuje całe msze. nie bierzemy zabawek, ani jedzenia, a
jak czasem ma juz dość to wracamy.w czasie mszy trochę siedzi,
trochę "śpiewa", łazi po kościele,ale jest dość grzeczny

[delfina77]

Rzadko chodze do kosciola a jesli juz to bez dziecka - cora jest temperamentna i
po 5ciu minutach byloby bieganie po kosciele, glosne gadanie, wchodzenie na
lawki i schodzenie z nich itp. Byloby tyle stresu z upilnowaniem jej, ze ja nic
nie wynioslabym z mszy a ona sama tez nie, bo ma dopiero 2 lata Uwazam, ze
kosciol to nie jest miejsce dla malutkich dzieci, ktore w ogole nie rozumieja po
co tam sa - chyba, ze rodzice nie maja innej opcji jak zabranie dziecka ze soba

[mama_frania]

ja ze swoim synkiem chodzę od kiedy byl niemowlakiem. jak zaczynał płakać to
albo brałam na ręce albo wychodzilam z nim przed kościół. Teraz ma 3 lata i jest
raczej grzeczny chociaż zdecydowanie woli spędzać czas przed kościołem na
trawie. Większość księży w kościele do którego chodzimy reaguje na dzieci bardzo
życzliwie (kościół przy klasztorze, więc zakonników i księży trochę jest)- raz
nawet moje dziecko zapędziło się w część klasztorną i też nie było specjalnego
problemu. Zabawek do kościoła nie zabieram bo moim zdaniem to nie miejsce na
zabawki. Jak chce sobie chodzić, czy wyłazić na zewnątrz niech wyłazi, a zabawki
ma w domu.

[mama_kotula]

Ja generalnie nie zabieram, bo nie chodzę.

Ale - jeszcze w adwencie, wracając z przedszkola, młode - 4 i 5,5 roku - podpatrzyły starsze dzieci pomykające z lampionami na roraty. Pytania "po co? dokąd? itp" skończyły się tym, że wylądowaliśmy w kościele na mszy. Mogę śmiało powiedzieć, że po raz pierwszy w życiu - pierwszy raz świadomie, bo jak już napisałam, do kościoła nie chodzimy.

Obserwacje: starszy właściwie się nudził. Jak wyczerpał limit pytań nt. wystroju kościoła i tego, co się tu właściwie odbywa i po co, to zaczął się pokładać na ławce, podskakiwać i marudzić. Młodsza natomiast zachowywała się, jakby od wieków co niedzielę tam przychodziła, sama poszła usiąść ze starszymi dziewczynkami, wstawała, siadała, udawała że śpiewa, klękała itp.

Wnioski: wszystko zależy od dziecka. Jednak raczej - zupełnie teoretyzuję - nie ciągnęłabym do kościoła dziecka, któremu nie bardzo da się wyjaśnić, po co ta cała ceremonia się odbywa i po co właściwie do tego kościoła się idzie, co oznaczają słowa modlitwy i dlaczego się klęka/wstaje itp.

Noszenie zabawek do kościoła to imho nieporozumienie. Jeśli dziecko na mszy się nudzi, to po prostu nie trzeba go uszczęśliwiać na siłę i zostawić w domu. Chodzenie do kościoła nie jest przymusowe, sądzę, że Pan Bóg jest w stanie zrozumieć, dlaczego 3-latek dnia świętego nie święci.

[deria1]

Witajcie - świetny wątek zważywszy na to, co mnie spotkało w
kościele. Otóż byłam na mszy św. za mojego zmarłego przed kilkoma
miesiącami tatę i jego rodziców - z moim 2,5-letnim synkiem (nie
miałam go z kim zostawić - mąż w delegacji, babcia na tej samej
mszy).
Jestem cały czas w szoku.... Mój synalek jest bardzo energicznym i
ruchliwym dzieckiem, więc nie oczekuję od niego, że będzie siedział
obok grzecznie przez godzinę. Każdy rozsądny rodzic doskonale wie
jak to jest...
Mój synek mówił na głos, wiercił się na ławce, wychodził i
spacerował w promieniu ok. 1 m od ławki, wydawał różne dziwne
dźwięki jak to maluch. Ludzie siedzący za mną zaczęli mnie
zaczepiać, wręcz szarpać, żebym z nim opuściła kościół, ksiądz
odezwał się tylko, że "dziecko nie wytrzymuje" - po czym cały
kościół ludzi się odwrócił i gapił na nas, a po wyjściu z kościoła
ludzie rzucili się na nas z głośnymi pretensjami.
Jestem zaskoczona i zszokowana nietolerancją i głupotą ludzi.
Nigdzie na drzwiach tego kościoła nie ma informacji, iż wstęp z
dzieckiem zabroniony! W dodatku realnie rzecz biorąc to mały nie
wydzierał się, nie płakał - zachowywał się typowo jak "dwulatek".
Nie jestem zwolenniczką straszenia dziecka, czy wyprowadzania go z
kościoła bądź rękoczynów w takiej sytuacji - każdy dwulatek podczas
takich akcji robi rodzicom jeszcze bardziej na przekór i próbuje ile
jeszcze damy radę wytrzymać. Preferuję zawsze niereagowanie bądź
stanowcze danie do zrozumienia dziecku, że nic takim zachowaniem nie
wskóra - wówczas po kilku minutach jest ok. Ponadto każdy mały
człowieczek musi przecież prędzej czy później znaleźć się na mszy
św. i uczyć się prawidłowego zachowania na niej. A to wymaga
czasu...
Rozumiem doskonale, że ci ludzie przychodzą się pomodlić, ja również
idę w tym samym celu do kościoła, ale nie przypominam sobie aby
kiedykolwiek przeszkadzały mi małe dzieci. Za każdym razem słyszę od
księży, iż katolicyzm mamy wpajać dzieciom już od najmłodszych lat,
tylko jak? To już nie pierwszy raz jak ludzie (zwłaszcza starsze
Panie) zaczepiają mnie albo sami próbują uciszyć moje dziecko!
Nie jestem zwolenniczką zabierania zabawek, cukierków itp, aby
dziecko tylko było cicho...To w końcu kościół - jak mam uczyć
dziecko powagi, pozwalając mu na takie rzeczy???
Czy macie podobne dylematy?

[tiuia]

Ja zabieram Tymona czasami do kościoła, ale na krótko, jak jesteśmy w pobliżu na spacerze. Wiem, że godziny nie wytrzyma i nie chcę męczyć ani jego ani ludzi na mszy.
A Tymon jest zaintrygowany kościołem. Lubi tą tajemniczą atmosferę. Wie, że czasami się tam klęka, że trzeba być cicho (sam przykłada palec do ust i mówi 'cii cii').
Parę razy narobił mi też obciachu - np. raz gdy ksiądz i ludzie przestali śpiewać, moje dziecko zaczęło klaskać i wykrzykiwać 'Brawo brawo'.
Innym razem pytał się uporczywie kiedy będą śpiewać, bo on chce posłuchać. Bo moje dziecko jest z tych śpiewająco-tańczących;D

[elzbieta_1983]

ojj w szoku jestem jak czytam te sytuacje gdzie zwraca się uwagę rodzicom za
zachowanie maluszka. Kurdę to jak kosciół jest dla dorosłych, a nie można
zabierać maluchów to ja też się nie piszę. Mieszkam w małej miejscowości jest
msza dla maluchów..ojj czego one czasem nie wyczyniają (nie tylko metr od ławki)
a ksiądz co?? przerywa czasem mszę i zagaduje bo co ma zrobić?? wyprosić czy
jak?? brrr.. ja jeszcze z małą nie chodże ma 8 miesięcy, pewnie na wiosnę
spróbujemy ale nbie wiem jak zareagowałabym na takie zaczepki po mszy dodam,
że na msze nie przeznaczone dla maluchów (ale bez przesady, rodzice czasem i na
te przychodzą wkońcu mają swoje obowiązki) też przychodza rodzice z
maluszkami i spoko. NIGDY nie widziałam, ani nie słyszałam żeby ktokolwiek
zwrócił rodzicom uwagę, że dzieć przeszkadza czy coś w tym stylu.. brrr.. gdzie
ta miłość braterska w tych ludziach bo nie wiem??

[alicja0]

To zależy od dziecka.
Ze starszą córką chodziłam do kościoła bez problemu - do niemowlaka.
Dziś ma 4 lata i też bez problemu wytrzymuje w kościele. Czasem o
coś zapyta szeptem, wstanie, zrobi parę kroków i wraca.
Nie akceptuję chodzenia dzieci po kościele, a za nimi idzie mama lub
tata. I tak dziecko "prowadza" za sobą rodziców.
Moim zdaniem, to rodzice mają decydować, gdzie dziecko idzie, a nie
dziecko - zwłaszcza w kościele. A już śmieszy mnie, gdy nagle
dziecko robi w tył zwrot i biegiem np. pod nogi księdzu, a wtedy
ospały rodzic nagle trzeźwieje i rzuca się za swym potomkiem.
Problemu by przecież nie było, gdyby dziecko było za rękę i 3 metry
w lewo i w prawo w nawie bocznej, a nie po całym kościele.
Natomiast drugie dziecko, syn dziś ma 2 lata i do czasu, gdy
siedział w wózku, w kościele też bywał.
Jak zrobił się bardziej samodzielny, to nie wchodzi do kościoła, bo
rechocze się na całe gardło, próbuje biegać, co skutecznie blokuję
wciskając go w jakiś wygodny róg kościoła. Ostatecznie, nie biega po
kościele, rozdartą paszczę zatykam chrupkami, ale mam dość, bo ja
sama nic z Mszy praktycznie nie wynoszę, bo ciągle muszę na syna
uważać. Nawet jak jesteśmy całą rodziną, to córka zachowuje się OK,
a synek musi być ciągle pod ścisłą kontrolą.
Dlatego, póki nie nauczy się w warunkach domowych, że słowo mamy i
taty jest święte i ma się słuchać od razu, to nie biorę go do
kościoła, bo nic z tego dla nikogo.
Z córką mogę natomiast o każdej porze dnia, roku, przyjść do
kościoła, również w tygodniu, gdzie dzieci nie ma, ludzi mało i
wtedy każdy dzwięk jeszcze bardziej słychać - córka zachowuje się
bardzo dobrze i nigdy żadna babcia nie popatrzyła na nas złym okiem.
Nawet więcej - kilka serdecznie się uśmiechało. ALe córka ma różowe
okulary (nie w przenośni, faktycznie ) więc wyglada bardzo słodko.

Ale nie wpadłabym na to, aby zabronić cudzym dzieciom przynosić do
kościoła zabawek. Jeśli dzieci są w miarę cicho, zabawki też, jeśli
nie biegają po całym kościele, tylk co najwyżej kręcą się w pobliżu
rodziców, to moim zdaniem, wszystko jest OK.
Zdanie "pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie" - niekoniecznie
należy tłumaczyć tak, że dzieci mogą robić na Mszy co chcą.
Ostatecznie, tak naprawdę, Msze są dla dorosłych i później dorośli,
rodzice mają przekazać wiarę dziecku (przykładem, słowem - nie
katecheta, nie religia w szkole, które są tylko "wspomaganiem").
Co więcej, jest to zapisane jako obowiązek katolickiego rodzica - że
to rodzice są pierwszymi wychowawcami w wierze.
I tak naprawdę, wcale nie powinno być religii jako przedmiotu w
szkole - to wszystko powinni przekazać rodzice.
W Kościele raczej powinna być katecheza dla dorosłych, sa już nawet
początki, ale kto dziś z dorosłych chce z własnej nieprzymuszonej
woli przyjść do kościoła poza Mszą, na dodatkową katechezę?
Tylko wyjątki. I dlatego przez religię w szkole, księża starają się
jakoś dotrzeć do rodziców. I KOmunia Sw. jest najlepszą okazją.
Potem to ludzie znikają z kościoła. (

[alicja0]

oczywiście literówka - z córką chodziłam do kościoła OD niemowlaka,
a nie DO. Byłby to bardzo krótki czas )
Co do syna, to widzę, już światełko w tunelu - jest w stanie być
CZASEM spokojny, więc kiedyś trafi z nami na Mszę.
Teraz, chodzimy z mężem oddzielnie, jedno jest w kościele, gdy
drugie pilnuje dzieciaków.

[mamantkaa]

My od zawsze chodzimy do kościoła. Na początku we dwójkę, potem w trójkę, a
teraz już w czwórkę. U nas jest jedna Msza, bez atrakcji dla dzieci. Dużo dzieci
przychodzi, hałasują, chodzą. Przeszkadzają mi trochę wędrówki pod sam ołtarz,
ale jak rodzice nie potrafią zatrzymać dziecka w ławce to trudno - nie uważam,
że z tego powodu powinni rezygnować ze Mszy.
Mój 4-letni syn nigdy nie chodził po kościele. Jak był młodszy podjadał lub pił
w czasie Mszy, bawił się. Od jakiś dwóch lat nie jada i nie pije na Mszy, czasem
bawi się samochodzikiem, czy książeczką do śpiewania, czy podkładkami do
klęczenia. Myślę, że rodzice widzą kiedy dziecko jest na tyle duże, że można
odstawić mu jedzenie i zabawki na czas Mszy. Od jakiegoś czasu zaczyna
wsłuchiwać się w kazanie, czasem szeptem muszę mu coś wytłumaczyć. Szanuje
księdza, ołtarz. Od 4 latka można już częściowego spokoju wymagać, młodszym na
pewno jest trudniej. U nas działa uspokajająco siedzenie z przodu - dzieci widzą
wtedy co się dzieje i obserwują księdza i ministrantów.
Roczna córka siedzi w wózku, czasem daję jej coś do picia, ewentualnie
ciasteczko jak wiem, że jest już głodna, bo dawno nie jadła (daleko mamy do
kościoła). Bawi się, gada po swojemu, tańczy przy śpiewaniu, czasem krzyknie.
Tak jak i inne dzieci. Rozumiem, że może to komuś przeszkadzać, ale kościół jest
dla wszystkich. Ja nie lubiłam chodzić do kościoła jak byłam mała, bo rodzice
wysyłali mnie tylko z siostrą i nie wiedziałam, czemu oni nie idą.
Mój starszy syn bardzo cieszy się na wyprawę do kościoła. Po Mszy my rozmawiamy
z innymi rodzicami, a dzieciaki biegają i się bawią w salce przykościelnej. Może
łatwiej im wytrzymać na Mszy, bo wiedzą , że po niej będzie czas na zabawę. Mnie
cieszy i to bardzo, że u nas jest dużo małych dzieci i przychodzą one do
kościoła, podoba im się tu, dorastają do tego, by z czasem coraz więcej słuchać,
śpiewają. Rozczula, gdy widzę maluszki klękające przed ołtarzem podczas komunii
(małe dzieci są znaczone krzyżykiem w czoło przez księdza, gdy rodzice przyjmują
komunię).
Posiadanie dzieci to dla mnie dodatkowy powód, by chodzić do kościoła, a nie go
unikać, w końcu zobowiązałam się do tego podczas chrztu moich dzieci.

[fajnalutowamama]

fajny temat!
ja nie chodzę z moim roczniakiem bo gdy tylko usłyszy organy to wpada w taki
płacz że aż się zanosi, krztusi... próbowaliśmy w kilku kościołach i jest to
samo - alergia na organy