słodycze

[marcelina4]

ten wątek, to po przeczytaniu postów o piciu tylko wody przez dzieci
napiszcie prosze, kiedy Wasze dzieci zaczęły jeść słodycze?
ja swojej córce nie chcę wogóle ich podawać i zabraniam rodzinie i znajomym
nawet pokazywania słodyczy ( choć moja teściowa próbował jakichś sztuczek, ale
wreszcie mój mąż zrobił jej karczemną awanturę oraz zażądał płacenia za
stomatologa dziecięcego i dietetyka i skończyła ten proceder ), ale wszyscy mi
mówią, że jej nie uchronię, najdalej jak pójdzie do przedszkola zacznie wcinać
słodkości, czy to prawda? czy rzeczywiście wtedy to juz nie ma zmiłuj?

[anetina]

wszystko zależy od dziecka
Mały ma 5,5 roku
od małego ma dostęp do słodyczy, ale ... nie przepada za nimi
jeśli już, to woli paluszka, herbatnika czy chrupka
ale to też w znikomej ilości

woli warzywa i owoce

[deodyma]

moj ma prawie 18 msc i na codzien slodyczy mu nie dajemy.
co tez nie znaczy, ze ich nie probowal.
teraz jest cieplo, wiec ile razy jem loda, to daje malemu po trochu.
kupujemy mu oddzielnie wafelka, wiec po trochu mu tego loda daje.
jak zje, daje znow.
duzo tego nie zje, wiec nic mu sie nie stanie.
poniewaz za slodyczami za bardzo nie przepadam a maz ich nie jada, poniewaz chce
zrzucic pare kilo, wiec nasze dziecie z rzadka jada slodycze.

[lejla81]

ja czasami trochę daję, drożdżówkę, kawałek czekolady, wafelka od loda. ja z
kolei jestem zdania, że wszystko, ale z umiarem

[slonko1335]

Naszą córkę uchowaliśmy 1,5 roku, przez tyle nie wiedziała co to słodycze. Potem
niestety już się nie dało zawsze znalazł się ktoś kto ją "uszczęśliwił"....
Teraz ma 3 lata dostaje ich bardzo mało i okazjonalnie. Na co dzień nie je, nie
używamy też cukru.

[naomi19]

Oczywiście słodycze na wiele szkodzą i sa raczej nieprzydatne, ale
Twoje podejście to skrajność w drugą stronę. Pamiętaj, że trzustka
dziecka po malutku musi zacząć przyzwyczajać się do normalnego
jedzenia, w tym słodyczy. Bo przeciez kiedyś zacznie. Na pewno. Moja
ma 14 miesięcy i wie, co to cekolada, wie co to batonik ekologiczny
(płatki plus suszone owoce,) wie, co to miód itp Najlepszym wyjściem
wg mnie jest podawanie słodyczy raz w tygodniu (czy tam np 2- jak
ustalicie) i trzymanie sie tego przez całe życie

[emm-a1]

Moj syn 15 miesiecy, ma wyznaczony 1 dzien gdzie dostanie cos ze
slodyczy, okazjonalnie troche ciasta, oprocz herbatnika i
chrupka,oczywiscie lubi to zjesc, smakuje mu, czemu nie. W domu na
codzien nie ma slodyczy, codziennie dostaje roznego rodzaje owoce,
ktore sa wystarczajaco slodkie. Tez uwazam ze wszystko mozna podac,
ale z umiarem.

[jagabaga92]

a ja uważam, że przesada w którąś stronę w żadnej dziedzinie nie jest dobra, a
więc u nas w domu wszystko, w tym slodycze, z umiarem

ale wszyscy mi
> mówią, że jej nie uchronię, najdalej jak pójdzie do przedszkola zacznie wcinać
> słodkości, czy to prawda?

Prawda i chociaż może i słodkości nie bedzie "wcinać", ale uchronic nie uchronisz.

[franczii]

Wg mnie przedszkole nie ma z tym nic wspolnego bo dzieci jedzenia nie moga
przynosic z domu, chyba, ze co przedszkole to inny obyczaj. Moj syn zaczal sie
slodyczami interesowac kiedy mial ok. 2 lat. Wczesniej nie dawalam ale kiedy byl
w towarzystwie innych dzieci i te zajadaly ciastko, czipsy lub jakas slodka
buleczke to normalne, ze on tez chcial skosztowac. Poza tym kiedy pieke ciasto
to co mam dziecka nie poczestowac? Albo popularne tutaj na deser po obiedzie
ciasteczka mignon? Szpinak i salata jak dorosli to tak ale deseru to juz nie.
Grunt to nie przesadzac. Wlasnie konczy 3 lata i dostaje cos slodkiego kilka
razy w tygodniu a nawet codziennie kawaleczek czekolady. wedlug mnie
najwazniejsze jest, zeby slodycze w diecie zajmowaly wlasciwe miejsce i nie
zastapily zadnego posilku. I wazne tez jest, zeby slodycze wybierac te bardziej
wartosciowe np. domowe ciasto zamiast pakowanego ciasta z marketu.
Aha, i pije tez tylko wode.

[olimpia_b81]

pamietasz jak bylas mala i jadlas slodycze?
jaka to byla radosc?
ja pamietam i dlatego nie zabraniam tego mojemu dziecku
oczywiscie nie je ich na potege ale kawalek czekolady jako nagroda
za ladnie zjedzony obiad nie uwazam,ze zniszczy jej zeby,roztyje je,
wyrobi zle nawyki zywieniowe.

[marcelina4]

pamietam jak jadłam słodycze, oczywiście bardzo dobrze pamietam! pamietam też,
że moi rodzice wykazywali w tym względzie daleko posuniętą niefrasobliwość i nie
bronili mi ich jeść, czego efektem było to, że spedzilam większość dzieciństwa u
stomatologa na fotelu, zawsze miałam problemy z wagą i mam je do dziś.
Ale oczywiście jedzenie słodyczy to sama radość! niestety zrozumiałam to, że ta
radość robi wiele złego dopiero będąc dorosłą osobą, bo jako dziecko korzystałam
z przyzwolenia rodziców nie zdająć sobie sprawy ze skutków.
Dziecko nie rodzi się z naturalna potrzebą jedzenia słodyczy, to my dorośli
uczymy dzieci jeść słodkości, efekty niestety mogą być opłakane, popsute zęby,
nadwaga, uzależnienie od słodyczy, znam dziewczynkę, która licytuje się z mamą o
to, że zje ziemniaczka z obiadu jak dostanie czekoladkę, inaczej nie tknie obiadu.
Zdaje sobie sprawę z tego, że to może przykład skrajny, ale ile jest dzieci
opychających się słodyczami, a potem nie jedzących normalnych posiłków?
Ja mam ortodoksyjne podejście do słodyczy, bo mnie wyrządziły wiele szkody, ja
nie chce powielać błędów moich rodziców, którym mam za złe takie "lajtowe"
podejście do tej kwestii, gdyby wykazali więcej rozsądku być może nie miałabym
dzisiaj problemów ze zdrowiem jakie mam.

[naomi19]

Marcelina- podałaś świetnie 2 przykłady przegięć, skrajności w 2
różne strony- Twoi rodzice wykazali nieodpowiedzialność w
nieograniczonym dostępie do słodyczy, co skończyło się (lub tylko
przyczyniło) do Twoich problemów ze zdrowiem. Nie możesz winić za to
tylko i wyłącznie słodyczy, to nie całe zło świata. Czy któraś z mam
napisała, że daje duże ilości słodyczy, że zastępuje nimi posiłki,
że dziecko wcina słodycze codziennie (dobra, jedna mama się
znalazła ) lub kilka razy dziennie np po każdym posiłku? Twoja
skrajność, to nie dawanie dziecku słodyczy w ogóle, ja wspominałam
już o trzustce, którą trzeba do śłodyczy przyzwyczajać. Nie
uchronisz dziecka przed całym złem tego świata i nawet nie próbuj (w
tym przed słodyczami ). Wyznacz dziecku rozsądne granice np: jemy
herbatniczka (czy kostkę czekolady czy batonik ekologiczny czy budyń-
tylko nie ten kupny czy cokolwiek innego) np po podwieczorku czy
też zawsze w piątek- ale większą ilość. Im wcześniej wprowadzisz
tego typu zasady, tym dziecku łatwiej będzie się do nich
przyzwyczaić, później, w szkole czy przedszkolu- gdzie roi się od
sklepików sprzedających niezdrową żywność, dziecko już tego nie
zrozumie, dlaczego brokuły może codzennie,a czekolady już nie. Teraz
wyrób w dziecku zdrowe nawyki.

To jest trochę tak, jak dziecko, potem nastolatek wychowywany bardzo
surowo, wg żelaznych zasad, często przez starszych rodziców. Później
wyjeżdża na studia do innego miasta i się zaczyna- imprezy, alkohol,
narkotyki bez umiaru- korzysta z wolności, której nigdy nie miało.
Wszystko jest dla ludzi. Z rozsądkiem.

[marcelina4]

Naomi, przyznaję, że masz dużo racji, ale jak napisałam wcześniej ja jestem
ortodoksem słodyczowym, wiem jednak, że kiedyś moje dziecko będzie jadło
słodycze, piło słodzone napoje, jednak chce ten moment jak najdłużej odwlec.
Z powodu moich przekonań jestem krytykowana przez otoczenie, bo zaraz wyjeżdżają
argumenty o zabieraniu dziecku przyjemności, nie zgadzam się z nimi, ale cóż
każdy ma prawo myśleć co chce. Dla mnie ważniejsze jest zdrowie dziecka, niż
chwila rozkoszy z czekoladką w dłoni. Najbardziej wkurzają mnie reklamy w stylu
"łakocie i witaminy", nie wiem jak można ludziom takie głupoty wciskać, że niby
co? słodycze mają mnóstwo witamin i są zdrowe? śmiech mnie pusty ogarnia na to.

[marcelina4]

Naomi, ja nie napisałam, że moi rodzice paśli mnie słodyczami, po prostu nie
zabraniali mi ich jeść, a w domu słodycze zawsze były, więc ja z tego fakty
skwapliwie korzystałam i to było niefrasobliwe zachowanie rodziców, bo nie
zareagowali w porę, owszem połapali się, że jem za duzo słodyczy jak miałam
jakieś 14 lat.
Muszę zapytac naszą pediatre o tę trzustke, która musi nauczyć się trawić
słodycze, bo nie słyszałam nigdy o tym, przyznam, że każdy lekarz z ktorym
rozmawiałam podkreślał, że słodycze w diecie małego dziecka sa produktami
zbędnymi i szkodliwymi i nigdy nie było mowy o jakiś problemach z trzustką w
przypadku nie jedzenia słodyczy, ale cóż warto się o to dowiedzieć.

[slonko1335]

marcelina4 napisała:
> jakieś 14 lat.
> Muszę zapytac naszą pediatre o tę trzustke, która musi nauczyć się trawić
> słodycze, bo nie słyszałam nigdy o tym

I raczej nie usłyszysz, to bzdura kompletna, trzustce nie zaszkodzi jak
człowiek zje słodycze dopiero dorosłości na przykład. Na pewno jako dorosły
człowiek znalazłaś produkty których w życiu do ust nie brałaś i jakoś nie
zaszkodziły...ja sama wczoraj jadłam kalmary i żyję a 32 lata moja trzustka na
nie przygotowana nie była...
Słodycze są kompletnie niepotrzebne w diecie dziecka co oczywiście nie oznacza,
że muszą zaszkodzić w umiarkowanych ilościach ale gdyby ich nie było na pewno
nie będzie to szkodą dla organizmu i jakiegokolwiek narządu w nim funkcjonującego...

[naomi19]

Słonko- spokojnie Trzustkę nalezy stopniowo przyzwyczajać do
normalnej pracy, każdy nieużywany organ rozleniwia się.

Poza tym, nie mam pojęcia dlaczego porównujesz pracę trzustki jeśli
chodzi o cukier (słodycze) a kalmary <szok>

O co chodzi? Przez 3 lata dziecko nie ma pojęcia co to czekolada. Na
imprezach rodzinnych nie ma tortu, czekoladek, cukierków, bo
przecież szkodzą! Nawet jeśli są, dziecko pon. 3 roku życia nie ma
prawa sie do nich zbliżyć, bo przecież szkodzą! I nagle- dziecko
idzie do przedszkola (czy do szkoły) i zaczyna zjadać duże
(przynajmniej w porównaniu do tej pory) ilości słodkości. To jest
złe. Nie można karnić dziecka brokułami i jabłuszkiem, samymi
dietetetycznymi potrawami, jeśli nagle tę dietę będzie musiało
zmienić i radykalnie się prestawić. Mówię- we wszystkim, tak samo i
w słodyczach zdrowy umiar. Dziecko zareaguje gorzej, jeśli
wprowadzimy słodycze nagle. Można oczywiście przeciągnąć zupełne
niejedzenie do 3 czy 6 roku życia- tylko jak sobie to wyobrażacie,
np na wymienionych już przeze mnie imprezach odzinnych- nic dziwnego
jesli wtedy dziecko RZUCA SIĘ na słodycze, jak pisały wcześniej
mamy- nie ma bowiem żadnych zasad obowiązujących (np jemy kostkę
czekolady w piątek/ po obiedzie/ po podwieczorku).


Cytat:
"Cukier to wyłącznie puste kalorie, które tylko nadmiernie pobudzają
apetyt. Gdy do organizmu dostaje się za dużo cukru, z trzustki
wytwarza się hormon - insulina, który ma za zadanie obniżyć poziom
glukozy we krwi. Również cukier brązowy nie powinien być spożywany.
Jego ciemna barwa pochodzi od niewielkiej ilości dodawanej do niej
melasy , która nie ma wpływu na jego wartości odżywcze.

Pamiętaj by ograniczać spożywanie cukru. Nawet wydawałoby się
niewielkie jego ilości mogą po latach doprowadzić do cukrzycy
insulinoniezależnej. Ważne również by ograniczać dzieciom dostęp do
cukru i do słodyczy."

Ograniczyć. Nie zabronić, bo to zwyczajnie nierealne.

[slonko1335]

naomi19 napisała:
> O co chodzi? Przez 3 lata dziecko nie ma pojęcia co to czekolada. Na
> imprezach rodzinnych nie ma tortu, czekoladek, cukierków, bo
> przecież szkodzą! Nawet jeśli są, dziecko pon. 3 roku życia nie ma
> prawa sie do nich zbliżyć, bo przecież szkodzą! I nagle- dziecko
> idzie do przedszkola (czy do szkoły) i zaczyna zjadać duże
> (przynajmniej w porównaniu do tej pory) ilości słodkości.

Wiesz co ja nie wiem do jakiego przedszkola chodzi Twoje dziecko, moja córka
rozpocznie karierę przedszkolaka we wrześniu dopiero ale jadłospis w jej
przedszkolu prześledziłam (jest alergiczką i stąd moje zainteresowanie) i nie
zauważyłam dużych ilości słodyczy. To są normalne, zdrowe, lekkostrawne posiłki.
Na deser jest czasami coś słodkiego np. drozdżówka ale zwykle jest to owoc.
Żadnej radykalnej zmiany diety po pójściu do przedszkola na pewno nie będzie, no
może potrawy będą bardziej zróżnicowane niż moje.

Ale ogólnie z większością tego co napisałaś się zgadzam, poza tą trzustką i toną
słodyczy w przedszkolu

[naomi19]

Otóż to! Normalne ilości słodyczy (przypomnijmy, że autorka w ogóle
nie daje dziecku słodyczy) plus jakies prezenciki słodyczowe na
różne okazje np święta, plus nagrody w postaci cukierków itp. Dla
dziecka nie wiedzącego, co to cukierek, to będzie bardzo duża ilość
słodyczy. Nie mówię o szkole i sklepikach, bo to już koszmar.
Widzę, że dalej nie rozumiesz mojej wypowiedzi o trzuste, ale ok
Tylko trzustka bierze udział w trawieniu cukrów, więc kalmar, to był
zły przykład

[slonko1335]

Naomi ale trzustka jak już się upierasz cukry dostaje od urodzenia dziecka, nie
w postaci słodyczy ale cukry dostarczane jej są codziennie choćby w mleku, cukry
są prawie wszędzie i nie da się ich wyeliminować zupełnie, słodycze owszem.
Trzustka więc dostaje cukry w momencie pierwszego karmienia, ba nawet wcześniej,
dostaje je w życiu płodowym i już się przyzwyczaja...
A przez trzustkę trawione są również białka i tłuszcze. W trawieniu cukrów
natomiast bierze jeszcze udział dwunastnica, kosmki jelitowe a zaczyna jama ustna.

[naomi19]

Słonko- cieszę się, że wiesz, gdzie trawią się cukry Ale nie o to
tu chodzi. Nie można porównać słodyczy- bomby kalorycznej i cukrowej
do mlaka matki. Równie dobrze możnaby było karmić dziecko do
ukończenia 6 roku zycia tylo piersia a potem zafundować mu zwykłe,
dorosłe jedzenie. Oczywiście przesadzam, ale chodzi o to, że
słodycze są tak różne od zwykłego jedzenia, że nie można ich
wprowadzić nagle, jak już "będzie trzeba", bo wszystkie dzieci w
przedszkolu będą się zajadać, a Twoje będzie stało z boku i
popłakiwało

[szarsz]

slonko1335 napisała:
> moja córka rozpocznie karierę przedszkolaka we wrześniu dopiero
> ale jadłospis w jej przedszkolu prześledziłam (jest alergiczką i
> stąd moje zainteresowanie) i nie zauważyłam dużych ilości
> słodyczy. To są normalne, zdrowe, lekkostrawne posiłki.

No to masz sporo szczęścia. U mnie w przedszkolu są często na
śniadanie kuleczki czekoladowe, na deser danonki, inne słokie
jogurty, biszkopciki albo chleb z nutellą, a dodatkowo cukierki w
nagrodę za zjedzenie zupy <szok> nie figurujące oficjalnie w
jadłospisie. Moim zdaniem to bardzo dużo.

[slonko1335]

Szarsz z tego co piszesz to nie wiem czy mam szczęście bo skoro to nie figuruje
oficjalnie to może się zdziwię jeszcze...

[naomi19]

Otóż to! I to jest bardzo złe. Słodyczy jest za dużo już w
przedszkolu, co mają zrobić mamy, które od niemowlaka wypracowały ze
swoimi dziećmi jakiś tam system jedzenia słodyczy np wolno mi tyle a
tyle wtedy a wtedy. A tu nagle codziennie jakieś słodycze i to w
nagrodę, co mi się w ogóle w głowie nie mieści. Potem nie ma się co
dzwić, że spora częśc społeczeństwa- już dzieci!- jest otyła lub z
nadwagą, ma roblemy z próchnicą i złymi nawykami. Potem dochodzi
szkoła i te cudowne sklepiki z Chipsami i Kitkatami... My sobie
możemy tu pisać i pisać o szkodliwości słodyczy, a i tak jak
przyjdzie co do czego, to ciężko walczyć z całym światem.

[a.g.r.e.s.t]

marcelina4 napisała:

> Dziecko nie rodzi się z naturalna potrzebą jedzenia słodyczy, to
my dorośli
> uczymy dzieci jeść słodkości,

Z tym ostatnim stwierdzeniem akurat bym sie nie zgodziła, bo jesli
nawet dziecko nie rodzi się z potrzebą jedzenia słodyczy, to
przecież mleko zawiera dużo laktozy i te błogie chwile spędzone przy
cycusiu czy butelce chyba decydują o tym, że słodkie postrzegamy
jako dobre i pociągające. A trudno raczej zastąpic czymś słodkie
mleko w diecie niemowlęcia
Z drugiej strony, wiele dzieci ma ogromny pociąg do kwaśnych rzeczy,
to wysysanie cytryn, ogórka kiszonego. Albo niezrozumiały pociąg do
pikantności - panietam, jak niewiele ponad roczny synek znajomych
dorwał porzuconą miseczkę ostro doprawionego leczo i pochłaniał ją
wręcz w ekstazie

[kasiabazia]

> marcelina4 napisała:
>
> > Dziecko nie rodzi się z naturalna potrzebą jedzenia słodyczy, to
> my dorośli
> > uczymy dzieci jeść słodkości,

To że wybieramy słodkie pokarmy jest spowodowane tym że nasi
przodkowie byli nauczeni,że trucizy miały najczęściej gorzki
smak.Teraz jest niestety odwrotnie,bo cukier spożywczy jest
trucizną, ale niestety nie wszyscy o tym wiedzą.

[bri]

Niestety nawet szczury rodzą się z naturalną skłonnością do jedzenia
słodyczy i jeśli mają wybór wybiorą wodę posłodzoną, a nie zwykłą.

[amok914]

a moja corka ma lat 14 i u nas zawsze slodycze byly w barku dlatego
nie traktowala ich jako czegos niezwyklego i brala kiedy miala
ochote. Napoczatku balam sie ze bedzie pochlaniala wszystko na raz
ale okazalo sie ze wcale tak nie jest jednego dnia zjadala 2 batony
a przez nastepny tydzien nic. Moj brat ma inny model wychowania i u
niego slodycze sa raz na tydzien ja w to nie wnikam taka jest jego
wola ale jego dzieci zawsze gdy przychodza w gosci pochlaniaja
wszystkie slodycze ze stolu i nie to ze ktos im wciska tylko
poprostu leza na stole a one czekaja tylko jak rodzice odwroca glowe
zeby cos zabrac

[naomi19]

o czyli nie jedza wcale raz w tygodniu, tylko kiedy chcą, a tego
staramy się właśnie uniknąć.

[juliza]

Moja teściowa też wydzielała dzieciom czekoladę. Efektem było rzucanie się na
słodycze "w gościach" i pochłanianie ich w ogromnych ilosciach. Mój mąż wreszcie
może najeść się czipsów do woli, bo w domu był to produkt zakazany (podobnie jak
napoje gazowane, soki z kartonu, lody i słodycze - zawsze, nawet, kiedy dzieci
były już nastoletnie). Swoje dzieci wychowuję inaczej.

[daga_j]

Myślę, że przy pierwszym dziecku jest nawet realne do 3 lat nie dawać mu
słodyczy, jeśli nie chodzi do żłobka. Może nawet jest to słuszne. Ale ja nie
wyznaję takiej zasady, mam dwójkę dzieci i pierwsze przez rok czy półtora
faktycznie nie jadło słodyczy bo i alergie miała różne, to nie można było dawać
ale potem trochę tego i owego - nie uważałam za złe. To zależy czy rodzice
lubią, bo trudno się ukrywać przed dzieckiem 2 letnim i starszym, że jem coś dla
mnie dobrego ale Tobie nie dam. Oczywiście są rzeczy, które spożywam przy
dzieciach a im bym nie dała, ale to rzeczy typu kawa, piwo, z definicj8i nie dla
dzieci. A czekoladka, ciasteczko, pączuś? Ja daję moim dzieciom coś
słodkiego każdego dnia, jako deser, przekąskę, ale również dbam o ich zęby, o to
by spożywały też normalne dania obiadowe i nie robię z tego problemu. Ale nie
daję tak ile by chciały, w pewnym momencie mówię stop, to już ostatnie
ciasteczko i dzieci słuchają - młodszy dopiero się uczy więc przed nim trzeba
chować. A w przedszkolu trudno byłoby odciąć dziecko od słodkiego, czasem panie
mają jakieś cukierki na poczęstowanie, na podwieczorek bywa u nas kanapka z
nutellą, w ogóle podwieczorki są najczęściej na słodko.

[mamaigiiemilki]

moje dzieci jedzą słodycze(czyli jakieś ciastko-herbatnik, paluszki, czekolada
przeważnie gorzka, czasem lizak, żelek -to już rzadko) ale zawsze po obiedzie-
jeżeli mają ochotę; na szczęście dziadek-opiekunka popiera to, więc nie ma z
tym problemu;
słodycze zaczęły dostawać chyba coś ok. 2lat; a czipsów, napoi gazowanych to mam
nadzieję, że nigdy nie będą jeść; pewnych zasad nie złamiędzieci są nauczone
że to niezdrowe;

[alesio23]

ja sama uwielbiam słodycze zawsze mam coś słodkiego w domu i młoda
codziennie jakiś słodycz zje. Pije wszystko, wode, soki itp.

[alesio23]

acha i u dentysty byłam ze dwa razy w życiu. Problemy z wagą miałam
tylko po ciąży, a moja córka też do dużych dzieciorów nie należy

[bezak25]

ja również uwielbiam słodycze, zawsze w domu jest coś słodkiego. Młody uwielbia
czekoladę, więc dostaje od czasu do czasu Kinderka, czy batonika Hippa,
herbatniczka czy inne dobrocie i nie widzę w tym nic strasznego. Nie dostaje
tego w ogromnych ilościach i jeśli już to zawsze po zjedzonym śniadaniu czy
obiedzie. Ja problemów z wagą nie mam, za chuda nawet jestem, a dziennie jem
naprawdę masę słodyczy, a Kubuś jest raczej drobnym dzieckiem - ma 16 miesięcy i
waży z 11,5kg.

[amok914]

Ja czasem sama mowie do corki zeby wyszla na spacer zjadla kawalek
czekolady morze byc gorzka albo orzechy wtedy bedzie jej latwiej sie
skupic na lekcjach. Zdaje sobe sprawe ze nie uchronie swojego
dziecka przed slodyczami ale zawsze powtarzam ze nie sa one
posilkiem ze trzeba myc po nich zeby i uprawiac sport. Ida jest juz
duza spotyka sie z przyjaciolmi chodza na lody pizze co mam jej
mowic ty zawsze stan obok i patrz jak inni jedza nigdy sie nie
czestuj to jest ZŁO. Staram sie nauczyc swoje dzieci ze wszystko
jest dla ludzi ale tzeba zachowac umiar

[kasiak37]

u mnie slodyczne sa zawsze i dziecko zawsze ma do nich dostep.Pod nazwa slodycze
u mnie istnieje czekolada.Corka bierze kiedy i ile ma ochote i dlatego ze to dla
niej nie jest dziwne i nie trzeba sie napchac na zapas bo zabiora,wcale czesto
po nia nie siega a jak siegnie to za chwile sama mowi ze juz nie chce.W czwartek
byla u dentysty,wszystkie zeby zdrowe.

[szarsz]

a ja zazdroszczę mamom, które mogą dzieciom pozwolić na jedzenie
słodyczy i one korzystają z tego w sposób racjonalny. Mój, gdyby
mógł, jadłby tylko słodycze, a jak w święta się od czekolady
pochorował (moja wina, nie upilnowałam babć, cioć i koleżanek, które
wciskały mu za moimi plecami), to po dwóch dniach już babcię błagał
o serniczek z czekoladą. I babcia by mu dała, gdybym jej nie
przyłapała w pół drogi

A skąd wiem, że nie nasyciłby się sam? Bo miałam na nieszczęście
opiekunkę, która kupowała mu batoniki i cukiereczki (i jeszcze suche
bułki do kompletu)... Po powrocie do domu dziecko prawie niczego nie
chciało jeść, chyba że deser, było chude i wyglądało na odrobinę
niedożywione. Młody zaczął mi wtedy też chorować.
Nie, nie wiedziałam dlaczego tak się dzieje, wydało się wszystko,
jak ta pani nie była już opiekunką.

[agazuchwa]

a wy jecie?)tzn ty i tata dziecka?
jeśli tak....moge zapytać po co? i...po to samo może jeśc dziecko
chyba u nas np czasemwszyscy siadamy i razem cieszymy się z ciacha
ktore wcinamy ( młod ma 2,5 roku)
ale jak chcesz go troche podtrzymać z dala od to moze suszone owoce?
rodzynki morele? słodkie a naturalne

[beatazet]

Pewnie da się uchronić , bo dzieci, które nie mogą pewnie nie jedzą, ale jest to
trudne i ciągłe tłumaczenie dziecku ( u nas był moment nie jedzenia czekolady,
bo problem kupowy był to sama mówiła, że nie może jeść, bo pamiętała,że potem
brzuszek boli)
1. plac zabaw i spotkania z innymi dziećmi...prawie obowiązkowo są przekąski w
postaci słodyczy
2. przedszkole - bardzo często w ramach części podwieczorku są ciasteczka,
wafelki itp lub dzieci przynoszą słodycze w ramach urodzin
3. dzieci są podatne na siłę kolorowych opakowań i reklamy

Np. kilkulatka ogląda reklamę żelków
-mama chce takie
-ale ty nie lubisz galaretki
-takie bym lubiła

Moje dziecko nie jadło słodyczy gdzieś do roku. Potem sporadycznie. Teraz ma
prawie 4 lata. Je słodycze, czasem za dużo. Zdarza się , ma ochotę na coś
słodkiego i woła, czasem odmawia gdy ktoś częstuje (rzadko ale się zdarza) .
Uczy się , że reklama wciska nam abyśmy kupili to czego akurat nie chcemy. A i
tak im coś bardziej kolorowe i ciekawe to by zjadła - jak wybiera sama z półki w
sklepie ( a czasem potem nie je , bo jej nie smakuje - też się uczy ).

[joanna29]

U nas słodycze lażały zawsze pod ręka, odkad jest mały takie co i on
mógł zjeśc (zadne szklaki i z alkoholem). Jak mały mial rok
zachorował nic nie chciał jeśc przez 5 dni, nagle podszedł do misy i
zabrał wafelka Princesse dużą i całą wciągnął. Organizm mial po
prostu zapotrzebowanie. Mały jada slodycze kiedy ma ochote (zje całą
czekolade albo przez 3 tyg nie spojrzy na słodycze).
Co poza tym rozumiesz przez pojęcie slodycze: cukierki, chipsy,
ciasta? Dziecko w kontaktach będzie narażone na stykanie się ze
słodyczami. Jezeli będzie potrafilo samo odmawiać to ok, ale jak
inne dzieci będa jadły i częstowały to bedziesz dziecku z gardła
slodycze wyrywac i nie pozwolisz na kontakt z dziecmi. U syna w
żłobku slodycze są na urodzinach dzieci, domowe wypieki na deser.

[szarsz]

joanna29 napisała:
> inne dzieci będa jadły i częstowały to bedziesz dziecku z gardła
> slodycze wyrywac i nie pozwolisz na kontakt z dziecmi.

A jak dziecko uczulone i nie może?
Ja czasem muszę wyrywać prawie z gardła
Dlatego wściekam się na bezmyślnych dorosłych, którzy wciskają
dziecku, bez pytania czy może. Bo nie może, a potem płacze :\ Bo
taki dorosły jeden z drugim chce SOBIE zrobić przyjemność i ma
głęboko gdzieś, że dziecko cierpi.

A ja potem mam leczyć przez tydzień ropny katar, przez miesiąc
liszaje na skórze, albo dziecko wyje mi (dosłownie) z bólu przy
zapaleniu ucha od tego kataru.

Mój jest nauczony, że jak chce czymś poczęstować dziecko, to
najpierw biegnie do opiekuna i pyta, czy może...

[joanna29]

Moje dziecko tez przez miesiac nie mogło jeść orzechów i kakao, nie
było z tym problemów, bo wiedziało, że lekarz zabronił. I tak sie
pytało co jakis czas czy juz może jeść.
Przy zdrowym dziecku przecież nie bedziesz kłamała że nie może jeść,
bo lekarz zabroił. Powiesz takiemu dziecku, że nie może jeśc bo
mamusia ma taki swiatopoglad.
Ja uważam, że jak nie ma wskazań medycznych to samemu nie dawać, ale
jak dziecko zje cukierka w przedszkolu czy piaskowinicy to z gardła
nie wyrywać.

[trautlusia]

kolejna licytacja, ja nie daję słodyczy i jestem super mama a ty
dajesz i jestes be i na odwrót.

Darujcie sobie - ta dyskusja do niczego nie prowadzi, kazdy i tak
postapi według swego uznania

[anyx27]

joanna29 napisała:

> Przy zdrowym dziecku przecież nie bedziesz kłamała że nie może
jeść,
> bo lekarz zabroił. Powiesz takiemu dziecku, że nie może jeśc bo
> mamusia ma taki swiatopoglad.

Ale dlaczego kłamać? Dziecko od małego powinno mieć świadomość, co
jest zdrowe, co nie. Moje dziecko wie, że cukierki, lizakiu, cola są
niezdrowe i jedzenie ich nie jest dobrym pomysłem. nigdy nie
okłamałam córki, że lekarz jej zabronił. Moja córcia z obrzydzeniem
patrzy na czarne zęby jej koleżanek. Je słodycze, ale te "zdrowsze".
do tego uwielbia myć zęby. i ja jestem z tego dumna, ze udało mi
się wpoić w nią zdrowe zasady, bo pierwsze 3 lata życia dziecka sa
najbardziej istotne w przyswojeniu właściwych nawyków.
Mam sobie wiele do zarzucenia - nie jestem matka idealna, ale
wyznaję jedną zasadę żywieniową - kocham - nie truję.

[bri]

Ja nie czuję się na siłach walczyć z całym światem i dlatego moje
dziecko je słodycze. W przedszkolu słodycze są często dawane
dzieciom jako prezent, pojawiają się za każdym razem, kiedy któreś
ma urodziny, na różnych uroczystościach. Firmy typu Danone chyba
pozbywają się przez przedszkola przeterminowujących się zapasów, bo
córka często dostaje danonki do domu. Moja matka uwielbia słodycze
we wszelkich postaciach i dokarmia nimi regularnie moją córkę, moja
babcia zawsze ma dla prawnusi czekoladowe wafelki itd.

Pewnie się da, jeśli ktoś będzie bardzo zdeterminowany, ale to nie
na moje siły.

[mamka_a]

Moje dziecko (1,5roku) jada słodycze codziennie ale w niewielkich
ilościach, bo staram sie tłumaczyć "całemu światu", gdyby nie to
wadłaby na okrągło na wszystakie posiłki dzienie. Co mnie przeraża
bezmyślonść babć w podawaniu jej słodyczy ile chce tyle dostanie bo
dziecko się nie odmawia...

[bri]

Moja na szczęście nie widuje babć codziennie, jedną raz na tydzień,
a drugą to raz na miesiąc albo i rzadziej.

przyklad w domu

[ola33333]

tez jestem zdania ze dziecko powinno jesc jak najmniej slodyczy.
Mowi sie ze kubki smakowe rozwijaja sie we wczesnym dziecinstwie,
wiec nie chce mojej corki niepotrzebnie przyzwyczajac do slodyczy.
Na placach zabaw regularnie widze mamy dajace swoim dzieciom
ciasteczka i czekoladki, moja dostaje natomiast chleb chrupki i
banany. Bardzo chetnie je je. Zadnych ciasteczek ani czekolady nie
dostaje i jakos nie zauwazylam zeby czula sie przez to poszkodowana.
Ma teraz 2 lata i 3 miesiace. Zwracam tez uwage w domu, zeby przy
niej nie jesc slodyczy, bo byloby nie fair samemu sie zajadac a
dziecku nie dac. Zdaje sobie sprawe ze im starsza tym bedzie miala
wiekszy dostep do slodyczy, ale na pewno sama nie bede jej do
slodyczy zachecac, mam nadzieje ze uda sie nam zachowac umiar.
Ja sama tez jakos nie jestem z tych "slodkich", nie musze miec
zapasow slodyczy w domu, choc od czasu do czasu cos tam zjem

[ola33333]

aha, i glupie wydaje mi sie dawanie slodyczy na deser jak nagrody za
zjedzenie obiadu. Nie po to stoje w garach, latam po zakupy, zebym
jeszcze moje dziecko musiala przekupywac, zeby laskawie chcialo ten
obiad zjesc. Niech sie cieszy i docenia to ze ma swiezo ugotowane
pyszne jedzenie..

[slonko1335]

Ja wiem, ze dzieci są różne i nie da się uogólniać ale też mam przykład. Swego
czasu jako studentka dorabiałam w wakacje w charakterze wychowawcy kolonijnego.
Miałam w grupie dziewczynkę, nie pamiętam dokładnie ile miała lat ale na pewno
była w wieku szkolnym, 2-3 klasa. To był jej pierwszy wyjazd bez rodziców.
Dziecko w domu nie dostawało słodyczy nigdy, byłam w szoku wydawało mi się że
rodzice ją strasznie skrzywdzili bo jak można nie dać dziecku cukierka. Ktoś z
grupy kupił mleczko w tubce i pamiętam jak podeszła i zapytała co to jest?
dziecko dało spróbować, dziewczynka wzięła trochę skrzywiła się strasznie i
zdziwiona zapytała, jak to można jeść to strasznie słodkie, ohyda. Przez cały
pobyt nie widziałam żeby kupowała coś słodkiego, owszem "grzeszyła" chipsami bo
te jej posmakowały ale jakichś nadzwyczajnych ilości nie pochłaniała.. ogólnie
była przyzwyczajona do warzyw i owoców, zamiast czekoladki kupowała sobie
gruszkę czy kawałek arbuza, pożerała też pomidory i paprykę tak jak je się jabłka.

[anyx27]

Moja córcia ma 4lata. NIGDY nie jadła lizaka, ani cukierka, nie piła
coli, czy innych obrzydliwych napojów. Do ukończenia 2 lat nie jadła
żadnych słodyczy, ale niestety duuuuużo cukru, bo przecież te
wszystkie kaszki typu bobovita to sam cukier, do tego owoce - też
cukier, do tego wędlinki - też cukier, do tego białe pieczywo - tez
cukier. W tej chwili je batoniki muesli, wafle ryzowe, jogurt
naturalny, ciasteczka owsiane (orkiszowe), sorbety owocowe zamiast
lodów. czy brak słodyczy ją unieszczęśliwia? jeśli ktoś tak uważa,
to gratuluję...

[phantomka]

Przegiecie w zadna strone nie jest zdrowe. Nawet, jezeli dziecko ma
4 lata i nie jadalo slodyczy, to nie oznacza, ze sie na nie nie
rzuci, kiedy bedzie mialo do nich dostep niekontrolowany, a to
predzej czy pozniej nastapi. Zakazany owoc zawsze i kazdemu smakuje.
Ja tez staralam sie pozno wlaczyc corce slodycze, teraz ma 3,5 roku
i wiem, jaka radosc sprawia jej zjedzenie raz na jakis czas czegos
slodkiego i nie bronie jej tego. Moj niemaz mial wieczne zakazy
dotyczace jedzenia, bo byl dzieckiem otylym. Efekt byl taki, ze
rzucal sie na jedzenie, kiedy tylko mogl (tzn. iedy nikt nie
patrzyl) Czy to jest rozwiazanie? Nie sadze. Dziecko nalezy uczyc
umiaru we wszystkim a nie wstrzemiezliwosci od jedzenia, bo moze je
to zaprowadzic we wrecz odrwotnym kierunku.

[anyx27]

trzeba odróznić jednak słodycze i słodycze. Czekolada, herbatniki,
lody tak, ale już lizaki, cukierki, napoje, batony nie. Moja córcia
ciastko czy czekoladę weźmie, bo wie, ze to może, że to je i że to
jest ok. Natomiast, jeśli ktoś ją częstuje lizakiem czy cukierkiem,
to mówi, ze ona takich rzeczy nie je i już. Nigdy nie zdarzyło się,
żeby płakała z tego powodu. Ona po prostu uważa, że tak, jak kawa
czy herbata jest dla dorosłych, tak samo "niezdrowe" słodycze. Dla
niej jest to naturalne. To rodzice wpajają dzieciom swoim
postępowaniem, że jedyne, co może je uszczęśliwić to lizaczki,
cukierki, batoniki. smak, który malutkim dzieciom najbardziej
smakuje, to smak gorzki, a dopiero na końcu słodki. a juz
najgorsze, to przekupywanie dzieci słodyczami. Czy ktoś widział
przekupywanie kanapką czy warzywami? No właśnie. Traktujmy więc
słodkie produkty tak samo, jak inne.

[bri]

Niby skąd takie rewelacje, że małym dzieciom najbardziej smakuje
smak gorzki???

[anyx27]

bri napisała:

> Niby skąd takie rewelacje, że małym dzieciom najbardziej smakuje
> smak gorzki???

To żadne rewelacje, a podstawy fizjologii. Najpóxniej tworzą się
kubki smakowe odpowiadające za odczuwanie słodkiego smaku.

[bri]

Ale to przecież znaczy najwyżej, że gorzki smak jest najwcześniej
przez dziecko rozpoznawalny, a nie, że najbardziej im smakuje.

[bri]

W istocie gorzki smak często mają toksyny, stąd zapewne naturalna
niechęć do tego smaku i pewnie stąd także najszybsze rozpoznawanie
tego smaku - pozwalało to na uchronienie się przez zatruciem.

Gdyby preferowanie smaku słodkiego było niezgodne z naturą
człowieka, nie byłoby tylu osób uzależnionych od cukru.

[slonko1335]

>
> Gdyby preferowanie smaku słodkiego było niezgodne z naturą
> człowieka, nie byłoby tylu osób uzależnionych od cukru.

coś w tym jest ale jednak przyznasz, że palenie papierosów zgodne z naturą nie
jest a od papierosów uzależnionych równie wielu ludzi, podobnie od alkoholu, itd...

[bri]

Racja, jednak żeby się uzależnić od papierosów czy alkoholu trzeba
trochę pracy w to włożyć - pierwsze degustacje zwykle nie są
przyjmne. Słodkie (oczywiście bez przegięć) wchodzi od urodzenia.
Nie tylko ludziom zresztą. Robiono badania, i szczury też wolą wodę
posłodzoną od czystej, jeśli mają wybór.

[daga_j]

Nieważne, kiedy się tworzą, ważne, że są. Przecież mleko matki podobno też jest
słodkie i dlatego dzieci już od maleńkości tak lubią ten smak.

[naomi19]

Tak, jest słodkie, kosztowałam

[black-cat]

Nigdy nie zabraniałam jeść i nie chowałam przed córką słodyczy. I
tak jest do tej pory. Jak ma ochotę - je. A być może dlatego, że nie
są owocem zakazanym nie jada ich praktycznie wcale. Mam tylko jedną
zasadę: jak ma ochotę - ma usiąść, zjeść i umyć zęby. Nie ma
podjadania przez cały dzień. Nadwagi nie ma, stomatologa odwiedzamy
jedynie kontrolnie i jak do tej pory zęby są zdrowe (ma 4 i pół
roku).

[ga-ti]

Moje Miski jedzą. Starszego staraliśmy się ustrzec, ale my sami jemy i lubimy, dziadkowie też, więc się nie dało, ale on i tak za bardzo nie przepada. Z młodszą to już samo poszło...

Pracowałam kiedyś w zerówce. W szkole był sklepik. Wiecie, co robiły dzieciaki, jak dostały pieniądze? Kupowały "sterty" słodyczy!
Pewna mama zakazała puszczac swojej córki do sklepiku, bo nie chciała żeby ta kupowała słodycze, "bo ona słodyczy nie je, tylko rodzynki". A wiecie, co mała robiła? Wypraszała słodyczki od dzieci, prosiła chociaż gryza batonika, liza lizaka, liza loda... A tych rodzynek nigdy nie przyniosła!

Póki dziecko jest małe to nie ma sprawy, nie dajemy i już. Najważniejsze jest nauczyc dziecko umiaru i rozsądku, jak przyjdzie mu się znaleźc w świecie i samemu podejmowac decyzje.

[dominisia07]

moja córka ma rok i 9miesięcy i od czasu do czasu zje coś słodkiego
podobno nie powinno się dawac ale każde dziecko potrzebuje raz na
jakiś czas zjeść coś słodkiego.

[lukrecja34]

mojemu 11-letniemu synowi nigdy nie zabraniałam jeść słodyczy co nie oznacza,że
jadł je bez opamiętania.moja kontrola nad jego podjadaniem skończyła się wraz z
początkiem szkoły i szkolnym sklepikiem+ kieszonkowe.zaczęły się czipsy,cola od
czasu do czasu (choć woli soki),czasem pizza czy hamburger.efekt-syn ma idealnie
zdrowe,nigdy nie leczone zęby,nigdy nie miał nadwagi,problemów z trawieniem czy
wypróżnianiem.nie jest więc zasadą,jak niektóre fanatyczki chcą wmówić,że
słodycze=czarne zęby i otyłość.
córka ma prawie 2 lata i słodycze dostaje jak syn-od czasu do czasu,nie robimy z
tego dramatu.
i jeszcze jedno-moi rodzice zawsze chowali słodycze-upychali po szafkach i
różnych schowkach,żebym ich tylko nie zjadła.ja natomiast dotąd szukałam aż
znalazłam i zjadłam wszystkie.do dziś mam problemy z wagą,zębami i
niekontrolowanym napychaniem się zakazanymi słodyczami..

[m_laczynska]

A mój niestety wcina od czasu do czasu. Też miałam plan bezsłodyczowego
wychowania, ale mąż je udaremnił. Uciekł z dzieckiem i słoikiem nutelli i dał mu
liznąć (i to w wieku 13 miesięcy). Ale tak prawdę powiedziawszy to tragedii
wielkiej nie ma. Coś tam od czasu do czasu uciuła z racji świąt czy imprez
rodzinnych (tudzież zje z tatą), ale i tak kwaszoniaki rządzą!