Gdy dziecko dorasta...

[jagabaga92]

Jak przeżywacie własne mamine emocje, gdy widzicie jak dziecko dorasta? Czy
cieszycie się z przechodzenia Waszych pociech do kolejnych etapów rozwoju,
czy jest Wam żal, że niemowlaczek przestaje być niemowlaczkiem, gdy mowa staje
sie coraz bardziej dorosła, gdy dziecko staje się coraz bardziej samodzielne i
w coraz więcej sprawach niezależne? Ja zawsze mam mieszane uczucia.

[mama-ola]

Pamiętam, że strasznie nie mogłam się doczekać, kiedy moje dziecko
zacznie się zrozumiale i jednoznacznie komunikować słowem, kiedy
wreszcie będzie MÓWIĆ, o co mu chodzi. I jak się cieszyłam, że
wreszcie mówi! Z ulgą i radością pożegnałam tamten etap
Generalnie - im starszy Antek, tym podobał mi się bardziej

[m_laczynska]

Same pozytywne (jak na razie) choć nie wiem jak to będzie jak wyjdzie na
imprezę! Mój ma 1,5 roku i prawdę powiedziawszy uważam, że jak na razie to nasz
najlepszy okres! Tyle się teraz śmieję!

[agsa22]

Ciesze sie,ze sie rozwija ale szkoda,ze nie bedzie wiecznie takim przemilym
potulnym szkrabem,a ja zawsze jego mloda mama.Dlatego lapie szkraba w zabawie i
obcalowywuje mocno,bo wiem,ze niedlugo nie da buziaka kiedy w poblizu
beda...koledzy

[dariafox]

Ja za nic w świecie nie chciałabym wrócić do okresu niemowlęctwa, za duże
zamieszanie Teraz córka ma 3 lata, zaczynam pomału myśleć o tym, że już
niedługo będzie duża i samodzielna, ale raczej z ulgą niż smutkiem. Aczkolwiek
nachodzą mnie czasami myśli o tym jak było fajnie gdy piła z cycusia

[zonkastonka]

Ja też się cieszę z każdego etapu i wyjść z podziwu nie mogę, bo przecież dla
takiego szkraba np. chodzenie to jest krok milowy. I tak jak napisała mama
wyżej: całuję, całuję i jeszcze raz całuję. I przytulam. Bo to już nigdy nie
wróci, a za jakieś 7-8 lat się skończy (syn ma 14 mcy)
Czasami mi tylko żal jak widzę kobiety w ciąży i z maleńkimi dziećmi -
zazdroszczę im. Na całe szczęście planujemy jeszcze przynajmniej jedno dziecko,
więc sobie zaraz mówię że to jeszcze przede mną (oby!)

[kanna]

Dzieci dorastaja tak.. niezuwazalnie, ale mialam dwa momenty, kiedy
poczulam, że mój synek jest "duży". Pierwszy - kiedy tata przywiózł
go do mnie do szpitala 3 dni po urodzeniu sie jego siostry. "jaki
jest wielki" pomyslałam kiedy wpakował mui się na kolana w bufecie.
miał 2 lata i 2 mies.
Drugi raz - kiedy w te wakacje zobaczyłam go przez przednia szybę
autokaru wysiadajacego po 10-o dniowym obozie. Teraz ma juz 6 i pół.

Generalnie ciesze się z dorastania moich dzieci, z ich
samodzielnosci. Z tego, że coraz więcej potrafią, i ze jestem im
potrzebna w inny spsób, niż kiedyś. Ciesze się, że córeczka jest
slodka i miła, a do tego coraz śliczniejsza i na pewno wyrosnie na
piękniejsza kobiete niż ja.
Ciesze się, że Młody juz nie przyjmuje bezkrytycznie tego, co mowię,
tylko przedstawia swoje watpliwości, a czasem walnie wprost "nie
chce mi się".

Ostatnio Mała ma naped na dzieci, bycie dorosłą i bycie
mamusią. "Dlaczego jeszcze nie jestem duza"? "kiedy bede miała
piersi?" Nie jest dobrze byc dzieckiem, bo wszyscy mówia, co masz
robic" Przeprowadziłam z nia kilka rozmów wychowawczych i
ostatnio Pani z przedszkola powiedziła do mnie " Dzis Natalka
przedstawiła nam swoja filozofie zyciową: zycie jest jedno, jest
bardzo wazne i trzeba się cieszyc z kazdej chwili".

[chmielanka]

A ja się cieszę, jak widzę postępy w rozwoju synka (2,2l). Tym bardziej, że mam
obok ponad 2-miesięcznego niemowlaka. Tu dopiero widać różnice i konieczność
nauki na powrót nad takim maleńkim szkrabikiem. A także samodzielność starszego.
Super.

sprostowanie:

[chmielanka]

starszy ma 2,8l.

[lucyna_83]

mój syn za 2 miesiące skończy 3 lata i widzę że "wydoroślał",stał
się bardziej samodzielny,dobrze się komunikuje i to mnie cieszy.
Gorzej, bo czasami powie jakieś brzydkie slowo.
Za kilka miesięcy narodzi się drugie dziecko i wtedy znów od podstaw
będę obserwować rozwój niemowlaka, oj będzie różnica wrócic do
pieluch!