9-miesięczniak

[szyszunia11]

ale ten czas leci - wczoraj synek skonczył 9 miesięcy. Ogólni ejest przefajnym stworzeniem, choć dośc mocno daje mi w kość jesli chodzi o nocne pobudki, nieraz b. męczące, np. wczoraj gdzieś koło 2 w nocy obudził się na 1,5 godziny... ale jak mnie chwyta za nos i się przy tym smieje, albo chce by naśladowac wydawane przez niego dzwięki, albo jak za mna łazi po mieszkaniu - bezcenne zwłaszcza nieprzeniknione jest dla mnie poczucie humoru u takiego malucha. Wszak żeby je mieć, to wymagany jest chyba pewien poziom inteligencji, umiejętność dostrzeżenia jakiegoś absurdu, sprzeczności - wtedy coś wydaje nam się smieszne. A przeciez ten malec co jeszcze nic o świecie nie wie, zdacydowanie śmieje się kiedy zrobie głupia minę. Skąd on wie, że to "głupia" mina? itd itp - sama jestem w domu i sobie rozmyslam a Wy - jak wspominacie 9-miesięczniaki i z czym Wam się kojarzy ten okres zycia dziecka?

[katia.seitz]

A mój synek ma 8,5 miesiąca i zgadzam się, że to bardzo fajny okres
Co do tego poczucia humoru, to wydaje mi się, że opiera się ono na empatii. Mały
wyczuwa, że jestem rozbawiona, radosna (robiąc głupią minę, raczej jesteśmy w
radosnym humorze) i sam wchodzi w żartobliwy nastrój

[super-mikunia]

Wspominam bardzo dobrze, choć...pamiętam, że narzekałam na jedno -
syn ciągle domagał się prowadzania za palca - DOŚĆ MĘCZĄCĘ.
A najlepiej wspominam okres, kiedy miał 3-4 m-ce. Tez śmiał się do
rozpuku,a zamiast łazić i wszystko rozwalać po prostu leżał w
łóżeczku i bawił się swoimi stopami - to był chyba najpiękniejszy
okres
A co do śmiania się i posiadnia inteligencji to bym
polemizowała...Od razu widzę przed oczyma pewnego chłopca
upośledzonego w stopniu umiarkowanym, którego wszystko śmieszy...
Ale z czego on tak się śmieje...

[szyszunia11]

super-mikunia napisała:


> A najlepiej wspominam okres, kiedy miał 3-4 m-ce. Tez śmiał się do
> rozpuku,a zamiast łazić i wszystko rozwalać po prostu leżał w
> łóżeczku i bawił się swoimi stopami - to był chyba najpiękniejszy
> okres

ojejku, a ja ten okres wposminam fatalnie, dopiero teraz, odkąd mały raczkuje, staje, siedzi itd. jest w stanie sam się soba zająć, wczesniej nie było o tym mowy. Nawet rozumie, że regału z książkami i zamiokulkasa ruszać "nie wolno" (na początku było cieżko bo cały czas chciał się nimi "zajmować"). To pierwsze, po drugie mój 3-4 miesięczniak to był jakis taki mało interaktywny a ja nie spełniałam się w machaniu grzechotką i noszeniu.


> A co do śmiania się i posiadnia inteligencji to bym
> polemizowała...Od razu widzę przed oczyma pewnego chłopca
> upośledzonego w stopniu umiarkowanym, którego wszystko śmieszy...
> Ale z czego on tak się śmieje...

no własnie - też mnie to zastanawia, z ta inteligencją to sprawdza się u dorosłych (ktoś niezbyt lotny nei zrozumie np. żartu) ale u dzieci czy u upośledzonych to chyba inaczej działa...

[mondovi]

>Skąd on wie, że to "głupia" mina? itd itp - sama jestem w
> domu i sobie rozmyslam

bo przeważnie tak nie wyglądasz?

[szyszunia11]

ale jak ja płaczę na przykład, to on się nei smieje, mimo, że tez przewaznie (na szczęscie) tak nei wyglądam

[mondovi]

dzieci są świetnymi obserwatorami, sama wiesz, że nie wybuchasz szczerym płaczem
w połowie rozmowy z nim. pół życia spędził na obserwowaniu Twojej twarzy. Nie
zrozum mnie źle. nie chce umniejszać umiejętności Twojego syna - przeciwnie -
jest bystry.

[karro80]

Może Twój jakis lotny wyjątkowo, bo ja dokładnie nad tym samym
zastanawiałam się odnośnie mojej - ma 21 mies i zaskakuje mnie jej
poczucie humoru(nie o miny chodzi)takie nieraz sytuacyjne, że nawet
wyjaśnić trudno - musisz to widzieć.

Wcześniej to jakoś mało było rozwinięte, no z min się śmiała i z
paru rzeczy jak to dziecko, ale tej "lotności" nie było - druga
sprawa, że i rozwój wolniejszy u mojej.

[szyszunia11]

karro80 napisała:

> Może Twój jakis lotny wyjątkowo,

nigdy go o to nie posądzałam

[madame_edith]

Ja mam córkę aktualnie w tym wieku, jest absolutnie przeurocza. Też mnie
zastanawia jej zaśmiewanie się z niewiadomoczego. Ostatnio myślałam, że padnie
ze śmiechu jak ręką machałam w taki określony sposób. Aż się za brzuch trzymała.
Uwielbiam jak niemowlaki są już takie kumate, w wielu sytuacjach sobie radzą, a
jednocześnie jak przytulisz to jeszcze taki dzidziul mały. Uwielbiam ją

[szyszunia11]

mnie kiedyś zaskoczył taki wybuch radości jak wypakowywałam zakupy z koszyka na tasme w markecie. Po prostu schylałam się i wyjmowałam. I okazało sie, że to bardzo śmieszne

[mama_piotrusia1984]

Jak ci zazdroszczę! Samam juz nie mogę się doczekać az mała będzie
miała 9 miesięc jak czytam twoje posty. U nas niestety dziec się
popsuł i raczej mi do płaczu niż do śmiechu więc czekam z
niecierpliwością na następne miesiące z (naiwną?)nadzieją że będzie
lepiej.
Pozdrawiam!

[atra1]

mój synuch jest o dzień młodszy I jest jeszcze przerozkoszny i współpracujący, w odróznieniu od trzyletniego brata z wyrobionym poglądem na świat Ale, mój kręgosłup dostaje w kość bo raczkuje od 2 miesięcy z ogonkiem, stoi od miesiąca z ogonkiem i zaczyna się puszczać sprzętów, więc bez przerwy trzeba się nachylać, albo prowadzić za palce.
I zgrzyta zębolami

Ale tez jest śmieszek

[szyszunia11]

atra1 napisała:

> mój synuch jest o dzień młodszy I jest jeszcze przerozkoszny i współpracujący
> , w odróznieniu od trzyletniego brata z wyrobionym poglądem na świat Ale, mój
> kręgosłup dostaje w kość bo raczkuje od 2 miesięcy z ogonkiem, stoi od miesiąc
> a z ogonkiem i zaczyna się puszczać sprzętów, więc bez przerwy trzeba się nachy
> lać, albo prowadzić za palce.
> I zgrzyta zębolami
>
> Ale tez jest śmieszek


o zębolami mój też zgrzyta, to chyb ataka nowa zabawa. A kręgosłup to mi zupełnie wysiada od usypiania, kiedy to malec przez godzinę potrafi wstawać w łózeczku i płakac a ja a kazdym razie musze go połozyc tak nisko...

[ahhna]

Mój ma 10 miesięcy. Jest wciąż łysy. Śmiesznie wygląda taki mały
łażący na krzywych nóżkach człowieczek, jak miniaturowy dziadek z
lekka niezrównoważony. Rozśmiesza i rozczula mnie do łez, prawdziwy
słodziaczek. ale i w kość potrafi dać (wczoraj spałam może ze 4
godziny). Sama się zastanawiam, skąd on wie, że go zabawiam, a wie
zawsze.