Życie ponad stan

[beatrycja.30]

Ostatnio spotkałam się z takim stwierdzeniem. Czym jest dla was
życie ponad stan? Podajcie jakieś przykłady.

[triss_merigold6]

Mieć wydatki na reprezentację niewspółmierne do zarobków i
całościowego poziomu życia.

[zonajana]

Wydawac znacznie wiecej niz sie zarabia plus robic to przez dluzszy czas.
Zaliczam do tej grupy wszystkich kredytobiorcow konsumpcyjnych. Maja dom
wyposazony na ful, z czego na kazda pie..., nawet na mikrofale kredyt.

[triss_merigold6]

To + snobizm na marki i gadżety. Z czynszem zalega, je budyń ale
buty Nine West albo super drogi samochód na kredyt.

[lejdi111]

triss_merigold6 napisała:

je budyń ale
> buty Nine West albo super drogi samochód na kredyt.


tu się nie zgodzę, że to życie ponad stan skoro je budyń. W tym wypadku
powiedziałabym, że to sytuacja jedno kosztem drugiego.

[titta]

To jednak ponad stan: usiluje udawac kogos kim nie jest, "wyzszego
stanu". Stan, to dawne okreslenie grupy spolecznej.

To wydawanie kasy której się nie ma

[zdzisiek66]

na rzeczy, które nie są niezbędne do normalnego życia.

[elza78]

no ok, ale z czegos trzeba te sprzety kupowac, latwiej np wziasc kredyt na
pralke i lodowke i miec je i splacac niz ciulac grosz do grosza na lokate i
kupic je za kilka lat...
tyle ze to trzeba jakos planowac - u nas max 1-2 rzezy na kredyt w jednym czasie
to dotyczy AGD elektroniki itp
powoli na miare mozliwosci
dlatego te kredyty konsumpcyjne uzywane z mozgiem nie sa takie zle

[titta]

Zwykle nie chodzi o pralke i lodowke (badz co badz bedace
wyposazeniem dosc podstawowym), a wypasiony sprzet: komp, telewizor,
naglosnienie.

[jajofka]

bogaci nie płacą gotówką

[a.rd]

No pewnie ze nie, bo muslielby tachac wielkie walizki z pieniedzmi.
Taka kolia z placu Vendome to ciezka walizka pieniedzy. Do tego
hotel, limuzyna, kolacja = druga walizka. Kto by to uniosl i jeszcze
nienagannie wygladal?

[tapatik]

jajofka napisała:

> bogaci nie płacą gotówką

Płacą, płacą...

[mamabuly]

> bogaci nie płacą gotówką

A to zależy za co. Bo zdecydowanie płaca gotówką za rzeczy
konsumpcyjne włączam w to wyposażenie AGD, RTV i inne dobra uzytkowe
typu drobiazgi od Hermesa.
Ale faktycznie w zależności od sytuacji może opłacić się wylizingowć
samochód albo wziąć kredyt na nieruchomość bo czasem tego typu koszty
(spłata kredytu) pomniejszają dochody co obniża podatki.

[ardzuna]

mamabuly napisała:

> > bogaci nie płacą gotówką
>
> A to zależy za co. Bo zdecydowanie płaca gotówką za rzeczy
> konsumpcyjne włączam w to wyposażenie AGD, RTV i inne dobra
uzytkowe
> typu drobiazgi od Hermesa.

Serio, walizkę pieniędzy ze sobą noszą? chyba bogaci nowi Ruscy.

[mamabuly]

Nie, Szwajcarzy. Ja mówię o wydatkach rzędu kilkutysięcy franków
szwajcarskich, taniej jest płacić gotówką, bo sprzedawcy chętniej dają
upust na towary. Visa pobiera 3procent marzy za swoje usługi.

[ardzuna]

Nie byłam w Szwajcarii, może tam z walizkami pieniędzy chodzą, w
reszcie krajów cywilizowanych w których bywałam płaci się przeważnie
kartą. Chyab że chce się ukryć miejsce pobytu (zapłaty kartą). A
może to byli jednak nowi Ruscy w Szwajcarii?

[mamabuly]

Nie, to Szwajcarzy, tutaj są banknoty o nominale 1000 franków
szwajcarskich nie trzeba walizki pieniędzy.
Wiele znanych mi osób woli płacic gotówką przy zakupach. Po pierwsze
tutaj ceny się negocjuje zwłaszcza u Armaniego, po drugie pozostajesz
anonimowy, a wile osób tak woli. I nie mówie o ludziach z szarej
strefy, ale uczciwie i ciężko pracujacych osobnikach. Byc może to
jest jakis czynnik kulturowy, że wolą pozostac anonimowi. Zresztą w
tak małym kraju trudno o to.

[broceliande]

Ja żyję ponad stan.
Chwilowy brak dochodów nie powoduje oszczędności.
Dziecko jest dość dopingujące.
To, że chwilowo nie zarabiam nie sprawia, że koleś jest czegos
pozbawiony.
Ja też nie... hmmm...

[mondovi]

> To, że chwilowo nie zarabiam nie sprawia, że koleś jest czegos
> pozbawiony.
> Ja też nie... hmmm...

to znaczy, że nie żyjesz ponad stan. proste.
>

[wieczna-gosia]

no czekaj czekaj- ale jakby ci na czynsz zabraklo w zwiazku z tymi
nartami to co?

bo odmawianie dziecku dla zasady "stac nas ale ci nie zaplacimy"- to
nie podpada pod kategorie zycia ponad stan. Stac nas- wiec mamy
wybor, dziecko moze jechac a moze nie jechac. Nie stac nas- nie mamy
wybory- nie moze jechac. A jesli jedzie kosztem czynsu, pradu, kina
dla reszty, nowych butow tatusia chociaz w starych juz dziury- to
jest zycie ponad stan.

[ola_motocyklistka]

Tak jak napisała Triss. Wszystko na kredyt. Mnóstwo pierdół, i żadna rzecz nie
kupiona za gotówkę. Suma rat bliska miesięcznym przychodom.

[marzeka1]

"Ja żyję ponad stan.
Chwilowy brak dochodów nie powoduje oszczędności. "

- jeśli brak dochodów jest chwilowy, to nie ma problemu, jeśli zadłużasz się, bo
nie chcesz zrezygnować z poziomu życia, który sobie wymarzyłaś, to duża nierozwaga.

[broceliande]

marzeka1 napisała:

> "Ja żyję ponad stan.
> Chwilowy brak dochodów nie powoduje oszczędności. "
>
> - jeśli brak dochodów jest chwilowy, to nie ma problemu, jeśli
zadłużasz się, b
> o
> nie chcesz zrezygnować z poziomu życia, który sobie wymarzyłaś, to
duża nierozw
> aga.

No właśnie ja raczej nie zrezygnuję. Nie, nie nie.
Nie.
Poziom życia ma zostać zachowany. Dziecko przyzwyczajone, że jeździ
na nartach, ma jechać na narty.

[angazetka]

A co by się stało, gdyby dziecko usłyszało, że kasy na narty nie ma?
Bo ja w tym nic złego nie widzę.

[broceliande]

> A co by się stało, gdyby dziecko usłyszało, że kasy na narty nie
ma?
> Bo ja w tym nic złego nie widzę.

JA też nie.
Ale!
Mam dziecko, żeby pokazać mu świat, że można żyć, jeździć na nartach,
kochać, całować, sadzić roślinki, robić eksperymenty...
Nie mogłabym powiedzieć, że jakaś część życia jest dla niego
zamknięta.
Ja jestem kimś, kto OTWIERA.
Kto mówi: chcesz jeździć na nartach, skakać ze spadochronem, zapisać
się na dżu-jitsu, no problem...
Ja dałam mu świat, dałam światu jego.

[angazetka]

> Nie mogłabym powiedzieć, że jakaś część życia jest dla niego
> zamknięta.

Ale czasem trzeba to powiedzieć. I to jest też dla dziecka cenna
lekcja - moim zdaniem lepsza niż tworzenie mu iluzji, że może mieć
wszystko, czego zapragnie.

[echtom]

Ja też nie widzę niczego złego w powiedzeniu dziecku "W tym roku nie pojedziesz na narty, bo nie mamy na to pieniędzy." W tym roku przecież nie znaczy, że już nigdy. Uważam, że dziecko należy w miarę wcześniej uświadamiać, że nawet w życiu pracowitych i odpowiedzialnych ludzi zdarzają się mniejsze lub większe finansowe kryzysy - albo duża inwestycja, która wymusza chwilowe oszczędności. Nie uważam też, że do prawidłowego rozwoju dziecka niezbędne jest uprawianie pięciu wymarzonych sportów ekstremalnych jednocześnie - lepiej zainwestować w jedną konkretną pasję.

[ardzuna]

Pytanie, jak bardzo to jest chwilowy brak kasy. Jeśli straciłaś
pracę, a za 3 miesiące podejmujesz następną, to nie ma problemu, też
bym na twoim miejscu robiła to samo.

[marzeka1]

"Kto mówi: chcesz jeździć na nartach, skakać ze spadochronem, zapisać
się na dżu-jitsu, no problem...
Ja dałam mu świat, dałam światu jego. "- znaczy stać cię na to wszystko i tyle,
bo nie wierzę, żebyś mając dziecko i brak własnych dochodów robiła to wszystko
na kredyt.Aż o taką nierozwagę nie podejrzewa matki kochającej dziecko.

[asia_i_p]

A jednak zamykasz przed nim sporą część świata.
Tę, w której ludzie mają problemy finansowe, muszą się ograniczać, rezygnować z
czegoś. W sumie mam wrażenie, że to mu zabiera dosyć cenne doświadczenie, kto
wie, czy nie cenniejsze niż kolejny wyjazd na narty.

[broceliande]

asia_i_p napisała:

> A jednak zamykasz przed nim sporą część świata.
> Tę, w której ludzie mają problemy finansowe, muszą się ograniczać,
rezygnować z
> czegoś. W sumie mam wrażenie, że to mu zabiera dosyć cenne
doświadczenie, kto
> wie, czy nie cenniejsze niż kolejny wyjazd na narty.


Masz racje wielką, oczywiście.
Nie mam zamiaru wychować kogoś, kto nie ma pojęcia, że inni żyją
całkiem inaczej.
Ale też nie mam zamiaru "doświadczać" w stylu, że stać nas, ale nie
kupimy ci, nie zrobimy, nie pozwolimy, żebyś wiedział, że inni nie
są tak szczęśliwi, a ty masz poczuć, jak to jest.
Nie, nie.

[lia.13]

Broceliande to zdecyduj się wreszcie. Stać Cię czy nie stać Cię? Bo najpierw
piszesz, że nie masz dochodów i trudno Ci rezygnować z wcześniejszych
przyjemności, licząc na to, że sytuacja się odmieni, a później piszesz, ze nie
ma problemu, bo "Cię stać".
Jak Cię stać, to kupuj dziecku wszystko, na co ma ochotę, nikt Ci tu tego nie
broni. Nie opowiadaj jednak bzdur o braku dochodów, bo budzą się we mnie
podejrzenia o zwykłe trollowanie.

[cherry.coke]

> Broceliande to zdecyduj się wreszcie. Stać Cię czy nie stać Cię? Bo najpierw
> piszesz, że nie masz dochodów i trudno Ci rezygnować z wcześniejszych
> przyjemności, licząc na to, że sytuacja się odmieni, a później piszesz, ze nie
> ma problemu, bo "Cię stać".

Mozna miec jeszcze duzo oszczednosci wzglednie dobrze zarabiajacego meza.

[lia.13]

co do oszczędności to ok, ale w kwestii dobrze zarabiającego męża, to nie po to
się takiego ma, aby nie korzystać z jego dochodów, szczególnie, gdy w grę
wchodzi zaspokojenie potrzeb dziecka owego dobrze zarabiającego męża. Jak dla
mnie absurdalna byłaby sytuacja, w której małżeństwo nie utrzymuje wspólnie
własnego dziecka.

[croyance]

Ona mu zabiera cos jeszcze wazniejszego: bycie czescia rodziny i zycie
jej problemami, na dobre i na zle.

[poplar31]

> Ja jestem kimś, kto OTWIERA.
> Kto mówi: chcesz jeździć na nartach, skakać ze spadochronem, zapisać
> się na dżu-jitsu, no problem...
> Ja dałam mu świat, dałam światu jego.
>
Dobrze się czujesz? Wydaje mi się, że marnie z tobą... uległaś modom,
snobizmowi... i tak wychowujesz dziecko, żeby było materialistą i snobem. Na
jakiego czorta dziecku te narty co roku??? Ja wiem po co się to robi - żeby się
potem mieć czym przechwalać.

[uwolnic_cyce]

broceliande napisała:
> Ja dałam mu świat, dałam światu jego.

Czy świat będzie miał z niego pożytek to się pokaże, a narazie on ma
pożytek z kół ratunkowych, które mu rzucasz - a lepiej byłoby go
nauczyć pływać.
Jeden z Rothschildów czy innych Rockefellerów wspominał, że dostał
kiedyś od ojca wspaniały prezent,był to nazwyklejszy ...... rower.
Na resztę trzeba było zapracować.
Wesołych Świąt.

[patryk777xl]

Znam taką jedną nieodpowiedzialną Matkę która pokazywała swojej córce Świat
kraje arabskie 3-4 razy w roku.Teraz mają nakaz eksmisji i ogromne długi do
spłacenia.Radzę być ostrożnym póki nie jest za pózno.

[marzeka1]

"No właśnie ja raczej nie zrezygnuję. "- ty tak serio? A co zrobisz, gdy kasa na
wysoki standard życia skończy się, nie będzie dopływu gotówki? Dziwi ta lekkość
stwierdzenia, szczególnie jak ma się na utrzymaniu dziecko, no chyba że o nie
zadba pan mąż.

[w-i-k-i]

I bardzo dobrze jakbym byla na Twoim miejscu tez bym tak zrobila.
Nie wyobrazam sobie, jak moglabym nagle odmowic dziecku
przyjemnosci, ktora mialo od zawsze - nie ma mowy. A
stwierdzenie ,,nie mamy pieniedzy" to jakis zart czy co? Tak
powiedziec dziecku? Chyba umarlabym ze wstydu.

[marzeka1]

Nie, to nie jest powód do wstydu, wstydem jest żyć jak świerszcz z bajki La
Fontaine'a, z wizją komornika.

[myelegans]

>Chyba umarlabym ze wstydu.

Przed wlasnym dzieckiem? To po prostu uczciwe, "mama i tata nie ma
teraz pieniedzy, na narty pojedziemy za rok".
Zamiast bawic sie w pozory, wolalabym wyjsc czyst i uczciwie.

Mieszkasz w Stanach i nie widzisz ilu ludzi zyje pozorami, na
pierwszy, drugi i trzeci rzut oka bogaci i ludzie sukcesu, bo maja
wszystko: domy, lodzie, samochody, jadaja codziennie w restaracjach,
na wakacje jezdza do 5-gwiazdkowych resortow, tymczasem tona w
dlugach, 50-100tys dlugow na kartach kredytowych, nie liczac
kredytow na: samochod, dom i dlugow studenckich.

[w-i-k-i]

To prawda tak w USA bywa,ale i tak wolalabym takie zycie niz nijakie
z ciaglym ,,tago nie moge kupic, na to mnie nie stac" itp. A dziecko
nagle nie mogloby rozwijac swojego hobby, swoich pasji tylko co w
Polsce to pewnie ,,idz sie pobaw na podworko - takie trzepakowo-
uliczne wychowanie"? O nieeee nie wyobrazam sobie, ze mogloby mnie
nie stac na to by mu zapewnic rozrywki wszelkiego rodzaju, ale nawet
jesli to nigdy bym mu o tym nie powiedziala, a pieniadze znalazlyby
sie na inne sposoby np. kredyt. W koncu swiadomie przyjelam
odpowiedzialnosc za dziecko jego wychowanie i przyszlosc i chce mu
zapewnic wszystko co najlepsze.

[marzeka1]

"wolalabym takie zycie niz nijakie
z ciaglym ,,tago nie moge kupic, na to mnie nie stac" "- z tym, że takie życie w
kredytowym raju kiedyś się kończy, a wtedy co? Ulica? Przytułek? Bo gdy
dojdziesz do kresu kredytowego szaleństwo zostają różne Providenty i
lichwiarskimi procentami, czyli równia pochyła.

[e.mama.s]

Odnośnie kredytów, jak można spokojnie żyć wiedząc, że ma się tak
duży kredyt do spłacenia a niche jakas poważna choroba się napatoczy.

[myelegans]

Uwierz mi nie tylko mozna, ale przekazuje sie ta mentalnosc dalej.

Ja nieustannie slysze, "bo mnie sie nalezy, pracuje, zarabiam", "bo
nie chce dziecka pozbawiac". Owszem tylko nie zarabiasz
wystarczajaco duzo, zeby TEN styl zycia finansowac bez popadania w
dlugi.

[franczii]

kredyt trzeba ubezpieczyc od nieszczesliwych wypadkow, smierci, choroby i utraty
dotychczasowych dochodow

[myelegans]

niekoniecznie. W trakcie banki nieruchomosci 2002-2008 kredyty
dostawali nawet ... bezrobotni

[franczii]

a to jezeli ktos zaciaga kredyt nie majac zadnych dochodow to jest skrajna
nieodpowiedzialnosc. Mnie chodzilo o ludzi, ktorzy sa w stanie splacac kredyt
mieszkaniowy w chcwili jego zaciagniecia ale nie maja pewnosci jak sytuacja
bedzie wygladac za kilka lat, co jest zupelnie normalne, bo nie wiadomo co
przyszlosc przyniesie.

[broceliande]

franczii napisała:

> a to jezeli ktos zaciaga kredyt nie majac zadnych dochodow to jest
skrajna
> nieodpowiedzialnosc.


No raczej ktos taki nie dostsnie kredytu.


Mnie chodzilo o ludzi, ktorzy sa w stanie splacac kredyt
> mieszkaniowy w chcwili jego zaciagniecia ale nie maja pewnosci jak
sytuacja
> bedzie wygladac za kilka lat, co jest zupelnie normalne, bo nie
wiadomo co
> przyszlosc przyniesie.

Nie wiadomo, ale plany czynić można.

[franczii]

> Nie wiadomo, ale plany czynić można.
>

Zgadza sie, inaczej nikt by kredytow nie bral a polowa obywateli nigdy by
swojego lokum nie miala. Plany sie robi a polisa ubezpiecza gdyby cos nie tak
poszlo.

[morekac]

Cóż, ostatni krach zawdzięczamy życiu na kredyt...

[angazetka]

> W koncu swiadomie przyjelam
> odpowiedzialnosc za dziecko jego wychowanie i przyszlosc i chce mu
> zapewnic wszystko co najlepsze.

Najlepsze nie równa się najgorsze. Nie ma kasy? Trudno, dziecko
zrealizuje na razie jedną pasję z pięciu. Nie pojedzie na
zagraniczne wakacje dwa razy w roku. Ale też nie będzie miało
okropnego poczucia, że ma wszystko, a matka je chleb z dżemem
(dzieci nie są głupie, przypominam).

[jakw]

w-i-k-i napisała:

> a pieniadze znalazlyby
> sie na inne sposoby np. kredyt.
Żeby dostać kredyt, zasadniczo trzeba posiadać tzw. zdolność
kredytową. No i potem trzeba go spłacić. W tym czasie dziecko
wpadnie na pomysł, że potrzebuje jeszcze więcej kasy na realizację
swych pasji - i co wtedy? Następny kredyt?

[cherry.coke]

> O nieeee nie wyobrazam sobie, ze mogloby mnie
> nie stac na to by mu zapewnic rozrywki wszelkiego rodzaju, ale nawet
> jesli to nigdy bym mu o tym nie powiedziala, a pieniadze znalazlyby
> sie na inne sposoby np. kredyt.

Znaczy jesli twoje dziecko zglosi sie do ciebie i powie, ze jego doswiadczenie
swiata bedzie niepelne bez udzialu w rajdzie Monte Carlo albo trzydniowych
zakupow u Tiffany'ego to poslusznie podrepczesz do banku? To w koncu bardzo
istotne potrzeby, wyrabiaja gust, kontakty i obycie w swiecie, nawiazuja tez do
licznych dziel kultury. Nie zapewnisz dziecku najlepszego?

[titta]

Ciekawe, ze te hobby i pasje to zawsze cos typu tenis, jazda konna
ew. nowy-wypasiony-sprzet. Ciagle jest jeszcze sporo rzeczy ktore
mozna robic niewielkim kosztem. Moze wlasnie zmuszenie do
kreatywnego mysenia bedzie lepszym przygotowaniem do doroslosci, niz
podawanie na talezu odpowiedzi na kazda zachcianke?

[franczii]

powtarzam jeszcze raz, narty, jazda konna a tym bardziej tenis, do ktorego kort
jest w kadzym nieduzym miescie to nie sa zadne elitarne rozrywki. I ilez spedzi
na tym tenisie? ze 2 godziny tygodniowo? Nie martw sie jeszcze jest mnostwo
czasu, ktory mozna przegibac sie kreatywnie na trzepaku lub budowie. I co ma z
tym wspolnego kreatywnosc? to przede wszystkim sport, zdrowie, dobra kondycja,
szczupla sylwetka i dobre nawyki na przyszlosc. Jasne po co basen i lodowisko,
po co siatkowka i pilka nozna, po co w ogole pilka, po co rower, deskorolka,
niech se samo zbuduje deskorolke, bo co to za filozofia a jakie pole dla
kreatywnosci Nie no ja proponuje opatentowac trzepak bo jest nieoceniony,
okazuje sie ze nic tak nie rozwija fizycznych i intelektualnych zdolnosci dzieci
jak zwykly trzepak pod blokiem.

[takajatysia]

Jasne po co basen i lodowisko,
> po co siatkowka i pilka nozna, po co w ogole pilka, po co rower, deskorolka,
> niech se samo zbuduje deskorolke, bo co to za filozofia a jakie pole dla
> kreatywnosci

Nie siej tandetnej demagogii.. piłka nożna, siatkówka, rower i deskorolka
praktycznie nic nie kosztują (koszt wyłącznie piłki lub tej deskorolki). Mogą
dzieci z powodzeniem uprawiac takie sporty kształtujac dobre nawyki. Jazda konna
i tenis to może nie jest tylko dla elyty, ale na pewno kosztuje sporo więcej.

[franczii]

Nie kochana, nie moga nawet takich sportow uprawiac bo to by sie kupy nie
trzymalo. Ja nie do ciebie kierowalam moj post a do osoby, ktora pisala jaki to
jest fajny trzepak i jakie fajne jest zycie na budowie. I nic sie do tego nie
umywa. Idac tym tokiem myslenia zakup jakiegokolwiek sprzetu czy to bedzie
deskorolka czy narty, jest pzeszkoda dla kreatywnosci.
Poza tym jesli chcesz ksztaltowac naprawde nawyki to kopanie pilki pod blokiem
to nie to. To tak jakbys chlapanie w wodzie porownala do nauki plywania.
Oczywiscie zaplacenie za nauke plywania tez w gre nie wchodzi, bo znacznie
przekracza koszt koszt kapielowek.

[franczii]

Ja place abonament w klubie fitnes. jest to porzadny klub, nie zaden elitarny,
zadnych luksusow nie ma. Moglabym zupelnie za darmo pobiegac co wieczor a jednak
place, jak myslisz dlaczego? Dla szpanu? Zeby sie pochwalic? Dla snobizmu?

[echtom]

A ja chodzę i biegam za darmo i też na kondycję i figurę nie narzekam

[franczii]

Ale jak ktos lubi biegac to niech biega, tym lepiej dla niego bo oszczedzi na
abonamencie. Ja biegac bardzo nie lubie i byloby dla mnie katorga gdyby to byla
jedyna dostepna dla mnie forma ruchu. Aktywnosc fizyczna ma sens tylko wtedy,
kiedy jest zrodlem przyjemnosci, dlatego czlowiek wymyslil tyle rodzajow, odmian
i dyscyplin.

[alba.alba]

franczii napisała:

> Ale jak ktos lubi biegac to niech biega, tym lepiej dla niego bo oszczedzi na
> abonamencie. Ja biegac bardzo nie lubie i byloby dla mnie katorga gdyby to byl
> a
> jedyna dostepna dla mnie forma ruchu.

Różnica jest taka, że jeden woli ruch na świeżym powietrzu, a drugi w klimatyzaowanym pomieszczeniu Poza tym ruch na dworzu nie musi się ograniczać jedynie do biegania - rozumujesz w dość ograniczony sposób.

[franczii]

No dobrze bystrzaczku to zaproponuj ograniczonemu czlekowi jakies fajne aeroby
na swiezym powietrzu. najlepiej od razu kilka form bo lubie urozmaicenie i to
wlasnie mam w abonamencie, poza klimatyzacja I jeszcze, zeby mozna bylo ze 3
razy w tygodniu bez wzgledu na warunki atmosferyczne

[kurczak1]

I tu krzyknę wielkim głosem i zupełnie nie w temacie (ale przedmówcy
już zeszli z tematu): trzepak wbrew pozorom rozwija! Pod warunkiem
że nie jest to sam trzepak. Znam dziecko, które na takim trzepakowym
podwórku po 5 minutach umierało z nudów, podczas gdy inne dzieci
szalały ze szczęscia oddychając pełną piersią od zajeć szkolnych,
dodatkowych i oka rodziców, rzeźbiąc kanały po deszczu w kałużach
oraz organizując koncerty gitarowe na rakietkach do badmingtona. On
się nudził bo ma zawsze wszystko zorganizowane i po prosyu zupelnie
nie wiedzial co sie na takim podworku robi.
Mój syn chodzi na liczne zajecia i jeśli chodzi o zajecia rozwojowe
nie oszczędzam. Co nie znaczy że wychodze ze skóry. I czasami musi
na cos poczekaac. Tak naprawde jedna z najwazniejszych rzeczy jakich
trzeba dziecko nauczyć jest umiejetnosc przegrywania. Bo co jesli
przestaje chodzic o pieniadze, a powodem przegranej zaczyna byc
zdrowie, pogoda lub sytuacja polityczna?

[ardzuna]

kurczak1 napisała:

> już zeszli z tematu): trzepak wbrew pozorom rozwija!

Większość dzieci z mojego osiedla ktore spędzały czas na
przewieszaniu się przez trzepak, daleko zaszły w karierze zawodowej
jeśli pokończyły licea. O studiach nawet nie wspomnę. Tak je
rozwinął trzepak.

[franczii]

to akurat zalezy od rodzicoww. ja spedzalam czas na trzepaku ale od poczatku
wiedzialam, ze musze pojsc do Lo a potem na studia, to jakies takie oczywiste
dla mnie bylo, nigdy nie rozwazalam innej mozliwosci. Ale rodzice mnie do nauki
gonili. Natomiast wiekszosc trzepakowych znajomych rzeczywiscie edukacje
pokonczyla na zawodowce ewentualnie maturze

[ardzuna]

I dobrze zrobiłaś, ale to akurat ty. Nie mitologizujmy trzepaka. Jak
widać te niezwykle kreatywnie żłobiące doły z błota przy trzepaku
dzieci, rozwijające umiejetności socjalne, do nadmiernego poziomu w
życiu nie doszły przynajmniej w kategoriach naszych jajogłowych
rodzin w których liczy się tak przestarzała rzecz, jak
wykształcenie, najlepiej co najmniej wyższe. Ciebie rozwinął nie
trzepak, tylko standard narzucany przez rodziców.

[kurczak1]

Jeżeli trzepak jest jedyną formą rozrywki. Dlatego wyżej napisałam,
że mój syn uprawia rózne inne zajecia: jest harcerzem, ćwiczy
capoeirę, chodzi na basen, jest w szkole muzycznej, a w przeszłości
też sie sporo przewinęlo...Rzecz w tym, że od czasu do czasu
potrzebuje niezxorganizowanego czasu właśnie na trzepak, głupie
kreskówki itp. Mówi o tym wprost, że chciałaby tak np. w sobotę nic
nie robić, tylko wyjść na podwórko i jeść lody przez cały dzień

[ardzuna]

Piszesz o zupełnie innej sprawie. Że dziecko do prawidłowego rozwoju
potrzebuje trochę bezczynności.

[alba.alba]

titta napisała:

> Ciekawe, ze te hobby i pasje to zawsze cos typu tenis, jazda konna
> ew. nowy-wypasiony-sprzet. Ciagle jest jeszcze sporo rzeczy ktore
> mozna robic niewielkim kosztem.

Też tak myślę. Dzieciak by więcej książek poczytał (korzystając głównie z biblioteki czy darmowych e-booków w internecie) to by może w przyszłości został wybitnym naukowcem, zamiast jeździć na tych koniach czy nartach (zwanych szumnie "pasjami").

[zuzanna56]

alba.alba napisała:

> titta napisała:
>
> > Ciekawe, ze te hobby i pasje to zawsze cos typu tenis, jazda
konna
> > ew. nowy-wypasiony-sprzet. Ciagle jest jeszcze sporo rzeczy
ktore
> > mozna robic niewielkim kosztem.
>
> Też tak myślę. Dzieciak by więcej książek poczytał (korzystając
głównie z bibli
> oteki czy darmowych e-booków w internecie) to by może w
przyszłości został wybi
> tnym naukowcem, zamiast jeździć na tych koniach czy nartach
(zwanych szumnie "p
> asjami").


Jazda konna naprawdę nie kosztuje majątku, moja córka jeździ od
jakiegoś czasu, więc wiem.

[franczii]

No nareszcie jest ktos, kto potwierdzi, ze to nie majatek.
Bo mnie nie uwierzyly kiedy napisalam. Ja 5 lat temu chodzilam i za 10 lekcji
placilam 200 zl + jednorazowo sie wykosztowalam na toczek za 80zeta, tyle samo
na czapsy zupelnie zbedne. Jeden karnet mi starczal na 2 miesiace bo chodzilam
raz w tygodniu.

[uwolnic_cyce]

myelegans napisała:
> na wakacje jezdza do 5-gwiazdkowych resortow
A co to są te 5-gwiazdkowe resorty. Nasampierw to mnie się
zdowało, że chodzi o kurorty, ale teraz to już nie wiem.

[ardzuna]

Resort to dział administracji państwowej oczywiście.

[angazetka]

Jasne. A potem takie dzieci są zdziwione, że pieniądze nie rosną na
drzewach.

[jakw]

angazetka napisała:

> Jasne. A potem takie dzieci są zdziwione, że pieniądze nie rosną
na
> drzewach.
Dzieci doskonale wiedzą, że pieniądze nie rosną na drzewach. Zdaniem
dzieci pieniądze biorą się z bankomatu - rodzic podchodzi, wkłada
kartę, coś ponaciska, a potem wysakują pieniądze.

[bea.bea]

jasne, wstyd przyznać "nie kupie ci zabawki, bo nie mam pieniędzy"
nie jest wstydem korzystać z n-tej karty kredytowej,
pytanie mam jedno, co będzie kiedy wszystko się rypnie...?
iluzja , jest zawsze iluzją..
iluzja bogactwa, szczęścia, ile mozna ciągnąć?..i jakim kosztem...

[domeczek-on-line]

Jeżeli mamy ograniczone fundusze zdecydowanie warto wytłumaczyć
dzieciom, że jeżeli wybierze jedną przyjemność to z drugiej trzeba
będzie zrezygnować (nauka życia i sztuka wyboru).
Są jednak takie zajęcia,z których nie warto rezygnować mimo kłopotów
finansowych. Podam przykład: tzw. muzyczna zerówka przed
rozpoczęciem szkoły muzycznej - możesz uczestniczyć tylko raz w
życiu kiedy masz 6 lat i nigdy później, może nie zaprocentuje a może
przegapisz szansę dla dziecka na dobrą, państwową szkołę. Moim
zdaniem w tym przypadku warto zacisnąć pasa.

[jakw]

w-i-k-i napisała:

> Chyba umarlabym ze wstydu.
I prawidłowo. Nie wydasz wtedy kasy "na to co zawsze", a
zaoszczędzone w ten sposób pieniądze wystarczyłyby na
realizowanie "tych co zawsze" wydatków innych członków rodziny ;-p

[poplar31]

w-i-k-i napisała:

> I bardzo dobrze jakbym byla na Twoim miejscu tez bym tak zrobila.
> Nie wyobrazam sobie, jak moglabym nagle odmowic dziecku
> przyjemnosci, ktora mialo od zawsze - nie ma mowy. A
> stwierdzenie ,,nie mamy pieniedzy" to jakis zart czy co? Tak
> powiedziec dziecku? Chyba umarlabym ze wstydu.

Umrzesz ze wstydu jak twoje dziecko wyrośnie przez takie podejście na egoistę,
materialistę i snoba...

[przechlapany_czas]

> No właśnie ja raczej nie zrezygnuję. Nie, nie nie.
> Nie.
> Poziom życia ma zostać zachowany. Dziecko przyzwyczajone, że jeździ
> na nartach, ma jechać na narty.

no więc ja miałem/mam żonę która myśli tak jak Ty ... co gorsza poddałem się
temu myśleniu .. teraz gdy otrzeźwiałem ratuję już tylko siebie .. po 20
latach powiedziałem dość .. nigdy więcej kredytu... a kontakt z bankiem
ograniczony do odbierania karty bankomatowej (bezdebetowej) do konta osobistego
... i niestety spłacania pozostałości kredytowych .. ale już niedługo, tylko rok

szkoda tylko że straciłem na zdobycie tej wiedzy 20 lat ... i małżeństwo

[ardzuna]

Wydawaniem ponad bieżące dochody i zaciąganiem kredytów na rzeczy
których sobie możesz odmówić.
Jeśli masz oszczędności i je przejadasz (a nie inwestujesz), też
żyjesz ponad stan.

[travka1]

Jeśli masz oszczędności i je przejadasz (a nie inwestujesz), też
żyjesz ponad stan.
dlaczego??

[ardzuna]

Nie żyjesz wprawdzie na kredyt, ale żyjesz ponad stan. Dlaczego?
Dlatego ze nadal wydajesz ponad swoje dochody, a oszczędnosci się
skończą, i co wtedy?
Oczywiście jeśli nalezysz do tego niewielkiego grona ludzi, które ma
oszczędnosci pozwalające na zostanie do końca życia rentierem, nie
ma mowy o życiu ponad stan.

[myelegans]

> Jeśli masz oszczędności i je przejadasz (a nie inwestujesz), też
> żyjesz ponad stan.
> dlaczego??

NIekoniecznie ponad stan, tylko nieroztropnie i bez planowania na
jutro. Czy Ty na prawde wierzysz, ze bedziesz miala emeryture?
Optymistycznie bedziesz dostawala polowe tego co zarabiasz,
realistycznie prawie nic. W kazdym razie nie tyle, zeby wystarczylo
na godziwe zycie. tzn. oplaty, lekarstwa, jedzenie i jakies
przyjemnosci. Ja nie licze na emeryture panstwowa wcale, dlatego
planuje dzisiaj na to co bedzie za 30 lat nawet tzw. kosztem
dziecka, bedzie jezdzil na nartach, ale lokalnie, nie w Alpy, bedzie
chodzil na basen, uprawial sporty, ale nie musi podrozowac na drugi
koniec swiata. Dorosnie, zarobi, pojedzie, ale ja sie z tego powodu
zadluzac nie bede. Dziecko mi kiedys za to podziekuje, bo bede
samowystarczalna, nie bede musiala na nim wisiec.
Poki co rozmawiamy przy nim o pieniadzach, planujemy zakupy, robimy
rachunki, uswiadamiamy przy kazdej okazji, ze wszystko kosztuje
pieniadze, na ktore mama i tata pracuja.
Dostaje male kieszonkowe i juz teraz planuje co chce kupic i ile
musi oszczedzac, i okazuje sie, ze to co bardzo chce, jak musi wydac
ze swoich pieniedzy okazuje sie, ze AZ tak nie chce i rzecz traci na
atrakcyjnosci. Ma 5 lat.

[poplar31]

> Dostaje male kieszonkowe i juz teraz planuje co chce kupic i ile
> musi oszczedzac, i okazuje sie, ze to co bardzo chce, jak musi wydac
> ze swoich pieniedzy okazuje sie, ze AZ tak nie chce i rzecz traci na
> atrakcyjnosci. Ma 5 lat.

I to jest prawidłowa postawa. Nie nakierowywanie dziecka na "mieć". Uczenie, ze
pieniądze nie spadają z nieba, pokazywanie dziecku ich wartości, ale również
pokazywanie tego, że nie tylko kasa się w życiu liczy. Nie mogę znieść mamusiek,
co im się wydaje, że potrzeby materialne to jedyna ważna rzecz w życiu. To są
egoistki! Nie rozumieją, że robią dziecku krzywdę - a robią. Bo często bywa tak,
że to one czerpią z różnych rzeczy większą satysfakcję niż dziecko. Mówi się
dziecku "jedziesz na narty" i nawet jak dziecko nie ma do tego wielkiego zapału,
to ma jechać. Bo taka moda! Bo trendy! I mamusia będzie miała o czym nawijać,
chwalić się i grać rolę pani z wyższej sfery. Wypaczają charakter, uczą
paskudnego podejścia do życia a to potem owocuje w przyszłości - i owoc tego
wychowania słodki nie będzie. I jeszcze jedno - na pewno człowiek wychowany na
egoistę w przyszłości rodzicom za nic nie podziękuje. Cóż, na głupotę lekarstwa
nie ma...

[franczii]

A coz ty wygadujesz? Jakie wyzsze sfery, jakie chwalenie
Narty to nie zaden elitarny sport, to przede wszystkim zdrowy i ciekawy sposob
spedzania wolnego czasu ale rozumiem, ze o wiele ciekawszy jest spacer po osiedlu

[cherry.coke]

> A coz ty wygadujesz? Jakie wyzsze sfery, jakie chwalenie
> Narty to nie zaden elitarny sport, to przede wszystkim zdrowy i ciekawy sposob
> spedzania wolnego czasu

Zalezy z kim rozmawiasz Dla jednych na narty jezdzi sie, zeby pojezdzic na
nartach w fajnej okolicy. Dla innych "na narty" jezdzi sie, zeby potem
opowiadac, gdzie to sie w tym sezonie bylo i dlaczego miejscowosci i kraje modne
w zeszlym sezonie obecnie sa juz do luftu.

[ardzuna]

franczii napisała:

> Narty to nie zaden elitarny sport, to przede wszystkim zdrowy i
ciekawy sposob
> spedzania wolnego czasu

Opowiadasz. Co jest ciekawego w zjeżdżaniu w dół w bieli i
wjeżdżaniu po to, żeby jeszcze raz zjechać?

[cherry.coke]

Ten kawalek jak sie zjezdza jest fajny Ciekawy, hm czy ja wiem... Ale fajny!

[franczii]

> Opowiadasz. Co jest ciekawego w zjeżdżaniu w dół w bieli i
> wjeżdżaniu po to, żeby jeszcze raz zjechać?

No przede wszystkim jest to ruch na powietrzu, w gorach, w pieknych miejscach,
dech zapiera i ladnie biodra rzezbi

[ardzuna]

Ruch bez wątpienia, ale ciekawy??

[sloooneczko]

to co INNYCH BOLI a zainteresowanym wychodzi z powodzeniem
(zazwyczaj) lub nie..

[czar_bajry]

Wydajesz więcej niż zarabiasz, wpadasz w długi i koło się zamyka.

[bi_scotti]

Po pierwsze to nie rozumiem zupelnie idei "dawania dziecku swiata" w
kategoriach finansowych. Mozna dziecko obsypac gadzetami i wydac na
nie setki tysiecy dolarow a SWIATA mu nie dac, a mozna zyc BARDZO
skromnie z baza minimum dochodow i dac dziecku CALY SWIAT - czy to
naprawde trzeba tu tlumaczyc?
Po drugie, zycie ponad stan to bardzo prosty rachunek - wydajesz
wiecej niz zarabiasz (chocby to bylo o dolara/zlotowke wiecej). Ja
wiekszosc platnosci dokonuje przy uzyciu VISA ale splacam karte
kredytowa co do centa zawsze na czas. Tylko raz w zyciu (wiele lat
temu) mialam krotki okres gdy nie bylam zdolna tego robic i to byl
powod do WSTYDU, ze sie zle gospodarze swoimi pieniedzmi!
Powiedzenie dziecku/partnerowi/znajomemu, ze na cos mnie nie stac
nie jest zadnaym wstydem - jest uczciwa informacja!
Po trzecie - sa tzw. dobre dlugi (np.mortgage czyli spalcanie
nieruchomosci czy oplacanie dzieciom uniwersytetu) i zle dlugi (np.
kupno plasma TV czy wyjazd na wakacje) - od tego sa rodzice i lekcje
home economics (nie wiem jak w Polsce ...) zeby podejmowac sensowne
decyzje w kwestii zaciagania dobrych badz zlych dlugow!

[ywwy]

to głupota!
W dodatku niektórzy uczą tego swoje dzieci, które też tak będą
robiły.Uważam, że dzieci powinny być oswojone z tym ,że po prostu
czasami nas na coś może nie stać! W dodatku to nie koniec świata, bo
pieniądze nie są nadrzędnym sprawcą naszej rozrywki, jesteśmy ponad
tym. Czyli jak nas nie stać na narty to organizujemy sobie inne
atrakcje i nie ma tragedii!

[kropkacom]

Ostatnio czytałam na czeskim portalu artykuł że nie odmawiając dziecku niczego
(nawet jak średnio nas na to stać) to wychowujemy przyszłego dłużnika.

[cherry.coke]

> Ostatnio czytałam na czeskim portalu artykuł że nie odmawiając dziecku niczego
> (nawet jak średnio nas na to stać) to wychowujemy przyszłego dłużnika.

To chyba logiczne - tez nie beda umiec sobie odmawiac, czy sa srodki, czy nie
ma. I leci karta kredytowa jedna, druga...

Ja bym chciala dzieciom przekazac umiejetnosc cieszenia sie zyciem niezaleznie
od budzetu oraz znajdowania sobie ciekawych, tworczych zajec, platnych lub
bezplatnych. W moim wlasnym zyciu najlepsze, najciekawsze momenty maja sie nijak
do spedzonej na nie kasy. Te kasiaste bywaly zarowno przezyciem, jak i
rozczarowaniem, te niekasiaste tez.

[inn-ka]

Życie ponad stan - wydajesz więcej niż zarabiasz. Proste.
Też mamy kredyt, ale stać nas na ratę, wychodzimy co miesiąc na niewielkim, ale
jednak plusie. Nie przekreślam kredytów z góry.

Co do odmawianiu dziecku - owszem, dzieciaka to boli. Ale bardziej boli jak
rodzice kupują mu wszystko, a tak naprawdę nie poświęcają mu uwagi. Moja rodzina
nie była bogata, pamiętam pomarańcze jako prezent na gwiazdkę, ale umiejętność
dzielenia się, oszczędzania (czekania na coś) albo dostrzegania innych jest
cenniejsza niż wyjazd na narty, IHMO.

[blanka_32]

No tak, po prostu wydajesz więcej niż zarabiasz.

Zycie na kredycie

[emilly4]

Zycie ponad stan jest wtedy, kiedy wydajemy wiecej niz mamy. Sklepy chetnie
proponuja karty kredytowe, a my chetnie ich uzywamy nie myslac o konsekwencjach.
Znalam taka pania, ktora to nie majac wielkiego dochodu, zawsze wydawala
pieniadze na super jedzonko, synus zawsze musial miec super slodycze i zabawki i
ubrania. Kilka lat pozniej dowiedzialam sie, ze owa pani zadluzyla ostro swoje
mieszkanie, nie placila rachunkow, miala niesplacony kredyt. Synek wyrosl na
rozmemlana kluche, za to najbardziej przemadrzala kluche na ziemi.
Zapewnienie naszym dzieciom zycia ponad stan za wszelka cene jest dla nich
ogromna krzywda. Moja corka wie skad sie biora pieniadze, wie jak ciezko sie je
zarabia. Nie marudzi i nie piszczy mi w sklepie o zabawki, oglada i mowi
"chodzmy mamo".
Dostalam lekcje kiedy wpadlo nam troche wiecej gotowki i zrobilismy sobie male
swieta z pezentami i stosem zabawek, zauwazylam, ze corka tymi zabawkami wogole
sie nie interesuje, a na dodatek marudzi, ze juz chce cos innego. Wiec w kilka
dni z madrej dziewczynki przemienila sie w rozpuszczona ksiezniczke. Za to
inaczej ma sie sprawa jak corka sobie cos wymarzy, ma jakies pragnienie...i to
sie spelnia, wtedy dba o swoja zdobycz z calego serca.
Nie lubie tez kredytow.
Rozumiem kredyt na mieszkanie, samochod, kredyt w naglym wypadku, kiedy psuje
sie pralka, czy lodowka. Ale branie kredytu na caly sprzet domowy, zeby splacic
2 razy wiecej...nie dziekuje.

[utrzymanka]

a co jesli wydajesz dokladnie tyle , ile zarabiasz ? znaczy nie masz oszczednosci.
Czy to tez jest zycie ponad stan?

[echtom]

Nie - to jest życie na granicy ryzyka. Żyjąc ponad stan tę granicę się przekracza.

[utrzymanka]

zycie na granicy ryzyka .
ja wlasnie tego nie pojmuje : nie mam oszczednosci, wydaje dokladnie tyle ile
zarabiam. Oprocz tego place sobie ubezpieczenie na zycie i dodatkowa emeryture
no i splacam kredyt na mieszkanie ( dla mnie to juz forma oszczednosci na
przyszlosc).
I niech mi ktos logicznie wytlumaczy - po co ja mam dodatkowa kase "
oszczedzac"? Na co? czym ryzykuje wydajac te kase teraz a nie czekajac na tzw.
pozniej i pozniej ?

[echtom]

Nie wspomniałaś o ubezpieczeniu i mieszkaniu

[myelegans]

Z tego samego powodu dlaczego wykupujesz polise na zycie. Bo w zyciu
zdarzaja sie wcale nierzadkie nieprzewidziane okolicznosci: tracisz
prace, ty, albo partner, albo oboje, ktos zachoruje, zepsuje sie
samochod, zdemolujesz samochod w wypadku, zepsuje sie pralka,
lodowka, TV, ... reszte dopisz. I wtedy co?

Zasada jest taka, ze kazda rodzina powinna miec oszczednosci na 8-12
miesiecy, szczegolnie w obecnej sytuacji ekonomicznej, zeby zaplacic
podstawy: mieszkanie, oplaty, jedzenie, na wypadek utraty pracy z
jakiegos powodu.

To jest zycie na krawedzi. Dodatkowo oszczedzanie zapewnia Ci jakie
takie warunki na przyszlosc, kiedy juz tego czeku nie bedzie co
miesiac, a wydatki beda. Nie liczylabym wiecej niz na 50% emerytury
z obecnych zarobkow. To wersja optymistyczna. Ja na panstwowa
emeryture nie licze wcale i tak zyje i tak planuje.
Zyje w olowkiem i kalkulatorem w reku. Jak mi wpada wieksza gotowka,
to inwestuje/odkladam, nie wydaje.

[cherry.coke]

Przyczyny negatywne: mozesz stracic prace, zachorowac, miec depresje, mozesz
wpasc w jakies klopoty i potrzebowac wiekszej kwoty.

Przyczyny pozytywne: mozna miec spontaniczne wydatki, mozna uzyc oszczednosci na
jakas wieksza przyjemnosc, mozna podrozowac, mozna kupowac fajne rzeczy od reki,
a nie na kredyt, mozna nie stresowac sie czujac nadciagajace klopoty.

Poza tym z czystego rozsadku - majac oszczednosci mniej dajemy bankom. Ja na
przyklad oszczedzam m. in. po to, zeby kupic za jakis czas wlasny dom, a kwote,
ktora wtedy bede miala, bank pozyczylby mi na takich warunkach, ze musialabym mu
oddac jej wielokrotnosc. A tak nie musze.

[evee1]

> Poza tym z czystego rozsadku - majac oszczednosci mniej dajemy
bankom. Ja na
> przyklad oszczedzam m. in. po to, zeby kupic za jakis czas wlasny
dom, a kwote,
> ktora wtedy bede miala, bank pozyczylby mi na takich warunkach, ze
musialabym m
> u
> oddac jej wielokrotnosc. A tak nie musze.
Pod warunkiem, ze przez czas, w ktorym oszczedzasz ceny domow nie
pojda w gore. Co akurat niestety czesto ma miejsce (zalezy od cyklu
ekonomicznego).
PS1. Zaznacze tylko, ze w tym przypadku najwazniejsza jest
lokalizacja tego domu, bo niektore rosna szybcko na wartosci, a inne
wolniej, albo wrecz przeciwnie.
PS2. Polski rynek mieszkaniowy jeszzce nie jest ustabilizowany jak
inne rynki starej UE.
PS3. Amerykanki rynek mieszkaniowy w ostatnich kilku latach rzadzil
sie dziwnymi prawami (banki dajace pozyczki bez pokrycia, o czym juz
ktos wczesniej wspomnial).
Akurat sceny

[azile.oli]

Opiszę Wam rodzinkę żyjącą ponad stan i do czego to doprowadziło.
Dwoje wspólników prowadziło nieźle prosperującą firmę przynosił
niezłe dochody. W pewnym momencie jeden z nich postanowił wybudować
sobie dom, ale taki, żeby wszystkim oko zbielało. Zaczął więc
budowę, całe dochody ze swojej części inwestował w ten dom, w końcu
zaczął pożyczać od wspólnika, łącznie pożyczył 100 tys, złotych.
W tym czasie rodzina nie odmawiała sobie niczego, drogie,
zagraniczne wakacje, żona dłużnika nie ruszała się na zakupy bez 10
tys. w torebce. Jak kupowała kieckę, to do tego koniecznie buty i
torebkę, wszystko z najwyzszej półki.
Po wybudowaniu tego domu pojechali sobie na miesiac do Hiszpanii,
nie tylko będąc świadomi długu u wspólnika, ale i zostawiajac firmę
na jego głowie. Dług spłacali w małych ratach, bez odsetek. Dom był
też zadłużony w banku - hipoteka.
Przez cały ten czas musieli mieć wszystko , co najdroższe, na 4
osoby 4 samochody, w tym dwie z tych osób to 17 i 18 letnie córki.
Żona nie pracowała, ale nie mogła podrzucić dziewczyn do szkoły,
one musiały mieć swoje samochody.
Wreszcie wspólnik się wkurzył, firma uległa rozwiązaniu, majątek
podzielony. Ten pożyczający popadał w coraz większe długi, zastaw
bankowy stanowiło już niemal wszystko. Mimo tego nadal pojawiały się
pomysły typu: 50-letnia żona poszła na studia, oczywiście płatne i
wynajmowała apartament w odległym mieście (ten sam kierunek miała na
uczelni 15 minut od domu). Potrafiła też jechać na 1 dzień do
Zakopanego, żeby zjeść obiad w Kasprowym.
Teraz sytuacja wyglada tak, że spłacaja tylko odsetki od kredytów,
facet jeździ rozklekotanym rzęchem, córka wyszła za mąż i
zamieszkała w kawalerce w mocno nieciekawej dzielnicy. Druga
wychodzi za mąż wkrótce i chyba zostanie w domu rodzinnym, który
mimo gabarytów dla 2 rodzin się nie nadaje.
Wspólnik w tym czasie majątek pomnożył, długów nie ma, mają dwoje
dzieci, a sa właścicielami 3 mieszkań i domu.
Niestety, tamtego życie ponad stan zaprowadziło na skraj
bankructwa. I teraz musi odmawiać i sobie , i dzieciom.

[zuzanna56]

azile.oli napisała:

> Opiszę Wam rodzinkę żyjącą ponad stan i do czego to doprowadziło...


Nie mam aż tak dobrej sytuacji jak oni na początku, nie mam dobrze prosperującej
firmy itd. Ale my zawsze parę złotych umiemy zaoszczędzić, nawet więcej niż
parę. Mamy takich znajomych, którzy nie moga pojąć dlaczego jedziemy np. na 10
dniowe wczasy a nie na 20 dniowe, chociaż pieniądze na to mamy. Bo dla mnie
byłoby to zyciem ponad stan, czyli wydawaniem co miesiąc wszystkiego co
zarobimy. Samochody mamy dwa ale nienowe, kilkuletnie. Można by wziąc kredyt i
kupić nowe ale po co? Nie mielibyśmy żadnych oszczędności.

[cherry.coke]

Ale ja mieszkam w kraju, gdzie ceny domow ida w dol, a pensja mi rosnie

[sapalka1]

Ryzykujesz tym, że może pojawić się (odpukać) choroba, problem z pracą,
smaochodem, nagły remont itp i nie będzie z czego takich wydatków opłacić.
A nie masz czasem ochoty wyjechać gdzieś? Poznać nowy kraj, albo odprężyć się
leżąc na plaży? Do tego potrzebne są jakieś oszczędności

[zuzanna56]

utrzymanka napisała:

> a co jesli wydajesz dokladnie tyle , ile zarabiasz ? znaczy nie masz oszczednos
> ci.
> Czy to tez jest zycie ponad stan?


No właśnie, dobre pytanie. Jeśli ktoś zarabia niewiele i starcza mu to ledwo na
opłaty i jedzenie to pewnie nie. Ale jeśli ktoś zarabia parę tysięcy to moim
zdaniem powinien spróbować coś zaoszczędzić na czarną godzinę.

[utrzymanka]

dlatego warto wykupic polise na zycie, na tzw. czarna godzine
wlasnie: chorobe, czy inna " niemoc".
Moim zdaniem ,jesli oplacasz ubezpieczenie, wplacasz sobie jakas
skladke na dodatkowa emeryture, to oszczedzanie sensu nie
ma. "Oszczedzanie" na wieksze extra wydatki to dla mnie po prostu "
zbieranie " kasy.
Oszczedzanie kojarzy mi sie bardziej z odkladaniem bez konkretnego
celu, na pozniej, na wszelki wypadek. A zyc trzeba tu i teraz !!! A
co jesli bedziesz tak oszczedzac , a pozniej przypadki losu sprawia,
ze nawet nie skorzystasz ( choroba, smierc , inne) ? Dodam , ze moj
punkt widzenia jest regularnie i z duza werwa tepiony przez moich
bliskich i znajomych

[cherry.coke]

> dlatego warto wykupic polise na zycie, na tzw. czarna godzine
> wlasnie: chorobe, czy inna " niemoc".
> Moim zdaniem ,jesli oplacasz ubezpieczenie, wplacasz sobie jakas
> skladke na dodatkowa emeryture, to oszczedzanie sensu nie
> ma. "Oszczedzanie" na wieksze extra wydatki to dla mnie po prostu "
> zbieranie " kasy.

Jak wykupisz polise "na wszystko", to bedzie cie kosztowac mase kasy, a
gwarancji, ze z niej cos wyniesiesz, wcale nie ma (moze po smierci, ale to cie
zdaje sie najmniej interesuje), bo moze akurat bedziesz zdrowa i sprawna do
konca zycia.

> Oszczedzanie kojarzy mi sie bardziej z odkladaniem bez konkretnego
> celu, na pozniej, na wszelki wypadek. A zyc trzeba tu i teraz !!!

Ale to sie nie wyklucza Mozna zyc tu i teraz, a czesc kaski wrzucac do
odkladania, jesli sie komus przyzwoicie powodzi. Przepuszczanie wszystkiego do
zera czyni bardziej "tu i teraz"?

[echtom]

> A co jesli bedziesz tak oszczedzac , a pozniej przypadki losu
sprawia, ze nawet nie skorzystasz ( choroba, smierc , inne) ?

Emerytury też nie każdy dożywa

[18_lipcowa1]

beatrycja.30 napisała:

> Ostatnio spotkałam się z takim stwierdzeniem. Czym jest dla was
> życie ponad stan? Podajcie jakieś przykłady.

budowanie domu, gdy na to nie stac
na zasadzie - dzieci nigdzie nie jezdza, zero atrakcji, my nigdzie
nie jezdzimy, siedzimy na du...ie, zremy byle co, chodzimy w
szmatach, ale kawa we wlasnym ogrodku bedzie

byl tu taki watek

[echtom]

Dom to jednak inwestycja. Gorzej, kiedy wydaje się pieniądze na
kosztowne rozrywki, kiedy na to nie stać (np. kilka razy w roku wczasy
zagraniczne na kredyt - znam przypadek w realu).

[przeciwcialo]

Tylko utrzymanie domu też sporo kosztuje.

Lipcowa, jest dokładnie odwrotnie

[iwoniaw]

To, co opisujesz, to nie jest życie nad stan. Wprost przeciwnie: to przesuwanie
posiadanych środków na realizację nowych celów, a że połączone z
ograniczeniem/rezygnacją z innych potrzeb to inna bajka. Życiem nad stan byłoby
budowanie domu, na który mnie tak naprawdę nie stać i nieograniczenie
przy tym wyjazdów, pryjemności itd. Życie nad stan to życie na kredyt, którego
tak naprawdę nie jest się w stanie spłacić. Pozostawianie spadkobiercom długów
(to w najlepszym wypadku) albo nieuchronne popadnięcie w ruinę po zlicytowaniu
przez komornika.

[emilly4]

Zgadzam sie z "iwoniaw".
Wole odlozyc, odjac sobie i dzieciom od "geby",a pic kawe we wlasnym ogrodku,
niz toczyc walke z sasiadami i wciskac dzieci w mieszkanie.
Dom to inwestycja na cale zycie, dom bedzie sluzyl nam, a jak nas juz nie bedzie
to dzieciom i wnukom. Na wakacje bedzie jeszcze czas.
To nie jest zycie ponad stan.

[jakw]

Inna kwestia, czy dzieci będą w stanie to docenić...

[emilly4]

jakw napisała:

> Inna kwestia, czy dzieci będą w stanie to docenić...

Dlatego nalezy dzieciom wszystko wytlumaczyc. Pokazac, ze pieniadze na drzewie
nie rosna, ani nie wychodza ze sciany. W miare mozliwosci zaangazowac dzieci w
budowe domu, pozwolic im wybrac swoje pokoje, urzadzic, pomalowac...z pewnoscia
to docenia.

[cherry.coke]

> Dlatego nalezy dzieciom wszystko wytlumaczyc. Pokazac, ze pieniadze na drzewie
> nie rosna, ani nie wychodza ze sciany. W miare mozliwosci zaangazowac dzieci w
> budowe domu, pozwolic im wybrac swoje pokoje, urzadzic, pomalowac...z pewnoscia
> to docenia.

No to jeszcze zalezy od ich inklinacji. Mam kolezanke, ktora zjezdzila kawal
swiata, uwielbia podroze i kulturoznawstwo, natomiast jej rodzice wlasnie
"budowali dom" - ona swoje dziecinstwo wspomina jako wieczny plan budowy, zero
finansow na wyjazdy, niewiele na rozwoj pozaszkolny. Rodzina nie byla uboga,
tylko dom byl priorytetem numer 1. Obecnie zdaje sie buduja jego duze rozszerzenie.

Na szczescie dziewczyna jest inteligentna i dala sobie rade, ale ruszac po
swiecie zaczela sie dopiero po dwudziestce, jak zaczela sensownie zarabiac i
zaluje, ze tak pozno i ze jej rodzice byly tacy osiedli i tak wychowali dzieci.
Nawet nie chodzi jej o kase na wyjazdy, tylko o to, ze jej rodzice sami z trudem
ruszali sie z miejsca, "bo dom". O rodzicach mowi ze smutkiem "a oni dalej
siedza w tej skorupie i dalej maja tam mnostwo do roboty" - to ten typ co zawsze
cos dalszego wynajdzie, takie maja hobby.

Wcale niekoniecznie dzieci musza to docenic, zwlaszcza ze ani ona, ani jej brat
nie mieszkaja w okolicy i do rodzicow sie nie wprowadza, w domu zostala (na
razie) najmlodsza corka.

[emilly4]

No wiesz, tutaj akurat wielki blad popelnili rodzice. To jest to wlasnie dazenie
do celu za wszelka cene...."zesram sie a nie dam sie"!
Ja jestem bardziej za praca w druzynie. Przeciez na wakacje mozna wyjechac-w
miare mozliowsci.

[myelegans]

> swiecie zaczela sie dopiero po dwudziestce, jak zaczela sensownie
zarabiac i

No i dobrze. Co stracila? ma cale zycie przed soba na podroze. To
nie jest niezbedne do zycia. To dobry moment na rozpoczecie podrozy
i poznawania swiata, bardziej swiadome i celowe.
Pierwszy raz za granice pojechala na studiach, za wlasne zarobione
pieniadze i satysfakcje mialam cholerna, chlonelam jak sucha gabka.

[cherry.coke]

Stracila chyba to (ona i jej brat), ze jej dziecinstwo odbylo sie na marginesie
Budowy. Moze to sobie naprawiac sama, oczywiscie, ale zdaje sie, ze jest jej
szkoda, ze nie mieli ciekawego dziecinstwa z rodzicami. Pewnie za to mogli sobie
wybrac kolor pokoju, ale i tak zaczeli z Budowy uciekac, jak tylko podrosli, ona
np. jakis czas pomieszkiwala ze mna, mimo moich znacznie gorszych warunkow
mieszkaniowych (pod pretekstem trudnych dojazdow, bo ich dom byl dosc daleko pod
miastem - jej rodzina nie byla biedna, ale jednak nie stac ich bylo na dzialke z
lepszym dojazdem). Po prostu te dzieci nie byly domatorami, a rodzice tak i to
do kwadratu.

Mozna powiedziec, ze rodzice robili to dla dzieci, zostawia im dom itp. Moze
mlodszej corce, ona jeszcze sie uczy, wiec nic nie wiadomo. Ale moja znajoma i
jej brat mieszkaja daleko lub za granica, powodzi im sie raczej dobrze i nie
wiem, czy perspektywa 1/3 domu gdzies pod Warszawa za x-dziesiat lat to dla nich
takie wielkie halo, warte malo ciekawego dziecinstwa pelnego ograniczen w imie
domu. Oni chyba nie rozumieja, co tak absorbowalo ich rodzicow. Dom jak dom.

[echtom]

Rodzice powinni układać życie według własnych priorytetów, bo z dziećmi nigdy nie wiadomo, czy coś docenią. Twoja znajoma i jej rodzeństwo równie dobrze mogli mieć pretensje do rodziców, że wszystko przeszastali na podróże i nic im nie zostawili, a teraz oni muszą się zarzynać kredytami.

[cherry.coke]

No oczywiscie. Ja tylko w temacie, ze dzieci "budowlane" sie wciaga i
uszczesliwia wybieraniem kolorow do pokoju - nie zawsze

[myelegans]

Poza tym na wszystko w zyciu jest czas. Moj brat budowal dom przez 5
lat srodkami wlasnymi, w tym czasie zamiast na wakacje jezdzil na
saksy, na rodzinnych wakacjach nie byli, poza jakimis wyjazdami nad
jezioro do domku znajomych i do Szczyrku na narty.
Teraz sobie odbijaja, nie maja kredytow, i zadnych innych dlugow,
moga jezdzic na narty w Alpy i podroze po Europie.
Traumy i zalu po bratanku nie widac.

Tez mi sie wydaje, ze rodzice przede wszystkim powinni zatroszczyc
sie o WLASNA przyszlosc, bo tym samym zabezpiecza dzieci, ktore nie
beda musialy utrzymywac rodzicow na starosc, ani dlugow za nich
placic.

[cherry.coke]

Ci rodzice wszakze nie postapili tak jak Twoj brat, tylko po skonczeniu dlugiego
"pierwszego etapu" zrobili przerwe i poszli w drugi (dobudowuja czesc domu,
zdaje sie koncza). Potem pewnie bedzie etap remontow... Nie jest to jakas
wystawna mafio-willa, ale teraz w calym domu mieszkaja tam trzy osoby! Jak znam
tych rodzicow, pewnie za pare lat bedzie powtorka z rozrywki, tj.
przemieszczanie sie "na starosc" do czegos mniejszego, jak i najmlodsza sie
wyprowadzi

No dobra, ale fiksacje a życie nad stan to dwa

[iwoniaw]

różne tematy, jakby nie spojrzeć. Ci znajomi, o których piszesz, bez wątpienia
nie uszczęśliwili dzieci Budową i Domem,być może uszczęśliwili tym siebie,
ale ponad stan nie żyli. Nie stać ich było i na budowę i na
podróże (a może tylko ich nie lubili, a zdanie dzieci nie było dla nich ważne -
jakkolwiek tam było, nieważne), ale się nie zadłużali do niemożliwości spłaty,
tylko wydawali środki, na jakie mogli sobie pozwolić na to, co było ich
zdaniem istotne. Więc gdzie tu mowa o życiu ponad stan?

[cherry.coke]

Fakt, to taki offtopik

Tzn. ich akurat nie bylo stac rowniez na podroze ani ich nie mieli jako
priorytet - kiedys woleli dodac bodajze kominek czy cos zamiast wyslac corke na
wycieczke, taka zwykla szkolna, ktora akurat byla organizowana. Na i kominek, i
wycieczke nie bylo. Stac ich bylo na takie powolne budowanie, kosztem innych
rzeczy. Na kurs jezykowy tez kiedys nie poszla, choc juz miala obiecany, bo cos
tam tez trzeba bylo dolozyc do domu.

Ogolnie jak to ujela kolezanka, rodzice uhodowali duza rybe, ale dzieciom nie
dali wedek. Z kolei moi dali mnie mnostwo wedke (czytanie, wyjazdy,
zainteresowanie jezykami), ale nie dali zadnej ryby. I tak sobie moglysmy
nawzajem zazdroscic. Z tym ze teraz ryba rodzicow jest jej na nic, bo daje sobie
rade sama, natomiast braku wedek ciagle zal.

[echtom]

> Z tym ze teraz ryba rodzicow jest jej na nic, bo daje sobie
> rade sama, natomiast braku wedek ciagle zal.

Chcesz powiedzieć, że niczego nie zawdzięcza rodzicom i do wszystkiego w życiu doszła sama?

[cherry.coke]

No oczywiscie ze zawdziecza - dach nad glowa, utrzymanie, poslanie do szkoly.
Ale juz na studiach sie wyprowadzila i utrzymywala sama, miedzy innymi z tego
powodu, ze z domu rodzicow nie dawalo sie dojezdzac i na uczelnie, i do pracy.
Wszystkie wyjazdy, jezyki, hobby to juz jej inicjatywa. Rodzice byli i nadal sa
skoncentrowani na dachu nad glowa, aktualnie glownie wlasna, bo i mlodsza corka
nocuje u kolezanek ile sie da.

[jowita771]

> lat srodkami wlasnymi, w tym czasie zamiast na wakacje jezdzil na
> saksy, na rodzinnych wakacjach nie byli, poza jakimis wyjazdami nad
> jezioro do domku znajomych i do Szczyrku na narty.

Nie bardzo rozumiem, dlaczego niektórzy się tak upierają przy tych wyjazdach
zagranicznych. Znam dość blisko dwie rodziny z trójką dzieci każda, gdzie nie ma
żadnych wyjazdów zagranicznych, tylko wspólne wakacje na kempingach (jedna
rodzina) lub u rodziny w puszczy (druga). I w obu rodzinach rodzice mają świetny
kontakt z dziećmi, poświęcają im dużo czasu i uwagi i te dzieci wyglądają na
szczęśliwe. Oprócz wakacji są organizowane wspólne wypady, pikniki. Ja tym
dzieciom zazdroszczę takich rodziców, chociaż na zagraniczne wczasy ich rodzin
nie stać.

[cherry.coke]

> Nie bardzo rozumiem, dlaczego niektórzy się tak upierają przy tych wyjazdach
> zagranicznych. Znam dość blisko dwie rodziny z trójką dzieci każda, gdzie nie m
> a
> żadnych wyjazdów zagranicznych, tylko wspólne wakacje na kempingach (jedna
> rodzina) lub u rodziny w puszczy (druga). I w obu rodzinach rodzice mają świetn
> y
> kontakt z dziećmi, poświęcają im dużo czasu i uwagi i te dzieci wyglądają na
> szczęśliwe. Oprócz wakacji są organizowane wspólne wypady, pikniki. Ja tym
> dzieciom zazdroszczę takich rodziców, chociaż na zagraniczne wczasy ich rodzin
> nie stać.

Ja tam zagraniczne wczasy mam w nosie. Brzuchem do gory mozna lezec w
dowolnym miejscu wg mnie, sceneria sie deczko zmieni, ale brzuch ten sam.

Ale wyjazdy "krajoznawcze" za granice czy wycieczki, zwiedzanie, ogladanie
innych krajow, sluchanie obcego jezyka, poznawanie kultury to zupelnie co
innego. I to uwazam dzieci powinny poznac.

[titta]

Najczesciej te zagraniczne wyjazdy to do hotelu-molocha nad jakims
cieplym morzem. Malo to ma wspolnego "z obcowaniem z kultura i
osluchaniem sie z jezykiem". Takie "obcowanie" czesto tez konczy sie
tym, ze czlowiek zielonego pojecia o Polsce nie ma. Zreszta
powtorze: na to spokojnie moze byc czas, nawet na studiach, we
wasnym zakresie. Moze "Natural history museum" nie bedzie zachwycac
tak jak w dziecinstwie by zachwycalo ale czy to az takie znaczenie?
Wiele osob z mojego pokolenia za granice jako dzieci nie mialo szans
wyjechac. Co nieprzeszkodzilo pozniej wielu moim znajomym zrobic
doktoraty na dobrych zachodnich uczelniach.

[cherry.coke]

> Najczesciej te zagraniczne wyjazdy to do hotelu-molocha nad jakims
> cieplym morzem. Malo to ma wspolnego "z obcowaniem z kultura i
> osluchaniem sie z jezykiem".

Nie wiem jakich masz znajomych, u moich to tak nie wyglada Jezdzi sie na
przyklad z dzieciakami na 4 dni do Rzymu i oglada. A jak do Turcji, to tez do
Stambulu na ogladanie, a nie do kurortu nad basen. A czasem na Roztocze do
ciotki na truskawki i lazenie po puszczy - ale rodzice maja czas, a nie sa
uwiazani do harmonogramu wylewania podlog metoda gospodarcza. Tudziez zarabiania
na to.

> Zreszta
> powtorze: na to spokojnie moze byc czas, nawet na studiach, we
> wasnym zakresie. Moze "Natural history museum" nie bedzie zachwycac
> tak jak w dziecinstwie by zachwycalo ale czy to az takie znaczenie?

Wszystkie wyjazdy mozna nadrobic, oczywiscie, chocby i na emeryturze, ale
fajnego, ciekawego dziecinstwa sie nie nadrobi.

> Wiele osob z mojego pokolenia za granice jako dzieci nie mialo szans
> wyjechac. Co nieprzeszkodzilo pozniej wielu moim znajomym zrobic
> doktoraty na dobrych zachodnich uczelniach.

Jak nie mozna, to nie mozna, trudno sie mowi. Chodzi o sytuacje wyboru. Ja bym
dziecku fundowala raczej fajne, otwierajace glowe doswiadczenia niz wybor farby.
Zakladajac oczywiscie, ze dach nad glowa i micha jest.

[18_lipcowa1]

>
> No i dobrze. Co stracila? ma cale zycie przed soba na podroze.

Ale to nie chodzi by potem odrabiac.
chodzi o pewne atrakcje dla danego wieku


To
> nie jest niezbedne do zycia.

A dom jest?

To dobry moment na rozpoczecie podrozy
> i poznawania swiata, bardziej swiadome i celowe.


A to dziecko nie ma prawa poznawac swiata?




.

[myelegans]

> A dom jest?
Dach nad glowa trzeba miec, to JEST koniecznosc, bo pod mostem
mieszkac nie bedziesz. Jak rodzice wybrali dom, zamiast mieszkania
to ICH priorytety, jak dziecko bedzie mialo w przyszlosci inne, to
sobie moze je realizowac.

> A to dziecko nie ma prawa poznawac swiata?
Prawo? A niby czym zagwarantowane?

Poza tym sa ludzie, ktorzy po prostu nie lubia podrozowac, wola
wakacje spedzic na dzialce i w ogrodku vide: moja druga tesciowa,
stac ich na podroze dookola swiata, ona zwyczajnie nie lubi. i co
odebrac im dzieci?

[18_lipcowa1]

> Dach nad glowa trzeba miec, to JEST koniecznosc, bo pod mostem
> mieszkac nie bedziesz. Jak rodzice wybrali dom, zamiast mieszkania
> to ICH priorytety, jak dziecko bedzie mialo w przyszlosci inne, to
> sobie moze je realizowac.


Mowimy o sytuacji kiedy np jest mieszkanie ale mamusia i tatus musza
pic kawke na tarasie. I niestety sie to odbywa kosztem dzieci.
Realizowac to sobie moze dziecko to co bedzie chcialo na dany moment-
jak bedzie dorosle.
Jak jest dzieckiem to rodzice maja obowiazek realizowac jego
marzenia.
Sorry ale ja wolalbym corke wyslac na kolonie, niz kazac jej beton
mieszac '' bo to przeciez wszystko dla niej'' prawda?

> > A to dziecko nie ma prawa poznawac swiata?
> Prawo? A niby czym zagwarantowane?

No jak czym?
Ma prawo miec marzenia, prawda?
Jesli rodzice maja wybor miedzy wyjazdem dziecka a nowymi ceglami to
chyba jasne ze powinni dziecku wyjazd zapewnic.



> Poza tym sa ludzie, ktorzy po prostu nie lubia podrozowac, wola
> wakacje spedzic na dzialce i w ogrodku vide: moja druga tesciowa,
> stac ich na podroze dookola swiata, ona zwyczajnie nie lubi. i co
> odebrac im dzieci?


Tak ale podroze to tylko przyklad. Jest wiele innych rzeczy, ktore
dzieci traca bo rodzice wola wydac na co innego.

[titta]

Rownie dobrze mozna by stwierdzic, ze dzieci maja prawo do swojego
wlasnego pokoju, swojej wlasnej piaskownicy (a nie tej przed
blokiem) do objadzania truskawek ze swojej wlasnej grzadki i
pozeczek z wlasnego krzaka. A jak nie dzieci to wnuki. Priorytety,
priorytety...

[alba.alba]

myelegans napisała:
> Poza tym sa ludzie, ktorzy po prostu nie lubia podrozowac, wola
> wakacje spedzic na dzialce i w ogrodku vide: moja druga tesciowa,

Są także dzieci, które nie lubią podróżować i nie ma sensu ich do tego zmuszać. Mnie na przykład rodzice w dzieciństwie wręcz zmuszali do wyjazdów na kolonie, mimo że ja wolałam wakacje przeznaczyć na czytanie książek na balkonie. Każde dziecko ma inne zainteresowania.

[18_lipcowa1]

W miare mozliwosci zaangazowac dzieci w
> budowe domu, pozwolic im wybrac swoje pokoje, urzadzic,
pomalowac...z pewnoscia
> to docenia.

taa jasne
szczegolnie np latem
zamiast na oboz nad jezioro czy kolonie nad morze czy w gory to
mieszanie betonu
bajka

[inn-ka]

racja, plus jeszcze jedna sprawa. Rodzice budują sobie dom, w przyszłości maja tam niby mieszkać ich dziecko/dzieci.

primo - rodzeństwo wcale nie musi być zachwycone mieszkaniem razem.

secundo - znam sytuacje, gdzie dorosłe dziecko wcale nie ma ochoty już mieszkać razem z rodzicami. I co z tego, że jest pusty dom, że są pokoje, że rodzice się nie będą wtrącać, że jest taniej. Po prostu chcesz mieszkać gdzie indziej. I wtedy taka para zostaje z pustym domem. I wychowanie dzieci (tłumaczenie im czegokolwiek) nie ma tu nic do rzeczy.

[zolwex]

Jestem ciekawa, czy znalazlaby sie osoba autentycznie zadowolona, ze rodzice
poswiecili jej ciekawe dziecinstwo dla koloru scian w Domu.

Dom mojej mamy jest ladny. Przyjemnie tam przyjezdzac. Dzieki domowi mialam psa
(mieszkanie bylo wiecznie "za ciasne"). I chociaz psa nie zamienilabym na nic to
"domowe" dziecinstwo wspominam koszmarnie. Nigdy nie bylo na... nic (kursy
jezykowe, basen, sporty, wakacje, rajdy harcerskie itp). Bylam strasznie
ciekawym swiata i chetnym do nauki dzieckiem i chociaz teraz to sobie odbijam,
bo podrozuje i ucze sie ile chce to zal mi zmarnowanych lat. Bo za takie wlasnie
je mam - zmarnowane. Moglabym teraz umiec wiele wiecej i miec ciekawsze
wspomnienia.

A co do zycia ponad stan - kupowanie przyjemnosci na kredyt - mam dlugi, ale
buty musza byc za minimum (...), aparat super wypasiony i komputer jak z NASA. A
potem tydizen przed pierwszym pozyczanie od znajomych. Rownia pochyla.

[nikki30]

U nas było podobnie.Najpierw budowa domu przez kilka lat i oszczędzanie na
wszystkim, a potem jak już się dom wybudowało to trzeba było włożyć kolejne
pieniądze na jego remont.I tak w kółko macieju.Jak dla mnie Dom to żadna
inwestycja to studnia bez dna.Dom moich rodziców lada moment zostanie sprzedany,
bo my jako dzieci nigdy nie chcieliśmy mieszkać z rodzicami, a teraz rodzice nie
są w stanie zając się domem na tyle żeby utrzymać go w należytym stanie.
Dlatego też nie zdecydowałam się i nie zdecyduję na budowę domu.Kupiłam niedawno
spore mieszkanie ale z minimalnym kredytem tak żeby nie obciążać rodziny.

[cherry.coke]

> U nas było podobnie.Najpierw budowa domu przez kilka lat i oszczędzanie na
> wszystkim, a potem jak już się dom wybudowało to trzeba było włożyć kolejne
> pieniądze na jego remont.I tak w kółko macieju.Jak dla mnie Dom to żadna
> inwestycja to studnia bez dna.

Bo to jest chyba wlasnie ten element zycia nad stan - jesli ktos musi w ten
sposob budowac, dlugo i mozolnie, rezygnujac z rzeczy spoza, to widocznie jednak
go nie stac na wlasny duzy dom. Jesli ktos ma kase, zeby raz dwa oplacic sprawna
ekipe i dom postawic, to wtedy niech sobie stawia.

[nikki30]

Po prostu kiedyś nie było kredytów i takiej dostępności materiałów
budowlanych.Kupowało się za jednym zamachem to co rzucili do sklepu

[alba.alba]

nikki30 napisała:
> Dom moich rodziców lada moment zostanie sprzedany
> bo my jako dzieci nigdy nie chcieliśmy mieszkać z rodzicami, a teraz rodzice ni
> e
> są w stanie zając się domem na tyle żeby utrzymać go w należytym stanie.

Trzeba też dodać, że własny dom to więcej sprzątania. Nie dla każdego kawa na tarasie jest na tyle ważna, by poświęcać całe weekendy na jego sprzątanie. A z lektury różnych wątków na gazecie wiem, że znalezienie skrupulatnej i uczciwej sprzątaczki graniczy z cudem...

[alba.alba]

inn-ka napisała:
> primo - rodzeństwo wcale nie musi być zachwycone mieszkaniem razem.
> secundo - znam sytuacje, gdzie dorosłe dziecko wcale nie ma ochoty już mieszkać
> razem z rodzicami.

Tertio - dziecko wprawdzie może chcieć mieszkać z rodzicami, ale akurat nie w tej miejscowości lub nie w tym kraju, np. ze względu na możliwość wykonywania zawodu. Przecież w dzieciństwie jeszcze nie wiadomo, jaki zawód dziecko wybierze i czy akurat w tej lub pobliskiej miejscowości będzie dla niego odpowiednia praca...

Quatro - dziecko wprawdzie może chcieć mieszkać z rodzicami, ale jego małżonek/małżonka już nie... Czyli odwieczna i dobrze znana niechęć do mieszkania z teściami. I co - będziecie dla dziecka szukali żony/męża pod kątem ich akceptacji wspólnego mieszkania z teściami?

[zolza78]

... i skąd wiadomo, że na wakacje będzie czas? Wiesz dokładnie, ile
życia Ci zostało?

[18_lipcowa1]

Na wakacje bedzie jeszcze czas.

Kiedy?
Kiedy na wakacje pojedzie dziecko ktorego rodzice buduja dom np 10
lat?

[titta]

Jak dorosnie?
Naprawde nie wszyscy wszystko musza miec.

Inna sprawa, ze rodzice latami buduja ogromny dom, a jak koncza
okazuje sie, ze zostaja w nim sami, bo dzieci nie tylko wyfrunely z
domu, ale tez nie kwapia sie do blizszych kontaktow (przez lata
zostawione same sobie, jak rodzice zasuwali na dwa etaty).

[lola211]

>Na wakacje bedzie jeszcze czas.

Tylko ze nie beda juz tak smakowac jak wyjazdy w mlodym wieku, kiedy
mozna skorzystac z wielu atrakcji niedostepnych ludziom starszym.To
nie jest to samo.

A dom? Wlasnie moj znajomy sprzedaje dom wybudowany dla
rodziny.Synowie stwierdzili, ze absolutnie tam mieszkac nie beda,
jemu samemu ta chalupa niepotrzebna.Tyle wysilku na marne.Wizja byla
piekna, cóz, zycie zweryfikowalo.

[azile.oli]

Jest dokładnie tak, jak napisała Iwoniaw. W przytoczonym wcześniej
przeze mnie przykładzie to nie budowa domu, od którego sąsiadom
miały szczęki opaść stała się przyczyną tragedii finansowej. Powód
był taki, że rodzinka cały czas żyła na max., nie oszczędzała, nie
miała oszczędności, tylko wpływy z firmy (niemałe), ale oni sobie po
prostu niczego nie odmawiali. A mam tu na myśli nie jakieś
podstawowe sprawy, typu prywatne lekcje języków dla dzieci itd, ale
np spontaniczne wyjazdy, kupowanie rzeczy z najwyższej półki
cenowej, po prostu dlatego, że się spodobały.
Jeśli ktoś dąży do posiadania własnego mieszkania/domu i nie ma
odpowiedniej gotówki, ale ogranicza inne wydatki, to nie żyje ponad
stan. No, chyba że mając niewielkie możliwości finansowe sadzi się
na willę z 5 łazienkami, basenem itd. Ale jak przy tym oszczędza i
odbija się to na podstawowych potrzebach, to też nie jest mądre.

[utrzymanka]

A ja wypowiedz lipcowej rozumiem, bo faktem jest , ze w Polsce
ludzie moja jakies chore parcie na zakup domow, samochodow i innych
materialnych dobr. Chalupy to naprawde odrebna historia, ludzie sie
zazynaja , ale chalupa byc musi. I to jest zycie ponad stan. Bo
nigdzie nie jest napisane, ze kazdy musi miec wlasnosciowe
mieszkanie czy dom, czesto kosztem nie wiem jakich poswiecen czy
kredytow na 35 lat. Obled.

[emilly4]

utrzymanka napisała:

> A ja wypowiedz lipcowej rozumiem, bo faktem jest , ze w Polsce
> ludzie moja jakies chore parcie na zakup domow, samochodow i innych
> materialnych dobr.

W Polsce??
A ja myslalam, ze ludzie w Polsce maja dosyc mieszkan, halasliwych sasiadow,
zalanych balkonow i tak dalej. Dążą do swietego spokoju.
Wielu ludzi- na całym świecie pragnie tego spokoju, duzego telewizora i fajnej
bryki. Kogo na to stac, ten ma od reki...niektorzy po prostu musza sie troche
wiecej napracowac. I dopoki nie jest to posiadanie tv za milion kredytow i na
pokaz, o tyle jest to rzecza normalna.

[utrzymanka]

Ok , ale chodzi mi o to, ze w Polsce miara " wartosci" i " pozycji"
czlowieka jest posiadanie przez niego ( w kolejnosci) :
domu/mieszkania wlasnosciowego (uwaga - liczy sie metraz, im wiecej
tym " wartosc" wlasciciela rosnie) oraz samochodu ( tu rowniez
wielkosc i klasa samochodu przekladaja sie proporcjonalnie na
wzrost "pozycji spolecznej" wlasciciela. Wynajmowanie mieszkania
jest uznawane za rodzaj niezaradnosci, wiec miec na wlasnosc to
jest " must". Nawet kosztem 35 letnich zabojczych kredytow i
odejmowania sobie od ust ( ergo: tak naprawde tych ludzi na to nie
stac!) Kurcze , tu gdzie mieszkam mnostwo ludzi wynajmuje z
rodzinami, jak ich stac to kupuja, a jak nie - to tez nie ma
problemu, zyja normalnie, jezdza po swiecie i nikt nie ocenia ich
jako zyciowych loserow.

[myelegans]

Utrzymanka tak jest na calym swiecie. Kazdy chce miec lokum i zycie
na jakims tam poziomie, ktory sobie zalozy. Dla kazdego inne.

A kredyt mozna wziac taki, zeby sie nie zazynac przez 35 lat.
Bierzesz kredyt na jaki Cie stac, czyli jak rata nie przekracza 25%
miesiecznych przychodow to zadne zazynanie. Trzeba mierzyc sily na
zamiary i planowac odpowiednio. Szansa jest,z e zarobki beda sie
zwiekszaly, bo przybywa doswiadczenia zawodowego, sa awanse, a rata
bedzie taka sama (jak odpowiednio wzieta). To jest akurat dobry
dlug, ale zgadzam sie, nie kazdy musi miec dom, nie kazdy musi byc
wlascicielem, mozna cale zycie wynajmowac i wyjdzie sie na tym
finansowo sporo do przodu niz na hipotece, ktora po splaceniu jest
3X wieksza od zaciagnietego kredytu..

Nie wiem, o jakiej "Polsce" piszesz, bo jednak

[iwoniaw]

nie widzę na co dzień tego, o czym piszesz. Wzięcie kredytu, którego spłata
nie przekracza możliwości finansowych i to na dom/mieszkanie żeby mieć
gdzie mieszkać to raczej konieczność niż fanaberia. Nie mówiąc o tym, że
rata kredytu jest porównywalna z kosztami wynajmu porównywalnego lokum. Więc to
nie jest tak, że kredyt jest kosztowniejszy od wynajmu, przynajmniej w pewnych
warunkach.

Życie ponad stan nie ma nic wspólnego z posiadaniem/ budowaniem lub nie domu.
Można żyć ponad stan w apartamencie i robić długi, żeby na czynsz było, gdy nas
stać ledwie na utrzymanie kawalerki, można żyć ponad stan w rzeczonej kawalerce
jeżdżąc po świecie na kredyt, bo tak naprawdę wcale nas na to nie stać. Jedno i
drugie jest życiem ponad stan i nie o to chodzi, na co ktoś wydaje pieniądze, a
na co skąpi, tylko o to, że wydaje pieniądze, których nie ma.

[utrzymanka]

jasne , ze mozna zyc ponad stan w wynajetym apartamencie, i jasne ,
ze jesli bardziej oplaca sie wziasc kredyt zamiast wynajmowac to
logiczne ze lepiej splacac swoje.
Ale nie uwierze, ze nie spotkalas sie w Polsce ze zjawiskiem " bycia
na swoim" za wszelka cena, albo inaczej za cene swoich i nawet
rodzicow/dziadkow ciezkich wyrzeczen.

[utrzymanka]

wyzeczen nie wyrzeczen , sorry.

[iwoniaw]

> wyzeczen nie wyrzeczen , sorry.

Dlaczego nie "wyrzeczeń"??? Jakiś obowiązek robienia błędów, że aż przepraszać
trzeba za poprawne wersje wyrazów?

A tak w temacie wątku: no owszem, dla niektórych własne lokum to
priorytet, i owszem, nabywają je kosztem dużych wyrzeczeń. Ale jak się
mają duże wyrzeczenia do życia nad stan?

[cherry.coke]

> Ale jak się
> mają duże wyrzeczenia do życia nad stan?

Maja sie tak, ze czasem korzysci sa niewspolmierne do wyrzeczen Jesli cos ma
sie odbywac kosztem zbyt duzych wyrzeczen, to widocznie to cos jest ponad stan.

Oczywiscie pozostaje wielka kwestia, co jest "zbyt duzym" wyrzeczeniem, a co
nie. I czy wszyscy w rodzinie maja takie samo zdanie na ten temat.

A, no tu tu trochę się waham

[iwoniaw]

CytatJesli cos ma
> sie odbywac kosztem zbyt duzych wyrzeczen, to widocznie to cos jest ponad
stan.

Z jednej strony tak, bo wtedy widać, że na coś nas nie stać bez obniżenia
właśnie dotychczasowego standardu życia, z drugiej jednak, skoro mówimy o
obniżeniu, to chyba jednak nie ma mowy o życiu ponad stan? Życie
ponad stan to dla mnie finansowanie takich marzeń z kredytów, które
niekoniecznie da się spłacić, ponieważ właśnie nie chce się oszczędzać na
innych polach.

Abstrahuję tu oczywiście od kwestii zasadności jedzenia pasztetu przez 20 lat w
ciuchach z lumpeksu celem odłożenia na pałac

[cherry.coke]

> Z jednej strony tak, bo wtedy widać, że na coś nas nie stać bez obniżenia
> właśnie dotychczasowego standardu życia, z drugiej jednak, skoro mówimy o
> obniżeniu, to chyba jednak nie ma mowy o życiu ponad stan?

Obnizeniu - albo rezygnacji z calych aspektow.

Ale tak se tam gadam.

[utrzymanka]

ale obciachn tak mi jakos "wyrzeczen" wizualnie nie pasowalo....dzieki za korekte.

Tak czy inaczej , ja sie upieram, ze jezeli kupujesz cos , co nie lezy w zasiegu
twoich normalnych , zdroworozsadkowych mozliwosci, patrz: ciulasz na chalupe
kosztem "normalnego" zycia, to jest to wydatek ponad stan. Bo twoj stan finansow
, z uwglednieniem zaspokojenia normalnych potrzeb przecietnej rodziny/osoby ci
na to nie pozwala.

Tu się zgadzam

[zuzanna56]

oniaw napisała:


> Życie ponad stan nie ma nic wspólnego z posiadaniem/ budowaniem lub nie domu.
> Można żyć ponad stan w apartamencie i robić długi, żeby na czynsz było, gdy nas
> stać ledwie na utrzymanie kawalerki, można żyć ponad stan w rzeczonej kawalerce
> jeżdżąc po świecie na kredyt, bo tak naprawdę wcale nas na to nie stać. Jedno i
> drugie jest życiem ponad stan i nie o to chodzi, na co ktoś wydaje pieniądze, a
> na co skąpi, tylko o to, że wydaje pieniądze, których nie ma.
>


Poza tym budowa domu w niewielkim mieście czy na wsi 100km od dużego miasta może
kosztować naprawdę nie tak wiele, tyle co 3 pokojowe mieszkanie w stolicy czy
innym dużym mieście. Słyszałam że ludzie stawiają domy i razem z działką
kosztuje ich to np. 300 000 PLN. Co prawda nigdy takiego domu nie widziałam, ale
myślę ,że jest to możliwe.

[nikki30]

zuzanna56 napisała:

> Poza tym budowa domu w niewielkim mieście czy na wsi 100km od dużego miasta moż
> e
> kosztować naprawdę nie tak wiele, tyle co 3 pokojowe mieszkanie w stolicy czy
> innym dużym mieście.

No tak tylko zarobki są niewspółmiernie niższe
Pamiętam jak sprzedawałam mieszkanie po mojej babci w małym prowincjonalnym
miasteczku i tam 60 tys za mieszkanie dwupokojowe to była astronomiczna kwota.To
tak jak dla warszawiaka kredyt na 600 tys.Kupujący licytowali się nawet o 1000zł!

[zuzanna56]

Pewnie i racja, ceny nieruchomości niższe ale zarobki też. Nie
mieszkałam nigdy w małym mieście ani miasteczku. Tylko że ceny
mieszkań albo domów mogą być dwa razy wyższe, a zarobki, no nie
wiem, chyba nie są dwa razy wyższe (w dużym mieście)? Zresztą nie
wiem, nie znam nikogo z małego miasta a u mnie w Trójmieście są tacy
co zarabiają malutko jak i tacy co zarabiają kilkanaście tysięcy.

[falka_85]

> Tylko że ceny mieszkań albo domów mogą być dwa razy wyższe, a zarobki, no nie
wiem, chyba nie są dwa razy wyższe (w dużym mieście)?
Zależy od miasta, ale mogłabyś się zdziwić

[zuzanna56]

falka_85 napisała:

> Zależy od miasta, ale mogłabyś się zdziwić


Może i tak, nie wiem. Tylko tak myślę czy na przykład urzędnicy albo
nauczycele nie zarabiają wszędzie tyle samo? Generalnie to raczej
zarobki sa wyższe w dużym mieście ale znam ludzi z naprawdę dużych
miast, którzy zarabiają powiedzmy 2500 netto, to nie jest zbyt
wysoka pensja w ogóle, tym bardziej jak na duże miasto.

zuzanna

[alfa36]

Za pól roku będziemy mieszkać w takim domu. naprawde to mozliwe, z
tym, ze miasteczko niewielkie, w środkowej Polsce.

[zuzanna56]

Wierzę, naprawdę. Na pewno ceny działek budowlanych są niższe. U mnie tyle
kosztuje działka 1000-1500m2 (a nie działka z domem już urządzonym), a mieszkam
na wsi, tyle że 4km od granic Trójmiasta, czyli niby blisko, ale jest to
normalna wieś, pole w zasadzie. Wiem że dom można urządzić za mniejszą kwotę np.
nie wydawać kilkanaście tysięcy za kominek itd.
My sami nie budowaliśmy, kupiliśmy od dewelopera, który dom budował dla nas,
więc chyba wyszło jednak drożej a było to dwa i pół roku temu.

[ardzuna]

utrzymanka napisała:

> Ok , ale chodzi mi o to, ze w Polsce miara " wartosci" i "
pozycji"
> czlowieka jest posiadanie przez niego ( w kolejnosci) :
> domu/mieszkania wlasnosciowego (uwaga - liczy sie metraz, im
wiecej
> tym " wartosc" wlasciciela rosnie) oraz samochodu ( tu rowniez
> wielkosc i klasa samochodu przekladaja sie proporcjonalnie na
> wzrost "pozycji spolecznej" wlasciciela.

Zmień znajomych.

[myelegans]

Azile, to jest akurat czesty mechanizm. I widze to codziennie
naokolo. Rodzinie dobrze sie powodzi, jest duzo kasy, zycie na
wysokim poziomie, nawet sa oszczednosci i inwestycje.
Pozniej gospodarka sie zalamuje, zrodlo dochodu wysycha, a ludzie...
ida w zaparte, ze poziomu zycia nie obniza i w ten sposob nawet duze
oszczednosci topnieja w tempie blyskawicznym i komornicy zaczynaja
sie dobijac do drzwi. Karty kredytowe naciagniete to granicy
mozliwosci, z odsetkami miesiecznymi wysokosci nawet 30%, i dlugi na
wszystko.

Mam taka rodzine obok, WIEM ile maja dlugow (ona jest Polka i kiedys
sie otworzyla), on byl prezesem duzego banku, zarabial jakies
obledne pieniadze. Stracil prace prawie 2 lata temu, poziomu zycia
nie obnizyli, dwoje dzieci w elitarnych, prywatnych szkolach,
niepracuja zona, gosposia, kilka samochodow, jacht itd. itp. Wzieli
w miedzyczasie kilka pozyczek pod zastaw domu. W tej chwili maja
wiecej dlugow niz posiadaja. Rypnie im sie niedlugo, a mogli
uszczuplic wydatki i jeszcze kilka lat przetrwac spokojnie. taki
psychologiczny mechanizm obronny, zeby nie dopuscic swiadomosci
realizmu na dzien dzisiejszy.

[bi_scotti]

Jak sie ma dwadziescia pare lat, nie ma sie dzieci ale za to ma sie
starych z domem, do ktorego zawsze mozna wpasc na zupe czy zrobic
pranie, to OCZYWISCIE, ze sie to budowanie domu przez rodzicow
krytykuje i uwaza za mieszczanskie, staroswieckie przywiazanie do
ziemi. Mam 3 doroslych dzieci i Oni wszyscy moga sobie PSYCHOCZNIE
pozwolic na nie-inwestowanie w zadne domy/properties, bo maja w tyle
glowy te pewnosc, za mama z tata adresu nie zmienia, przystan jest
pewna, ciepla i (juz prawie ) splacona. Ale na wiekszosc i takich
osobnikow przychodzi czas "budowania gniazda" i zmiany priorytetow.
Wazne tylko zeby sobie dobrze policzyc przychody i rozchody, i
budujac/splacajac np. dom nie zaczac automatycznie popadac w dlugi
tylko dlatego, ze chce sie dalej zwiedzac swiat przez 1/4 roku! A z
drugiej strony - ilez ten dom sie buduje? Rok? Dwa? Nie przesadzajmy
juz z tymi LATAMI poswiecen! Jesli czlowiek spedzi 2 czy 3 wakacje
pod namiotem nad jeziorem oszczedzajac na swoj wlasny dach nad glowa
to tez nie jest jakas zwalajaca z nog tragedia zyciowa!

[wieczna-gosia]

zalezy- juz tu na forum byly agentki, ktorym to zabieralo dluzej. I
moim zdaniem dlatego ze na ten dom to ich stac nie bylo po prostu no
ale kawa na tarasie.

[grudniowa377]

A jedna z moich znajomych jest z wykształcenia prawnikiem i powodzi
się jej naprawde nieźle, tym bardziej, że jest samotna. Miesięcznie
zarabia ok. 8 tysięcy złotych. Ale ona nie chce budować/kupować
sobie domu, jeżdzi dobrym samochodem, ale najlepszym na pewno nie,
nie wydaje dużo na ciuchy i kosmetyki, mimo, że bardzo to lubi.
Jak to nazwać? Już skąpstwo czy oszczędzanie (ale chyba przesadne)?

[marzeka1]

"Jak to nazwać? Już skąpstwo czy oszczędzanie (ale chyba przesadne)? "- należy
to nazwać JEJ SPRAWĄ.

[myelegans]

<Jak to nazwać? Już skąpstwo czy oszczędzanie (ale chyba przesadne)?

To trzeba klasyfikowac i nazywac. Prezes mojej firmy jezdzi do pracy
metrem, chocia ma prywatny samolot. Jak to nazwac?

[titta]

A moja byla szefowa jezdzila na rowerze. Choc samochod mogla kupic z
miesiecznej pensji i pewnie na szofera by wystarczylo

To ma nazwe: "nie twoj interes"

[echtom]

> nie wydaje dużo na ciuchy i kosmetyki, mimo, że bardzo to lubi.

Może jednak nie aż tak bardzo lubi, albo po prostu ma inne priorytety. Dlaczego człowiek, który dużo zarabia, musi sobie od razu kupować BMW i wieszać złoty zegarek na brzuchu, żeby wszyscy widzieli, jaki jest bogaty (i skręcali się z zawiści ). Niektórzy wolą żyć przeciętnie, a nadwyżki inwestować.

[ardzuna]

grudniowa377 napisała:

> A jedna z moich znajomych jest z wykształcenia prawnikiem i
powodzi
> się jej naprawde nieźle, tym bardziej, że jest samotna.
Miesięcznie
> zarabia ok. 8 tysięcy złotych. Ale ona nie chce budować/kupować
> sobie domu, jeżdzi dobrym samochodem, ale najlepszym na pewno nie,
> nie wydaje dużo na ciuchy i kosmetyki, mimo, że bardzo to lubi.

A skąd wiesz, ze lubi to tak, żeby poświęcać dużo czasu i atłasu na
regularne obkupowanie się oraz wymiany samochodu na najlepszy? Poza
tym 8 tys to nie tak dużo, nie przesadzajmy. Zeby jeździć najlepszym
samochodem i miec luz finansowy w pozostałych obszarach to za mało.

[jackie71]

A po co samotnej osobie dom? I po drugie 8 tys to wcale nie sa takie dochody,
zeby budowanie domu było oczywistością, przynajmniej moim zdaniem. Może jako
samotna osoba dba o zabezpieczenie swojej przyszłosci i odkąłada pieniądze?

[zuzanna56]

Te zarobki o których piszecie to nie tak zła kwota dla samotnej
osoby, której ktoś tu dał przykład. Dla rodziny z dziećmi to bardzo
przeciętna suma, jeśli jeszcze z tego jest spłacany kredyt
(obojętnie czy dom czy duże mieszkanie w większym mieście)

[alba.alba]

grudniowa377 napisała:
> A jedna z moich znajomych jest z wykształcenia prawnikiem i powodzi
> się jej naprawde nieźle, tym bardziej, że jest samotna. Miesięcznie
> zarabia ok. 8 tysięcy złotych. Ale ona nie chce budować/kupować
> sobie domu, jeżdzi dobrym samochodem, ale najlepszym na pewno nie,
> nie wydaje dużo na ciuchy i kosmetyki, mimo, że bardzo to lubi.
> Jak to nazwać? Już skąpstwo czy oszczędzanie (ale chyba przesadne)?

Raczej racjonalnym życiem. Po prostu kobieta nie wydaje niepotrzebnie pieniędzy. Po co duży metraż dla 1 osoby? Po co samochód najlepszy w okolicy (prawnicy to rozsądni ludzie i tak niskie pobudki jak popisywanie się samochodem ich nie kręcą). Drogie kosmetyki są bez sensu, bo i tak skóra je wchłania tylko powierzchniowo, a poza tym skoro kobieta się nie daje ogłupić reklamami cudownie upiększających kremów, to chyba na plus? Tak samo z metkami ubrań.

Budowa domu 5-10 lat???

[zuzanna56]

bi_scotti napisała:

ilez ten dom sie buduje? Rok? Dwa?


No właśnie, jak rozglądam się wokół to mniej więcej ludzie tyle
budują, nawet od 9 miesięcy do dwóch lat i to już jest max. Nie znam
nikogo kto by obecnie czy 5 lat temu budowa dłużej. Zwykle też
wszyscy tu gdzie mieszkam ładnie wykańczają wszystko wokół, trawnik,
rośliny, płot, wewnątz też oczywiście.

[agulha]

Po wtrącaniu w tekst słów angielskich wnoszę, że mieszkasz za granicą (to nie
krytyka). NIE ZNASZ więc realiów. A co powiesz o mojej koleżance, która ma
działkę od 13 lat i od razu postanowili budować dom, budują go od dziewięciu lat
i końca nie widać?

[alba.alba]

agulha napisała:
> A co powiesz o mojej koleżance, która ma
> działkę od 13 lat i od razu postanowili budować dom, budują go od dziewięciu la
> t
> i końca nie widać?

Też znam takich co budowali i wykańczali dom latami. Jak to się w końcu skończyło, to postanowili się rozwieść. I dom do sprzedaży, bo żadne nie było w stanie spłacić drugiego, żeby dopieszczany dom został własnością choć jednego z nich.

[olimpia_b81]

18_lipcowa1 napisała:

> beatrycja.30 napisała:
>
> > Ostatnio spotkałam się z takim stwierdzeniem. Czym jest dla was
> > życie ponad stan? Podajcie jakieś przykłady.
>
> budowanie domu, gdy na to nie stac
> na zasadzie - dzieci nigdzie nie jezdza, zero atrakcji, my nigdzie
> nie jezdzimy, siedzimy na du...ie, zremy byle co, chodzimy w
> szmatach, ale kawa we wlasnym ogrodku bedzie
>
> byl tu taki watek

zgadzam sie w 100%!!!!
moze i mnie stac na domek ale jego koszt+utrzymanie wole przeznaczyc
na wyjazdy,gadzety,przyjemnosci po ktorych po tygodniu nie ma sladu
ale mam wspomnienia i sa one rozne co miesiac podczas gdy kawa we
wlasnym ogrodku zawsze juz bedzie smakowac podobnie i widok ten sam


wakacje na kredyt-czemu nie???byleby miala jak je spalcic zanim
pojade na kolejne
ale kredyt na kolejne gdy mam juz jeden do splacenia-to zycie ponad
stan

buahahaha no padlam

[18_lipcowa1]

juz widze te szczesliwe dzieci co zamiast bawic sie w
morzu/basenie/jeziorze sa latem zaprzegniete by malowac i tapetowac
szanowynm tatusiem, po to by DOCENIC co robia rodzice i w ogole
uczyc sie pracy w zespole
no super bajka po prostu

ja wole mieszkac w mieszkaniu, jesli mnie nie stac na dom
ale zapewnic corce atrakcje, bo sorry ale nikt potem jej tego nie
odda
nie mozna potem sie ''odpodrozowac''
chodzi o atrakcje dla danego wieku i wspomnienia z dziecinstwa,
oraz to czego sie maly czlowiek po drodze uczy
a nie malowanie i noszenie cegiel DLA WSPOLNEGO DOBRA

a pytal ktos te dzieci o zdanie?

smieszne jestescie

[myelegans]

czywiscie, jest noszenie cegiel i mieszanie betonu, albo podroze
zagramaniczne i NIC posrodku.

[18_lipcowa1]

myelegans napisała:

> czywiscie, jest noszenie cegiel i mieszanie betonu, albo podroze
> zagramaniczne i NIC posrodku.


Nigdzie nie pisalam o podrozach zagramanicznych.
Pisalam, ze noszenie cegiel albo jakakolwiek pomoc dziecka przy
budowie domu ma prawo sie dziecku nie podobac i dziecko ma prawo nie
rozumiec idei ''budujemy dla ciebie'' albo ''dom to inwestycja'' bo
ono ma inne marzenia. I ma prawo takie miec. I fajnie by bylo je
spelniac a nie gadac ''to ci nie ucieknie'' bo wlasnie ucieknie,
rozumiezz?

Pisze o sytuacji gdzie ludzie porwali sie na chate a w zamian za to
musza sobie odmawiac WSZYSTKIEGO. Nie mialam na mysli akurat full
wypas Kanarow czy cos.Nie mialam na mysli w ogole podrozy - to byl
przyklad, moze to byc cokolwiek- kurs plywania, rower, karate, nowy
ciuch, sprzet elektroniczny, pielegnowanie pasji itp.

[franczii]

Dokladnie tak samo mysle jak Lipcowa, choc nie uwazam tego zjawiska za zycie
ponad stan. Uwazam jednak ze dziecko powinno jezdzic na wakacje z rodzicami,
powinno miec mozliwosc poszukiwania, rozwijania pasji i talentow i to nie tylko
na szkolnych kolkach zainteresowan i szkolnym sks. Wiadomo, ze jesli ktos nie
ma naprawde z czego dac to dziecko na wakacje nie pojedzie, pojdzie najwyzej na
sks w szkole zamiast na lekcje jazdy konnej, jezyka sie bedzie uczyc najwyzej z
ksiazki i kasety jesli bedzie mialo wyjatkowo silna motywacje zamiast na
wymianie uczniowskiej lub obozie jezykowym, zaprzepasci talent taneczny lub
inny. Ale jesli kasa na to by byla ale rodzice koniecznie sie musza z bloku do
domku pod miastem przeprowadzic i na to "przesuwaja wszystkie srodki" to
uwazam, ze to nie w porzadku wobec dzieci.

[18_lipcowa1]

franczii napisała:

> Dokladnie tak samo mysle jak Lipcowa, choc nie uwazam tego
zjawiska za zycie
> ponad stan. Uwazam jednak ze dziecko powinno jezdzic na wakacje z
rodzicami,
> powinno miec mozliwosc poszukiwania, rozwijania pasji i talentow i
to nie tylko
> na szkolnych kolkach zainteresowan i szkolnym sks. Wiadomo, ze
jesli ktos nie
> ma naprawde z czego dac to dziecko na wakacje nie pojedzie,
pojdzie najwyzej na
> sks w szkole zamiast na lekcje jazdy konnej, jezyka sie bedzie
uczyc najwyzej z
> ksiazki i kasety jesli bedzie mialo wyjatkowo silna motywacje
zamiast na
> wymianie uczniowskiej lub obozie jezykowym, zaprzepasci talent
taneczny lub
> inny. Ale jesli kasa na to by byla ale rodzice koniecznie sie
musza z bloku do
> domku pod miastem przeprowadzic i na to "przesuwaja wszystkie
srodki" to
> uwazam, ze to nie w porzadku wobec dzieci.




Dokladnie tak. I o to mi wlasnie chodzilo.
Ze dziecko ma prawo nie rozumiec szlachenych idei rodzicow. I nie,
nie da rady pewnych rzeczy przesunac na pozniej. I nie, na niektore
nie bedzie czasu pozniej.
Ze tak ciezko to pojac.

Podpiszę się

[triss_merigold6]

Pozwolisz, że się podpiszę?
Budowa domu kosztem rezygnacji z wakacji, wyjazdów, kina, normalnych
ciuchów i innych przyjemności przez kilka - kilkanaście lat - NO WAY.
Zbudować w sezon to nie problem, problem ze spłacaniem mega kredytu.
Aha, jestem do wyrzygania stacjonarna ale wakacje i ferie być muszą,
bo i dziecku i mnie jest potrzebny wypoczynek i zmiana klimatu.
WYPOCZYNEK a nie najtańsze pole namiotowe i żarcie w wekach
odgrzewane na kuchence.

[18_lipcowa1]

> WYPOCZYNEK a nie najtańsze pole namiotowe i żarcie w wekach
> odgrzewane na kuchence.

Jezu oby chociaz to pole namiotowe bylo, a tutaj sa propozycje na
zasadzie ''teraz z mamusia i tatusie budujemy domek, ktory w
przyszlosci bedzie dla ciebie, wiec zapomnij o
wakacjach/adidasach/mp3/ wyjezdzie z kolegami/kursie karate,
bedziesz to mial pozniej, bo to nie ucieknie, jak sobie zarobisz sam
jak bedziesz dorosly, a teraz siedz tutaj latem z nami i mieszaj
beton w betoniarce, a nauczysz sie co to jest pieniadz oraz wspolne
prace rodzinne ...''

W życiu nie nazwałabym życiem "ponad stan"

[iwoniaw]

tak drastycznego jak opisujecie ograniczania potrzeb celem sfinansowania
(sensownego czy nie wg mnie czy was) marzenia. Toż to jest wręcz życie dużo
poniżej swoich możliwości, bo te możliwości wykorzystuje się wyłącznie w sferze,
na której jest się zafiksowanym.

i o to chodzi

[18_lipcowa1]

bo tu kazdy pisze CO ON UWAZA za zycie ponad stan

dla mnie to jest zycie ponad stan, bo trzeba mierzyc sily na zamiary
jesli ktos rezygnuje z wielu rzeczy na rzecz tej jednej to tak- zyje
ponad stan,w zakresie tej jednej rzeczy

[iwoniaw]

Zakładając, że nie jest całkiem niezależny (tzn. ma np. na utrzymaniu dziecko
czy inne osoby, z których potrzebami musi się liczyć) to masz rację. Bo
generalnie np. bezdzietny dorosły i samofinansujący się nie musi wcale chcieć
"utrzymywać poziomu" uznawanego powszechnie za standardowy w dowolnej dziedzinie
(mieszkania, jedzenia, ubrania, kosmetyków, podróży czy co tam chcesz), tylko
śmiało zaniedbać którąkolwiek z nich celem sfinansowania jakiejkolwiek innej na
poziomie przyprawiającym innych o podobnych dochodach o zawał. Ale dopóki jest w
stanie za to płacić, to nie jest życie nad stan.

Cytat> bo tu kazdy pisze CO ON UWAZA za zycie ponad stan

No właśnie, oraz przekonuje innych dlaczego moja racja jest mojsza

[18_lipcowa1]

> Cytat> bo tu kazdy pisze CO ON UWAZA za zycie ponad stan
>
> No właśnie, oraz przekonuje innych dlaczego moja racja jest
mojsza
>
Oczywiscie,
zycie ponad stan to zycie na ktore sobie nie mozemy pozwolic,a
jednak je prowadzimy
i mi tutaj ten nieszczesny DOM pasuje ))

[volta2]

lipcowa opowiada wam właśne moje dzieciństwo - budowa trwała długo
nie z powodu finansowego tylko logistycznego - lata 80-te, więc
braki okien, drzwi, drewna na podłogi, rur do kanalizacji...

do dziś mam dreszcze jak sobie przypomnę, gdy chciałam koleżance
pokazać miejsce naszego domu a ojciec zagonił mnie i tę koleżankę do
noszenia cegieł - miałam 7 lat
jakoś z tamtąd uciekłyśmy, ale pamiętam do dziś.

oczywiście dużo osób nam tego domu zazdrościło, może i zazdroszczą
niektórzy dziś, ale w perspekywie wielu lat - ta budowa się nie
opłacała - ja mieszkam z mężem w wawie, mamy 2 własne mieszkania i o
powrocie do rodzinnego domu myślę tylko w snach-horrorach(to zasługa
rodziców raczej niż domu, ale jednak)

rodzice zostali w dużym, pustym domu, mało ekonomicznym - dobrze że
są jeszcze we dwoje.

a ja, no cóż, wakacje u babci, obóz harcerski wybłagany na kolanach,
języki - fanaberia
kasy ojciec nigdy wysupłać nie chciał na więcej niż ustawa
przewidywała - nie dlatego że nie miał, bo miał, ale dlatego, że
miał inne priorytety(dom, samochód) i zapewnienie mi kolorowego
dzieciństwa nim nie było. sam też nie ma potrzeb ruszenia się z tego
swojego domu.

[franczii]

ja mam takie kuzynki, u ktorych wszystko bylo podporzadkowane budowie domu. 2
dziewczyny nigdy na wakacje nie wyjechaly ze swojej wsi, najwyzej do nas w
odwiedziny, a cale wakacje pomagaly w gospodarstwie. Na zadne zajecia dodatkowe
nie chodzily, uczyly sie dobrze i bardzo dobrze, jedna nie dostala sie na
dzienna filologie, miala opanowany program jedynie liceum, 3 godziny tygodniowo
a rowiesnicy nawet mniej zdolni biegle sie poslugiwali jezykiem dzieki wymianom,
obozom, kursom.
Matka gospodyni domowa 2 razy wyjezdzala na ponad roczne pobyty za granica
dorabiac na ten dom, i zostawiala malutkie wtedy dziewczynki z ojcem. To byly
lata 80, pamietam z jakim mozolem oni ten dom wykanczali. Dom byl rzeczywiscie
imponujacy i ladny, tez im zazdroscili ale jeszcze z koncem lat 90 nie byl
calkiem wykonczony a dziewczyny juz byly doroslymi pannicami. Ale sie nacieszyly
dziecinstwem, oczywiscie zalu zadna nie pokazuje po sobie, moze go nawet nie
odczuwaja bo tak byly wychowywane, ale w porzadku to na pewno nie bylo.

[titta]

no coz, moi rodzice tez budowali dom przez cale lata 80. Na pewno
nie mialam fajnych zabawek czy ubran. Ale:
-nigdy nie bylam zmuszana do pomocy
-z dzieciakami z osiedla (bo wiecej domow bylo w budowie)
spedzalismy dlugie dnie bawiac sie w piasku i blocie (jako malutkie
dzieci), pozniej buszujac po budowach, piwnicach, ogrodach. Naprawde
wspanialy okres bestroskiej swobody. O dziwo nikomu nigdy nic sie
nie stalo
-wyjezdzalismy na kazde wakacje gdzies nad jezioro pod namiot. Tez
mysle, ze zadne zorganizowane wakacje w hotelu czy pensjonacie sie
nie umywaja nawet.
-potrafie sama wszystko w domu zrobic (prawie - boje sie wiertaki
udarowej
-nie mam poczucia, ze zaprzepascilam jakikolwiek talent. Male
marzenia "artystyczne" nadrobilam na studiach i pozniej (sa rozne
kursy dla doroslych).
Wlasciwie to mam wrazenie, ze to te biedne istoty biegajace miedzy
basenem, lekcjami jezykow, tanca i karate, marnuja dziecinstwo.
Zadnej swobody, zadnej wyobrazni, zadnej spontanicznosci.
Wszystko, absolutnie wszystko zalezy od indywidualnego podejscia.
Ale chyba nie o to w tym watku chodzilo

[cherry.coke]

> -nie mam poczucia, ze zaprzepascilam jakikolwiek talent. Male
> marzenia "artystyczne" nadrobilam na studiach i pozniej (sa rozne
> kursy dla doroslych).

Wielu powaznych talentow sie niestety na studiach nie nadrobi, takie dziedziny.
Na studiach mozna rozwijac zainteresowania i hobby... Mowie z doswiadczenia
niestety.

> Wlasciwie to mam wrazenie, ze to te biedne istoty biegajace miedzy
> basenem, lekcjami jezykow, tanca i karate, marnuja dziecinstwo.
> Zadnej swobody, zadnej wyobrazni, zadnej spontanicznosci.

Jeszcze jest gdzies zloty srodek - wg mnie nie jest on ani zyciem na budowie,
ani zyciem na tylnym siedzeniu samochodu miedzy zajeciami dodatkowymi

[titta]

> Wielu powaznych talentow sie niestety na studiach nie nadrobi,
takie dziedziny.
> Na studiach mozna rozwijac zainteresowania i hobby...
Dla 99,9% ludzi to co nazywa sie "talentem" w potocznym rozumieniu
sprowadza sie do hobby. To co wymaga rozwijania od dziecinstwa w
kierunku kariery zawodowej (sport wyczynowy, balet) na zajeciach
dodatkowych tez sie nie rozwinie - wymaga razcej
odpowiedniej "tresury". Wszystko ine przy odrobinie samozaparcia
mozna nadrobic pozniej. Moze nie jako swiatowa kariere, choc kto
wie...

[cherry.coke]

> Dla 99,9% ludzi to co nazywa sie "talentem" w potocznym rozumieniu
> sprowadza sie do hobby.

Moglabys sie zdziwic, jaki procent mlodziezy ma konkretne, porzadne talenty.
Najczesciej potem zapuszczone i zmarnowane, przez takie wlasnie podejscie.

> To co wymaga rozwijania od dziecinstwa w
> kierunku kariery zawodowej (sport wyczynowy, balet) na zajeciach
> dodatkowych tez sie nie rozwinie - wymaga razcej
> odpowiedniej "tresury".

Z calym szacunkiem, ale nie masz pojecia o czym piszesz. Porzadne rozwijanie
talentu to czasem kwestia paru godzin zajec w tygodniu (plus ew. praktyka w
domu), jak najbardziej w zasiegu "zajec dodatkowych" i to niekoniecznie za gruba
kase. Cos, co dziecko kocha i w czym jest ponadprzecietne lub wybitne to nie
jest dla niego "tresura".

No ale trzeba rozpoznac, ze dziecko potrafi i chce cos robic tak intensywnie, a
nie posadzic do mieszania zaprawy na odludziu, bo tylko tam nas stac na Dom, a
samemu latac za odpowiednia klepka parkietowa.

[titta]

Kochana, nie przez podejscie, a przez konkretna potrzebe zarobienia
na siebie. Nie wszyscy moga byc primadonnami, ktos tez chleb piec
musi

Z rozwijaniem talentu roznie bywa w zdezeniu z rzeczywistoscia: mam
wielu znajomych ktorzy po szkolach muszycznych ktoregos tam stopnia
i konserwatoriach, szkolach plastycznych itp. sa sekretarkami,
nauczecielami jezyka i sprzedawcami. Udzielaja sie jedynie w
koscielnym churze i robiac kartki swiateczne dla dzieci Dwie
osoby jakie znam osobiscie, ktore z talentu jako tako zyja,
rozwijaly je same zaczynajac w dosc "podeszlym" jak na swoje
dziedziny wieku - praktyczniedwuch genialnych samoukow. Bardziej
liczy sie wiec wlasne samozaparcie i rodzicow nie ma o co obwiniac

[cherry.coke]

> Z rozwijaniem talentu roznie bywa w zdezeniu z rzeczywistoscia: mam
> wielu znajomych ktorzy po szkolach muszycznych ktoregos tam stopnia
> i konserwatoriach, szkolach plastycznych itp. sa sekretarkami,
> nauczecielami jezyka i sprzedawcami. Udzielaja sie jedynie w
> koscielnym churze i robiac kartki swiateczne dla dzieci

No to co? Ale mieli szanse rozwinac swoj talent i cieszyc sie tym.

> Bardziej
> liczy sie wiec wlasne samozaparcie i rodzicow nie ma o co obwiniac

Szczegolnie w wieku np. szesciu lat samozaparte dziecko znajdzie sobie
odpowiednie zajecia i samo sie na nie "spod lasu" dowiezie.

[franczii]

Bardziej
> liczy sie wiec wlasne samozaparcie i rodzicow nie ma o co obwiniac ;

Tak, powinnam obwiniac sama siebie, ze nie kazalam sie w wieku lat 4 zapisac na
lekcje baletu.
Samozaparcie przejawialam i to odkad sama zaczelam chodzic, cala rodzina podobno
miala ze mnie polewke i z moich baletow, moja mama z podziwem mowila, ze w
skarpetkach stawalam na czubkach palcow i nasladowalam baletnice w tv. I choc to
trwalo latami to nie wpadla, ze moze by trzeba sprobowac cos z tym zrobic,
potraktowala to jako ciekawostke
Titta, nie tylko talent na miare geniusza wart jest rozwijania.
Mniejszy talent a nawet tylko uzdolnienia to wszystko jest dobrem ktore nalezy
pomnazac.
Ktos nie ma osobowosci, zeby byc primadonna, ale moze spiewac w chorze, nie
bedzie pierwszym skrzypkiem ale moze grac w orkiestrze. Tyle tylko ze rodzice
nie sa w stanie powiedziec co z uzdolnien ich dzieci wyjdzie, pewnie latwiej
powiedziec, to co ty i zagonic do mieszania w betoniarce

[jackie71]

100% racji.

[titta]

Alez moze i o to mi wlasnie chodzi: zeby spiewac zy grac na
skrzypcach w orkiestrze naprawde nie trzeba zaczac jako dziecko.
Chcesz tanczyc, to tancz! Primadonna nie zostaniesz ale nic nie stoi
na przeszkodzie aby realizowac wlasne talenty, chyba ze skupimy sie
na zalu czego to nam rodzice nie dali.
Ja cale dziecinstwo mazylam o harcerstwie. To ze nigdy do niego nie
trafilam nie mialo nic wspolnego z sytuacja finansowa. Po prostu
rodzice uwazali, ze to co chce robic mam realizowac sobie sama
(czyt. nie widzieli za wskazane zalatwiac cos w tym zakresie). A u
mnie w szkole nie bylo druzyny Coz, zamiast tego mialam wiele
innych wrazen i doswiadczen, ktore wcale nie uwazam za mniej
wartosciowe. Kazdy cos takiego ma, bo rodzice nie sa w 100%
kompatybilni z dziecmi. Nie spotkalas nikogo kto uwaza, ze rodzice
zmarnowali mu dziecinstwo, bo ciagali go po muzeach i teatrach, a
koledzy w tym czasie siedzieli szczesliwie na trzepaku (i rozwijali
sie socjalnie)?

[cherry.coke]

To zacznij sobie tanczyc albo na serio uprawiac sport po dwudziestce i zobacz,
co osiagniesz. Zawodowi muzycy tez sie ksztalca od nieduzego.

Sadzisz, ze wszyscy ci artysci i sportowcy byliby szczesliwsi - czy chocby
rownie szczesliwi - wybierajac sobie farbe i noszac cegly, bo w koncu w swojej
pasji moga sie wyzyc po dwudziestce?

[franczii]

> Alez moze i o to mi wlasnie chodzi: zeby spiewac zy grac na
> skrzypcach w orkiestrze naprawde nie trzeba zaczac jako dziecko.

Chyba nie o to samo nam chodzi. Nie mialam na mysli jakiegos tam choru
koscielnego czy innego amatorskiego a np. chor operowy, nie orkiestre parafialna
a symfoniczna. Zeby tam pracowac trzeba byc zawodowcem, nie trzeba miec
geniuszu, talentu i osobowosci cec...cych wielkich solistow ale bardzo solidny
warsztat, ktory mozna sobie wypracowac tylko w dobrej szkole muzycznej,
konserwatorium a to oznacza, ze trzeba zaczynac w dziecinstwie. Tylko pewnie oni
mieli szczescie miec myslacych rodzicow a nie rodzicow wychodzacych z zalozenia,
ze dziecko samo ma wszystko zalatwiac.

Ja sobie tancze i jest mi dobrze, chodze na rozne kursy, ktore sa wprawdzie
jedynie namiastka ale sa, nie mam pretensji do rodzicow bo zdobylam dobre
wyksztalcenie, mam rodzine ale balet to cos w rodzaju niespelnionej milosci i
nieodkrytego nigdy potencjalu, a poniewaz zdarza mi sie chodzic na spektakle to
pikniecia zalu nie moge uniknac.

Nie zgadzam sie z podejsciem jakie prezentowali twoi rodzice i moi rodzice, ze
dziecko wszystko samo powinno sobie zalatwiac, takie podejscie uznaje za blad,
ktorego ja nie chce powielic.

Nie spotkalas nikogo kto uwaza, ze rodzice
> zmarnowali mu dziecinstwo, bo ciagali go po muzeach i teatrach, a
> koledzy w tym czasie siedzieli szczesliwie na trzepaku (i rozwijali
> sie socjalnie)?
Nigdy sie z czyms takim nie spotkalam u osob doroslych, u nastolatkow, mlodziezy
owszem, ale u doroslych nigdy, wrecz przeciwnie, spotykam mnostwo osob, ktore
zaluja, ze czegos tam sie nie nauczyli w dziecinstwie a rodzice za malo
przyciskali Nawet moj maz sie do nich zalicza, zaluje, ze sie nie przylozyl
do lekcji gry na instrumencie bo wolal pogonic z kolegami, zaluje ze rodzice nie
byli bardziej stanowczy.

[franczii]

dlaczego mi wykropkowali slowo "cechu-jacych" ?

[agulha]

Przepraszam, ale zupełnie nie wiesz, o czym mówisz. Naukę gry na skrzypcach
rozpoczyna się w wieku 6-7 lat, toż samo z fortepianem czy wiolonczelą. Inaczej
nie będziesz nigdy brany serio. W tym wieku zaczyna się także inne zajęcia
muzyczne i wtedy zaczynają uczyć Cię śpiewu bodajże w III czy IV klasie. Wiem,
bo chodziłam do szkoły muzycznej, to naoglądałam się tego światka. I myślę, że
coś w tym jest - np. osoby, które w dzieciństwie grały na fortepianie, zwykle
najszybciej w towarzystwie piszą na klawiaturze komputera i wszystkimi palcami,
zgadnij dlaczego.

[ardzuna]

titta napisała:

> Z rozwijaniem talentu roznie bywa w zdezeniu z rzeczywistoscia:
mam
> wielu znajomych ktorzy po szkolach muszycznych ktoregos tam
stopnia
> i konserwatoriach, szkolach plastycznych itp. sa sekretarkami,
> nauczecielami jezyka i sprzedawcami. Udzielaja sie jedynie w
> koscielnym churze

Benie Churze?

[franczii]

Oczywiscie, ze do rozwijania talentu nie wystarcza zajecia dodatkowe raz w
tygodniu. Ale zeby odkryc talent i pasje trzeba od czegos zaczac i tak sie
sklada ze te rzeczy wychodza na roznych zajeciach dodatkowych dla wszystkich.
Nie wyobrazam sobie nie zapisac dziecka na jakies ognisko taneczne gdyby sie
okazalo, ze przejawia zainteresowanie tancem. Ognisko raz w tygodniu wystarczy
aby orzec, czy ma zdolnosci w tym kierunku i czy warto pchac sie w te tresure
jak to nazywasz czy nie. Uwazam, ze jesli sa zdolnosci i chec dziecka to trzeba
przynajmniej sprobowac je wykorzystac a nie od razu zakladac, ze tylko hobby i
slomiany zapal.
Syn znajomych, 12 lat od dawna jezdzi konno i bierze udzial w zawodach z
ujezdzania, nie wiadomo, czy ma taki talent zeby zrobic powazna kariere czy nie
ale z pewnoscia pewne uzdolnienia w tym kierunku ma. Tak sie zlozylo, ze uczy
sie dosc przecietnie, nie przejawia uzdolnien w innych kierunkach. Moze jego
powolaniem jest akurat ten sport i dostal szanse zeby to wykorzystac a nie
zostal zagoniony z czystym sumieniem do podawania cegiel jako malo zdolne
dziecko jadace na dostatecznych.

[franczii]

na studiach to sobie mozna talent w tylek wsadzic a nie nadrobic stracony czas.
Co zrobisz z talentem muzycznym czy sportowym jesli masz mozliwosc go rozwijac
dopiero jako dorosly, najwyzej pobrzdakasz sobie na gitarce amatorsko. Na
studiach to ja dzialalam sobie w studenckim klubie tanca tow. na zasadzie
rozrywki a moglam byc moze primabalerina? Kto to wie? Moi rodzice
wprawdzie sie nie budowali ale tez cos tam zlekcewazyli.
Mam owszem fajne wspomnienia ze spedzonego na podworku czasu po szkole ale
chetnie bym z nich zrezygnowalam zeby sie przekonac, czy bylaby ze mnie
primabalerina

<Co do wakacji, to ja spedzalam z rodzicami przynajmniej czesc wakacji,
chodzilismy po gorach i jezdzilismy na kempingi na Mazury i Kaszuby, raz w zyciu
pojechalam na kolonie i wiecej nie chcialam, takie nudy w porownaniu z wakacjami
z rodzicami.

[jamesonwhiskey]

>-wyjezdzalismy na kazde wakacje gdzies nad jezioro pod namiot. Tez
>mysle, ze zadne zorganizowane wakacje w hotelu czy pensjonacie sie
>nie umywaja nawet.

czy ja wiem, pozwole sie z toba nie zgodzic,
nad jeziorem zaglowka jest duzo lepsza od siedzenia pod namiotem,
bajery typu disney world na florydzie kurtuazyjnie pomine milczeniem,
nie mowie ze pod namiotem jest zle, jednak twierdzenie ze namiot nad jeziorem to
najlepszy wypoczynek na swiecie jest smieszne

[franczii]

ale w namiocie sie nie siedzi caly dzien a tylko spi a w dzien coz stoi na
przeszkodzie zeby na zaglowce poplywac

[franczii]

U siebie widuje pelno Niemcow i zdaje sie Holendrow podrozujacych w samochodach
kempingowych. Zwykle to sa pary miedzy 50 a 60 i mysle sobie, ze fajne sa takie
objazdowki.

[ardzuna]

franczii napisała:

> U siebie widuje pelno Niemcow i zdaje sie Holendrow podrozujacych
w samochodac
> h
> kempingowych.

Może ich nie stać na lepsze wakacje?

[franczii]

Co masz na mysli piszac lepsze wakacje?
poza jednym wyjazdem z rodzicami z przyczepa kempingowa, co bylo swietna
odmiana, nie mam doswiadczen z takimi wakacjami ale wydaje mi sie, ze samochod
kempingowy to swietny pomysl dla osob, ktore lubia aktywne spedzanie czasu

[jasmin711]

ardzuna napisała:

> franczii napisała:
>
> > U siebie widuje pelno Niemcow i zdaje sie Holendrow
podrozujacych
> w samochodac
> > h
> > kempingowych.
>
> Może ich nie stać na lepsze wakacje?

He, he ... dobre. Najpierw sprawdź ile kosztuje porządny camper albo
chociaż jego wypożyczenie - zapewniam cię że taniej będzie wybrać
się do Tajlandii na wczasy, niż z objeżdżać Bulandę swoim camperem..

[ardzuna]

Czy ktoś tu pisał o porządnym wozie?

[echtom]

Moja znajoma z mężem poznała kiedyś na podkrakowskim polu namiotowym starsze angielskie małżeństwo. W rok później Anglicy zaprosili ich do siebie. Znajomi mocno się zdziwili, kiedy starszy pan z pola namiotowego okazał się majętnym agentem nieruchomości.

[franczii]

ja na wyjazd pod namiot bym sie juz nie pisala

[evee1]

Bo to nie jest wyjazd pod namiot, tylko podrozowanie wypasiona
przyczepa kempingowa, w ktorej jezeli chce mozesz miec klamki ze
zlota .
A ludzie wybieraja taki sposob podrozy, bo dzieki temu moga
przemieszczac sie z miejsca na miejsce we wlasnym czasie nie bedac
zaleznym od hoteli. Poza tym dla ludzi, ktorych stac na luksusowe
wakacje, taki sposb zpedzania wakacji to swego rodzaju przygoda i
wielu ludzi po prostu ma dosyc hoteli, w ktorych spedza polowe zycia
robiac interesy - w czasie wolnym wola szeroko rozumiana nature .

[titta]

Nad jeziorem to tez zaglowka, przypominam, ze mowimy o latach 80
A tak na marginesie to ta nieszczesna zaglowka, to najwieksza trauma
mojego dziecinstwa - panicznie balam sie wody, a ktos sobie
ubzdural, ze patent musze zrobic

[agulha]

"Zakładając, że nie jest całkiem niezależny (tzn. ma np. na utrzymaniu dziecko
czy inne osoby, z których potrzebami musi się liczyć) to masz rację. Bo
generalnie np. bezdzietny dorosły i samofinansujący się nie musi wcale chcieć
"utrzymywać poziomu" uznawanego powszechnie za standardowy w dowolnej dziedzinie
(mieszkania, jedzenia, ubrania, kosmetyków, podróży czy co tam chcesz), tylko
śmiało zaniedbać którąkolwiek z nich celem sfinansowania jakiejkolwiek innej na
poziomie przyprawiającym innych o podobnych dochodach o zawał. Ale dopóki jest w
stanie za to płacić, to nie jest życie nad stan"
Iwoniaw, czy pozwolisz, że podpiszę się pod tym tekstem wszystkimi czterema
kończynami ). Moja charakterystyka: bezdzietna [to, że wlazłam na to forum,
to dlatego, że wątek wywleczony na główną], zarabiająca więcej niż w tym wątku
było cytowane jako "dużo dla bezdzietnego" (he he, dobry żart), dwa mieszkania
(nikomu nie wynajmuję, więc podwójne opłaty), ale fakt, to większe na kredyt
(który można pokryć w każdej chwili sprzedażą tego mniejszego - to a propos
zwyżek cen nieruchomości, tak wyszło). Samochód - najlepsza marka, znaczy
służbowy . Ubrania: duża część pochodzi ze sklepów second-hand, za to
pozostała część jest przywożona prosto z Wiednia i tego typu miejsc [po prostu
tam w domach towarowych są ciuchy na mój rozmiar, a u nas nie ma]. Kosmetyki -
wydaję raczej niewiele i średnia klasa. Biżuterii - bardzo mało. To co wywołuje
zawał (zdaje się)? Podróże. Oczywiście podróżuję, bo lubię, i mam w nosie, czy
kto mi zazdrości, czy nie, ale zaliczam jeden-dwa dłuższe urlopy tudzież
ostatnio dochodzę do ok. pięciu krótkich, kilkudniowych wypadów samolotem
rocznie - głównie po Europie, ale nie tylko. Oszczędności nie mam. Wszystkie
karty spłacam terminowo. Debetów używam niezwykle rzadko. Mam za to mało wolnego
czasu, bo absorbująca praca i praca dodatkowa typu "o dzieło".
Mam z kolei koleżankę, która zarabia dobrze od dłuższego czasu niż ja i przez
ostatnich kilka lat tyle co ja. Właśnie kupuje drugie mieszkanie za gotówkę,
zawsze ma spore oszczędności, na niczym specjalnie nie skąpi, ale np. na wakacje
wyjeżdża z umiarem. I co? Moja sprawa, co ja robię, jej sprawa, co ona robi,
żyjemy w przyjaźni.

[nikki30]

woniaw napisała:

>Toż to jest wręcz życie dużo
> poniżej swoich możliwości, bo te możliwości wykorzystuje się wyłącznie w sferze
> ,
> na której jest się zafiksowanym.

Wiesz to nie koniecznie musi być życie poniżej możliwości.Takie osoby z reguły
mają pieniądze i to nie małe ale chcą jak najszybciej zrealizować cel, stąd te
oszczędności.Wydaje im się że jak sobie i dzieciom przez 10 lat wszystkiego
odmówią to po 10 latach wszyscy będą szczęśliwi bo bez kredytu...

[titta]

Wychowalam sie praktycznie na budowie. Na basen i morze tez
jezdzilam. Budowa jest jednak 100 razy fajniejsza (wiecej ciekawych
rzeczy sie dzieje)

Właśnie....

[jackie71]

mamy 2-letnia córeczkę i działkę. I ustaliliśmy, że jeżeli nie zdołąmy odłożyć
pieniedzy na budowę bez specjalnych wyrzeczeń, to za parę lat działkę
sprzedajemy, sprzedajemy obecne mieszkanie i kupujemy większe. Bo dziecko trzeba
wykształcić, zapewnić mu miłe dzieciństwo ( wcale nie jestem zwolenniczką
przesady, nic z tych rzeczy), wakacje z rodzicami, jakieś wyjscia, życie
towarzyskie, przyzwoite ubrania, a nawet zabawki (i gadżety, jak bedzie
starsze). Bo inaczej wyrosnie na zakompleksionego ponuraka, zrzędę i nieobytego-
nazwijmy to oglednie- prostego człowieka, jakich to postaci w naszym kraju jest
tak na oko z 10 razy za dużo i z jakich Polska słynie. Niestety. Amen.

[tonik777]

Dla mnie życie ponad stan to wydawanie pieniędzy, których się nie ma
(pożyczonych) na rzeczy, które nie są niezbędne do życia. Przykładem
jest mój kolega, który na weekendy jeździ to do Londynu, to do
Barcelony, ale ponieważ go na to nie stać, to się kredytuje.

[zuzanna56]

Myślę że masz dużo racji.

Jeszcze o budowie. Jeśli faktycznie budowa zajmuje 5 ciężkich lat albo potem
spłaca się 50% pensji, nigdzie nie wyjeżdża, kupuje w ciucholandach to
faktycznie jest coś nie tak.

[jackie71]

Osobiscie znam taką rodzinę, właśnie jej przykład służy mi za ostrzeżenie. 2
córki, które nigdy nie były dalej, niż 40-50 km od swojego miasta ( w sąsiednim
mieście albo u rodziny), ciuchy dostawały po dzieciach znajomych, wykarmione
żarciem z promocji ( teraz jako nastolatki ciagle chorują), wycieczka klasowa to
było wydarzenie. Ale trzeba przyznać, ze rodzice zajmowali sie nimi w sensie
dbania dobre kontakty, bliskość. Nic to nie pomogło. Jedna wyrosła na neizłe
dziwadło, naprawdę, prawie nie ma znajomych, a ci, których ma są z lekka- moim
zdaniem- niepokojacy ( nie bedę rozszerzac tematu), a druga już jako 14-latka
zaczęła sie prowadzać z lokalnymi dresiarzami i dzisiaj maluje sie i wyglada jak
panienka lekkich obyczajów. Rodzice oczywiście przyjęli teorie, że tak naprawdę
wychowywanie dzieci to loteria i nic od rodzica nie zależy. A ja sie wcale nie
dziwie takiemu biegowi wydarzeń. W końcu z kim te dzieci miały sie kontaktować?
Jak mogły rozwinąć zainteresowania inne, niż słuchanie muzyki w radio, ogladanie
TV i rysowanie? W jaki sposób miały przeniknąć do grupy rówieśników z większymi
możliwosciami, a wiec i- nie bójmy sie tego określenia- mądrzejszymi,
dojrzalszymi? Młody człowiek, gdy nie ma wyboru, to lgnie do każdego, dla kogo
bedzie w miarę atrakcyjnym partnerem w zabawie, rozmowie itd. Mamuśka i tatuś po
prostu zmarnowali 2 inteligentne dziewczyny i tyle.
To ja juz wole, zeby moja córka było troche rozwydrzona i egoistyczna ( bo
jestem pewna, że niektórzy tak oceniają dzieci, które "maja za dobrze" ) niż
depresyjna albo z tendencjami do szybkiego zostania żoną jakiegoś napakowanego
ćwoka.
Aż żal bierze, gdy wspominam dziewczyny z czasów, gdy były kilkulatkami, bystre,
miłe, po prostu wspaniałe dzieciaki. Ale gdy człowiek od małego o wszytskim moze
tylko pomarzyć, to miłośc rodziców nie wystarcza.
WIEM, ZE MAM RACJĘ.

[gryzelda71]

Nowe wcielenie wiki.Krajowe.

[jackie71]

Nie wiem wprawdzie, kim jest zagraniczna wiki, ale z konstrukcji obszernej
wypowiedzi wnioskuję, że nikim pozytywnym i ja też do jakichś beznadziejnych
należę. Może. Proszę o uzasadnienie. Nad każdym w miarę sensownie brzmiącym
argumentem zastanowię się.

[gryzelda71]

Po co uzasadnienie.Wszak napisałaś,że:WIEM,ŻE MAM RACJĘ.

[ultra.kuku]

Wydatki przewyzszaja znacznie dochody. Nie ma forsy na czynsz, ale kupuje sie
drogi samochod, zeby sasiedzi zazdroscili. Ogromny minus na koncie, ale ciuchy z
najwyzszej polki. Podroz na Malediwy, ale na raty. Mieszkanie wielkosci dziupli,
kredyt na 30 lat, jedna pensja i n-te dziecko w drodze. Itd.

[dannybailey]

a mnie stać na wszystko, a i tak nie kupuje nic zbednego... rzeczy
materialne nie mają znaczenia dopóki masz pieniądze...

jak na koniec miesiaca masz na koncie mniej niz

[iicek]

na poczatkua

Gdy wydatki są większe od przychodów.

[xolaptop]

Definicja życia ponad stan jest prosta i została dawno ustalona. Gdy wydatki są
większe od dochodów, wtedy właściciel tych wydatków i dochodów żyje ponad stan.

[arcadios1987]

Piszecie o rozwijaniu talentów dzieci kosztem zadłużania się po czubek głowy. Problem w tym, że zwykle to, co rodzice pojmują jako talent jest chwilową zachcianką. Jestem pasjonatem fotografii, nie stać mnie na drogi sprzęt, więc rozwijam się przy pomocy tego, co mam pod ręką. Zaczynałem od prostych, analogowych "cpykawek", był etap ciemni i kupa frajdy przy wywoływaniu ("O, wyszło nieźle! O, do niczego, skrzyżować z koszem"), był etap fotografowania wszystkim, do czego da wcisnąć się kliszę (pudełko od zapałek też może być aparatem - fotografia otworkowa) Nie wiem, czy mam talent. Cały czas się uczę, ale wiem, że "to jest to". Nie pochodzę z zamożnego domu, i wszystko czego potrzebowałem, zdobywałem sam (giełdy, okazje w ogłoszeniach, czy nawet rzeczy wyrzucone - radziecki powiększalnik from śmietnik i jego naprawa według nie mniej radzieckich książek, gdzie więcej było o Stalinie, niż o powiększalnikach ) To wszystko jednak nauczyło mnie zdrowego podejścia do hobby, bez popadania w "onanizm sprzętowy" i dowiedziałem się czy to co robię, jest tym, co chcę robić.

Do czego zmierzam? Otóż dzisiejsi rodzice, przede wszystkim ci, których "stać", są na "gwizdnięcie" dziecka. Synek, czy córka powie: "Tato, a bo ja chcę zdjęcia robić", a tatuś sięga po "kredytówkę" i biegnie do sklepu po lustrzankę, zestaw obiektywów, statyw, światłomierz i minilab Dzieciak strzeli kilkanaście zdjęć w trybie "auto", ustawień ręcznych nawet nie ruszy, żeby "nie zepsuć", obejrzy kilka zdjęć profesjonalistów w sieci i... rzuci diabelnie drogą technologię w kąt, bo stwierdzi, że to nie dla niego. Czemu? Przecież ma pasję... Nie. Ma zachciankę. Rodzice postępując w ten sposób tak naprawdę rozwijają te zainteresowania od tyłu - "Masz tu dziecko kompletne studio, poczuj się jak profesjonalista (czyt. lepszy do wszystkich, bo oni tego nie mają), a tatuś utonie w długach, jednak z dumą, że ci nie nie dał wędki, ale nałowił ryb"
Ja bazuję swoje wywody na dziedzinie, którą znam jednak tak jest z większością "pasji i pasyjek" potomków kredytobiorców. Chodzi zwykle o to, aby dziecko nie czuło się gorsze, i spełniało wszelkie odpowiednie dla środowiska "trędi standardy".

Gdyby mój przyszły syn czy córka wyciągnęli rękę po sprzęt z najwyższej półki, argumentując "a bo ja od dziś chcę...", podarowałbym mu prosty kompakt, na zasadzie "wyciśnij z tego maksimum możliwości, potem pomyślimy". Identycznie jest ze wszystkim - jeśli widać, że dzieciak kocha swoje hobby i zaczyna być ograniczany, dalszy rozwój blokuje "coś", to wtedy to "coś" pomagamy usunąć. Pomagamy, nie myślimy za dziecko, i nie usuwamy mu z drogi każdej przeszkody. Wkraczamy, jeśli faktycznie jest taka potrzeba (dziecko dotarło do granic możliwości swojego sprzętu, czy też warunków rozwoju pasji) Nadzorujemy dziecko i wspieramy. Towarzyszymy, nie wyręczamy. To eliminuje konsumpcjonizm i uczy, że aby coś zdobyć, trzeba najpierw trochę dać od siebie.

[zuzanna56]

Dokładnie tak, gdy wydatki są większe od przychodów, gdy ktoś bierze kredyt na
wyjazd na urlop a potem nie potrafi go spłacić, kupuje drogi samochód a nie ma
na rachunki i żywność.

[fatamorgana0]

A jesli ktoś wydaje wiecej niz zarabia po to , aby zaplacić bieżące
i zaległe rachunki i kupic sobie buty na zimę bo stare się nie
nadaja to co to jest za zycie? Też ponad stan?

[ardzuna]

Wtedy to jest życie poniżej progu ubóstwa. W pewnym sensie tez ponad
stan; trzeba zrobić wszystko, żeby zwiększyć dochody tak żeby
wystarczały na pokrycie podstawowych wydatków.

[fatamorgana0]

Jasne tylko że to robienie wszystko może nadal nie dawać efektów a
zasilek z UP jest 500 zł..mozna sobie poszaleć.

[ardzuna]

Wtedy albo trzeba zrobić jeszcze bardziej wszystko, albo siła
wyższa, zły los i pech. Zasiłek z UP ma pozwolić na szybkie
znalezienie nowej pracy, taka jego rola.

[bubcia75]

Brawo dla tego pana. Bardzo mądra wypowiedź

[franczii]

Masz zupelna racje, o to wlasnie chodzi! Ale zeby tak postepowac to trzeba
dziecku poswiecic swoj czas i poznac dobrze swoj dziecko a nie wysylac na
trzepak bo nic tk kreatywnosci nie rozwija lub na wloczege po budowie bo to
ciekawsze niz podroze i wakacje nad morzem lub w gorach.

Zauwaz, ze dla wielu wypowiadajcych sie tu pan rozwijanie talentu od razu
kojarzy sie z duzymi nakladami finansowymi. Skreslaja z gory uprawianie tenisa,
jazdy konnej tak jakby to byly dziedziny sportu zarezerwowane dla jednj warstwy
spolecznej i niedostpne dla ogolu. Owszem tak jak w powolanym przez ciebie
przykladzie fotografii mozna tu miec super drogi i w wiekszosci niepotrzebny
sprzet, mozna byc czlonkiem elitarngo klubu ale mozna z powodzeniem uczyc sie
bazujac na najprostszym wyposazeniu, czaami nawet wypozyczonym i stawiac
pierwsze kroki w zwyklej szkolce przy panstwowym klube sportowym.

Piszesz o wyciskaniu mozliwosci z njprostszego sprzetu i nieusuwaniu kazdej
najmniejszej przeszkody, obudz sie. Tu panie na wzmianke o pasji fotograficznej
zawyrokuja bez zglebiania "slomiany zapal" i zamiast prostego kompaktu wysla
dzieciaka na trzepak.

Oj to proste!

[a.rd]

To proste! Życie ponad stan moze sie zdarzyc kazdemu. Po prostu
polega to na wydawaniu wiekszych kwot niz takie na jakie nas realnie
w danym okresie zycia stac. To wszystko.

Dla jednego to beda futra, wojaze po swiecie i luksusowe samochody.
Dla innego laminowane meble z plyty pilsniowej kupione na kredyt.

[mamakulfona]

zgadzam sie z przedmowca - generalnie zycie ponad stan to wydawania
wiecej pieniedzy niz sie zarabia.
czyli kupowanie na kredyt rzeczy luksusowych, ktore do przezycia nie
sa potrzebne. mieszkanie nie jest dla mnie luksusem i tani samochod
rowniez. ale drogi samochod i egzotyczne wakacje na kredyt to wrecz
smieszne.
dla mojej rodziny zycie ponad stan rowniez oznacza nie posiadanie
oszczednosci, czyli wydawanie na konsumpcje wszystkiego co sie
zarabia. co bedzie jak zywiciele rodziny nagle utraca zdolnosc
zarobkowania (utrata pracy, zdrowia, smierc - to sie przeciez
zdarza). z czego wtedy sie splaci kredyty, a nawet jak nie ma
kredytow to z czego sie bedzie codziennie utrzymywac dzieci i
rodzine?
uwazam, ze nalezy wszystko robic aby miec oszczednosci a kupowanie
np. lusksusowych samochodow lub wakacji na kredyt to kompletna
glupota - dla mnie osobiscie tez obciach.

[arcadios1987]

Tutaj nie chodzi o to, że jeśli dzieciak rzuci w kąt aparat, to trzeba go wysłać na trzepak (który swoją drogą nie gryzie - ja z tego pokolenia, które się na trzepaku wychowało) czy pozwolić na pracę przy budowie domu (co jest raczej niebezpieczne nawet dla młodszego nastolatka - wykopy, kable pod napięciem czy wysokość + chęć "popisówy") Podstawa to rozmowa z dzieckiem i ciągły kontakt. Chodzi o to, aby trzeźwo patrzeć na pasje i umieć je odróżnić od zachcianek. Potomek musi mieć świadomość, że na tym świecie wszystko kosztuje, hobby również. Cena jednak nie zawsze jest wyrażona w PLN/EUR/USD, ale także w zostawianiu cząstki siebie w tym co się robi. Jeżeli mój syn powie "Wiesz co ojciec, fotografia to nie dla mnie, idę pograć w piłkę, bo chłopaki z klasy czekają", to ja mu przecież nie powieszę na szyi aparatu i nie powiem "Idź gdzie chcesz, ale masz robić zdjęcia!" Skoro on przy tej piłce będzie czuł się szczęśliwszy niż przy gapieniu się przez celownik, to ja problemu nie widzę. Grunt to nie tworzyć "złotej klatki" i słuchać dziecka. Niech idzie na trzepak, niech gra w piłkę. Trzeba mieć tylko kontrolę nad tym, z kim na tym trzepaku wisi i z kim "piłuje".

Wracając jednak do esencji - mnie zupełnie nie razi czyjeś życie ponad stan. Co z tego, że jest otoczony luksusem? Ja jego długów przecież nie będę spłacał.

[myszimalina]

No dobrze. To ja może się wypowiem w kwestii tego co wydarzyło sie
ponad 9 lat temu...
Pracowałam z dziewczyną troszkę starszą ode mnie. Wyszłyśmy za mąż
prawie równocześnie. Każda miała wesele jak z bajki (ona wprawdzie
2 razy więcej gości, dworek, sztuczne ognie, fontanny z czekolady i
takie tam, ja super wesele z mniejszą ilością gości ale jak dla mnie
wszystko się udało). Nie zazdrościłam jej ale zastanawiałam się skąd
ona miała na to kaśę. Zapytałam się jej i się dowidziałam: "Jak to
skąd? Są kredyty!!!). I to była równia pochyła w przypaku ich
egzystencji. Ja z małżem mieszkaliśmy kilka miesięcy u moich
rodziców aby odłożyć na mieszkanie. Oni w życiu by się tak nie
męczyli-no więc stancja. My kupiliśmy mieszkanie dwupokojowe bo
baliśmy się, że nie będzie nas stać na raty. Umeblowaliśmy, i
cieszyliśmu się, że raty nas nie zabijają. Oni 3 pokoje. Co ja się
nasłuchałam, jacy to my prymitywni jesteśmy, że sypialni nie mamy
tylko gościnny i pokój dziecka. Oni mieszkali w dwóch pokojach,
trzeci nie wyremontowany do tej pory a za metraż trzeba płacić...Ja
unikałam kredytów jak ognia. Jeśli trzeba było( meble w pokoju
dziecka, dołożyć do samochodu bo padł to tak ale nic więcej).
No więc finał: Ja mam kredyt spłacony, myślę o drugim mieszkaniu,
mam spokojną głowę i jakieś oszczędności, które w razie czego będą
jak znalazł.
Moi znajomi: Komornik na karku, bieda aż piszczy, trzy pokoje nie
wyremontowane ( ale trzy), i dobra mina do złej gry. Teraz się
dowiedziałam, że chyba źle zrobili korzystając z trzech kart
kredytowych, kliku kredytów itd. Ale trzeba przyznać dziewczyna
zawsze lepiej ubrana była niż ja przez te lata))).

[prawie_prawniczka]

Sam fakt brania kredytów na różne dobra niekoniecznie świadczy o życiu ponad
stan. Znam sporo osób - rodzina i znajomi rodziców (zarabiających wielokrotność
średniej krajowej), które uważają, że lepiej wziąć kredyt na mieszkanie lub auto
i co miesiąc po prostu nie mieć do dyspozycji części wynagrodzenia niż
rozchrzanić ją na pierdoły... W dzisiejszych czasach na każdego z nas czyha
milion zakupowych pokus - od pyszności w supermarkecie - słodyczy, alkoholi
(które do przeżycia przecież nie są potrzebne), po dekoracje do domu, ciuchy
(pasująca torebka do reszty itp), hobby, książki większe mieszkanie dla singla,
w lepszej dzielnicy czy kolejna brylantowa kolia dla zamożnej businesswoman.W
zasadzie możnaby podciągnąć zakup każdej rzeczy, która do życia nie jest
niezbędna pod "życie ponad stan".Ale zaraz pojawią się argumenty, że nie można
się non stop ograniczać, odmawiać sobie i swoim bliskim wszystkiego, że w życiu
potrzebujemy przyjemności.
Dlatego myślę, że życie ponad stan to korzystanie z pieniędzy w sposób
nieadekwatny do tego ile ich posiadamy aktualnie oraz jakie mamy możliwości
zwiększenia majątku w dającej się przewidzieć przyszłości (realna perspektywa
wzrostu zarobków, zapotrzebowanie na nasz zawód, możliwość dorobienia, możliwość
bezzwrotnej pożyczki, szansa na dziedziczenie czegoś wartościowego np. bycie
dzieckiem rodziców z dużym domem, firmą itp)- brak proporcji pomiędzy wydawaniem
a oszczędzaniem/inwestowaniem/niekonsumowaniem majątku - zostawianiem go dla
spadkobierców jeśli jesteśmy zamożni.
A jeśli chodzi o życie ponad stan - dla mnie to np wizyta u koleżanki, która ma
małe mieszkanko (bez kredytu), ma małe dochody, kiepsko płatny zawód - powiedzmy
3 tys. i robi wystawne wesele na 100 osób albo zaprasza gości w święta i stoły
uginają się od wszystkiego. Tak mi się szczęśliwie składa, że prócz pracy, w
której zarabiam moim zdaniem średnio, ale lepiej niż większość rówieśników
korzystam z zamożności (dom, samochód, zastrzyki gotówki, koszty nauki) moich
bliskich -rodzice, dziadkowie. Ale jednocześnie, płacąc czasem za zakupy
wyobrażam sobie jakbym żyła gdybym miała w życiu tylko moje zarobki do
dyspozycji, to myślę, że byłabym straszną kutwą i wszystko prócz czynszu,
taniego żarcia z marketu byłoby dla mnie życiem ponad stan. To jest taki
paradoks, że jak się człowiekowi dobrze wiedzie i wydaje sporo, to normalne
kwoty wydają się być małe. Toteż dziwię się napchanym po brzegi koszykom Polaków
w supermarketach, nagminnym weselom na minimum 40 osób, prywatnym studiom u
wszystkich, popytowi na usługi kosmetyczne, kolejkom w sklepach z ciuchami i tym
dobrym autom na drogach.