czy są mamy które wróciły do kraju z....?

[unkaunka]

no właśnie czy są tu mamy, które wróciły do kraju z zagranicy? Ja od 4 lat
mieszkam w Anglii, ale coraz bardziej chciałabym wrócić do Polski. Nie jest to
niestety łatwa decyzja, tym bardziej, że mamy małe dziecko. Tutaj mamy pracę,
mamy dom(ale tylko wynajęty). W Polsce czeka na nas mieszkanie, własne, ale
nie wiemy jak będzie z pracą. Piszę na tym forum, ponieważ jest tu bardzo dużo
mam i może są jakieś które były zagranicą i odpowiedzą na moje pytania: Czy
nie załujecie powrotu? Czy jest coś czego Wam w kraju brakuje? Czy szybko
znalazłyście prace?Mamą które odpowiedzą bardzo dziękuję! Pozdrawiam

[18_lipcowa1]

Ja jestem już jedną nogą w Polsce- jeśli mogę tak napisać.
Wszędzie już wyjazd pozgłaszałam, niedługo wyjeżdża po nas ktoś kto
pomoże nam w transporcie, w Polsce zaczęliśmy juz pewne sprawy.
Też z UK, też po 4 latach, też z dzieckiem. Też mamy mieszkanie.
Mamy sporo planów co do pracy, nauki, działalości - może.
Pewności jak będzie -zero, ale ja podjęłam ryzyko.
Chcę wrócić, nie chcę żyć nigdzie za granicą, chyba że naprawde nam
się nie uda i wrócimy i przeprosimy się z UK, ale wierzę , że damy
radę.
Ja mam macierzyński, mąż transferowany zasiłek, prawie żadnych
oszczędności ( część poszła na remont, częśc na inne rzeczy, może
się zwróci ).
Mamy zamiar znaleźć pracę szybko i zdajemy sobie sprawę że na
początku może być cięzko.

[ma2ma]

ja przez kilka lat mieszkallam w DE, woriclam bo meza przeniesli i
tez wczesniej myslelismy o tym aby wrocic, jestesmy w PL juz od 5
lat i teraz znow mysle o powrocie ale do DE lub calakiem inne
miejsce. co prawda teraz mamy 2 dzieci i juz nie bedzie tak jak bez
nich, czyli w gre wchodzi przedszkole, szkola, gdzies blisko
zamieszkania, dobra sluzba zdrowia, miejsce ggdzie jest ladnie i nam
sie bedzie podobalo no i koszty zwiazane z mieszkaniem. tutaj
mieszkamy w mieszkaniu meza, place prawie 500 zl rachunkow i co -mam
3 pokoje, sasiadow, ktorzy o wszytskitm musza wiedziec, na osiedlu
pelno kup od psow i babc wtracajacych sie do wszystkiego, lekarz
pediatra fajny, ale kolejka na 1-2 godziny (pomimo zapisu na
konkretna godzine), do tego mimo ze mieszkam w b. fajnym miescie,
blisko gor i wielu atrakcji to brakuje mi tego co mielismy
tam...spokoju, zyczliwosci, normalych rozmow z ludzmi i wielu wielu
innych rzeczy. mam znajomych ktorzy wynajmuja 5 pokojowe mieszkanie
w DE (plus lazienka, kuchnia itd) i placa za to 2400 pln (okolo po
przeliczeniu), ale maja spokoj, ogorodek wlasny a okolicy super plac
zabaw dla mauchow, fajne przeszkole z duzym ogrodem i wiele wiele
innych...i sa zadowooleni i choc tutaj czeka na nich dom, praca i
dziadkowie to nie wracaja...

ja zaluje ze wrocilismy, ale coz tak sie stalo...musisz przemyslec
wszystko : gdzie wracacie, czy jest tam praca, ile m.im zarobkow,
dla malucha przedszkole, dla ciebie praca, znajomi, rodzina
itd....jezlei chcesz wrocic bo tesknisz to przysjedz na wakacje
dluzsze, pomieszkaj na nowo, rozejrzyj sie dookola i zastanow czy na
pewno chcesz tu wracac...bo juz o polityce prorodzinnej i innej nie
wspominam...
\
my wracamy ale w druga strone
_________________________

[unkaunka]

chce wrócić, bo tęsknie za rodziną, przyjaciółmi. Wracam do Łodzi, z pracą
różnie bywa, ale teraz jest dużo możliwości żeby się dokształcać itp.
Przedszkole mam za domem, a żłobek 2 minuty z domu. Mieszkałabym na spokojnym,
zielonym osiedlu. No właśnie ze służbą zdrowia jest jak piszesz o polityce nie
wspomnę. Teraz byłam w kraju 1,5 miesiąca i stwierdziłam, że nie jest aż tak,
źle i chyba da się żyć, ale mimo to jest to dla nas trudna decyzja... Serce mówi
wracaj, a rozum dobrze się zastanów... Dlatego zadałam tutaj to pytanie i
dziękuję Wam za odpowiedź!

[joxanna]

Ja byłam krótko, bo 1,5 roku we Francji, mąż na kontrakcie, ja z dziećmi. Tęsknię za wszystkim. Nagle stałam się wielbicielką Francji. Było nam naprawdę dobrze, ale mieliśmy po prostu mnóstwo szczęścia.

Ale prawda jest taka, że ten czas był taki moratoryjny. Nieprawdziwy. Zastanawialiśmy się nad zostaniem - ale gdybyśmy musieli wziąć kredyt na mieszkanie, kupić samochód, ja bym rozejrzała się za pracą - to okazało się, że prawdziwym Francuzom też jest ciężko....

Wróciliśmy i nie żałujemy. Żyje się ciężej, niż na kontrakcie, ale pewnie tak samo ciężko, jak w zwykłym życiu. A tu mamy rodzinę, starych znajomych, znajome kąty. Może jest mniej inspirująco, ale bardziej swojo - i to też ułatwia życie.

No, jest trudniej. Trudniej z przedszkolem, trudniej w przedszkolu, ludzie dla siebie niemili, urzędnicy tragiczni. Poczucie winy, że matka pracuje. Albo że nie pracuje. Strasznie się tu w Polsce tłamsimy. We Fra przynajmniej system jest przyjazny, nawet jeśli ludzie zawodzą. A u nas znikąd ratunku. Zawsze mnie zaskakuje jak ktoś mnie miło potraktuje w urzędzie, albo jak publiczny lekarz / szpital działa sprawnie i miło. I cały czas mnie dziwi, że w zasadzie od jakiegoś czasu - to coraz częściej zaskakuje

Idzie to przodu.

[barbaram1]

ja wróciłam osiem lat temu po 4 latach pobytu w UK, właśnie do Łodzi. Mieliśmy
tu (w PL) własne dwupokojowe mieszkanie, po dziadkach. W UK byłam pół roku po
porodzie. Powrót do pracy tam oznaczałby oddawanie prawie całej mojej pensji
opiekunce, mieszkaliśmy tam w wynajętym mieszkaniu i po prostu po pojawieniu się
dziecka zaczęło się nam gorzej żyć. Mąż znalazł szybko pracę, ale w Warszawie
(dojeżdżał do Łodzi na weekend), ja niestety długo nie mogłam znaleźć
jakiekolwiek pracy. Po roku przeprowadziłam się do Warszawy i to była dobra
decyzja. Początkowo pracowałam jako nauczycielka jęz. ang., ale potem znalazłam
lepszą pracę i nawet lepiej płatną niż w UK. Mąż też w międzyczasie dostał
lepsze propozycje. Dziś po ośmiu latach stwierdzam, że w PL żyje nam się bardzo
dobrze, finansowo nawet lepiej niż w UK. Ale jestem pewna, że w Łodzi takiej
szansy byśmy nie mieli, w W-wie są większe możliwości. Służbę zdrowia mam
prywatną, płatną przez mojego pracodawcę, z przedszkolem był trochę problem, ale
w sumie wszystko sie ułożyło.

[ally]

żeby znaleźć normalną pracę w Łodzi, trzeba mieć farta.

[elza78]

lipcowa jak to jest z transferowym zasilkiem?
chcialabym wiedziec bo moj brat wraca w czerwcu

[18_lipcowa1]

elza78 napisała:

> lipcowa jak to jest z transferowym zasilkiem?
> chcialabym wiedziec bo moj brat wraca w czerwcu
>

musi isc do jobcentre. zarejestrowac sie i powiedziec ze jedzie do
pl szukac pracy i tam chce brac zasilek.
druk E303 zdaje sie

tu wiecej:
forum.gazeta.pl/forum/w,37418,105051418,105051418,Zasilki_po_powrocie_do_polski_wiecie_cos_.html

[4-mexx]

a ze sie tak nieskromnie zapytam, ten caly majatek, o ktorym pisalas niecaly rok
temu wart byl zaledwie jednego remontu?

o tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,567,92935777,92935777,Czy_to_takie_dziwne_.html

jest na forum taka wiki, nie wiem czy znasz, to to co pisalas kiedys i ona
teraz, ma wiele wspolnego, wiesz?

[aggy80]

ja nie wracam
ale ze nie jestem w UK, ale lubie tam wyskoczyc na zakupy z mojej
prowincjonalnej BE
powodzenia wracajacym chyba bedzie ciezko

[zlosliwe_malpisko]

4-mexx napisała:

> a ze sie tak nieskromnie zapytam, ten caly majatek, o ktorym
pisalas niecaly ro
> k
> temu wart byl zaledwie jednego remontu?

plus mąż dyrektor nagle na zasiłku? Kupy nijak się nie trzyma.

[elza78]

dla ludzi o malych rozumkach sie nie trzyma ja lipcowej wierze bo wiem co kryzys
na wyspach porobil z miejscami pracy.
no ale nie ma jak komus dolozyc i ucieszyc sie jego nieszczesciem prawda
wiesniary jestescie i tyle

[zlosliwe_malpisko]

elza78 napisała:
...ja lipcowej wierze...

tak bardzo mnie to nie dziwi, są ludzie, którzy wierzą w ufo i św.
Mikołaja.

[kropkacom]

> no ale nie ma jak komus dolozyc i ucieszyc sie jego nieszczesciem prawda

Żeby tak Lipiec się przejmował jak komuś dowalał ... Kryzys kryzysem ale ona
piała że jest zabezpieczona jakimiś strasznymi oszczędnościami Ale nie martw
się elza ona sobie poradzi. Bo jakże by inaczej?

PS. W temacie ja bym nie wracała.

[vibe-b]

elza78 napisała:

> ja lipcowej wierze bo wiem co kryzy
> s
> na wyspach porobil z miejscami pracy.


eee no ale wlasnie to jest przekomiczne, bo przeca Lipcowa przekonywala
inne emamy nieudacznice iz ona jest zabezbieczona na kazda okolicznosc.
Chocby sie swiat walil i palil ona jest zabezpieczona, a tu prosze,
zaledwie rok kryzysiku i lipcowa splukana. Mnie to tez rozbawilo, ale nie
jestem zaskoczona, bo juz nie pierwszy raz sie okazuje, ze zycie
weryfikuje jej oswiecone poglady (i pewnie nie ostatni)

[18_lipcowa1]

> Chocby sie swiat walil i palil ona jest zabezpieczona, a tu
prosze,
> zaledwie rok kryzysiku i lipcowa splukana.

Nie jestem splukana, pieniadze to ostatni powod mojego powrotu.
Moj maz wlasnie w kryzysie znalazl i mial bardzo dobra prace.

[4-mexx]

18_lipcowa1 napisała:

>
> > Chocby sie swiat walil i palil ona jest zabezpieczona, a tu
> prosze,
> > zaledwie rok kryzysiku i lipcowa splukana.
>
> Nie jestem splukana, pieniadze to ostatni powod mojego powrotu.
> Moj maz wlasnie w kryzysie znalazl i mial bardzo dobra prace.
>
>
to przeczytaj jeszcze raz caly watek, ktory wkleilam, gdzie sie tak pienilas
przez ponad 100 postow i pisalas fantazje
i teraz przeczytaj swoj pierwszy post w tym watku
chodzi mi tylko o to, abys sie przyznala, ze dla wlasnego ego piszesz mnostwo
glupot

[vibe-b]

18_lipcowa1 napisała:



> Moj maz wlasnie w kryzysie znalazl i mial bardzo dobra prace.

no fajnie, ale w kontekscie tamtego watku (kwestia: czy babka jest
zabezpieczona na wypadek gdyby jej sie z faetem nie powiodlo i czy
odwazylaby sie odejsc) to praca/dochody/mozliwosci Twojego meza maja sie
do tematu jak piesc do nosa, nawet gorzej bo- czy chcesz czy nie chcesz -
to sugerujesz ze jestes od meza zalezna- a tak jakos wyszlo miedzy
wierszami.

[18_lipcowa1]

> to sugerujesz ze jestes od meza zalezna- a tak jakos wyszlo miedzy
> wierszami.


tak, w tej chwili tak samo jak on ode mnie
mamy taka sama syt mieszkaniowa- kazde z nas ma wlasne, mamy podobne
zarobki, oszczednosci i wspolny kredyt
nie jestem od niego zalezna finansowo

[cherry.coke]

W kwestii czysto formalnej chcialam zaznaczyc, ze na Wyspach mozna otrzymywac
zasilek rowniez po dobrowolnym zwolnieniu sie w pracy, o ile oplacilo sie iles
tam lat skladek.

[elza78]

dzieki

[panpaniscus]

My co jakiś czas rozważamy powrót - ale każda wizyta w PL bardzo nas zniechęca.
Zawodowo perspektywy w PL marne (praca naukowa), mnie jednak ciągnie, bo
przyjaciele, rodzina, krajobrazy z dzieciństwa itd. Najgorzej na mnie działa,
jak słyszę od bliskich i dalszych osób "nie wracajcie".

Na pewno w DE (tu na razie jesteśmy) żyje się o wiele łatwiej organizacyjnie.
Plus ludzie są wiele bardziej tolerancyjni, no i samemu będąc w dużej mierze
wyalienowanym łatwiej uprawiać "wdupiemanie" nie pasujących mi trendów
społecznych. To utrudnia decyzję o powrocie. Ze znajomymi, co są w podobnej
sytuacji marzymy o Utopii, gdzie byłoby prawie jak tu, tylko że byłoby to w domu.

[aggy80]

te krajobrazy dziecinstwa to syndrom emigranta
wakacje musza wystarczyc zeby nakarmic dusze i oczy widokami i
milymi chwilami

[croyance]

E, ja nie mam zadnych sentymentow, ani nie tesknie za zadnymi
krajobrazami. W UK mi dobrze, Polski mi nie brakuje, jezdze tylko po
to, zeby odwiedzic rodzine.

[aniorek]

croyance napisała:

> E, ja nie mam zadnych sentymentow, ani nie tesknie za zadnymi
> krajobrazami. W UK mi dobrze, Polski mi nie brakuje, jezdze tylko po
> to, zeby odwiedzic rodzine.

Tez nie mam sentymentow. Tyle, ze ja sie nie alienuje. Mam tu przyjaciol (nikogo z Polski) i fajne zycie ogolnie, w Polsce odwiedzam tylko rodzine i kilku starych znajomych. Jest OK.

[katka_tk]

Czy
> nie załujecie powrotu? Czy jest coś czego Wam w kraju brakuje? Czy szybko
> znalazłyście prace?Mamą które odpowiedzą bardzo dziękuję! Pozdrawiam

wrociłam z anglii:
nie żaluje powrotu, ale tesknie za anglia, brakuje mi: dobrego kebaba, tanich
sklepow, latwego zycia, duzych zarobkow,
pracy jeszcze nie znalazlam, maz po 3 miesiacach znalazl

ciesze sie za to, ze nie musze wynajmowac, zyje wsrod swoich zarowno rodziny jak
i przyjaciol, zawsze czuje, ze jestem u siebie pod wzgledem praw

[utrzymanka]

Nie wiem jak sie zyje w Anglii, ja z mojej FR do Polski wracac nie
chce, mam z krajem staly kontakt ( rowniez zawodowy) i nie widze
zadnych plusow PL vs Fr.
Za podstawowy plus zagranicy uwazam powszechnie uznana i szanowna
wolnosc wyboru modelu zycia, bez naciskow , ze cos trzeba czy ze
wypada. Nie zdecydowalabym sie na powrot do PL , nawet dla wiekszej
kasy czy mieszkania.

[4-mexx]

Mamą które odpowiedzą bardzo dziękuję

mamom

[unkaunka]

dziękuję za poprawienie, pisałam szybko bo maluch obok się na mnie wspinał

[lipsmacker]

Ja wrocilam po wieeeelu latach, z tym ze 'wrocilam' nie jest w moim
przypadku moze dokladnym okresleniem poniewaz zamierzam tu byc z 3
moze 4 lata a potem znowu 'wrocic' zagranice. Przyjechalam na
zasadzie przygody, aby dzieci wsiakly w jezyk polski, poznaly blizej
tutejsza rodzine i aby miec baze na zwiedzanie Europy. Polska jest
dzis jednym z bardziej dynamicznych rynkow Europy, postawilam na
rozwijanie wlasnych interesow, co narazie sie sprawdza chociaz
zaliczylam jedna potyczke w postaci pochopnej sprzedazy interesu
ktory bardzo dobrze mi szedl i tego zaluje, ale zaczynam myslec o
powrocie w te sama branze.

Moje odczucia sa ogolnie pozytywne - starsze dziecko trafilo do
dobrej szkoly ktora uwielbia (tez po potyczce, 1sze pol roku byl w
okropnej), mlodsze ma przedszkole znacznie lepsze niz to w ktorym
byl zagranica, lepsza oferta zajec dodatkowych. Mamy mniejszy dom
(ale to swiadomie, zagranica niepotrzebnie porwalismy sie na
ogromny) ale na znacznie wiekszej dzialce, wszedzie mamy blisko, bo
w Polsce sa male odleglosci. Ogromny minus dla mnie to klimat -
nienawidze wprost zimy i mysle ze mimo innych plusow Polski naprawde
nie zniose tego dluzej niz przez jeszcze powiedzmy 3 lata.
Wychowalam sie w cieplym klimacie i po prostu cierpie tu w zimie.

Brak mi rodzicow (zagranica), przyjaciol - tu mam ich znacznie
mniej, a co za tym idzie zycia towarzyskiego. Ale cos za cos - tu
wiecej podrozuje (a to moja wielka pasja)i wiecej czasu spedzam z
dziecmi bo pracuje dla siebie i na wlasnych zasadach. Gdybym byla
zmuszona pracowac na etacie to pewnie predko bym wrocila skad
przyjechalam.

[sanrio]

Tak,jestem ja i absolutnie nie żałuję powrotu - jest mi w Polsce o niebo lepiej
niż w IE, mam własne mieszkanie, nie płacę komuś, finansowo dużo lepiej, bo nie
muszę odkładać na "coś" jak to robiłam zagranicą, mam tu rodzinę i przyjaciół,
miałam bardzo fajną pracę po powrocie a teraz własną firmę i za żadne skarby nie
wróciłabym do tych ograniczonych, ułomnych Brytyjczyków. Ich kultura i sposób
życia mi zupełnie nie leży. Taki przykład: byłam w ciąży - poszłam do GP bo
oczywiście na gina nie ma szans państwowo, ona na ryj mi uwierzyła w ciążę,
żadnych badań - nic; pierwsze skierowanie do gina na usg dostałam na piąty
miesiąc ciąży...poroniony kraj i nie dziwota, że tyle nieupośledzonych dzieci
się tam rodzi.

o/t

[pyza_uk]

'ona na ryj mi uwierzyła w ciążę' - to rzeczywiscie ULOMNA; a dlaczego mialaby
nie wierzyc???? kto o zdrowych zmyslach idzie do lekarza i mowi ze jest w ciazy
nie bedac w ciazy?? Nie wiem czego sie spodziewalas - testy apteczne sa
dokladnie tym samym czym oddanie moczu do analizy w lab: obydwa wykazuja
podniesiony poziom HCG = ciaza (ok - w lab podadza ci liczbe, ktora do niczego
ci sie nie przyda). Czy w PL u panstwowego lekarza kieruja ciezarne na
jakies natychmiastowe badania? Nie wiem, gdzie mieszkalas, ale w Anglii NHS
zapewnia 2 usg w czasie ciazy plus rozne inne badania, a gina sie nie widuje, bo
polozne maja szerszy zakres obowiazkow niz w PL i inne przygotowanie.
To tak off topic bo mi sie dziwnie zrobilo, jak przeczytalam twoj post dot.
ulomnosci Brytyjczykow itp.

[najma78]

Tak ''ulomni'' sa i to bardzo, dobrze zrobilas, ze wrocilas bo
zarazic sie moglas ta ulomnoscia.

[sanrio]

czytaj dziecko uważnie zanim się spienisz - doczytaj sobie gdzie byłam bo nie
chce mi się tłumaczyć, to raz.
Dwa - tak w PL od razu miałam badanie potwierdzające ciążę - USG - słyszała
panienka o czymś takim?

kto o zdrowych zmyslach idzie do lekarza i mowi ze jest w ciazy
> nie bedac w ciazy?? Nie wiem czego sie spodziewalas - testy apteczne sa
ktoś kto ma zamiar pójść np.na zwolnienie lek.z pracy

> To tak off topic bo mi sie dziwnie zrobilo, jak przeczytalam twoj post dot.
> ulomnosci Brytyjczykow itp

co, utożsamiasz się z nimi już? pewnie mówisz zwykle: "bo u nas, w Anglii, to
jest..."lol

[unkaunka]

nie chciałam wywołać burzy... bardzo proszę darujcie sobie takie docinki, fakt
ja byłam na początku zszokowana opieką nad ciężarną, ale potem zrozumiałam, że
inaczej nie znaczy źle. To, że nie widziałam ginekologa nie przeszkadzało mi w
niczym, ponieważ gdy miałam problem mówiłam położnej, a ona mnie kierowała do
przychodni ginekologicznej. Trzeba po prostu mówić czego się oczekuje. A jeśli
chodzi o utożsamianie się.. ja mówię u nas i mam na myśli UK a to dlatego, ze tu
w tym momencie jesteśmy, mieszkamy, mamy dom i tu jest moja rodzina i nie
uważam, że przez takie mówienie utożsamiam się z Brytyjczykami... Nie założyłam
tego wątku po to żeby służył pyskówką, a po to żeby dowiedzieć się jak jest
kobietom, które wróciły z emigracji...

[volta2]

ja teraz mieszkam na wschodzie(inna cywilizacja w ogóle) i tylko rok
na razie, ale wiem, że do kraju wcale wracać nie chcę.
tu mamy fajną szkołę, ja nie pracuję, na w miarę wygodne życie nam
starcza - choć bez luskusów.

w polsce będzie pewnie podobnie, ale bardziej nerwowo, może wrócę do
pracy, dzieci wpadną do publicznej podstawówki na drugą zmianę i
nasze życie straci komfort.

za rodziną i znajomymi tęsknię w stopniu umiarkowanym, w sumie w
kontrakcie mam zapewniony lot do kraju raz w roku dla całej rodziny,
więc w sumie dwa razy w roku możemy się wybrać, jak tęskona nas by
zżerała.
do tego mamy tu nienajgorsze miejsce do oglądania świata... to też
jakiś argument.
jak myślę, że w sierpniu mi się to skończy to dreszczy dostaję.

wczoraj zresztą na mężu wymogłam, by przyznał, że sprawa jeszcze nie
jest przesądzona. to już dużo.

także, nie wszyscy chcą wracać.
a, i finansowo tu i tam będzie niemal tak samo.

[sanrio]

no to ci odpowiedziałam, nic innego w twoim kierunku nie było więc o co chodzi.
jakiś komentarz masz do mej wypowiedzi w temacie? Nie pasuje najwidoczniej,może
miałam napisać - zostań, bo w Polsce syf? lepiej byś się czuła?
Aha-napiszę mimo wszystko raz jeszcze: byłam w IE nie w UK

[unkaunka]

zrozumiałam co napisałaś i nie oczekiwałam niczego po za tym co naprawdę myślisz
o życiu w kraju i po za nim. Ale strasznie mnie irytuje jak ktoś chamsko
odpisuje na innego posta! Bo i po co? Nie można normalnie wytłumaczyć o co
chodzi? Każdy ma prawo mieć swoje zdanie i swoje poglądy na daną sprawę.

[cherry.coke]

> Aha-napiszę mimo wszystko raz jeszcze: byłam w IE nie w UK

To czemu "ulomni" sa Brytyjczycy?....

Ale zajechalo pewnym typem rodaka z twojej wypowiedzi. Ulomni, na ryj,
ograniczeni, uposledzenia.

[annamariamuff]

sanrio napisała:

> no to ci odpowiedziałam, nic innego w twoim kierunku nie było więc
o co chodzi.
> jakiś komentarz masz do mej wypowiedzi w temacie? Nie pasuje
najwidoczniej,może
> miałam napisać - zostań, bo w Polsce syf? lepiej byś się czuła?
> Aha-napiszę mimo wszystko raz jeszcze: byłam w IE nie w UK
sanrio super ,ze wrocilas i juz wiem dlaczego dobrze sie
czujesz.Swietnie pasujesz stylem wypowiedzi do tego wlasnie jak to
okreslilas "polskiego syfu".Przez takich ludzi jak Ty kiedy jestem w
Polsce musze swiecic oczami

No widzisz Sanrio...

[emilly4]

Najwyrazniej tobie sie cos pomylilo "kolezanko".
Skoro bylas w Irlandi, to po co piszesz o ulomnych Brytyjczykach z
ktorymi mialas doczynienia??

"za żadne skarby nie
wróciłabym do tych ograniczonych, ułomnych Brytyjczyków."

Opieka lekarzy w Irlandi rozni sie od stylu Brytyjczykow.

Nie ma to jak wiecznie sie drzec zamiast spokojnie pomyslec.

lol

[sanrio]

psssss ale teraz mi dałyście, chyba się pójdę ubiczować i załamię się
psychicznie, żal dziewuszki bo myślicie że wasze wypowiedzi cokolwiek
znaczą...rotfl.
Brytyjczycy niestety to wszyscy mieszkańcy Wysp Brytyjskich do których należy
również Irlandia - to tak gwoli ścisłości.
Nara.

[cherry.coke]

> psssss ale teraz mi dałyście, chyba się pójdę ubiczować i załamię się
> psychicznie, żal dziewuszki bo myślicie że wasze wypowiedzi cokolwiek
> znaczą...rotfl.

No, dokladnie.

> Brytyjczycy niestety to wszyscy mieszkańcy Wysp Brytyjskich do których należy
> również Irlandia - to tak gwoli ścisłości.

A nie Wielkiej Brytanii przypadkiem? Gwoli scislosci?

[pyza_uk]

Idz sie biczowac i juz sie wiecej tu nie kompromituj...

IE = Éire = Republic of Ireland A NIE Irlandia Polnocna, ktora
jest czescia Wielkiej Bryt.

en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_Ireland
bez odbioru

[cherry.coke]

> Idz sie biczowac i juz sie wiecej tu nie kompromituj...
>
> IE = Éire = Republic of Ireland A NIE Irlandia Polnocna, ktora
> jest czescia Wielkiej Bryt.
>
> en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_Ireland
> bez odbioru

Jak sie nie wie, gdzie sie jest, to trudno sie tam odnalezc.

[sanrio]

whatever dziecino

[emilly4]

sanrio napisała:

> whatever dziecino

Tak powinnas sobie dac na imie

Nie no jasne, a na Polakow mowi "Niemcy" hahahha

[emilly4]

Cos ci sie popierdzielilo sloneczko.
Irlandia Polnocna nalezy do Wielkiej Brytani, ale Republika Irlandi
to juz osobna broszka. O mieszkancach Republiki mowimy-
Irlandczycy.
Mieszkancy Irlandi Polnocnej posiadaja na paszporcie dwa podpisy:
Northern Ireland i Great Britain.
Jestes pewna, ze wogole bylas w ktoryms z tych kraji??

[sanrio]

> Jestes pewna, ze wogole bylas w ktoryms z tych kraji??

krajów.

[emilly4]

sanrio napisała:

> > Jestes pewna, ze wogole bylas w ktoryms z tych kraji??
>
> krajów.

"whatever"

[minnie8]

emilly4 napisała:

> sanrio napisała:
>
> > > Jestes pewna, ze wogole bylas w ktoryms z tych kraji??
> >
> > krajów.
>
> "whatever"

Proszę się nie kłócić!!!Sanrio jest expertem od ortografii i
stylistyki
ciesz się,że nie zauważyła wogóle(ale pewnie to jej nieuwaga w
zapienieniu )

[emilly4]

Zapieniona to ona musiala byc przez caly pobyt w Irlandi, skoro jej
mieszkancow do dzisiaj nazywala "Brytyjczykami".

Pamietasz Sanrio, jak po opisaniu przeze mnie wpadki z biletami do
kina, napisalas, ze na moim miejscu nie chwalilabys sie (taka
straszna gafa!!) o tym na forum i nie robilabys z siebie idiotki??
Ale wtopa, co nie??

Pozdrowienia z Dublina!

[minnie8]

emilly4 napisała:

> Zapieniona to ona musiala byc przez caly pobyt w Irlandi, skoro
jej
> mieszkancow do dzisiaj nazywala "Brytyjczykami".
>
> Pamietasz Sanrio, jak po opisaniu przeze mnie wpadki z biletami do
> kina, napisalas, ze na moim miejscu nie chwalilabys sie (taka
> straszna gafa!!) o tym na forum i nie robilabys z siebie idiotki??
> Ale wtopa, co nie??
>
> Pozdrowienia z Dublina!
"Niósł wilk razy kilka ponieśli i wilka"
Przysłowia madrością narodów
Uwielbiam osoby w stylu "ja nigdy"

[sanrio]

>
> Pamietasz Sanrio, jak po opisaniu przeze mnie wpadki z biletami do
> kina, napisalas, ze na moim miejscu nie chwalilabys sie (taka
> straszna gafa!!) o tym na forum i nie robilabys z siebie idiotki??
> Ale wtopa, co nie??

to byłaś Ty? jak miło, że mnie tak dobrze zapamiętałaś, bo ja niestety Ciebie
nie, ale pamiętam, że napisałam, iż nie uważam Cię za idiotkę,a teraz zaczynam
to rozumieć, bo jeśli to było irlandzkie kino to rzeczywiście mogłaś się
pomylić - bariera językowa itp.b także zwracam honor

[pelagia_pela]

sanrio napisała:

>Taki przykład: byłam w ciąży - poszłam do GP bo
>oczywiście na gina nie ma szans państwowo, ona na ryj mi uwierzyła
w >ciążę,
>żadnych badań - nic; pierwsze skierowanie do gina na usg dostałam
na >piąty
>miesiąc ciąży...poroniony kraj i nie dziwota, że tyle
>nieupośledzonych dzieci
>się tam rodzi.

Jak widac z cytatu powyzej uposledzenie umyslowe to nie tylko domena
Brytyjczykow...

[minnie8]

sanrio napisała:

< Taki przykład: byłam w ciąży - poszłam do GP bo
> oczywiście na gina nie ma szans państwowo, ona na ryj mi uwierzyła
w ciążę,
> żadnych badań - nic; pierwsze skierowanie do gina na usg dostałam
na piąty
> miesiąc ciąży...poroniony kraj i nie dziwota, że tyle
nieupośledzonych dzieci
> się tam rodzi.
Swoja drogą w naszym zacnym kraju szacowna Pani GIN,co to kolejki
się u jej gabinetu mnożą chciała mnie uraczyć pewnym wewnętrznym
zabezbieczeniem p/c bez pobierania wymazu.Więc co?Szansa na kolejne
polskie upośledzone dziecię czy na kolejną durną polkę?

[minnie8]

Polkę oczywiście

minnie

[sanrio]

czy ty masz jakiś kompleks wobec mnie? tyle czasu, emocji, pisania aby mi
koniecznie coś udowodnić,super, że tak cię zaabsorbowała moja osoba, ale możesz
już dać spokój, odpocznij.

[minnie8]

sanrio napisała:

> czy ty masz jakiś kompleks wobec mnie? tyle czasu, emocji,
pisania aby mi
> koniecznie coś udowodnić,super, że tak cię zaabsorbowała moja
osoba, ale możesz
> już dać spokój, odpocznij.
Nooo!!!!Tak mnie zabsorbowała ta Twoja osoba.Jesteś moją
idolką A udowadniać ja nic nie muszę bo sama dajesz tego
dowód powyżej
No

[hanalui]

sanrio napisała:
> poroniony kraj i nie dziwota, że tyle nieupośledzonych dzieci
> się tam rodzi.

Tiaaa...tylko dlatego ze wiecej uposledzonych widzialas to myslisz
ze jest ich wiecej ? W PL jest ich tez sporo tylko wsydliwie sa
ukrywanie za drzwiami, okryci tajemnica rodzinna itp...ja po
przeszlo 10 latach znajomosci poznalam tajemnice zamknietych drzwi w
domu kolezanki - starszy brat z porazeniem mozgowym, do dzis nie
wiem czy kiedykolwiek opuscil to pomieszczenie. A ile takich
tajemnic kryja inne drzwi???

Tu uposledzonych dzieci, doroslych nie trzyma sie zamknietych w
domach na 4 spusty lub w zakladach za wysokim murem jak wiezniow,
niepelnosprawni maja dostep do udogodnien i pomocy, uczeszczaja do
szkol, na zajecia, dostaja sprzet ktory pozwala im samodzielnie lub
z pomoca uczestniczyc w normalnym zyciu, zakupach, chodzieniu do
kina itp.

[cherry.coke]

Hmmm chyba nie pomoge, bo my nie wracamy. To znaczy na pewno w sredniej
perspektywie, ze 10 lat to oczywiscie moze byc trzesienie ziemi i sprawe rozwazy
sie ponownie, ale nie wydaje sie to prawdopodobne.

Moja rodzina w Polsce jest w teorii dobrze ustawiona - sensowni, wyksztalceni
ludzie z praca w dobrych firmach, mieszkaniami w przyzwoitych dzielnicach itp.
Ale ta nerwowa i zaganianie i jakas taka ciezka atmosfera jest niesamowita.
Kuzyn w dwa lata postarzal sie piec. Podobnie z przyjaciolmi czesciej widujemy
sie, kiedy oni wpadaja do nas, bo w Polsce nie sposob sie z nimi umowic, tyle
pracuja i tacy sa zaganiani i wiecznie zmartwieni. Chyba za bardzo przesiaklismy
tutejsza luzacka atmosfera i za bardzo cenimy styl zycia, jaki mamy.

[utrzymanka]

cherry, zauwazylam dokladnie to samo zjawisko wsrod moich
znajomych /rodziny w kraju. Nie zacheca do powrotu.

[ally]

> Ale ta nerwowa i zaganianie i jakas taka ciezka atmosfera jest niesamowita.

ja też mam wrażenie, że w Polsce się nie pracuje, tylko zap******. co gorsza, za
kiepskie pieniądze.

[cherry.coke]

Te pieniadze moga byc nawet dobre. Ale strasznie duzo sie za nie sprzedaje w
kwestii stresu, frustracji, bycia na smyczy, wariackich wymagan czasowych.

[ally]

no tak, pieniądze mogą być dobre, jeśli będziemy abstrahować od tego, ile ludzi
KOSZTOWAŁO ich zdobycie.
dynema świetnie to opisała - ciężko wynegocjować pracę z domu, elastyczny czas
pracy itp.

[martaborys]

Wrocilismy do Polski w pazdzierniku 2008 roku. bylam w ciazy i
chcialam urodzic w kraju. dopuki pobieralam angielski macierzynski w
Polsce bylo ok,ale jak te pieniadzie sie skonczyly to jest ciezko. w
miedzyczasie dowiedzialam sie ze spodziewam sie kolejnego dziecka i
zdecydowalismy ze wracamy do uk, bym popracowala kilka miesiecy i
spowrotem poszla na macierzynskie- praca na mnie tam czekala dosc
dobra. maz dostal jednak prace w polsce dosc wyczekiwana i
postanowilismy zostac. teraz z perspektywy czasu to zaluje ze nie
wrocilismy. w uk sa lepsze warunki i zyje sie spokojniej, nie trzeba
martwic sie ze nie starczy do pierwszego. tesknota za rodzina i
przyjaciolmi owczem byla, ale teraz jak jestesmy w Polsce to
jakiegos super kontaktu nie ma. wiec na jedno wychodzi. radze
zastanowic sie przed powrotem kilka razy i nie kierowac sie emocjami
tylko na zimno spojrzec na cala sytuacje, ocenic obiektywnie za i
przeciw. nie sluchac nikogo tylko kierowac sie wlasnym dobrem bo jak
wiadomo - umiesz liczyc , licz na siebie. pozdrawiam

[dynema]

My bylismy blisko powrotu jakis czas temu - ze wzgledu na zdrowie
mojego ojca. Kupilismy juz nawet dom pod Warszawa, teraz jest
wynajmowany pod przedszkole prywatne….

U nas jedynym za byla bliskosc rodziny, ktora nas potrzebowala, tak
wiec argument zniknal wraz z poprawa zdrowia.

Przeciw (i dlatego nie zamierzamy wracac):

1) Szkola syna, ktory musialby przezyc szok zwiazany z przeprowadzka
do nowego srodowuiska
2) Zarobki- nawet jako prezesi spolek akcyjnych nie zarbialibysmy
tyle, a rodzina Mittalow nie jestesmy.
3) DUZY MINUS: Praca - duzo dluzsze godziny pracy, brak realnych
mozliwosci pracy projektowej ( czyli wpadanie w rytm 9-18 ktory nie
jest w moim stylu bo nie lubie powtarzalnosci), praca z domu co
najmniej raz w tygodniu jest ciezka do wynegocjowania( zdaniem moich
znajomych pracujacych w duzych spolkach w Warszawie).

Dodatkowo w Polsce nie ma siedziby glownej zadnej duzej
miedzynarodowej firmy, czyli trafilibysmy do oddzialu

Pozniej mielismy pomysl aby cos otworzyc, ale zrobilismy to w UK –
papierologia w Polsce nas dobila.

4) Prawie kazda podroz poza Europe oznacza koniecznosc lotu z
przesiadka.
5) Tu jest nasz dom, jest zrobiony pod nas, zaplanowany tak jak
chcemy. W Polsce musilibysmy przejsc przez gruntowny remont.
6) Uwielbiam Kensington Gardens I Hyde Park w ktorych moje dziecko
karmi wieworki ( i szczury), gdzie uczylo sie jezdzic na lyzwach,
gdzie spedzamy latem prawie kazda wolna chwile. Jakiekolwiek inne
miejsce nie bedzie sie wiazac z taka iloscia naszych wspomnien.

To sa moje argumenty, kazdy powiniem swoje wlasne za i przeciw
rozpisac, I w tym moga ci inni z argumentami pomoc, ale twoja
sytuacja moze byc diametralnie inna np. w UK mozesz wykonywac prace
ponizej wlasnych mozliwosci,a w Polsce masz szanse pracowac w
zawodzie, tutaj mozesz wynajmowac a w Polsce czeka wlasny dom itd…
Mi tez nie doskwiera az tak brak rodziny, bo jestesmy w Polsce co
najmniej raz w miesiacu, to tez pewnie ma znaczenie.

Jakakolwiek decyzje podejmiesz – powodzenia, zycze Ci abys byla
szczesliwa.

[lady_nina]

wróciliśmy po ponad 4 latach i jestem zadowolona, ale ja generalnie z życia zadowolona jestem być może za kolejne parę lat znowu gdzieś wyjedziemy, ale my lubimy być w drodze, poznawać nowe kultury, a ja korporacyjne zwierzę, więc kto wie, gdzie za chwilę wyląduje.
Do Polski wróciłam w ramach umowy z tym samym pracodawcą, na wysokie stanowisko - więc bezstresowo od strony pracowej i środków na życie.

a tak btw - jak można powiedzieć o Brytyjczykach, że są ułomni? uwielbiam brytyjską bezpośredniość - ale fakt faktem, że trzeba się do niej przyzwyczaić, a tym samym dopuścić do siebie myśl, że są na świecie ludzie, którzy mogą myśleć inaczej niż ja i też są fajni

[uffa1]

My wróciliśmy do Polski po 5-letnim pobycie w Szwajcarii. Mieliśmy do wyboru,
albo zostać na kolejne 5 lat (kontrakt męża), albo powrót.
Wróciliśmy 4 lata temu i absolutnie nie żałujemy.
Żyje nam się bardzo dobrze i mimo iż mam pewien sentyment do Szwajcarii lepiej
jest mi w PL.
Ale warto się jest zastanowić nad powrotem do PL, nad perspektywami pracy.
My wracając do Pl, wiedzieliśmy obydwoje z mężem gdzie będziemy pracować.
Mamy w rodzinie przypadek, gdzie rodzina (dobrze prosperująca w Irlandii)
wróciła do kraju z głową pełną pomysłów, niestety nic z tego nie wypaliło, a Oni
są w tym momencie zdesperowani (wrócili 2 lata temu) i chcą wrócić z powrotem do
Irlandii, tylko że znowu będą musieć zaczynać wszystko od początku.

Każdego sytuacja jest inna i każdy sam musi sobie odpowiedzieć na pytanie i
każdy sam musi wiedzieć jakie ma perspektywy pracy w PL (bo o to się wszystko
niestety rozbija).

[malwinka81]

My wrocilismy z uk pol roku temu z dwulatka. Tu wlasne m4 w bloku na 4 pietrze,
tam wynajmowany m4 ale dom z ogrodkiem. Tu maz ma 1500zl/mc + zadnej pomocy
socjalnej, tam 1500funtow + zasilek na dziecko + tax credit i inne. Ja tam
studiowalam, tu tez wrocilam studiowc (przerwalam po 3 roku i teraz mam ostatni
piaty rok, aby moc sie reaktywowac). W uk super zlobek, prawne wymaganie jednej
opiekunki na troje dzieciaczkow, przyjsc mozesz kiedy chcesz, sprawdzic, wymagac
diety itp, koszty zlobka pokrywala uczelnia- tu na 10 dzieciakow jedna
'nauczycielka', cena kosmiczna, warunki srednie. Przyjechalismy bo tesknilismy,
bo chcielismy podrzucic babci dziecko i wyjsc sami w dwojke...obiadkow
rodzinnych mamy juz dosc, a na wyjscia brakuje kasy...i generalnie nam sie nie
chce juz kombinowac i stresowac, standard zycia kompletnie inny...

[minnie8]

i sorki unkumanka,że nie było na temat
aczkolwiek nigdy na obczyźnie nie bywałam wiem,że wszędzie dobrze a
w domu najlepiej.Nawet kiedy wyjadę w góry to nad morze wrócić muszę
po tygodniu i już.Mimo tego,że w górach sezon trwa cały rok a lato
na morzem ostatnio nędzne

[emilly4]

Pamietaj unkumanka (??), zeby nie wyjezdzac na tzw. "Jana"
Macie swoje mieszkanie- to swietnie, super poczatek!!
Maz ma zasilek, Ty powinnas juz szukac pracy w miescie! Wysylaj
papiery, pisz o tym, ze jestes za granica, targuj swoje zarobki i
tak dalej. Nie wyjechalabym nie majac na 100% zapewnionego zarobku.
Z zasilkami roznie to bywa.
Dla Ciebie i dla twojego dziecka z pewnoscia lepszy bedzie powrot do
rodziny i znajomych...ja juz sie nie moge doczekac wyjazdu.
Wiadomo, ze troszke wsiaklismy w te klimaty, mamy swoje ulubione
sklepy, cieple domki (z czynszem niestety), katalog Argosa zawsze
pod reka ...ale kiedys trzeba zrobic ten krok i jak nie musimy byc
za granica, to wrocic do siebie
Powodzenia!

[green_shamrock]

w IE (Republik of Ireland, zeby nie było watpliwosi )4 lata z dzieckiem dużym
już i mezem ,wracac nie zamierzamy ,w zadnym wypadku , a pomijajac fakt ze
niestety 2 osoby z naszej trójki wymagaja stałej opieki i monitoringu medycznego
,przyszłosciowo pewnie i leczenia ,co zupełnie wyklucza powrót do Pl z racji
poziomu i mozliwosci służby zdrowia , pomijajac standard zycia i jakosc ,nie
wrócimy po prostu dlatgeo bo TU w IE ludzie sa inni ,bardziej na luzie "NO
PROBLEM" i to Nam odpowiada ,do PL jezdze zobaczyc sie z rodzina i odwiedzic
ulubione miejsca, ale wrócic -nie ,choc by dlatego ze wiekszosc ludzi z błahych
spraw robi jatki i przepychanki ,ten wątek jest małą próbką gdzie życzliwosc ?

a propos, tez jestem z Łodzi i nie widze zadnych perspektyw w tym miescie
,bardzo nad tym ubolewam ze wzgledu na moich bliskich którzy tam zyją ,to miasto
bez przyszłosci ..jak na razie

[jkl13]

Ja co prawda nie emigrantka (jakoś całkiem fajnie ułożyło nam się
życie w PL), ale szwagier na emigracji (od 5 lat w UK) i mam takie
pytanie - skoro jedynym "za" powrotem jest tęsknota za rodziną, nie
da się tej tęsknoty poskromić inaczej? W dobie internetu, komórek i
tanich linii lotniczych? Można przecież raz w miesiącu wsiąść w
samolot i przylecieć do rodziny na weekend. Co więcej, można
rodzinie zasponsorować tanie bilety, coby przylecieli do was
(teściowie ostatnio lecieli do szwagra w cenie 20 zł za bilet w obie
strony).
Jaką masz pewność, że w Łodzi dostaniecie pracę? A jak będziecie
musieli jej szukać np. w Warszawie? Wtedy też nie będziecie mieli
kontaktu z rodziną.
Moim zdaniem można wracać, jeśli ma się ZAPEWNIONĄ pracę w PL.
Inaczej to nie ma sensu. Bo żaden kontakt z rodziną,nawet ten
najbliższy, nie nakarmi waszego dziecka i nie opłaci waszych
rachunków.

[kropkacom]

> Moim zdaniem można wracać, jeśli ma się ZAPEWNIONĄ pracę w PL.
> Inaczej to nie ma sensu.

Też uważam że to kozactwo wracać do Polski z nadzieją że się "coś" znajdzie. Tak
się składa że doświadczenie z pracy za granicą nie zawsze procentuje w kraju. A
pensje są nadal jakie są. Oczywiscie na forum pełno tych co dobrze zarabiają ale
ile ich jest w realu? No i poza Warszawą też są inne miasta Wszystko to piszę
(mimo iż też nie mieszkam w Polsce) z doświadczeń rodziny i znajomych. Wracać do
konkretnej pracy albo szukać na odległość. To oczywiście trudniejsza opcja i
droższa ale się opłaca.

Sikam.....

[18_lipcowa1]

Można przecież raz w miesiącu wsiąść w
> samolot i przylecieć do rodziny na weekend. Co więcej, można
> rodzinie zasponsorować tanie bilety, coby przylecieli do was
> (teściowie ostatnio lecieli do szwagra w cenie 20 zł za bilet w
obie
> strony).


Buahahaa! Właśnie kto siedzi w Pl i nosa z niej nie wystawił, a ma
za granicą szwagrów/kuzynów i inne pociotki to lubi tak twierdzić.
Ja muszę państwu ten mit obalić niestety. Mało który emigrant tak
sobie luzacko lata raz na miesiąc. Bo :
-nie każdy żyje w wielkich miastach gdzie lotnisko ma jak przystanek
autobusowy, więc oprócz lotu trzeba organizować transporty z i na
lotniska
-założmy że wylatuje w sobotę rano tak? no więc 2-3 godziny czekania
na lotnisku, 2 godzinny lot, potem dojazd 2 godziny z lotniska,
odpoczynek i z soboty zostaje mi wieczór, a niedzielę rano już muszę
sie pakować na lotnisko- WTF? jaki weekend? o jakim weekendzie
mówisz?
-tanie linie to mit, rzadko kiedy można sobie dopasować lot do tego
kiedy chcemy lecieć, zwłaszcza raz na miesiąc, to musiałabym nic
innego nie robić tylko bukować lot za lotem, na każdy miesiąc
- ludzie PRACUJĄ wiesz? i mają jakieś 20-28 dni urlopu, jakbym
latała co miesiąc, nawet wykorzystując tylko np piątek to wiele bym
straciła
-ludzie w Polsce też PRACUJĄ, np takie babcie, wiesz? przed moją
mamą i teściową jeszcze kupa lat pracy, wiec one nie mogą tu sobie
przyjechać na pół roczku i spędzać milusio czas z wnusiami
- fundować bilety, jasne można, tylko chyba nie co miesiąc?
- nawet jak ktoś nas odwiedzi, nawet raz na miesiąc, to osoba
odwiedzona też musi wziąć wolne? a już go nie ma bo przecież bo ileż
mozna miec urlopu?

Więc prosze mi przestac pitoloc głupoty o tych comiesiecznych
wizytach, bo to bzdura jest.
Sama latam 2 razy do roku i wszyscy ktorych znam również.

[utrzymanka]

To prawda co pisze lipcowa. Pozostje skype z kamerka

[unkaunka]

Bardzo dziękuję tym, które odpowiedziały na temat moje postu! Kontakt przez
internet to niestety nie to samo Chciałabym, zeby moje dziecko miało inny
kontakt z rodziną niż za pomocą "kabli". Niestety niestać mnie na to, żeby latać
co miesiąc do Polski,latam dwa razy w roku tylko moja rodzina od czasu do
czasu przyleci, ale oni też pracują i nie mają nie wiadomo ile urlopu
niestety. Po za tym mieszkam w małej wiosce do lotniska mam 3 godziny drogi, a
to kolejny problem Ja nie chce wracać tylko ze względu na rodzinę. Po prostu
juz nie podoba mi się życie na angielskiej wiosce, wiem, że może w większych
miastach żyje się lepiej, ale tu jest po prostu nudno, nie ma gdzie wyjść,a
nawet jakbyśmy chcieli jechać sami gdzieś na wieczór, to nie mam z kim dziecka
zostawić! Zdaję sobie sprawę, że w Polsce jest ciężko i że życie nie jest
kolorowe. Na razie zastanawiam się tylko nad powrotem, dlatego też chcialam się
Was drogie mamy zapytać czy jeśli wróciłyście to czy żałujecie.Ja jeśli nie będę
pewna, że znajdę prace to nie wróce, bo co z tego, że mam mieszkanie, jak nie
będę mogła za nie zapłacić

[18_lipcowa1]

po prostu jedz i zobacz

najwyzej wrócisz, nic nie stoi na przeszkodzie, zelaznej kurtyny juz
nie ma

[cherry.coke]

Mysle, ze masz duuuuzo do przemyslenia. Jest sporo waznych powodow powrotow do
kraju, ale akurat nudzenia sie w jakiejs miescince bym do nich nie zaliczyla.
Moze sprobuj najpierw wiekszego miasta w UK i wtedy zdecyduj, czy tesknisz za
innym trybem zycia czy za Polska jako taka?

[marianna72]

Jeszcze do tych wymienionych przez lipcowa bym dodala ,ze nie kazdy
ma jedno dziecko i male.Nas jest np piecioro 2 doroslych trojka
dzieci .Dzieci maja szkole lekcje do odrabiania, przyjaciol tu i w
weekend chca sobie odpoczac a nie lazic po lotniskach ( pomijajac
fakt ,ze np moj najstarszy ma szkole rowniez w sobote)
Poza tym te tanie linie przestaja byc juz takie tanie kiedy trzeba
zaplacic bilet dla 5 osob
Podobnie jak inni latam do polski 1-2 razy w roku .Rodzice
przyjezdzaja rowniez 1-2 w roku .Zawsze kiedy maja przyjachac nie
moge sie doczekac , kiedy juz sa nie moge sie doczekac kiedy
wyjada)Dom duzy ale w siodemke wypelniamy go calkowicie to nie to
samo co moc odwiedzic rodzicow na 2 godzinki a potem wrocic do siebie

[kropkacom]

Ja nie do końca rozumiem tą tęsknotę. Potem zamieszkacie przy rodzinie i
będziecie jęczeć że się wtrącają, robią wam najazdy bez zapowiedzenia itd.
Dojdzie kłopot ze znalezieniem pracy, przedszkola, żłobka. Potem okaże się że to
co wydawało wam się normalne za granicą w Polsce graniczy z cudem I całą
tęsknotę szlag trafi.

[unkaunka]

ja wiem o tym. Chociaż co do wtrącania się rodziny to wiem, ze tak nie będzie. Moja mama nieraz mi cos doradza, ale nie jest to na zasadzie wtrącanie i jak dziecko z nią zostaje to daje mu jeśc co ja powiem i robi to o co ją prosze, więc nie jest tak, że ja mówię mamo daj mu marchewkę, a mama po kryjomu da mu kapuśniakmoże mieszkasz w większym mieście, dlatego nie wiesz jak to jest kisić się na takim zadupiu Tęsknie ogólnie za tym co polskie, za rodziną, za tym, że idę i wiem, że na 100% zrozumiem o co komuś chodzi!Nie wiem jak jest teraz w Polsce tak do końca, ale moja mama mówi, ze możemy wracać, ona same dopiero co szukała pracy, bo wróciła z UK, ale ja się mimo to obawiam A żłobek mam blisko domu, bardzo dobry, przedszkole jeszcze bliżej, jedyne co to praca i tylko dlatego mam obawy.Jeżeli chodzi o służbę zdrowia to ta tutaj również pozostawia wiele do życzenia. Poszłam z małym bo strasznie kaszlał, a ona do mnie wróć jak będzie miał gorączkę

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> Ja nie do końca rozumiem tą tęsknotę.

Zdaję sobie sprawe ze ty wielu rzeczy nie rozumiesz.

Potem zamieszkacie przy rodzinie i
> będziecie jęczeć że się wtrącają, robią wam najazdy bez
zapowiedzenia itd.
> Dojdzie kłopot ze znalezieniem pracy, przedszkola, żłobka. Potem
okaże się że t
> o
> co wydawało wam się normalne za granicą w Polsce graniczy z
cudem I całą
> tęsknotę szlag trafi.



Kazdy kraj ma swoje plusy i minusy.
Ja zobacze jak jest, jak bedzie zle to nie bede narzekala tylko tu
wroce. Tak jak teraz - źle mi, to nie smędzę o tym tylko jade do PL.

[kropkacom]

Lipiec, nie sil się na złośliwość Mam dzieci, rodzinę i nie pakuje mojego
majdanu za każdym razem jak mi się zatęskni Oczywiscie życzę ci powodzenia.

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> Lipiec, nie sil się na złośliwość Mam dzieci, rodzinę i nie
pakuje mojego
> majdanu za każdym razem jak mi się zatęskni

Nie, no ty po prostu nie za bardzo masz wyjscie, bo jezdzisz tam
gdzie ci męża rzucą.
My MAMY wybór.

[kropkacom]

Ke? Mi męża nie rzucają nigdzie. To była nasza decyzja że chcemy wyjechać. Ani
tylko męża, ani tylko moja. NASZA. Kapujesz Lipiec?

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> Ke? Mi męża nie rzucają nigdzie. To była nasza decyzja że chcemy
wyjechać. Ani
> tylko męża, ani tylko moja. NASZA. Kapujesz Lipiec?

No i moja decyzja też jest MOJA, więc nie rozumiem dlaczego szydzisz
z niej, nazywając roczne przemyślenia, dyskusje i przygotowania - ''
jechaniem bo mi się zatęskniło''.

[unkaunka]

staram się nie smęcić... ja po prostu nie jestem tak odważna, żeby spakować
graty i wracać. Mam dziecko i dla mnie najważniejsze jest, żeby miało co jeść

[11anetta]

ja tez mieszkalam na zadupiu zagranica kilka lat.Wrocilam bo tak mi sie zycie
nieszczesliwie ulozylo.Zaluje prawie kazdego dnia.Z praca bardzo ciezko w
sklepach bardzo drogo itp.

Tym ,ktorzy chca wrocic dodam jeszcze to ,ze im dzieci wieksze tym gorzej.W
momencie jak zaczna chodzic do szkoly zagranica beda miec przyjaciol to juz
wsiakna.Pozniej studia itp a rodzice no coz....pewnie beda tam siedziec razem z
dziecmi.

taka nasza posrana dola bo czyz nie lepiej byloby urodzic sie w kraju,w ktorym
mamy dobra i godna prace,w kraju w ktorym poprostu da sie zyc bez dziur i spalin.

UNKAUNKA nawet jak ci powiem zostan bo nie warto wracac to i tak zdecydujesz sie
wrocic bo cie tu pprostu ciagnie.pozdr

[najma78]

Unkaunka ja co prawda wracac nie zamierzam, uwazam, ze to gdzie sie chce
mieszkac to osobisty wybor. Jesli moge cos radzic to pamietaj o dziecku, chodzi
mi o to, ze wiele rodzin majac male dzieci wyjzezdza, dzieci rosna, pozniej ida
do przedszkola, szkoly, potem rodzice robia zwrot i wracaja, niestety najgorzej
wychodza na tym dzieci, one o tym nie powiedza ale cierpia, stresuja itd. To
powazna decyzja i musi byc dobrze przemyslana, niektorzy radza ''sprobuj,
najwyzej za kilka lat znowu przyjedziesz do UK'' a co z dzieckiem? Ono
przyzwyczai sie do rodziny, znajomych, miejsc, przedszkola itd, bo przeciez
wracajac z zamieram na stale, zakladajac czarny scenariusz ze sie nie uda bedzie
to kilka lat, mysle, ze warto sie nad zastanowic. Powinnas zorientowac sie sama
jakie sa mozliwosci stylu zycia w Pl dla ciebie, co zamierzasz robic po
powrocie, zapytac jaki jest czas oczekiwania na miejsce w zlobku i przedszkolu,
jaka prace podejmie partner itd. porownac to do stanu w UK i do tego co
chcialabys tu osiagnac, czy jes moliwosc przeprowadzki, podjecia nauki,
znalezienia pracy. Jaka pomoc od systemu otzrymacie w UK a jaka w PL, staraj sie
realnie spojrzec na wasze mozliwosci, natomiast decydujac sie na zycie tu
tesknota zawsze bedzie towarzyszyc, ale i z tym mozna sobie poradzic. Ty musisz
ocenic swoje sily.

[unkaunka]

no właśnie ze względu na dziecko zastanawiam się czy wrócić, bo wiem, że jeśli
stąd nie wyjedziemy zanim mały pójdzie do przedszkola w UK to już nie
wyjedziemy, bo nie chce zrobić mu właśnie tego o czym piszesz, tu pozna kolegów,
przyzwyczai się do wszystkiego i uważam, że nie miałabym prawa tego mu odbierać
i to samo w drugą stronę, jeśli pójdzie w Polsce do przedszkola to już nie będę
chciała wrócić, no chyba, ze mnie życie pod ścianą postawi...

[unkaunka]

niektórym z Was wyda się śmieszne, że się o takie coś pytam na forum, każdy ma
inne potrzeby inne predyspozycje itp. Ale jednak daje mi to jakiś tam obraz
życia w Polsce. Ja osobiście znam tylko dwie pary, które wróciły do kraju i one
nie żałują... na pewno bez względu na to co napiszecie, ja sama podejmę decyzję
najlepszą dla mnie, ale Wasze opinie mimo wszystko tą decyzję mogą pomóc mi
podjąć...

[18_lipcowa1]

dziecko ma 6 mies
zdazysz pojechac i wrocic w razie co bez krzywdy dla niego

[najma78]

Lipcowa, niekoniecznie, dziecko przyzwyczai sie do dziadkow, rodziny, znajomych,
przedszkola, teraz twoje dziecko jest niemowleciem ale zobaczysz pozniej gdy
bedzie mialo 2-3 i wiecej lat.

[18_lipcowa1]

najma78 napisała:

> Lipcowa, niekoniecznie, dziecko przyzwyczai sie do dziadkow,
rodziny, znajomych
> ,
> przedszkola, teraz twoje dziecko jest niemowleciem ale zobaczysz
pozniej gdy
> bedzie mialo 2-3 i wiecej lat.


Ja mowię, ze dlatego teraz próbuję bo jest mala. Cięzej by mi bylo
gdyby miala z 5 lat.
A tak zdazy sie przyzwyczaic do Polski, a jesli wyjedziemy bo nam
sie nie uda to nie bedzie jeszcze chodzila do przeszkola ani nie
bedzie miala jakichs regularnych znajomych.
A dziadkowie- no cóz, tutaj jest mi bardzo przykro,,,

[kropkacom]

> No i moja decyzja też jest MOJA, więc nie rozumiem dlaczego szydzisz
> z niej,

Żeby było jasne, zwisa mi co robisz. Co to za gadanie, jak ci się nie uda to
możesz tu znowu wrócić? A tęsknota ... No cóż, to ostatnie czym bym się
sugerowała planując życie. Dzisiaj w dobie komórek, internetu i samolotów można
wiele z tą tęsknotą zrobić. Jak się chce oczywiście. Wracać tak ale do nagranej
pracy chociaż dla jednego z was i z oszczędnościami.

[18_lipcowa1]

> Żeby było jasne, zwisa mi co robisz. Co to za gadanie, jak ci się
nie uda to
> możesz tu znowu wrócić? A tęsknota ...


No cóż widzę, że trzeba dużymi literami? Chcę wrócić z wielu
przyczyn. Bardzo bardzo wielu.
I mam nadzieję że mi się w PL uda i nie będe musiała wracać.
Jesli jednak bedzie tak fatalnie jak ponoć w Polsce jest, ze
frustracja z powodu braku kasy/ innego stylu zycia będzie mi
odbierała radosc zycia i nie da rady nic z tym zrobić- zmienic
pracy, doszkolic sie, zrealizowac plan swojej działalnosci, jesli
wyczerpią sie wszystkie wyjscia i nadal bedzie źle to uznam, że
spróbowalam, że muszę tęsknotę jakos sobie przetrawić i dla dobra
całej rodziny wrocic do UK.



cóż, to ostatnie czym bym się
> sugerowała planując życie. Dzisiaj w dobie komórek, internetu i
samolotów można
> wiele z tą tęsknotą zrobić.


Ty tak,ja nie - to jest różnica.
W dobie komórek, skypa - wiesz ja dziękuję za taki kontakt. To żaden
kontakt. Tanie linie i samoloty już wyjaśniłam kilka postów niżej.

[kropkacom]

Wiesz, ja nie lubię takiego myślenia że w razie czego przerzucę się i rodzinę
jak worek z powrotem.

> W dobie komórek, skypa - wiesz ja dziękuję za taki kontakt. To żaden
> kontakt. Tanie linie i samoloty już wyjaśniłam kilka postów niżej.

Tak, ja nie narzekam na kontakt Kilka razy w roku się widzimy. Przynajmniej
dwa razy w komplecie (rodzice, rodzeństwo). Nie mam potrzeby niedzielnych
obiadków u mamy.

[18_lipcowa1]

> Wiesz, ja nie lubię takiego myślenia że w razie czego przerzucę
się i rodzinę
> jak worek z powrotem.

Jaki worek? No nie żartuj sobie. Są rodziny które całe życie
podróżują, przenoszą się, migrują. Ty też zdaje się jak worek się
gdzies tam rzuciłaś i też do konca nie wiesz co Ci zycie przyniesie,
wiec sie nie mądruj.
Z resztą ja powtarzam, to jest opcja ostateczna,zanim bym wyjechała
zrobię wiele by tego jednak nie robić
Z resztą czemu tęsknota nie może byc powodem? Tak samo z róznych
powodów ludzie zostają: praca, kasa, styl życia, przyjaciele. I
tak samo z róznych wyjeżdzają.


> Tak, ja nie narzekam na kontakt Kilka razy w roku się widzimy.
Przynajmniej
> dwa razy w komplecie (rodzice, rodzeństwo).


No cudnie. Zazdrosić czy jak?
Gdzie żyjesz?Pisałaś że w Czechach? To się znowu nie mądruj, bo to
bliżej niż UK.

Nie mam potrzeby niedzielnych
> obiadków u mamy.


A ja mam. I co w związku z tym?

[kropkacom]

Nie rozumiesz. Ja nie lubię takiego niezdecydowania, próbowania, cofania się,
narażania się na frustracje. Zwłaszcza jak już jest dziecko. W samym
podróżowaniu nie widzę nic złego.

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> Nie rozumiesz. Ja nie lubię takiego niezdecydowania, próbowania,
cofania się,
> narażania się na frustracje. Zwłaszcza jak już jest dziecko. W
samym
> podróżowaniu nie widzę nic złego.

Rozumiem, czepiasz się.
Ja też nie lubię. Nie lubię smędzenia, myślenia ''a co by było
gdyby'', narzekania, również właśnie niezdecydowania, życia na
zasadzie ''nie jestem do końca pewna swego wyboru'', więc chętnie
spróbuję zwłaszcza, że okoliczności sprzyjają. Bo chcę, bo
potrzebuję, bo nie chcę miec pretensji, że nie spróbowałam, bo się
bałam, bo nie chciałam jak to nazywasz ''ciągać rodziny'' itepe
itede.
Dlatego właśnie działam, próbuję, mąz jest za ,córka póki mała
będziesz szczęsliwa tam gdzie będą jej szczęsliwi rodzice.
Mam kupę znajomych którzy mówią, że też by chcieli, ale sie boją, że
nam zazdroszczą, że próbujemy, znam ludzi którzy od 25 lat na
emigracji ''wracają'' co roku i nic. Nie lubię gadania bez
działania, więc działam.
Do UK i tak przyjechałam na jakiś czas i ten czas sie teraz konczy.
Jadę do Polski, może się coś dla nas tam zmieniło i spróbujemy. Mamy
plany- nie jedziemy na wariata i na ''jakoś to będzie''.
Jeśli się uda to super, bede szczesliwa.
Jesli nie - zdecyduję się tu wrocić, bo wiem jak tu jest i jak tu
się zyje.
I tez bede szczesliwa, jakoś sobie to przetłumaczę, odnajdę dobre
strony bycia tutaj i zapomnę o powrotach na jakiś czas.
Poza tym z natury jestem pogodna i zadowoloną osobą, więc nie boję
sie o frustracje. Daleko mi do nich bo zmieniam coś, jesli mi nie
pasjue.

[kropkacom]

A jeszcze, na mapie to może i mam blisko do Polski ale zamiast 2 godzin w
samolocie jadę 11 godzin autem do rodzinnego domu

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> A jeszcze, na mapie to może i mam blisko do Polski ale zamiast 2
godzin w
> samolocie jadę 11 godzin autem do rodzinnego domu


Po raz kolejny tłumaczę, że podróż samolotem to nie są nigdy 2
godziny. Dodaj odprawy, bagaże, transport z lotniska.
Wiec proszę nie mówić mi nic od 2 godzinnych lotach, bo mi podróż do
Polski zabiera 2 na lotnisko, 2 na lotnisku, 2 lotu i 2 z lotniska.

[hanalui]

kropkacom napisała:
Cytat
> Ja nie do końca rozumiem tą tęsknotę. Potem zamieszkacie przy
rodzinie i
> będziecie jęczeć że się wtrącają, robią wam najazdy bez
zapowiedzenia itd.
> Dojdzie kłopot ze znalezieniem pracy, przedszkola, żłobka. Potem
okaże się że t
> o
> co wydawało wam się normalne za granicą w Polsce graniczy z
cudem I całą
> tęsknotę szlag trafi.

Ale niektorzy juz do konca zycia tak beda miec, czy beda tu, czy
tam, czy wroca, czy nie zawsze bedzie cos nie tak...zawsze bo
wiadomo ze wszedzie dobrze, gdzie nas nie ma

Ja na razie nie wracam i bede robic wszystko by nie wracac

[croyance]

Ej no, Lipcowa, mow za siebie. Znam wiele osob, ktore z Londynu na
kazdy weekend leca do Chicago, i nikt nie robi z tego wielkiego
problemu. Mam znajoma, ktora co 2 tyg. leci na zjazd (studiuje w
Polsce).
Pracowalam tez z kilkoma osobami, ktore 'dojezdzaly' do biura z
Amsterdamu, 3 razy w tygodniu, a juz prawdziwym hitem byl gosc, ktory
co 12 dni przylatywal z NZ. Jesli pracujesz w wielkij firmie, to jest
normalne, ze tak latasz, a jeden lot miesiecznie to zaden wydatek.

[croyance]

Dodam, ze mnie samej zdarzalo sie co tydzien latac gdzie indziej (nie
do Polski akurat) i jakkolwiek jest to meczace, da sie wytrzymac -
chociaz potem sa takie sceny, ze stoi czlowiek na lotnisku i pojecia
nie ma, w jakim jest kraju, ani po co tam przyjechal.

[18_lipcowa1]

ty wiesz co ty piszesz???????

[croyance]

?
Dziele sie doswiadczeniem innym od Twojego.

Jasne, ze jesli nie ma pod nosem lotniska, to logistyka co weekendowych
wypraw jest trudna, ale wszystko sie da zrobic.

[18_lipcowa1]

croyance napisała:

> ?
> Dziele sie doswiadczeniem innym od Twojego.


No tak takich ludzi to i ja znam tylko co z tego jesli mowimy o
garstce osób?
A my tu gadamy o przecietnym kowalskim a nie pracownikiem korporacji
ktory jezdzi w delegacje co tydzien.


> Jasne, ze jesli nie ma pod nosem lotniska, to logistyka co
weekendowych
> wypraw jest trudna, ale wszystko sie da zrobic.

Jasne ze sie da. Mozna nawet poleciec na ksiezyc tylko po co?

[croyance]

Ale napisalas 'Ja muszę państwu ten mit obalić niestety. Mało który
emigrant tak sobie luzacko lata raz na miesiąc.'

a ja na to mowie, ze znam wielu, ktorzy tak lataja, w tym ja (z tym, ze
akurat nie Polski), chociaz do najbogatszych zdecydowanie nie naleze.
Jest to kwestia organizacji.

[18_lipcowa1]

croyance napisała:

> Ale napisalas 'Ja muszę państwu ten mit obalić niestety. Mało
który
> emigrant tak sobie luzacko lata raz na miesiąc.'


Bo mało który.

>
> a ja na to mowie, ze znam wielu, ktorzy tak lataja, w tym ja (z
tym, ze
> akurat nie Polski), chociaz do najbogatszych zdecydowanie nie
naleze.
> Jest to kwestia organizacji.


No jasne,ze organizacji tylko nie kazdysie moze tak zorganizować.

[cherry.coke]

Croyance, ale takie latanie dla osob rodzinnych to nie to samo. Lecisz i jestes
gosciem, a nie tym, kim bylas. Mnie to styka akurat, ale jesli czyims
priorytetem jest zycie rodzinne (poza ta bezposrednia komorka rodzina), to bez
powrotu nawet z lataniem ma tylko namiastke.

[a_gurk]

Bo dobrze jest mieszkać za granicą w pobliżu wiekszego lotniska i do
Polski przylatywać akurat do tej miejscowości, gdzie jest rodzina
np. pobliże Londynu-Warszawa, Gdańsk, Katowice, NY, Amsterdam.
Gorzej gdy, jak już pisała Lipcowa, do najbliższego międzynarodowego
lotniska masz ok. 2,5 godziny samochodem (jak nie ma korków
oczywiście), a z polskiego lotniska do rodzinnej miejscowości
przyjemność 5 godzinnej przejażdżki koleją polską (3 pociągi
bezpośrednie, 2 z przesiadkami, ostatni o 5 po południu). W dodatku
sie złożyło, że masz 2 małych dzieci, które jednakowoż skończyły 2
lata i najczęściej się nie łapią na żadne samolotowe promocje (99% z
nich dotyczy biletów dla dorosłych). Słonko, koszty i finansowe i
czasowe i związane z wymęczeniem rodziny nie są warte comiesięcznych
wypraw. Przestań więc mówić o organizacji, logistyce itp. ludziom o
nieco innej niż Twoja sytuacji życiowej. Więcej empatii, proszę.

[hanalui]

croyance napisała:
Cytat
> Znam wiele osob, ktore z Londynu na
> kazdy weekend leca do Chicago, i nikt nie robi z tego wielkiego
> problemu. Mam znajoma, ktora co 2 tyg. leci na zjazd (studiuje w
> Polsce).
> Pracowalam tez z kilkoma osobami, ktore 'dojezdzaly' do biura z
> Amsterdamu, 3 razy w tygodniu, a juz prawdziwym hitem byl gosc,
ktory
> co 12 dni przylatywal z NZ. Jesli pracujesz w wielkij firmie, to
jest
> normalne, ze tak latasz, a jeden lot miesiecznie to zaden wydatek.
>


Ale to co opisalas to nie loty na luzaka na ploteczki z familia
tylko praca, zobowiazania

[jkl13]

To fantastycznie lipcowa, że latasz dwa razy do roku i to ci wystarcza. Widać to
nie tęsknota sprawia, że wracasz do kraju. Za to powiedz mi, co zyska autorka na
powrocie, skoro i tak nie będzie miała czasu dla rodziny (rodzice, wujkowie), bo
będzie pracować poza Łodzią? Jeśli komuś wystarczy spotkać się z rodziną dwa
razy do roku, to chyba nie ma znaczenia, czy mieszka w PL, czy na końcu świata...

[18_lipcowa1]

jkl13 napisała:

> To fantastycznie lipcowa, że latasz dwa razy do roku i to ci
wystarcza. Widać t
> o
> nie tęsknota sprawia, że wracasz do kraju.

Latam tyle bo wiecej NIE MOGE. A CHIAŁABYM.


Za to powiedz mi, co zyska autorka n
> a
> powrocie, skoro i tak nie będzie miała czasu dla rodziny (rodzice,
wujkowie), b
> o
> będzie pracować poza Łodzią? Jeśli komuś wystarczy spotkać się z
rodziną dwa
> razy do roku, to chyba nie ma znaczenia, czy mieszka w PL, czy na
końcu świata.
> ..


No jesli jej wystarczy to niech nie wraca

[unkaunka]

a czy ja napisałam, ze mi wystarcza?! Nie dlatego między innymi myślę o powrocie

[konwalka]

unkaunka, doskonale rozumiem twoja tesknote
tez mam taki loty, ze bania mala
a to wigilia sprzed trzydzistu lat mi sie kolacze, a to w zaspach
sniezych bym sobie polazila, to drzewo, co przed oknem mialam,
pewnie juz duze...
I tesknie
I w ogole w przyszlym tygodniu wracam

I siedze tutaj czwarty rok
ze szczesliwymi dziecmi
majac stala prace (ponizej kwalifikacji, bez porownania lepiej
platna niz w Pl w zgodzie z kwalifikacjami)

nie wiem, nikt ci nie doradzi wprost
to bardzo trudna decyzja
sprawdz szczegoly, upierdliwe do bolu szczegoly, a potem decyduj
czyli: mam obok domu zlobek- ok, sprawdz czy przyjma ci dziecko od
reki do tego zlobka
gdzie bedziesz pracowac
- bo jak w drugiej czesci miasta, to na ch.. ci zlobek pod domem,
lepiej tam, gdzie bedzie praca
- jakie bedziesz miala miesieczne oplaty, tzw. sztywne koszty a ile
zarobicie
na pomoc panstwa raczej nie licz


i tak bardzo nie przejmuj sie tym kaszlem nieleczonym (to ty
pisalas, tak?)
pamietaj, ze korzenie twoje sa w skoorwiale skorumpowanym kraju z
pierwsza, druga, trzecia, czwarta i piata wladza oraz firmami
farmaceutycznymi i ich psimi slugusami, wypisujacymi recepty na
wiadra
a tutaj, jak nie dostaniesz lekarstwa - najlepiej bardzo drogiego,
od lekarza, uwazasz sie za osobe zignorowana, zle potraktowana
jak ci kaze brac paracetamol, to dolaczysz do grona chichoczacych
wyznawcow antybiotyku "od naszej pani pediatry"
nieestety, zdalam sobie z tego sprawe tutaj, jak maz z synem wrocili
do domu od GP, oboje z wysoka goraczka (prawdziwa grypa) a ta im
kazala leczyc sie objawowo
JA poczulam sie bardzo skrzywdzona, ze nie dostali miliona recept
oraz nieprzydatnej ni cholery witaminy c
a potem sobie uswiadomilam, ze leki mamy za free, wiec po coz ten
lekarz niby ma wypisywac te recepty? zarabia miesiecznie tyle, ze
jak chce to sobie leci na urlop na GC ...

no i mam tutaj jeszcze lekarstwa pmigrenowe, za ktore nie musze
placic 5 dych za tabletke
a migrena to nie jest choroba egzaltowanych kretynek, to zmora
nachodzaca mnie co najmniej raz w miesiacu...

ciezko bedzie, wiem
zycze dobrego wyboru

[unkaunka]

ja nie z tych co czują się pokrzywdzone, bo dziecko na kaszel nie dostało
antybiotyku wręcz przeciwnie, antybiotyk to już jak nie ma wyjścia, ale jak
dziecko półroczne kaszle jak stary gruźlik to liczyłam chociaż, że doradzi jakiś
syropek homeopatyczny... Wiem, ze do żłobka czy przedszkola nie będzie problemu
z przyjęciem i o tyle dobrze, że jeśli ja nie będę mogła go odebrać to moze to
zrobić sąsiadka, babcia, tata. Co do opłat- rachunków to wiem, ze nie będzie
źle, bo w naszym mieszkaniu obecnie ktoś mieszka i wiem ile płaci. Nie wiem jak
z pracą, myślę, że na początek to jakąś pracę sie znajdzie, a potem można się
dokształcać i zmienić.. Ja pracuję na nocną zmianę i wizja takiej pracy do końca
życia mnie dołuje, a na zmianę nie ma co liczyć, bo tutaj też ciężko z pracą A
po za tym duszę się w tej wiosce co do migreny to niestety wiem o czym piszesz

[konwalka]

"Im gorszy kaszel dla ucha, tym latwiejszy do wyleczenia"- motto
mojej "starej" pani doktor

Jak dla mnie to troche za duzo u ciebi tych "mysle, przypuszczam,
jakas prace sie znajdzie, mozna"
T musisz wiedziec na pewno akurat
i pewna praca jest akurat najwazniejsza- pewna, stabilna, na umowem
z rzetelnymi regulrnymi wyplatami
pamietaj, ze przyzwyczailas sie, ze w kazdy piatk na twoim koncie
laduje okreslona kwota, tak?
w pl moze byc zonk
"alez pani rozumie, nie zaplacili mi jeszcze, dam zaliczke, w
przyszlym tygodniu powinno cos sie ruszyc; a na razie prosze sto
zlotych"- to zmora moich prac polskich

myslalas o wyjedzie do maista?
angielskie wioski sa cudne dla emerytow, fanow i dobrze sytuowanych
ludzi, ktorzy wracaja na lulu do swojej wioseczki po kolacji na
Soho

[najma78]

Witam. konwalka ma sporo racji z tymi angielskimi wioskami to tak jak z zyciem w
Londynie, to miasto dla mlodych, bezdzietnych, wyksztalconych i nastawionych na
robienie kariery.

Ja tez czasem tesknie, rzadko, ale jednak, wpadlabym do mamy na kawe, lub
poszlabym z przyjaciolka na pogaduchy, pojechlabym nad jeziorko czy do
pobliskiego lasu sosnowego na wycieczke rowerowa...
W PL mieszkalismy w bloku, tu mamy duzy dom i ogrod, znalazlam fajne miejsce do
zycia, mamy milych sasiadow ale nie przez sciane, spory ogrod,
kury...jednoczesnie do city mam 20 min. autem a do centrum town 10 min.
Znalezlismy nawet spokojne miejsca na rowerki...
Pracowalam kiedys na popoludnia teraz pracuje w takich godzinach jak chcialam
czyli 6godz. dziennie od 9-15.30, doksztalcam sie, nie mialam problemu z
miejscem w przedszkolu, korzystam z opiekunki licencjonowanej, kaszelki i
katarki nie sa problemem, nastawienie tut. medycyny na naturalne zwalczanie
infekcji bardzo mi odpowiada, bo widze pozytywne rezultaty, przy czym zadna
infekcja powazniejsza jeszcze zignorowana nie byla, leki organiczone do minimum
ale skuteczne, osobiscie, zadnych problemow ze skierowaniami do
specjalistow...Pomoc panstwa, wyplaty na czas, wieksza dostepnosc niemalze
wszystkiego, mniej stresu w zyciu, czesciej jestem usmiechnieta,
pogodna...Pomimo ze tesknie jak kazdy chyba to odnosze wiecej korzysci tu niz
mialabym w Pl.

[unkaunka]

konwalka napisała:

> "Im gorszy kaszel dla ucha, tym latwiejszy do wyleczenia"- motto
> mojej "starej" pani doktor

no tak tylko czy go leczyć? Bo powiedzieli mi, że mam przyjść jak będzie
gorączka A z resztą nie ważne... Mam nadzieję, ze kaszel szybko przejdzie..

> Jak dla mnie to troche za duzo u ciebi tych "mysle, przypuszczam,
> jakas prace sie znajdzie, mozna"

gdybym wiedziała na pewno to bym już dawno w PL siedziała, albo o powrocie nawet
nie marzyła aaa i pytań takich na forum bym nie zadawała...

> T musisz wiedziec na pewno akurat
> i pewna praca jest akurat najwazniejsza- pewna, stabilna, na umowem
> z rzetelnymi regulrnymi wyplatami
ja mam wypłaty co miesiąc wiem, że praca jest najważniejsza i

dopóki nie będę pewna, ze ją znajdę nie wrócę, bo tak jak już pisałam,
najważniejsze dla mnie jest, żeby moje dziecko miało co
jeść..

> "alez pani rozumie, nie zaplacili mi jeszcze, dam zaliczke, w
> przyszlym tygodniu powinno cos sie ruszyc; a na razie prosze sto
> zlotych"- to zmora moich prac polskich

ja długo nie pracowałam w Pl bo może jakieś pół roku. Po pierwszym roku studiów
wyjechałam do UK na 3 miesiące, a siedzie prawie 4 lata. I pracując przez ten
czas w PL takich sytuacji nie miałam.Lubiłam swoją pracę w PL i gdyby nie kredyt
który musieliśmy wziąć, z przyczyn o których pisać nie chcę to nie musielibyśmy
wyjechać.
>
> myslalas o wyjedzie do maista?
> angielskie wioski sa cudne dla emerytow, fanow

nieraz myślałam, ale zawsze był strach o pracę, a teraz jak jest dziecko to jest
jeszcze większy strach. Pomoc od państwa jest owszem, ale nieraz za nim tą pomoc
Ci przyznają to już nie masz co dziecku jeść dać(znam osobę, która miała taką
sytuację)Po za tym przynajmniej tutaj odczuwalne jest inne traktowanie polaków...

[misi24]

unkaunka napisała:
"Po za tym przynajmniej tutaj odczuwalne jest inne traktowanie polaków."
Co przez to rozumiesz???
Ja jestem w UK kilka lat, ale planuję powrót na początku przyszłego roku, najpóźniej latem. Decyzja podjęta! Teraz pomału przygotowujemy się do zmian. Tobie życzę szczęścia i powodzenie nie zależnie od tego jaką decyzje podejmiesz

[unkaunka]

misi24...
miałam na myśli to np. że mój M nie może zmienić stanowiska, bo po prostu jest
polakiem. Podają mu jakieś bzdurne powody odmowy, bo te stanowiska są dla
anglików, bo tam nie trzeba fizycznie pracować aż tak ciężko. Przez to mamy
problem i nie wiem czy uda mi się wrócić do pracy, a chciałabym. Ja jeśli bym
zdecydowała się wrócić to też dopiero na przyszły rok i albo na święta, albo
późną wiosną. A masz w Polsce pewną pracę?Jeśli oczywiście mogę zapytac?

[misi24]

Mam trzy miejsca na oku. Ale to jeszcze ponad rok. A co do traktowania polaków i innych emigrantów to zawsze będziemy tu traktowani jako Ci gorsi. Zwróciłaś może kiedyś uwagę wypełniając dokumenty urzędowe wpisując grupę etniczną masz white British and other white. Jesteśmy inni ci gorsi od samego początku.

[zanet_kaleta]

>>Jesteśmy inni ci gorsi od samego początku.



ale chyba Cię to nie dziwi?
mam taką nadzieję

[unkaunka]

weszłaś tu tylko po to, żeby ten komentarz dodać? Jeśli nie masz do powiedzenia
nic w temacie to: PANI JUŻ PODZIĘKUJEMY!

[najma78]

Bez przesady z tym traktowaniem Polakow, znam sporo osob, ktore awansowaly, sama
do nich naleze, moj maz tez, na gorsze traktowanie narzekaja zazwyczaj osoby ze
slaba znajomoscia jezyka, nie bedacy fachowcami, bez sily przebicia. Powrot do
PL tez niczego nie zmieni, wrecz moze pogorszyc, bo tu mozliwosci sie wieksze.
Unkaunka pisalas ze masz wyksztalcenie wyzsze, a pracujesz duzo ponizej swoich
kwalifikacji, dlaczego? Przez 4 lata w UK, bez dzieci (twoje dziecko ma dopiero
6 m-cy) moglas postarac sie o uznanie dyplomu z Pl, podniesc kwalifikacje
poprzez intensywne kursy angielskiego oraz doksztalcajace, sprobowac pracy nawet
kilka godzin w tygodniu wolontaryjnie po to aby zdobyc doswiadczenie w
interesujacej cie plaszczyznie zawodowej, aplikowac, chodzic na rozmowy jest tak
wiele mozliwosci. Tak wielu mlodych wyksztalconych ludzi przyjezdza, lapie
roboty w fabrykach i ciagnie latami, narzekajac jak to Brytyjczycy nie
dopuszczaja ich do awansu, a moze nalezaloby udowodnic ze to wlasnie mi awans
sie nalezy, ze jestem najlepszym kandydatem, wlasnie ja a nie inni, bez pracy,
wysilku niczego sie nie osiagnie ani tu ani gdziekolwiek.

[unkaunka]

ja nie pisałam, ze mam wykształcenie wyższe, mam średnie, zaczęłam studia, ale
po roku rzuciłam i wyjechałam do UK. Z angielskim nie mamy problemów, ja się
dogaduję bez problemów, a mój M angielski zna bardzo dobrze. Ja wiem, że nie
wszędzie się odczuwa inne traktowania, dlatego napisałam tylko jak to jest u
mnie, nie staram się uogólniać w tej kwestii. Mój M jest jednym z lepszych w tym
co robi, a mimo to nie chcą go przenieść na inny dział Więc chyba nie zawsze
wysiłkiem się coś osiąga Ale to moje zdanie.

[najma78]

Unkaunka, zanim podejmiesz ostateczna decyzje o przeniesieniu sie do PL, rozwaz
mozliwosc przeniesienia sie do wiekszego miasta, gdzie jest wieksza spolecznosc
polska, jakies kluby, w ktorych Polacy maga sie spotykac, sklepy polskie, blisko
do lotniska, mozliwosc wynajecia chilminder czy oddania dziecka do przedszkola
(pamietaj ze to jest dofinansowane)uniwesytet lub college gdzie moglabys sie
doksztalcic (kolejna mozliwosc pomocy panstwa) wieksze mozliwosci znalezienia
pracy dla ciebie i meza, wybiez w miare duze maisto, ale nie Londyn. Zdaje sobie
sprawe, ze przeprowadzka to zawsze spore przedsiewziecie, ale czasem warto,
jesli po jakims czasie stwierdzisz, ze nadal chcesz wrocic to ok. W PL tylko ze
srednim wyksztalceniem latwo o prace nie bedzie, mozliwosci doksztalcenia
istnieja, ale drogie, a na pomoc panstwa nie licz. Jesli twoj partner pracuje a
ty poszlabys tu do szkoly to panstwo oferuje ci calkowity zwrot kosztow opieki
nad dzieckiem, mysle ze to nie najgorsza propozycja, zastanow sie nad tym, moze
dobycie zawodu i praca sprawilyby ze poczulabys sie lepiej, a tesknota zaszlaby
na dalszy plan. Pozdrawiam

[utrzymanka]

IMO jesli chcesz zostac na dlugo lub na stale zagranica i czuc sie jak u siebie,
to raczej trzeba z tubylcami sie intergrowac, a nie lazic na polskie dyskoteki i
do polskich klubow. Znam kupe ludzi siedzacych tutaj do lat, wciaz z
mentalnoscia emigranta, takie male polskie zaklete kregi z poczuciem
tymczasowosci. To poczucie tymaczasowosci ( my to za rok wracamy, najdalej za
dwa ..) poteguje poczucie tesknoty za polska. A gdyby tak sprobowac sobie
powiedziec, ze to tu w londynie czy paryzu czy madrycie jest moje miejsce i moj
dom? Oczywiscie perfekcyjna znajomosc jezyka jest do tego niezbedna.

[najma78]

Nie o to mi chodzilo, utrzymanko, autorka watku mieszka na wsi, nudzi sie, choc
ma zajecie opiekujac sie dzieckiem to jednak brak jej kontaktow, takie
angielskie spolecznosci bywaja roznie nastawione do obcokrajowcow, a do tego jej
poczucie innosci sprawia ze czuje sie samotna. Nie mialam na mysli polskich
klubow i dyskotek, zamknietych kregow, znam wielu Polakow bardzo wartosciowych i
tworczych ludzi, ktorzy przyjechali tu z zamiarem osiedlnia sie na stale i cenie
sobie znajomosci z nimi, cenie ich dzialania na rzecz integracji z tubylcami ale
takze prace na rzecz preznie dzialajacych spolecznosci polskich. Juz dawno
przyjelismy z mezem zasade integracji ale nie odcinamy sie od korzeni, zawsze
pozostaniemy Polakami, ale znamy swoja wartosc. Czesto mozliwosc kontaktow ze
,,swoimi,, pomaga, dodaje odwagi i wcale nie musi potegowac tesknoty.

[najma78]

Zakompleksieni, wystraszeni Polacy, ktorzy czuja sie gorsi po przekroczeniu
granicy zachodniej, jesli sami sie nie cenicie to jak maja was cenic inni? Nigdy
nie czulam sie gorsza, jezyk znam calkiem niezle, podnioslam kwalifikacje,
zdobylam doswiadczenie, zawsze mierzylam wyzej i osiagalam to, a akcent zwsze
miec bede, ale ciagle spotykam osoby z innym akcentem, co region to akcent inny,
nie mowiac o codzoziemcach z USA czy Australi, a takze Afryki.

[misi24]

Ja mimo tego, że od początku jestem tu z dzieckiem, angielski mam na dośc dobrym poziomie. Zaczynałam od pracy w nocy, teraz stoję trochę wyżej, ale to niczego nie zmienia. Co z tego że podniosłam kwalifikacje, firma zapłaciła za moje kursy i szkolenia. JA swoje tu już zrobiłam, chcę do PL bo tu mimo wszystko zawsze będę inna. I tu nie chodzi o moje podejście tylko o świadomośc Brytyjczyków, czego nie muszę znosic. Właśnie dlatego że cenię i szanuję siebie i moich bliskich wracam do domu.

[misi24]

Co nie zmienia faktu, że każdy ma prawo do własnych decyzji i odczuc...

[unkaunka]

nigdy nie zwróciłam na to uwagi... ale może to chodzi o to, że jesteś
Brytyjczykiem, albo albo białym obcokrajowcem, bo masz też opcje do wyboru
czarny i w sumie to nie pamiętam, ale jeszcze jakieś były

[myelegans]

unkaunka napisała:

> dziecko półroczne kaszle jak stary gruźlik to liczyłam chociaż, że doradzi jaki
> ś
> syropek homeopatyczny...

Wiekszosc lekarzy homeopatii nie uprawia, chcesz lek homeopatyczny idz do
lekarza-homeopaty. NIe lubisz swojego lekarza, to zmien, na takiego, z ktorym
bedziesz miala podobna filozofie leczenia. Takie rzeczy spotkaja Cie wszedzie,
niezaleznie od kraju.