Terapia

[bianka.5]

Od dwoch miesiecy chodze na terapie no i mam dylemat czy ja kontynulowac czy zakonczyc.Wyglada to w ten sposob ze co druga wizyte place 70 zl.(miesicznie 140 zl)
Pani psycholog mnie denerwuje. Wydaje mi sie ze mnie nie rozumie zle interpretuje moje problemy ,odwraca kota ogonem...Ja wiem ze terapia wcale nie ma byc przyjemna tz ma dotrzec do wszystkich trudnych uczuc. Ma je wydobyc i czlowiek ma je "przerobic"(jak zadanie domowe w szkole). Mi nie chodzi o wygadanie sie.

Nie wiem co robic poradzcie cos..

[dry.ice]

Wydaje mi się, że terapeuta powinien TOBIE odpowiadać pod każdym
względem - może to nie jst odpowiedni terapeuta dla ciebie? Pomógł
ci jakoś w ciągu tych 2 msc? Cos ci się "rozjasniło"? Jakiś problem
nabrał wyrazistości? Terapia ma pomagać, przede wszystkim. Jesli ci
coś nie pasuje - zmień terapeutę i tyle. To twoje samopoczucie się
liczy i korzyść/pomoc/uzdrowienie etc, jaką czerpiesz z terapii.

[bianka.5]

Wlasnie nic mi nie pomogla ta pani nic mi sie nie rozjasnilo, wprowadzila tylko wiekszy chaos w moje zycie.. w moje mysli...Nie mam ochoty juz jej nic opowiadac zaglebiac sie w szczegoly mojego zycia zreszta widze ze to bez sensu...na razie tak czuje ale moze z czasem sie zmieni? Jakos mi to glupio jutro powiedzic" przepraszam ale chyba nie bedziemy kontynulowac terapii mysle ze pani mnie nie rozumie terapia nic nie wniosla w moje zycie szkoda mi czasu(no i kasy) na te spotkania..." Boje sie bo moze robie blad przerwyajac ta terapie.

[bri]

Moim zdaniem w perspektywie dwóch miesięcy chaos jest jak
najbardziej uzasadniony. Klocki muszą się rozsypać, żebyś je mogła
poukładać na nowo.

Na Twoim miejscu powiedziałabym terapeutce wprost, jakie są Twoje
odczucia w związku z terapią - to jest bardzo istotna informacja. W
terapii zachodzi coś takiego jak przeniesienie. Zaczynasz w stosunku
do terapeuty doznawać uczuć, które żywisz do innej ważnej osoby w
Twoim życiu. W pewnym sensie na terapeucie masz okazję trenować
radzenie sobie z tymi uczuciami, wypracowanie nowego modelu
komunikacji itp.

Zastanów się czy w Twoim życiu nie powtarza się schemat: czuję się
niezrozumiana i uciekam przed relacją. Może to jest właśnie problem,
nad którym powinnaś pracować, jak komunikować się tak, abym była
zrozumiana; dlaczego innym ciężko mnie zrozumieć; czy na pewno
potrafisz powiedzieć to co chcesz, żeby inni usłyszeli, czy nie
wycofuję się zbyt pochopnie itd.

Oczywiście możliwe również, że terapeutka jest beznadziejna i Twoje
odczucia to wina jej niekompetencji. Tak czy inaczej moim zdaniem
warto jej powiedzieć, co o tym myślisz.

[joanna35]

Niekoniecznie. Dwa miesiące to zaledwie jakieś 8 godzinnych spotkań
Chodzę na terapię od pół roku, przerabiamy najróżniejsze aktualne
problemy, dla których(wiekszości, bo przecież nie wszystkich)
punktem wyjścia jest moje dzieciństwo i relacja z matką. "Moja"pani
psycholog powtarza, że zanim zaczniemy zagłębiać się w najbardziej
bolesne przeżycia/wspomnienia musimy zbudować naszą relacje opartą
na zaufaniu. Ciągle mi powtarza, że ona jest tu dla mnie i zawsze
jest po mojej stronie, ale każdy kija ma dwa końce i jej obowiązkiem
jest mi to powiedzieć, a moim poznać w toku terapii. Ufam tej
kobiecie bardzo mimo, że po pierwszym spotkaniu miałam ochotę wiać
gdzie pieprz rośnie. Chyba po raz pierwszy w życiu czuję
się "zaopiekowana" przez specjalistę

[d.o.s.i.a]

Nie sadzilas chyba, ze pani psycholog bedzie przytakiwac kazdemu
slowu? Jaki mialoby to sens? Mialaby utwierdzic Cie w przekonaniu,
ze wlasciwie nic nie powinnas zmieniac w zyciu, bo wszystko jest ok?

Strzelam oczywiscie i moge nie miec zupelnie racji, ale wydaje mi
sie, ze warto chociaz na chwile zalozyc, ze byc moze terapeuta MA
RACJE? I ze to odwracanie kota ogonem ma za zadanie uzmyslowic Ci,
ze wlasnie to co robisz, albo myslisz, jest w jakis sposob
nieprawidlowe i lezy u podstaw Twoich problemow? Wszakze na tym
polega terapia, aby wyzbyc sie jakiegos sposobu myslenia, ktore
powoduje problemy.

Mysle, ze powinnas po prostu zadac jej pytanie: dlaczego interpetuje
tak, a nie inaczej pewne rzeczy.

[bianka.5]

Moze masz racje.
Natomiast ja wcale nie oczekuje ze ona bedzie mi przytakiwac tak jak napisalam w pierwszym poscie zdaje sobie sprawe ze terapia ma wydobyc wszystkie przykre uczucia i przezycia wiem ze moze byc nieprzyjemnie wiem ze moge czuc sie podle ale czuje ze pani psycholog nie rozumie mnie to mi przeszkadza podnadto jakos dziala na mnie irytujaco...sama nie wiem co z nia nie tak.

[z_lasu]

> Pani psycholog mnie denerwuje. Wydaje mi sie ze mnie nie rozumie
> zle interpretuje moje problemy ,odwraca kota ogonem...

Przerabiałam. Przez cały czas nie opuszczało mnie poczucie, że pani
psycholog przykłada do mnie niewłaściwy szablon. Ale to przecież ona
się na tym zna, a nie ja, prawda? Więc trzeba brnąć w to dalej,
zaufać, poczekać na efekty... Bzdura. Teraz już wiem: jeśli czujesz,
że psycholog przykłada niewłaściwy szablon, to znaczy, że...
przykłada niewłaściwy szablon. Jak przykłada właściwy, to w ogóle
nie masz poczucia istnienia jakiegokolwiek szablonu. Masz wrażenie,
że psycholog czyta w Tobie jak w książce, a to co mówi wydaje Ci się
objawieniem (nawet jeśli to bolesne objawienie albo trudne do
wdrożenia w życie). Dopiero patrząc z dystansu widzisz, że to też
był szablon, tylko właściwy.

Zmień terapeutę, bo szkoda czasu i kasy.

[bianka.5]

Dokladnie tak czuje jak napisalas z_lasu.
Wlasnie mam straszne poczucie winy...czuje ze ona mnie nie rozumie ale winy szukam w sobie i chce w to brnac bo mysle ze jeszcze za wczesnie zeby sie wycofac...Nie wiem co robic jutro powiem jej jak czuje tylko czy ta prawda mi sie oplaca? czy nie obroci sie przeciwko mnie?

[cherry.coke]

Mozesz zmienic terapeute. Ten proces nie powinien byc latwy i przyjemny, ale
miedzy wami musi byc porozumienie i zrozumienie. Dokladnie tak jak napisala
z_lasu - powinnas widziec, ze poruszacie sie jakos do przodu, nawet jesli jest
to dwa kroki naprzod jeden wstecz.

Ja tez chodzialm kiedys na terapie i wlasnie dopiero u drugiej pani psycholog
mialam uczucie, ze dogrzebala sie ona rzeczy, ktore naprawde budzily we mnie
echo. Niekoniecznie pozytywne, ale budzily zdecydowana odpowiedz i mialy duze
znaczenie, i do czegos prowadzily.

[joanna35]

Święte słowa. Zanim trafiłam do terapeutki, o której pisałam
wyżej "zaliczyłam" 4 innych, u których terapię kończyłam po dwóch-
trzech miesiącach. Zaufaj swoim uczuciom/odczuciom.

[nutka07]

Zmien ja.
Ja bym tak zrobila i nie czekala dluzej.
Sama zdajesz sobie sprawe z tego, ze nie jest to latwa droga ale jezeli czujesz
sie z nia zle to nie zastanawiaj sie nad niczym. Moze byc Ci trudniej otwierac
sie przed nia a to bez sensu.

Ja trafilam na osoby, ktore bagatelizowaly to co mowilam i robilam a nawet byly
takie co podwazaly wiarygodnosc tego. W koncu trafilam na kobiete z ktora
pracowalo mi sie rewelacyjnie. I bardzo wiele zmienilam w sobie i w swoim zyciu.