konfliktowa osoba

[ningao]

Witam
nie wiem czy to temat na to forum ale jest to jedyne forum jakie odwiedzam,
Jestem mamą 4miesięczniaka i mam problem z pewną konfliktową osobą (żoną
szwagra). Wciąż wszczyna kłótnie o mnie i o maluszka. Ostatnio wszczęła
awanturę mężowi o to że nic nie robie tylko dzieckiem się zajmuję (przed
urodzeniem dziecka to ja z teściową zajmowałam się domem a teraz nie mam czasu
sprzątać całego domu i gotować itp, więc te obowiązki spadły na nią i
oczywiście moja teściowa też jej pomaga jak mi wcześniej). Problem tkwi w tym
że jestem typem flegmatyka i kompletnie nie potrafię się kłócić a ona to
uwielbia (a ja odchodze z płaczem). Czy ktoś z was miał do czynienia z kimś
takim? mieszka z nami od niedawna i jest dużo młodsza od nas, ale terroryzuje
cały dom i nikt jej nic nie powie (tylko mąż ją zrąbał gdy na niego naskoczyła
i teraz wielka obraza),,, ehhh... prosze podpowiedzcie jak z taką osobą się
postępuj bo mnie nerwowo wykończy a i tak jestem wykończona gdyż przez cały
dzień nikt mi nie pomoże przy małym a w kłótni daje argumenty typu "też
sobie k,,, zrobie dziecko i nie będę musiała nic robić" - kretynka
(przepraszam za wyrażenie)

[krzysiowa_mama]

A czyj to jest właściwie dom? Twój, jej? teściowej?
Ja bym zlewała. Niech mąż się z taką wykłóca skoro to jego rodzina.

[dominiczka201]

Na taką osobę chyba najlepszy sposób to zlewka sprawiaj wrażenie, że to co do
Ciebie mówi zupełnie po Tobie spływa chociaż wiem, że może to być trudne. Nie
zniżaj się do jej poziomu wchodząc z nią w pyskówki słowne, bo ona pewnie tylko
na to czeka. Jeśli to dom teściowej a i ona ma jej dosyć to niech ona z nią
pogada i powie, że nie życzy sobie takiego zachowania w jej domu a jak jej się
coś nie podoba to niech spada .

[ningao]

dom jest teściów ale oni nie zainterweniują gdyż wygodniej dla nich się nie
mieszać i nie popierać którejś ze stron ale im też o byle co się obrywa i
spuszczają głowe siedząc cicho. wyobraźcie sobie że np rano nie wolno im się w
pokoju odezwać ani puścić tv bo ta kretynka i szwagier robią im zaraz awanture
że ich budzą (nawet po 9 rano) (niestety pokój teściów sąsiaduje z ich pokojem
co na przykład powoduje że rano nie mogę iść z małym do dziadków bo byśmy
hałasowali) ehhh dziwie się teścią.... ale pójdę za waszą radą i spróbuje ją po
prostu olać bo w pyskówce nie mam z nią szans

[deodyma]

jak to mozliwe, ze tesciowie nie reaguja na takie chamskie zagrywki?
to ich dom, powinni wylozyc kawe na lawe i oznajmic uroczym mlodym
malzonkom, ze jak tak dalej beda sie zachowywac, beda musieli
poszukac sobie innego mieszkania.

[ningao]

dla mnie to też dziwne zważywszy na to że są od nich zależni bo do niedawna nie pracowali a teraz teściu znalazł szwagrowi prace, normalnie zero wdzięczności

[deodyma]

a czy wczesniej to klotliwe dziewcze cokolwiek robilo w domu?

[ningao]

hehe robiło czyli malowało paznokcie i kręciło się po domu wymyślając coraz to
nowe zasady i zwyczaje np typu : teraz każdy myje po sobie itp co u nas w domu
jest nierealne gdyż są i starzy dziadkowie itp. ale nie powiem że jest do końca
zła bo czasem coś w kuchni pomogła i pomaga teraz czasem teściowej. Ale ona to
ma takie dziwne i niezrozumiałe dla mnie podejście że pare dni (czasem godzin)
jest spokój potem wybucha z byle powodu, zrównuje cię z ziemią a potem znowu
jakby się nic nie stało. Wiem że w swym domu rodzinnym non stop się kłóciła z
matką i tam byli prze szczęśliwi że się wyprowadziła

[anna_bar]

Nie popieram tu zachowania zony szwagra ale czy probowaliscie w 3
rodziny (oni, Wy i tesciowie) dogadac sie co do zasad wspolnego
mieszkania? Np co drugi tydz sprzata szwagier z zona, co drugi tydz
Wy? Albo Wy kuchnie oni lazienke? Przeciez to, ze sie ma dziecko
rzeczywiscie nikogo nie zwalnia z prozaicznych zadan. Ja mam male
dziecko a mimo to sprzatam u siebie co tydzien a tesciowa mi nie
pomaga (bo razem nie mieszkamy). Ja odkurzam i wycieram kurze, moj
maz myje lazienki. Taki mamy system, nie mozecie tez czegos ustalic
ze szwagierka?

[ningao]

Próbowałam się dogadać mówiłam nawet że moge sprzątać, gotować itp codziennie
tylko niech ktoś w tym czasie posiedzi z małym bo ja nie umie sprzątać, gotować,
nosić małego i bawić się z nim jednocześnie. choć wiem że są mamy które tak
potrafią i podziwiam je za to

[nineave]

Myśmy się nie zastanawiały, czy tak potrafimy, czy nie, tylko po prostu urodziło się dziecko, to trzeba się było nim zająć nie zarastając jednocześnie brudem i coś jedząc
Wbrew pozorom Twoja sytuacja mimo że mieszkasz "w domu pełnym ludzi" nie różni się wiele od sytuacji małżeństw, które są tylko w trójkę z dzieckiem, bo pozostali domownicy najwyraźniej ani nie chcą Cię zwolnić całkowicie z domowych obowiązków, ani nie chcą Cię wyręczyć w opiece nad małym i mają do tego prawo. Wobec tego pomyśl co byś robiła, jakbyście byli tylko w trójkę. Po pierwsze - starałabyś się bardziej zaangażować męża. Po drugie - kombinowałabyś jak łączyć domowe czynności z opieką nad małym.
Co do pierwszego - co to znaczy, że pracuje "całymi dniami" - wychodzi o 6, wraca o 22 i zasypia? Chyba nie. Na pewno przed lub po pracy mógłby jeszcze coś zrobić tylko musicie o tym pogadać.
Co do drugiego - jeśli faktycznie mały jeszcze w tym wieku absorbuje prawie 100% Twojego czasu, nie ma żadnych drzemek, wymaga non stop noszenia to jest na to parę sposobów:
- chusta - nie wszystko możesz zrobić z dzieckiem w chuście, ale sporo
- ja robiłam tak, że mały leżał tuż obok mnie na leżaczku a ja mu mówiłam co robię, np. patrz, mama obiera marchewkę, marchewka jest pomarańczowa itp, uwielbiał też patrzeć, jak wieszam pranie
- jeśli lubi być kołysany, to wypróbuj to: ja jak coś robiłam stojąc w kuchni przy blacie, np krojenie warzyw, obieranie ziemniaków, wyrabianie ciasta to nogą bujałam w tym czasie leżaczek
- możesz też spytać dziadków, czy czasem nie pokołysali by małego w wózku, o ile zdrowie im na to pozwala ( to można nawet robić siedząc i oglądająć TV, tylko nie zawsze działa)

[gazeta_mi_placi]

Wyprowadźcie się "na swoje".

[nineave]

Zgadzam się całkowicie z anna_bar! Mieszkanie trzech rodzin pod jednym dachem jest w ogóle sytuacją "konfliktorodną", niezależnie od tego czy są małe dzieci, czy nie. Małżeństwa z reguły ustalają między sobą jakieś reguły i zasady panujace w ich domu i podział obowiązków. To jest trudne jeśli dom dzieli się z innymi rodzinami, które mają juz swoje reguły(jak teściowie), albo tez je dopiero ustalają (jak szwagier z żoną). Nie widzę innego wyjścia jak tylko wspólne rozmowy całej rodziny mieszkającej w tym domu, w których ustalicie pewne reguły. I tak jak pisała anna_bar, dzielcie obowiązki na rodziny, np.ten tydzień Ty z mężem , ten tydzień oni, a potem Wy juz się sami z mężem podzielicie kto z Was ma coś zrobić, jeśli uważasz, że przy dziecku nie dajesz już rady nic zrobić to mąż to zrobi. To nie ich sprawa jak Wy się tym podzielicie, nikt Ci nie będzie wtedy wypominał, że się dzieckiem zasłaniasz, ważne że Wasze małżeństwo zrobiło to co do Was należy. Przecież w rodzinach, które mieszkają samodzielnie też trzeba sprzątać i gotować i trzeba te obowiązki jakoś łączyć z opieką nad dzieckiem, zrobić jakiś nowy podział obowiązków, nowe zasady....

[ningao]

męża całe dnie nie ma w domu -praca więc zostaje "sama" choć to marne
wytłumaczenie macie racje z tym dogadaniem się trzeba wszystkiego spróbować
albo spróbować "samemu" żyć na własny rachunek w domu pełnym ludzi, coś z tym
zrobić trzeba

[nineave]

Ale "żyć na własny rachunek w domu pełnym ludzi" to jest tak jak jesteś w pensjonacie na wczasach i z innymi rodzinami ustalasz godziny używania kuchni, masz swoją półkę w lodówce, gotujecie z mężem tylko dla siebie, sami zajmujecie się dzieckiem, sprzątacie i zmywacie po sobie. No i ponosicie koszty utrzymania domu, składacie się na rachunki, albo płacicie czynsz. A chyba nie o to Wam chodzi, ani pozostałym. Chodzi chyba o to, że Ty chyba założyłaś, że to, że opiekujesz się dzieckiem zwalnia Cię z niektórych obowiązków, ale nie wszyscy domownicy tak uważają. Problem w tym, że nie macie żadnych ustalonych zasad dotyczących zakresu obowiązków każdego z Was. Nie było ich chyba wcześniej, zanim miałaś dziecko, i nie ma teraz. Każdy ma jakieś własne wyobrażenia na temat tego jak to powinno wyglądać ale nie mówicie sobie nawzajem o nich.

[mamasi]

Cokolwiek powie - przytakuj, że ona wie wszystko, że ma racje, że
jest taka super zwariuje od tego i się zamknie przytakuj i rób
to co możesz

[nineave]

Nie rozumiem co by z tego mogło wyniknąć dobrego dla kogokolwiek. To raczej zaowocuje eskalacją konfliktu. Przecież to nie jest tylko problem, że na autorkę wątku wrzeszczy szwagierka. To tylko wierzchołek góry lodowej. Problemy wielkie są dwa:
1. rodzice zdecydowali się na zamieszkanie z nimi dwóch dorosłych synów z rodzinami, nie ustalając żadnych zasad regulujących takie wspólne mieszkanie trzech rodzin ( a właściwie czterech bo są jeszcze dziadkowie)
2. Brak jasnej i asertywnej komunikacji ( albo spuszczają głowę, płaczą, wycofują się, albo są pyskówki), a takie "przytakiwanie" to zaprzeczenie zdrowej komunikacji.

[gazeta_mi_placi]

Nie ma to jak życie "na kupie"

[ningao]

dobrze powiedziane

[ningao]

nineave piszesz bardzo mądrze i dało mi to do myślenia- dziękuję za dobre rady