Biały Bim Czarne Ucho

[nangaparbat3]

W piątek o 20.10 tvp Kultura puszcza. Te co wiedzą, wiedzą. Kto nie wie:
historia psa szukającego swego pana. Nie dla dzieci, bo strasznie smutne, ale
Matki zachęcam, bo bardzo piękne.

[panna.w.paski]

Bardzo piękna i smutna książka, czytywałam ją na wakacjach u Dziadków..
Jak oceniasz film, zachował ducha książki?

[kocianna]

Film wg mnie ducha książki zachował (Rosjanie to umieją). Ale w życiu go już nie
obejrzę, za smutny.

[tullinka]

Książka była taka smutna, nie wiem czy się skuszę na film.

[gazeta_mi_placi]

Do tej pory pamiętam smutną scenę przepędzania jakiegoś psa czy kota a potem
pustą karuzelę na placu zabaw.
Takie filmy powinny mieć znaczek "od 18 lat",już chyba lekkie porno jest lepsze
dla psychiki dziecka niż taki film

[nangaparbat3]

Nie oceniam filmu, znam tylko książkę. Przypuszczam, że jest dobry, tak zresztą
jak inne rosyjskie filmy wyświetlane ostatnio przez tvp Kultura. Nawet na to
konto (filmów na tym kanale) zapłaciłam wreszcie zaległości wobec rtv - bez
obrzydzenia.

[circa.about]

W życiu nie obejrzę - ryczałam na nim jak bóbr jako dziecko, wiecej nie chcę
tego przeżywać

masakra emocjonalna

[marychna31]

nie polecam ludziom z normalną wrażliwością i wzwyż bo trauma zostaje na całe
życie.

[nangaparbat3]

Piszesz o filmie czy o książce? znam tylko książkę - czytając ją ryczałam jak
dziecko, a dobiegałam trzydziestki. Jednocześnie zapamiętałam coś niezwykle
pieknego i dobrego. I zabawnego chwilami, przemycającego całkiem niezlą wiedze o
ówczesnym ZSRR.
Boję się oglądac, ale chcę to zrobic, też żeby przyjrzec sie własnym reakcjom po
latach.
Teraz mi przyszło do głowy, że wszystkie osoby, które nie mogą zniesc psów w
swym sąsiedztwie, boja się ich i spacerując liczą psie kupy, powinny obowiązkowo
obejrzec

[gazeta_mi_placi]

>> Teraz mi przyszło do głowy, że wszystkie osoby, które nie mogą zniesc psów w swym sąsiedztwie, boja się ich i spacerując liczą psie kupy, powinny obowiązkow oobejrzec.


E tam,będą dywagować nad tym czy Pan Bima (zanim trafił do szpitala) sprzątał po swoim psie i czy w lesie po którym błąkał się Bim czasami nie chodziły jakieś mamy z dziećmi i ile razy wdepnęły przy tym w psią kupę.

[marychna31]

O filmie. Książka stała u mnie na półce- NIE ODWAŻYŁAM SIĘ NIGDY NAWET JEJ
OTWORZYĆ, po tym co zobaczyłam w filmie....

MOje kuzynki,w podstawówce były na tym filmie w kinie, z klasą,w ramach Dni
Filmu Radzieckiego (było kiedyś coś takiego ) przez wiele dni, czy wręcz
tygodni nie mogły się pozbierać, zresztą jak i reszta dzieci w klasie.

Naprawdę, naprawdę z całego serca każdemu normalnemu człowiekowi, z niezaburzoną
emocjonalnością nie polecam filmu. A komuś kto ma ze swoją wrażliwością
problemy- hmmm,nie wiem czy ktoś taki jest w ogóle w stanie cokolwiek zrozumieć...

Dla wiedzy o ówczesnych realiach życia w ZSRR gorąco polecam choćby "Moskwa nie
wierzy łzom" - WARTO!

[chloe30]

No to nie obejrze na pewno.
Zwierzęce dramaty wstrząsaja mna o wiele bardziej niz ludzkie,
jeszcze nic nie obejrzałam a juz mi żal psa.....
dzieki za ostrzeżenie!!!!

[gazeta_mi_placi]

Daj spokój,po tym filmie i książce (ale bardziej po filmie) traumę mam do tej
pory,jak ktoś może pozwolić oglądać to dzieciom!

[nangaparbat3]

Nie, dla dzieci to się nie nadaje - ale dla nastolatków już na pewno tak. Nawet
jeśli będą ryczec.

[gazeta_mi_placi]

Wydaje mi się,że ta książka była lekturą (nie pamiętam czy podstawową czy
uzupełniającą) dla dzieci w czwartej (bodaj) klasie.

[nangaparbat3]

Nie słyszałam o tym. Ale robi wrażenie.
Kiedy sama uczyłam dzieci polskiego, w IV klasie mieli opisac swoje zwierzę.
Jeden z chłopców, dyslektyk i połanalfabeta, zakończył tak: Mój pies jest
szczęśliwy ze mną, a ja z nim, bo mam go szczęśliwego.
Urzekły mnie te słowa, zresztą - pamiętam po 20 latach.
Nieco później ten sam chłopiec, w V lub VI klasie, pisał wypracowanie
"Najsmutniejszy dzień w moim życiu". Opowiedział, jak poszedł z psem nad rzekę,
pies wskoczył na krę, zaczął się oddalac, kra zanurzała się, pies skomlał, "a ja
stałem bezradny na brzegu i patrzyłem".
Czytałam to w domu i popłakałam się. W szkole od razu pytam: I co, Brtek,
uratował sie twój pies?
- Proszę paaaaani, ja to wszystko zmyśliiiiiłem - i machnął ręką.

[gazeta_mi_placi]

Nie wiem jak teraz,ale wydaje mi się,że była lekturą tzw.uzupełniającą (czyli nieobowiązkową).
My jej akurat nie przerabialiśmy,ale jako lektura uzupełniająca była wymieniona w spisie.

[nangaparbat3]

Ja już nie wiem. Bo teraz to by chyba było nie do pomyślenia - ale patrząc gołym
okiem mam wrażenie, ze młodzież z roku na rok jest mniej empatyczna. Więc może
jednak te ksiązki nie były tak złe, jak nam się zdaje? Może trochę traumy
poprzez fikcję jest potrzebne? Może chronienie dzieci przed literacką czy
filmową wizją cierpienia nie jest aż tak dobre, jak nam się zdaje?
Naprawdę nie wiem.

[morgen_stern]

Nie obejrzę, nie dam rady. Wszystkie smutne opowieści o zwierzętach
ryją mi beret na maksa.

[anias29]

Nie zamierzam oglądać, książkę przeczytaną gdzieś w połowie podstawówki pamiętam
doskonale:\

[tejsza]

Jezu, a ja myślałam, że to tylko mnie zostały po obejrzeniu go w głębokim
dzieciństwie ślady na mózgu! Nigdy nie odważę się go zobaczyć ponownie!

[ally]

jako ośmio- lub dziewięciolatka dostałam tę książkę w nagrodę za dobre wyniki w
nauce. od razu przeczytałam. równie dobrze mogli mnie posłać na tortury.

[agawa56]

Oglądałam ten film jako może 10-latka. Ryczałam jak bóbr. Do dziś niektóre sceny
mam przed oczami. Nie odważę się obejrzeć ponownie.

[lucky80]

Chryste Panie! Mialam z 7-8 lat jak go obejrzałam..do dziś cały
chyba blok pamięta jak strasznie płakałam brrr...i coś mi się wydaje
że to puszczali w jakieś ferie zimowe czy cuś (albo mi się myli bo
film chyba zimą się dzieje, nie?)..jak można małe dzieci w taką
traume wpuszczać????
Tylko jeszcze opowiadanie o psie który jeżdził koleją (i go na
koniec pociąg przejechał chyba) i łysek z pokładu idy mniej, ale
równie dotkliwie, odbił się na mojej małoletniej psychice

[kamyczek_0]

Dziękuję bardzo za ten wątek Oglądam. Babsko z wypasionym kokiem powala na
kolana... do utylizacji.
Piękny seter

Obejrzałam

[nangaparbat3]

I nawet się popłakałam na końcu - ale nie tak, jak się bałam. Oczywiście biore
poprawkę na telewizor - w kinie byłoby dużo gorzej.
Film nie jest dla dzieci, dla dorosłych i dla młodzieży. Jest bardzo piekny,
smutny, ale i chwilami smieszny.I najwazniejsze: to wcale nie jest film o psie,
tylko o ludziach. O ludziach, na których pies się natknął.
Kultura filmy powtarza, jeszcze raz namawiam, z pełnym przekonaniem

[gazeta_mi_placi]

Po moim trupie
Mam dość martyrologii,i tak mam dość zjechany beret po lekturach szkolnych typu
"Janko muzykant" czy "Łysek z pokładu Idy".Masochistką nie jestem.

[nangaparbat3]

Ależ wcale nie było martyrologicznie. Było jak w życiu - i po postach tutaj
byłam nawet zaskoczono, jak wielu dobrych, uczciwych, czułych ludzi ten pies
spotkał, ile dobrego po drodze go spotkało. A że na koniec umiera? Cóz, natura
wszystkim jednaka, psom też.

[vivaluna]

Ja dzisiaj nie mogłam ale chętnie zobaczę. Na Lassie ryczałam jak głupia, byłam
z córką w kinie i całe szczęście było ciemno...
Ja polecam Kukułkę, rosyjskiego reżysera Rogożkina. Film nostalgiczny ale bardzo
pozytywny, opowiada o ponadjęzykowym porozumieniu albo nieporozumieniu. Pies też
się pojawia, rasa rzadko widywana w Polsce-grenlandzki pies północy.