Ciągłe użalanie

[elejna]

Czy wasi rodzice wnikają w wasze życie rodzinne , wtrącają sie w nie w jakims
stopniu ? Krytykują , wyrażają opinię? Pytam bo my mamy dwie męczące matki
które niby nie wtrącają się wprost i nie krytykują najwyzej miedzy soba
komentują ale wciąż się nad nami użalają. Co jest chyba jeszcze gorsze. Nie
widzą pozytywów, sukcesów ciągle się uzalają jak to mamy zle i kiepsko.I tak
np. nie mamy złej sytuacji finansowej ale wciąż nam miałczą że mamy mało ,
że mąż kiepsko zarabia itd tak jak pisałam w innym wątku to jest na zasadzie
cały kraj wyzywa żołnierzy za ich przywileje i dużą kasę która im sie nie
należy nasze matki mają męża za umęczonego biedaka który tyra jak wół za marne
grosze. Nie cieszą sie że mamy nowy samochód ale jest lament i tragedia że
mamy na niego AZ 10 tys kredytu , szczupli jesteśmy to nie ze fajnie wyglądamy
tylko na pewno nie dojadamy na prawde tworzą już takie historie że czasami
nie wiadomo jak reagowac , ja sie przestałam odzywać i tłumaczyc bo to jakas
paranoja wiec takie zachowania sie coraz bardziej nasilają. Zawsze były nad
nami jęki i lamenty i tak już zostanie , za kazdym razem gdy sie spotykamy
dołują jak cholera tak ze czlowiek nie am ochoty gadac z wlasną tesciową.
A jak jest u Was ? Moze ktos ma normalne zdrowe relacje ?

[mia_siochi]

Nie, nie mam tak Nasze matki marudzą z zupełnie innych powodow

[elejna]

Jeśli masz ochotę wypowiedziec sie szerzej w tym wątku to napisz proszę o ich
marudzeniu wiem że rzadko zdarzają się idealne relacje rodzinne , mnóstwo
moich znajomych ma problem z notorycznym wtrącaniem się i dobrymi radami itd itd

[mia_siochi]

Nic z tego
Zaraz mi któraś napisze że się czepiam

[zbita_sucz]

Moi maja wszystko w d.. Ich problemy, ich choroby, ich zycie jest
najwazniejsze.. A ze ktos ma cieżko, to przecież oni mieli jeszcze
ciezej i im nikt nie pomagał. A tak w porównaniu, nie mieli źle, i
to w czasach komuny. Odcinam się bo i tak ich nie przebiję w niczym,
ani tego ze zdobędą sie na wspolczucie czy zrozumienie. Ani na to ze
majac jednego wnuczka czy prawnuczka, traktują go jak obcego. I
wizyty odbywają się na zasadzie audiencji..

[alanis11]

> Moi maja wszystko w d.. Ich problemy, ich choroby, ich zycie jest
> najwazniejsze..


Dałabym wiele żeby u mnie w rodzinie tak było aby każdy miał swoje życie a nie
żył życiem dorosłych dzieci , u mnie jest ogromna troska której tobie niby
brakuje ale tez kontrola , przepytywanie , oczekiwanie że bede meldowac o kazdym
pierdnięciu w ciągu dnia telefonicznie a wizyty to nie jest audiencja tylko
inspekcja która odbywa się włącznie ze sprawdzaniem zawartości lodówki. To jest
dopiero kobieto chore. Ja uważam ze bezwzględnie powinno byc tak że w momencie
usamodzielnienia sie dorosłego człowieka to on powinien brac odpowiedzialnosc za
swoje zycie i mieć je dla siebie i rodzice nie powinni się pochylac i zyc jego
problemami tymbardziej nie powinno byc takich oczekiwan. Oczywiscie są
ekstremalne sytuacje gdzie człowiek potrzebuje wsparcia ale to jest cięzka
choroba , wypadek , smierc itp

[zbita_sucz]

a niepelnosprawnosc pod to się podciągnie ?
Ja nie mowie ze to dobre takie ciagle bycie w zyciu dziecka, bo to
tez przerabialam..Jak urodzil sie wnuk im sie odwidzialo, zreszta ja
doroslam dzieki mezowi. Ale nie ma mowy o niczym, bo problemy z
ktorymi ja sie borykam to nic. Oni pewnie chcieliby zeby im
poswiecac maksimum czasu i byc na kazdy telefon, ale kazdy kij ma
dwa konce. Nie dajecie z siebie nic, to ja tez nie daje od siebie.

[alanis11]

Wiesz co sama mam niepełnosprawne dziecko i wolałabym nie byc kontrolowana czy
dobrze sie nim zajmuje , czy zapewniam mu terapie , dbam o niego itd nawet jesli
to ubrane jest w troskę o dobro dziecka.

[rosapulchra-0]

jestem już w tej szczęśliwej sytuacji, że jestem daleko od mojej maci i od mojej
tfuteściowej, z którą nie rozmawiam od kilkunastu lat.

[echtom]

Teściowa ok, mama z gatunku toksycznych - chce być w moim życiu ważniejsza od dzieci.

[kocianna]

Tesciowa to moja prawie najlepsza przyjaciółka Choć na pewno pomaga to, ze
mieszkamy kawałek od siebie i że ona ma swoje, aktywne życie.

Moja mama za to dopatruje się ciągle różnych podtekstów, które niby mają na celu
ją obrazić, we wszystkim, i to jest męczące jak jasna cholera. Potrafi obrazić
się na czteroletnie dziecko i się nie odzywać przez tydzień, ma jedynie słuszny
pogląd na relacje międzyludzkie i żaden zięć nie może mu sprostać. Niesynowa
jakoś daje radę, ale może dlatego, że widzą się raz na rok i dzieci tam jeszcze
nie ma, no i brat ją bardzo chroni.

A za taki numer, jaki odwaliłam teściowej (obgadałam ją na e-matce bardzo
dokładnie i raczej niesprawiedliwie, a ona to przeczytała), to moja matula do
końca życia by się do mnie nie odezwała.

[green_nuska]

U mnie jest nieco inaczej, ale też hardcore Moja mama wciąż nas oboje krytykuje:że mój mąż ma tylko średnie wykształcenie, że ja jestem kiepską matką, a mój mąż jest gburem, rozlicza nas z tego co kupujemy, przykładowo gdy kupię sobie nowe buty, to są teksty, że wydaję kasę na głupoty, mimo że nic jej do tego, bo mieszkamy osobno, utrzymujemy się sami itd.
Teściowa z kolei nic nie mówi bezposrednio do nas, ale po całej rodzinie opowiada o naszych prywatnych sprawach, dlatego już się nauczyłam "przesiewać" porządnie informacje, mówię tylko o tym, o czym chciałąbym, żeby wiedziała cała rodzina.
Tak się nad Wami użalają, ale czy pomagają czy tylko na użalaniu się kończy?

[burza4]

znajoma takie litanie teściowej kwituje tak: "dobra, od rana słyszę same
negatywne rzeczy, a teraz dla odmiany podaj 3 rzeczy, z ktorych się cieszysz". Z
najwyższym trudem znalazła jedną, ale się choć zamknęła

[sadosia75]

Na szczescie nie Tzn moi rodzice nie. Za to ja uzalalam sie jak
dzika locha przy pierwszej ciazy. a czy damy rade, a jak to bedzie,
a na pewno nas nie stac itp itd. Mama stwierdzila, ze jestesmy
dorosli i mamy brac odpowiedzialnosc za swoje czyny. Pomagac bedzie
ale nie bedzie za nas zyla naszym zyciem. Tesciowa uwaza, ze nic
nie potrafimy, ze nie damy sobie rady z tym, z tamtym a z siamtym
to w ogole polegniemy. Mam to gdzies to taki typ czlowieka, ze
jak nie ponarzeka choc godzine dziennie to zyc nie moze. Jesli jest
jej to do szczescia potrzebne to niech kobieta ponarzeka sobie.
Szwagierka za to nadrabia i za tesciowa i za moich rodzicow.
wiecznie jest jakies ale, wiecznie cos zle, wiecznie nam czegos
brakuje. a matka to jestem wyrodna, zona zla, kobieta okrutna.
Elejna jedna dobra rada : rilaks ponarzekaja ponarzekaja,
potakuj, usmiechaj sie ladnie a pozniej rob swoje i nie zwracaj
uwagi na marudy. A jak zaczna przeginac to zdecydowanie ale milo
podziekuj za troske i powiedz,ze jestes juz dorosla i doskonale
sobie radzisz. a jak bedziesz potrzebowala ich pomocy to sie do
nich zglosisz. niech oni nie zglaszaja sie sami do ciebie.
cos na zasadzie rozmowy o prace : zadzwonimy do pani

[green_hill]

Moi rodzice i tesciowie tacy nie sa. Interesuja sie oczywiscie naszym zyciem, w koncu jestesmy ich kochanymi dziecmi, ale sa dyskretni i nienachalni. Naprawde nie ma sie czego przyczepic.

Na pewno pomaga odleglosc, bo mieszkamy zagranica, z drugiej strony uwazam, ze wtracanie sie i macenie to raczej kwestia charakteru niz odleglosci.

Niemniej jednak doskonale wiem, o czym mowisz. Swojego czasu bylam obiektem podobnych "zabiegow" ze strony pewnych osob z mojej rodziny. Osoby te nie mialy swojej rodziny i wybitnie interesowaly sie moim zyciem. Polegalo to glownie na bezustannym martwieniu sie i lamentowaniu z urojonych powodow oraz fascynacji kazdym szczegolem mojego zycia.

Ja jestem pesymistka w takich sytuacjach. Uwazam, ze jakakolwiek perswazja i tlumaczenie sie nie maja zadnego sensu, poniewaz tacy ludzie sie nie zmieniaja. Pomaga ograniczenie kontaktu oraz konwersacja nie wybiegajaca poza small talk, co by nie dawac malkontentowi powodu do kolejnych utyskiwan, urojonych lub nie. Zadnych zwierzen, szczegolow, ot taka rozmowa o dupie Maryni.

Poniewaz bezustanne tlumaczenie, ze nie ma sie czym martwic, wszystko jest w porzadku, w koncu zszargalo mi nerwy, wprowadzilam wyzej wymienione kroki. I mam spokoj.

[truscaveczka]

Ani odrobinkę. Teściowa owszem wygłasza uwagi ale na końcu dodaje
"Zrobicie jak wam będzie dobrze", a moja matka pod wpływem męża
nauczyła się, że o moje szczęście mogę zadbać tylko ja a jej nic do
tego. A jeszcze niedawno słyszałam uwagi, ze mój mąż (12 lat udanego
związku) jest nie dla mnie, bo jej się nie podoba

[dorek3]

Nie. Nie pozwalam się wtrącać w nasze sprawy finansowe. Gdyby wiedzieli jakie mamy dochody gadaniu o naszej rozrzutności nie byłoby chyba końca. Jesli pozwalają sobie na jakieś komentarze to głównie dotyczy to dzieci:
- mój ojciec negatywnie wypowiedział się o wyborze szkoły, bo społeczna i dzieci wyjda na snobów;
-teściowa załamywała ręce, że "dzieci zmarnuję" jak zaczęli non stop chorowac w przedszkolu.
Ale ja poprostu zwykle duszę wszelkie dyskusje w zarodku i nie pozwalam na komentowanie jeśli nie chcą prowadzić merytorycznej dyskusji. A zwykle nie chcą.