jedynaczka

[aktenka]

czesc dziewczyny mam coreczke trzy latka.niestety ostatnio sie dowiedzialam ze nie bede mogla miec jeszcze jednego dziecka.smutno mi, bo myslalam ze bedzie mogla miec siostrzyczke lub braciszka, no ale niestetymusze sie cieszyc ze mam chociaz jedna.

[dziennik-niecodziennik]

no i super ze masz te jedna
ja tez bym chciala drugie, ale raczej nic z tego, chyba ze mi całkiem rozum odbierze. zastaawiam sie intensywnie nad adopcją drugiego dziecka.

[niutaki]

Ciesz sie, ze ja masz ja tez mam jedna corke, super sprawa, pozdrawiam.

[chipsi]

Rozumiem że co innego nie chcieć a co innego nie móc mieć drugiego dziecka.
Jako że na forum mnóstwo wątków o tym jak fajnie mieć gromadkę dzieci to ja dopisze jak fajnie mieć jedno.
A więc wszelakie aspekty finansowe, czyli możesz córce zapewnić lepszy byt, lepsze warunki mieszkaniowe, zajęcia pozalekcyjne, wakacje itd.
Prócz tego masz więcej czasu dla dziecka, jesteś bardziej wypoczęta i zawsze łatwiej znaleźć opiekę dla jednego dziecka niż dla większej ilości.
No i dziecko może sobie wybrać przyjaciół jakich chce a nie żyć z rodzeństwem takim jakim go rodzice obdarzą.
To tak w dużym skrócie

chipsi- twoje argumenty sa dla biednych

[lilka69]

a poza tym to NIE tragedia miec jedynaka i byc jedynakiem

[chipsi]

Nie tylko dla biednych, nawet w kwestiach finansowych. Nawet jak masz kasę żeby ot tak kupić dziecku chałupę to już mając kilkoro dzieci trzeba by być nieźle nadzianym żeby każdemu z nich taki prezencik zrobić

[lilka69]

a jak twoj jedynak zapragnie miec jacht dalekomorski?

[an_ni]

to niemozliwe zeby cieszyc sie z jednego dziecka - taka filozofie wyznaje wiekszosc emam, z poprzednich watkow o jedynakach

[thorgalla]

Jedynak to nie tragedia,choć wielu się tak wydaje.

[klubgogo]

NIe jestem emamą dwójki i więcej. Mam jedno i jedno chcę.

[nabakier]

Hej, no wiem, że jak się chciało mieć dwójkę, a ma się jedno, może być przykro. Trzeba przejść przez rodzaj żałoby. Pozwól sobie cierpieć, bo to jest realna strata. Nie daj się teraz przekonywać, że "lepiej jest z jedynakiem" albo że "jedynak to nic złego". No pewnie, że nic złego ani nic z takich tam. Dla Ciebie to jednak REALNA strata.

Przeszłam przez coś podobnego. I to własnie wiem: trzeb pozwolić sobie na żal. Szybciej przyjdzie pogodzenie się z faktami. No i jest prawdą, że czas leczy.

[tabakierka2]

nie bierzesz pod uwagę adopcji?

[gazeta_mi_placi]

Twoja córka nie musi być jedynaczką, nie przejmuj się.
Sama znam przypadek (z własnego otoczenia) gdzie było tylko jedno dziecko, bez szans wielkich na drugie, matka przejmowała się, że mała jest jedynaczką, dziecko też by chciało mieć brata i siostrę.
I okazało się, że marzenie się spełniło.
Tato poznał w pracy młodszą o kilkanaście lat pracownicę biurową i teraz już tamta mała nie jest jedynaczką, ma siostrzyczkę.
Zatem się nie martw, u Ciebie też tak może być.

[tabakierka2]

bardzo zabawne

[gazeta_mi_placi]

Ale prawdziwe.

[tabakierka2]

gazeta_mi_placi napisała:

> Ale prawdziwe.

pierdzielenie trzy po trzy i tyle.

[gazeta_mi_placi]

Jasne, dzieci są wyłącznie z małżeństw, nigdy ze związków pozamałżeńskich

[krzepka.rzepka]

jestem w identycznej sytuacji jak Ty. Kiedyś pisałam o tym na forum. Chociaż minęły już ponad dwa lata odkąd się dowiedziałam o swojej chorobie, wciąż trudno mi zaakceptować rzeczywistość.

Wydaje mi się że musimy cieszyć się tym co już nam los dał. Przecież np. dla par bezpłodnych posiadanie chociażby jednego dziecka to szczyt marzeń. Łatwo to pisać, gorzej jest w praktyce, tym bardziej, że wokół mnie (mieszkam na tzw. prowincji, Polska C/D) pełno jest par, które mają większą liczbę dzieci.
Oczywiście nie chodzi o porównywanie się z innymi, tylko o własne marzenia i pragnienia, które nie mają szans spełnienia.
nie wiem jak Ty, ale ja nie bardzo jestem przekonana do adopcji...