A kto by nigdy nie wyjechał...

[isa1001]

z Polski, bo mu tu dobrze pod każdym albo pod bardzo wieloma względami? Albo wyjechał, wrócił i jest z tej decyzji zadowolony? Taki wątek dla zachowania równowagi, bo ostatnio zdominowały szacowne forum emigrantki, dla których Polska to kraj, w którym nie da się żyć, bo brud, smród i ubóstwo.

[angazetka]

> ostatnio zdominowały szacowne forum emigrantki, dla których Polska to
> kraj, w którym nie da się żyć, bo brud, smród i ubóstwo.

TO forum? Pacz pani...

[cottonka]

Ja Nawet miasta bym nie zmieniła. Jak juz, duzo by mnie to kosztowało.

[marzeka1]

Mój mąż- w latach 90-tych wyjechała sporo jego kuzynów do Niemiec- poukładali sobie tam życie, żyją dobrze i dostatnio; mój mąż był, trochę zarobił i wrócił- do mnie, czemu wujkowie nadziwić się nie mogli ("tu też znajdziesz sobie dziewczynę"). Nie miał nigdy pomysłu, aby wyjechać, ale też nie mieliśmy nigdy problemów z pracą (mąż- był czas ciągnął 3 prace)- być może inaczej to wyglądałoby, gdyby te sprawy wyglądały inaczej.
Też nie bardzo widzę się za granicą na stałe, ale wiem też, że nie zarzekam się; w rodzinie mojego szwagra wyjechało małżeństwo po 50- stracili pracę i naprawdę szukając , nie mogli znaleźć- wyjechali do Anglii, są tam od 5 lat, pracują i wracać chcą dopiero na emeryturze: do "polskiego" mieszkania przyjeżdżają na wakacje.

[leniwy_pierog]

Ja. Owszem, mogłabym na rok czy dwa, żeby gdzieś pomieszkać, zobaczyć coś nowego, zdobyć inne doświadczenia. Ale nie wyobrażam sobie wyjazdu stąd na stałe. Dobrze mi w Polsce.

[bi_scotti]

Moja mama taka byla i nigdy sie nie pogodzila z moim wyjazdem. Przeszla w Polsce rzeczy straszne od Niemcow, Rosjan i Polakow w miare po rowno ale nigdy, przenigdy nie brala pod uwage opuszczenia kraju choc mogla kilka razy ... Pokolenie Kolumbow, eh ... Dobrze wiedziec, ze w mlodym pokoleniu tez sa tacy ludzie jak ona ...

Gdy czasem z nia zatesknie, zawsze jest przeciez JK:

Pośród nas żyją ci, co przeżyli
Choć przeżyć przecież nie mieli prawa
I jeszcze cieszą się z każdej chwili
Którą ich los im zostawia

Żyją wyrokom wieku na przekór
Wieku, co siejąc śmierć - sam umiera
Rano po mleko drepczą do sklepu
I sadzą dęby na skwerach

Prawem kaduka, w drodze wyjątku
Niepowtarzalni, jak starodruki
Żyją co dzień, dzień w dzień - od początku
I troszczą się o prawnuki

Przegapił Hitler, pogardził Stalin
Nie dały rady - zawał, prostata.
Czytają, czego nie przeczytali
I wciąż ciekawi są świata

Nie pysznią się - bliźniacy stulecia
Że ich nie dorzucono do stosu
Ich życie ma się powtórzyć w dzieciach
- Jesteśmy częścią kosmosu!

Częścią kosmosu - popiół we włosach
Popiół tych wszystkich, co nie przeżyli
Nieusuwalna pamięć, jak osad
Spalonej kolekcji motyli

Czasem się z losem godzi czas
Mleko i motyl, dąb w rozkwicie
Ci, co przeżyli - żyją wśród nas
Tak obrażonych na życie

[myelegans]

Bi_ kocham Cie :0)

[dziennik-niecodziennik]

ja. krótko po studiach nawet chciałam wyemigrowac, mialam juz zalatwioną pracę i mieszkanie, ale jednak odpusciłam. pojechała moja przyjaciółka.
moze kiedys wyjade, nie da sie powiedziec teraz co to bedzie w przyszlosci, ale wiem ze bede wtedy tesknila bardzo i bede chciala wrocic.

[babsee]

Ja-moglabym na 2,3 lata ale nigdy na zawsze.Przenigdy.Tu mam korzenie swoje, rodzine,babcie i dziadkow, groby bliskich. Tu mam mentalnosc ktora znam i rozumiem-choc często nie akceptuje.Mam gory piekne i morze lodowatei jeziora przecudne i lasy zielone.Mam wszystko co mi potzrebne do szczescia.Nie widze ani jednego powodu, dla ktorego mialabym emigrowac na stale.
Niewątpliwie podnioslabym swoj status materialny ale tesknota by mnie zabila.

[default]

Ja. Równie dobrze mogłabym rozważać pomysł osiedlenia się na Marsie Mój mąż podobnie : jeszcze za PRL spędził 7 lat we Włoszech, po czym z ulgą i radością wrócił, mimo że miał tam niezłe perspektywy, a w Polsce ciągle jeszcze była komuna
Nigdy, nawet czysto teoretycznie, nie rozważaliśmy opcji emigracji czy choćby wyjazdu na kilka lat.

[broceliande]

Ja nie wyjadę. Polacy za granicą w trzecim pokoleniu przestają mówić po polsku.
Znam kilka takich przypadków. Nawet w drugim pokoleniu. Kobieta pojechała do Francji jako dziewczynka, z rodzicami rozmawiała po polsku, wyszła za Francuza i teraz (koło sześćdziesiątki) pamięta ledwo ledwo kilka słów.
Jestem taka patriotką, która widzi wady polskiego społeczeństwa - nawet ten brud i smród - ale uważam, że to moje miejsce.
Nie chcę żyć nigdzie indziej.

[paartycja]

broceliande napisała:

>
> Jestem taka patriotką, która widzi wady polskiego społeczeństwa - nawet ten bru
> d i smród - ale uważam, że to moje miejsce.
> Nie chcę żyć nigdzie indziej.
>
podpisuję się

[yenna_m]

ja
ale nie dlatego, ze mi jest tutaj dobrze
czasem jest mi to diabelnie zle
ale tu jest, kurde blaszka, moja ojczyzna

[dziennik-niecodziennik]

...o to to

[paliwodaj]

>ale tu jest, kurde blaszka, moja ojczyzna
Ojczyzna to z duzej litery sie kurde pisze

[broceliande]

Nie jestem pewna, czy w takim zdaniu powinno być z dużej.

[gazeta_mi_placi]

Spokojnie, zmywaki silą się na ironię.

[gazeta_mi_placi]

Przepraszam, miało być Zmywaki.

[yenna_m]

ojczyzna sie kurde blaszka pisze z takiej samej litery jak kraj

[broceliande]

niezupełnie. Tylko w pewnym kontekście. Nie wiem, czy to powinno być z dużej w takim zdaniu. Raczej nie, to proste stwierdzenie.

[yenna_m]

no właśnie tu kontekst maloliterkowy i malo nadęty

[yenna_m]

• Obywatel G. C. - Nie Pytaj O Polskę

[gazeta_mi_placi]

Ja plus moi znajomi którzy planują powrót za dwa lata (budują obecnie dom w Polsce).

ja

[yoko0202]

byłam, widziałam, było świetnie
ale tu jest moje miejsce, moi ludzie

[pade]

ja
Rodzice do tej pory mi wypominają, że do hameryki nie wyjechalam jak była okazja
Nawet miasta rodzinnego nie zamierzam opuszczać.
Póki co, dobrze mi tu

[18_lipcowa1]

Ja wróciłam i jestem zadowolona.

[dziennik-niecodziennik]

Lipcowa, ale Ty teraz nie mieszkasz w Koszalinie, nie?

[w-za-duzym-swiecie]

Ja sobie nie wyobrażam wyjazdu na stałe. Zderzałam się w różnych miejscach świata z emigrantami (fakt, nie tymi z teraz) - i zawsze widziałam ogromne koszty takich decyzji. Tu są ludzie, z którymi się rozumiem i którzy rozumieją mnie. Nie chodzi i sprawność językową a o ocean kodów kulturowych. Lubię Polskę za wiele rzeczy. Odkąd pamiętam, zawsze uważałam, że się urodziłam w najlepszym miejscu i czasie z możliwych

[shellerka]

nigdy nie wyjechałabym z myślą "za granicą będzie super, a w Polsce wielkie gie"
uważam, że człowiek powinien korzystać z okazji, które niesie życie, czasem iść na żywioł, czasem kalkulować na chłodno i nieważne gdzie, ale z kim i po co.
i dlatego śmieszą mnie narzekania emigrantów na Polaków, Polaków na emigrantów, emigrantów na "ciapatych, brudasów, tubylców" itp. itd.
w kraju też można mieć nieciekawych sąsiadów, nieciekawych współpracowników.
można też mieć fantastycznych.
można mieć też fantastycznych za granicą.
można się super odnaleźć w Indiach, jako kura domowa, a można się nie odnaleźć jako pani prezes w "ogórku"

[anias29]

ja

generalnie wyjechałabym tylko mając absolutny nóż na gardle

co nie przeszkadza mi planować emigracji po przejściu na emeryturę - marzy mi się domek nad ciepłym morzem

ja!!!!!

[vikama]

miałam możliwość wyjechać ale nie chciałam, tu jest moje miejsce, moja rodzina, moja swojskość, podróżować uwielbiam,bywam czasami za granicą, w Polsce nie mam wszystkiego co bym mogła mieć gdzieś przy lepszych zarobkach i ogólnie standardzie życia, ale nie kusi mnie emigracja, jestem szczęśliwa będąc Polką w Polsce.... choć jak każdy widzę mankamenty naszej ojczyzny....to lubię ten kraj ze wszystkimi jego niedoskonałościami.
Nie mówię że nigdy nie wyjadę ( bo nie wiem co mi życie przyniesie, więc się nie zapieram) ale na ten moment nie chcę!!!!!

[aurinko]

Ja. Chociaż nie jest idealnie i nie mam wszystkiego co bym chciała mieć, to nie wyobrażam sobie życia poza Polską. Był moment, gdy mój Nm pomyślał, czy nie lepiej byłoby wyjechać (zwłaszcza, że pracę miałby poza PL zapewnioną), ale szybko mu przeszło, bo wie, że ja się nigdzie nie ruszę.

[guderianka]

Nigdy nie używam slowa nigdy bo tego nigdy rozum nie ogarnie... )
A tak serio
Nie chciałam, nie chcę i raczej nie będę chciała wyjechać
Jestem zadowolona z życia w Polsce, jest mi dobrze mimo wiellu trudności które jak mniemam są wszędzie, czuje się tu bezpiecznie.

za granicą byłoby mnie stać na drugie Maserati

[papalaya]

ale po co? wystarczy mi to jedno co mam
-
dobra rzona tem sie hlubi, gdy gotuje, co monż lubi

[a.va]

Ja. Za granicą nie udałoby mi się znaleźć pracy w żadnym z moich zawodów przez najbliższych 20 lat, bo żeby się przebić, musiałabym najpierw zainwestować sporo czasu i wysiłku. A lubię to, co robię i nie chcę tego zmieniać.

[sokhna]

Ja nigdy nie chcialam wyjechac, a juz na pewno nie marzylam o DE
Mialam super prace, mieszkanko, wszystko co do zycia potrzeba. Rodzinka na miejscu, zanjomi itp. W zyciu nie myslalam, ze wyjade z PL, ale serce nie sluga jak to sie mowi

[gazeta_mi_placi]

Myślimy, że źle robisz

[rosapulchra-0]

Nie wyobrażałam sobie wyjazdu z Polski na stałe, dopóki nie wyjechałam. I zobaczyłam różnice. I poczułam te różnice.
Dziś wiem, że nie wrócę, po prostu to wiem.
Za to moje dzieci edukują się w tym pogańskim kraju, robią to z pełną świadomością, że ZAWSZE, jeśli tylko zechcą, mają gdzie wrócić. Najstarsza córka zapowiada, że po studiach w UK przenosi się do Warszawy. Tam czeka na nią mieszkanie. Młodsze nie myślą o powrocie do Polski, my również.

[myelegans]

rosa pytanie bylo "kto by nigdy nie wyjechal" a nie "kto myslal, ze nie wyjedzie, ale wyjechal?" wiec jakby nie na temat.

[rosapulchra-0]

No co ty?

[gazeta_mi_placi]

[antyideal]

Ja.

[gagunia]

Ja bym nie wyjechała. Nie odczuwam takiej potrzeby, dobrze się czuję na własnym podwórku.

[izabellaz1]

Nie będę mówić nigdy, bo nie wiem co będzie się działo za 5 czy 10 lat