Pamiętacie jak się zaczęło?

[agaizosia]

Jak poznałyście swoich obecnych mężczyzn (mężów czy niemężów)i jak szybko
stwierdziłyście,że to ten? Czy to był grom z jasnego nieba czy dojrzewałyście
do tej myśli? Ja lubię powspominać moment,od którego to się wszystko
zaczęło...Poznałam swojego męża na ostatkch,pod koniec imprezy studenckiej,
kiedy (z powodu ogromnego tłoku i ogólnego ścisku) miałam już
wychodzić.Ludzie, z wszystkich stron napierali,nie można się było
ruszyć,gdzieś w tłoku zginęły mi koleżanki,z którymi przyszłam.Byłam krótko
mówiąc wściekła.Zamknęłam oczy,a gdy je po chwili otworzyłam okazało się,że
stoi przede mna mój przystojniak...Eh...Zauroczył mnie ogromnie, ale do
miłości przyszło mi jeszcze dojrzewać.Ale się rozmarzyłam i jak tylko wróci z
pracy to....ale nie ma jeszce 22, zatem niedokończę .
A jak to było u was e-babeczki?

[gagunia]

a ja poznalam mojego na plazy, w maju, na dzien czy dwa przed ostatnim ustnym
egzaminem maturalnym z bilogii uczylam sie i chcialam nieco odetchnac, wiec
poszlam sie przejsc. cos mnie tknelo, zeby zmienic trase i pojsc dluzsza droga
(haha, pewnie lenistwo mnie tknelo - na nauke znaczy ) no i spotkalam po
drodze JEGO. to byl grom z jasnego nieba. u niego jakos ten grom kilka dni
pozniej walnal (albo tygodni juz nie pamietam jak sie tlumaczyl ) w kazdym
razie trwa do dzis i tendencji spadkowej (odpukac) nie zauwazam.

[dotima]

My sie długo znalismy z widzenia. Kiedys na jakies imprezie "oddano" mnie pod
jego opiekę bo kolega, z którym był chciał sie przejść z moją koleżanką. Wcale
mi sie wtedy nie spodobał... Minęły 2 lata. Ta sama koleżanka, która wtedy z
jego kolegą.. wyznała mi że z nim kręci, a właściwie to są ze sobą. W knajpce,
do której sie wybrałyśmy - "mój" siedział z kumplami. Siadłysmy do innego
stolika - dziwiłam się że niby ze soba chodzą a siedzą osobno. Kaśka namówiła
mnie żeby ich do nas zaprosić. Potem zmienilismy lokal i ... on cały czas do
tańca prosil mnie - nie Kaske, która twierdziła że z nim jest. Widziałam że ona
go ciągnie na bok i o cos go męczy, ale myslałam że sie o cos pokłócili i tyle.
Musiało byc kilka takich imprez i inna koleżanka musiała mi otworzyc oczy,
zanim uwierzylam że on coś do mnie. Pytałam co z Kaska, a on zrobil wielkie
oczy, że niby jest jej chłopakiem i w ogóle. Okazało sie, że dziewczyna miała
bujna fantazję.. Bylo parę zgrzytów miedzy mną, a tą kumpelą, ale wszystko
przetrwaliśmy (a w "dorosłym" życiu o wiele wiecej). Tak naprawdę poczułam że
on to ON w tańcu... no bo niby tak bardzo mi sie nie podobał to miała byc
raczej przygoda, a dosłownie cała sie trzęsłam, gdy mnie obejmował. Naprawdę.
to mnie zszokowało, no bo ja zawsze taka twarda i w ogóle, a tu takie
romantyczne uniesienia. Uf, jak to dawno było......

[josik11]

Ja ze swoim mezem chodzilam do szkoly sredniej.
Dopiero pod koniec szkoly amorek wystrzelil w nas swoja strzale i chodzilismy
ze soba 7 lat zanim powiedzielismy sakramentalne TAK.

[karin5]

05.VIII 2001 w Kościele. Miałam praktykę studencką pod Wawą i w niedzielę
dreptalam do Kościoła. Testowalam różne Kościoły w pobliżu. Raz wybralam się do
tego najbliższego, okazalo się jednak że ostatnia msza była o 16, a na zegarku
17.40 no to poszłam dalej i postanowilam wejść do pierwszego po drodze. To byl
Kościól w Piasecznie. Msze odprawiał mlodziutki ksiądz, bardzo fajnie więc
postanowiłam tam chodzić. Pamiętam, że wtedy byl tam mój mąż, ale był z ojcem.
Następny tydzien spędzilam poza Wawą. Po dwóch tygodniach znów poszłam do tego
Kościoła, usiadłam w ławce a obok usiadł Sz. Cały czas mialam ubaw bo na mszy o
18 ziewal jakby dopiero wstał. Po Komunii nie wrócił do tej samej ławki. Msza
sę skonczyła i szłam już do "domu", a ktoś za plecami coś do mnie gada "czy
bylem taki śmieszny?", no i się zaczęło. Myślałam, że pójdzie do domu, bo miał
po drodze, ale postanowił mnie odrowadzić( 2 km), zajęło nam to 3h. Poszliśmy
na spacer. Na pożegnanie zapytal czy może przyjść dnia następnego, czemu nie?
Trzeba bylo zabić czas w nudne popołudnia. Przychodził codziennie, dużo
spacerowaliśmy, weekendy na Starówce w Łazienkach.02.X przeprowadziłam sie do
Niego, 15 X byliśmy u moich rodziców( 250 km). Od stycznia biegaliśmy na nauki
przedmalżeńskie, a 01.VI. 2002 powiedzieliśmy sakramentalne TAK, oczywiście w
Kościele w którym się poznaliśmy, przed księdzem który odprawiał mszę gdy byłam
tam pierwsz raz( gdyby wtedy nie odprawiał tak fajnie, to bym drugi raz tam nie
poszła). A nasza mała żabka ma 7 miesięcy.

[anek.anek]

No, ja pamiętam. wystrojona cała na biało umówiłam się z koleżanką w pubie. Ona
się spóźniała, ja czekałam. A tu przeciska się przez tłum kelner niosący na
tacy ogrom kufli piwa i tuż obok mnie potyka się i całą zawartość tacy wylewa
na mnie. było tego coś z sześć litrów
A później, jak już bylismy razem, powiedział, że zrobił to specjalnie, bo na
inne sygnały zainteresowania z jego strony nie reagowałam
Jestesmy szczęśliwą parą od 10 lat, a tą białą sukienkę mam do tej pory (z
sentymentu, bo już nie nadaje się do chodzenia).

[marcysia51]

A my poznaliśmy się dzien przed walentynkami.Pracowalam jako barmanka a on
przyszedł oblać zdany egzamin i tak się zaczeło,były upadki i wzloty a teraz ja
chodzę i siadam za barem żeby napić się czegoś bo mój Krzyś został
barmanem,przejął po mnie pałeczkę.
Mamy 9 miesięcznego synka.

[koleandra]

Poznaliśmy się w pracy. Zakochałam się niemal od pierwszego spojrzenia. Oj,
długo ja na niego polowałam...
W rozmowie z koleżanką wymsknęło mi się: "wiesz... to jest facet mojego życia",
dopiero później zastanowiłam się nad tym co powiedziałam. Byłam wtedy z związku
z innym mężczyzną i zostawiłam go dla tej miłości.

[ms78]

Jego brata zauważyłam wraz z przyjaciółką w wakacje 1996. W listopadzie po raz
pierwszy umówiłam się z nim. A w lipcu 1997 stanęłam z nim przed ołtarzem. W
czerwcu 1998 urodził nam się nasz ukochany synek. Dzisiaj jestem szczęśliwa jak
nikt. A koleżanka i Jego brat byli naszymi świadkami)

[18lipiec]

Poznaliśmy się w pracy. Zakochałam się niemal od pierwszego spojrzenia. Oj,
> długo ja na niego polowałam...
> W rozmowie z koleżanką wymsknęło mi się: "wiesz... to jest facet mojego
życia",
>
> dopiero później zastanowiłam się nad tym co powiedziałam. Byłam wtedy z
związku
>
> z innym mężczyzną i zostawiłam go dla tej miłości.

Dokładnie to samo miałam. Praca, polowanie, zostawienie kogoś -tylko że po
czasie żałuję, ty na całe szczęście nie.

Do lipca!!!

[koleandra]

Lipiec, u mnie tęsknota też była ale nie wolno jej mylić z miłością. Jest to
naturalne i wcale nie musi oznaczać, że popełniło się błąd. Miałam identyczne
momenty przemyśleń "a co by było gdyby", tęsknoty ale to minęło i teraz nie
żałuję wyboru.

[18lipiec]

A u mnie miłość nie minęła....

[r_y_b_a]

Nas połączyła opieszałość urzędu celnego. Dawno, dawno temu do odprawy celnej
stało się jak za "komuny" po telewizor w baaaardzo długiej kolejce. On
odprawiał swoją firmę, ja pracowałam w agencji celnej i tak się jakoś porobiło,
że umówiliśmy się na drinka, potem na spacer no i poszło... po dwóch latach
postanowiliśmy zostać ze sobą do końca świata i jeden dzień dłużej. Minęły
kolejne trzy (musieliśmy się nacieszyć sobą) i "ściągnęliśmy" na ziemię naszą
córeczkę Natalkę.
Pozdrawiam
Agnieszka

[mamaszyma]

Chodziliśmy do jednej podstawówki. Ja byłam piatej klasie on w ósmej.
Mieszkalismy w tym samym bloku, ale zauważyłam go najpierw w szkole. Potem
przytrzasnęłam go drzwiami na klatkę. On spojrzał na mnie z taka nienawiścią,
że się od razu zakochałam. Chodziłam patrzyć jak gra koło bloku w piłkę i tak
jakos zaczęliśmy rozmawiać, i rozmawialismy przez póótora roku, aż przyszedł do
mnie w Sylwestra (spędzałam go w domu z koleżankami) i poprosił mnie o
chodzenie. Ja się zgodziłam i w najbliższego sylwestra będziemy obchodzić 12
rocznicę. Trzy dni temu mielismy trzecia rocznicę ślubu a za tydzień synek
kończy roczek.

[magdusia11]

My znaliśmy się z mężem z widzenia (tylko).
Kiedy skończyłam liceum w wakacje opiekowałam się tróją dzieci(3,6,7 lat)
Często chodziłam z nimi na spacery. Zwracały na siebie uwagę swoim kolorem
skóry. Są przecudownymi mulatkami. Pewnego dnia Artur (mój mąż)
powiedział "cześć" (wcześniej tego nie robił) i zagadał na temat...dzieciaków.
Był nimi zachwycony. Zaczął co raz częściej przychodzić do... dzieci.
Pewnego dnia dzieci już poszły do domu a On się zasiedział na noc (ale byliśmy
grzeczni!!!). Była to jedna z milszych nieprzespanych nocy.
Później pod koniec sierpnia razem z dziećmi pojechaliśmy na jeden dzień do
Sopotu. Wróciliśmy umęczenie ale bardzo szczęśliwi.
Przyszedł wrzesień dzieciaczki poszły do przedszkola i szkoły a my
zostaliśmy... ze sobą. Do dziś.
26.08.2000 r. w piękne,słoneczne popołudnie powiedziliśmy sobie
sakramentalne "tak".
Jesteśmy rodzicami 20 miesięcznej Oleńki.
Bywa u nas różnie tak jak u wszystkich...
Ale nie wyobrażam sobie, że mogłoby być inaczej niż jest.
Mój mąż obecnie jest za granicą (pojechał do pracy)i bardzo za Nim
tęsknię,zobaczymy się dopiero na Swięta Bożego Narodzenia.
Mam tylko nadzieję,że te kilometry zbliżą nas do siebie a nie oddalą.

Pozdrawiam

Magda (Mama Oleńki-kochanej córeńki)

[ania.silenter_exunruzanka]

Oczywiscie, ze pamietam. Poznalismy sie 15.12.2001r., 7.02.2002 byly
zareczyny w knajpce na Starówce, tydzien pozniej zamieszkalismy razem, a
1.06.2002 byl slub. Poznalismy sie przez internet, na stronie randkowej.
Odpisalam na jego ogloszenie, on przyslal mi maila, potem spotkanie w realu...i
jestesmy razem juz 2 lata i 9 miesiecy.
pozdrawiam

[iwcia75]

męża poznalam w pięknej górskiej scenerii(na Spiszu),gdzie on wtedy mieszkał,a
ja byłam wychowawcą kolonijnym. codziennie zapraszał mnie na szampana,a ja
codziennie odmawialam. zdobył mój nr telefonu i dzwonił ciągle, zapraszał mnie
na wczasy i oferował,ze opłaci caly moj pobyt(oczywiscie sie obraziłam). potem
przyjezdzal tam,gdzie studiowalam,za kazdym razem,gdy mialam zjazd-jechal
kilkaset kilometrow,zeby sie zobaczyc na 2dni. teraz go pytam, po co sie tak
uwzial na mnie(zwłaszcza,gdy mowi,ze za duzo mówie)

[gagarin3]

A ja poznałam męża w pociągu. Miałam za sobą nieprzespaną noc i ciężki egzamin.
Marzyłam tylko o jednym, żeby zasnąć... Nic z tego nie wyszło, bo on się dosiadł
(jak się później okazało wracał od dziewczyny) i miał wielką ochotę na
konwersację. Po dziesięciu minutach zaczął mnie nagabywać o numer telefonu...
Skapitulowałam dopiero po dwóch godzinach. Do dzisiaj nie wiem, dlaczego, bo
facet był kompletnie nie z mojej bajki. Choć minęło sześć lat - w tym dwa w
małżeńskim stadle - nie mogę wyjść ze zdumienia, że z nim jestem, tak bardzo się
różnimy

gagarin

[iwcia75]

mama podobne wrazenia co do swojego zwiazku. nie wiem,co mnie podkusilo,zeby
sie z tym facetem spotykac! ale tak na co dzien to nie mam na co narzekac i
lubie go coraz bardziej. ale nigdy chyba nie bylam w nim zakochana!!!

[iwles]

noooo ja pamiętam
Byłam w rozpaczy, bo akurat nie miałam z kim jechać na wesele koleżanki.
A druga, dobra koleżanka, usiadła w pokoju z rodzicami i głośno westchnęła, że
Iwona (czyli ja) mam taki... problem
Jej tata - ochoczo zaproponował towarzystwo chłopaka ze swojej pracy.
Opisał go, jako wysokiego, przystojnego bruneta.
Kiedy do mnie zadzwonił : no...... głos niski, męski, aksamitny... gadaliśmy
chyba z godzinę.
A kiedy przyszedł w umówionym dniu: - może z pół głowy wyższy ode mnie
szatyn z brzuszkiem (taki raczej misio niż przystojniak) - ale sympatyczny,
uśmiechnięty.
Moja mama na drugi dzień powiedziała mi: Iwona podoba mi sie ten chłopak, to ja
jej na to: to się sama z nim ożeń [nie wiem tylko czy tata byłby
zadowolony....]
Tak więc -jestem grzeczną dziewczynką - posłuchałam mamusi i w tym roku
obchodzimy 3 rocznicę ślubu, a za 3 tygodnie nasz Maluszek skończy roczek

Oj, dobre to były czasy i odległe, bo do decyzji o ślubie dochodzilismy... oj,
oj.... prawie 5 lat

[tom5014]

wielka miłość, jak grom z nieba...