Matka mi umarła.

[ira_08]

Moja też, prawie 2 lata temu. Najgorzej było jakieś 3 miesiące po wszystkim, wpadła na mnie wielka ściana żalu i smutku. Teraz już jest dobrze, chociaż jak stoję nad jej grobem, to nie dociera do mnie, że to moja mama tam jest.

[vocativa]

Przytulam bardzo mocno!

[rasowa_sowa]

Kubek, nie musisz być bohaterem, daj sobie prawo do rozsypki. A rodzinę od oczekiwanego prezentu pozdrawiam czule..

[kubekwkropki]

Bardzo wam wszystkim dziękuje. Czytałam i doceniam wasze wpisy. Tylko nie mam siły odpisywać. Dzis kompletnie nie mam siły. Na nic. Leżę. Pies leży i ja leżę. W piżamie. Telefon dzwoni. Niech se dzwoni. Nawet wyciszyć nie mam siły. Dzieci z mężem wysłałam wczoraj na dawno opłacony wyjazd. Chyba upał jest ale mnie w środku trzęsie zimno. A szlafrok w łazience. W dupie z nim. Pies nie jadł. Ale do wieczora noe zdechnie nie?

[milka_milka]

Daj psu jeść i tyle. Albo choćby wodę miał. A Ty rób, co Ci przynosi ulgę.

[sofija_biala]

Bardzo mocno przytulam. bardzo współczuję i bardzo bardzo rozumiem.
Masz prawo do załamania i schowania w czarnej dziurze. Trzeba przez to przejść, lepiej nie odkładać.

[pade]

Kurczę, nawet nie wiem jak pomóc...
Bardzo współczuję

[gaga-sie]

Bardzo chciałabym Ci ten szlafrok podać. Bardzo Ci współczuję.

[yenna_m]

Cholera. Kubek, trzymaj się dziewczyno. Jest możliwość, żeby się wybrać do lekarza po jakieś leki? Masz się komu tak fizycznie wypłakać w telefon? Kurczę, przydałaby się jakaś dobra przyjaciółka, która by do Ciebie przyjechała i choćby kubek herbaty do łóżka podała...

[feniks_z_popiolu]

Masz w domu kisiel? Musisz coś zjeść. Pamiętam, że to trudne ale taki kisiel ratował mnie wtedy

[welldonegirl]

idz wieczorem na spacer jak bedzie chlodniej...wyplacz sie nie tlum emocji...to pomaga.Idz na cmentarz "porozmawiaj z mama"...bedzie dobrze.

[ewa_mama_jasia]

Wiem, że to trudne, ale spróbuj się na chwilę zmobilizowac i wstać. Psu coś daj, choćby kawałek chleba i wodę. Sama też zjedz przynajmniej kawałek chleba z masłem i wypij choćby kubek wody. I leż. Okryj sie ciepłą kołdrą / kocem. Odpoczywaj, śpij, nie śpij, nie myśl o niczym. Wystarczy. Przyjdzie czas, to wstaniesz. Jak będziesz miała siły, napisz. Daj znac, jak się czujesz.

[gulcia77]

Nie zdechnie. Daj sobie czas i nic na siłę. Musisz to przeżyć w swoim tempie i w swój sposób. Jak potrzebujesz. Masz kogoś, kto za ciebie ogarnie rzeczywistość?

[anorektycznazdzira]

Nie zdechnie, telefonowi też nic a nic nie będzie.
Bardzo dobrze zrobiłaś.
Odpocznij, będzie lepiej.

[wapaha]

Współczuję. Pękaj kubek , czasami każdy musi..popłacz, pożal się...napisz na priv,jeśli chcesz- to napiszę Ci coś jeszcze, tu nie mogę..

Bardzo Ci współczuję i przytulam

[mamaalana1]

[owczarkini]

Po miesiącach czytania forum założyłam sobie konto, żeby Ci napisać... dużo tego. Przytulam. Wiem, co czujesz. Wiem, co będziesz czuła za jakiś czas. Współczuję.
Oni, ci od urodzin, są o dwa kroki przed Tobą. Mieli czas się zająć swoimi uczuciami, kiedy Ty działałaś jak automat, żeby to wszystko ogarnąć.
Nie wiem, jak u Ciebie, ale mnie tak naprawdę walec rozjechał dopiero właśnie gdy wszystko ucichło. Pogrzeb wszystkim się podobał, poczęstunek był smaczny, przyjezdni goście mieli gdzie odpocząć. I wtedy BUM, cisza i spokój którego już nie da się zapełnić krzątaniem i załatwianiem. Otchłań.
Być może i u Ciebie jest właśnie teraz ten najtrudniejszy czas.
I jeszcze jedno: jako zaprawiona w przeżywaniu żałoby po różnych członkach rodziny, bliskich osobach uważam, że akurat strata matki jest specyficzna. Jakby się osunęła ściana za plecami, o którą zawsze można było się oprzeć. Człowiek oczywiście świetnie stał na własnych nogach i specjalnie nie korzystał z tego oparcia, ale nagle okazuje się, że za plecami zieje dziura, której nie da się wypełnić. Pamiętam, jakie trudne były moje pierwsze urodziny bez Mamy. Dotarło do mnie, że to taka absolutnie wyjątkowa i pierwotna więź i że nikt mnie nigdy nie będzie kochał tak, jak ona tylko dlatego, że jestem
Daj sobie czas i prawo do przeżywania. I olej wygodnych egoistów, teraz to Ty i Twoja rodzina jesteście najważniejsi. Tylko proszę Cię - staraj się wmusić w siebie choćby jakiś jogurt, wystarczy przełknąć.
Jestem z Tobą. Jeśli chcesz, to pisz.

[kiwaczek69]

jestem z Tobą
i rozumiem, bardzo, bo miałam tak samo, albo bardzo podobnie
to są najtrudniejsze chwile w życiu
trzymaj się, dziewczyno

[misia_matysia]

Kubek, jeżeli potrzebujesz pogadać to skieruj się do fundacji naglesami. Uzyskasz tam fachowa pomoc.
Poza tym współczuję z całego serca i przytulam.

[malowanka06]

Kubek jak chcesz wylać żale i pogadać to pisz
mam nadzieję, że poradzisz sobie i więcej myśl o sobie!

[peonka]

Kubku, tak mi przykro, tak bym chciała Ci pomóc...
Nie napiszę, że czas leczy rany, bo pewnie po śmierci mamy żaden czas nie pomaga. Mam tylko nadzieję, że nauczysz się z tym bólem żyć i jakoś funkcjonować. Jak wszyscy, którzy kogoś tracą.
Mam nadzieję,że ktoś poda Ci szlafrok i rosołek.
Dbaj o siebie.

[myelegans]

Kubek,
Sciskam, przytulam i wysylam wirtualne cieple fluidy.

Nie pociesze, bo trudno w zalobie, przez to sie przechodzi i sama juz pewnie wiesz, ze tylko czas tu pomaga.

Ja po 5 latach od smierci taty wciaz podswiadomie czekam na jego radosne "aaa czeeesc" jak dzwonie.

[wredna1zmija]

Kubek była twarda ale w końcu pękła i rozsypała się w drobny mak. Przydała by się teraz miotełka żeby ją z powrotem zebrać do kupy.

Wypij cokolwiek. Psu daj chociaż wody. I przypominam, że pies ma również drugi koniec więc jeśli się kubek nie ruszysz na spacerek to będziesz musiała sprzątać. A nawet jeśli mu się zdarzy to uważaj tylko by nie wdepnąć.

Kubek, zjadłaś coś dzisiaj?

[iwoniaw]

Odespałaś? Wypłakałaś trochę wszystkiego?
Szlafroka Ci przez internet nie podamy, ale pisać możesz - ktoś zawsze czyta, a wiele dziewczyn ma dobre słowa na Twoją sytuację, może coś Ci pomoże.

[ekaczmarczyk]

Szczere wyrazy współczucia....
Pochowalam Tate 5 lat temu...Mamę 3 lata temu.
Przytulam wirtualnie....

Kamilek
Galeria
Jakub ma już

[verdana]

Bardzo Ci współczuję. Trzymaj się jakoś. Jeśli chcesz - pisz na priv.

[kremka2014]

Również współczuję. Teraz Ty najwazniejsza. Nie mysl o innych. Dbaj o siebie

[kubekwkropki]

Nie jadłam. Pies jadł. Drzwi miał otwarte to sam sie wyprowadzał do ogrodu. Maż jutro wraca. Podobno mam martwy głos. Nie wiem. Nie umiem płakać. Taka głucha cisza jest we mnie. Bezwład. Zimno. Dziękuje wam bardzo. Jak często sie siusia. Wie ktos? Bo nie pamietam kiedy byłam. Chyba wczoraj.

[milka_milka]

Nie musisz jeść, musisz pić! Bo się odwodnisz! Natychmiast nalej sobie szklankę czegoś do picia i popijaj małymi łyczkami cały czas, aż zrobisz siusiu.
Dziewczyno, chcesz, pisz na priva, ale lepiej byłoby, gdyby realnie ktoś z Tobą był.

[chocolatemonster]

Kubku napij sie jakiegos elektrolitu. Nie mozesz sie odwodnic. Postaraj sie przespac choc na chwile. Ja doskonale ten stan rozumiem. Kiedy wroci Twoj maz musisz pojsc do lekarza. Potrzebujesz spokoju i opieki. Jestes tylko czlowiekiem. Sciskam wirtualnie.

[kubekwkropki]

Sama ich wykopałam na ten wyjazd. Myślałam, że dzieciaki odpoczną po wszystkim, ja zbiorę myśli. Samotnik ze mnie. Nie lubię sie odsłaniać. Blokada jakaś. Nie lubie spac z kimś, nie upijam sie, samokontrola level hard. I nagle po prostu nie bylam w stanie nic zrobić. Znalazłam colę. Ale jak pije to boli żołądek. Ale pije. Bo sie chyba zawiesiłam na kilka godzin. Mąż w końcu do sąsiadow zadzwonił. Sąsiadka przyszła i podała mi koc. A psu michę. Dobra dziewczyna z niej. Ciekawe skad wiedziała ze tylnia furtka niezamknięta.

[milka_milka]

A masz w domu jakiś vibovit albo visolvit dla dzieci, rozpuszczalny? Mogłabyś wypić z wodą, choć trochę elektrolitów i witamin. Sąsiadka może z Tobą posiedzieć?

[kubekwkropki]

Nie chciałam. Nie znamy sie na tyle. Nie wiem czy mam. Jesteście bardzo ciepłe. Ćma mi lata. Mama nie lubiła ja tez nie. Ale niech lata. Myśli tez mi latają. Jak ta ćma. Litr starczy? Bo jeszcze jest tonik chyba. Ale w kuchni.

[milka_milka]

Odczekaj chwilę, żeby nie zwymiotować. I pij znów, żeby się wysiusiać. Nie wiadomo, jak długo nie piłaś i czy się nie odwodniłaś.
Znam działanie na automacie, miałam tak, jak zmarł mój Tata. A potem pustka i wielkie nic. Nie wiesz, czy jeszcze coś czujesz czy już skamieniałaś. Trzymaj się, wyrzuć z siebie emocje i pisz, żeby było wiadomo, że nic Ci nie jest.

[dziennik-niecodziennik]

pij pij. cokolwiek juz, neizdrowe bo niezdrowe ale pij.
i trzymaj sie. a jak wróci mąż to się wtul i rozsyp. chociaz na chwile. no nie da sie byc cały czas twarda babka.

[yenna_m]

Kubek, MUSISZ coś wypić. Żeby sobie nerek nie rozwalić.

[yenna_m]

Ufff... Pijesz. Doczytałam.
Dobrze by było, żeby teraz ktoś był z Tobą i się Tobą zaopiekował. Najtwardsze twardzielki czasem też potrzebują takich rzeczy...

[kubekwkropki]

Po prostu umarła. Nie chorowała. Rano ojciec dzwoni, ze mamę boli noga. I spuchła. Zanim sie zebrałam w samochód i dojechałam minęło z pół godziny. Mialm ja do Karoliny wieźć. Głupia ja. Jeszcze dziecko na tenis podrzuciłam. Głupia ja. Jak przyjechałam to siedziała i pufie miała ta nogę. Ale juz lepiej wygladała. Ta noga. I nagle duszno i słabo. Karetka szybko była. Chyba. Trzymałam ja siła w fotelu bo sie wyrywała. Krzyczalam do Ireny zamknij kur.wa drzwi, ojciec ma słabe serce. A potem podłoga i charkot. I pół godziny kolejnych adrenalin, ch.uj wie czego, brak tętna, pikajacy aparat, intubacja. Pamietam ze stałam w drzwiach zeby ojca nie wpuścić. Cała podłoga w medycznych śmieciach i lekarz sie pyta czy pale. Bo se mam zapalić. To poszłam ojcu dać relanium. Nikt tego jeszcze nie usłyszał. Komu mam opowiadać. Ojcu? Moje oczy widziały za dużo.

[chocolatemonster]

Zrobilas wszystko,co moglas. Dalas rade. Nikt nie jest gotowy zeby zobaczyc smierc najblizszej osoby. Nie powinnas byc teraz sama.

[makahopsa]

Kubek.... nie możesz być sama, dobrze że piszesz tutaj, ale musisz mieć kogoś przy kim poczujesz się bezpiecznie, poda szlafrok, dodatkowy koc, wodę.
wiem, że boli. potwornie Cię boli.
ja po śmierci mamy tabletki na sen popijałam wódką - cudem nie poszłam w ślad za nią.
pozwól sobie pomóc - realnie - bo tego potrzebujesz.

[milka_milka]

Kubek, okropne. Ale dobrze, że tam byłaś, bo wynika z tego co piszesz, że Twój tata sam nie poradziłby sobie.

Mam nadzieję, że choć trochę spałaś.
Pisz, jak się czujesz.

[yenna_m]

Kubek, są rzeczy, na które NIE MAMY wpływu. I to jest właśnie taka rzecz. Na Twoje "gdybym" odpowiem: najprawdopodobniej ta godzina wcześniej u lekarza nic by nie zmieniła. Ja wierzę, że każdy ma swoje przeznaczenie, swoją świeczkę, która pali się tylko tak długo, jak długo ktoś na górze przewidział.
Byłaś wtedy przy mamie. Nie była sama, w bezdusznej przychodni/szpitalnej sali a z kimś z rodziny, we własnym domu. Nie katuj się tym "gdybym".
Jesteś bardzo dzielna.

[milka_milka]

Kubek, a jak Twój ojciec? Ktoś z nim jest?

[dorgaj1]

35 lat temu pochowałam Kochanego Tatę,nadal mi Go bardzo brak. 29 lat temu pochowałam 8 - letnią córkę - zginęła tragicznie, w wypadku - boli wciąż tak samo... czas nie leczy ran, tylko je zabliżnia, ale bolą dalej,może trochę inaczej, ale bolą. Współczuję, przytulam mocno...jeśli masz ochotę pisz...

[chocolatemonster]

Wspolczuje. Przyjmij najszczersze kondolencje. Teraz ty powinnas sie wyplakac na czyims ramieniu.

[wasp20]

Właśnie przeczytałam.
Przytulam mocno. Ogromnie mi przykro. Odpocznij. Jesteś bardzo dzielna.

[wioskowy_glupek]

Współczuję Bardzo mi przykro...

[aurita]

trzymaj sie kubku, ja tez nie mam juz mamy...

[lady-z-gaga]

Czytam to wszystko, bardzo Ci współczuję, ale ja tu widzę jedno:
sama nie dasz rady przez to przejść - albo ktoś się Tobą zajmie, albo od razu wal do lekarza
takie twardzielki jak Ty często nie potrafią pozwolic sobie na rozklejenie się i przeżywanie żałoby
sama nie pękniesz, ktoś lub coś musi Ci w tym pomóc - dla Twojego dobra
nie powinnaś zbyt długo trwac w takim napięciu, w jakim jestes teraz
Trzymam za Ciebie kciuki

[rosapulchra-0]

Lady ma rację. Idź do lekarza. A w ogóle to się odezwij, proszę.

[gemmavera]

Kubek, bardzo, bardzo Ci współczuję.

[karme-lowa]

Kubek, bardzo Ci współczuję i przytulam.
(*).

[rhysmeyers22]

Z opisu wyglada na zator.wspolczuje.4 lata temu moj Tato wyszedł rano do pracy i 2 godziny pózniej już nie żył.dzien wcześniej normalnie rozmawiał,nic mu nie dolegało.zawal.domyslam sie jak sie czujesz,trzymaj sie.

[gazeta_mi_placi]

Bardzo Ci współczuję Czas leczy rany, choć nie jest to natychmiastowe. pamiętaj, że ulga przyjdzie, ale z czasem.

[agra1]

Kubku, przykro mi bardzo. Przytulam, niewiele więcej mogę, jak chcesz pogadać, to pisz na priv.
To bardzo trudna sytuacja, a takie osoby, które zawsze wszystko zniosą i załatwią, też potrzebują wsparcia... Trzymaj się i pozwól sobie na łzy...

[kubekwkropki]

Bardzo wam dziękuje. Maż wrócił, był lekarz i kroplówki jakieś. Leki. Głównie śpię. Tato ma załatwioną opiekę od początku, i towarzystwo. Zadbany. Kubek żyje. Tez dzięki wam. Ukłony. Pies nie zdechł.

[milka_milka]

Dobrze, że się odezwałaś. I że nie jesteś już sama.

[yenna_m]

Kubek, Bogu dzięki.
Odeśpij ten stres. A potem ta nowa rzeczywistość jakoś się powoli poukłada i trauma jakoś z czasem zostanie jakoś oswojona...
Przytulam.

[agra1]

dobrze, że się odezwałaś. Nie walcz z pomocą, nie walcz z zaprzeczaniem, ze łzami, wściekłością, - to są etapy żałoby i trzeba je przejść, zablokowanie tego wydaje sie czasem kusząca opcją, ale to droga donikąd. Na własnym mężu przerabiałam taką niedokończoną żałobę po mamie i wiem, jak to strasznie potrafi zniszczyć, dopiero po paru latach, przy mnie pozwolił jej odejść tak do końca... Ale to bolesny proces, jeśli sie go tak odwlecze - jeszcze bardziej boli.

Ptrzytulam mocno, głaszczę po łebku - pamiętaj, że jesteśmy tu wszystkie dla Ciebie.

[dziennik-niecodziennik]

ufff
dobrze ze nie jestes sama
śpij ile potrzebujesz. życzę Ci przejscia żałoby, do konca. żebys umiała samej sobie dac prawo do słabości. i jeszcze raz przytulam.

[aamarzena]

Bardzo ci wspołczuję. Przytulam.