Bachor ematki

[mary_lu]

Mój synuś wszedł w fazę strasznego bachora. Kłapie paszczą na wszystkie strony, ale nie mam serca za bardzo go stopować, bo rozwiązuje wiele ematkowych problemów wszechczasow, ostatnio taki:

Byliśmy w domku nad jeziorem, po sąsiedzku było rodzeństwo w odpowiednim wieku, zaczęło spędzać u nas większość dnia, fajnie bawili się z moim synem, przy okazji dobrze wpływali niejadkowi na apetyt, bo wsuwali u nas wszystkie posiłki, kanapki, przekąski i słodycze. I tak kupuję i gotuję za dużo, byłam zadowolona.

Gdzieś po trzech dniach wspólnej zabawy u nas, syn spędził kilka godzin na działce rodzeństwa, skąd wracał w porze obiadowej drąc się na całą wioskę "Ale mnie ugościli! Ale mnie ugościli! Ale mnie ugościli!!!!" i już od furtki wyjaśniał mi gromkim głosem, że został poproszony przez babcię sąsiadów o pójście do domu, bo dzieci teraz będą jeść obiad. "A oni u nas jedli sto obiadów! I sto deserów!". Następnego dnia dzieci przyszły z oficjalnymi minami i wyrytą formułką aby zaprosić mojego syna na drugie śniadanie i zabawę w ogrodzie

[pade]

Cudne

[kota_marcowa]

Ha ha dobre
Ale raczej nie ematki, ematka ma wyliczone zarcie co do 1/100 plasterka szynki parmeńskiej i jednego kotleta do podziału dla wszystkich członków rodziny, a dla gościa nie znajdzie się nawet zasuszona skibka chleba z margaryną.
Także dzieci ematki, to te od sąsiadów

[afro.ninja]

Dokładnie.

[saszanasza]

Ja mam wyliczone. Jak robię obiad dla 4 osób to szykuję po dwa kotlety schabowe, czy mielone dla każdego. O ile jest to zupa, to jest prościej, bo pierwszego dnia mogę poczęstować, ale drugiego często tej zupy stacza jedynie dla dzieci. Dla mnie priorytetem jest wykarmienie własnych dzieci. Ale kanapkami z wędliną czy dżemem mogę częstować. Nie ma problemu.

[fifiriffi]

o ile schabowe zrozumiem, o tyle zastanawia mnie jak trafiasz z mielonym,żeby starczyło ci dokłądnie na wyliczone sztuki?

[dido_dido]

Doświadczenie kochana, lata praktyki.
Mnie zawsze z 1/2 kg mielonego wychodzi 6 kotletów

[rosapulchra-0]

Co do tego dodajesz?

[dido_dido]

2 jajka, cebulę, bułkę tartą i przyprawy

[fifiriffi]

dido_dido napisała:

> Doświadczenie kochana, lata praktyki.
> Mnie zawsze z 1/2 kg mielonego wychodzi 6 kotletów


no kotlety ok, pytałam o klopsy

[saszanasza]

fifiriffi napisał:

> o ile schabowe zrozumiem, o tyle zastanawia mnie jak trafiasz z mielonym,żeby s
> tarczyło ci dokłądnie na wyliczone sztuki?

Robię raz mniejsze innym razem większe Zazwyczaj 0,5 kg wystarcza na 1 obiad dla całej rodziny.

[issa-a]

>Ja mam wyliczone. Jak robię obiad dla 4 osób to szykuję po dwa kotlety schabowe, czy mielone dla każdego

no ale w sytuacji, kiedy wiesz, że twoje dzieci obżerają rodzinę po sąsiedzku (chyba nie trudno zauważyć) i wiesz, że to dziecko sąsiedzkie może znaleźć się u ciebie w domu, to jesteś w stanie doliczyć jednego kotleta czy ugotować talerz zupy więcej?
W ogóle nie bardzo wyobrażam sobie takie wyliczanie kotletów co do sztuki, a jak mąż w trakcie smażenia zeżre ci jednego z patelni, bo akurat apetyt go najdzie, to co? po łapach mu dajesz? czy sama obiadu nie jesz? albo jak ktoś z rodziny weźmie kotleta na kolację, do kanapki, bo smak go najdzie na kanapkę z kotletem, też nie wolno?
Rany boskie, jak koszarach wojskowych.

[eve-lynn]

no dobrze, a jak nie zezre to co dalej z tymi kotletami? 3 dni z rzedu jesc? mrozic po 1-2 sztuki? czy zjadac na sile? ja tez kupuje tyle ile potrzeba a nie dla 10 osob jak robie dla 4.

[slonko1335]

na zimno na kanapki tak schabowe, jak mielone-zawsze kupuje z górką bo mój mąż uwielbia dojadać je w ten sposób..

[eve-lynn]

no tak - jak ktos uwielbia i moglby jesc codziennie (jak ja ciastka), to ok. Ale jak lubi "normalnie" i ma na obiad, potem na kanapce na kolacje, potem na sniadanie w spagetti, a potem znow na kanapce to szybko znielubi

[ichi51e]

Po za tym to dziecko nie pojawilo sie tam na obiad tylko siedzialo i sie bawilo juz wczesniej - wiec mozna bylo dodatkowy kotlet skombinowac robiac obiad

[mikams75]

obiad mogl byc z wczoraj a nawet jak nie to co to znaczy skombinowac kotlet? isc do sklepu i kupic? zostawic dzieci same? Ja raz skombinowalam - ale faktycznie to bylo po pol kotleta.

[saszanasza]

issa-a napisała:

> >Ja mam wyliczone. Jak robię obiad dla 4 osób to szykuję po dwa kotlety sch
> abowe, czy mielone dla każdego
>
> no ale w sytuacji, kiedy wiesz, że twoje dzieci obżerają rodzinę po sąsiedzku (
> chyba nie trudno zauważyć) i wiesz, że to dziecko sąsiedzkie może znaleźć się u
> ciebie w domu, to jesteś w stanie doliczyć jednego kotleta czy ugotować talerz
> zupy więcej?
> W ogóle nie bardzo wyobrażam sobie takie wyliczanie kotletów co do sztuki, a ja
> k mąż w trakcie smażenia zeżre ci jednego z patelni, bo akurat apetyt go najdzi
> e, to co? po łapach mu dajesz? czy sama obiadu nie jesz? albo jak ktoś z rodzin
> y weźmie kotleta na kolację, do kanapki, bo smak go najdzie na kanapkę z kotlet
> em, też nie wolno?
> Rany boskie, jak koszarach wojskowych.

Pytanie zasadnicze: dlaczego ona ma robić zakupy i obiady dla obcych dzieci, które zapewne własnych rodziców posiadają? Dla mnie to jakieś nieporozumienie dokarmiać obce dzieciaki. Obowiązek karmienia własnych dzieci spoczywa na rodzicach a nie sąsiadach.

[ichi51e]

Hmmm - zastanowmy sie... Bo dziecko jest gosciem? Jak masz gosci to tez ich z domu wyganiasz bo teraz rodzina bedzie jadla? DD

[saszanasza]

ichi51e napisała:

> Hmmm - zastanowmy sie... Bo dziecko jest gosciem? Jak masz gosci to tez ich z d
> omu wyganiasz bo teraz rodzina bedzie jadla? DD
>
moment, ale chyba są granice gościnności, czasowe również. dziecko nie operuje czasem jak dorosły, dlatego nic złego nie widzę w odeslaniu dziecka do domu w czasie obiadowym.
czy jak idziesz w gości to wymagasz by ktoś serwował ci śniadanie obiad i kolację, czy tylko kolacje, a może wystarczy tylko kawa. Ja albo zapraszam gości na obiad, albo na kolację a najczęściej na kawę i ciastko.

[kota_marcowa]

No to może przykład analogiczny, do tego z pierwszego posta.
Macie z mężem znajomych, dobrych, codziennie przez tydzień chodzicie do nich z wizytą, na pogaduchy, dobrze sie bawicie, wizyta się przeciąga, nadciąga pora obiadowa, bez skrępowania szamacie obiad postawiony przez gospodarzy. Nadchodzi czas rewizyty, z raz wypadałoby zaprosić znajomych. Siedzicie, czas wam miło płynie, nadchodzi pora obiadu i mówisz znajomym, "sorry, ale musicie się już zbierać, bo teraz będziemy jedli obiad, miło było, nara".

[saszanasza]

kota_marcowa napisała:

> No to może przykład analogiczny, do tego z pierwszego posta.
> Macie z mężem znajomych, dobrych, codziennie przez tydzień chodzicie do nich z
> wizytą, na pogaduchy, dobrze sie bawicie, wizyta się przeciąga, nadciąga pora o
> biadowa, bez skrępowania szamacie obiad postawiony przez gospodarzy. Nadchodzi
> czas rewizyty, z raz wypadałoby zaprosić znajomych. Siedzicie, czas wam miło pł
> ynie, nadchodzi pora obiadu i mówisz znajomym, "sorry, ale musicie się już zbie
> rać, bo teraz będziemy jedli obiad, miło było, nara".

tak w takiej sytuacji wypada się zrewanżować, ale ja nie piszę o jednorazowej akcji a o nagminnym wykorzystywaniu z którym akurat ja miałam do czynienia. Koleżanka zupelnie nie kontrolowała własnego dziecka i go nie ograniczała. Gdybym nie zaczęła jej córki odsyłać do domu dziewczynka spędzalaby u mnie całe dnie jedząc 3 posiłki. Każda gościnniść ma swoje granice. Dziecko tych granic samo sobie nie ustali, a najwyraźniej rodzicowi odpowiada, że ktoś obcy "zajmie się" i wyźywi.
Jeżeli autorka wątku gościła inne dzieci kilkukrotnie i je dokarmiała, uważam, że babcia powinna dzieciakowi również zaserwować posiłek, natomiast nie zgadzam się z niektórymi dziewczynami, które piszą, że jeżeli dziecko akurat jest u nas w porze obiadowej, to wypada je nakarmić. Owszem, ale jeżeli ten pobyt został wcześniej ustalony, a w wakacje tak nie jest, lub rzeczywiście jest porcja dla takiego dziecka. Dzieciaki szwędają się bez uzgodnień, to rodzic powinien wyznaczyć granice czasowe przebywania u kogoś lub też granice czasowe przebywania danego dziecka u siebie.A już w ogóle gotowanie pod większą ilość osób, bo a nuż jakieś dziecko będzie trzeba (sic!) nakarmić to nieporozumienie. Te dzieci mają swoich rodziców. Moje dzieci nie jadają obiadów u innych sąsiadów. Pozwalam natomiast na zjedzenie "przekąsek": ciasta, słodyczy, lodów, chociaż nie w nadmiarze.

[mikams75]

ale tez mi to gosc... zjawia sie dzieciak z pytaniem czy moze sie pobawic nie dostal zaproszenia na obiad, wiec w domu jego matka tez szykuje obiad. Bez sensu.
Natomiast jak sie umawiam ze znajomymi to zapraszam na obiad, kolacje, podwieczorek, grila, pizze itp.

[manala]

Jak mam jakiegoś dzieciaka w domu i moje dzieci jedzą obiad to nie ma opcji abym nie zaproponowała. Mogę sama nie zjeść. Właściwie to dość często zdarza mi się oddawać swoją porcję "gościom".

[dorek3]

Prawdę mówiąc w takiej sytuacji sama zjadłabym jednego kotleta zamiast dwóch aby nakarmić nieoczekiwanego gościa. Albo wręcz nie zjadła w ogóle.
Nie wyobrażam sobie-moja rodzina przy obiedzie, a gość z kanapką z dżemem.

[lady-z-gaga]

Ja też nie rozumiem, dlaczego nie można oddac po kotlecie dzieciom, ktore akurat się napatoczyły i własnym dac wyjątkowo jednego zamiast dwoch. A jeśli ktoś czuje niedosyt, może poprawić kanapką.
Gdyby takie sytuacje zdarzały się codziennie, mogę ostatecznie zrozumieć, że ktoś nie ma ochoty karmić regularnie i do syta dodatkowych stołowników. Ale nigdy nie mieć łyżki strawy dla nieplanowanych gości, tylko wszystko wyliczone co od okruszka? w dodatku bez chęci podzielenia się i -przy okazji - zrobienia własnym dzieciakom frajdy, że zjedzą z kolegami?

[saszanasza]

Właśnie o to chodzi, że raz na jakiś czas można obce dziecko nakarmić, natomiast regularnemu serwowaniu obiadów obcym dzieciom mówię stanowczo nie. W "moim przypadku" zdarzało się tak, ze gdy prosiłam syna, żeby zawołał córkę będącą u koleżanki na obiad, córki koleżanka również chciała iść. Tyle tylko, że mój nastolatek jest dość asertywny Tak czy siak każdego dnia dziewczynka jadła co najmniej jeden posiłek dziennie. Gdy dziewczyny u siebie nocowały, jej córka została po nocy u mnie odesłana po śniadaniu, moja od niej wróciła głodna

[naturella]

Wiem, że to tylko przykład, ale u mnie nikt nie je dwóch kotletów na obiad, więc nie miałabym problemu, żeby dać je gościom

[saszanasza]

naturella napisała:

> Wiem, że to tylko przykład, ale u mnie nikt nie je dwóch kotletów na obiad, wię
> c nie miałabym problemu, żeby dać je gościom

Naturella, ale tu nie chodzi o kotlety, nawet jeśli założyć, że pierwszego dnia mogłabym to dziecko kotletem poczęstować, bo zrobiłam ich więcej, tak już drugiego dnia, kiedy zostałyby na przykład 3 miałabym problem, bo najpewniej dałabym dwa synowi, jeden córce a ja zapchałabym się jakąś kanapką, czy zrobiłabym dla siebie coś innego. Ja nie piszę o sporadycznym goszczeniu dziecka, a o przebywaniu tegoż dziecka przez cały dzień u mnie, w tym w porach posiłków, kiedy matka odpoczywa.

[martaesz]

O to to to ,w sam punkt.

[memphis90]

> Jak robię obiad dla 4 osób to szykuję po dwa kotlety schabowe, czy mielone dla każdego.
Cóż, można się od biedy poświęcić i zjeść JEDEN kotlet, zamiast dwóch....

[jolie]

Kolejny wątek o żywieniu (w tym cudzych dzieci), w którym kogoś boli, że ktoś inny ma wyliczone. Tak, ja z reguły mam wyliczone, zwłaszcza kotlety schabowe. Nikt z domowników nie je dwóch schabowych (chłopcy nie są jeszcze w okresie dojrzewania), mąż nie zjada niczego z patelni, kupując 1 kg schabu, odcinam sztuki na bieżąco, a resztę mrożę, a nie smażę cały kilogram, bo może komuś się zachce. Zgadzam się też z Andabą, bo również uczę moje dzieci, żeby w porze obiadu wracały do siebie i nie mam żadnych oczekiwań, że będą stołować się u obcych (oczywiście powrót do domu w porze obiadu możliwy jest w przypadku kolegów z sąsiedztwa, nie z drugiego końca miasta). A post startowy wskazuje, że to karmienie kolegów wcale nie jest takie szczere, skoro jest wyliczane, wypominane i komentowane.

[memphis90]

To nielogiczne - skoro odcinasz kotlety na bieżąco, to czemu nie odetniesz dodatkowego jak wiesz, że dziecko ma gościa....?

[mikams75]

bo z dziecmi to nigdy nic nie wiadomo - albo pojdzie przed obiadem, albo powie, ze nie lubi, albo odmowi jedzenia np. u mnie corka sasiadki odmawiala jedzenia, bo jak twierdzila, pozniej w domu znowu bedzie musiala jesc z rodzicami, to juz woli u siebie. A dziecko wlasnie z tych wydziwiajacych, wiec moze nie zawsze jej pasowalo nasze jedzenie i wolala swoje domowe.

[jolie]

Jeżeli wiem WCZEŚNIEJ, że u któregoś z synów będzie kolega przez pół dnia (z reguły chodzi o kolegę, który mieszka dalej i wszystko z jego rodzicami jest ustalone) to oczywiście jest dla niego normalna porcja obiadowa. Jeśli chodzi o dzieci z bliskiego sąsiedztwa, które nagle wpadają, to nie, nie mam żadnych dodatkowych porcji i nie, nie smażę na cito naleśników (chociażby dlatego, że nie lubię gotować i czas w kuchni ograniczam do niezbędnego minimum).

[kropkacom]

Przypomniał mi się odcinek serialu Moone Boy Uśmiałam się generalnie czytając twój post. Młody dał radę.

[ichi51e]

Zdziwilo sie dziecko. Jak ja bylam mala matka mi zawsze mowila ze mam ludzi nie obzerac i jak pada haslo obiad nalezy sie zbierac. Nigdy mi sie to nie udalo zawsze mialam straszne wyrzuty sumienia jedzac te wszystkie obiady... Ale one zawsze byly TAKIE smaczne jakos w gosciach lepiej smakuje... W kazdym razie nigdy nie oczekiwalam jedzenia po ludziach i zawsze z poczuciem obzerania ludzi jadlam

[solejrolia]

Świetne, po prostu świetne.

[salinas]

mary_lu napisała:

> Mój synuś wszedł w fazę strasznego bachora. Kłapie paszczą na wszystkie strony,
> ale nie mam serca za bardzo go stopować,
>skąd wracał w porze obiadowej drąc się na całą wioskę "Ale mnie
> ugościli! Ale mnie ugościli! Ale mnie ugościli!!!!" i już od furtki wyjaśniał
> mi gromkim głosem, że został poproszony przez babcię sąsiadów o pójście do domu
> , bo dzieci teraz będą jeść obiad. "A oni u nas jedli sto obiadów! I sto deseró


W tym wypadku może go powinnaś zastopować, bo wykazał się dużo większym buractwem niż owa babcia, co nie podała obiadu, bo pewnie ze swoich ośmiuset złotych emerytury miała wszystko dokładnie wyliczone. To był dobry moment, aby dziecku wytłumaczyć pewne rzeczy ... A ty z dumą zakładasz taki wątek a potem zdziwienie jakie to dzieci (innych ) nie wychowane.

[zlotonaiwnych]

Nigdy nie przywiązywałam szczególnej wagi do jedzenia - jak są goście to niech sobie jedzą ile wlezie, spiżarnia i lodówka stoją otworem, proszę bardzo, nikogo wyliczać nie będę. Nie oczekuję rewanżu. Skoro syn autorki wątku nie został poczęstowany obiadem widocznie był jakiś tego powód. Zachował się bardzo niekulturalnie, oceniając głośno postępowanie dorosłej, starszej wiekiem osoby. Mojemu dziecku do głowy by nie przyszło zachować się w ten sposób - nie dostał jeść, to nie dostał, ma domu. A już tekst " a oni jedli u nas sto obiadów " powala....

[agrypina6]

Nawet jeśli babcia ma 800 zł emerytury, to zaoszczędziła, gdy jej wnuki jadły w gościach u autorki wątku, prawda?

[salinas]

agrypina6 napisała:

> Nawet jeśli babcia ma 800 zł emerytury, to zaoszczędziła, gdy jej wnuki jadły w
> gościach u autorki wątku, prawda?
>


Ale fakt jest faktem, że dziecko dokładnie wyliczyło ile obiadów i deserów zjedli u niego koledzy. Normalnie wychowywane dzieci nie postąpiłyby tak. Gość to gość, bez wymawiania. Ty też zapraszasz znajomych, a potem głośno wypominasz, ile ten Kowalski u ciebie zeżarł?

[rosapulchra-0]

Jak dokładnie?! Poza tym dzieciak został po prostu po chamsku wyproszony, bo ma być obiad, ale dla niego już nie starczy. Oszczędność żadna, a przykrość wielka. Szczególnie dla kilkulatka.

[fifiriffi]

a ty skąd wiesz, że "po chamsku". To była babcia dzieci...mogła powiedzieć grzecznie, bo może nie nauczona gościć obce dzieci, różnie bywa. Myslisz ,że powiedziała mu, "won na chate, bo my bedziemy "jedli?

[asia06]

Tak czy inaczej nieladnie jest wypraszać kogokolwiek, bo jest obiad. Albo się obiad przekłada albo się nim dzieli.

[mikams75]

jakie po chamsku, jaka przykrosc?
to u mnie w bloku dziecom byloby notorycznie przykro, bo rodzice miedzy soba ustalili, ze jak kolacja jest gotowa i trzeba zasiadac do stolu to dla gosci oznacza koniec zabawy i odeslanie do domu. Wiadomo, ze dzieciom wspolnej zabawy zawsze malo i chetnie by zostaly ale nie ze wzgledu na jedzenie!

[dziennik-niecodziennik]

jakie dokładnie?? naprawde myslisz ze "po trzech dniach wspolnej zabawy u nas" goście zjedli sto obiadów i sto deserow??

[wegatka]

Strasznie żarłoczna ta rodzina
A poważniej - przecież nie od dziś wiadomo, że dla kilkulatka określenie "sto" oznacza po prostu dużą ilość czegoś. Sama pamiętam z dzieciństwa dialogi typu "A ja mam pięć takich autek", "Pięć? Też mi coś. Ja mam sto"

[paskudek1]

ale zaraz zaraz, jakie zaoszczędziła? Przecież babcia u ematki nie gotuje ŻADNYCH obiadów ani (tym bardziej) nie robi zakupów. Po pierwsze primo - bo kupi źle i niezgodnie z życzeniem ematki, po drugie primo - babcia nie ma żadnego obowiązku zajmować sie wnukami a od utrzymywania dzieci są rodzice. No to jakie - babcia zaoszczędziła? Co najwyżej rodzice zaoszczędzili.

[rosapulchra-0]

Skąd wiesz, że babcia ma 800 zł emerytury? Żądasz od małego dziecka, by kłamało i udawało, że gdy świnia na niego pluje, to deszcz pada?
Przecież ematki są szczere do bólu i asertywne, to dlaczego ich dzieci miałyby być inne?

[berdebul]

Ale to co powiedział nie było ani szczere (sto obiadów?), ani asertywne. Było zwyczajnie chamskie. Nie wiem skąd Ci się wzięła świnia. Może tamta pani ma napięty budżet, ale przyjmuje wnuki i żywi na własny koszt? Może ma wyliczone jedzenie? Może nie zwykła gościć, bo posiłki są bardzo bardzo skromne? Powodów może być mnóstwo, ale żaden nie usprawiedliwia takiego zachowania.

[rosapulchra-0]

Tak, tak, a rodzicie wnuków na pewno nie partycypują w kosztach ich utrzymania..

[fifiriffi]

nie wpadłam na to,że jak moja mama bierze wnuki to muszę jej kase oddać.No ale..ja sie chyba nie znam

[niennte]

fifiriffi napisał:

> nie wpadłam na to,że jak moja mama bierze wnuki to muszę jej kase oddać.No ale..ja sie chyba nie znam

To najwyższy czas na to wpaść.

[fifiriffi]

raz zapytałam mojej mamy, czyli faktycznie w
ale więcej nie pytam, bo moja mamusia powiedziała,że nie mam sie wydurniać. Tylko,że ona nie ma emerytury
Nie dla wszystkich mamona jest najważniejsza i nie każdy jak ematka wylicza każdy grosz wydany nie na siebie.

[niennte]

fifiriffi napisał:

> Nie dla wszystkich mamona jest najważniejsza i nie każdy jak ematka wylicza każdy grosz wydany nie na siebie.


Powiedz to babci, która nie ma na leki, a mięso widzi od święta, oszczędza wodę, zakręca kaloryfery zimą i siedzi przy 40 watowej żarówce.
Mamona nie jest najważniejsza przeważnie wtedy, jak się ma jej wystarczająco dużo. W odwrotnym przypadku robi się jakby ważniejsza.

[cosmetic.wipes]

Nie musisz, ale możesz. Zwłaszcza jak babcia ma 800 zeta emerytury

[pade]

O raany, kobieto, jak już tak liczysz, to babcia zaoszczędziła na tym, co wnuki u autorki zjadły.

[dyzurny_troll_forum]

salinas napisała:

> W tym wypadku może go powinnaś zastopować, bo wykazał się dużo większym buractw
> em niż owa babcia, co nie podała obiadu, bo pewnie ze swoich ośmiuset złotych
> emerytury miała wszystko dokładnie wyliczone.

Dlaczego zakładamy osiemset złotych emerytury, a nie założymy, że to wdowa po pułkowniku SB, która ma 7000 emerytury?

[alsk9]

Hehe, ja kiedyś założyłam, że znajoma znajomych która "pracuje w Tesco" i żali się że mąż płaci niskie alimenty, to osoba zarabiająca ledwo najniższą krajową. Bo to takie oczywiste. Okazało się , że to jakaś pani z kierownictwa Tesco o pensji baaardzo okrągłej

[an.16]

Trochę dziwne to darcie się o braku ugoszczenia. Chyba nieźle w domu nasłuchał się na takie tematy. Bo "normalny" dzieciak wyszedł by o prostu bez komentarza i bez liczenia ile to obiadów i deserów "oni" zjedli.

[eve-lynn]

Zalezy w jakim wieku dzieciak, ale zgadzam sie. To samo dotyczy komentarzy dzieci na temat imion innych. Normalnie dzieciakowi np. przedszkolnemu nie przyszłoby do glowy wysmiewac imion - imie to imie. Dzieciak w tym wieku przyjmuje wszystko jak jest, bo sie caly czas uczy. Jesli ida jakies komentarze to podsluchane u rodzicow.
A juz np. historie jak to przedszkole dzieci przekrecaja imie Alan na Anal i maja z tego polewke... no jaki normalny 4-latke wie, co to jest anal i ze to zabawne jest i tak mozna koledze dokuczyc...

[saszanasza]

A ja rozumiem autorkę, bo sama już kolejny rok borykam się z problemem dokarmiania i opieki nad cudzym dzieckiem.
Wszystko ma swoje granice. Ileż razy można dawać śniadania, obiady czy częstować kolacją.
Szala się przebrala, kiedy dziecko kolezanki zranilo się w palca i przyszło z problemem do mnie, bo mama jest zajęta (czyli jest na imprezie u sąsiadow 20m dalej).
Mam dość ciągłego przebywania innych dzieci na mojej działce, bo ich rodzic w tym czasie się opala, albo odpoczywa, mam dość dawania posiłków, bo rodzic jest wyluzowany i uważa, że drożdżówka na obiad a pączek na kolacje dziecku z nadwagą wystarczy. Moje dziecko nie jest częstowane posiłkami, zresztą nie pozwalam jeść u kogoś posiłków głównych. Ba! Ja ani razu nie zostałam zaproszona na herbatę czy kawę, kiedy moja koleżanka przychodzila codziennie. Ostatnio nawet będąc u mnie stwierdziła, ze skoro jej siostra urodziła, to może opiłybyśmy.....(ale konkretów nie podała, nie wiem na jaką reakcję czekała). Naprawdę wszystko ma swoje granice.
Kiedy zaczęłam odsyłać dziecko w porach posiłków, koleżanka stwierdziła, ze się nudzi i wraca do domu.

[rosapulchra-0]

Dopisz koleżankę do wątku o szczytach bezczelności.

[andaba]

Ile dzieciak ma lat?

Trzylatkowi bym wybaczyła, siedmiolatek nie wyszedłby z ogrodu do końca wakacji.

Oczywiście, babcia nie zachowała się ładnie wypraszając go przy obiedzie - bo nawet jak nie miała dla niego to mógł się pobawić, a w sytuacji jak powyżej powinna mu oddać swoją porcję lub podzielić porcję dzieci, ale to że ktoś postępuje po buracku to nie znaczy że powinniśmy popierać takie zachowania u własnego dziecka.

Ematka powinna się ograniczyć do opisania sytuacji na forum

[fifiriffi]

ale z jakiego powodu "powinna oddac swoją porcję "Ona ma nie zjeść, bo dzieci mają "gościa", ktory możę zjeść w domu?

[andaba]

Bo tak wypada, skoro jej dzieci jadły u marylu.

Ja nie pozwalam dzieciom jeść u kogoś właśnie po to, żeby nie czuć się zobowiązanym do rekompensaty.
Nie żeby mi było żal tego kotleta czy porcji bigosu, tylko dlatego, że mnie wkurza karmienie cudzych dzieci, które przeważnie grymaszą. Moje jedzą co im się da, obojętnie czy w domu, czy u kogoś.

[fifiriffi]

no ok, ale weźmy, że ta babcia ma te 800zł renty, no to obliczona.
Ale wychodzi na to , że nie tylko mniej zamożni maja obliczone jedzenie.
Nie wiem, jak tak można funkcjonowac, ale ok.

i tu masz rację. Moje też wszystko zjedzą, ale jak czasem mam dzieci znajomych i słysze, że tego nie je, tego nie lubi...to...coś mnie trafia Nie lubisz, to nie jesz.

[berdebul]

Wypada oddać jedzenie i chodzić z pustym brzuchem? Albo podzielić porcję wnuków, wiedząc że na kolację będzie po kromce chleba z margaryną?

[memphis90]

To się puści wnuki do sąsiadki na grilla....

[me-lissa]

Dzieci są szczere. Nie raz wiłam się z zażenowania słysząc jak córka pyta: "ma pani dzidzię w brzuchu? Nie? To czemu ma pani taki duży brzuch? Czemu ciiiiii mamo?". Dopiero w tym roku (ma cztery lata) udało mi się jej wdrukować że o pewnych rzeczach nie mówi się głośno. Teraz intensywnie przygląda się komuś po czym teatralnym szeptem pyta:" Mamusiu, mogę ci coś powiedzieć na ucho?"

[an.16]

Ale takie zachowanie jest szczere. Czasem śmieszne czasem nie. Ale nie zawiera oceny, porównania, krytyki , co zrobił bachor ematki.

[purchawkapuknieta]

Dobry jest, akcja w stylu mojego. I te sformułowania, nie?
Nie słuchaj, że chamstwo, czy coś. Młody był wyraźnie oburzony

[raczek47]

Nie wiem,nigdy nie zrozumiem niektórych ludzi...
Piszę z kuchni,gdzie właśnie dosmażam naleśniki,bo do córki mają przyjść dwie koleżanki,a czterema pozostałymi od wczoraj się raczej nie najedzą.
Naprawdę nie pojmuję jak można wyrzucić kilkulatka co zje dwa ziemniaki albo dwie łyżki makaronu do domu,bo dzieci z którymi się bawi będą jadły obiad.
Buraczane było zachowanie babci a nie syna autorki wątku.I niech nie mówią te,co tu krzyczą,że babcia mogła mieć wszystko wyliczone dla wnusiów,bo nikt mi nie wmówi,że babcia która ma u siebie wnuki nie ma w lodówce kilku jajek,mleka i.mąki w szafce i nie mogła chociaż tych kilku naleśników usmażyć albo dogotować makaronu...

[berdebul]

Opowiedzieć Ci? Jeżeli musisz zdecydować kto nie zje obiadu (czasami jedynego posiłku w ciagu dnia) to wybierzesz kolegę, który dostanie jeść u siebie, czy swoje dzieci, lub siebie? Karmienie kolegów jest fajne, o ile masz czym ich nakarmić.

[lauren6]

Nie chodzi o codzienne karmienie, ale raz ten kolega tam zawitał. Ja bym nawet podzieliła porcje wszystkich domowników i dorobiła np. zapychacza (ziemniaki, chleb, sałatka), a nie wystawiała głodne dziecko za drzwi. Buractwo i tyle.
Odnoszę wrażenie, że często ubodzy ludzie mają w sobie więcej kultury i empatii wobec głodnego człowieka, niż nowobogackie wielkie państwo, które obierze po jednym ziemniaku na głowę i potem są wielce zdziwieni, że dla kogoś zabrakło porcji.

[raczek47]

Naprawdę masz wyliczone jajka w lodówce i ile dżemu ze sloika może każdy wysmarować i makaron policzony co do jednej kluski?
Przecież wątek dotyczy sytuacji jednorazowej a nie codziennego karmienia tabuna dzieciaków.Mówimy o ewentualnym dogotowaniu dwóch ziemniaków czy łyżce surówki.

[lauren6]

Zastanawiam się jak by zareagowało moje dziecko na takie chamstwo. Podejrzewam, że podobnie

[joaaa83]

Mnie by nie śmieszyło, że moje dziecko tak gada bez zastanowienia. Babcia może rzeczywiście w tym wypadku niezbyt elegancko postąpiła, ale syna zachowanie też pozostawia wiele do życzenia, skoro uważa że jeśli tamte dzieci stołowały się u jego mamy, to jemu poczęstunek również się należy. Jakby dostał makaron z serem, podczas gdy tamte dzieci jadły u Was schabowe, to też by wypomniał?

Inna sytuacja byłaby, gdyby dzieci nie chciały poczęstować go paroma chrupkami ze swojej paczki, ale tu mówimy o posiłku zaplanowanym z jakimś tam wyprzedzeniem i przyrządzonym przez babcię tych dzieci, nawet nie mamę. Powiedz lepiej dziecku, że Ty miałaś ochotę częstować, więc częstowałaś, ale równie dobrze można tego nie robić, jeśli nie zaprasza się kogoś "na obiad", a jedynie do wspólnej zabawy.

Nie jestem pewna, czy kolejny dzień to była skrucha babci, czy może informacja dla Ciebie, jak powinno się załatwiać pewne sprawy dotyczące dzieci.

[joaaa83]

I druga sprawa, że babcia mogła pomyśleć że matka w domu z obiadem czeka na dziecko i się denerwuje, a skoro samo nie idzie to odeśle go pod byle pretekstem.

[raczek47]

A ja uważam że jesteś w błędzie twierdząc że dziecko będzie uważało schabowe za lepsze od makaronu z serem...
Takie rozgraniczenia:lepsze bo droższe są w głowach dorosłych,nie dzieci.Myślę że syn autorki wątku chętnie po prostu usiadłby z rówieśnikami przy stole i zjadł co mu podadzą -chodzi o ciągłość kontaktu,zabawy a nie spoglądanie po talerzach.Dla dziecka nie zawsze droższe oznacza lepsze-pamiętam taką scenkę sprzed Bożego Narodzenia w rodzinie-dziadkowie pytają starszą wnuczkę,co podarować jej i młodszej siostrzyczce pod choinkę (obie kilkulatki)-mała mówi:"no Ewusi to nowy rowerek,bo bardzo chce a mi możecie jakąś ładną kolorowankę".

[joaaa83]

Ale mi właśnie o to chodzi, że jego zachowanie wygląda na podpatrzone/zasłyszane od dorosłych. Mam na myśli ten komentarz, że oni tyle u nas zjedli, a on nic nie dostał. Jeśli w domu ojciec mówi, że makaron z serem (może być zupa) to nie obiad, a schabowy z ziemniakami to prawdziwy obiad, to tez mógłby tak sprawę skomentować. Czy to dobrze by o nim świadczyło, jeśli zostałby takim obiadem poczęstowany przez obcą osobę i tak się wtedy odzywał? Teraz też mógł swoja opinię zostawić dla mamy, a nie całej okolicy

P.S. W ogóle nie chodziło mi o stwierdzenie drogi/tani, tylko raczej mięsny,syty/ bezmięsny.
I wcale nie myślę, że dzieci wola kotleta od makaronu z serem, bo każdy ma swoje upodobania.

[raczek47]

Dzieci mają bardzo wysokie poczucie sprawiedliwości.Syn marylu po prostu wraził głośno to,że poczuł się niesprawiedliwie potraktowany przez babcię dzieci,które przez jego matkę były traktowane na równi z nim.
On by może nawet tego obiadu nie zjadł jako niejadek ale chodziło mu o sprawiedliwość 😊 i jak to dziecko -głośno wyraził,co mu się nie spodobało...

[rosapulchra-0]

Dokładnie. W moim domu zawsze gościłam sporo koleżanek i kolegów moich dzieci (kiedyś, jeszcze w Polsce miałam ósemkę dzieciaków w domu, z czego trójka u nas nocowała). I zawsze, ale to zawsze, gdy robiłam coś do jedzenia, to dla wszystkich. Dla chcącego nic trudnego. Na szczęście moje dzieci miały znajomych z rodzicami z podobnym do mojego podejściem w kwestii jedzenia dla gości.
Zresztą, gdy do mnie znajomi przychodzą, to też częstuję, czym mam, bo nie widzę powodu, aby być niegościnna.

[ra-sowa]

i ja się z tym zgadzam.
I kluczowe jest jednak ile lat ma to dziecko, bo u 4 latka, dobra, niech się drze, choć sam pewnie tego nie wymyślił.Ale jak ma sporo więcej, to może czas mu powiedzieć, że nie zawsze to, co się myśli trzeba ogłosić całemu światu

[kota_marcowa]

Tak czytam i czytam te komentarze i myślę, że jakoś ta biedna babcia z 800 zł renty (choć opcja wdowy po oficerze, czy innym górniku z wysoką emeryturą jest równie prawdopodobna) nie miała oporów, kiedy jej wnuki stołowały się regularnie u autorki wątku.
Najpewniej chytra baba z wyliczonym ziemniakiem, jak niektóre ematki, mały bardzo dobrze jej przygadał.

[fifiriffi]

można założyć, że nie wiedziała ,że jedzą u autorki wątku.
Jak to babcia...pomyślała, że zabawa wciagnęła je na tyle,że zapomnieli o głodzie.

A tak na serio, wisi mi, czy babcia dała czy nie dała, czy autorka wątku dała czy nie... Jakiś powód tego był, po co roztrząsać sytuację?
a zresztą...

[asia06]

Świetny. Dzieciak po prostu przez życie przejdzie jak burza.

[bei]

Mimo wszystko usmiechnelam sie
Wytlumacz malemu, ze z ta goscinnoscia roznie bywa- cieszymy sie, jak ktos nas poczestuje, ale czesto bywa tak, ze nie ma takiego zwyczaju i trzeba to uszanowac.
Z moim synem jest inny problem- jest wielkim niejadkiem i brońi sie przed jedzeniem u kogos.

[bei]

Dzieci nie potrafia bawic sie w dyplomacje, maly poczul sie skrzywdzony i dlatego tak glosno komentowal. Przykre, ze byl tak doswiadczony, ot, po prostu lekcja zycia

[koniec-koniec]

Nie widzę powodu, żeby karmić znajomych moich dzieci, jak wiem, że w domu mają obiad. Syn je obiad, a kolega ogląda telewizję. Czasami jak mam więcej, to zaproponuję, ale tylko wtedy, gdy akurat więcej nagotuje.
Co innego ciasto, słodycze, czy owoce. Zawsze częstuję, ale obiadem nie mam zamiaru.
Dzieci moje też są nauczone, że nie po to codziennie są przygotowywane obiady, żeby żywili się kolegów.

[kota_marcowa]

Ale jednak gdybyś dowiedziała się, że twoje dzieci stołowały się kilka dni z rzędu u kolegi i ten kolega raz by przyszedł z rewizytą, to wypadałoby się odwdzięczyć.

[koniec-koniec]

Jasne, że bym się odwdzięczyła.

[angeika89]

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony cała sytuacja była dosyć zabawna, a dziecko poradzi sobie w życiu. Z drugiej strony nie powinien aż tak reagować i krzyczeć na całą wioskę, robiąc rodzinie wstyd, że go nie ugościli i jeść mu nie dali. Mógł powiedzieć to im osobiście, lub po prostu Autorce wątku, a nie ogłaszać wszystkim dookoła. Rozumiem, że to tylko dziecko, ale powinnaś mu to wytłumaczyć...

[mary_lu]

Potłumaczę się trochę zbiorczo (ale nie za bardzo, bo nie czuję wielkiej potrzeby )

Syn ma 7 lat, to o jakiś rok czy dwa więcej, niż inne dzieci w fazie strasznego bachora w mojej rodzinie, ale przedtem był przesadnie cichutki przy obcych, nie będę go tłamsić. Nie ma wśród najbliższych osób całkowicie pozbawionych taktu, jestem pewna, że akurat on się nie wyłamie. Oczywiście, że rozmawiamy na temat kulturalnego zachowania.

Sąsiadka nie jest uboga, wręcz przeciwnie. Tam w okolicy niemal sami bardzo zamożni. Jak opowiedziałam historię pani uźyczającej nam domek, to się spłakała ze śmiechu, a potem zadzwoniła do dwóch sąsiadek aby dalej się zaśmiewać. Podobno sąsiadom należało się coś takiego od lat Znani są z tego, że u nich siedzi się przy pustym stole i o suchym pysku. Okolica się gości i większość przy byle okazji urządza poczęstunki i grille dla wszystkich przebywających w tym czasie na letnisku, przyjęcia są raczej na bogato, tamci sąsiedzi chętnie w tym uczestniczą, a sami zrewanżowali się raz jeden jedyny, po długich i złośliwych przygadywaniach. Ilość i jakość jedzenia i napojów oraz zachowanie gospodarzy tego "przyjęcia" jest przedmiotem kpin do tej pory.

[kota_marcowa]

A nie mówiłam, że wyrachowane chytrusy.

[andaba]

mary_lu napisała:

Syn ma 7 lat, (...) ni
> e będę go tłamsić.

Ta... Prorokuję mu sukcesy szkolne i towarzyskie.
Trzeba być naprawdę niewychowanym bachorem, żeby się w tym wieku drzeć na całą wieś, że się obiadku nie dostało (nawet jeżeli było to niesprawiedliwe).

Nie mój cyrk, nie moje małpy, ale uwierz starej babie, to nie jest słodka norma 7-latka, a nawet 5-latka.

[mary_lu]

Za długo znam Cię z forum, aby wierzyć pamiętam, jak się zarzekałaś, że jak pracowałaś w przedszkolu, to dzieci się nie moczyły. Wczoraj się powyżywałaś na ciemieniusze. Dzisiaj twierdzisz, że rozzłoszczony, rozżalony i nietaktowny siedmiolatek to ewenement. Taki już Twój styl. Mój syn nie wyróżnia się zachowaniem, jak już, to zwykle na plus. Ale jak to dziecko, jeszcze wielu rzeczy musi się nauczyć.

[andaba]

Nie w przedszkolu, w żłobku.
Nie, w II grupie się nie moczyły, warunkiem przeniesienia do II grupy było nielanie w majty.

Od ciemieniuchy specjalistką nie jestem, nie spotkałam się u dziecka powyżej 2 roku życia, na 10-latku nie jestem sobie w stanie wyobrazić, ale może to jakiś defekt dziedziczny. Nie kłóciłam się, tylko sugerowałam inne przyczyny niż ma niemowlęca ciemieniucha.

Co do zachowania syna - skoro uważasz, że to norma, to na zdrowie.
Pozostaje mieć nadzieję, że w szkole potrafi się zachować, tylko przy mamusi taki pyskaty - bywa.

[mary_lu]

Przecież to kompletnie nie podpada pod pyskowanie.

A z tym sikaniem to daj spokój, rozmowa była o moczeniu nocnym, a Ty opowiadałaś takie herezje. Teraz jako była żłobkowa pielęgniarka twierdzisz, że nie znasz się na ciemieniusze, ale dowaliłaś wczoraj kołtunem. Dzisiaj dalej nie odpuszczasz mojemu dzieciakowi. Po prostu masz skłonność do takich zagrań.

[andaba]

Z kołtunem przegięłam, za co przeprosiłam.
Żłobkowe dzieci ciemieniuchy w wieku lat 2-3 nie miały. Tak, u niemowląt się zdarzała.

Nie podpada pod pyskowanie, ale pod bardzo niegrzeczne zachowanie owszem.

skąd wracał w porze obiadowej drąc się na całą wioskę "Ale mnie ugościli! Ale mnie ugościli! Ale mnie ugościli!!!!" i już od furtki wyjaśniał mi gromkim głosem, że został poproszony przez babcię sąsiadów o pójście do domu, bo dzieci teraz będą jeść obiad. "A oni u nas jedli sto obiadów! I sto deserów!".

1. darcie na całą wioskę (nawet jeżeli to było wyolbrzymienie)
2. wypominanie

Jak przeczytałam te słowa to wyobraziłam sobie rozwrzeszczanego 2-3 latka, ciągnionego za rękę do domu, niezadowolonego, że musiał opuścić towarzystwo.
Dopuszczałam rozwydrzonego 4-5 latka.
Siedmiolatek, dziecko w wieku szkolnym, które powinno normy społeczne znać na tyle, żeby się umieć zachować, nawet mi nie przyszedł do głowy.

Moim zdaniem masz problem. Ale to nie mój problem.
Możesz twierdzić, że się na dzieciach nie znam, a ty jesteś ekspertką, co mi szkodzi.
Ba, możesz być nawet dumna z umiejętności syna w wyrażaniu własnego zdania.
A ja mogę czuć ulgę, że nie jesteś moją sąsiadką i nie jeździmy w to samo miejsce na wakacje.

Pochwaliłaś się na forum synkiem, wyraziłam zdanie na ten temat.
Na drugi raz, jeżeli nie chcesz usłyszeć krytyki, nie pisz.

Wiem, chodziło ci o to, żeby pokazać jak syn swoim zachowaniem wpłynął na babcię tamtych dzieci. No, wpłynął. No, dał jej do myślenia. Ale ty pozwalając mu na takie przedstawienie zachowałaś się dużo gorzej niż ona.

[rosapulchra-0]

Andaba, nie przeginaj

[mary_lu]

Źle mnie rozumiesz. Nie chwalę się, tylko śmieję się na ematce z często tu poruszanego problemu. Zachowanie syna nie jest żadnym powodem do dumy, ale jest dość typowe dla dziecka w tym wieku, i choć jest czymś, co musi się zmienić, aby był dobrze funkcjonującym nastolatkiem i dorosłym, to teraz wcale nie jest niczym niepokojącym ani wymagającym kar. Często bywa wkurzające, ale czasem, tak jak w tej sytuacji, bywa przezabawne (i mój śmiech, którego nie umiem powstrzymać, jest w takich sytuacjach dla mojego dziecka największą karą i powodem do przemyślenia swojego zachowania, późniejsza rozmowa jest tylko formalnością).

Dziecko uczy się przez obserwowanie bliskich, nie przez kary i tyrady. Akurat moją największą chyba zaletą jest to, że w zależności od potrzeby, umiem wyważyć bycie delikatną i taktowną i szczerą i bezkompromisową. Taki też jest mój ojciec i mąż. Nikt nas nigdy nie karał i nie tłamsił. Przechodziliśmy fazy strasznego bachora na zmianę z myszką pod miotłą, w końcu wszystko się normowało.

Na wychowywanie tamtej babci jest zdecydowanie za późno. Mnie nie przeszkadza, że ktoś jest skąpy i niegościnny. Jest to według mnie wada, ale taka jak chorobliwa nieśmiałość, czy brak poczucia humoru - szkodzi im samym i ich bliskim, przeżywają niepotrzebne negatywne emocje i tracą kawał fajnego życia, ale mnie w sumie nic do tego.

[ichi51e]

Skoro warunkiem przeniesienia do 2 gr bylo niesikanie to tam po prostu byly wyselekcjonowalne dzieci niesikajace. Pewnie po prostu z bardziej rozwinietym ukladem moczowym/wytresowane lepiej bog wie co. Istnienie takiej grupy jest wyobrazalne - tak samo jak grupy "chodzacych od 9mca zgcia" czy "czytajacych HP 3latkow"

[joaaa83]

Zachowanie babci mi się nie podoba, ale Tobie jako matce chłopca trochę się dziwię. Ja wiem, że czasem się człowiek uśmiechnie, jak dziecko coś dowali, ale z taką opowieścią jak Twoja nie leciałabym na forum, bo nie ma się czym chwalić.
Dzieci to dzieci i wiele się muszą nauczyć, nie można mieć do 7-latka wielkich pretensji, bo to tylko wybryk, ale dziwię się Tobie, że nie czujesz się głupio z powodu całej sytuacji. Chłopak uważał, że mu się należy obiad od obcej babci, bo jego mama wykarmiła jej wnuki i postanowił obwieścić wszystkim sąsiadom. Nie powiedział, że chciał dostać ten obiad, bo był głodny, a on tak smakowicie wyglądał. Założył, że mu się należy i już. Nie widzisz nic złego w jego podejściu?

[mary_lu]

Poleciałam na forum się pośmiać. Dzieciak przeżył jednominutowy atak złości i rozżalenia. Nie widzę nic złego.

[karmelowa_bombonierka]

>Syn ma 7 lat, to o jakiś rok czy dwa więcej, niż inne dzieci w fazie strasznego bachora w mojej >rodzinie, ale przedtem był przesadnie cichutki przy obcych, nie będę go tłamsić.

Tylko wiesz, często bywa tak że małe dziecko rosnąc przechodzi ze skrajności w skrajność, tyle że ta późniejsza skrajność niemodyfikowana lubi się utrwalać.
Dziecko zbyt ciche najpierw - nagle może zrobić się bardzo pyskate, niegrzeczne, badające granice zaczepnie i głośno. A rodzice ucieszeni że wreszcie się synek rozkręcił - dolewają oliwy do ognia.
Dziecko 7 letnie drące się na całą okolicę w opisany przez Ciebie sposób - zachowało się bynajmniej nie asertywnie.
Nie ma nic do rzeczy że dorośli których krytykował są jacy są - podobno.
Za chwilę zaczną się podobne sceny z powodu kolejnych sytuacji.
Dzieciak zobaczył że zrobił szopkę, odstawił roszczeniową scenę na całą okolicę bo ktoś poprosił go by poszedł na obiad do siebie - a mamie się to podobało.

Dziecko mogło mieć żal, mogło się zdenerwować - ale normalnym i społecznie akceptowalnym zachowaniem jest przyjście do domu i poskarżenie się o tym matce.
Powrót i darcie dzioba przez całą drogę z takimi tekstami przez siedmiolatka - moim zdaniem jest dziwne.
I niepokojące - że dzieciak jest zagrożony problemami w kontaktach społecznych jeśli się nad nim nie popracuje.
I zacznie za chwilę zrażać do siebie ludzi.

[mikams75]

pewnie sie wylamie ale nie lubie takiego nieuzgdnionego dokarmiania dzieci i nie urzadza mnie, ze moje dziecko zjadlo u kogos, bo trafilo na pore obiadowa, w sytuacji kiedy ja tez gotuje i dziecko tego nie zje. Albo sie z kims umawiam - dzisiaj dzieci jedza u mnie/u ciebie albo kazdy je u siebie.
Przekaski, owoce - ok, ale nie pelne posilki.
Wsrod okolicznych dzieci jest prosta zasada - dzieci przychodza w odwiedziny po obiedzie, zjadaja podwieczorek, jakies owoce czy lody i na kolacje ida do domu. Jedzenie obiadu u kogos jest wczesniej ustalane. I tu nie chodzi tylko o wyliczenie jedzenia ale tez o kwestie organizacyjne.

[eraz-lilipop]

Ja nie karmie obcych chyba że wcześniej jest umówione ze mam dać . Nie karmie z prostej przyczyny . Obawiam się ze komuś nie będzie smakować .

[rosapulchra-0]

Gdybym miała takie podejście jak twoje, to nikt w życiu by u mnie nawet kupnej kromki chleba nie dostał.

[eraz-lilipop]

Dlatego nikogo do domu nie zapraszam chyba że muszę .

[rosapulchra-0]

Musisz mieć bardzo bogate życie.. wewnętrzne.

[jolie]

Mam takie samo podejście jak Mikams75. A ten wątek tylko utwierdza mnie w tym, że to zdrowe podejście. A dokarmianie cudzych dzieci jest "szczere", z " dobrego serca" i "gościnne" tylko z nazwy.

[mary_lu]

Po prostu są osoby, którym zwykła gościnność się w głowie nie mieści. Dla mnie najłatwiejszym i najprzyjemniejszym rozwiązaniem jest karmienie każdego, kto akurat przebywa u mnie w domu, Ty wolisz doszukiwać się drugiego dna i tworzyć skomplikowane zasady.

[jolie]

Po prostu są osoby, które inaczej niz Ty organizują sobie żywienie rodziny, nie gotują góry jedzenia każdego dnia i uczą dzieci, że główne posiłki jedzą u siebie. Bo tak. I zdecyduj się, czy gościsz cudze dzieci, bo to takie fajne i przyjemne, czy "gościsz" taksując przy okazji kto, ile, czego z założeniem, że musi być rewanż w stosunku do Twojego dziecka.

[mary_lu]

A niech sobie organizują. Ja mam luz, bo raz gotuję, raz nie, umiem zastawić czymś smacznym stół w kilkadziesiąt minut, jemy w domu, u znajomych i na mieście, bez żadnej nauki.

Goszczenie jest fajne i przyjemne, a taksowanie i rewanż jest tylko w głowach osób, które wolą liczyć kotlety.

[jolie]

Tak, masz wielki luz w temacie "gościnności". I w ogóle nie oceniasz liczenia kotletów, skąd.

[mary_lu]

Liczenie kotletów oceniam. Ale sama nie liczę, ani u siebie, ani u kogoś.

[jolie]

No to nie rozumiem. Boli Cię, że obcy ludzie we własnym domu liczą sobie kotlety kupione za własne pieniądze planując posiłek? Ja mam gdzieś, ile kto kotletów smaży na obiad, nie oczekuję, że niezapowiedziana wizyta np. mojego dziecka w porze obiadu obliguje panią domu do kombinowania (mniejszego czy większego), co ma mu podać. (Piszę o bliskim sąsiedztwie.) Dziecko wraca do siebie i już.

[mary_lu]

Boli mnie, że niektórzy mają tak usztywnione zachowania, że dręczą tym siebie i innych. To liczenie kotletów rzadko pozostaje we własnej kuchni, masz tego dowód w tym wątku. Zawsze są pretensje do innych, dziwaczne próby zabraniania karmienia swoich dzieci, podejrzenia o złe intencje, jakieś pokazówki podczas przyjęć.

[jolie]

Wbrew pozorom, to Twoje podejście jest sztywne i oceniające. Dopuszczasz tylko jedną opcję jako właściwą tzn. Twoje postępowanie i Twoje nawyki, inne nie są inne tylko "niegościnne/chytre/sztywne/opresyjne". Dla mnie to wcale nie jest luz w temacie jedzenia.

[mary_lu]

Jakbyś nie zaklinała, to zgodnie z pozorami mam do jedzenia i dzielenia się nastawienie pozytywne, nawet nie oburzają mnie cudze zwyczaje, nie mam co do innych wymagań w tym zakresie, jedynie współczuję im tych dziwactw, tak jak współczuję wszystkim zablokowanym, nieufnym osobom.

[mary_lu]

*jak byś

[jolie]

Rozumiem, obśmiewanie innych niż Twoje zwyczajów to tak z "troski". A ponieważ doszłyśmy do domorosłej psychoanalizy, temat uznaję za wyczerpany.

[mary_lu]

A co zrobić z nagabywaniem na ścisłe umowy dotyczące karmienia zdrowego kumpla dziecka, wyliczaniem pulpetów i złoszczeniem się na jedzenie suchego chleba? Albo obśmiać, albo się wkurzyć. Wybieram obśmianie.

[jolie]

Pytasz, co zrobić z przekonaniem o własnej nieomylności oraz pokusą przerabiania innych na swoją modłę? Nie wiem, forum uczy, że najlepiej dowartościować się cudzym kosztem, na zdrowie!

[mary_lu]

Nie, nie pytam, ale obserwuję z zainteresowaniem, z jakim zacięciem można się bić o uznanie patologicznego skąpstwa za normę.

[jolie]

Przyznam, że ciężko mi odpuścić, bo z równym zainteresowaniem obserwuję, ile to zasłon dymnych i pseudoanaliz trzeba wymyślać, żeby poonanizować się własną zaje......ością. A już karmienia dzieci czy wnuków patologicznych skąpców, naciskania na robienie przez nich przyjęć na bogato i komentowania po fakcie, jak to siedziało się u nich o suchym pysku to nie ogarniam. Kończę, bo muszę policzyć kotlety na jutro, miłego dnia!

[mary_lu]

No widzisz, już umiesz nabijać się z liczenia kotletów. Jeszcze rok na ematce i może dziecko sąsiadów dostanie u Ciebie chleb z masłem, albo nawet jajecznicę!

[mikams75]

szczegolnie jak corka byla mlodsza to mnie takie szczere i z dobrego serca zapychanie mojego dziecka byle czym przeszkadzalo bardzo, bo corka pozniej nie jadala wartosciowych posilkow. A wiadomo, jak mama nie patrzy to mozna sie tuz przed obiadem/kolacja opchac ciastkami, suchym chlebem itp.
Bo dziecko bylo glodne. No i dobrze ze bylo glodne, wlasnie w domu czeka gotowy obiad/kolacja.

[mary_lu]

"Byle czym"... Skąd u Ciebie takie wizje?

[mikams75]

z doswiadczenia.

[mary_lu]

Ale sama piszesz, że nie uznajesz podawania Twoim dzieciom głównych posiłków, tylko co najwyżej przekąsek. A potem masz pretensje, że dziecko dostaje przekąski

Koszmar jakiś, mieć w domu cudze dziecko kilka godzin i bać się je nakarmić. Głównym posiłkiem nie, bo matka się wścieknie, przekąskami nie, nawet suchym chlebem, który większość dzieciaków uwielbia - też nie. Ukrywać się z własnym dzieckiem i jedzeniem w łazience?

[mikams75]

Matka sie o nic nie wscieknie jak bedzie ustalone. Mozna ustalic gdzie dzieci jedza glowny posilek. To nie jest trudne i pisalam o tym wczesniej.
Przekaska jest przekaska i z zasady tym sie nie mozna tak najesc, zeby nie zjesc kolejnego posilku. I tak, przeszkadza mi, jak na krotko przed kolacja, ktora wg ustalen dziecko ma zjesc w domu, dadza dziecku tyle suchego chleba ile da rade wciagnac, bo faktycznie uwielbia.
Przy czym mowie o czasie zabawy - po obiedzie do kolacji, gdzie jest czas po drodze na podwieczorek.

[mary_lu]

A co się stanie, jak czasem dziecko zje w ramach kolacji suchy chleb? Najadanie się przekąskami trudne nie jest, jak zapotrzebowanie dzieciaka to jakieś 1200-1400 kcal dziennie. Masz chore dziecko, które musi przestrzegać jakiejś restrykcyjnej diety?

[mikams75]

czasem nic sie nie stanie, ale regularnie to juz zdrowe nie jest.
Mam niejadka, ktory jak sie zapcha chlebem i popije woda po poludniu to glodnieje dopiero popoludniu kolejnego dnia.
A przekaski moga byc mniej lub bardzie kaloryczne np. jablko czy arbuz dosyc szybko przeleca i nie zasyca az tak bardzo. Przekaski kaloryczne - to juz zalezy od ilosci.

[mary_lu]

Te historie o chlebie to wpisz do mrożącego krew w żyłach wątku Bei

[mikams75]

nie widze zwiazku

[nisar]

Nie oceniając, czy syn zrobił dobrze czy źle, muszę stwierdzić że go rozumiem. Większości dzieci jedzenie u innych dzieci razem z nimi szalenie smakuje i jest nad wyraz atrakcyjne. Podejrzewam, że syn nastawił się na wspólny, atrakcyjny dla niego posiłek, z kolegami i bardzo go rozczarowało, że został wyproszony w porze obiadowej, na dodatek wyraźnie dlatego, że będzie obiad.
Siedmiolatek, którego matka karmiła kolegów na codzień, naprawdę miał prawo spodziewać się rewanżu i być rozczarowany jego brakiem.
Jak się nie chce karmić cudzych dzieci, to się swoje karmi wyłącznie we własnym domu.

[rosapulchra-0]

Otóż to. Mary_lu wyjaśniła, co to za sąsiedzi i jakie mają podejście do gości i jedzenia. Poza tym na biednych nie trafiło, a to już naprawdę buractwo, żeby jedno (sic!) dziecko wypraszać z domu, bo swoim się obiad podaje. I wcale się nie dziwię chłopakowi, że tak zareagował.