Błaznowanie mine wykańcza

[novalijka39]

Chodzi o błaznowanie w wykonaniu mojego syna - lat prawie 10. Otóż błaznuje od kiedy pamiętam i to nie po to, aby zwrócić na siebie uwagę kumpli tylko po to, aby rozładować emocje. W szkole pani się na niego nie skarży - lubi się powygłupiać z kuplami, ale wszystko w granicach "normy". W domu natomiast doprowadza wszystkich do szału: robi głupkowate miny, przewraca oczami, wykonuje przedziwne ruchy, przekręca wyrazy, chwyta za słówka, wydaje dziwaczne dzwięki nawet wtedy kiedy jest sam w pokoju więc nie chodzi o popisywanie się przed publiką. Próbowaliśmy różnych sposobów np chcieliśmy zapewnić mu dużo ruchu, ale on nie lubi żadnego sportu nawet lekcji wf. Lubi czytać, rysować, tworzy komiksy, gry planszowe, grafikę komputerową, pisze opowiadania, nigdy nie bawił się zabawkami tylko konstruował własne z przeróżnych przedmiotów. Jest przy tym bardzo wrażliwy i ma problemy z lękami (bujna wyobraźnia). Byliśmy jakiś czas temu u psychologa, ale nic z tej wizyty nie wyniknęło oprócz tego, że wyrośnie i że ten typ tak ma - "typ naukowca-wynalazcy".
Ja jednak jestem już wykończona jego zachowaniem i muszę coś z tym zrobić, bo to jest strasznie męczące.
Macie może doświadczenia z takim dzieckiem?

[black-cat]

Zmienić psychologa, bo jak widać nie wyrasta.

[black-cat]

Błaznowaniem, o ile nie staje się przyczyną odrzucania przez rówieśników, nie niepokoiłabym się aż tak bardzo, chociaż pewnie dociekałabym przyczyn. Z 10 latkiem można już pogadać. Natomiast lęki, nadwrażliwość i niechęć do ruchu mogą wskazywać na problemy z sensoryką.

[vaikiria]

Zajęcia teatralne? Literackie? Może tam się wyżyje. To ogólnie nie jest zła cecha, jeśli nie jest to taka chamska zlośliwość, żeby kogoś wyszydzić.

[aqua48]

A jak reagujecie na to "błaznowanie"? może właśnie jeśli to nie objaw jakiegoś zaburzenia o czym świadczyłyby na przykład dziwne dźwięki wydawane w samotności, zależy mu na Waszej reakcji? Jakiejkolwiek. Byleby przyciągnąć Waszą uwagę. Nie poświęcacie mu aby za mało czasu? Z dziesięciolatkiem można już porozmawiać i jeśli panuje nad swoimi odruchami, po prostu próbować z nim ustalić zasady zachowania w domu. Przestać na jakiś czas reagować kompletnie (jakby dziecko w tym czasie było niewidoczne i niesłyszalne) na dziwaczne zachowania, a zacząć reagować wyłącznie na zachowania normalne. A jeśli to nie wychodzi jednak zasięgnąć rady innego psychologa.

[verdana]

Przychylam się do zdania, ze należy zasięgnąć opinii innego psychologa.

[vaikiria]

Ale dlaczego zaraz zaburzenia? Zobacz, dzieciak na lekcjach zachowuje się ok, czyli zna normy i ich przestrzega. Patrząc po zainteresowaniach (Lubi czytać, rysować, tworzy komiksy, gry planszowe, grafikę komputerową, pisze opowiadania) ma spora wyobraźnię, lubi kreować i tworzyć. We własnym pokoju wydaje sobie dźwięki i to jest problem? Może np. odgrywa różne role, tworzy coś.

[aqua48]

vaikiria napisał(a):

> Ale dlaczego zaraz zaburzenia? Zobacz, dzieciak na lekcjach zachowuje się ok, c
> zyli zna normy i ich przestrzega.

Znam dziecko z poważnymi zaburzeniami które na lekcjach i między ludźmi też zachowuje się ok. Zaburzenia objawiają się w domu.. kiedy nie musi się kontrolować, a tłumione emocje wybuchają jak wulkan. I na początku wyglądało to nieco podobnie do opisanego "błaznowania". Dlatego jednak skonsultowałabym ze specjalistą.

[szmytka1]

A wiesz, że jednym z objawów zaBurzen jest wręcz nadmierne pilnowanie przestrzegania norm? Np na badaniu psychologicznym jednym z pytan do rodzica jest to, czy dziecko klamie. Zaburzenia są różne.

[czar_bajry]

To norma mój 12-latek też tak ma.

[kaz_nodzieja]

Synowie są jednak beznadziejni.

[bergamotka77]

kaz_nodzieja napisała:

> Synowie są jednak beznadziejni.
>
Uuu kaz bo moja sympatia zmaleje Synowie sa super Nie każdy tak ma choć u mnie też starszy na skłonność do czarnowidztwa i jeczenia. Młody za to urodzony optymista. Z blaznowanirm nie wiem co zrobić... Sądzę że wyrośnie. A ruch, Triss dobrze mówi, jeszcze nikomu nie zaszkodził zwłaszcza chłopcu w tym wieku.

[lauren6]

Fakt, faceci są beznadziejni.

[ichi51e]

E tam - niektorzy nie wyrastaja znam takich doroslych ktorzy im szczesliwsi tym glupsze zarty

[novalijka39]

Rozmawiałam z synem o tym, mówi że on sie w ten sposób bawi, że w taki sposób się cieszy. Nasza reakcja: ignorowanie 95%, wypraszanie błazna do swojego pokoju 4%, wrzask wykończonej matki1%

[novalijka39]

A co do ruchu - nie lubi zorganizowanych zajęć, ćwiczeń. Lubi pobiegać z kumplami po placu zabaw czy "po górkach" ale zimą kumple siedzą w domach

[triss_merigold6]

Co to znaczy nie lubi? Chłopiec już wcześniej powinien być wdrożony do regularnego uprawiania sportu, są różne zajęcia i różne dyscypliny, którąś by polubił.

[daisy]

Słuchaj, triss_merigold, powinnaś serio rozważyć karierę w Obronie Terytorialnej. I wdrażać młodzież byś mogła, i dyscyplinę wprowadzać, i byłych opozycjonistów oczerniać przy pełnym poparciu dowództwa. I w końcu postrzelać pewnie też. Go for it.

[triss_merigold6]

Chyba nie. A co złego w przekonaniu, że chłopakowi jest potrzebny systematyczny ruch i temu służy uprawianie jakiejś (niekoniecznie ciągle tej samej) dyscypliny sportowej?
Strzelać bywam na strzelnicy, odprężające zajęcie.

[ichi51e]

A plywanie?

[daisy]

U nas ma to formę bardziej ciągłego "ględzenia". Jako jednostka audio-wrażliwa miewam z tym ogromny problem. Ale widzę, że dziecko nie robi tego na złość, ględzi czy ktoś go słucha, czy nie, i trudno mu nad tym panować - taka forma ekspresji. W desperacji wyrzucam delikwenta ze swojego najbliższego otoczenia, a na co dzień zapycham książkami, bo jak czyta, to jest cicho.

[ala_bama1]

Mój 9 latek też tak ma i póki co nie widać zmian (u nas jest diagnoza ADHD ) Jesteśmy pod opieką poradni, chodził na terapię i tak między Bogiem a prawdą nic nie dało. Mój za to uwielbia wszelaki ruch. Skacze, biega, wygłupia się itd. Przyzwyczailiśmy się. Przy czym jest bardzo kontaktowy, towarzyski, dzieci go lubią. W szkole bywa różnie (problemy z koncentracją) ale nie jest tragicznie. Z nauką radzi sobie dobrze. Gorzej z zachowaniem... U nas sprawdza się ruch.

[szmytka1]

Ala_bama mój je4st identyczny jak Twój i ma też tę diagnozę Do tego to sympatycnzy, miły, wrażliwy, przytulasny dzieciak.

[szmytka1]

moj też ględzi, przezywa, gada, o byle czym A ja odpowiadam; Aha, tak mówisz, naprawdę, niemożliwe, yhyyy i tak to sobie trwa. Mój jest na etapie, że jak czyta, to głosno, bo miał z tym problem i dopiero niedawno się nauczył

[celandine]

Moja córka 10-letnia tak błaznuje, i to jest strasznie uciążliwe, dokładnie takie zachowania jak opisujesz. Tylko,że ona ma diagnoze ADHD. Ja mam od tego wyczerpanie nerwowe juz po prostu, często się wstydzę, że nie potrafię znieść własnego dziecka.

[ala_bama1]

A myślisz że ja się nie wkurzam... zwłaszcza że 9 latek to już nie takie małe dziecko, i obcy ludzie różnie to odbierają. Też ciągle gada, śpiewa, skacze, opowiada nie ważne czy ktoś słucha czy nie itp. Co do przytulania to jest dokładnie tak samo jak u Szmytki Taki urok tych naszych dzieci.
A ja myślałam że tylko ten mój synek tak się zachowuje...

[szmytka1]

co ty, i wcina się ciągle w rozmowę. A też 9 urodziny już na dniach praktycznie.

[ala_bama1]

Dokładnie 8 lutego

[szmytka1]

to moj 3 tyg później

[ala_bama1]

A propos wcinania się, spróbuj go nie wysłuchać będzie powtarzał jak kataryna jedno i to samo. Nie ważne czy słuchasz czy nie. robie podobnie jak Ty też zadaję pytania w stylu" naprawdę" no ccoś ty" Zwłaszcza jak jest czymś podekscytowany potrafi wygłaszać monstrualnie rozbudowane monologi (ostatni np na temat pistoletów) Książke by można napisać.

[szmytka1]

haha jakbym widziała mojego, czyli jest to jednak jakas prawidłowość. I ekscytuje się niesamowicie byle czym, np. że snieg spadł? Ponad miarę, wyróżnia się w każdym razie sposród innych? Mamy w klasie jeszcze taką dziewczynkę-aparatkę identyczna, przyjaciólka mojego syna.

[kosheen4]

> Macie może doświadczenia z takim dzieckiem?

Opisane objawy występują przy zespole Tourette'a.

[szmytka1]

Raportuje po latach, mojemu minęło. Gledzi teraz tylko jak gra w gry online i pyskuje wyborowo, wręcz profesjonalnie. Ja 1 zdanie, on 10 z argumentami z kosmosu. Za to zrobił sie niezdarny i wszystko z łap leci, nadruchliwość też przeszła i ewoluowała w kierunku slamazarnosci bym powiedziala.

[misiamama]

nadruchliwość też przeszła? o rany. moja córka nie potrafi usiedzieć (chyba że coś ją bardzo interesuje), gada (sama do siebie, tj. zabawkom podkłada dialogi takim półgłośnym szeptem), też ADHD w niewielkim nasileniu. Chodziliście na terapię? Córka chodzi na SI i indywidualną terapię koncentracji uwagi i sama już nie wiem, czy to ma sens (poza bardzo wyraźnym aspektem finansowym).

[szmytka1]

Nadruchliwosc przeszła az w slamzarnosc

[szmytka1]

To dziecko było w terapii od urodzenia, bo to był noworodek niedotleniony, z wylewem do lewej komory, z pierwsza diagnoza mpd. Także rehabilitacje i terapie były od niemowlęctwa. Nadal chodzi, teraz już tylko socjoterapia z elementami tus i logopeda

[szmytka1]

Od urodzenia to przesadziłam, od niemowlęctwa miałam na mysli

[klamerka88]

Witam Podajesz troszke mało danych,skupiasz się na tym,że dziecko doprowadza WAS do szału bo zachowuje jak się zachowuje, jak długo to trwa od kiedy się zaczelo?Jakie sa wasze reakcje na jego "wyskoki" jak wygladaja wasze relacje kiedy wedlug was jest ok?

[lauren6]

Widać w szkole potrafi się opanować żeby przestrzegać normy społeczne, a w domu musi się rozładować.
Dzieci bywają wkurzające, taki lajf.

Na forum zaraz się dowiesz, że syn ma autyzm, Aspergera, ADHD, albo inne zaburzenia.

[novalijka39]

Mój syn jest przy tym tak jak Wasze dzieci bardzo przytulasty i też ciągle gada, zamęcza pytaniami, na które często odpowiadam: "pomyśl" bo są naprawdę infantylne i świetnie sam potrafi na nie odpowiedzieć. Chodzi o to, żeby gadać o czymkolwiek.

[vaikiria]

Jeśli chodzi o to ostatnie zdanie, to moja mama ma 60 na karku i cierpi na tę samą przypadłość

[srubokretka]

Jezeli jest jedynakiem ,to jest w normie

Po takim tekscie psychologa poprostu bym go zmienila. Chyba tez bym poszla sama na jakies konsultacje, bo z tego co opisujesz, to ty sie z tym meczysz. Nie syn i jego otoczenie.
Jezeli nie lubi ruchu, to moze probowac go uczyc wyciszania sie (np: joga, medytacja, spokojna muzyka..). MOze on poprostu nie umie tego zrobic.
Mialam kiedys podobnej natury problem z corka. Rozwiazalam to w banalnie prosty sposob; poprostu ja nagralam. Po kilku godzinach zrobilam wstep, pokazalam film, podysutowalysmy i po problemie. Trzeba to jednak zrobic z wyczuciem, zeby dziecko nie poczulo sie upokorzone , zawstydzone itp.

[luderka]

I jak się skończyło? 6 lat minęło- czy znalazłaś prawidłową diagnozę syna?

[misiamama]

też chętnie się dowiem, nie chodzi o banalną ciekawość, możesz pomóc - wiele ematek ma najróżniejsze problemy z dziećmi, ja też

[eriu]

A jak syna nauczyliście wyrażać emocje? Mógł płakać czy był za to krytykowany, komentowany? Czy rozmawiacie z synem jak się czuje, jakie są w nim emocje? Czy pozwalacie aby je okazywał czym Waszym domu emocje nie są miłe widziane? A może nie są miłe widziane u mężczyzn/ chłopców tylko. Bo może syn widzi, że nie może o emocjach rozmawiać i musi znaleźć ich ujście, ci jest tak naprawdę zdrowe.

[18lipcowa3]

rozwala mnie to zawsze :

że ten typ tak ma - "typ naukowca-wynalazcy".