"moje dziecko jest bardzo inteligentne/madre/...

[kura17]

... charyzmatyczne"

po czym rozpoznajecie takie cechy u swoich dzieci? chodzi mi o mlodsze dzieci, tak do wieku "wczesny nastolatek"? nie czepiam sie, po prostu interesuje mnie, jak to rozpoznajecie - po jakich zachowaniach, wypowiedziach?... bo talenty to latwo (tak mi sie wydaje) rozpoznac, ale takie "slabo zdefiniowane" cechy - no mam czasem problemy.
co to znaczy - wedlug Was - madre dziecko? charyzmatyczne dziecko? bardzo inteligentne dziecko? jak to sie objawia dla swiata zewnetrznego?

na przyklad "jest bardzo dobrym uczniem" mnie nie bardzo przekonuje - w tym wieku.
"ma pasje" - tez nie.
"szybko kojarzy fakty/mysli analitycznie" - itp - juz bardziej, jednak to wciaz za malo. no i zastanawiam sie, jak to sie objawia u takich malych dzieci? podpowiedzcie mi


---
"out of the ash I rise with my red hair and eat men like air" - sylvia plath

[larrisa]

Powiem szczerze, tak myśli większość rodziców, w tym ja Dlatego nie wychodzą z radosną pieśnią na ustach przed szereg, bo to bardzo popularny pogląd wśród większości rodziców, więc najwyraźniej większość dzieci jest szalenie mądra. Sądzę, że wiele takich stwierdzeń bierze się z tego, że z jednej strony mamy podejście, że małe dziecko mało rozumie, mało potrafi, a potem doznajemy szoku, że rozumie aż tak wiele i tak wiele potrafi. No nie ma siły, musi być bardzo mądre

[bergamotka77]

Może ja sie wypowiem bo to pewnie o moim Charyzmatyczna osoba jest zdolna, silna osobowością, która przykuwa uwagę dzieci i dorosłych. Lubią bo słuchać , bo ma ciekawe obserwacje, jest elokwentny, ma poczucie humoru, dtstans do siebie, lubi sarkazm i autoironie. Jest zarazem skromny, ma dojrzałe przemyślenia życiowe, interesuje się światem, ma wiedzę i potrafi ją fajnie i atrakcyjnie przekazać kolegom czy braciom. Lubi czytaći grać w gry strategiczne. Taki jest mój syn lat niecałe 15.

[niu13]

To jak z zakochaniem- od razu wiadomo. Jak człowiek ma osobowość, to od razu ma się pewność, że to ktoś wyjątkowy, nie ważne, czy ma lat 14 czy 40. Po prostu widać i już. I nie potrzeba do tego wybitnych wynikow w nauce, urody itp. Z charyzmą sie trzeba urodzić

[bergamotka77]

niu13 napisał(a):

> To jak z zakochaniem- od razu wiadomo. Jak człowiek ma osobowość, to od razu ma
> się pewność, że to ktoś wyjątkowy, nie ważne, czy ma lat 14 czy 40. Po prostu
> widać i już. I nie potrzeba do tego wybitnych wynikow w nauce, urody itp. Z cha
> ryzmą sie trzeba urodzić

Zgadzam się niu. Moze to glupie, ale on jest Skorpionem, a wielu Skorpionow, których znam jest inteligentnych i charyzmatycznych.

[little_fish]

O mój też skorpion, choć charyzmy specjalnej nie widzę 😊

[kk345]

>Moze to glupie, ale on jest Skorpionem, a wielu Skorpionow, których znam jest inteligentnych i charyzmatycznych.

Masz rację, wiara w to, ze dzień i godzina urodzenia decyduje o charakterze jest wyjątkowo głupia.

[danaide]

Rodzice Skorpiony, dziecko Skorpion... weź, nic mi nie mów o Skorpionach!

[bergamotka77]

Nauka przychodzi mu łatwo i bez wysiłku choć nie poświęca na nią duzo czasu, ma dobrą pamięć, łatwo kojarzy fakty, myśli i wyciąga sensowne wnioski. Ma własne zdanie i go broni. Potrafi negocjować do upadłego, jest zarazem dosc ułożony i buntowniczy, ale bardzo związany z rodziną. Inteligencja to cecha łatwo zauważalna i nie chodzi tu o dobre stopnie. Widac, ze on po prostu myśli.

[bergamotka77]

I ma dojrzaly język, wychowawczyni była w szoku jakiej ładnej polszczyzny używa. Wiem, że to rzadkość bo chłopcy w tym wieku nie są zbyt wygadani. On jest i mowi poprawnym językiem a nie taka gimbazo-nowomowa. W sumie jest najstarszy w rodzinie i wśród znajomych dzieci więc nie wiedziałam że to takie niezwykłe.

[tiszantul]

> Lubią bo słuchać ,
> bo ma ciekawe obserwacje, jest elokwentny, ma poczucie humoru, dtstans do sieb
> ie, lubi sarkazm i autoironie

Miałem ostatnio okazję rozmawiać z paroma gimnazjalistami z innego kraju. Z pewnym zdziwieniem zaobserwowałem, że ich "poczucie humoru, dystans do siebie i autoironia" są absolutnie takie same jaki pamiętam z własnego otoczenia w tym wieku, zatem mamy do czynienia ze sztywnym "formatem" zachowania, mechaniczną reprodukcją pewnego utrwalonego wzorca. Innymi słowy, sposoby realizacji takich cech jak "elokwencja", "poczucie humoru" oraz "dystans do siebie" są przygnębiająco nudne i powtarzalne, przez co pozostają w ciekawym stosunku do cech, które niby mają realizować. Jest to po prostu pewien obowiązkowy w tym wieku mundurek.
Ale niech se dzieci ćwiczą - robienie wrażenia "elokwentnych", "z poczuciem humoru" i z "dystansem do siebie" przyda im się przy wyznaczaniu miejsca w grupie również w wieku późniejszym.

[undoo]

Sarkazm i skromnosc sie nie lacza raczej. Sklonnosci do sarkazmu u dzieci sa dosc nieprzyjemna cecha i nie swiadcza o charyzmie, tylko o sklonnosci do uprawiania fali na innych.

[bergamotka77]

Bredzisz sarkastycznr poczucie humoru jest oznaką inteligencji . Jeszcze przypomniało mi się, ze od małego pisał opowiadania co było dość nietypowe. Ja zreszta tez to robilam, moze cecha dziedziczna? Bardzo kreatywne np. wymyślal nowy kraj i jego zasady, mieszkańców i to opisywał albo swoje przemyślenia w formie dziennika. Albo pod wpływem książki historycznej pisał archaicznym językiem. Potrafił siedzieć i pisać to w wolnej chwili, bez zachęty z naszej strony. Potem tworzył scenariusze do swojego kanału na YT historyczneto oczywiście, wcześniej bloga literacko-historycznego. Aha nie jest przrnadrzaly ani bezczelny, ma dystans do siebie. Gdy to chwale to twierdzi "mówisz tak bo jesteś moją mamą , wszyscy rodzice tak robią". A przykład charyzmy - kiedyś z lektorem zgadał się na temat powstania Warszawskiego po zajęciach i ten biedny Francuz zaczął go pytać o to wydarzenie i syn opowiedział jak on ocenia skutki i znaczenie powstania, różne nietypowe teorie, niektóre kontrowersyjne i potem pół szkoły językowej mi mówilo ze jest szalenie inteligentny a Pan X pół godziny został po zajęciach jego bo taka przyjemność czerpał z słuchania co on myśli na ten temat. Bywało, ze na obozach piłkarskich robił pogadanke o jakims fakcie historycznym np. zbrodnia na Wołyniu bo go prosili koledzy i całą grupą plus trener słuchali przez pol godziny jego wykładu. Wiem to od osob postronnych nie od niego. Zwykle inni chcą z nim rozmawiać, wymieniać uwagi, nie jest tak że łapie wolnego słuchacza i mu monologuje. Nigdy nie był bezczelny ani zrozumiały, raczej mało w siebie wierzy. Uwaza, ze to nic takiego ta jego wiedza.

[undoo]

Zgadza sie - jest, ale takza oznaczac moze brak empatii. Wazne jest, zeby dziecko bylo dosc inteligentne, by nie byc sarkatystycznym.

[undoo]

Dlaczego czujesz taka potrzebe udowadniania, ze Twoj syn jest wybitny? Ja rozumiem, ze Cie to cieszy, ale, wybacz, cenie skromnosc.

[bergamotka77]

Możesz cenić ja nigdy się nim nie chwalił to pierwszy no drugi wątek w którym o nim pisze. Po prostu dotarło to do mnie, złożyłam pewne fakty w całość. Ja nie potrzebuje go lansowac tylko opisuje bo ktoś pytał w czym przejawia się charyzma dziecka. Teraz dobrze dobrze wiem, że takie zachowania nie sa typowe w tym wieku. Poza tym mam bratankow - moich i męża w wieku 5-12 lat i widzę, ze mój pierworodny był inny. Ja nie twierdzę, że geniusz i wcale takiego nie chce. Wystarczy, ze on jest skromny ja już nie muszę: ) I pierwszy raz z kimś o tym rozmawiam i do tego wirtualnie. Nie żyje na co dzień jego inteligencją. A co osiągnie w życiu? To zależy od niego.Nigdy mu niczego nie narzucalismy. Byle by był szczęśliwy.

[kura17]

> A przykład charyzmy - kiedyś z lektorem zgadał
> się na temat powstania Warszawskiego po zajęciach i ten biedny Francuz zaczął
> go pytać o to wydarzenie i syn opowiedział jak on ocenia skutki i znaczenie po
> wstania, różne nietypowe teorie, niektóre kontrowersyjne i potem pół szkoły jęz
> ykowej mi mówilo ze jest szalenie inteligentny a Pan X pół godziny został po z
> ajęciach jego bo taka przyjemność czerpał z słuchania co on myśli na ten temat

naprawde uwazasz to za przejaw wyjatkowej charyzmy???
no to ja musze byc bardzo charyzmatyczna osoba ... [uwaga: jakze doceniany sarkamz!]. jak zaczynam opowiadac o czastkach elementarnych, to wszyscy suchaja z rozdziawionymi buziami i potem mowia "you are awesome!" ... ostatnio ekonomista w autobusie z oksfordu do londyniu, wczesniej reprezentant jakiegos niemieckiego napoju na polske - w samolocie do warszawy ... no daj spokoj, jak ludzie mowia o czyms ciekawym, niespotykanym - to inni czesto sluchaja z zainteresowaniem - ze wzgledu na temat wlasnie, a nie na osobe z "charyzma" ... dla mnie to w ogole jedno kolo drugiego nie stoi ...

[ichi51e]

Nie sarkastyczne poczucie humoru a w ogole humor jako taki jest cecha inteligencji ze tak pojade Bergsonem.

[barbibarbi]

A nie pisał, grał, recytowal i reżyserował PO ŁACINIE przypadkiem?
Bo tak mi się jakoś nasunęło 😂

[bergamotka77]

Wiesz to juz nastolatek wyższy ode mnie, za 3 lata będzie dorosły więc dzieckiem juz tak do końca nie jest.

[bergamotka77]

Do tego jego tata też lubi sarkazm, widać cecha rodzinna. I nietypowe poczucie humoru.

[drosetka]

Mój syn nie twierdzę że jest jakiś super ponad przeciętna,ale inteligentny jest bo często zaskakuje mnie informacjami ,ba, długimi wypowiedziami na tematy o których ja nie mam zielonego pojęcia, kosmos i historia drugiej wojny to jego koniki. Ma B.duży zasób słów dzięki czytanym książkom,zaskakiwal już w przedszkolu słowami których przedszkolaki raczej nie używają. Czy jest mądry? Nie wiem.na pewno madrala z niego

[slonko1335]

Bez problemu potrafię wyłapać mądre, charyzmatyczne i bardzo inteligentne dziecko. To inne przemyślenia, inny sposób działania, wiedza i jejw ykorzystywanie, analizowanie, postrzeganie świata, kalkulowanie.

[swiecaca]

kojarzenie faktów
zadawanie inteligentnych pytań, pogłębiających zagadnienie
nieszablonowe skojarzenia
samodzielne rozwiązywanie problemów typu jak się dostać do zamkniętej przestrzeni, jak coś zrobić

powyższe cechy można stwierdzić już u 2latka o ile potrafi się już składnie wypowiedzieć a już na pewno u >6latka
stopnie w szkole niekoniecznie są skorelowane z inteligencją, tzn nie powinny to być same dwóje ale też niekoniecznie 5-6 od góry do dołu
w klasach 1-3 często dzieci takie się nudzą i przeszkadzają, rozrabiają, stąd niechęć nauczycieli i obniżanie ocen opisowych. robią zadania niestarannie bo są dla nich za łatwe

[szeera]

"powyższe cechy można stwierdzić już u 2latka o ile potrafi się już składnie wypowiedzieć a już na pewno u >6latka"

No nie można. Wyszukiwanie dzieci zdolnych zarówno pośród 2 latków jak i 6 latków jest loterią. W USA robią to nagminnie w wieku 5-6 lat, różnymi metodami, więc mają sporo materiału badawczego. Uznanie 6 latka za wybitnie inteligentnego nie oznacza, że jako 15 latek również zostanie zaklasyfikowany jako wybitnie inteligentny.

[ichi51e]

Na roznych plaszczyznach dodam - budhia singh jako 4 latek mial za soba kilkadziesiat maratonow - obecnie (ma 13 lat chyba) nawet nie biega najlepiej w klasie.

[little_fish]

Mój ma to napisane na papierku z poradni 😉 a tak serio to jest dla mnie moim dzieckiem, więc wiadomo że mądry i bystry. 😛 a szczerze mówiąc to zaczęłam się nad tym zastanawiać słysząc opinię znajomych o moich dzieciach. 😊

[dziennik-niecodziennik]

Male dzieci generalnie sa bystre, o ile dorosli ich nie zepsuja.
Ja sadze ze moje dziecko jest bystre i inteligentne bo: umie kojarzyc rozne rzeczy i wysnuwac wnioski w zaskakujaco dorosly sposob, uczy sie roznych rzeczy szybko i dobrze zapamietuje, posluguje sie i logicznym wnioskowaniem, i mysleniem dość abstrakcyjnym, uzywa srodkow wyrazu ponoc niespotykanych u szescioletnich dzieci (jak twierdza panie z poradni, doktorej chodzimy do logopedy i sam logopeda zreszta tez), jest silnie empatyczna i nie trzeba jej tlumaczyc roznych rzeczy zeby umiala sie odpowiednio zachowac.
Ale poza tym to jest zupelnie normalna

[stacie_o]

Nie wiem.
Ja mam b. przeciętne dzieci, niektórzy na forum nazywali je upośledzonymi.
Syn jest uzdolniony sportowo, to akurat łatwo mierzalne jest. Problem mam z określeniem jego zdolności szkolnych, z jednej strony czyta metodą globalną, z drugiej wali takie ortografy, że głowa mała. Z jednej strony potrafi mnożyć w pamięci liczby dwucyfrowe przez siebie szybko i bezbłędnie, w weekend mu pokazałam macierze i mama daj ich więcej, a z drugiej potrafi przynieść gałę ze sprawdzianu, bo rysując kwadraty i prostokąty na kratkowanym papierze żaden nie miał kąta prostego

[niu13]

Mój ma podobnie. Liczy i kalkuluje biegle w pamięci, pisząc wali gafy w stylu pomyliłem plusa z minusem. Robi komentarze nt. praw dynamiki newtonowskiej ale strzałeczki z siłą rysuje w złym kierunku więc z fizyki ma pały. Ogólnie w gadce słaby, zbyt skromny i niepewny siebie. Uwielbiam go, ale charyzmy nie miał i mieć nie będzie.

[little_fish]

Sprawdzalyscie dzieciaki pod kątem dysgrafii? Bo mój dysgrafik działa bardzo podobnie

[stacie_o]

Oczywiście, że tak. Ma, w pakiecie z dysleksją.

[princesswhitewolf]

ludzie z dysgrafia i dysleksja w dzisiejszych czasach koncza studia i maja sie bardzo dobrze. To moga byc bardzo inteligentni ludzie.

[little_fish]

A nikt nie twierdzi inaczej 😉

[little_fish]

Mojemu dysleksja na szczęście została zaoszczędzona. Młodszy na razie zagrożony

[niu13]

Mój ma orzeczenie o dysgrafii. L O ma to gdzieś

[little_fish]

Mój póki co w gimnazjum, przebadany na wniosek szkoły. Jak do tego podejdą, zobaczymy.

[milamala]

Moge powiedziec o dzieciach tak do ok. 6 lat. Ja osobiscie nie znam zadnego dziecka, ktore byloby szczegolnie inteligentne/madre i charyzmatyczne... albo prawie wszystkie dzieci sa takie.
Masz racje, oceny w tym wieku to trele morele, dzieci rozwijaja sie skokowo i takie czy inne umiejetnosci nabyte szybciej lub pozniej o niczym nie mowia. Pasje to ma w tym wieku kazde dziecko, mniej wiecej w tym wieku mozna powiedziec co maly/mala lubi robic.
Cierpliwie akceptuje wywody rodzicow "genialnych" dzieci i mysle w duchu: czlowieku wiecej luzu, przyjmuj rzecyzwistosc taka jaka jest, nie ekscytuj sie, bo sam/a narobisz bledow wychowawczych, ktore podetna skrzydla twojemu "genialnemu" dziecku a bez skrzydel daleko w zyciu nie uleci.

[kura17]

> Moge powiedziec o dzieciach tak do ok. 6 lat. Ja osobiscie nie znam zadnego dzi
> ecka, ktore byloby szczegolnie inteligentne/madre i charyzmatyczne... albo praw
> ie wszystkie dzieci sa takie.

no wlasnie ja mam wrazenie, ze dzieci sa po prostu niesamowite! w zasadzie wszystkie. od zera do czlowieka w kilka lat zaledwie

[joa66]

Ja wiedziałam, że mam po prostu fajne dziecko. Z zewnątrz dowiadywałam się, że jest x, y, z....

[bergamotka77]

To prawda joa jesli dziecko jest pierworodne/jedyne to tego nie widzisz bo nie masz porównania do rodzeństwa czy innych dzieci w rodzinie. U mnie bylo tak ze wiele osób mówiło już dawno ze jest szalenie rezolutny/inteligentny /interesujący , dochodziły mnie słuchy na ten temat i zachwyty od jego nauczycieli, wychowawców, trenerów, lektorów językowych, w tym cudzoziemców. Dopiero w gimnazjum dotarło do mnie, że coś w tym jest. Teraz w 2 klasie widzę to już bardzo wyraźnie. Plus mail jego nauczycielki historii jako to jest ponadprzeciętnie uzdolniony i ona chce to rozwijać w ITN i przygotowała dla niego autorski program.

[larrisa]

Ale widzisz dopiero teraz wyraźnie, bo porównujesz do drugiego dziecka?

[bergamotka77]

Drugie na pewno ma bardzo rozwiniętą inteligencje emocjonalną, bardzo empatyczny, towarzyski, wysportowany ale mniej potrafi się skupić, jest bardziej ruchliwy, szybciej się nudzi. Jest życiowo bardziej sprytny od starszego a czy intelekt będzie miał równie mocny to się okaże. Na razie jest normalny. Ma dopiero 6,5 roku.

[kura17]

> U mnie bylo tak ze wiele osób mówiło już dawno ze jest szalenie
> rezolutny/inteligentny /interesujący , dochodziły mnie słuchy na ten temat i
> zachwyty od jego nauczycieli, wychowawców, trenerów, lektorów językowych, w
> tym cudzoziemców.

ale jak to? te wszystkie osoby przychodzily do Ciebie i mowily, ze syn jest az tak ponadprzecietny? kiedy sie z nimi spotykalas? u nas w podstawowce (niemcy) wywiadowki sa 2 razy w roku (rodzice+dziecko+nauczyciele) i wtedy omawia sie postepy dziecka itp itd. poza tym nauczyciele sie kontaktuja jak sa problemy. u moich dzieci raczej nie bylo, na wywiadowkach na ogol maluchy miewaly gwiazdki i serduszka (dwa gorne punkty na skali ) i byli chwaleni i to tyle. potem nagle sie okazalo, ze syn swietnie wypadl na jakis ogolnokrajowych testach z matematyki i jezyka, mial 2 razy wiecej punktow niz srednia klasy i ponad 95% w porownaniu do calego kraju. jednak nauczyciele bardziej to wiazali z faktem "z jakiego domu pochodzi", niz zachwycali sie jego ponadprzecietnymi zdolnosciami (ktorych raczej nie ma).

[edelstein]

No widzisz a u mnie nauczycielka poprosila o zrobienie testow na iq bo zbyt odstawal od grupy i takie tam.

[kura17]

> No widzisz a u mnie nauczycielka poprosila o zrobienie testow na iq bo zbyt ods
> tawal od grupy i takie tam.

no tak to rozumiem, mam problemy z "zachwytami" wszystkich, nawet lektorow jezykowych obcojezycznych
i jak wyszly testy? w czasach mojej mlodosci, rzadko sie robilo testy, tylko jeden z moich kolegow mial (bo sprawial klopoty troche, haha) i wyszlo mu iq 145 - bylismy z niego dumni, hehe. mnie robiono tylko raz, w liceum - cala klase badali studenci psychologi

[edelstein]

Wstepnie powyzej normy.Wyslany do dalszej diagnostyki.W sumie to robie to tylko po to by wiedziec jak z nim pracowac,wykonczyc sie idzie z takim dzieckiem.

[kura17]

no to powodzenia

[joa66]

Nie do mnie pytanie, ale też odpowiem. O czymś co mnie najbardziej ucieszyło dowiedziałam się kiedy zostałam wezwana na karny dywanik za notoryczne olewanie prac domowych wg własnego widzimisię. O czyms innym, kiedy dziecię było młodsze przy odbieraniu go z przedszkola/szkoły (od przedszkolanki i od woźnej). Od żony jego native od konwersacji, z którą przypadkowo spotkałam się na imprezie. Od nauczycieli, którzy wypowidali swoje zdanie i powtarzali zdanie innych (np przewodników itd) - na zebraniach, ale też niektórzy zaczepiali mnie na korytarzu (np w lyceum "jak znam Jasia to pewnie specjalnie o tym nie opowiada, ale....."

[stacie_o]

Zaraz będzie, że zazdrosna jestem. Biorę to na klatę
ale liczba rodziców, którzy twierdzą, że mają inteligentne i mądre dziecko maleje wraz z wiekiem tychże dzieci. Co drugi dwulatek czy trzylatek jest uzdolniony i na pewno wyrośnie na geniusza, bo już umie liczyć, czyta metodą Domana itp itd. Potem te dzieci w wieku szkolnym stają się indywidualistami, co mają swoje zdanie i ciężko im się podporządkować głupiej szkole, a potem słuch o nich ginie.

[zlababa35]

A nie nie, moje dopiero zaczyna wyrastać na geniuszka .

[swiecaca]

stacie_o napisała:

Co drugi dwulatek czy trzylatek jest uzdolnion
> y i na pewno wyrośnie na geniusza, bo już umie liczyć, czyta metodą Domana itp
> itd. Potem te dzieci w wieku szkolnym stają się indywidualistami, co mają swoje
> zdanie i ciężko im się podporządkować głupiej szkole, a potem słuch o nich gin
> ie.

żarty żartami, ale trochę tak jest że szkoła nieraz zabija indywidualne zdolności.

[stacie_o]

Owszem. Ale po szkole nie żyjesz też w próżni, to nie jest tak,  że jakby szkoła nie zabiła, to by drugi Planck nam wyrósł. Po szkole dusić będą uniwersytety, wykładowcy, procedury, korporacja czy społeczeństwo.

[swiecaca]

a nie jest tak? jedynie w pracy naukowej tak naprawdę można rozwinąć 'geniusz' a nie każdy chce w to iść, choćby ze względu na zarobki. jest wiele bystrych osób np. w korporacjach ale też nie każdy zrobi wielką karierę bo do tego trzeba też innych cech niż inteligencja.

[stacie_o]

Oczywiście, że tak jest. Wychuchane zatem w ED czy szkołach demokratycznych dziecko może zaliczyć zderzenie z rzeczywistością.

[swiecaca]

no właśnie. to że ktoś średnio radzi sobie w dorosłym życiu nie kłóci się z możliwością, że jako dziecko był wybitnie zdolny. więc nie można twierdzić że dziecko nie było zdolne bo nie wyrósł z niego drugi Planck.

[zlababa35]

Dokładnie . Jestem wręcz modelowym przykładem przejścia od klasowego geniuszka do życiowej nieudacznicy.

[joa66]

Nikt nie wie jak się potoczą losy człowieka - nawet jeżeli nie "wyrosną" z geniuszu, nie oznacza, że ten geniusz pomoże im zrealizować plany.

[hermenegilda_zenia]

To nie tak, po prostu dziecko nabywa szybciej pewne umiejętności, które większość dzieci w jego wieku nabywa trochę później, ale nabywa. Wiec to co w młodym wieku tak bardzo wyróżniało po prostu znika, bo reszta tez już dana umiejetność lub wiedzę opanowała. To, ze małe dzieci wydają sie teraz w większości przypadków super rozwinięte i inteligentne to zasługa tego, ze jest praktycznie nieograniczony dostęp do najrozmaitszych bodźców i atrakcji, które dla osób np z naszego pokolenia były po prostu nieosiągalne. Zaczynajac od zabawek, wirtualnej rzeczywistości, internetu, tabletow, telefonow i interaktywnych urządzeń, po dostęp do obiektów sportowych, instytucji kultury, placów zabaw, warsztatow i wielu innych atrakcji. I jeżeli komuś zależy to wiele z tych rzeczy można zorganizować lub w nich uczestniczyć bez posiadania góry pieniędzy.

[edelstein]

Powiem szczerze,ze wolalabym przecietne dziecko.Prowadzenie uzdolnionego i "zawsze wiedzacego lepiej" jest orka na ugorze.Trzeba temperowac i rzezbic,bo takie dzieci pozostawione same sobie z reguly koncza niezbyt fajnie.

[milamala]

"ale liczba rodziców, którzy twierdzą, że mają inteligentne i mądre dziecko maleje wraz z wiekiem tychże dzieci"

To samo mowi moja siostra. Pyta zawsze gdzie sie podziewaja te wszystkie te wszystkie geniusze. Sama musze jej przyznac ma bardzo wyluzowany stosunek do swojego dziecka.

[princesswhitewolf]

>Co drugi dwulatek czy trzylatek jest uzdolniony i na pewno wyrośnie na geniusza

no nie jest tak. Po prostu w tym wieku pamiec jest bardzo dobra i niektore dzieci wrecz echolalia zapamietuja cale strony Pana Tadeusza. Ale jak ktos tu napisal to mija, ida do szkoly i sa w ogonie. Nie ma regul.

Tu taki przypadek

• Trzylatek recytuje "Pana Tadeusza"! Jurorzy zaniemówili! [;Mam Talent!];

[kawka74]

Nie przekonuje mnie opinia rodzica ;p Z zasady nie wierzę w opowieści o charyzmie, wybitnej inteligencji i wielorakich talentach, które wygłaszają zakochani rodziciele, bo często widzą przejawy wybitnych uzdolnień tam, gdzie ich nie ma, jeśli tylko dziecko choć odrobinę odstaje od rówieśników albo udało mu się raz czy dwa zrobić coś lepiej czy szybciej, niż kolegom.
Według mnie dziecko wybitne potrafi zrobić użytek z posiadanych informacji, szybko kojarzy (także pozornie odległe fakty z różnych dziedzin), potrafi wyłapywać schematy i prawa, i zastosować je w innych przypadkach, tworzy, nie tylko odtwarza, umie myśleć nieszablonowo, chce wiedzieć więcej, zadaje pytania, niekiedy zaskakujące, domaga się wyjaśnień i rozumie, co się do niego mówi, uczy się dużo szybciej i jest w stanie dłużej się skupić, niż rówieśnicy. Większość dzieci (mówię głównie o przedszkolakach, +/- rok czy dwa) jest ciekawa świata i myśli nieschematycznie, ale u dziecka wybitnego te cechy występują w dużo wyższym natężeniu.

[stacie_o]

Kawka dokładnie

[bergamotka77]

A przekonuje cie opinia nauczyciela i dyrektora szkoly?

[bergamotka77]

Plus pedagoga i wychowawcy. Wiem że ze syn był na rozmowie też i pedagoga. Już w wieku 4 lat miał testy psycho-pedagogiczne w Kajetanach i wyszły mu swietnie. Do tego w ogóle nie chodził do pierwszej klasy a mimo to umiał czytać i pisać to też powinno mnie zastanowić.

[stacie_o]

Bergamotka, ochłoń, nie rozmawiamy o twoim synu.

[kawka74]

Ja umiałam czytać od czwartego roku życia, pisać nauczyłam się niewiele później i świetnie rysowałam, miałam papier z poradni psychoped, żeby wcześniej iść do szkoły - i patrz, co ze mnie wyrosło ;p

[bergamotka77]

Czytanie to nic takiego, mam ze 2 koleżanki, które czytały gazety jako 4-łatki i żadna się potem w szkole nie wybijala inteligencją czy zdolnościami. Były dosc dobre, ale nie wybitne. Ja czytałam majac 5 lat czy prawie 6 ale byłam prymuska w klasie przez całą podstawówkę , w liceum też w czołówce.

[kura17]

Bergamotka, no zlituj sie - wyglada na to, ze uwazasz za znaczace tylko te wyznaczniki, ktore masz Ty lub Twoje dzieci, ale inne - nie ...

[kawka74]

To chyba było i jest oczywiste

[kura17]

> To chyba było i jest oczywiste

no ale az tak?...
ja rozumiem jakies inteligentne wtrety tu-i-owdzie, ale takie "pod kazdym postem i na kazdy temat"?...

[edelstein]

Swietnie czyli w normie.Jakby wyszly wybitnie to nie omieszkalabys sie pochwalic,mensa itp

[swiecaca]

w Polsce do Mensy przyjmują od 16 lat. akurat jako członek wiem

[edelstein]

Foskonale wiedz,ze gdyby syn bergamoty mial takie IQ ti byloby tu juz fefnascie watkow na ten temat i wspominki w kazdym watku o dzieciach

[stacie_o]

Mnie nie bardzo. Widziałam różnych bowiem nauczycieli i różne opinie. To jest zdolne dziecko:
wiadomosci.wp.pl/najmlodszy-student-w-polsce-ma-9-lat-i-studiuje-mechatronike-6046164701299841a

[slonko1335]

zdolne? chyba genialne zdolne to moim zdaniem zupełnie inny kaliber....

[kawka74]

Nie. Musiałabym poznać Twoje dziecko osobiście i trochę z nim pobyć, żeby wyrobić sobie własne zdanie.

[undoo]

Zgadzam sie.

[cosmetic.wipes]

Jestem zdania, że rodzic nie może obiektywnie ocenić swojego dziecka. Zazwyczaj albo jest zachwycony, albo zawiedziony, co z rzeczywistością nie ma nic wspólnego.

[forumologin]

jesli ma sie kilkoro dzieci to latwo poznac czy ktores sie wyroznia, zwlaszcza jesli sie doda opinie przedszkolanek/nauczycielek nt zachowania dziecka.

[edelstein]

Poproszono mnie o zrobienie testow na inteligencje.

[ichi51e]

Proszenie oz robienie testow IQ jest porownywalne z agencje foto nalegaja na zrobienie portfolio

[1papryczka.chili]

zawsze wiedziałam że mam inteligentne dziecko ale dopiero w poradni mi uświadomila psycholog jak bardzo. Ma 11 lat. nudził sie bardzo w klasach 1-3. Okropnie brzydko pisze (ma orzeczoną dysgrafię). Uczy sie na samych 5 i 6 nie poswiecając na nauke w zasadzie w ogole czasu. Uczy sie jezykow i każdy nauczyciel mówi ze ma dobtego talent. Z matmy też jest bardzo dobry w sumie najlepszy w klasie. ma bardzo duza wiedzę o swiecie bo codziennie czyta ksiażki.

[antyideal]

Ja to oczywiście sama wiem zresztą uwielbiam rozmowy z moim dzieckiem, już nastoletnim, ale to zawsze były przede wszystkim sygnały od otoczenia. Gdziekolwiek się pojawialismy syn był wylapywany natychmiast jako to niezwykłe dziecko, o sposobie myślenia i wypowiadania sie daleko wyprzedzającym rówieśników. Zresztą wśród dzieciaków tez cieszył się szacunkiem i np. panie z przedszkola opowiadały, że dzieci z rozterkami i pytaniami natury naukowej zwracały się nie do nich ale do niego. Może dlatego, że ma umiejętność ciekawego przekazywania swojej wiedzy, bez wywyzszania się, wpędzania słuchaczy w kompleksy. Czasem był przypadkowym bohaterem wywiadowek w szkole, bo pani wspominala mi o czyms, czym ją zaskoczył, a wtedy włączali się rodzice mówiąc, że słyszeli go rozmawiającego z ich jasiem czy stasiem i są pod wrażeniem jego wiedzy i przemyśleń. Ilości komplementow i zachwytow nad jego inteligencją i nie tylko jakich wysłuchałam w życiu nie zlicze.
Najbardziej cieszę się z tego, ze mimo nietypowego rozwoju intelektualnego i zainteresowan zawsze funkcjonował normalnie wśród dzieci, miał, ma kolegow, myślę, że ma też dar bardzo rozwiniętej inteligencji emocjonalnej i to chyba nawet bardziej przyda mu sie w życiu

[mail-na-gazecie]

Dzieci dziećmi, ale inteligentnych, mądrych charyzmatycznych rodziców można poznać po tym,że.. nie chwalą się dziećmi przy każdej możliwej okazji. Dziecko TAKIEGO rodzica jest na pewno ponad przeciętne i nikogo nie trzeba o tym przekonywać.

[black_halo]

A mnie zawsze zastanawialo co oznacza 'dorosle myslenie/przemyslenia'. Bo moim zdaniem to wcale nie musi znaczyc, ze dziecko jest takie dojrzale. Moze po prostu dorosly ma dziecinne myslenie?

Sama z wiekiem coraz bardziej przekonuje sie o prawdziwosci powiedzenia o tym, ze czlowiek cale zycie sie uczy a i tak durniem umiera. Oraz ulubionego powiedzenia mojej babci "jakby czlowiek wiedzial, ze upadnie to by usiadl".

[kura17]

zauwazylam, ze chyba nikt nie wymienia swietnego poczucia humoru dla mnie to jest jedna z oznak "ostrego umyslu", choc widze z wlasnego doswiadczenia, ze moze to byc mylace - zmam jeden taki spektakularny przypadek, gdzie uwazalam osobe za niezwykle inteligentna wlasnie ze wzgledu na kojarzenie faktow i swietny dowcip, a potem sie okazalo, ze to w sumie "przypadek" i malo ma wspolnego z bystroscia (przecietna) tej osoby

[antyideal]

Może dlatego, że pytalas o oznaki niezwykłości umyslu u młodszych dzieci. Objawy w postaci ostrego jak brzytwa jęzora, inteligentnego sarkazmu, ujawniaja się w pełnej krasie w okresie trochę późniejszym.

[kura17]

> Może dlatego, że pytalas o oznaki niezwykłości umyslu u młodszych dzieci. Objaw
> y w postaci ostrego jak brzytwa jęzora, inteligentnego sarkazmu, ujawniaja się
> w pełnej krasie w okresie trochę późniejszym.

e no, pytalam do wieku "mlodsze nastolatki" - to chyba juz czas, nie? moze jestem "zepsuta", bo moje dzieciaki prawie od zawsze maja fajne poczucie humoru (choc moze nie ostre jak brzytwa ), a mlodszy ma straszne wyczucie humoru sytuacyjnego. choc nie wiem w sumie, czy to, ze mnie sie ich poczucie humoru podoba, o czyms mowi - wiekszosc ludzi na ogol nie rozumie mojego humoru, hehe

[antyideal]

Też mam chyba coś nie tak z poczuciem humoru, bo na komediach czy innych kabaretach siedzę ponura jak noc listopadowa, natomiast uwielbiam potyczki słowne i skojarzenia sytuacyjne i to nieustająco z synem czynimy. Chyba juz nawet nie umiemy rozmawiać normalnie, hehe.

[ichi51e]

Nie maluchy tez przejawiaja poczucie humoru i umysl ostry jak brzytwa tylko ze przewaznie klamanie i wkurzanie rodzica glupimi zartami na tym etapie jakos nie znajduje aprobaty. Np nauczylam dziecko co daja zwierzeta. No i on swietnie to wie. I teraz ilekroc go zapytac co daje krowa on mowi "blebleble" (albo "drewno" zaleznie od humoru) no i ja juz wiem ze on sobie zartuje ale tak patrzac z boku to debil co nawet nie wie co krowa daje... inna miara jest dla dzieci po prostu.

[milamala]

kura17 napisała:

> zauwazylam, ze chyba nikt nie wymienia swietnego poczucia humoru

Ja moglabym wymienic. Moja corka ma duze poczucie humoru, ale czy to oznaka ponadprzecietnosci to nie wiem. Moj maz ma swietne poczcie humoru, ale jest przecietnie inteligentny.

[muchy_w_nosie]

Nie rozpoznaje, ale pedagog szkolny na dniach otwartych był pod wrażeniem dokonań mojego wowczas 3 latka. A ostatnio psycholog to zasugerowała przy okazji wizyty z innym problemem. Natomiast samo określenie dziecko jest inteligentne nic nie znaczy, bo musi mie jakieś zdolności żeby był dostrzeżony. Syn jest cichy, nie gada z 90% kolegow i nauczycieli no po co mu ta jego inteligencja. Nikomu w realu nie mówię, że jest ponad przeciętną bo na razie tego nie widać wśród ludzi. Na razie ucze go gotować żeby za 2-lata mi naleśniki i jajecznice smazył
Syn ma 5,5 lat i obecnie mam problem z jego zaangażowaniem w życie zerówkowe bo woli być w domu ze mną, tatą i psami, ratuje mnie tylko fakt że oboje chodzimy do pracy, np. moja siostra w latach '80 uciekala z przedszkola albo stała przy ogrodzeniu i krzyczala: dziaaaaadddeeek zabierz mnie do domu (mieszkaliśmy obok) i bywały dni ze w przedszkolu jadła tylko śniadanie bo o 9 byla juz w domu

[kura17]

> Nie rozpoznaje, ale pedagog szkolny na dniach otwartych był pod wrażeniem
> dokonań mojego wowczas 3 latka.

a mozesz nam napisac, co to byly za dokonania?

[muchy_w_nosie]

Tak wpadł na chwilę i poukładał różne rzeczy w bardzo krótkim czasie, póżniej pani wyciągnęła inne rekwizyty i prosiła o ułożenie, pogrupowanie, dopasowanie i zrobił wszystko. Powiedziała, że spora grupa dzieci w 2 klasie ma z tym problem i musi się zastanowić nad rozwiązaniem a on ciach i zrobione i że ma nadprogramowo rozwinięta wyobraźnie przestrzenną.

[miss_fahrenheit]

Małe (i nieco starsze) dzieci wszystkiego się dopiero uczą i zwykle są ciekawe świata, stąd często rodzice postrzegają jako wyjątkowe coś, co jest normą w tym wieku.

Mądre dziecko widziałam raz - jeśli mądrość interpretujemy jako pewnego rodzaju dojrzałość - wyróżniało się na tle innych dzieci pod tym względem. Przez inne dzieci było często traktowane jako sędzia w sporach, rozjemca, ktoś, do kogo można się zwrócić po radę w rozwiązywaniu nastoletnich problemów. Rzadka cecha (u dzieci). Wydaje mi się, że mądrość to cecha raczej dorosłych (niektórych ), u dzieci (poza rzadkimi przypadkami) może pojawić się jedynie jakiś sygnał, potencjał.

Charyzmatycznego dziecka nie widziałam nigdy. Przy czym, moim zdaniem, jest to niezmiernie rzadka cecha także u dorosłych. Mam wrażenie, że często myli się charyzmę z zajmowaniem tzw. pozycji lidera. Co gorsza, czasem za charyzmatyczne uważa się po prostu głośne i bezczelne dziecko. Podobnie jak z mądrością - sądzę, że w dziecku może ewentualnie tkwić potencjał.

Z inteligencją jest chyba najłatwiej. Widziałam/widzę wiele inteligentnych dzieci, choć z części z nich wyrosną być może zupełnie przeciętni dorośli. To cecha, która może, ale nie musi, być powiązana z dobrymi wynikami w nauce. Dodatkowo, może się uwidaczniać w zupełnie różnych kwestiach i sytuacjach. Inteligentne dzieci to też takie, które często nie przyjmują gotowych rozwiązań, tylko szukają swoich. Potrafią dostrzec zależności, związki przyczynowo - skutkowe tam, gdzie inni rówieśnicy tego nie dostrzegają, albo wręcz nie zastanawiają się nad tym.

Co do mojego dziecka - jest inteligentne (mam to na papierze ), nie jest charyzmatyczne, mam nadzieję (i aktywnie go w tym wspieram), że będzie mądre. Inteligencję rozpoznaję śledząc tok jego myślenia, co jest o tyle łatwiejsze, że chętnie się ze mną tym dzieli. To, że nie ma charyzmy, oceniam po sposobie bycia - nie widać w nim potrzeby, ani umiejętności przyciągania do siebie ludzi. Z drugiej strony, sam też jest raczej odporny na przyciąganie. Potencjał w kwestii mądrości - owszem, dostrzegam, choć dziecko wkracza w wiek dojrzewania, wiec nie wiadomo czy i jak ten potencjał się rozwinie. Mam nadzieję, że uda mi się pomóc mu w tej kwestii.

[miss_fahrenheit]

Przepraszam za rozpisanie się, nie sądziłam, że ten post okaże się tak duży objętościowo.

[kura17]

> Przepraszam za rozpisanie się, nie sądziłam, że ten post okaże się tak duży
> objętościowo.

nie przepraszaj, fajnie napisalas. zwlaszcza o tym potencjale do rozwijania

[princesswhitewolf]

dokladnie. Bardzo madre bylo to co napisalas o tej domniemanej charyzmie u dziecka. Zgadzam sie calkowicie.

[ichi51e]

Oczywiscie ze sa charyzmatyczne dzieci. Najlepiej widac to na przedstawieniu przedszkolnym np. Zawsze jest jedno ktore jest najbardziej "z przodu" i moze spiewac najlepiej albo najgorzej a wszystkie oczy uciekaja na nie. Moje dziecko nie zapamietuje imion (:/) z zasady mowi chlopiec/dziewczynka ale akurat jak sie zapytalam o ta jedna dziewczynke to bez wahania powiedzial "To jest Ewa".

[fornitta69]

Dzieci dziela sie na: genialne i cudze Suchar,ale wiecznie aktualny

[mail-na-gazecie]

Lubię to!

[undoo]

Zdecydowanie

[aagnes]

Wielkiej filozofii w tym nie ma - obserwuje, zupelnie mimochodem, corke na tle innych dzieciakow w jej wieku - moja corka n a pewno nie jest genialna, ale na pewno madrzejsza od wiekszosci dzieci, ktor nie znaja podstawowych (dla mnie) pojec, zjawisk, nie rozumieja prostych zasad np gier, nie potrafia samodzielnie myslec, niektore sa niezle w wykonywaniu wytresowanych czynnosciach typu sprawne ubieranie sie, ogariecie na basenie itd... (pamietam posty zachwyconych mamuś ze 6 czy 7 latek potrafi sie wytrzec recznikiem i zalozyc szybko majtki) - to jest tresura, malpa by ogarnela, to raczej chodzi o cos wiecej. myslenie, inteligencje, wyciaganie wnioskow, elokwencje itp

[muchy_w_nosie]

Typowa matka, moje dziecko jest super, super, super. Inne wytresowane ;P