krok wstecz w karierze

[awanturyna]

W czasach kiedy większość chce robić karierę ja chcę zrobić krok wstecz.
Świadomie. Decyzja przemyślana - mam w tej chwili inne priorytety w życiu (2 małych dzieci) i potrzebę aby nieco zwolnić, nie zasuwać tak jak dotychczas.
Chcę po prostu mieć fajną (lub wystarczająco fajną) pracę, którą dobrze wykonuję i daje mi to satysfakcję. Liczę się z mniejszymi zarobkami - wszystko ok, dam radę.
I okazuje się, że to nie jest takie proste, niestety.
Problem chyba w tym, że pracuję teraz na dość wysokim stanowisku. Krok wstecz to 1-2 poziomy niżej (jak kto tam na to patrzy). Wysyłam CV, uruchomiłam kontakty no i odpowiedzi albo brak, albo o za wysokich kwalifikacjach albo o tym, że mogę komuś zagrażać ze swoim doświadczeniem. Nie, nie chce. Nie mam teraz do tego głowy. Inne potrzeby.
Juz nawet CV zmodyfikowałam aby wyglądało mniej "atrakcyjnie".
Ktoś miał taki pomysł na życie - aby nieco wyhamować? Udało się? Jak zrobić ten krok wstecz?
W obecnej firmie struktura nie pozwala na krok wstecz.

[rulsanka]

Nie rób kroku wstecz. Albo zajmij się czymś kompletnie innym, np. uprawa lawendy czy garncarstwo, albo postaraj się zmienić godziny pracy, podejście do niej na bardziej wyluzowane, może skrócić etat do połowy albo 3/4.

[fil.lo]

A może pogadaj w firmie o zmniejszeniu wymiaru czasu pracy?

[awanturyna]

Etat ma już zmniejszony ale przy takim stanowisku jakie mam, na to drugorzędne znaczenie - robota ma być zrobiona.
Chciałabym być niżej w strukturze aby mieć "swój kawalek" do zrobienia bez tak dużej/szerokiej odpowiedzialności.

[a.va]

U mnie w firmie to jest tak, że mamy, które chcą mieć mniej obowiązków, po powrocie z macierzyńskiego idą na niższe stanowisko. Na kierowniczych stanowiskach u nas nie da się mieć mniej obowiązków i np. 7/8 albo 1/2 etatu. Dlaczego u ciebie struktura nie pozwala na krok wstecz?

[awanturyna]

Bo jest płaska. Nie ma wielu szczebli/poziomów.

[joa66]

Jedyny przypadek o "kroku wstecz" w tej samej branży to było przejście na własną działalność gospodarczą.

W innych przypadkach wiązało się to ze zmianą branży.

Ale wszystko jest możliwe.

[simply_z]

Zależy też od wieku. Znam osobę, która piastowała dość wysokie stanowiska, w pewnym momencie wskutek różnych zawirowań straciła pracę. Ostatecznie udało się jej znaleźć robotę, na dość szeregowym stanowisku, z wszelaką gó...ażerią. Praca nie jest zbyt stresująca czy skomplikowana, więc się da...

[awanturyna]

40 lat mam więc czas chyba jeszcze jest. Taka mam nadzieję.
O działalności też myślę. Różne opcje zaczęłam rozważać jak się okazało, że to nie takie proste jak mi się wydawało.

[slona78]

Ja tak zrobiłam, po powrocie z macierzyńskiego okazało się, że zmniejszenie etatu kompletnie nic nie daje, bo muszę ogarnąć swoją działkę, w dodatku to zmniejszenie etatu było bardzo niemile widziane.
Odeszłam i wiedziałam, że chcę całkowicie zmienić branżę. Szczerze, potwornie to było stresujące, bo jednak przyzwyczaiłam się do pensji i stabilizacji, z drugiej strony wiedziałam, iż trwanie w tym nie ma sensu.
Pierwszy rok nie był usłany różami, bo i znacznie niższe wpływy na konto i dużo nauki. Były chwile, kiedy żałowałam swojej decyzji, brakowało mi ciśnienia, sukcesów, mojego zespołu i po trosze też prestiżu jakie dawało mi stanowisko. Po trzech latach zarabiam już prawie te same pieniądze, ale przede wszystkim pracuję z ludźmi, a nie z korporacją mam znacznie więcej czasu dla siebie i jestem w 100% przekonana, że podjęłam wtedy bardzo dobrą decyzję.

[awanturyna]

Rozpoczęłaś własną działalność czy była to nada firma?
Bardzo trafnie odpisałaś swoją sytuację i jest ona bardzo podobna do mojej. Dodatkowo po dobrych kilku latach w jednym miejscu mam po prostu dość-na tyle dobrze znam miejsce że wiem że lepiej nie będzie a nie mam już ochoty to zasuwania ponad normę.

[slona78]

Trafiłam do innej firmy zupełnie przez przypadek, już po odejściu z korporacji. Zaczęło się od drobnych zleceń, później właściciel nabrał do mnie zaufania, w tej chwili jestem jego prawą ręką.
Wcale Ci się nie dziwię, że masz dość, ja miałam wrażenie szklanego sufitu, moja pozycja w firmie przez bycie matką strasznie zjechała, pomimo, że wyniki miałam lepsze niż przed ciążą. Ale nie byłam już tak dyspozycyjna, nie brałam dodatkowych projektów. Pewnego dnia, gdy usłyszałam, że rehabilitację dziecka mam przenieść na inny dzień - stwierdziłam, że to koniec.

[amelia78]

Spróbuj poszukać pracy na takim samym stanowisku, ale w innym miejscu pracy- są takie przedsiębiorstwa, gdzie masz zapieprz i nikogo nie obchodzi, ze dziecko się rozchorowało, albo ze musisz pójść na występy w przedszkolu, ale są tez takie miejsca, gdzie możesz wziąć wolne/ pracować z domu (nawet na kierowniczym stanowisku) kiedy jest taka potrzeba. Ja miałam taka sytuacje pare lat temu- zostałam samotna matka z malutkim dzieckiem i bardzo wymagająca praca na wysokim stanowisku. Postanowiłam znaleźć prace w mniejszej firmie, ale szukałam takiego samego stanowiska/ zakresu obowiązków. I to moim zdaniem był bardzo dobry ruch. Jeśli masz określone podejście do pracy to będziesz zasuwać na niższym stanowisku, za mniejsze pieniądze, a i tak nie wyluzujesz, bo będziesz chciała zrobić wszystko na czas, perfekcyjnie itd... to nie jest tylko kwestia stanowiska, ale tego co nam tkwi w głowie.

[allatatevi1]

> Ktoś miał taki pomysł na życie - aby nieco wyhamować?

To dość generalny trend. Ogromna ilość ludzi do tego teraz dąży.
Właśnie zauważyłyśmy niedawno z koleżankami, że dla żadnej z nas nie jest problemem spotkać się we wtorek o 11 na dwugodzinny lunch bo każda z nas porzuciła już etat na rzecz freelancingu.
Dodam, że większość to koleżanki, które poznałam, kiedy tyrałyśmy razem na etacie w jednej firmie.

> albo o tym, że m
> ogę komuś zagrażać ze swoim doświadczeniem. Nie, nie chce. Nie mam teraz do teg

No to dość rozsądna reakcja - teraz nie masz do tego głowy, za 2-3 lata wszystko Ci się zmieni i jak nadarzy się okazja to przeskoczysz kilka szczebelków w górę.
Ja bym nie chciała mieć takiej podwładnej, która potencjalnie kiedyś dmuchnie mi sprzed nosa coś, na co pracuję.


> Problem chyba w tym, że pracuję teraz na dość wysokim stanowisku. Krok wstecz t
> o 1-2 poziomy niżej (jak kto tam na to patrzy).

A tu to mnie mocno zdziwiłaś.
We wszystkich firmach i organizacjach w których pracowałam, im ktoś wyżej tym mniej pracuje, więcej się może opier... i sam sobie ustawiać czas pracy.
Myślałam, że to jest motywem parcia do awansu dla 90% ludzi. Nie kasa, nie tzw. "kariera" budząca w ludziach z klasy średniej uśmiech politowania, a właśnie możliwość pracowania mniej, na luzie, zlecania najgorszej, upierdliwej, wyczerpującej oślej roboty podwładnym.

[muchy_w_nosie]

Zgadzam się z tym, pion kierowniczy u nas to glównie zebrania i zlecanie prac podwładnym oraz czuwanie nad wykonalnoscią.

[bywalec.hoteli]

A to ciekawostka, bo nie spotkałem menedżera albo właściciela firmy, który by mało pracował i mało miał stresu

[muchy_w_nosie]

U mnie też w pracy nie ma kroku wstecz chyba że degradacja w formie kary.
Natomiast koleżanka miala przez ponad rok problemy logistyczne i poprosiła o zmniejszenie etatu na co jej pozwolono, oczywiście robotę musiała i tak opędzić, ale to ją i tak zadowalało bo potrzebowała więcej czasu spędzać w domu a nie mniej mieć w pracy na głowie. Swoją drogą to trochę niepoważne myśleć że będzie się robiło mniej na innym stanowisku, dowalą ci inne obowiązki i inny zakres pracy ale pracować będziesz tak samo dużo i wymagać będą od ciebie profesjonalizmu nawet przy zmywaniu podłóg.
Zmniejsz etat i tyle.

[babcia.stefa]

To się raczej nie uda - chyba że w formie freelancingu albo w zupełnie innej branży.

W dotychczasowej branży będziesz zawsze elementem podejrzanym - zbyt wysokie kwalifikacje, zbyt duże doświadczenie (albo zaraz kogoś wygryzie, albo się znudzi i pójdzie gdzie indziej, albo zaraz będzie chciała więcej kasy).

Poza tym, sorki za brutalne uświadomienie, człowiek 40-letni na polskim rynku pracy jest za stary. W większości zawodów kolejne dodatkowe lata doświadczenia już albo nic nie dają, albo nie są potrzebne, więc po co ryzykować z zatrudnieniem na niższym stanowisku kogoś, kto powinien być już co najmniej dyrektorem (ciekawe, co powinni zrobić pozostali, którym nie udało się awansować - zapewne umrzeć).

[princess_yo_yo]

ale dlaczego to musi byc krok wstecz? to jest zawsze trudne zwlaszcza ze bedziesz miala problem z fajnoscia, satysfakcja i swoim wlasnym zaangazowaniem - to jest najbardziej prawdopodobny scenariusz.
zajmij sie po prostu czyms innym, zupelnie innym od tego co robilas teraz ale wlasnie w ramach tego czego teraz chcesz - zajmujacego mniej czasu i dajacego mniej dochodow co akurat jest normalne jak sie przebranzowiasz albo probujesz czegos zupelnie off piste - np hodowla rasowych kurczakow

[leni6]

U siebie w firmie spotykam się z przejściem na niższe stanowisko tzn z kierowniczego na szeregowe. Ewentualnie ze zmiana firmy, bez zmiany stanowiska ale z takiej gdzie jest dużo nadgodzin i stresu na spokojniejsza (i mniej platna).

[kondolyza]

ja mialam taki pomysl ale nie polegal na kroku wstecz wkariwrze, bo ja zdecydowalam
po prostu odejsc z korpo i nigdzie nie pracowac poza dogladaniem wlasnego biznesu z doskoku (tak jak kilka lat wczesniej tez rownolegle to robilam)

[awanturyna]

Dzięki. Dałyscie  (daliście?) mi sporo do myślenia.
Może rzeczywiście zbliżone stanowisko tylko w innej firmie? Kusi własny biznes, tylko ryzyko większe i pewnie na starcie zaangażowanie musi być duże a ja więcej niż teraz już nie chce i nie mogę.

Trochę załamujace jest stwierdzenie, że 40 lat na karku oznacza już bycie "za starym". Trochę popracować jeszcze muszę (i chcę). Tylko spokojniej.

[pamel-a1000]

1) jak juz bedziesz miala pomysl na siebie napisz na linkin czego szukasz i dlaczego i popros o polajkowanie (twoj ibecny oracidawca tez to moze zobaczyc)
2) rekruterom bys musiala wyjasnic swoja motywacja i przyczyny zmiany, sami cv bedzie niezrozumiale (wysokie stanowisko-poszukiwane niskie)
3) kolezanka chciala sie przekwalifikowac w ramach zawodow korporacyjnych i znalezienie darmowego stazu bylo problem. Udalo sie jej jednak taki znalezc i potem juz kontynuowała w nowej dzialce od nizszych stanowisk.

[babcia.stefa]

Wiem, że to brzmi przerażająco, ale to prawda z tą 40. Gadałam ostatnio w babskim gronie z paroma paniami po 30 / przed 40, które z różnych przyczyn szukały pracy w Polsce po przerwie (dzieci, powrót z emigracji, przeprowadzka) i żadna nie znalazła pracy - ruszają z jakąś własną działalnością, starają się o dotacje unijne, pomagają w rodzinnych biznesach. Albo nie znalazły pracy, albo uznały, że nie chcą pracować w polskich firmach, "w młodym i dynamicznym zespole", gdzie podczas rozmowy o pracę osoby odpytujące robią sobie bez żadnego obciachu heheszki typu "a jak sobie pani wyobraża pracę z osobami o 15 lat młodszymi".