Życie codzienne

[hukop]

ematki, płaczące dziecko, noce nieprzespane, mąż w pracy i trzeba zrobić obiad. To jest wasze "szczęśliwe" życie. Oczywiście macie czas na wszystko pomiędzy drzemkami berbecia. Nie raz piszecie, że spokój bo dziecko śpi. Czytacie książkę, oglądacie film a nagle bobasek drze mordeczką, i co? koniec relaksu w połowie waszego relaksu, nie wkurza? nie wierzę. Ale tak gadacie, że to szczęście a bezdzietni mogą to robić i wiele więcej a wy uwiązane i uzależnione od berbecia. Tak, dzieci są fajne i słodkie przez godzinę ale nie 24 na dobę. To do tych co na siłę chcą udowodnić,że życie bez dzieci jest puste.

[rosapulchra-0]

Co to za bełkot?

[finaejeri]

Troche faktycznie cos nie tak z trescia i w zasadzie nie wiadomo o co chodzi ale za to naprawde ladny tytuł wątku 😎

[lucerka]

Ależ życie bez dzieci nie musi być puste. Kto tak mówi? Nie słyszałam takiej opinii.

Ja fanka dzieci nie jestem, no bo denerwują czasem jak chcesz się zrelaksować - to fakt. Ale...jest mnóstwo innych momentów - tych np. gdzie dzieciaki sprawiają ze śmieję się do rozpuku i mnóstwo innych fajnych sytuacji.

Fajne jest tez to, ze przez dzieci mama więcej dystansu do siebie i nie jestem aż tak skupiona na własnych potrzebach. A to sprawia, ze życie jest o wiele łatwiejsze.

[leanne_paul_piper]

No ja uwielbiam to swoje 'puste' życie. Od miesiąca jestem na wakacjach w Afryce, czas spędzam na najpiękniejszej plaży nad oceanem, wieczorami szwendamy się po knajpach i zajadamy świeżą ryba i osmiornicami. Wczoraj moje kochanie przy aprobacie i pomocy kelnerki przeniosło stolik na środek plaży i mieliśmy kolację we dwoje pod gwiazdami. A gwiazdy świeciły wczoraj wyjątkowo intensywnie.
Bez wrzeszczacych i zadajacych czegoś dzieciorow. Ja tam kocham swoje zycie. Za chwilę wstanę i znów pojde na plaze pogapic się na ocean i poczuć wolność absolutna😎

[milka_milka]

I dlatego Ty i autorka wątku siedzicie ma ematce?
Ciekawe.

Wiesz, jeśli mnie dobrze bez strusia, to nie siedzę na forum posiadaczy strusi i nie udowadniam im, że maja życie do kitu, bo mają strusie, a ja to mam fajnie, bo nie mam.

[leanne_paul_piper]

Strusie i dzieci mnie nie obchodzą, omijam takie tematy z daleka. Wbrew pozorom na ematce nie jest to trudne🙄. A ematka to obecne mój jedyny kontakt z polskim. Jestem przez przywiązanie😎

[milka_milka]

Aha.

[maaria33]

off top - pomimo całej mojej miłości do ematki, chyba jednak nigdy nie wybrałabym jej jako JEDYNEGO kontaktu z językiem polskim

[vre-sna]

Dokładnie.

[al_sahra]

maaria33 napisała:

> off top - pomimo całej mojej miłości do ematki, chyba jednak nigdy nie wybrałab
> ym jej jako JEDYNEGO kontaktu z językiem polskim

Zgadzam się, że to moźe być niebezpieczne .

Chociaż ja dzięki forum poznałam też trochę nowych wyrażeń (chociaż niektóre z nich to po prostu błędy językowe najwyraźniej już utrwalone przez uzus).

[manon.lescaut4]

leanne_paul_piper napisała:

> Strusie i dzieci mnie nie obchodzą, omijam takie tematy z daleka. Wbrew pozorom
> na ematce nie jest to trudne🙄. A ematka to obecne mój jedyny kontakt z polski
> m. Jestem przez przywiązanie😎
>
Jesteś AZ od miesiąca poza Polska? Na wakacjach? Wow, faktycznie, ćwicz i praktykuj język polski, bo zaraz zaczniesz pisać jak pewna sympatyczna forumka z Canada.

[danaide]

Ona w ogóle mieszka poza Polską. Wąskie specjalistki robiące karierę za granicą i pokazujące polskim matkom jak dalece beznadziejny jest ich świat - to master forumowego leczenia niewiadomoczego.

[manon.lescaut4]

Nie będę się wykłócać, bo nie mam teczek na forumki, ale wydaje mi się, ze leanne właśnie mieszka w Polsce, ewentualnie może sobie pozwolić na długie i częste podróże, ale dom ma w PL. Nawet ostatnio coś pisała o stoliku, którego nie da rady przewieźć do Polski. W każdym razie śmieszą mnie wymówki, jakie maja emamy dla swojej bytności na tym forum, kontakt z językiem polskim jest jedna z popularniejszych, ale na bogackiego, wśród emigrantek a nie urlopowiczek

[danaide]

No w sumie też nie mam teczek, więc mogę się mylić. Ale kojarzy mi się z kimś raczej bywającym tam niż tu.

[taki-sobie-nick]

manon.lescaut4 napisał(a):

> leanne_paul_piper napisała:
>
> > Strusie i dzieci mnie nie obchodzą, omijam takie tematy z daleka. Wbrew p
> ozorom
> > na ematce nie jest to trudne🙄. A ematka to obecne mój jedyny kontakt z
> polski
> > m. Jestem przez przywiązanie😎
> >
> Jesteś AZ od miesiąca poza Polska? Na wakacjach? Wow, faktycznie, ćwicz i pr
> aktykuj język polski, bo zaraz zaczniesz pisać jak pewna sympatyczna forumka z
> Canada.

Ona nie jest sympatyczna.

[thebeat]

Od kiedy forum kobieta padło to juz tylko ematka została jako magiel do kawy.

[ladyinblack33]

O, to. Plus większość tego typu for poupadała lub zostali sami analfabeci - poziom zaawansowany.
Wbrew pozorom na emamie nie tylko dzieci, kupki, zupki itp.

[vre-sna]

Kocie,
Takie wakacje można też mieć posiadając dzieci.
Ja takie miewałam - dzieciarnia wówczas była u babci.
Niech każdy żyje jak chce, ok?

[ras.szamra]

A kto ci zabrania żyć jak ty chcesz? Bez przesady, Leanne napisała tylko, jak wygląda to jej życie, które niektórzy uważają za puste. Nikt Cię nie namawia do porzucenia potomstwa.

[vre-sna]

Proszę Cię. Przeczytaj jej post uważnie raz jeszcze.

[ras.szamra]

Nie musisz mnie o nic prosić, bo przeczytałam ten post wystarczająco dokładnie.
Ale coś musi być na rzeczy, skoro od razu wyskakujesz z taką nadinterpretacja

[memphis90]

Leanne opisuje swoje życie wypełnione... pieniędzmi. Gdyby nie forsa, opisywalaby jak to romantycznie sądzi z mężem szczypior na balkonie po powrocie z 12h w BOK. Z kolei taka pani Pyzalska może wrzucić 100 takich opisów romantycznego wieczoru na kenijskiej plaży, z szóstką dzieci spiacych w tym czasie w luksusowym hotelu pod opieką 3 profesjonalnych niań.

[thebeat]

To trochę jak podróżowanie na własną rerękę kontra wakacje w resorcie all inclusive - jedna strona drugiej nie zrozumie, bo mają zupełnie różne potrzeby. Wakacje z szóstką dzieci i trzema nianiami będą chyba wszystkim bezdzietnym jawić się jako koszmar.

[ladyinblack33]

Myślę,że to Ty powinnaś PRZECZYTAĆ jeszcze raz 🤔
Zgadzam się z ras.szamra

[memphis90]

Tę część o wrzeszczących dzieciorach na przykład...?

[ladyinblack33]

O wrzeszczących dzieciorach mówią też ludzie dzietni, dziadkowie itp...może to nie najmilsze określenie, ale człowiek ma do niego prawo i nijak nie odnosi się do tego że posiadanie dzieci jest straszne i ogół powinien to wiedzieć i z nich zrezygnować. Nadal to nadinterpretacja.

[triismegistos]

A ktoś ci zabrania życ jak chce?

[vre-sna]

No właśnie.
Krytyka posiadania dzieci może ciut w.urwić, co nie?

[triismegistos]

krytyka posiadania dzieci? gdzie?

[memphis90]

"Wrzeszczace dzieciory" to nie brzmią raczej jak apoteoza macierzyństwa...

[kropkacom]

Aby prowadzić takie życie jak ty trzeba mieć jeszcze pieniądze i czas. Tak, brak dziecka nie oznacza, że się ma czas. O pieniądzach nie wspomnę...

Cieszę się więc twoim szczęściem ale tylko tyle.

[danaide]

Wiesz, jeanne, ja też pamiętam najpiękniejsze niebo z gwiazdami w małej wiosce Mozabitów w Afryce. Chyba tylko jedną taką noc miałam w życiu. Darły się za to zwierzęta, ale na przemian. Zaczynał osioł, a potem reszta się udzielała.
I wiesz co - kurczę, chciałabym tam kiedyś zabrać moją córkę

[bergamotka77]

Równie wolna będziesz na starość 😁

[bywalec.hoteli]

Niby fajnie, ale ile lat można szwendać się po knajpach i szukać wolności w gapieniu w ocean ? Jeśli nie będziecie mieć dzieci, to warto pomyśleć o zbudowaniu czegoś konkretnego dla innych, co bedzie trwałe i po Was zostanie. Macie taki cel czy życie z dnia na dzień od knajpy do knajpy, od podróży do podróży ?

[milka_milka]

Mnie trochę śmieszy dorosła kobieta pisząca o partnerze „moje kochanie”. Rozumiem nastolatkę, ale tu mi trochę zgrzyta.

[manon.lescaut4]

Bleeh, obrzydliwe jest to określenie. Moje kochanie brrr. Mini modyfikacja na chociażby mój (u)kochany brzmi dużo lepiej.

[bo_gna]

Hmm takie życie mnie cieszyło, do czasu, potem zaczęło mi "czegoś" brakować, bo ile można się obżerać, jeździć niewiadomo za czym, u mnie nastał czas na to by pokazać świat komuś innemu, małemu.

[majenkir]

leanne_paul_piper napisała:
> szwendamy się po knajpach i zajadamy (...) osmiornicami.

:/

[mokka39]

ech, zazdroszczę... Fajnie, że tak dobrze życie ci się ułożyło. Dobrze pokierowałaś swoim rozwojem zawodowym, to teraz zbierasz owoce. Może i mi się kiedyś to uda

[vre-sna]

Bo jest puste.
Cóż.

[lilia.z.doliny]

ja nikomu niczego nie udowadniam. pytam yylko, czy mam.prawo napisac o swoich odczuciach dotyczących mojego wlasnego, najwlasniejszego zycia?przed dziecmi i po dzieciach. no to tak, przeddzieciowe zycie bylo latwe i puste, chociaz robilam milion fajnych rzeczy. Odkad jestem mama,,plawie sie nowa jakoscią. Od 22 lat. Tyle, ze tego sie nie wytlumaczy prosto. Bo ja tez bym sobie nie dala kiedys wmowic, ze zycie z dzieckiem jest lepsze. Kiedys.

[vre-sna]

Przecież to jest zwykłe p.rzenie z zazdrości.

[thebeat]

Tez tak sądze, trzeba było dwa razy się zastanowić przed rozmnożeniem się.

[vre-sna]

Nie, komuś palma odbija bo się właśnie nie rozmnożył.

[thebeat]

Gdyby chciał, to zapewne by się rozmnożył. Nie jest to przesadnie skomplikowane, więcej zachodu jest z uniknięciem rozmnożenia.

[milva24]

Akurat w dzisiejszych czasach znam masę ludzi, którzy o rozmnożenie się starali się co najmniej kilka lat.

[thebeat]

Tak, zdarzają się tego typu sytuacje, ale robienie z tego rzeczy powszechnej, to tak jak wszyscy grubi tyjacy "od tarczycy".

[zawsze-w-drodze]

Albo ona nie może, albo on nie moze, albo on nie chce, bo już ma swoje z inną panią, albo nie ma z kim, albo jej zwyczajnie nie stać. Ileż scenariuszy w skutek których wylewa się frustracja i trzeba sobie mroczne noce kompensować takim truciem.
Są tez niewidomi zaklinający, że ich życie jest fajniejsze i w życiu wzroku odzyskać by nie chcieli. Głuchoniemi uwielbiający swoją ciszę i współczujący skazanym na dźwięki i sparaliżowani za wózkach manifestujący, że dopiero wózek sprawił, że wiedzą, że żyją.
Z ludzkiego współczucia nie powinno się z nimi dyskutować. Po co? Może to uch przy życiu trzyma. Zdawkowo pokiwać głową i tyle.

[thebeat]

Jesli niewidomy jest odpowiednikiem ematki, która zarzeka się, że nie chce odzyskać wolności, to się zgadzam. Poza tym zadziwia mnie, że w XXI wieku tak trudno przyjąć do wiadomości, że kobieta nie chce miec dziecka. Mimo że obiektywnie macierzyństwo sporo zabiera i ma sporo minusów. No ale lepiej udawać, że się tego nie widzi.

[kosmos_pierzasty]

thebeat napisała:

. Mimo że obiektywnie
> macierzyństwo sporo zabiera i ma sporo minusów. No ale lepiej udawać, że się te
> go nie widzi.
Ależ dokładnie to samo można powiedzieć w drugą stronę:
obiektywnie macierzyństwo sporo daje i ma sporo plusów. No ale lepiej udawać, że się tego nie widzi.

Nie wiem, czemu niektórym tak trudno pojąć, że to są dwie odmienne sytuacje, każda ze swoimi zaletami i ograniczeniami... A faktycznie są ludzie, którzy tego nie ogarniają, w tym też osoby bezdzietne.

[thebeat]

No bo to nie są sytuacje symetryczne. Bezdzietnoscią nie ryzykuje zdrowia i komplikacji pociążowych, nie pogarszam swojej sytuacji na rynku pracy, nie zabieram sobie czasu wolnego, nie przeznaczam finansów na kogoś innego często martwiąc się, czy wystarczy (tak, wiem, ematki nie dotyczy), nie dokładam sobie zmartwień o kogoś poza mną i ewentualnie partnerem i to o kogoś za kogo jestem odpowiedzialna, nie utrudniam sobie podejmowania wyborów życiowych, bo musze patrzeć na to, że mam dziecko. Można tak wymieniać. Oczywiście, pod drugiej stronie jest funkcjonowanie w społecznie akceptowanej roli, pole porozumienia z wieloma osobami w podobnej sytuacji, możliwość usprawiedliwoiania się dzieckiem, wypełnienie czasu, jeśli ktoś nie ma na to pomysłu, 500+.
Ale tak naprawdę wszystko sprowadza sie do potrzeb i tego ile wolności i niezależności ktoś w życiu potrzebuje oraz czy potrafi i chce funkcjonować nie powielając standardowych rozwiązań społecznych.

[kosmos_pierzasty]

Myślę, że zalet obu sytuacji jest wiele i - fakt - mają różną wagę dla różnych osób. Imo można by jednak mówić, że to są sytuacje "symetryczne", ale inne.
Po porostu w tym momencie koncentrujesz się chyba bardziej na zaletach swojej sytuacji i wadach cudzej, a nieco zapominasz o wadach własnego położenia oraz zaletach sytuacji kobiety, która doświadczyła macierzyństwa.
Nic w tym karygodnego. Może nawet dla Ciebie to najlepsza opcja na ten moment.
Mogłabym się jedynie zgodzić, że biologicznie macierzyństwo jest "niesymetrycznie" obciążające, ale szczęśliwie człowiek to nie tylko biologia.

[thebeat]

Tylko że jesli ktoś nie ma potrzeby posiadania dzieci, to nie ma dla niego czegoś takiego jak wady bezdzietnosci. A wady czy też niedogodności macierzyństwa, które wymieniłam, to często po prostu fakty.

[maaria33]

To nie matematyka Często zalety nie tylko niwelują ale nawet przewyższają wady. Podobnie jak w związku z innym dorosłym człowiekiem - poświęcasz X ale dostajesz Y.

[thebeat]

Nie rozumiemy się.

[kosmos_pierzasty]

>Tylko że jesli ktoś nie ma potrzeby posiadania dzieci, to nie ma dla niego czegoś takiego jak wady >bezdzietnosci.
Albo ich nie dostrzega. Albo z kolei jak ktoś chce dzieci, to nie dostrzega ograniczeń tego stanu, itd. itd. To naprawdę zależy od człowieka. Może też od warunków życia. Mało to było wpisów, że dzieci niczego nie utrudniają?

A przekonywanie, że najmojsze jest najlepsze niekoniecznie jest sensowne, to raz. A dodatkowo może budzić uzasadnione wątpliwości co do motywów piszącej.

Tym bardziej na tle innych bezdzietnych, które nikogo na siłę nie przekonują o swoich racjach. Zauważ, że stajesz się takim odbiciem wszystkich tych ciotek, które pytają "a kiedy wreszcie dzidziuś", bo kobieta ma być przecież matką. Ty dokładnie tak jak one uparłaś się nawracać innych na swój indywidualny punkt widzenia. Bez sensu.

[thebeat]

Jeśli czegoś nie chcesz i nie potrzebujesz, to tego nie masz lub nie robisz. Jeśli nie jeżdżę na nartach, to nie bede rozkminiac jakie są wady niejeżdżenia, jesli jakieś w ogóle są. Ale jeśli społeczeństwo będzie mi truło, że coś tracę i na pewno bym chciała, a jesli nie chce, to tak naprawdę nie mogę, to będę ripostowac (lub olewać, kiedy się znudzę). Ty starasz sie wprowadzić symetrię, ktorej nie ma, jednocześnie sugerujac mi namawianie do bezdzietnosci (?). Nikogo do niczego nie namawiam, nie sugeruje też oddawania dzieci. Każdy ma jakieś wyobrażenie siebie, matka zazwyczaj stara się skupiać na pozytywach macierzyństwa, a nie na tym, co ono jej zabiera, pewnie stąd takie reakcje. Minusy o których pisałam to raczej oczywistości, tak mi się wydawało. No chyba, że jakieś wyparcie działa.

[kosmos_pierzasty]

Dlaczego uważasz się za arbitra w kwestii owej "symetryczności"?
Nie przekonałaś mnie, że jej nie ma.
Nie chodzi o namawianie do bezdzietności, ale o przekonywanie, że taki stan ma więcej zalet niż macierzyństwo.

[thebeat]

Nie tyle ma wiecej zalet, co ma mniej wad.

[kosmos_pierzasty]

Ty piszesz z Twojej indywidualnej perspektywy, więc tak samo Ci odpiszę tym razem:
>Nie tyle ma wiecej zalet, co ma mniej wad.
Nieprawda

[thebeat]

Już odpowiedziałam, mylenie faktów i opinii. Dyskusja jest jałowa.

[kosmos_pierzasty]

Oczywiście, że jałowa - ale to było wiadome w zasadzie na starcie.

[thebeat]

Wiadomo, nie ma co dyskutować z matczynymi racjonalizacjami.

[kosmos_pierzasty]

Taki sam sens jak z racjonalizacjami bezdzietnej

[thebeat]

Aha, polecam wypowiedź Neni z 15:18.
Tu nie ma żadnego arbitra, bo w kwestii faktów nie może go być. A tobie i Marii opinie mylą się z faktami. Dla was wasza opinia, że "robie to samo co przeciwnik" (btw. tu nie ma przeciwników, tylko strony, może stąd wasze podejście, że tak to traktujecie) jest faktem. Ale fakt, że macierzyństwo wiąże sie z wyrzeczeniami i minusami, jest według was opinią. Ok, ja odpadam, idę poczytać o Macierewiczu.

[kosmos_pierzasty]

Kocham forumki, które własne wrażenia uważają za niepodważalne obiektywne fakty Boskie

[thebeat]

forum.gazeta.pl/forum/w,567,167735821,167735821,Zycie_codzienne.html?p=167737274
Tu wymieniłam, możesz sprobować podważyć. Zajrzę później, jakby co.

[kosmos_pierzasty]

Ależ niezależność to tylko jeden z elementów układanki. Dla wielu wcale nie najważniejszy.
W kwestii niezależności pełna zgoda, no ale... czy to serio jest dziś najwyższa wartość? Dla mnie nie.

[thebeat]

I jako jeden z kilku elementów ją wymieniłam. Przyjmuję do wiadomości, że niektórzy ludzie nie mają potrzeby niezależności. A odniesiesz się do pozostalych?

[kk345]

>Ależ niezależność to tylko jeden z elementów układanki. Dla wielu wcale nie najważniejszy.

Przy czym niezależność traci się z automatu już będąc w związku, nie trzeba do tego mieć dzieci...życie inne, niż w pojedynkę, oznacza zawsze jakiś kompromis, mniejszy czy większy.

[taki-sobie-nick]

kk345 napisała:

> >Ależ niezależność to tylko jeden z elementów układanki. Dla wielu wcale ni
> e najważniejszy.
>
> Przy czym niezależność traci się z automatu już będąc w związku, nie trzeba do
> tego mieć dzieci...

Ale z drugim dorosłym można się łatwiej dogadać niż z niemowlakiem.

[maaria33]

Tak naprawdę w życiu prawdziwie niezależnym można byc tylko będąc samemu. Wchodząc w związek (nawet bezdzietny) godzimy się nie tylko na kompromisy, ale także na to, że martwimy się nie tylko o siebie, że dzielimy się swoimi zasobami.

[chatgris01]

Fakt, ale za partnera nie jesteśmy jednak odpowiedzialni ani raczej nie jest on od nas całkowicie zależny.

[maaria33]

To oczywiste. Ale nawet jak nie jesteśmy odpowiedzialni to się martwimy, wysilamy, poświęcamy, dzielimy itd. To wszystko nie jest obowiązkowe, ale wynika z naszych uczuć.

Nie sądzę, że dzietność jest obowiązkowa, jest to dla mnie taki sam stan jak inne, jednak nie mitologizowałabym też tej niezależności. (Nie)stety tam gdzie są uczucia pojawia się zależność, oparta w dużym stopniu na emocjach a nie na logice.

[chatgris01]

Ale z partnerem można się rozstać, a dziecko to już na całe życie-wg mnie to jest ta zasadnicza różnica.

[maaria33]

Oczywiście, że różnice są, nie twierdzę, że sa to sytuacje identyczne. Piszę tylko, że rzucone lekko "martwienie się o siebie lub EWENTUALNIE partnera" to nie jest takie hop siup. Na przykład tak w sumie prosta sprawa. ON dostaje super ofertę pracy w Seattle, a ONA ma szalenie satysfakcjonujące życie zawodowe w Paryżu. I uwaga - kochają się.

[nenia1]

maaria33 napisała:

> Nie sądzę, że dzietność jest obowiązkowa, jest to dla mnie taki sam stan jak in
> ne, jednak nie mitologizowałabym też tej niezależności.

Tu chyba nie chodzi o mitologizowanie, ale o stopień. Nie da się ukryć, że nie mając dziecka ma się jednak większy stopień niezależności.

[maaria33]

Już skomentowałam o 13:53

[thebeat]

Ale to jest zasadnicza różnica, bo bardziej podobnie jak o partnera martwię sie np. o rodziców, a przy dzieciach jest to jednak inna relacja i inne możliwe problemy.

[maaria33]

Inne, ale też uzalezniające, wikłające , ograniczające niezależność. Nie jest to więc sytuacja Z PROBLEMAMI vs BEZ PROBLEMÓW, tylko inne problemy, inne radości. I każdy ma prawo wybrać, które radości i które problemy chce nieść przez życie. Czyli jeszcze raz INNE a nie Z lub BEZ.

[nenia1]

No zgadza się, dlatego mówię jednak o stopniowaniu, dziecko jest bardziej od nas zależne i bardziej bezbronne niż zazwyczaj dorosły partner, tu się nie da postawić znaku równości, dlatego piszę o stopniowaniu, a nie o tym, że wcale nie ma problemów.

[thebeat]

No właśnie. Coś na zasadzie, że jak ma się 1000 zł dlugu to niedobrze, ale jednak lepiej, niż mieć 10 000 zł długu.

[maaria33]

Czyli najlepiej zostac szybko dorosłą sierotą i być singlem.

Tych samych argumentów mogą używać single w stosunku do osób pozostających w związkach .

[thebeat]

Nie rozumiemy się vol. 2. Przypuszczam, że celowo.

[maaria33]

Tak, oczywiście, że celowo.

[nenia1]

Nie, wcale nie najlepiej, tu nie chodzi o licytację, tylko o fakty. Singiel ma więcej niezależności i to fakt, a czy jest być nim lepiej, to już zależy od człowieka.

[anberte1]

Thebeat - madrze gadasz.

[memphis90]

Gdybyśmy wszyscy przyjęli tą mądrość do serc, to najdalej za 100 lat ludzkości by nie było....

[thebeat]

Na szczęście dla ludzkości większość kobiet myśli inaczej niż ja (ale nie wiem, czy na szczęście dla nich). Mają tendencje do stawiania siebie na dalszych miejscach, z róznych powodów, w odróżnieniu od mężczyzn (sztandarowy przyklad to np. niepełnosprawne dzieci wychowywane najczęściej przez samodzielne matki) i do poswiecania się. Gdyby mężczyzna miał zachodzić w ciąże, rodzić oraz pełnić rodzinną i spoleczną rolę le matki, to mało ktory świadomie by się na to decydował. No chyba że od zarania bylby do tej roli "stworzony", tak jak są kobiety.

[chatgris01]

kosmos_pierzasty napisała:

> Ależ dokładnie to samo można powiedzieć w drugą stronę:
> obiektywnie macierzyństwo sporo daje i ma sporo plusów. No ale lepiej udawać, ż
> e się tego nie widzi.
>

Ale clou moim zdaniem w tym, że nie KAŻDEMU.

[kosmos_pierzasty]

No to jest raczej oczywista oczywistość To samo odnosi się do pierwotnego sformułowania.

Ważne, żeby się nie dać wbić w schemat i być ze sobą szczerą - a w razie potrzeby zadbać o siebie i swoje szczęście. Wtedy nie trzeba zaklinać rzeczywistości i wmawiać każdemu, kto chce słuchać, że własne wybory są najlepsze i uniwersalne.

[chatgris01]

Zgadzam się

[mysiulek08]

Masz jedna wizje braku dzieci, a od wszelkiego 'nie moze z jakich tam przyczyn' do 'po prostu nie chce' jest kilka innych wersji.

[thebeat]

Obalanie zacofanego mitu, że każda kobieta chce mieć dziecko, a jak nie ma, to na pewno nie może lub nie ma z kim i zazdrości, jest wystarczająco absorbujące, więc pozostałe aspekty zostawiam do omówienia innym.
Swoją drogą presja na kobiety do rozmnażania, znalezienia sobie partnera, te wszystkie ciocie dobra rada czy odreagowujące rzeczywistość matki, kobiety mierzące wartość innych kobiet posiadaniem męża. Na polskim poletku to promieniujący na różne strony problem, większy niż np. brak parytetów czy nawet brak dostepu do legalnej aborcji.

[maaria33]

To popracuj nad taktyką

[thebeat]

Na podstawie niniejszej dyskusji postanawiam, że akurat twoimi radami nie będę się kierowała.

[maaria33]

A powinnaś, bo przekonywanie przekonanych to nie sztuka

p.s. Twój błąd polega na wartościowaniu - robisz dokładnie to samo co Twój "przeciwnik" . Pa.

[kosmos_pierzasty]

maaria33 napisała:


> robisz dokładnie to samo co Twój "prz
> eciwnik"
Otóż to.

[thebeat]

Odsyłam wyżej i tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/w,567,167735821,167735821,Zycie_codzienne.html?p=167737769

[kosmos_pierzasty]

Ustosunkowałam się wyżej

[memphis90]

No wiesz, w zasadzie to biologia, natura nakazuje się nam rozmnażać. I nie tylko nam-wszystkie istoty żywe się rozmnażają, bo jest to warunkiem przeżycia gatunku i ewolucji. W świecie, w którym nie ma boga, nie ma nieba, nie ma żadnego wiecznego życia naszych dusz w mitycznym Avalonie itd - jedynym, co jest, to przekazanie swojego DNA kolejnym pokoleniom. Oczywiście, nie ma OBOWIĄZKU trwania, można swoje geny dać "na zatracenie" , pokazując genom, że to jednak nie one siedzą u sterów naszych zachowań. Aczkolwiek jednak patrząc globalnie to siedzą 😜

[chatgris01]

Bo u niektórych instynkt samozachowawczy jest silniejszy od instynktu zachowania gatunku

[thebeat]

Heh, no właśnie

[spirit_of_africa]

20% par w wieku rozrodczym to jest coś dosyć powszechnego

[thebeat]

Źródło poproszę.

[triismegistos]

Tak tak, na pewno

[fawiarina]

Ale o co ci chodzi właściwie?
Tak, jestem zmęczona, nie mam czasu na serial, włosy myję w biegu albo wcale a zawodowo to w ogóle klapa. Mam dwulatkę, która ciągle choruje, często marudzi i dzień kończę zmęczona jak po maratonie. Bezdzietni sączący mohito w knajpie po kinie są bardziej zrelaksowani. Nie uważam, że życie bez dzieci jest puste. Moje nie było. Ale czułam ogromny brak, przypłacony depresją.
Macierzyństwo póki co jest dla mnie zaprzeczeniem relaksu, ale na moich oczach dorosło już całe pokolenie dzieci rodzeństwa i kuzynów, i postrzegam rodzicielstwo jako bardzo satysfakcjonujące zadanie. I broń boże dla każdego.

[vre-sna]

Nigdy, gdybym była niedzieciata, nie siedziałabym na ematce.
Bo po co?

[fawiarina]

Ja siedzę tu od 10 lat a dziecko moje ma 2. Więc można.

[vre-sna]

A z ciekawości - co Ciebie skłoniło do zajrzenia na ematkę? Wówczas?

[frey.a86]

Ja pierwszy raz weszłam na ematkę jak byłam jeszcze w liceum.

Poza tym to jest forum o wszystkim, wejdź na główną i policz ile wątków poświęconych jest dzieciom. Myślę, że mniej niż 30%. Fora typowo rodzicielskie na gazecie to Małe dziecko i Starsze dziecko, tam faktycznie bezdzietnych nie uświadczysz. Emama powinna się nazywać Styl Zycia albo coś w tym rodzaju.

[anberte1]

vre-sna napisała:

> A z ciekawości - co Ciebie skłoniło do zajrzenia na ematkę? Wówczas?

Ja szukalam diety i zupelnie przez przypadek weszlam na to forum.

[triss_merigold6]

Doprawdy? Sądziłam, że forów tematycznych tylko dla grubych kobiet jest aż nadto.

[anberte1]

Google mnie naprowadzilo..a malo tu watkow o dietach?

[fawiarina]

10 lat temu podjęłam decyzję, że oto właśnie zostanę mamą. Trafiłam tutaj, żeby mieć rozeznanie z czym przyjdzie mi się mierzyć. Wtedy, w swojej naiwności, od razu się zastanawiałam czy wolę rodzić wiosną czy jesienią, i czy lepiej mieć jedynka czy od razu dwójkę, rok po roku. Rzeczywistość okazała się taka, że kolejne siedem lat spędziłam na leczeniu niepłodności i dziś jestem mamą malucha. Tak to wyglądało. Przez ten cały czas podczytywałam emamę w ukryciu, nie pisząc ani jednego posta, bo autentycznie zazdrościłam innym matkom problemów.

[nenia1]

No powiem szczerze, choć jestem matką, tematy dziecięce są to ostatnimi jakie czytam. Pomimo nazwy forum jest jednak bardzo różnorodne w tematyce i z pewnością nie tylko okołodziecięce.

[cauliflowerpl]

Wiesz, czasem w życiu człowieka bezdzietnego z wyboru nadchodzi taki piękny moment, że przestaje mieć potrzebę usprawiedliwiania swojej bezdzietności.
Dzieję się to najczęściej w momencie, gdy:
- otoczenie przestało mu truć dudę dlaczego nie ma dzieci
- otoczenie truje dalej, ale ma się to gdzieś.

Cokolwiek by to miało nie być, życzę Ci z całego serca, żeby stało się to jak najszybciej.

[milva24]

Znam osobę bezdzietną z wyboru, ma super życie, jest świetną ciocią. Nie ma potrzeby udowadniać ludziom, którzy mają dzieci jaki błąd w życiu zrobili. Sądząc po historii na forum hukop to po prostu troll.

[kosmos_pierzasty]

Albo sobie jeszcze tematu nie poukładała w głowie, jak pisze Cauliflowerpl - która zresztą dla mnie jest przykładem osoby, która ma b.fajne życie, przynajmniej na tyle, na ile znamy ją z forum, i to zupełnie niezależnie od konstelacji rodzinnych.

[cauliflowerpl]

Rzeczywiście, uważam swoje życie za udane choć zwyczajnie nudne w porównaniu z innymi. Chyba sekretem jest umiejętność cieszenia się drobiazgami.
Zdrowie jest, praca niepsująca zdrowia jest. Wystarczy. Resztę sobie zorganizuję.

[fawiarina]

Dobrze powiedziane. To działa w obie strony!

[mysiulek08]

Podpisuje sie wszystkimi konczynami. Zawsze mialam gdzies trucie dlaczego nie mam dzieci, zbywalam wzruszeniem ramion, bo przeciez tlumaczenia, ze nie mam bo nie chce, bo nie lubie, bo nie mam instyktu nie mialy sensu, gdyz 'oni' wiedza lepiej.

Tylko jeden dzieciak mnie przekonal do siebie. Wyrosl na fantastycznego faceta i jestem z niego dumna niczym z wlasnego, co nie zmienia faktu, ze wolalam byc jego przyszywana ciotka a nie matka.

[umi]

Ktoś Cię zdenerwował wytykając brak dzieci w realu i musiałąś odreagować pisząc na emamie?

[thebeat]

Cóż, jak posłucham dzieciatych znajomych, zwłaszcza kobiet, to potrafię cieszyć się ze zwyczajnych drobiazgów w moim wolnym od dzieci życiu, bo na codzień chyba jednak w 100% nie doceniam, jak mam dobrze .
Oczywiście przypadki bywają różne, bo z jednej strony jest koleżanka tradycjonalistka, uwiązana do dzieci, bo mężczyzna to taki rodzic drugiej kategorii, jednoczesnie równo z mężem zasuwająca na dom i nie widzaca tu żadnego zgrzytu. A z drugiej dosyć zamożna koleżanka z jedym dzieckiem urodzonym kiedy była koło 40-tki, dyspozycyjnym mężem z wolnym zawodem i chętnymi do pomocy dziadkami na tym samym osiedlu. No ale nawet ta druga musiała chodzić w ciąży i rodzić, ze wszystkimi tego konsekwencjami i jednak bardziej niż mąż uczestniczy w pierdołach typu przygotować coś do szkoły czy pamiętać o reczach związanych z dzieckiem. Mąż ma więcej urlopu, więc w wakacje często wyjeżdżaja z dzieckiem we dwoje, koleżanka aż przebiera nogami na te wyczekane dni wolności.
Natomiast zauważ, że dla wielu kobiet macierzyństwo jest tarczą, bo idą ścieżką akceptowaną społecznie i wydeptaną od zarania dziejów. A dziecko potrafi też być zasłoną i wymówką w wielu kwestiach, tutaj wolni od dzieci ludzie tak "dobrze" nie mają. Stąd poruszenie przy opiniach takich jak twoja (ale to również próba redukcji dysonansu podecyzyjnego), ale też współczesny model "wychowania", gdze otoczenie na równi z rodzicami ma znosić skutki ich decyzji, nie wziął się z sufitu.
Ok, idę na cwiczenia, wrocę z popcornem.

[maaria33]

Ktoś Ci zrobił przykrość?

[triss_merigold6]

Pewnie żonaty dobiegacz znów się wykręcil od spotkania, mówiąc, że dzieci chore albo że musi z nimi gdzieś jechać.

[thebeat]

Biedny, mógł mieć fajny dzień i seks, a musi dzieciakami się zajmować.

[memphis90]

Szlochamy zbiorowo z rozpaczy. Troll harder.

[triss_merigold6]

Ale to pani napisała o 5 rano dość rozpaczliwy tekst na ematce.

[danaide]

Ale że niby afterek się skończył i do biforka jeszcze szmat czasu i jak tu żyć?

[thebeat]

Pewnie z imprezy wróciła. Poza tym rzekome złe samopoczucie pani nie niweluje kiepskiej sytuacji pana.

[kosmos_pierzasty]

Bo dzieci do 18-tki wymagają uwagi 24/24... Ech... Czyżby ktoś tu na siłę próbował coś udowodnić?

[danaide]

Do 18tki?... No nie, daje się urwać parę godzin, parę dni...

[kkalipso]

To nie ty pisałaś ostatnio że cię ręka swędzi jak widzisz cudze dzieci?

[danaide]

Nie, ona pisała chyba o drących japę bachorach. A to wielka różnica!@$%^$%

[milva24]

Każdemu jego porno. Bezdzietna już byłam i mimo, że moja dziatwa czasem niemożebnie mnie wkurza nie chciałabym wrocić do tamtych czasów.

[thebeat]

Nie byłaś bezdzietna, tylko jeszcze_nie_dzietna.

[katie3001]

Dziecko urodziłam poźno i niedawno (6 tygodni). I ani przed narodzinami ani po nie uważam, że moje życie było puste. Było inne i tyle.

[vasaria]

Płaczące dziecko i noce nieprzespane ogarniałam z mężem - na raz miałam tylko jedno dziecko, a do opieki dwoje dorosłych. Obiad robił ten co akurat dziecka nie ogarniał, albowiem mąż nigdy nie pracował więcej niż 8 godz (plus ewentualny dojazd), a uwaga - zdradzam teraz tajemnicę - nie ma ustawowej godziny jedzenia obiadu . Czasem pomagali dziadkowie, jak chcieliśmy iść do knajpy, kina, gdzieś sami, wyjechać tylko we dwoje. Wczesne dzieciństwo minęło moim dzieciakom niepostrzeżenie i jakoś tak nieobciążająco dla mnie. Teraz jeden jest dorosły, drugi za kilka lat będzie. Nigdy nie rozumiałam, czego robić nie mogę, a co może bezdzietny - bezdzietny z takim zasobem gotówki jak ja, bo np do śp Kulczyka się nie porównywałam. Natomiast uważam, że co do zasady - ludzie mają wybór, a życie bezdzietnych nie jest puste. Dzieci nie są od zapełniania pustki, dla mnie dzieci są z miłości i dla świata.

[chatgris01]

Zgadzam się z Cauliflowerpl w kwestii zaniku potrzeby usprawiedliwiania przed otoczeniem swojej bezdzietności z wyboru i również życzę Ci z całego serca, żeby stało się to jak najszybciej.

Ludzie są różni i "szczęśliwe życie" oznacza dla każdego co innego-dla niektórych to będzie życie z dziećmi, a dla niektórych bez dzieci. I tyle w temacie.

[katriel]

> i co? koniec relaksu w połowie waszego relaksu, nie wkurza? nie wierzę. Ale tak gadacie, że to
> szczęście a bezdzietni mogą to robić i wiele więcej a wy uwiązane i uzależnione od berbecia.

Zakładasz (mylnie) że sens życiu nadają przyjemności. Tak jest być może w przypadku bydła.
Z ludźmi jest dokładnie odwrotnie: ludzkiemu życiu sens nadaje poświęcenie.

[danaide]

Poświęcenie jak poświęcenie, ale robienie czegoś nie tylko dla siebie bywa sensowne.

[anberte1]

katriel napisała:
> Z ludźmi jest dokładnie odwrotnie: ludzkiemu życiu sens nadaje poświęcenie.

W przypadku dzieci jest to poswiecenie 'wymuszone' ... bo skoro juz urodzilas to obowiazkiem jest je kochac i zajmowac sie nimi. A wiadomo, jest sie zmeczonym, przepracowanym - a wiec jest to pewien mus, czyli jakby nie masz juz wyboru, co mozna porownac do kolejnej pracy na drugi/trzeci etat.
Poswiecenie moze byc przyjemne ale wowczas gdy jest ono dobrowolne i w kazdej chwili mozesz odejsc, a po dziecku przeciez tak nigdy nie bedzie.

[thebeat]

Bardzo katolickie podejście, na szczęscie nieobowiązkowe.

[triismegistos]

Proponuję codziennie walić się młotkiem po palucach, na pewno od tego życie nabierze jeszcze więcej sensu

[anberte1]

No wlasnie, poswiecanie sie w ogole nie jest zdrowe/dobre.

[danaide]

Nigdy nie chciałam nikomu udowadniać, że życie bez dzieci jest puste. Sama takie wiodłam 35 lat.
Zdumiewa mnie natomiast liczba osób twierdzących, że życie z dzieckiem jest kijowe, a mózg matki (zwłaszcza niepracującej!) ma strukturę kupokaszy.

[hugo43]

Jakie sukcesy bym nie odnosiła,ile kasy nie zarobiła,gdzie bym nie pojechała to i tak nic lepszego od dzieci mnie nie spotkało.i tyle w temacie.

[norra.a]

Mnie tez. Ileż można siedzieć na plaży?

[anberte1]

Wspaniale, ze ludziom wychodzi dzietnosc na zdrowie i wciaz widza wiecej plusow (dobre dla nich i ich dzieci).

[mikk25]

Ale takiego wymagającego bobasa ma się bardzo krótko, potem się za takim maluchem tęskni i zapomina, że było nieraz ciężko.

[daniela34]

Dzieci nie mam i specjalnie nie lubię przebywać w ich towarzystwie, powiedzmy do wieku ok. 7 lat. Potem jest już ok. Dogaduję się z nastolatkami. I właśnie dlatego nie mam dzieci- bo nie mam pewności, czy przy własnym miałabym cierpliwość, żeby przetrwać te trudne dla mnie lata. Nie uważam, żeby moje życie było puste. Ale mam znajomych i przyjaciół z dziećmi i nie uważam, że mają gorsze życie od mojego. Na pewno inne. Moje życie jest moje - dobre dla mnie, niekoniecznie dla innych. I nie mam potrzeby, żeby wykrzyczeć moje szczęście światu o 5.00 rano. Korzystam z tego, że nie mam dzieci i o 5.00 rano w niedzielę śpię snem kamiennym

[nenia1]

Mam dziecko ale po urodzenie nie poczułam zapełnienia pustki czy mistycznego sensu życia, ale ja akurat pustki nie czułam a do sensu życia mam dość specyficzne podejście, co poczułam to jak w podstawówce kredą się pisało na ulicy WNM czyli Wielką Niekończącą się Miłość. Natomiast staram się podchodzić do życia realnie, nie mam potrzeby udowadniania, że moje wybory są najlepsze i jedyne właściwe, bo to bzdura, ludzie osiągają szczęście w sytuacjach, które dla innych są nie do wyobrażenia, więc przekonanie, że skoro ja coś mam i jestem szczęśliwa to jak ktoś tego nie ma nie może być szczęśliwy jest po prostu uproszczonym myśleniem.
Oczywiście zauważam, że macierzyństwo prócz plusów ma też minusy, tylko co nie ma? Ale mnie nie obraża ani nie uraża stwierdzenie, że macierzyństwo ma swoją cenę, wymaga wysiłku. Oczywiście, że wymaga. Jak wszystko.
Ale przyznaję, że osobiście nie pakowałbym się całe życie w macierzyństwo (n.dzieci z dużą różnicą wieku) ani w większą ilość dzieci, ponieważ mam dużą potrzebę niezależności i lubię też życie bez dzieci.
Natomiast osobiście cieszę się, że doświadczyłam jednego i drugiego, bo doświadczenie zawsze wzbogaca, i na tej podstawie twierdzę, że i z dziećmi i bez dzieci człowiek może być po prostu szczęśliwy i zadowolony z życia, bo to siedzi w głowie.

[bergamotka77]

Spilas się i produkujesz. Moje już dawno nie płaczą i nie sa upierdliwe nawet gdy nie śpią 😄

[larix_decidua77]

Nie znam oczywiście wszystkich bezdzietnych ale z moich obserwacji wynika, że bezdzietni w okolicach 40 dziwaczeją. Zarówno faceci jak i kobiety, single i małżeństwa. Są zbyt skupieni na sobie, przewrażliwieni na swoim punkcie a bywa, że na punkcie pieska, którego traktują jak potomka. Przeszkadzają im wszystkie dzieci (nie mówię tu o dzieciach potworach). Mają problemy z dudy wyjęte, wyolbrzymiają zdarzenia, które ich dotknęły. Po prostu człowiek z dziećmi wie, że wszystko da się ogarnąć, ważne że dzieci zdrowe a bezdzietni robią z igły widły.
Co do pustki to nie wiem nie doświadczyłam. Ale ci starający się latami o niej mówią. Że w pewnym momencie nic nie cieszy, żadne pieniądze. Co do relaksu to owszem, czasem brakuje. Ale jakże on smakuje, gdy w końcu znajdziesz na niego czas... Poza tym, bez przesady, zakładając, że długość życia to ok 70-80 a intensywna, absorbująca opieka nad dzieckiem, to lat kilka, to naprawdę wiele się tego relaksu w życiu nie traci.

[maaria33]

Jak słusznie zauważyłaś o pustce mówią ludzie STARAJĄCY SIĘ LATAMI o dziecko

[frey.a86]

Takie myślenie to coś, co do dziś bardzo denerwuje mnie w Polsce. Przekonanie i wmawianie innym, że istnieje jedyny słuszny model życia i jest to rodzina z dziećmi, bo jeśli dzieci nie ma, to pustka, samotność, depresja i zdziwaczenie na starość murowane. Nie spotkałam się z podobnymi poglądami za granicą, no może jedynie za naszą wschodnią granicą, ale to żaden wzór. I uważam, że takie gadanie powoduje więcej szkód niż pożytku, bo mało to potem sytuacji, że na dziecko, pod wpływem presji społecznej, decyduje się osoba, która nigdy w życiu nie powinna zostać rodzicem bo się do tego nie nadaje? I mamy gotowe nieszczęście zarówno tego rodzica, jak i dziecka.

To jest zwyczajnie szkodliwe, tak samo jak szkodliwe są idiotyczne teksty o tym, że ogarnianie domu to obowiązek kobiety, a mąż co najwyżej "pomaga" oraz obwinianie wyłącznie kobiety za zdradę w małżeństwie. Walczę z tym, jak tylko słyszę podobne mądrości, więc i tym razem musiałam. Żyj i daj żyć innym.

[thebeat]

100/100

[larix_decidua77]

Ale że ja? Ja w życiu nikomu nie powiedziałam że ma dziecko urodzić. Nawet nie uważam, że każdy powinien. Widzę po prostu pewną prawidłowość.

[frey.a86]

A to wśród dzietnych nie ma ludzi przewrażliwionych na swoim punkcie, skupionych na sobie i wyolbrzymiających problemy? Nie znasz rodzinki, w której piesek traktowany jest jak kolejne dziecko? Bo ja mam wrażenie, że widzisz tylko to, co chcesz zobaczyć.

[memphis90]

Nope, wśród dzietnych są matki przewrazliwione na punkcie dziubdziusia, skupione na dziubdziusiu i wyolbrzymiajacych problemy dziubdziusiowe.

[thebeat]

Osoby robiace problemy z dudy, które znam, to głównie dzieciaci. Co do przeszkadzania, to po prostu granica tolerancji jest gdzie indziej. Ostatnio zdumiona wysłuchałam matki, która oburzala sie na rzekomo nietolerujących dzieci ludzi. Bo jej dziecko przez 20 minut podrózy autobusem drze jape, bo nie lubi jeździc autobusem. I czasami ktoś to niemiło skomentuje. A co ona ma zrobić, piechotą iśc taki kawał? No facepalm nogą.

[larix_decidua77]

Akurat ja niecierpię i nie toleruję ryków dzieci więc to nie ten przypadek.

[thebeat]

Czyli ktos mógłby uznać, że nie lubisz dzieci i przeszkadzają ci z definicji.

[bo_gna]

Też coś takiego zauważam, takie skupienie na sobie, każda mała porażka to życiowy dramat, problemy z tyłka wzięte. Do tego często w domu kotki czy pieski i duża wrażliwość na ich los. Nie ma mowy o pustce gdy ma się dzieci, wtedy jest przez kilka lat (może 10?) przepełnienie, niedzieciaty nie zrozumie w pełni dzieciatego.

[anberte1]

Bo_gna - bo tyle jest przypadkow ile ludzi na ziemi. O ja mam jedno i 10letnie, a szczerze zazdraszczam tym ktorzy nie maja...byc moze jestem nadwrazliwa i przejmuje sie za bardzo. I pustke czuje - po moim dawnym bezdzietnym zyciu.

[bo_gna]

może dziecko zbyt wcześnie, ja mówię o swoich odczuciach, długo musiałam odwlekać ciążę, pustki nie czuję, rozdział imprez i eksperymentów mam zamknięty, może coś wróci jak dzieci wyfruną z gniazda, ale w tej chwili nie czuję takiej potrzebu

[homohominilupus]

bo_gna napisała:
problemy z tyłka wzięte. Do tego często w domu kotki czy pieski i du
> ża wrażliwość na ich los.

A ty masz ból doopy że ktoś jest wrażliwy na los psów czy kotów?
I twoim zdaniem posiadanie dzieci wyklucza posiadanie zwierząt? Albo - albo?

[bo_gna]

Jeśli ktoś bardziej sie przejmuje losem zwierząt niż ludzi to tak mam ból doopy. Nie wyklucza, ale mówię co zauważyłam, a więc to że często bezdzietni robią ze zwierząt swoje dzieci, to jest czasem takie zastępstwo, co udowadnia że jednak im czegoś brakuje.

[frey.a86]

Ale przecież tobie nikt nie broni przejmować się losem ludzi i im pomagać, akurat dobrze że są też tacy, którym zależy na zwierzętach. Zgadzam się że masz ból doopy co najmniej jakby ci ktoś coś zabrał.

[homohominilupus]

bo_gna napisała:

> Jeśli ktoś bardziej sie przejmuje losem zwierząt niż ludzi to tak mam ból doopy
> . Nie wyklucza, ale mówię co zauważyłam, a więc to że często bezdzietni robią z
> e zwierząt swoje dzieci, to jest czasem takie zastępstwo, co udowadnia że jedna
> k im czegoś brakuje.


Przejmuję się losem ludzi, przejmuje się losem zwierząt. 1 % wplacam na psy. Nie mam dzieci, mam psa, traktuje go jak psa, nie jak dziecko. Ale kocham, to oczywiste i jest dla mnie ważniejsza, niż obce dzieci. Przez jakis czas miałam na tylnej szybie auta naklejkę dog on board, pozniej mi wyblakla.
Niczego mi w życiu nie brakuje. Ty masz dzieci więc zajmij się swoim życiem i nie ekscytuj się, ze ktoś może mieć inne priorytety. Ludzie są różni.

[bo_gna]

Ale Cię ugryzło, personalnie o Tobie nie napisałam tylko generalnie co zauważyłam u NIEKTÓRYCH osób, mam prawo do ocen rzeczywistości. Lubie zwierzęta, swego czasu co chwila przygarniałam bezdomne, miałam w najlepszym czasie ich 5 więc nikt mi nie zarzuci, że nie lubię zwierząt. Natomiast słowa kocham bym nie użyła, naklejki bym na szybe nie dała. Zajmuję się swoim życiem, tylko wkurza mnie świat w którym NIEKTÓRZY mają więcej empatii do małego pieska niż do małego dziecka.

[mysiulek08]

To mozesz sie personalnie wkurzac na mnie, wiecej mam empatii i dam kase dla chorego/porzuconego/skatowanego przez debila kota niz dla dziecka. I co mi zrobisz? NIC. I to jest wolnosc wyboru.

"długo musiałam odwlekać ciążę" i tu jest zrodlo twojego scisku czterech liter

Co z tymi naklejkami?

[taki-sobie-nick]

Pies na pokładzie. Kot na pokładzie. Chomik na pokładzie. Dziecko na pokładzie. Jasio na pokładzie.

Co chcą wyrazić w ten sposób naklejający?

[mysiulek08]

a widzialas te z 'lista', tatus, mamusia, dzieciatka obu plci, koteczki, pieseczki,kroliczki, spowiedz z posiadania zywego inwentarza normalnie

[taki-sobie-nick]

bo_gna napisała:

> Jeśli ktoś bardziej sie przejmuje losem zwierząt niż ludzi

Czy mogłybyście omawiać ten ciekawy temat bez wprowadzania motywu d...y?

[taki-sobie-nick]

Po prostu człowiek z dziećmi wie, że wszy
> stko da się ogarnąć, ważne że dzieci zdrowe

No chyba że nie są zdrowe.