Czy chronicie Wasze dzieci przed...?

[kasiacs]

Czy chronicie Wasze dzieci przed telewizja, czekolada i innymi niezdrowymi,
nieedukacyjnymi, niepoprawnymi rzeczami, ktore na domiar zlego dzieci
uwielbiaja? A moze jakos im je wydzielacie?

Jestem ciekawa, bo przeciez z jednej strony dziecinstwo to czas cudowny kiedy
wszystko mozna, kiedy czlowiek jeszcze sie nie martwi a to ze przytyje a to
ze nie ma czasu no a z drugiej strony w trosce o dziecko i jego przyszlosc
czasem trzeba mu czegos zabronic.

Ten etap jeszcze przede mna (bo Bartus ma dopiero 5 miesiecy), ale ciekawi
mnie jak rozwiazuja to inne Mamy.
Pozdrawiam
K.

[ewa75]

Mój synek ma 6 miesięcy (wczoraj skończył), więc z tymi zakazami jak u Ciebie
mniej więcej. Ja nie jem czekolady, bo mały uczulony... Jak będzie większy, to
myślę, że nie chciałabym aby za wcześnie zajadał się słodyczami. Telewizji nie
ogląda, ponieważ widziałam kiedyś program, że małe dziecko oglądając TV, pod
wpływem drgań obrazu telewizora może dostać ataku padaczki... A wiecie jak to
matka, która pierwszy raz nią została przejmuje się dobrem swej pociechy. A co
do przyjemności w wieku dziecięcym, to chyba dzieciństwo bez czekolady nie jest
dzieciństwem straconym??? Ale myślę, że bajeczki bez problemu będzie sobie
oglądał.
Kończę, bo trzeba na spacer... Dzisiaj znowu ta znudzona Cytadela...(jestem z
Poznania i tam mam najbliżej).

Pozdrawiamy
Ewa i Kacper

[mama_radka]

Czy chronię dziecko przed różnymi nieodpowiednimi rzeczami - i tak co do
czekolady - to daję, ale po troszeczku i są do dostania na rynku dla dzieci -
wypełnione w środku mlekiem - tylko takie, co do telewizora, to jest tak - gdy
dziecko jest w pobliżu telewizora, nie wyłaczam go, ale też specjalnie nie
zmuszam aby przebywał przed telewizorem, jedynie czasami gdy są jakieś bajki
ale to też przez chwilke - jeszcze jest za mały (13 miesięcy) i sam po chwili
odchodzi - ja wyznaję zasadę z umiarem, chcialam napisać, ze wszystko z
umiarem, ale nie nie wszystko - bo nie popieram jak ktoś np. daje mu łyzeczkę z
kawą do oblizania - co ja się już w tym temacie namęczyłam, ale skutki tego są
znikome - i nadal niektórzy dają, choć mnie to denerwuje - po co kawa takiemu
małemu dziecku? Po nic.
No i małemu na wile rzeczy nie pozwalam, to te rzeczy które mogą albo jemu,
albo innym wyrządzić mniejszą czy większą krzywdę.
Jak coś jeszcze mi się przypomni to napiszę.
Pozdrawiam

[mik5]

witam! jesli chodzi o czekolade, to podobno jest "zdrowsza" od innych słodyczy,
typu jakies cukierki, lizaki, a telewizja może spełniać rolę edukacyjna,
oczywiście nie dla 5-miesieczniaków. popieram mamę radka, wszystko z umiarem
ale chipsów córca nie daje, choc sama czasem jadam. mówię jej wtedy: "nie
córeczko, to sa niedobre rzeczy tylko dla głupich dorosłych" (córka ma rok)
pozdrawiam

[teq3]

Dudusia skonczyla niedawno roczek.
Czekolade jadla 3 razy, po prostu u nas w domu sie czekolady nie jada (maz nie
lubi a ja wiecznie za gruba. Ale daje jej czasami domowe ciasteczka maslane,
od ktorych niestety sama tez nie moge sie uwolnic. Czasem podaje jej do picia
bardzo slaba herbate (rowniez zielona), slodze ja wtedy miodem. Zupki, ktore
gotuje w domu, doprawiam normalnie. Wiekszosc posilkow jada z nami.
Co do telewizji, to niestety oglada. Kiedy jestem w pracy (3 dni w tygodniu),
zajmuje sie nia niemaz. W praktyce wyglada to tak, ze mala spedza wiekszosc
czasu w kojcu, bawiac sie zabawkami (a potrafi sie sama bawic kapitalnie, i z
reguly zabawki jej sie szybko nie nudza), a w tle "leci" MiniMini. Stare bajki,
typu Mis Uszatek i Kot Filemon, oraz nowsze, ale bez przemocy i przeznaczone
dla mlodszych dzieci. Czasami jakis program typu TVN Turbo albo Discovery (to
raczej dla zdrowia psychicznego niemeza. Niestety inaczej sie nie da, bo
niemaz pracuje w domu przy komputerze i nie moze calego czasu poswiecic malej.
Natomiast kiedy jestem w domu, mala uczestniczy we wszystkich moich zajeciach
domowych, jak gotowanie (np.ustawia mi wtedy male garnki w szafce) albo
sprzatanie (lata za mna ze "swoimi" sciereczkami i wiaderkiem).
Nie boje sie, ze telewizja ja spaczy, bo jakie zle przekazy moga miec w sobie
zwierzeta, samochody lub Weterymarz Sam? Jest bardzo refleksyjnym dzieckiem,
uwaznie slucha, zna slowa "nie wolno", lubi robic wokol siebie porzadek (przed
drzemka zwykle wyrzuca wszystko z lozeczka, albo uklada zabawki w koszyku).
Szybko sie uczy nowych umiejetnosci, chetnie oglada ksiazeczki (juz przestala
je memlac w buzi).

[le_lutki]

Ja tez jeszcze troche na wyrost, ale powiem jak mysle

Grubcio ma dopiero roczek i dowie sie co to slodycze im pozniej tym lepiej.
Chronie go przed "sztucznosciami" zarowno gotujac mu codziennie sama
(sporadycznie dostaje gotowe posilki dla niemowlat) i robiac mu desery. Nic
slodkiego oprocz owocow jak dotad nie sprobowal.
Ja sama mialam od dziecka klopoty z zebami (jak to powiedzial kiedys moj
dentysta: mam zeby blondynki...) wiec chcialabym za wszelka cene uniknac
powtorki z rozrywki z moim dzieckiem.
No i kwestia zdrowego odzywiania - my z mezem kladziemy na to nacisk juz dla
siebie samych, a tym bardziej dla malego.
poza tym nie mamy tu zadnej rodziny, ktora moglaby zasypac nam dziecko
czekoladami )

Telewizje ogladamy rzadko i tylko stale, okreslone rzeczy: reportaze
niedzielne, Ostry dyzur , wiadomosci wieczorne i basta. Nie ma mowy o
zalozeniu kablowki, wystarcza nam 6 kanalow ogolnodostepnych - nie wyobrazam
sobie walki z Grubciem o wylaczenie kanalu Jimmy, Disneya czy innego. Zreszta
poziom wiekszosci prezentowanych tam krskowek jest dla mnie niedopuszczalny.
Widze po innych dzieciach z rodziny co ta papka robi z mozgiem, serio... A juz
francuskie dzieci wrecz maniakalnie ogladaja programy w stylu Big brother...
Kanal po prostu.

To sa jak na razie najbardziej "newralgiczne" zakazane przyjemnosci, nad
ktorymi bede czuwac lub juz czuwam. Ale i starsze dziecko tym bedzie ich wiecej
i tym trudniej bedzie je ograniczac... Zwlaszcza, kiedy rowiesnicy wywieraja
duzy wplyw. Ale pocieszam sie, ze ja wyroslam w zupelnie "nietypowych"
warunkach i zyje, weic moze i mnie sie uda?...
Pozdrawiam

[kingaolsz]

Le_lutki z ust mi wyjelas.
Zgadzam sie z Toba w 100%.

Pozdrawiam
Kinga

[fiszerowa]

Najwazniejszy jest zdrowy rozsadek
Tak naprawde, to chyba przed niczym szczegolnie nie chronie.
No bo slodycze je - czekolade, ciastka, mambe itp. Mam na szczescie taki
egzemplarz, ktory nie trzesie sie na widok cukierka. Jeden mu w zupelnosci
wystarcza. Mamy taki rytual - codziennie podczas zakupow synek bierze jedno
opakowanie mamby. W drodze ze sklepu zjadamy po jednym kawalku a reszta zostaje
dla taty. Jemu ten jeden kawalek wystarcza i nie upomina sie o wiecej. Moze
wlasnie dlatego ze mu nie zabraniam, ze ma zawsze kiedy chce?
Nie jemy (wszyscy!) zapychaczy typu chipsy i nie pijemy gazowanych napojow. Ale
tutaj to bardziej ideologia niz ochrona dziecka.
Bajki. Nie ogladamy stacji typu Cartoon Network, bo tam chyba jeszcze mi sie
nie zdarzylo zobaczyc bajki dla 2-latka. Mamy swoje plyty z Krecikiem, Reksiem,
Muminkami, Teletubisiami, Noddym. Nie ograniczam mu bajek do np. pol godziny.
Oglada tyle ile chce, ale znowu - syn szybko potrafi sie nasycic. Dla rownowagi
czytamy - na pewno ze trzy razy wiecej niz ogladamy. Tunio uwielbia czytanie i
czasami to ja juz mam przesyt
Staram sie zapewnic mojemu dziecku wszystko dla pelnego rozwoju: duzo
spacerujemy, chodzimy na basen, na zajecia do przedszkola, czytamy, malujemy,
ukladamy puzle, lepimy z plasteliny. Mam wrazenie juz to procentuje. Syn ma dwa
lata i 3 miesiace, a podczas ostatniej wizyty u lekarza jego rozwoj psychiczny
zostal oceniony na 3 lata!
Jest zdrowy, nie ma alergii wiec nie musze mu ograniczac zadnego jedzenia.
Mysle, ze trzeba wyposrodkowac. Nie mozna dwac 2 latkowi Red bulla (a widzialam
to ostatnio w jakiejs sali zabaw) ale zabranianie wszytkiego tez nie jest
dobre.
Ja tam nie do konca slucham ostrzezen o szkodliwosci wszystkiego dla malego
dziecka. I traktuje je bardzo wybiorczo

pozdrawiam
Fiszerowa

[kasiacs]

mysle ze to rozsadne co mowisz. Mam tylko nadzieje ze moj synek tez bedzie tak
umial sie zadowolic jednym cukierkiem. Ja niestety jestem typem ktory "nie
spocznie" poki czekolada jest w opakowaniu .
Pozdrawiam
K.

[domali]

Bajki w telewizji - są. Wiktor lubi oglądać, ale nie robi tego non stop. Ma
kilka ulubionych filmów (kontrolujemy, co ogląda), ale równie chętnie bawi się
zabawkami.
Czekoladę je - dostaje po kawałku, ale nie ma dawkowania na przykład tylko
jednej kostki dziennie. bardzo uważamy na inne słodycze - te są kontrolowane.

[katse]

staram sie stosowac umiar.
bajki oglada na komupetrze. Lubi koziolka matolka i bajki o traktorku.
W zasadzie sama decyduje kiedy chce bajke, mowi wtedy brum brum albo beeee.
Slodycze: chrupki kukurydziane, biszkopty i herbatniki - steruje iloscia, ale
nie przepada. Przepada za to za karmieniem innych.
Czekolada - dostala juz. Ale woli karmic mame i tate. Polizala i wlozyla
kawalek do mojej buzi.
Nie zamierzam izolowac. Poki bedzie sie to miescilo w granicach rozsadku. Jesli
z jakis powodow zacznie je przekraczac - bedziemy ograniczac - przede wszystkim
tak, ze nie ma slodyczy prawie nigdy w naszym domu, a jak sa maz pochlania w
dwie sekundy.

K

[a_gram]

Uchronić przed czymś łatwiej jest pierwsze dziecko, córka do 3 lat nie
wiedziała co to są słodycze typu cukierki, lizaki. Nauczyła się w przedszkolu.
Dziś ma 8 lat i nie jest to już takie proste jak ksiedyś. Staram się nie karmić
ją czipsami, ale wiadomo,że zakazany owoc smakuje najlepiej i zdaż się, że sama
sobie kupi jeśli ma pieniądze (dostaje drobne jak jedzie na basen na mini
pizzę). Młodsza córka ma 14 miesięcy i od dawna zna smak czekolady, cukru, za
słodkiej herbaty i ... Trudno dać jednej nie dając drugiej choćby do
spróbowania. A może ja nie potrafię?
Życzę powodzenia i wytrwałości w postanowieniach, bo im dziecko starsze tym
trudniej.
Agnieszka

[mamania]

kasiacs napisała:

> Czy chronicie Wasze dzieci przed telewizja, czekolada i innymi niezdrowymi,
> nieedukacyjnymi, niepoprawnymi rzeczami, ktore na domiar zlego dzieci
> uwielbiaja? A moze jakos im je wydzielacie?
>
śmiesznie to napisałaś
jakby to były najgorsze świństwa ten telewizor i ta czekolada
nie nie chronię, nie chowam i nie zabraniam
sama mam do nich bardzo zdrowe podejście i tego samego ucze moje dziecko
telewizor nie chodzi u nas na okrągło, jako tło rodzinnego życia lub podkład do
obiadu
ale kiedy jest coś ciekawego włączamy siadamy i oglądamy, i nie tylko telewizje
edukacyjną, bo zdarza nam sie rechotac przy kiepskich,
teraz mój synek uwielbia oglądac boba budowniczego i z zachwytem w oczach
ogląda, pokazuje paluchem i woła brum brum, bo mu sie podoba
wiec kiedy wiem, że jest to mu włączam, skoro jego to cieszy
myslę, że trochę później w grupie, kiedy nie zna bohaterów popularnych
kreskówek dziecko może czuć sie odosobnione i poniekąd pokrzywdzone

podobnie ze słodyczami,
wydaje mi sie że dzieciństwo bez słodyczy jakieś takie smutniejsze jest
a czekolada czy lody nigdy potem już tak nie smakują jak wtedy kiedy ma sie lat
kilka
do tego takie demonizowanie słodyczy, albo dawanie ich w nagrode za coś na
przykład może doprowadzić tylko do zaburzeń w starszym wieku
poza tym intensywnie rozwijający sie mózg potrzebuje glukozy, stąd taka wielka
miłośc dzieci do wszystkiego co słodkie
nie zabraniam wiec dziecku, kiedy woła to mu daję
i nie zabieram, kiedy jeszcze chce bo już zjadło jedną kosteczkę i wiecej sie
należy
faktycznie nigdy nie daje przed posiłkiem i przed snem, dbam, żeby mył zęby
i nie widze problemu
nie jest też czekolada codziennym składnikiem diety
uważam, że lepiej wiecej "do pełna" a rzadziej niż codziennie po troszke, po
kosteczce
i jakoś nie mamy problemów ani z apetytem ani z tuszą
pozdrawiam

[kasiacs]

mamania napisała:
> śmiesznie to napisałaś

bo to mialo byc troche ironicznie. Pamietam ze kiedy bylam dzieckiem jadlam
slodycze ogladalam telewizor i chyba jestem normalna a teraz jest taka
tendencja zeby dziecku ograniczac te "rozrywki". Mam niewiele znajomych
posiadajacych dzieci ale wszystkie jak jeden maz nie daja im czekolady nie
pokazuja telewizji.
Tak wiec poprostu sie zastanawiam czy wszyscy tak robia..... ja raczej nie
zamierzam. Chce zeby moj synek mial slodkie i beztroskie dziecinstwo.
Pozdrawiam
K.

[mamania]

kasiacs napisała:

> mamania napisała:
> > śmiesznie to napisałaś
>
> bo to mialo byc troche ironicznie.

tak tez to odebralam

> Tak wiec poprostu sie zastanawiam czy wszyscy tak robia..... ja raczej nie
> zamierzam. Chce zeby moj synek mial slodkie i beztroskie dziecinstwo.

mnie też dziwi ta tendencja, żeby w imię dobra dziecka zabraniać mu takich
małych grzeszków (tym bardziej, że wg mnie czekolada jest zdrowa i pożywna, a
telewizja, przy małej selekcji rodzica i uczy i bawi

zabraniam dziecku tego, co stanowi dla niego jakiekolwiek zagrożenie, nie tego
co sprawia mu przyjemność

pozdrawiam

[omama]

Kiedy ty byłaś dzieckiem, telewizja nie pokazywała wywalanych mózgów,
hektolitrów krwi i stosów trupów. Takie przyjemności mozna było zaserwowac
sobie z rzadka w kinie. Kiedy byłaś mała, w TV nie mogło się pojawić słowo
na "k". Zresztą były tylko dwa programy telewizji, i jezeli do spólki pokazały
1,5 filmu dziennie to max. Było o wiele mniej programów dla dzieci, i moim
skromnym, nie było programów tak kiepskich jak dziś.
Nie było tez reklam, sugerujących, że szczęśliwym, atrakcyjnym i spełnionym
człowiekiem jest tylko ten, kto kupi batona, piwo, Barbie. I reklamy nie
przypominały ci co 15 minut, żebyś pożarła czekoladę, cukierka, słodzony jogurt.
Kiedy byłaś mała, było o wiele mniej dzieci z nadwagą niż dziś. Nie było
chipsów. Nie było żelków. Żeby kupic colę trzeba było mieć farta - nie czekała
w sklepie na klientów.
Krótko mówiąć: kiedy byłas dzieckiem te niebezpieczne rozkosze dzieciństwa były
mniej obecne i mniej zagrażające niż dziś. CO z tym zrobisz - twoja sprawa.

[bambo44]

No to ja chyba jestem jakimś odmieńcem.

> bo przeciez z jednej strony dziecinstwo to czas cudowny
> kiedy wszystko mozna,

Absolutnie się z tym nie zgadzam. Wręcz przeciwnie, jest wiele rzeczy (poza
wymienionymi tu czekoladą i telewizją) których dzieciom nie można. Tak samo w
drugą stronę, jest wiele rzeczy, które robią tylko dzieci, a nie robią ich
dorośli, choć często by chcieli. Taki podział jest całkowicie naturalny, i
moim zdaniem trzeba zdać sobie z niego sprawę i zaakceptować.

Ponadto, ja nie uważam, żeby szczęście polegało na posiadaniu wszystkiego,
czego się pragnie. Posiadanie niezaspokojonych pragnień jest według mnie
nierozerwalnym składnikiem szczęśliwego dzieciństwa (np. marzenia). Ile znam
dzieci, których rodzice starali się zapewnić im wszystko bez ograniczeń, a
dzieci te wyrosły na sfrustrowaną, rozpieszczoną do granic możliwości młodzież.

Inna sprawa to świadomość konsekwencji. Nadmiar słodyczy, (cukier)
najprawdopodobniej zwiększa ryzyko problemów z zębami, otyłością i cukrzycą.
Nadmiar telewizji zwiększa ryzyko zaburzeń rozwoju psychicznego, czytania i
pisania, zaburzeń wzroku (o padaczce nie słyszałem), i ogranicza rozwój
wyobraźni (w przeciwieństwie do opowiadania bajek, czy czytania książek). Poza
tym telewizja zabiera czas, który można spożytkować dużo lepiej (wyście na
dwór, książka, rozmowa, itp.).

W związku z tym moje dzieci mają "straszny" rygor. Na co dzień nie ma
telewizji i słodyczy!

Nie jestem jednak fanatykiem. Rygor nie obowiązuje w weekendy oraz w czasie
specjalnych imprez (gdy jesteśmy w gościach lub w restauracjach).

Moje dzieci nie wydają się jednak przez to mniej szczęśliwe. Wręcz przeciwnie,
zamiast telewizji dużo czasu spędzają na dworze i czytają, a zamiast słodyczy
jedzą owoce. A starszy, to nawet gdy dostanie skądś cukierka, nie zjada go od
razu, tylko zostawia sobie na weekend (sam z siebie z nieprzymuszonej woli).

[kasiacs]

Masz strasznie madre dzieci . Pogratulowac.
Ja znam przypadek kiedy dziecko wychowywane na podobnych zasadach kiedy tylko
go rodzice nie widza (np.dosc czesto jest pod opieka dziadkow) nie da sie
oderwac od telewizora i opycha sie slodyczami (jesli sie tylko do nich dorwie).
W domu natomiast nie ma telewizora i wszyscy znajomi maja zakaz przynoszenia mu
slodyczy. Tak naprawde wlasnie ten przypadek zainspirowal mnie do zaczecia tego
watku.
Nie mowie ze z Twoimi dziecmi jest podobnie. Zastanawiam sie po prostu jak
wychowywac wlasnego synka zeby nie przesadzic w zadna ze stron.
Pozdrawiam
K.

[bambo44]

kasiacs napisała:

> Masz strasznie madre dzieci . Pogratulowac.

Dzięki.

> Ja znam przypadek kiedy dziecko wychowywane na podobnych
> zasadach kiedy tylko go rodzice nie widza (np.dosc czesto
> jest pod opieka dziadkow) nie da sie oderwac od
> telewizora i opycha sie slodyczami (jesli sie tylko do
> nich dorwie).

Ja zaś znam przykłady dzieci, które nie dadzą się oderwać od telewizora i
opychają się słodyczami nie tylko gdy rodzice tego nie widzą, ale także za ich
przyzwoleniem, a nawet przez nich nakłaniane. No bo jak inaczej nazwiesz
sytuację, gdy sześciomiesięczne dziecko ogląda telewizję lub je czekoladę. Nie
robi chyba tego z własnego wyboru, ale z wyboru rodziców. Dla mnie to jest
tragiczne.

[mamania]

bambo44 napisała:

.
>
> Ponadto, ja nie uważam, żeby szczęście polegało na posiadaniu wszystkiego,
> czego się pragnie. Posiadanie niezaspokojonych pragnień jest według mnie
> nierozerwalnym składnikiem szczęśliwego dzieciństwa (np. marzenia).

nie wydaje mi sie, żeby marzenie o tym zeby chociaż raz zjeść całą tabliczke
czekolady na ten przykład było gwarancją szczęliwego i twórczego dzieciństwa
i odwrotnie dziecko czestowane słodyczami nie jest chyba odarte z marzeń

>Ile znam
> dzieci, których rodzice starali się zapewnić im wszystko bez ograniczeń, a
> dzieci te wyrosły na sfrustrowaną, rozpieszczoną do granic możliwości
młodzież.

> Inna sprawa to świadomość konsekwencji. Nadmiar słodyczy, (cukier)
> najprawdopodobniej zwiększa ryzyko problemów z zębami, otyłością i cukrzycą.
> Nadmiar telewizji zwiększa ryzyko zaburzeń rozwoju psychicznego, czytania i
> pisania, zaburzeń wzroku (o padaczce nie słyszałem), i ogranicza rozwój
> wyobraźni (w przeciwieństwie do opowiadania bajek, czy czytania książek).

dziecko, ktego rodzice nie demonizują jednego i drugiego, tylko traktują
zupełnie naturalnie, jako jeden z elementów otaczającego świata nie grozi
łapczywość i nieumiarkowanie
chodzi o to własnie, żeby wskazać dziecku umiar, ale "straszny" rygor to chyba
nie jest własciwa droga


>Na co dzień nie ma
> telewizji i słodyczy!

czy sam tez w tygodniu nigdy nie ogladasz TV i nie pozwalasz sobie na przykłąd
na szklanke piwa, albo lody?

do mamania

[bambo44]

mamania napisała:

> nie wydaje mi sie, żeby marzenie o tym zeby chociaż raz
> zjeść całą tabliczke czekolady na ten przykład było
> gwarancją szczęliwego i twórczego dzieciństwa

No chyba mnie nie zrozumiałaś, bo mi chodziło o to, że dziecko, które nie
dostanie wszystkiego, czego chce (na przykład codziennej dawki czekolady czy
telewizji) nie musi być od razu nieszczęśliwe.

> takie demonizowanie słodyczy (...)może doprowadzić tylko
> do zaburzeń w starszym wieku

A mi się wydaje, że to Ty właśnie demonizujesz czekoladę. Oto kilka cytatów z
Ciebie, które o tym świadczą:

> wydaje mi sie że dzieciństwo bez słodyczy jakieś takie
> smutniejsze jest

> intensywnie rozwijający sie mózg potrzebuje glukozy, stąd
> taka wielka miłośc dzieci do wszystkiego co słodkie

> wg mnie czekolada jest zdrowa

No może według Ciebie rzeczywiście, ale za to według mojego dentysty prowadzi
do zwiększonego ryzyka próchnicy, a według mojego lekarza zwiększa ryzyko
otyłości, cukrzycy i alergii u dzieci. Zresztą według niektórych emam także
jest to problem, wystarczy spojrzeć na przykład w ten wątek:

zgubne słodycze - ratunku!!!

Także z pełnią szacunku, ale nie zgodzę się z powyższymi Twoimi zdaniami.

> czy sam tez w tygodniu nigdy nie ogladasz TV

Wiesz co, staram się TV unikać nie tylko w tygodniu. Jest tyle innych rzeczy
do roboty, że szkoda mi na to czasu. Wolę na przykład poczytać, poczytać lub
pobawić się z dziećmi, pójść na spacer lub porozmawiać z żoną, pójść z nią do
kina, zrobić żonie masarz, i jest jeszcze wiele innych rzeczy...

> i nie pozwalasz sobie na przykłąd na szklanke piwa, albo
> lody?

Wiesz co, czasami pozwalam sobie nawet na kieliszek wina, ale czy to znaczy, że
powinienem pozwalać na niego również moim dzieciom?

[jagienkaa]

ja się zgadzam z opinią że wszystko dozwolone w umiarze.
co do czekolady to staram się nie mieć w domu bo sama zjem. Dominik woli owoc
niż coś słodkiego, jak jagdy ma do wyboru np śliwkę albo ciastko to weźmie
śliwkę (a najlepiej dwie po jednej do ręki). Zauważyłam też że kilka razy zjadł
chipsy i po prostu mu odbiło!
A telewizja....hmmm może posypią się na mnie gromy ale Dominik dużo ogląda
bajek dla dzieci (2-3 godz dziennie) typu Teletubbies, poza tym ja oglądam też
inne rzeczy w tv. Dominik najwięcej się właśnie nauczył z tv/bajek - od 'papa'
do liczenia do dziesięciu. Nie domaga się włączania tv a jak wyłączę to też mu
to zwisa...więc jestem chyba OKROPNĄ mamą.

[verdana]

Jeśli przyjmiemy, ze czekolada, słodycze i telewizja sa tylko od święta, to
automatycznie oznacza, ze są lepsze od rzeczy codzinnych. My tez najbardziej
lubimy to, co pojawia sie rzadko, w dni odpoczynku, wolne od pracy. A więc
mamy, ktore dawkuja TV i czekoladki tylko w dni swiateczne ucza dzieci, ze sa
to rzeczy niezwykle atrakcyjne, odswietne i wspaniałe. Gdyby Wigilia byla
codzinnie to by nam sie znudziła, a tak to najwspanialszy dzień w roku, prawda?
W gruncie rzeczy osiagną rezultat odmienny od zamierzonego. Starsze dziecko,
zasiadajace przed telewizorem bedzie miało poczucie, ze jest to rzadka,
specjalna przyjemność. Wg. wszystkich teorii, a chyba i praktyki, będzie
kojarzyło sobie te najmniej porzadane zachowania z odswietnością, a więc będzie
sięgało po nie bardzo chetnie dla odprężenia.
Znacznie lepiej już byłoby pokazywac TV w dni powszednie, jako "zapchajdziure",
a w niedziele i świeta iść na atrakcyjny spacer, poczytać, pogadać, a telwizor
wyłączyć. Wtedy dla dziecka najatrakcyjniejsze będzie to, co pożądane, a nie
to, czego chcielibysmy uniknąć.
A poza tym ktos słusznie zauważył w innym wątku, że najbardziej uzależnieni od
telewizji są ludzie starzy, ktorzy w dzieciństwie telewizora na 100% nie mieli -
i nie nauczyli sie już nigdy z niego rozsadnie korzystać.
A prohibicja rozpiła całe Stany Zjenoczone.

Do Verdana

[bambo44]

Verdana:

Wiesz co, nie wiem skąd wzięłaś te "wszelkie teorie" ale według mnie to
bzdury. Na przykład masarz nie znudził się mojej żonie, mimo, że robię go jej
w tygodniu. Naszym dzieciom nie znudziło się gdy czytamy im książki, mimo, że
to też robimy w tygodniu. Nie sądzę więc, że słodycze, czy oglądanie TV
znudziłoby im się, gdyby robiły to tylko w tygodniu a nie w weekend.

Piszesz:

> Znacznie lepiej już byłoby pokazywac TV w dni powszednie,
> jako "zapchajdziure",

I tu według mnie przyznajesz się do prawdziwego motywu!!! Bardzo łatwo jest
posadzić dziecko przed telewizorem i mieć na kilka godzin spokój, lub dać mu
czekoladkę lub cukierka, żeby przestało płakać. Z tym się zgodzę. Ale nie
zgodzę się z rzekomym zdrowotnym czy wychowawczym wpływem nadmiaru czekolady
czy telewizji pod który niektórzy próbują to ubrać.

> A prohibicja rozpiła całe Stany Zjenoczone.

A to a propos czego? Czy radzisz przyzwyczajać dzieci do alkoholu poprzez
nieograniczony dostęp do niego, bo jeśli się go im zabroni, to one się potem
rozpiją?

[joanna35]

Bambo przeczytaj jeszcze raz, bo chyba nie do końca zrozumiałeś post Verdany

[bambo44]

Joanna35:

Jeśli według Ciebie nie zrozumiałem postu Verdany, to czy mogłabyś mi go proszę
wytłumaczyć? Bo ja przeczytałem go jeszcze raz, i rozumiem tak samo jak
przedtem.

[isma]

Hm. Moja 26-miesieczna corka na czekolade jest uczulona, na wiele innych
smakolykow tez, wiec problem chipsow, gum do zucia itp. odpada. Bardzo szybko
nauczyla sie, ze nie moze jesc tego, co wszyscy, a nawet jest dumna z tego, ze
na wizyty rodzinne chodzi z pudelkiem wlasnego jedzenia, i w zasadzie jest w
tym konsekwentna.

Telewizji nie ogladala do 24 miesiaca zycia wcale (my ogladamy praktycznie
tylko wiadomosci, czasem publicystyke, zazwyczaj pozno w nocy). Dzieki temu,
kiedy po wyjsciu ze szpitala musielismy regularnie wlewac w nia duze porcje
lekow, udawalo sie po wlaczeniu telewizora osiagnac efekt maksymalnego
rozdziawienia )). Teraz oglada tylko jedna kreskowke, o myszy Eckharcie, ale
tylko wtedy, kiedy ogladamy razem z nia, bo ona uwielbia komentowac to, co
widzi. Zostawiona sama wieje sprzed telewizora ;-O. Ma bajki do ogladania na
komputerze, ale szybko sie nimi nudzi. Natomiast muzyki wszelkiej moglaby
sluchac na okraglo )). Sluchac czytania tez.

Nie wiem, jak bedzie dalej, ale mnie w rodzinnym domu nauczono, ze wartoscia
jest odroznianie sie od otoczenia )). Uwielbialam... sie odrozniac. Jak
rozgryze, jak to sie Rodzicom udalo, to nie omieszkam jej tez tego nauczyc.

[melka_x]

Któraś z Was napisała, że ograniczanie słodyczy czy telewizji to najnowsza
tendencja. Ja jestem najlepszym przykładem, że to nie tak. Długo miałam
całkowity zakaz oglądania telewizji, a przez całą szkołę podstawową ta
przyjemność była mocno limitowana. Podobnie ze słodyczami.
Verdano mimo sporej sympatii dla Twojego wyważenia i zdrowego rozsądku pozwolę
się nie zgodzić z Twoją tezą o świątecznym charakterze zakazanych na co dzień
rzeczy.
Najpierw słodycze:
słodki smak jest najłatwiejszym, nie wymaga przyzwyczajenia jest akceptowany
niemal od pierwszego razu. Jeśli nie będziesz dziecku dawać słodyczy, jest duża
szansa, że "nie nauczy się" tego. Owszem, w pewnym momencie spróbuje z
ciekawości, bo podpatrzyło u rowieśników, ale nie nauczone tego wcześniej, za
to nauczone innych smaków, najprawdopodobniej nie będzie za słodyczami tak
przepadać jak dzieci, które dostawały je jeżdząc jeszcze w spacerówkach.
Telewizja:
brak kontaktu z telewizją małemu dziecku w żaden sposób nie zaszkodzi. Dziecko
nie wiedząc co to telewizja nie będzie za nią tęskniło. Natomiast jedno nie
ulega wątpliwości - im mniejsze dziecko, tym telewizja jest bardziej szkodliwa.
Małe dziecko nie jest w stanie przetworzyć wszystkich bodźców jakie dostarcza
mu TV (przystosowane do tempa i możliwości najmniejszych teletubisie są tu
wyjątkiem). Nadmiar nie przetworzonych, nie zinterpretowanych sygnałów z
otoczenia wzbudza niepokój. Jeśli takie sytuacje się powtarzają dziecko może
mieć problemy ze snem, koncentracją, nadpobudliwościa lub w drugą stronę:
wycofaniem. Nie twierdzę, że to będa problemy w dużym nasileniu i nie zamierzam
dramatyzować, ale sporo badań potwierdza związek między czasem oglądania
telewizji, a faktem, że dziecko jest mniej spokojne, lub ma gorsze wyniki w
szkole, bo nie potrafi się odpowiedno skupić. Małe dziecko poznaje świat przez
powolne, ale systematyczne rozpoznawanie i interpretowanie sygnałów z otoczenia
na zasadzie: to szczebelek z mojego łóżeczka, to miś, to butelka, to mama, to
jej głos, te słowa znam, a tych nie, te zdania rozumiem, a tych nie, mama się
śmieje - dobrze, płacze - źle, a ten hałas który teraz słyszę co on znaczy? I
czy on jest dobry, czy mam się bać? Na takim etapie rozwoju telewizja jest
czymś w rodzaju karabinu maszynowego z bodźcami.

I podobnie jak ze słodyczami, telewizja jest "najłatwiejszą" rozrywką. Dobrze
jest dziecko najpierw nauczyć czerpać przyjemność z czytania (właściwie
słuchania) książek, a dopiero póżniej zaznajomić je z TV.

Jeśli ktoś będzie chciał mi powiedzieć, że nie takie to łatwe w praktyce, to
polemizować nie będę))

[wana]

Hej!
Ja to przeszłam przy mojej sześciolatce - nie ma sensu zabraniać czegoś na
amen, bo urok zakazanego owocu jest ogromny. Raczej myślę że trzeba
zachować "złoty środek", tj. dać dziecku spróbować, ale pokazywać, że są inne
rzeczy, n ie tylko czekolada, ale i owoce, nie tylko telewizja, ale i książki,
itp. Dziecko czekolady i tak spróbuje, może mieć do nas potem pretensje, że coś
tak pysznego mama przed nim ukrywała. Tak samo jest z telewizją. Moja córa
soróbowała czekolady i... bez rewelacji. Czasem zje, ale woli inne rzeczy.
Jakbym jej zabraniałą, szukałaby okazji do jedzenia jej. Lubi bajki, jakieś
ogląda, ale gdybym jej zabraniała, czy gdybyśmy telewizora nie mieli, to
siedziałąby u koleżanek i oglądała.
Złoty środek to jest to!
Pozdrawiam
wana

[joasiiik25]

"Rzeczpospolita": Śmiejące się żelki i pożywne batoniki każdego dnia wabią
najmłodszych tuż przed dobranocką. Reklam adresowanych do dzieci jest coraz
więcej! - alarmują rodzice.

"Rzeczpospolita" sprawdziła to. W ostatnim roku liczba reklam dziecięcych w
telewizjach wzrosła o ponad jedną trzecią. Od kilku tygodni bloki programowe
dla najmłodszych w telewizji publicznej są przerywane spotami. Trzeba zaostrzyć
przepisy - twierdzą specjaliści.

"Należy wprowadzać regulacje ograniczające nadawanie reklam kierowanych do
najmłodszych oraz nakładać kary na tych, którzy ich nie respektują" - mówi
Maria Braun-Gałkowska, profesor psychologii, autorka wielu badań nad wpływem
reklamy na dziecko.

Reklamy w dziecięcym bloku programowym to typowy przykład omijania prawa, pisze
gazeta. Nie przerywa się reklamą filmu czy programu - co w telewizji publicznej
jest zabronione - ale blok programowy, w którym są np. dwa krótkie filmy.

Ponadto w ostatnim czasie we wszystkich stacjach telewizyjnych gwałtownie
wzrosła emisja reklam adresowanych do dzieci. "Przez 9 miesięcy tego roku ilość
reklam telewizyjnych i billboardów sponsorskich adresowanych do dzieci w
porównaniu z tym samym okresem w 2003 roku zwiększyła się o 36 procent. Czas
emisji w sekundach wzrósł o 38 procent" - mówi Edyta Łyszkowska z AGB Polska,
firmy badającej rynek reklam telewizyjnych w Polsce. Dane te dotyczą firm
najczęściej reklamujących w stacjach telewizyjnych zabawki, kosmetyki oraz
żywność i napoje dla dzieci.

O tym, w jaki sposób reklama działa na dzieci, najlepiej wiedzą rodzice. Według
CBOS prawie 90 procent respondentów twierdzi, że z powodu reklam dzieci często
wymuszają na rodzicach zakup towarów, na które ich nie stać. Dwie trzecie jest
przekonane, że dzieci, oglądając reklamy, nabierają mylnego wyobrażenia o
świecie.

Dzieci oraz młodzież do 18. roku życia są liczącą się grupą konsumentów, w
Polsce 9-milionową, o coraz większej sile nabywczej. Z badań francuskich
wynika, że młodzi konsumenci wywierają wpływ na prawie 50 procent decyzji
dotyczących zakupów w gospodarstwach domowych (ubrania, żywność, artykuły
szkolne, zabawki), a w odniesieniu do niektórych produktów (np. w dziedzinie
informatyki, spędzania czasu wolnego, kupna samochodu) mają wpływ jeszcze
częściej - na 70-80 procent.

[adsa_21]

Moj synek ma 16 miesiecy. Czekolade mu daje (ale malo), zazwyczaj kupuje mu
Kinder Niespodzianke. Uwazam ze slodycze(w niewielkich ilosciach) sa potrzebne.
Telewizje tez oglada i to sporo, ale staram sie mu ja ograniczac. Obowiazkowa
jest bajeczka na dziendobry(Jedyneczka) i Dobranocka..bez tego ani rusz

[evee1]

Melka:
> Najpierw słodycze:
> słodki smak jest najłatwiejszym, nie wymaga przyzwyczajenia jest akceptowany
> niemal od pierwszego razu. Jeśli nie będziesz dziecku dawać słodyczy, jest
duża
> szansa, że "nie nauczy się" tego. Owszem, w pewnym momencie spróbuje z
> ciekawości, bo podpatrzyło u rowieśników, ale nie nauczone tego wcześniej, za
> to nauczone innych smaków, najprawdopodobniej nie będzie za słodyczami tak
> przepadać jak dzieci, które dostawały je jeżdząc jeszcze w spacerówkach.
No, ja nie wiem, nie wiem ). Moja mama mi jako pulpecikowi slodycze (i nie
tylko) dozowala bardzo ostroznie co bym sie nie roztyla, co niestety nie
uchronilo mnie przed miloscia do slodkosci ). Moj maz nigdy nie mial nic
ograniczanego, a slodycze moglyby dla niego praktycznie nie istniec. Czasami az
sie dziwie, ze na cos slodkiego ma ochote.
Co do moich dzieci, to moglyby one pozrec tony slodyczy, a nigdy w nie slodyczy
nie pchalam, raczej wrecz przeciwnie. Staram sie ich uczyc, ze nadmiar szkodzi
i wiecej chyba nie jestem w stanie. Nie sadze, aby milosc do slodyczy w ogole
byla zalezna od tego co sie je w domu jak sie jest dzieckiem. Najwyzej potem
czlowiek uczy sie zasad dobrego zywienia i wedlug nich postepuje (albo i nie),
co nie oznacza, ze nagle przestaly mu slodycze smakowac. Moze ma mniejsza
potrzebe, ale to nie jest tak, ze moje uczucie do czekolady nagle zmienia sie
w podobne do tego, ktore mam dla cynaderek (ktore dla mnie sa czyms absolutnie
nie do przelkniecia) i juz jej nigdy nie chce tknac.
Chipsow w ogole nie jemy, wiec musze cierpiec, jak sie dzieci nazra w gosciach,
bo potem spedzam upojna noc w lazience trzymajac za brzuchy i glowy
wymiotujacych pociech. No, ale niech sie ucza, ze co za duzo, to nie zdrowo.

Telewizje tez dozuje i wybraly sobie jeden program, ktory ogladaja i to
wymiennie z komputerem, ktory traktuje jako tej samej kategorii co telewizja.
Albo jedno, albo drugie. No i od czasu do czasu rodzinnie ogladamy Shreka ).
Z zasady wyrzucam towarzystwo do ogrodka, na rower, czytac ksiazki albo
rysowac/kleic itp. Ale mam szczescie, bo mam dzieci ruchliwe, ktore lubia
aktywne zabawy, co im pewnie na zdrowie wyjdzie. Nie zawsze co prawda chca i
czasami jestem "ta okropna mama, co nie pozwala ogladac telewizji", ale trudno.

[melka_x]

> No, ja nie wiem, nie wiem ). Moja mama mi jako pulpecikowi slodycze (i nie
> tylko) dozowala bardzo ostroznie co bym sie nie roztyla, co niestety nie
> uchronilo mnie przed miloscia do slodkosci ).

Evee napisałam, że jest duża szansa, a nie pewność)). Poza tym to nie jest
tylko kwestia słodyczy, do słodkiego smaku przyzwyczaja także dosładzane mleko,
a niestety większość dostępnych u nas jest właśnie dosładzana.

> czasami jestem "ta okropna mama, co nie pozwala ogladac telewizji"

Ja też uważałam, że moi rodzice są okropni, a dziś jestem bardzo im
wdzięczna. Między innymi dzięki zakazowi, a później ostremu limitowaniu TV
bardzo dużo czytałam, co potem zaprocentowało mi w szkole i co pośrednio
procentuje mi i dziś, także (choć nie tylko) w zawodzie, w bardzo wymiernym
znaczeniu.

[bambo44]

No dziewczyny przekonałyście mnie. Hulaj dusza z czekoladą i telewizją, nie ma
czym się martwić. Nareszcie dowiedziałem się co jest zgubne:

Re: uśmiechnięte kanapeczki na śniadanie ?

______________
Jestem tatą

nie robmy afery....

[kasiacs]

bambo chyba chcesz zrobic afere bez powodu.
To ze ktos zrobi "usmiechniety obiad" po ktorym pozwoli dziecku na zjedzenie
jednej kostki czekolady a wieczorem pozwoli mu ogladnac 10 minutowa bajke to
nie oznacza ze jest zlym rodzicem.
Pomysl o dzieciach ktore sa zaniedbane, bite, niekochane, niechciane itp. a
potem szukaj zla w postepowaniu wypowiadajacych sie dziewczyn.
K.

[bambo44]

Hej, Kasiacs:

Odpowiedziałem Ci już na wątku o kanapkach, ale uważam, że zasługujesz też na
odpowiedź tutaj. Wojny nie udało mi się wywołać. Mój post nie był skierowany
przeciwko Tobie. Zabawne jedynie wydało mi się zestawienie pomysłu z
psychoanalitykiem i otyłością z wypowiedziami niektórych mam w tym wątku.

> To ze ktos zrobi "usmiechniety obiad" po ktorym pozwoli
> dziecku na zjedzenie jednej kostki czekolady a wieczorem
> pozwoli mu ogladnac 10 minutowa bajke to nie oznacza ze
> jest zlym rodzicem.

Zgadzam się w stu procentach z Twoją wypowiedzią. Wierzę też jednak w opinie,
że zachowania jeśli chodzi o żywienie i styl życia ukształtowane za młodu,
często pozostają nam na resztę życia. Tak samo otyłość. Stąd taka moja
fascynacja przykładem z psychoanalitykiem i otyłością. Myślę, że Mamaaga99,
która ten przykład wymyśliła, w bardzo trafny i dowcipny ujęła sedno sprawy.

Dzięki za wyważoną i pełną rozsądku odpowiedź. Pozdrawiam,


PS.

A w poprzedniej mojej wiadomości link był do całego wątku, podczas gdy chodziło
mi o tę jedną tylko wypowiedź z psychoanalitykiem. To był błąd. Prawidłowy
(miejmy nadzieję) link jest tutaj:

Re: uśmiechnięte kanapeczki na śniadanie ?

______________
Jestem tatą

[kasiacs]

Dzieki rowniez
Przyklad z psychoanalitykiem jest faktycznie zabawny
Pozdrawiam
K.