Posypałam się

[maribel2]

To nie było planowane. Dzieci powiedziały mojej mamie, że jestem chora, bo biorę leki. Przyszła i zapytała co mi jest. Spojrzałam jej w oczy i powiedziałam wszystko, że jestem pod opieką psychiatry, że mam zdiagnozowany
cPTSD, że jestem bulimiczką. Zapytałam dlaczego nie reagowała kiedy byłam wykorzystywana seksualnie przez jej szwagra i sąsiada, które trwało ponad pięć lat, dlaczego odwracała oczy, kiedy na jej oczach szwagier wpychał rece pod bluzkę,dlaczego nie wezwała pomocy po próbach samobójczych, dlaczego nie widziała pociętych rąk. Dlaczego stawiała wymagania jak z kosmosu, które spełniałam. Dlaczego w alkoholowym domu była przemoc. Odpowiedź była krótka... wyszła bez słowa.

[szalona-matematyczka]

Typowa reakcja dla sprawcow przemocy. Trzymaj sie!

[szalona-matematyczka]

P.S. Piszesz, ze jestes pod opieka psychiatry, bierzesz leki - to dobrze. A masz pomoc psychologa,.psychoterapeuty, lub chociaz mozliwosc pogadania z kims zaufanym (przyjaciolka, krewna, moze telefon zaufania)?

[maribel2]

Tak. Znalazłam specjalistów z najwyższej półki. Dla przyjaciółek jestem normalną z poczuciem humoru.

[brenya78]

Trzymaj się.

[mirmunn]

Przytulam
Dobrze, że znalazłaś siłę i jej to powiedziałaś
To wielki krok.
Dasz sobie radę. Dobrze, że jesteś pod opieką lekarza.

[mirmunn]

A o matce nie myśl. Zamknij te drzwi

[znowu.to.samo]

Dokładnie. Współczuj jej, może nawet przebacz jeśli jesteś w stanie......może po prostu nie umiała być jak prawdziwa matka. Takich jak ona jest wiele....

[lot_w_kosmos]

Współczuję Ci.

[beverlyja90210]

Przytulam mocno, współczuje i życzę dużo siły na matkę nie licz.

[karme-lowa]

Bardzo mi przykro, przytulam Cię mocno❤.

[ciszej.tam]

Współczuję.
Ale to typowe.

Moja też uciekła przed konfrontacją, przyjaciółki matka która sama ją świadomie zostawiła z pedofilem jeszcze wygrazala przez telefon przy próbie konfrontacji.

Gdyby była inna to by się i wtedy inaczej zachowała, jest jaka była.

Przytulam.

[mirmunn]

Jesteś bardzo dzielna.

[hrabina_niczyja]

Koszmarne. Nie wiem co powiedzieć, tu się chyba nie da nic powiedzieć. Dobrze, że jesteś pod opieką psychiatry, leczysz się. Dobrze, że jej wygarnęłaś, nie wiem czy przemysli, wróci, przeprosi. Ale to nieważne, jakkolwiek by się teraz nie zachowała to wygarnęłaś jej, a to ważny krok. Trzymaj się, składaj do kupy, przytulam i pomyślę o tobie ciepło.

[ginger.ale]

Serce się ściska przy samym czytaniu
Jesteś b.dzielna, stawiłaś jej czoła.
Mam nadzieję, że masz z kim pogadać.
Trzymaj się, przytulam.

[maribel2]

Nie mam z kim porozmawiać. Jedyne osoby, które o mnie się troszczą i pomagają, to mój psychiatra, psychoterapeuta i ginekolog.
Od męża alkoholika odeszłam.

[sofia_87]

To pisz tutaj gdy potrzebujesz.
Może są także w Twojej okolicy spotkania osób z podobnymi problemami. Spróbuj.
Trzymaj się.
O matce zapomnij, ja interesuje jej dobre samopoczucie, a nie Twoje

[maribel2]

Dziękuję dziewczyny za słowa wsparcia. Wypowiedziałam to ze spokojem, w zgodzie z sobą. I tak jakoś łatwo.

[mirmunn]

Teraz będzie już tylko lepiej. Zabiłaś potwora, który cię niszczył od środka
. Z traumy powoli wyjdziesz.

[snakelilith]

To pomyśl teraz, że to ogromny krok w stronę psychicznego zdrowia. Wreszcie wywaliłaś z siebie to, co cię tyle lat dręczyło i powiedziałaś to osobie, która w dużym stopniu jest za tą sytuację odpowiedzialna. Niezależnie teraz od jej reakcji, ty przestałaś się z tym kryć, wyszłaś z roli ofiary czekającej na pomoc matki i zaczęłaś aktywnie i samodzielnie dbać o swoje interesy. To duży sukces. Doceń to i pochwal za to samą siebie.

[stara_i_brzydka]

Dzielna jesteś. Zrobiłaś to,co należało zrobić. Czy jesteś w terapii?

[mae224]

Trzymam kciuki.

[anika772]

Powiedzieć coś takiemu matce, to krok milowy w Twoim leczeniu. Brawo, dobrze że to zrobiłaś, dobrze, że powiedziałaś jej to w oczy.
Myślę, że dobrze byłoby całkowicie zerwać kontakt, przynajmniej na czas leczenia.
Trzymaj się.

[piesiedwa]

Trzymaj sie kochana. Jestes silniejsza niz myslisz. Nie oczekuj od matki zdrowej reakcji.

[abecadlowa1]

A ja myślę, że zaczynasz się składać, a nie sypać.
Mam ciarki na plecach po przeczytaniu Twojego postu, ale nie z powodu ogromu cierpienia którego doznałaś, tylko z podziwu dla Twojej siły.
Życzę Ci żebyś już niebawem mogła żyć lekko, spokojnie, bezpiecznie i radośnie, bez tego ciężaru.

[vasaria]

Bardzo mocno trzymam za ciebie kciuki. Za początek ku poskładaniu się. Wierzę , że będzie dobrze .

[asfiksja]

Nie posypałaś się tylko robisz postępy w terapii (bo już byłaś w stanie jej to powiedzieć).

[berdebul]

Byłaś bardzo dzielna, że jej to powiedziałaś!

[nutella_fan]

Moja też nie odpowiedziała na zarzuty, uniknęła konfrontacji, do której po tylu latach wreszcie nabrałam odwagi. Nie odpowiedziała na smsy, telefon milczy. Przytulam cię.

[alina460]

Gratulacje! Jesteś super silna i wyraźnie idziesz ku lepszemu. Jesteś na jak najlepszej drodze. Widać, że leczenie przynosi Ci skutki. Byłaś bardzo odważna. Dobrze, że potrafiłaś powiedzieć to mamie. To oczyszczające. Wasze relacje teraz w Twojej mamy rękach. Przytulam i podziwiam Cię za odwagę.

[nangaparbat3]

Nie posypałaś się, na odwrót, znalazłaś w sobie moc i użyłaś jej.

[bei]

Jestes bardzo silna, dobrze, ze jej wygarnęłaś, matka to strasznie słaby człowiek, może kiedys znajdzie odwagę by chociaż przepraszam powiedzieć. Mam zaszklone oczy. Jeszcze będzie wspaniale!

[znowu.to.samo]

Pamiętaj że to co było, minęło i już nie wróci. Ważne jest tylko to co przed nami...

[maribel2]

Może macie rację. Może to siła, to odwaga walki o siebie, to odwaga mówienie prawdy, nazywania zła złem. Stanęłam po swojej stronie.

[znowu.to.samo]

Najważniejsze co to zrobić tym przeszłym zdarzeniom jakby pogrzeb w sobie, nie wracać do nich już więcej, nie przywoływać jak tylko się da, patrzeć tylko do przodu....

[lilia-anna]

Bardzo Ci współczuję i przytulam serdecznie.