zniszczony testament

[basiastel]

Jesteś jedyną wnuczką? Wujek nie ma dzieci?

[bergamotka77]

Ty jesteś zdrowa na umyśle? Bombelek niech pracuje i studiuje a nie umierającą babcię będziesz męczyć o spadek. Co za ludzie...

[m_incubo]

To przecież nie chodzi o przesłuchanie babci w sprawie spadku. Nawet mniejsza o to mieszkanie. I nawet mało istotne jest to, komu bardziej "należy się" mieszkanie, autorce czy jednak jej matce.
Darcie na strzępy testamentu zdemenciałej staruszki i krokodyle łzy z tego powodu lane przez matkę autorki... Bo owszem, to są krokodyle łzy.
Nic dziwnego, że ona czuje się podle, bo zachowanie obojga, matki i wuja, było właśnie podłe.
Czy naiwne było przekonanie autorki, że skoro coś obiecano, to nikt w rodzinie nie wykręci takiego numeru? Cóż, nawet więcej niż naiwne, bo swoją matkę przecież zna nie od dziś.
Autorka została okradziona bardziej ze złudzeń, niż z majątku, a to chyba boli bardziej.

[brenya78]

"Autorka została okradziona bardziej ze złudzeń, niż z majątku, a to chyba boli bardziej."

Nie została okradziona z żadnego majątku bo nigdy żaden majątek do niej nie należał.

[m_incubo]

To prawda, do matki również jeszcze nie należy, babcia jeszcze jest ciepła 🤷🏻‍♀️

[premeda]

O spadek umierającą babcię to własne dzieci męczą, a nie autorka. Ja mam krótki lont, więc w krótkich żołnierskich słowach powiedziałabym matce co czuję i jak się wobec mnie zachowała. I zajęła bym się budowaniem prawidłowej relacji z własnymi dziećmi.

[wena-suela]

Brawo Berga, podpisuję się pod tym.

[dwa_kubki_herbaty]

Ogólnie ty nie masz nic, mieszkanie idzie na dzieci babci, czyli jak rozumiem wujka i twoją matkę.
Przykre ale lepiej teraz to przełknąć i isć dalej.

[wena-suela]

Babcia odzyskała rozsądek. Nie rozumiem tego pomijania własnych dzieci i obdarowywania kolejnego pokolenia.Iinstytucja zachowku służy częściowemu zapobieżeniu tej, co tu dużo mówić, niesprawiedliwości. Wujek już nie musi występować o zachowek. A matka nie wiem dlaczego chce ci oddać swoją część. Zapamiętaj to sobie dobrze i tez nie kombinuj ze spadkiem tylko zostaw dzieciom Bo im się należy, a nie wnukom.

[pepsi.only]

Przeczytałam do pewnego momentu, i zaliczyłam opad rąk.
Najbardziej zaskoczyła mnie twoja hojność i jednocześnie chciwość twojej mamy
( odnoszę się do tego, że oddałaś część spadku po tacie swojej mamie, a ona to wzięła, i teraz chce cię pozbawić spadku po babci, i ty jeszcze opłacasz opiekę nad babcią, a przecież i matkę, i wujka, stać na zapewnienie płatnej opieki )
Dalej sobie odpuszczam- to co przeczytałam już mi wystarczyło.

Ja radziłabym ci machnąć ręką na to co się dzieje między babcią i jej dziećmi.
Babcia może jeszcze piętnaście razy zmieniać zdanie, może być manipulowana tak przez syna, jak i córkę , babcia może chcieć zabezpieczać swoje dzieci. itd. Ty i tak jesteś daleko, i nie masz na to wszystko wpływu i żadnej kontroli.
Byłabym ponad to- niech kiszą się we własnym sosie.
I zajęłabym się swoim potomstwem! Masz obowiazek wobec swoich dzieci, do licha. (A babcią niech sie zajmują dzieci babci, ty nie masz tu żadnego obowiazku)
Dlatego już ani złotówki /euro nie dałabym na opiekę na babcię. Ani mamie nie dałabym już nigdy wiecej pieniądzy. I począwszy od dnia dzisiejszego każdy pieniądz odkładałabym na studia swoich dzieci.
Ja tak bym zrobiła.

Przemyśl to.

Żeby nie było, ja cię rozumiem, naprawdę, zwłaszcza twoje zdenerwowanie i rozżalenie.
U mnie też zaczyna się dzielić skórę na niedźwiedziu, i też od dzieciństwa miałam wiele obiecane, i jeszcze (formalnie) NIC nie dostałam, a mimo to zostało mi wypomniane to milion razy: ile ja zawdzięczam, z ilu rzeczy korzystam, ile dostanę- przeliczone zostało na prawo i lewo ile dostane,
Ostatnio wybrzmiało: mam dość, już niczego nie chcę! Radzę sobie i nie muszę korzystać dziś, ani w przyszłości z tego. Już niczego nie chcę, nie oczekuję, udławcie się tym wszystkim, cokolwiek to jest.
Więc bardzo doskonale cię rozumiem.
I jeszcze dopiszę:
jak to wreszcie powiedziałam wprost, co myślę o korzystaniu z wspólnego dobra i ewentualnym przyszłym spadku, i że mam to wszystko w dudzie, to nareszcie mi ulżyło. Ulżyło mi jak cholera. I nie uwierzysz, tak naprawdę zabiłam im ćwieka, bo.... tadam.... wytrąciłam im argumenty, zabrałam im coś, czym mną próbowano sterować, i wywierać na mnie presję w przeróżnych sytuacjach, sytuacjach oczywiście nie związanych z przyszłym ewentualnym spadkiem.
Także tak.
Myśle sobie, co będzie, to będzie. Przyszłość pokaże. I niech nasi bliscy żyją nam długo i w zdrowiu.