Senior odmawia opieki

[tiffany_obolala]

Jest bardzo podobny wątek, ale tam mogą być różne rady ze względu na wątkodajkę.

Jest sobie senior z początkami demencji, zdaniem rodziny zdecydowanie potrzebuje pomocy, zdaniem seniora - wcale. I o ile można przymknąć oko na rosnąćy nieporządek w mieszkaniu (ewentualnie ogarniać je samemu raz w tygodniu), to już zdarza się dość regularnie przypalanie obiadu (ale np. diety pudełkowej się senior "brzydzi"), pomyłki w lekach itd. I grubsze sprawy, np. senior w swojej opinii wciąż jest dobrym kierowcą i nie widzi powodu, żeby rezygnować z własnego auta, jednocześnie potrafi się tym autem zgubić, ale zdecydowanie odmawia zainstalowania apki śledzącej w telefonie czy noszenia przywieszki z gps na ubraniu.
Już kilka razy zdarzyło się, że trzeba było w trybie nagłym przerywać swoje zajęcia (np. urywać się z pracy), bo seniora zgarnęły służby czy obcy ludzie zauważyli, że coś jest nie tak.
Ale opieka nie, bo nie. Ani rodzinna, ani tym bardziej obca. Zamontował zamek, który da się otworzyć tylko od środka, i zwyczajnie nikogo nie wpuszcza, jeśli sobie nie życzy.

[kaka-llina]

To nie są poczatki demencji to juz jest demencja. Powinien mieć zabrane prawo jazdy. Czy ma w ogóle diagnozę? (nie znam się, nie wiem jak to w Polsce działa, ale z tego co opisujesz to ja mam seniorów z zdiagnozowana demencja juz od wielu lat i radza sobie lepiej niz ten twój opisany i nie, zdecydowanie nie prowadzą samochodów)

[szarmszejk123]

To nie są początki demencji, to jest już stan dość zaawansowany. I lepiej nie będzie, niestety.
Co do reszty, niestety nie pomogę.

[madami]

Polskie prawo mówki, że nic nie możesz zrobić w takiej sytuacji - nie jest ubezwłasnowolniony więc ma prawo do wszelkich odpałów.
Ja osobiście wykupiłabym w jego imieniu porządną polisę OC by uniknąć potem ciagania rodziny po sądach gdy uszkodzi komuś mienie ( spali itp.)

[szare_kolory]

A wyjaśnij, w jakim zakresie rodzina miałaby odpowiadać za czyny dorosłego, nieubezwłasnowolnionego człowieka?

[mikams75]

rodzina odziedziczy dlugi. A zanim odziedziczy nie bedzie miala sumienia i jak senior bedzie splacal szkody, bedzie mial mniej kasy na zycie, leki, to bedzie zapewne pomagac

[3-mamuska]

mikams75 napisała:

> rodzina odziedziczy dlugi. A zanim odziedziczy nie bedzie miala sumienia i jak
> senior bedzie splacal szkody, bedzie mial mniej kasy na zycie, leki, to bedzie
> zapewne pomagac

To odrzuci spadek.
A jak senior madrzejszy nich spłaca sam.

[madami]

Jeżeli senior spowoduje duże szkody materialne - będzie miał długi (chyba ze dysponuje dużym majątkiem by je spłacić) - nie spłaci? Dług odziedziczy rodzina.

[szare_kolory]

Dziedziczy, jeśli przyjmie spadek. Spadek zaś można odrzucić.

[koronka2012]

Zanim jeszcze cokolwiek odziedziczy, to dotknie ich odczuwalnie kwestia opieki. To ogromne koszty

[jkl13]

Dopóki nie jest ubezwłasnowolniony, nic nie zrobisz. Złóż wniosek do sądu, te sprawy i tak trwają długo, a z seniorem lepiej nie będzie. Z tego co opisujesz senior nie tylko wymaga opieki, ale wręcz nie może mieszkać samodzielnie.

[daniela34]

Jak przedmówczynie - to nie jest żaden początek.
Dopóki nie będzie ubezwłasnowolnienia to bez współpracy seniora nic nie zrobicie. Składałabym wniosek, bo to i tak potrwa.

[71tosia]

Złożyłam i co z sądu dostałam pismo po pol roku ze potrzebne wyniki badan psychiatrycznych i neurologicznych. A na takie badania starsza osoba się nie zgadza, by je wykonać bez zgody seniora potrzebne ubezwłasnowolnienie i koło się zamyka.

[volta2]

wniosek o badania bez zgody, na wniosek sądu może?

[71tosia]

Może (następne wiele miesięcy?) na razie sąd przysłał krótkie pismo ze oddała wniosek z powodu braku specjalistycznych badan

[nick_z_desperacji2]

Ogólnie "trochę" dziwne, z punktu widzenia rodziny i sąsiadów, którym może zjarać mieszkanie, dramat. Współczuję, że się trafił taki beton.

[cegehana]

Jeśli negocjacje rzeczywiście nic nie dają postarajcie się o ubezwłasnowolnienie. Jeśli w sprawę są zaangażowane służby, świadkowie, to myślę, że są szanse.

[jottka]

ogólnie się zgadzam, ale czasami bywa tak, że deficyt witamin, przede wszystkim z grupy B, daje efekty jak przy rozhulanym alzheimerze - tzn. senior zaniedbuje posiłki, je batonika dziennie albo zupkę chińską, jak sobie przypomni, no i mamy dezorientację, gubienie się w mieście, pełen pakiet. ale bez badań nic się nie da powiedzieć, a przypuszczam, że senior wizytom u lekarza niechętny? ale może jakoś na rozszerzone badanie krwi dałby się namówić?

co do reszty, fakt, nie jest ubezwłasnowolniony i póki nie stanie się coś, co pozwoli działać osobom trzecim, nic nie zrobisz. ale popytałabym policji, czy jest jakiś sposób na odebranie mu prawa jazdy.

[afro.ninja]

Przed sprawa sądową i tak trzeba mieć opinie lekarza. Także wizyta seniora nie ominie. Może to i nie otępienie, ale to stwierdzi lekarz.

[bistian]

jottka napisała:

> ogólnie się zgadzam, ale czasami bywa tak, że deficyt witamin, przede wszystkim
> z grupy B, daje efekty jak przy rozhulanym alzheimerze - tzn. senior zaniedbuj
> e posiłki, je batonika dziennie albo zupkę chińską, jak sobie przypomni, no i m
> amy dezorientację, gubienie się w mieście, pełen pakiet.

Tak może być również przy innych niedoborach, a wystarczy, że ktoś mało pije wody, bo nie ma łaknienia, wskutek tego ma takie nagłe pogorszenia, a za chwilę już jest dobrze. Potem przyjeżdża karetka, a senior się dziwi, do kogo? Bo przecież u niego jest wszystko w porządku.

[volta2]

z tym piciem może coś jest na rzeczy,
facet ma problem z prostatą, więc przed wyjściem ogranicza picie, żeby go na mieście nie przypiliło. wychodzi, traci wodę, i ma problem z przewodzeniem...

[ixiq111]

tiffany_obolala napisała:

> I grubsze sprawy, np. senior w swojej opini
> i wciąż jest dobrym kierowcą i nie widzi powodu, żeby rezygnować z własnego aut
> a, jednocześnie potrafi się tym autem zgubić,

Czyli jest niebezpieczny dla siebie i innych.
Znam takich. Do tego czują się bezkarni, bo "w tym wieku mnie nie zamkną".

Proponuję skutecznie schować kluczyki do samochodu.

[mava12]

>Proponuję skutecznie schować kluczyki do samochodu.

dopiero co był wypadek, gdzie 83-latek jechał eSką pod prąd i doprowadził tym do zderzenia. A na eSkach prędkości spore...
Dzis to strach wsiąść do samochodu bo jak nie naćpany małolat to starzec z demencją, obok.

[afro.ninja]

Ubezwłasnowolnienie!
Poczytaj o tym, bo to nie jest trudna procedura.

A kluczyki, zwyczajnie zabrać.

[raczek47]

Dokładnie. Przecież może zabić innych ludzi.

[71tosia]

To jest w polskich warunkach bardzo trudna procedura - nie próbowałaś to nie wiesz.

[asia_i_p]

Trudna nie jest tak bardzo, ale po pierwsze, trwa do dwóch lat, a po drugie potem należy rozpocząć drugą procedurę w celu ustalenia opiekuna i modlić się, żeby w okresie pomiędzy tymi dwoma rozprawami nie stało się nic wymagającego decyzji (bo senior nie może jej podejmować już a nikt inny jeszcze).

[trampki-w-kwiatki]

Może. Sąd.

[aqua48]

Po pierwsze zabrałabym seniorowi dowód rejestracyjny i kluczyki do auta. Po drugie kupiła czujnik czadu/dymu. Po trzecie próbowała przemówić do rozsądku z tym zamkiem opowiadając podczas każdej wizyty o staruszkach którzy leżeli we własnym domu cztery dni po upadku i złamaniu nogi. Po czwarte ubezwłasnowolnienie czas załatwiać. ale skoro kontaktuje - wie jak się nazywa i gdzie mieszka itp, to będzie trudno.

[71tosia]

Do ubezwłasnowolnienia sądowego potrzebne sa badania psychiatryczne, by na takie badania zabrać trzeba ubezwlasnowolnic, bo inaczej oporu starszej osoby nie da się pokonać inaczej. I cykl się zamyka.

[aqua48]

A nie można do domu wezwać lekarza na te badania?

[feniks_z_popiolu]

Można. Taka była procedura przy ubezwlasnowolnieniu teściowej. Lekarz z wizytą domową i byl arkusz oceny poszczególnych zachowań skla chyba 1-10. Z tym że był to lekarz rodzinny z przychodni

[feniks_z_popiolu]

*skala

[71tosia]

Psychiatry i neurologa niby na podstawie czego mieli by wydac zalecenie o ubezwłasnowolnieniu? Kilkuminutowej obserwacji w warunkach domowych czystego co im relacjonuje rodzina? Ubezwlasnowolnienie to poważna decyzja i sąd potrzebuje poważnej opinii.

[aqua48]

Nie psycholog ani neurolog wydają decyzję o ubezwłasnowolnieniu tylko sąd. Na podstawie wniosku rodziny oraz opisu lekarskiego wywiadu z pacjentem. Dodatkowo sąd wysyła swojego biegłego do oceny sytuacji.

[71tosia]

sąd oddalił wniosek rodziny bo do wniosku nie załączono wyników badan neurologiczno-psychiatrycznych

[aqua48]

To trzeba wezwać neurologa, psychiatrę do domu, albo napisać że senior odmawia poddania się dobrowolnie badaniom i rodzina prosi o przymusową konsultację medyczną ponieważ jego zachowanie zagraża jego albo cudzemu bezpieczeństwu.

[71tosia]

Dziękuje za rady, oczywiście w piśmie do sądu była taka informacja, to był jeden z głównych argumentów - starsza osoba odmawia leczenia. Psychiatra w domu - już pisałam. Naprawdę nie jest to takie proste jak się wydaje - ubezwłasnowolnić kogos, No i w polskich warunkach trwa wieki, raczej starsza osoba umrze niż doczeka wyroków sądu.

[71tosia]

Współczuje, wyglada jak opis mojego seniora na szczęście zepsuł się samochód i rodzina odmówiła pomocy w naprawie wiec ten problem mamy z głowy. Może „zepsujcie” cos by samochodu nie można było uruchomić? Po walkach udało się odłączyć gaz w mieszkaniu i działa tylko kuchenka mikrofalowa.

[pupu111]

Obecnie chyba każdy model kuchenki ma czujniki które w razie wypływu gazu bez płomienia, odcinają gaz. Działa to bardzo skutecznie bo sprawdzałam . Mozna tez kupic kule gaśnicza w razie jakby doszło do zaprószenia ognia, taka kula wybucha i rozpryskuje pianke gaśnicza wokoł. Mam osobę w rodzinie, co funkcjonuje podobnie, a mozliwe ze duzo gorzej, bo zdarza się jej przewrócic i ma problem zeby wstac (rzadko się to działo, chyba jak jej spadł cukier), i nawet nie udało jej sie uzyskac zadnych swiadczen, jak składała o stwierdzenie niemoznosci samodzielnej egzystancji, rzecznik ja uzdrowił. Chyba nie ma żadnych szans na ubezwłasnowolnienie, nie wiem zreszta jak to mozna robic komus na stare lata, ja bym z taka rodzina zerwała kontakt. Jak się gubi tylko jezdzac samochodem to może jest kwestia czego innego, np. bardziej wzroku niz dezorientacji. Pomysł z psuciem auta tez genialny, najlepiej jak go jednak da radę uruchomic i bedzie przez usterke miał wypadek.

[71tosia]

Większość starszych (młodszych tez) osob nie będzie w stanie naprawić samochodu samodzielnie chyba ze to jakiś model małego fiata z lat 80tych. Po drugie - owszem nowoczesne kuchenki odcinają gaz gdy nie msa płomienia ale u nad to był problem zwęglenia gotujących sie rzeczy bo senior przysnął sobie w czasie gotowania. W pewnym stanie zdrowia ubezwlasnowolnienie to ostatnia deska ratunku której może się chwycić rodzina, bez tego nie można nawet umieścić osoby z demencja w ośrodku opieki (osoba która musi na to wyrazić zgodę) już nie wspominając o sytuacjach gdy starsza osoba z demencja narobiła koszmarnych długów lub podejmowała inne dziwne decyzje.

[volta2]

amontował zamek, który da się otworzyć tylko od środka, i zwyczajnie nikogo nie wpuszcza, jeśli sobie nie życzy.

to chyba aż w tak złej formie faktycznie nie jest.
a na serio, na ten moment opłaciłabym sąsiadkę, do której ma zaufanie, by wpadała w porze obiadowej i zerknęła na gary, w mieszkaniu bym zaintstalowała kamerę do zdalnej obserwacji, by mieć gościa na widelcu i tyle na ten moment. a
a skoro służby go przejmują, to sytuacja nie jest dobra, to najdelikatniejsze określenie

[palacinka2020]

A skad ona ma znalezc taka sasiadke?

[volta2]

w sąsiedztwie jak sama nazwa wskazuje?

mój ojciec 77 lat wówczas, złamał nogę. ja od domu parę tysi km, rodzeństwa nie mam, matka już nie żyje.
jedzenie, leki załatwiły wespół zespół wszystkie sąsiadki z okolicy, dołączyła się do pomocy jeszcze jedna matki koleżanka, która zna też mojego ojca.
część tych pań od mojego ojca jeszcze starsza, ale akurat byly na chodzie. składały mu też wizyty w szpitalu, zanim wyszedł do domu (odebrała go rodzina dalsza z tego co pamiętam), potem załatwiły wózek i same go przytargały do domu. temat ogarnęły koncertowo, znacznie lepiej od hipotetycznej mnie, gdybym mogła być w kraju (to też bym tak średnio mogła pomoc, bo bym pracowała, i to bez urlopu)

[laura.palmer]

Weź pod uwagę że nie każdy senior jest lubiany. Osoby zachowujące się toksycznie względem własnych dzieci często robią też za upierdliwy postrach okolicy i pies z kulawą nogą nie przyjdzie pomóc. Miałam taki przypadek w sąsiedztwie, dziad za życia uprzykrzał innym życie jak tylko się dało, gdy zaniemógł, każdy z sąsiadów wykręcił się od pomocy wykraczającej ponad zadzwonienie po odpowiednie służby w razie potrzeby.

[mebloscianka_dziadka_franka]

Jprdl, nie wyobrażam sobie kogoś takiego za kółkiem. W grę by nawet wchodził sabotaż typu zabranie kluczyków i wmówienie że zgubił. No nie ma bata, żeby pozwalać mu prowadzić.

[majarzeszow]

Trzy dni temu trafiłam na takiego dziadka za kierownicą. Centrum miasta, stoimy wszyscy na czerwonym, ja za dziadkiem. Ulica delikatnie się wznosi, a dziadkowi zaczyna auto spadac delikatnie do tyłu, czego nie zauważył. No to ja po klaksonie, dziadek nic. Ja mam dwutonowe auto ze stalową rurą na przodzie, dziadka tył ładnie na niej wylądował. Wyskoczyłam, dziadek też się wygramolił i mówi że w niego wjechałam pod górkę 🫣😂 tak się wnerwiłam i wydarłam że w tym wieku, to się powinno oddać prawo jazdy. Mam kamerę i mówię dziadkowi że wszystko się nagrało i że bezczelnie kłamie. Uciekł i tyle go widzieli. U mnie bez strat, rura ochroniła, dziadek ma lekkie wgniecenia

[mava12]

zamontować w domu wszystkie możliwe, i potrzebne, czujki. Dym, gaz...
Samochód unieruchomić, chocby przebić oponę jeśli akumulatora wyjąć się nie da.
Senior, jesli zrobi sobie krzywdę, to pal sześć ale on jest groźny dla otoczenia. Dlaczego niewinni niczemu ludzie, maja cierpieć? czy nawet zginąć?

[bistian]

mava12 napisała:

> Samochód unieruchomić, chocby przebić oponę jeśli akumulatora wyjąć się nie da.

Nie trzeba przebijać, wystarczy spuścić powietrze, w domu tego nie napompuje bez sprężarki.

Instruktaż.
www.youtube.com/watch?v=iY_EonV2yhM

[alicia033]

bistian napisał:

> w domu tego nie napompuje bez sprężarki.

Może w twojej alternatywnej rzeczywistości. W realu natomiast normalne, analogowe pompki nadal działają.

[lauren6]

Po pierwsze diagnoza. To wcale nie są początki demencji, wygląda na rasowego Alzheimera. Czyli będzie jeszcze gorzej. Umów wizytę z neurologiem, oni zęby zjedli na demencjuszach, którym nic nie dolega. Możliwe, że doradzi jak doprowadzić osobę starszą na wizytę. Zostaje jeszcze opcja wizyty domowej.

Pamiętaj, że to początek i musisz się postarać o pomoc. Będzie już tylko gorzej, więc im szybciej włączycie farmakologię tym lepiej.

W tym momencie nie wystarczy, że raz w tygodniu ogarniesz bałagan w mieszkaniu. Starsza osoba będzie potrzebować codziennego wsparcia: gotowania, podania posiłków i przede wszystkim leków. Jeśli nadal będzie próbować samodzielnie gotować to musisz np uszkodzić kuchenkę zdejmując kurki lub odcinając zasilanie, zanim spowoduje pożar mieszkania. Kluczyli do samochodu zabierz, kosmici ukradli. Załatw sobie klucz do tego dodatkowego zamka.

[andallthat_jazz]

Czy moglabym zapytac, co znaczy "ze wzgledu na watkadajke"?

[zerlinda]

andallthat_jazz napisała:

> Czy moglabym zapytac, co znaczy "ze wzgledu na watkadajke"?

Jeżeli watkodajka wypisuje, że ojciec mógł zrobić casting i wybrać sobie na jaki oddział opieki paliatywnej się uda i to od już, to żadne rady dla takiej osoby nie są potrzebne. Bo w takiej sytuacji dostanie się na paliatywnej wygląda zupełnie inaczej. Jest kolejka, która się przesuwa, gdy ktoś umrze. Wielu chorych nie doczeka się miejsca. Ba, mój teść umarł akurat tego dnia, gdy miał do niego przyjechać ktoś z paliatywu domowego. Więc osobe wypisująca bzdury nie warto dawać żadnych rozsądnych rad, bo to bez sensu. Natomiast osobie, która ma poważny problem, warto doradzić, bo skorzysta z rad i będzie jej łatwiej. To z grubsza, ale pewnie i tak nie zrozumiesz, czemu osoba watkodajki ma jednak znacznie.

[forum1234forum]

Cele główne programu
Wzrost liczby osób, u których przeprowadzono testy oceniające funkcje poznawcze w podstawowej opiece zdrowotnej

Zwiększenie dostępu do wsparcia dla opiekunów osób z chorobami otępiennymi

Cele szczegółowe i główne obszary działań
Program jest podzielony na 7 kluczowych obszarów, z których każdy posiada cele szczegółowe oraz konkretne działania:

1. Podnoszenie świadomości społecznej
Cel szczegółowy:
Zwiększenie świadomości i wiedzy społeczeństwa na temat chorób otępiennych, ich objawów, znaczenia wczesnej diagnozy oraz kształtowanie wspierających postaw wobec chorych i ich rodzin.

Wybrane działania:

Kampanie edukacyjne i informacyjne dla różnych grup (społeczeństwo, dzieci, młodzież, służby mundurowe).

Konferencje inauguracyjne programu.

Ujęcie tematyki otępień w programach szkolnych i uczelnianych.

Organizacja konkursów o tematyce otępień dla studentów.

Tworzenie materiałów informacyjnych i szkoleń dla zawodów niemedycznych.

Opracowanie i udostępnianie informatorów o formach wsparcia dla chorych i opiekunów.

Publikacje informacji o ścieżkach diagnostyczno-leczniczych oraz prawach pacjenta.

Tworzenie wytycznych dla samorządów dotyczących przestrzeni przyjaznych osobom z otępieniem.

2. Zmniejszanie ryzyka zachorowania
Cel szczegółowy:
Prowadzenie działań wspierających profilaktykę chorób otępiennych, ze szczególnym uwzględnieniem modyfikowalnych czynników ryzyka.

Wybrane działania:

Kampanie informacyjne promujące zdrowy styl życia, aktywność fizyczną, edukację, zapobieganie upadkom i urazom głowy.

Działania edukacyjne ukierunkowane na ograniczenie palenia, spożycia alkoholu, leczenie depresji, nadciśnienia, cukrzycy, zaburzeń słuchu i wzroku.

Tworzenie planów żywieniowych oraz materiałów edukacyjnych dotyczących profilaktyki.

Organizacja wsparcia w ramach Uniwersytetów Trzeciego Wieku oraz dziennych ośrodków wsparcia.

Uwzględnienie osób z otępieniami i ich bliskich jako odbiorców w programach strategicznych.

3. Wsparcie wczesnej diagnostyki
Cel szczegółowy:
Zwiększenie dostępu do diagnostyki, szczególnie na wczesnym etapie choroby.

Wybrane działania:

Ustalenie narzędzi diagnostycznych do stosowania w POZ (testy, badania laboratoryjne).

Wprowadzenie procedur diagnostycznych finansowanych ze środków publicznych.

Szkolenia dla lekarzy POZ z zakresu rozpoznawania i diagnostyki otępień.

4. Leczenie, opieka i wsparcie dla chorych
Cel szczegółowy:
Zwiększenie dostępu do leczenia i opieki na każdym etapie choroby.

Wybrane działania:

Opracowanie rekomendacji i ścieżek postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.

Szkolenia dla pracowników sektora pomocy społecznej.

Rozwój środowiskowego wsparcia (opieka domowa, dzienne centra wsparcia pamięci, pilotaże tych rozwiązań).

Udostępnienie terapii stymulacji poznawczej.

Wprowadzenie przepisów prawnych wzmacniających ochronę praw osób z otępieniem.

Współpraca z organizacjami pozarządowymi.

5. Wsparcie dla opiekunów nieformalnych
Cel szczegółowy:
Prowadzenie działań wspierających opiekunów nieformalnych.

Wybrane działania:

Szkolenia edukacyjne dla opiekunów (np. adaptacja programu WHO "iSupport for Dementia").

Funkcjonowanie infolinii wsparcia dla chorych i opiekunów.

Pilotaże wsparcia psychospołecznego (grupy wsparcia).

Rozwój opieki wytchnieniowej i wsparcia psychologicznego.

Analiza wdrożenia rozwiązań cyfrowych (np. aplikacje, monitoring położenia).

6. Budowanie systemów gromadzenia danych
Cel szczegółowy:
Gromadzenie i monitorowanie danych na temat chorób otępiennych.

Wybrane działania:

Systematyczne analizy i raporty dotyczące skali chorób otępiennych.

Ujednolicenie kodowania zaburzeń otępiennych w systemach zdrowotnych.

7. Badania naukowe i innowacje
Cel szczegółowy:
Inicjowanie i wspieranie badań naukowych w zakresie chorób otępiennych.

Wybrane działania:

Analizy systemowe populacji chorych (wielochorobowość, koszty, efekty leczenia).

Dofinansowanie niekomercyjnych badań klinicznych.

Wykorzystanie biomarkerów i sztucznej inteligencji do predykcji i wczesnej diagnozy chorób otępiennych.

Kluczowe informacje do zawarcia w analizie dokumentu
Struktura programu: Jasno wyodrębnione obszary tematyczne pozwalające na całościowe spojrzenie na problem otępień.

Ramy czasowe: Program realizowany jest na lata 2025-2030.

Koordynacja i finansowanie: Działania finansowane z różnych źródeł – państwo, NFZ, środki z UE, programy strategiczne.

Sposób monitorowania: Przy każdym działaniu określono wskaźniki realizacji i instytucje odpowiedzialne za koordynację (np. Ministerstwo Zdrowia, NFZ, minister ds. polityki senioralnej).

Uwzględnienie kontekstu demograficznego i epidemiologicznego: Dokument opiera się na aktualnych danych nt. starzenia się społeczeństwa i skali problemu w Polsce.

Priorytet wsparcia także dla opiekunów: Uznanie roli i potrzeb opiekunów nieformalnych osób z otępieniem jako grupy wymagającej dedykowanego wsparcia.

Otwartość na innowacje: Podkreślenie potrzeby badań naukowych oraz implementacji nowoczesnych technologii w diagnostyce i terapii.

Interdyscyplinarność działań: Współpraca różnych sektorów (zdrowie, edukacja, polityka społeczna, administracja publiczna, samorządy, organizacje pozarządowe).

Dodatkowe istotne elementy analizy dokumentu
Program stanowi pierwszą w Polsce kompleksową strategię działającą na rzecz osób z otępieniami i ich rodzin.

Zakłada wzmacnianie działań profilaktycznych (ponad 45% ryzyka chorób otępiennych związane jest z modyfikowalnymi czynnikami).

Przewiduje skokowy rozwój diagnostyki i wsparcia środowiskowego: przesunięcie ciężaru z opieki instytucjonalnej na wsparcie w miejscu zamieszkania.

Podkreśla wagę wczesnej diagnostyki oraz edukacji społeczeństwa na temat objawów i potrzeby integracji osób chorych.

Uznaje konieczność ciągłego monitorowania wdrażania programu i korekty działań na podstawie raportów, analiz oraz przeglądów śródokresowych.

Analizując dokument, warto skupić się na zakresie wsparcia, realności wdrożenia poszczególnych działań, potencjalnych barierach i możliwościach ich przezwyciężenia (np. poprzez szkolenia, kampanie społeczne, digitalizację usług, współpracę z organizacjami społecznymi i samorządami). Ważne będzie również śledzenie, jak program wpłynie na realny dostęp do opieki i wsparcia oraz na poprawę jakości życia zarówno chorych, jak i ich opiekunów

[tt-tka]

Tak jak dziewczyny juz radzily, wnioskujcie o ubezwlasnowolnienie. Wezcie jakies poswiadczenia, chocby kopie notatki sluzbowej od tych sluzb, ktorym zdarzylo sie zgarnac delikwenta.
lekarza do domu senior moze nie wpuscic, ale sprobowac nie zawadzi - takiego, co juz niejednego absolutnie zdrowego dementa widzial

[amelti]

W rodzinie mielismy podobnie, tj senior lat 90 pomykal swoim samochodem wszedzie, stwarzajac takie zagrozenie ruchu drogowego, ze bali sie ze kogos zabije.
Jako ze senior przeglady i naprawy tego rzęcha ktorym jezdzil robil u jednego mechanika, jego corka tam poszla, pogadala i dogadala sie z mechanikiem ktory seniorowi powiedzial ze auto jest nie do naprawy, bo cos tam padlo na amen. Uwierzyl, nie wnikal i szczesliwie przestal jezdzic. Mechanik na szczescie wiedzial ze spiskuje w dobrej wierze.

Co do reszty chyba zalecalabym tak samo. Niestety - trzeba reagowac zanim senior kogos zabije/ potrąci/ wznieci pożar w bloku. Wszystkimi metodami.

[lauren6]

> Jest sobie senior z początkami demencji

Każdy tego typu wątek zaczyna się od "senior z początkami demencji/Alzheimera". A zaraz po tym idzie litania objawów, które opisują sytuacje, w których senior stanowi realne zagrożenie dla siebie i innych ludzi.

Przyjmij do wiadomości, że to co opisujesz to żadne początki. Stan twojego seniora jest poważny i żadne "wpadnę raz w tygodniu i ogarnę mieszkanie " absolutnie nie wystarczy.

Przyjmij do wiadomości, że nie jest rolą przypadkowych ludzi pomaganie twojemu seniorowi. Policja ma ważniejsze tematy niż odławianie twojego seniora, gdy zgubi się na mieście. Sąsiedzi twojego seniora mają święte prawo czuć się bezpiecznie w swoim mieszkaniu, bez strachu, że demencjusz spali całe piętro gotując obiad.

Z tym prowadzeniem samochodu to już do końca mnie załamałaś. Na co czekacie, żeby zabrać dziadkowi kluczyki od auta? Aż zabłądzi na drogę szybkiego ruchu, pojedzie pod prąd i pozabija siebie oraz innych?

Ty i twoja rodzina jesteście nieodpowiedzialni. Senior potrzebuje codziennej opieki, codziennego doglądania, sprzątania i podawania leków. Oraz ustawienia tych leków, żeby się nie awanturował, gdy ogarniacie mu pomoc (to też jest objaw choroby!)

Zacznijcie od zabrania kluczyków od samochodu.