Nastolatek sam w domu kilka dni?

[paninik-1]

Nastolatek lat 14. Leczy się na depresję od dwóch miesięcy i już jest spokojniejszy, widać, że leki działają, a było źle. O terapii obecnie nie ma mowy, zostaje sama farmakoterapia. Jednak wątek nie o tym. Z mężem szykuje się nam kilkudniowy (max 4 dni) wyjazd. Wolałabym zabrać syna z nami, mimo, ze jest lepiej i tak mam gdzieś z tyłu glowy obawy, że jak zostanie sam, to moze być różnie. Za to syn jechać nie chce, chce zostac sam w domu. Mąż podziela zdanie syna i uważa, ze ja histeryzuje, a syn po to się leczy, żeby nie musieć być przyspawanym do niego. Poproszenie starszego syna, zeby miał oko na brata mija się z celem, bo jego to nie obchodzi. Jedna babcia nie zyje, druga mieszka daleko (więc nie ma opcji zajrzenia, czy wszystko ok). A może to ja panikuje i rację ma mąż (w końcu to tylko kilka dni)? Jak to widzicie?

[anek-dotka]

A w życiu bym nie wyjechała, za nic.

[rena.k]

Ja też nie.

[anek-dotka]

Pojechałabym na wspólne wakacje do miejsca, które dziecko by wyznaczyło, kiedy już doszłoby do takiego momentu, że by chciało i było w stanie.

[mayoliijka]

Nie zostawiłabym 14 latka zupełnie samego w domu na 4 dni. A co dopiero takiego z depresją.

[mayoliijka]

A starszy syn udany, nie ma co.

[anek-dotka]

Chyba, przepraszam, tak samo udany jak rodzice, skoro im przyszło do głowy rozważać taki wyjazd.

[paninik-1]

Nie pierwszy raz reprezentuje postawę pt wdupiemanie wszystkiego, ale mialam ciut nadziei, że choć raz coś u niego zaskoczy.

[nieobiektywnie]

paninik-1 napisała:

> Nie pierwszy raz reprezentuje postawę pt wdupiemanie wszystkiego, ale mialam ci
> ut nadziei, że choć raz coś u niego zaskoczy.


Twój starszy syn nie jest odpowiedzialny za brata, to nie jest jego dziecko. Nie rozumiem dlaczego spróbujesz zrzucić za niego odpowiedzialność i obowiązek rodzicielski. I właściwie za co go krytykujesz?

[nick_z_desperacji2]

Mówimy o okazyjnym "zajęciu się" 14-latkiem, czyli w praktyce poświęceniu 15 minut cennego czasu na zapytanie "co tam młody". No faktyczne, starszy by się narobił...

[anek-dotka]

Tak czy siak nie jest to zdrowy 14-latek, więc bym tego nie powierzała starszemu bratu, a bratu alkoholikowi już wcale.

[memphis90]

Kilkudniowa opieka trwa 15 minut i polega na zapytaniu „co tam”? 🤔

[nick_z_desperacji2]

Nad 14-latkiem?Przeciez jest samoobsługowy, zrobi jedzenie, kupi sobie, co chce, ubranie znajdzie (jak trzeba, to i upracuje). W sumie to tak, "opieka'" polega na tym, żeby brat z nim pogadał, kontrolował, czy młody doła nie łapie. Tylko nie zwróciłam uwagi, że ten brat to alkus z wątku o wożeniu książątka. Z nim w domu nawet chomika bym nie zostawiła.

[memphis90]

>W sumie to tak, "opieka'" polega na >tym, żeby brat z nim pogadał, >kontrolował, czy młody doła nie łapie.

Czyli był na posterunku przez pełne 4 dni. A i kwestia gotowania/szykowania/jedzenia/ prasowania/ubierania u osoby chorej na depresję wygląda przeróżnie…

[nick_z_desperacji2]

Może mylnie, ale założyłam, że skoro w ogóle taki wyjazd jest barany pod uwagę, to znaczy, że młody już funkcjonuje, tylko na lekach. Opcja, że trzeba go pilnować z jedzeniem, braniem leków, nie zawsze jest w stanie dotrzeć do szkoły itp. a rodzice planują kilkudniowy wyjazd nie mieściła mi się w pejzażu wewnętrznym. Mój błąd.

[anek-dotka]

Można by tak pomyśleć, niemniej zwróćmy uwagę, że dla niego na terapię jeszcze zbyt wcześnie, toteż wszystko raczej ułańska fantazja rodziców albo trolla.

[nieobiektywnie]

nick_z_desperacji2 napisała:

> Mówimy o okazyjnym "zajęciu się" 14-latkiem, czyli w praktyce poświęceniu 15 mi
> nut cennego czasu na zapytanie "co tam młody". No faktyczne, starszy by się nar
> obił...

Nie. mówimy o wyjeździe rodziców na wakacje i zrzuceniu opieki nad 14-letnim z dzieckiem w depresji na brata tego dziecka. Z kontekstu nie wynika czy ten brat ma lat 19 czy 30, czy mieszka z rodzicami itd.

[anek-dotka]

Wiesz, może spójrz w lustro, bo ten pomysł wyjazdu pokazuje Twoje wdupiemanie. W depresji najgorsza jest samotność. Człowiek potrzebuje widzieć, że inni go kochają, akceptują, że im na nim zależy, że chory ma się do kogo zwrócić w każdej chwili. Może powinnaś zasięgnąć trochę więcej wiedzy, jak groźna jest ta choroba. Naprawdę żaden psychiatra i psycholog Wam nie mówił, jak postępować? Rzeczywiście chyba trollujesz.

[asia.sthm]

> Rzeczywiście chyba trollujesz.

To jeden z paskudniejszych sposobów na trollowanie.
Nic, tylko kapcia i kapciem!

[jak_zwykle_wszystko_zajete]

anek-dotka napisała:

> W depresji najgorsza jest samotność. Człowiek potrzebuje widzieć, że inni go ko
> chają, akceptują, że im na nim zależy, że chory ma się do kogo zwrócić w każdej
> chwili.

Okrutne komunały, dalekie od prawdy

[anek-dotka]

Dla jednych komunały, dla drugich życie, depresja bywa różna.

[rena.k]

Podpisuję się. Zresztą mysłe, ze starszy syn od Was sie tego "wdupiemania" nauczył.

[malia]

paninik-1 napisała:

> Nie pierwszy raz reprezentuje postawę pt wdupiemanie wszystkiego, ale mialam ci
> ut nadziei, że choć raz coś u niego zaskoczy.

Jak to??? dwa tygodnie temu pisałaś, że to dobry chłopak, tylko mąż jest dla niego taki surowy, ty chciałaś mu pomagać ze wszystkich sił, żeby tylko nie męczył się w komunikacji miejskiej.
Bo piszesz o tym alkoholiku, który jeździł pijany i mu prawo jazdy zabrali, prawda?

[zerlinda]

O, faktycznie. A ja się nabrałam.

[asia.sthm]

To jakiś prowokujàcy trollik.
Nie ma sensu brać tych pierduł na serio.

[asia.sthm]

Był już taki wàtek, to ty czy inna nieporadna?
Nie zostawia się dzieciaka w takiej sytuacji i dobrze to wiesz.

[kk345]

Był.

[paninik-1]

Widzisz, teoretycznie moj mąż też to wie, a jednak uważa mnie za histeryczkę, która przegina, bo mlody się leczy, a skoro widac poprawę, to panika jest niepotrzebna. Problem bardziej tkwi w mężu.

[asia.sthm]

Skoro to wiesz to męża też lecz. I siebie.

[anek-dotka]

W drugim, synu, w mężu... W kim jeszcze? Może gdy zapytasz psychologa lub psychiatrę to w nich też zacznie tkwić problem, uważam, że to prawdopodobne.

[nick_z_desperacji2]

Może i tkwi w mężu i starszym synu. Może gdyby całość grajdołka poszła na terapię rodzinną, to z 14-latkiem nie byłoby tak źle. On jest na samym dole drabinki i jak wszyscy mają w d.pie, to on zostaje sam.

[anek-dotka]

Otóż.

[bezmiesny_jez]

Był, był.

[asia.sthm]

bezmiesny_jez napisała:

> Był, był.

Pewnie, że był. Ona obrzydliwie pogrywa.

[trampki-w-kwiatki]

A w tamtym wątku dzieci nie były płci żeńskiej?

[m_incubo]

Nie.

[bazia_morska]

Zostańcie w domu. Znam podobną historię i zakończyła się źle.

[astomi25]

Ja tez znam podobna. I tez zakonczyla sie zle
Tez 14 letni chlopak.
A zostal sam tylko na jedna noc w domu. Wystarczylo.

W zyciu bym nie pojechala.

[paninik-1]

Dlatego ja chce, żeby syn pojechał z nami. Moze nawet siedzieć w pokoju, nie musi z nikim się integrować, ale po prostu być z nami. To mąż jest przeciw.

[asia.sthm]

> To mąż jest przeciw.

To przejedź się po mężu i nie zawracaj nam głowy 😄

[anek-dotka]

A może gdy ma się chore dziecko warto się skupić na jego leczeniu, a nie na jakichś integracjach?

[little_fish]

Ale syn nie chce jechać z wami...

[astomi25]

Zmien meza.

[nick_z_desperacji2]

Siedzenie w pokoju hotelowym,, kiedy rodzice się bawią. Nie dziwę się, że nie chce jechać.

[hanusinamama]

To niech mąz jedzie sam...

[nieobiektywnie]

Mam starsze dzieci od twojego syna i nie wyjechałabym na wakacje na kilka dni zostawiając je same. Nie leczą się na depresję i nie sprawiają żadnych problemów wychowawczych a jednak nie mam takich pomysłów jak twój mąż i w ogóle nawet nie rozważałabym takiej opcji.

[jkl13]

Paranoje się leczy. Skutecznie.

[18lipcowa3]

Ze co?????

[hanusinamama]

W sensie ile starszych? 17latka nie mozna zostawic w domu na 4 dni?

[bella_bella00]

Czy to nie ty jesteś matką synka, który stracił prawo jazdy po alko, a ty zadeklarowałaś, ze bedziesz go podwozić, jeżeli zajdzie taka potrzeba?

[nick_z_desperacji2]

Widać są dzieci ważne i ważniejsze.

[mia_mia]

Mój prawie w tym wieku, ale nie ma depresji , więc zostawiłabym na 1-2 noce. Zresztą już kiedyś miał szansę się sprawdzić, spał przez jedną noc sam w naszym mieszkaniu przy samej szkole, był przeszczęśliwy, tylko my byliśmy w domu i w razie problemów mogliśmy szybko przyjechać. 4 noce dla dziecka z problemem, które wcześniej nie zostawało samo to dla mnie za dużo.

[pyra_w_kraku]

paninik-1 napisała:

> Jak to widzicie?

Ja bym w życiu nie zostawiła 14 latka leczącego się z depresji samego na 4 dni.
Nawet bym mu takiej opcji nie przedstawiła.

[malia]

Ale ona chce jeeechaaaać i zapytała czy zostanie sam z nadzieją, ze tak właśnie odpowie

[pursuedbyabear]

Nawet dorosłego strach zostawić czasem, a tu luz, dzieciaka 14-letniego. Z zapasem leków. What could possibly go wrong?...

[pyra_w_kraku]

pursuedbyabear napisała:

> Nawet dorosłego strach zostawić czasem, a tu luz, dzieciaka 14-letniego. Z zapa
> sem leków. What could possibly go wrong?...
>
No właśnie, „max 4 dni”. No, to może jak nie ustalone do końca, to i tydzień niewykluczony…

[zosia_1]

"Nawet dorosłego strach zostawić czasem" No tu już przesadzasz

[anek-dotka]

Nie sądzę, żeby przesadzała, choć zależy, jaka depresja i też fakt, że gdy już tak poważna, że strach zostawić, to się kłania szpital, ale nie zawsze to jest proste.

[pursuedbyabear]

Hej, słowo klucz: czasem.

[hanusinamama]

Z depresja???

[kamin]

Dzieciak niepełnoletni nie powinien przyjmować sam antydepresantów. Kontrola nad lekami to obowiązek rodzica.

[jkl13]

O ile jestem naprawdę wyluzowaną matką, nawet jak na standardy ematki, to nie zostawiłabym nastolatka z depresją samego w domu.

[mytoya]

Niech mąż weźmie starszego syna i niech się integrują. Obaj mają w du..ie młodego. A Ty zostań z młodszym synem i bądź dla niego.

[aankaa]

słusznie prawisz!

[zerlinda]

Ty tak serio? Jestem w ciężkim szoku, szczególnie szokuje mnie starszy brat, który ma tak bardzo gdzieś młodszego i was, rodziców. Coś jest z wasza rodziną bardz,bardzo nie tak.

[memphis90]

>szokuje mnie starszy brat, który ma tak bardzo >gdzieś młodszego i was, rodziców.
Chciałabyś być na miejscu starszego nastolatka, kiedy musi powiedzieć mamci bawiącej się na upojnym likendziku, że młodszy poszedł skutecznie na tory…?

[zerlinda]

Nie chodzi mi o to, że ma brać odpowiedzialnosc i został z 14 latkiem w depresji, tylko o podejście, że może mieć brata tak głęboko gdzieś. Różne są relacje między rodzeństwem, ale żeby fmdo tego stopnia mieć wyrąbane na brata? Tam jest jakiś gleboki problem w tej rodzinie, o ile to nie troll.

[anek-dotka]

Jeśli to nie troll, to nie jest to problem "jakiś", tylko taki, że syna po utracie prawa jazdy przez alkohol żal i trzeba go podwozić, a syna z depresją można zostawić samego na cztery dni.

[memphis90]

>podejście, że może mieć brata tak >głęboko gdzieś
Nadal mówimy o braniu pełnej odpowiedzialności za dziecko w depresji przez brata niewiele starszego, bo mamcia i tatko chcą spędzić sobie upojny weekend. Jak najbardziej ma prawo nie chcieć brać na siebie takiego ciężaru.

[eliszka25]

Zostawiłam 15-latka z 18-letnim bratem na prawie 4 dni (3 noce). Obaj się zgodzili, a nawet ucieszyli. Tylko po pierwsze żaden z nich nie ma depresji, a starszy brat nie ma w d. młodszego i na odwrót. Potrafią współpracować i są na tyle odpowiedzialni, że mogliśmy ich zostawić.

Nigdy w życiu nie zostawiłabym samego nastolatka z depresją. Chorego, dorosłego członka rodziny też nie. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy na dokładkę jest starszy brat, który młodszego ma w odwłoku. Ciągnięcie dziecka na wyjazd w takiej sytuacji też nie ma sensu. Ja bym została, bo bałabym się o syna.

[jeste_m_sobie]

Rok różnicy w tym wieku to sporo.

[eliszka25]

To też racja, ale nawet 18-latka nie zostawiłabym samego, gdybym miała sytuację taką, jak autorka wątku. Dziecko z depresją, które właściwie dopiero co zaczęło leczenie? W życiu nie zostawiłabym bez opieki na kilka dni.

[ruscello]

W życiu bym nie pojechała, ale też nie wyobrażam sobie obarczać starszego syna opieką - bez względu, czy się lubią, czy nie. Jestem dorosła, a sama miałabym obawy wziąć odpowiedzialność za cudzego nastolatka, który potencjalnie może zrobić sobie krzywdę. Niechby mu coś sobie zrobił i do końca życia wyrzuty, że nie upilnowałam.

[ib_k]

Chyba już to było? To wciąż ten sam nastolatek?

[czekamnawiatr]

Nigdy bym nie zostawiła 14 latka z depresją samego. Nie. Zastanawiała bym się, czy zostawić dziecko w tym wieku, nawet gdyby nie miało problemów zdrowotnych. To kilka dni, wszystko się może zdarzyć, zwłaszcza że nie macie na miejscu nikogo dorosłego, który przybył by z pomocą w krótkim czasie. Nie. Nie rób tego. Na Jowisza, on się leczy dopiero od dwóch miesięcy! Depresja to taka suka, której nie widać. Za wcześnie wyrokować , czy jest wyraźna poprawa

[nick_z_desperacji2]

Dopiero teraz na jedną rzeczy zwróciłam uwagę. Wg męża syn się leczy po to, żeby mąż mógł pojechać na wycieczkę czy inne spa, a nie być z dzieckiem. Ty z kolei chciałaś robić za szofera synusia-pijusa z zaciągiem do zostania drogowym mordercą. Może ten 14-latek się do okna życia zmieści? Wam ulży, a on z patologii ucieknie.

[mytoya]

Dobrze podsumowane. Biedny dzieciak..pewnie dobry i empatyczny chlopak a przuszło mu żyć w rodzinie egoistycznych hien.

[princy-mincy]

Nie, opcja po moim trupie.

[alex.vause.is.back]

To bardzo młody dzieciak.
Nawet zdrowego 14-latka bym nie zostawiła na więcej niż 1 noc.

[kachaa17]

Ty masz rację, dziecko 14 letnie i to w trakcie leczenia zostawić samo? No nie.

[awf-33]

W życiu bym nie zostawiła samego 14 latka, w tym bardziej z depresją.

[turzyca]

Zdecydowanie nie. Właśnie dlatego że leki zaczęły działać. Pierwsza faza leczenia jest niesamowicie podstępna, bo dzięki lekom chory ma w końcu dość energii, żeby się zorganizować, a nie ma jeszcze na tyle stabilności psychicznej, żeby wykluczyć nawrót myśli samobójczych.

[princesswhitewolf]

No zalamac sie mozna i popasc w depresje jak sie ma matke ktora zadaje takie pytania. Jezus maryja

[panterarei]

Upadlaś na głowę?