Patrzenie w oczy rozmówcy. Chyba mam problem.

[skarlet.gdzie.jest]

Ostatnio sama zwróciłam na to uwagę, że jak z kimś rozmawiam służbowo czy prywatnie zawsze patrzę prosto w oczy. Centralnie. Rozmówca po jakimś czasie ucieka swoim wzrokiem.
Uświadomiłam siebie, że chyba w tej rozmowie dominuję, ale fakt jest taki, że dokładnie słucham słów wypowiedzianych .

[...]

[lajtova]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[skarlet.gdzie.jest]

Jak można tak komuś odpisać.

[primula.alpicola]

Albo jesteś psychopatką, albo chcesz przelecieć rozmówcę

[skarlet.gdzie.jest]

Ostra diagnoza.
Nie , nie chce " przelecieć".

[primula.alpicola]

skarlet.gdzie.jest napisała:

> Ostra diagnoza

Nie moja, w jakiejś powieści się na to natknęłam.
> Nie , nie chce " przelecieć".

Czyli chcesz zabić

[skarlet.gdzie.jest]

Bobrze się czujesz?

[primula.alpicola]

skarlet.gdzie.jest napisała:

> Bobrze się czujesz?

A ty? Wyluzuj, ŻARTUJĘ.

[skarlet.gdzie.jest]

Wiesz. Pohamuj się z tymi "żartami".

[memphis90]

No ale ona Ci dokładnie wskazuje jak się postrzega osobę, która świdruje Cię wzrokiem. Seks lub agresja. To jest zachowanie ofensywne i niepokojące dla rozmówcy.

[primula.alpicola]

skarlet.gdzie.jest napisała:

> Wiesz. Pohamuj się z tymi "żartami".

Dobrze, proszę pani.

[mallard]

skarlet.gdzie.jest napisała:

> Wiesz. Pohamuj się z tymi "żartami".


No to kuż jesteśmy w domu...

[mallard]

*już

[irma223]

Przecież na szkoleniach dla różnych handlowców, przedstawicieli, sprzedażowców, agentów etc. uczono właśnie tego, by rozmówcom patrzeć w oczy. Jak się ktoś nauczył, to potem trudno się oduczyć. Nie ma to nic wspólnego z jakimiś dziwnymi skłonnościami, odruch handlowca.

[mysiulek08]

a nie, zeby patrzec na brode? bo to wlasnie wbilo mi sie w pamiec z jakiegos szkolenia, lata temu, nie prosto w oczy a wlasnie na brode

[skarlet.gdzie.jest]

Pomoc między oczy.
Nie znam technik . Jeśli z kimś rozmawiam rondla mnie naturalne jest, że patrzę prosto w oczy .

[irma223]

Nigdy nie słyszałam o brodzie. Zawsze prosto w oczy. Najpierw jest trudno, po prostu musisz stałe o tym pamiętać, ale jak się przyzwyczaisz, to nie odróżniasz spotkania służbowego, kiedy stosujesz wyuczoną technikę, od spotkań prywatnych lub spotkań, kiedy nie jesteś ani handlowcem/agentem, ani klientem/kontrahentem handlowca/agenta.
I dopiero, kiedy zauważasz powtarzające się uciekanie wzrokiem rozmówców, to przypominasz sobie, że nie wszyscy są po szkoleniach. I że tym razem trzeba się odzwyczaić.

[nangaparbat3]

Co za pomysł żeby uczyć tak debilnej techniki. Emerytowany ubek nauczał?

[irma223]

Nie, to była młoda osoba. W sensie ok. 40 lat. I wielu handlowców stosuje tę zasadę. Ostatnio pan od ubezpieczeń, młody chłopak po 20-tce, wpatrywał mi się w oczy przez cały czas spotkania. Przez godzinę! Samą mnie to zmęczyło po 10 minutach.

[mallard]

irma223 napisała:

> Przecież na szkoleniach dla różnych handlowców, przedstawicieli, sprzedażowców,
> agentów etc. uczono właśnie tego, by rozmówcom patrzeć w oczy.

Patrzeć w oczy, a "przgważdżać" wzrokiem, to nie jest to samo...

[mysiulek08]

naucz sie patrzec na brode, rozmowca bedzie mniej skonfudowany

[nick_z_desperacji2]

Albo nad ramieniem, tuz obok głowy.

[skarlet.gdzie.jest]

Jeszcze bardziej.
Nie wiem czy ironizujesz czy nie .

[primula.alpicola]

Takie bezustanne omijanie oczu i patrzenie "dookoła" też jest dziwne i niepokojące.

[gryzelda71]

Mam znajomego. Patrzy zawsze ponad głowa i w bok. Jesu.... jak tego nie lubię.

[mebloscianka_dziadka_franka]

Zgadzam się, to już bym wolała, żeby patrzył w podłogę, a nie jakbym była szklana, że niby patrzy w moim kierunku, ale mnie nie widzi.

[pursuedbyabear]

No masz problem, chyba że masz frajdę z tego, że sprawiasz rozmówcom dyskomfort.

[skarlet.gdzie.jest]

Nie, nie mam frajdy. Stąd ten post.

[mysiulek08]

to sie naucz patrzec na inna czesc twarzy, pocwicz przed lustrem, to nie jest trudne

[skarlet.gdzie.jest]

Dziękuję, skorzystam.

[boggi_dan]

skarlet.gdzie.jest napisała:

> Nie, nie mam frajdy. Stąd ten post.
>
Patrzenie sobie prosto w oczy jest tak stymulujące dla mózgu, że trudno jest nam jednocześnie skoncentrować się na wypowiedzi i utrzymać kontakt wzrokowy. I nie ma to nic wspólnego ze szczerością. To prędzej szczery człowiek będzie uciekać wzrokiem. www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/relacje/zapomnielismy-ze-patrzenie-prosto-w-oczy-ma-wielka-moc-maci-nam-w-glowach-aa-eA6D-1gWj-Nuxw.html

[krwawy.lolo]

Ja patrzę na usta. Obojętnie, czy z kimś rozmawiam, czy oglądam zdjęcie. Nie zauważyłbym, że patrzysz mi w oczy.
A w ogóle mogę gadać z kimś będąc odwróconym plecami, czego wielu nie potrafi. Pewien znajomy wzbudza we mnie lęk, kiedy prowadząc samochód odwraca głowę w moją stronę, kiedy coś do mnie mówi.

[mysiulek08]

mozesz na usta, mozesz powyzej ust/ponizej, przy odleglosci, powiedzmy 'biurka' to jest niezauwazalne, ze nie patrzysz w oczy

[bene_gesserit]

Od patrzenia na usta podczas rozmowy służbowej bardziej deprymujące może być tylko patrzenie na cycki.

No chyba, że ktoś ma niedosłuch i musi patrzeć na usta

[krwawy.lolo]

Mnie krępuje patrzenie w oczy.

[bene_gesserit]

Patrz na trzecie oko. Efekt dla rozmówcy ten sam, jakbyś patrzył w oczy, a skrępowania nie będzie.

[ta]

Patrzenie komuś w czasie rozmowy na brodę ma być bardziej komfortowe dla niego niż patrzenie w oczy?

Nigdy się z czymś takim nie spotkałam i zapewne byłabym mocno zdziwiona lub wręcz zdezorientowana
i speszona, bo cóż takiego ten ktoś na mojej brodzie znalazł ciekawego - nagły, piękny pryszcz, resztkę serka ze śniadania, szypułkę truskawki?

Wpatrywanie się komuś w szczegóły twarzy poza oczami jest łatwo zauważalne, mocno deprymujące i …niegrzeczne. Utrzymywanie kontaktu wzrokowego było zawsze uważane za wyraz zainteresowania osobą i rozmową o ile towarzyszy mu ogólnie przyjazny wyraz twarzy.

[mysiulek08]

nie jest zauwazalne, rozmowca nie widzi, ze nie patrzysz mu prosto w oczy, wielokrotnie sprawdzone, zawsze patrze sie na brode albo powyzej oczu

[mysiulek08]

zasada nie dziala w sytuacjach intymnych ale 'luzno' towarzysko/biznesowych jak najbardziej

[ta]

mysiulek08 napisała:

> nie jest zauwazalne, rozmowca nie widzi, ze nie patrzysz mu prosto w oczy, wiel
> okrotnie sprawdzone, zawsze patrze sie na brode albo powyzej oczu

Ejże To przekonanie wyrażasz chyba z pozycji patrzącego komuś na brodę.
Jak możesz wiedzieć, że rozmówca tego nie zauważa? Pytasz go o to po zakończeniu rozmowy?
Przecież nikt nie powie ci, że dziwnie się czuł z twoim wzrokiem na swojej brodzie/brwi/żuchwie/uchu
i ma cię za dziwaka.

Oczywiście, że jest zauważalne, przykre, deprymujące.
Nie zauważa wpatrywania się w brodę chyba tylko ten, którego również interesuje wyłącznie broda rozmówcy.

Przećwicz takie sytuacje z kimś bliskim i zaufanym, co do którego masz pewność, że odpowie ci szczerze.
On tobie w oczy, ty jemu na brodę, niech ta rozmowa trwa chwilę i zapytaj o wynik.
—
Pewien kolega z pracy miał zwyczaj patrzeć na twarz rozmówcy w okolicę czubka nosa.
100% współpracowników zauważało tę manierę i uważała za ( grzecznie) - dziwactwo.

[ta]

Taka reflekcja mi się nasuwa.

Czy czasem problem
gdzie kierować wzrok rozmawiając z drugim człowiekiem nie jest wynikiem tego, że już całe pokolenia od świtu po sen wpatrzone są w ekrany telefonów i komputerów i za pomocą komunikatorów porozumiewają się siedząc nawet obok siebie ( widzialam)?

I jak taki ktoś ma zamienić kilka słów z żywym człowiekiem to nie wie, gdzie oczy podziać?
A ten na kogo padnie wzrok innej istoty wije się pod tym spojrzeniem zaskoczony niecodziennym
wydarzeniem ?

[z_lasu]

> Wpatrywanie się komuś w szczegóły twarzy poza oczami jest łatwo zauważalne, mocno deprymujące i …
> niegrzeczne.

Otóż to. Moja reakcja byłaby taka sama.

[bene_gesserit]

Mnie uczyli, że najlepiej patrzeć w oczy przez około 60% czasu, nie cały czas.

Ważna jest też cała reszta, werbalna i pozawerbalna

[ponis1990]

Też znam to w tej wersji. Czasem popaptrzec w oczy, za chwilę gdziieś obok, znowu w oczy, znowu obok.

[asqe]

Tak robią osoby, które maskują neuroatypowość

[misiamama]

Może niekoniecznie aż neuroatypowość, ale niższe kompetencje interpersonalne. "Patrzenie w oczy" rozmówcy dla niektórych jest naturalnym odruchem, a inni muszą się głowić czy to chodzi o oczy (ale w sensie, źrenice, czy bardziej powieki albo białka?) albo wręcz pomagać sobie sztuczkami w rodzaju między oczy, na brodę, na lewe ucho. Niektórzy mają łatwość synchronizacji ciała z interlokutorem, a inni im bardziej zaabsorbowani rozmową, tym bardziej wpadają na niego, podchodzą za blisko albo nadmiernie gestykulują. Dużo można wyćwiczyć oczywiście, taka Kate Middleton jest wręcz wzorowa. Pooglądaj sobie filmiki, jak ona patrzy w oczy rozmówcom

[misiamama]

przepraszam asque, nie Ty oczywiscie te filmiki miałabyś oglądać tylko Skarlet-hipnotyzerka

[z_lasu]

Niekoniecznie maskują, ale tak, to może być objaw neuroatypowości. Jedni nie potrafią potrzeć w oczy i uciekają wzrokiem, a inni patrzą - ich zdaniem neutralnie - ale jednak "bardziej" i to się okazuje niekomfortowe dla drugiej strony.

[asqe]

Wydawało mi się, że to dlatego, że często były strofowane w dzieciństwie z tego powodu, więc teraz patrzą w te oczy a że nie sa neurotypowe to wychodzi jak u skarlet.
I oczywiście miałam na myśli, że maskują czy też próbują maskować nieświadomie, bo często przecież nie wiedzą o swojej neuroatypowosci

[skarlet.gdzie.jest]

A może byłam molestowana przez panią w w peweksie bo mi ciotka bedąca naczelniczkę poczty ustawiła w kolejce po sukienkę dla lalki
Jpr. ty jesteś poważna?

[asqe]

A ty? Przecież nie stawiam ci diagnozy, po prostu zauważam, że jest to jedna z możliwości. Sama napisałaś, że masz problem i nie ma to nic wspólnego z dominowaniem w rozmowie a większość ludzi nie odbiera tego jako normalne.
Ja się dowiedziałam, że jestem neuroatypowa w 44 roku życia.
I nie rozumiem dlaczego jesteś taka agresywna

[...]

[skarlet.gdzie.jest]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[asqe]

Ja tego nigdzie nie napisałam i nie wiem, kto cię tak określił. Po prostu zgłoś taki post do usunięcia a nie wyżywaj się pasywno-agresywnie na mnie

[mallard]

asqe napisała:

> I nie rozumiem dlaczego jesteś taka agresywna

Prawdopodobnie właśnie dlatego.

[memphis90]

Jeżeli w kontakcie z człowiekiem w RL też jesteś taka agresywna, to ja się nie dziwię, ze ludzie nie czują się swobodnie i uciekają...

[primula.alpicola]

memphis90 napisała:

> Jeżeli w kontakcie z człowiekiem w RL też jesteś taka agresywna, to ja się nie
> dziwię, ze ludzie nie czują się swobodnie i uciekają...
>

To samo pomyślałam. Jeśli do tego wgapiania się w oczy dodać ten ton i słowa, to ulalaaa.

[z_lasu]

Ja tak mam (miałam?) i moje dziecko też. Nikt mnie nigdy nie strofował, bo nie miałam żadnego problemu z patrzeniem w oczy. Ale gdy byłam już dorosła, to zdarzało się, że w swobodnej towarzyskiej rozmowie, ktoś mówił "nie patrz tak na mnie". A mojego dziecka to "się czepiali" już na porodówce "O jezu... Jak on patrzy..." I później, jako niemowlak, też miał taki przewiercający wzrok, jakby chciał zajrzeć człowiekowi w duszę Nawet dla mnie to było dziwne uczucie.

[skarlet.gdzie.jest]

Ale ja mam 60 lat i jakbym nie zaklinała nie jestem noworodkiem.

[z_lasu]

A przeczytałaś cały mój post czy tylko ostatnie 2 zdania?

[asqe]

Ok, przyjmuję do wiadomości. Ja znam osoby, które były strofowane.
Ale przypomniałaś mi, że ja w dzieciństwie i młodości też tak ludziom w oczy patrzyłam intensywnie i się z tego powodu dorobiłam ksywki ‘czarownica’

[cynikuspospolitus]

Dokładnie. Bo zostało powiedziane,że to oznacza zainteresowanie rozmówca. Ja najchętniej patrzyłabym zupełnie w bok, bo wtedy mogę się całkowicie skupić na treści rozmowy. Wgapianie się w oczy rozmówcy i jednoczesne przetwarzanie i rozumienie mowy cholernie mnie przebodźcowuje. Mimo tego wgapiam się jak creep, bo przecież patrzenie w bok, albo w drugą stronę, to jest taaakie aroganckie i niegrzeczne...

[skarlet.gdzie.jest]

Dziękuję za odpowiedzi.
Niektóre diagnozy wymagają przyznam, że kilku wizyt że specjalistami dyplomowanymi.
Wiedziałam, że coś że mną nie tak, ale żeby być aż tak pojeb...ą .
Dziewczyny wiecie co. Co poniektóre same zacznijcie się leczyć.

[memphis90]

Teraz jesteś agresywna i niemiła zbiorczo dla wszystkich. Dlaczego robisz takie rzeczy?

[miaumia]

Nie jesteś sama, moi rozmówcy mówią mi, że przeszywam ich wzrokiem ale dla mnie to naturalne, że tak patrzę i nie wiedziałam, że ludzie tego nie lubią.
Teraz ograniczam długość i intensywność spojrzenia.
Tym bardziej, że mam lodowy kolor tęczówki oraz wyraźne, ciemne limbal rings i ciągle pytają, czy noszę soczewki.

[...]

[skarlet.gdzie.jest]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[demodee2]

Napiszę o sobie.

Otóż ja czuję się niekomfortowo, gdy rozmówca przez dłuższy czas w rozmowie towarzyskiej patrzy mi prosto w oczy. Najlepiej mi, gdy ludzie po prostu błądzą wzrokiem po mojej twarzy, to popatrzą na oko, to na ucho, nos, usta itd. Jeśli ktoś w ogóle w rozmowie ze mną omija moją twarz wzrokiem (np. patrzy ponad moją głową), to szybko taką rozmowę ucinam.

Głębokie spojrzenia w oczy rezerwuję dla sytuacji intymnych lub nieintymnych, gdy komunikat jest bardzo ważny.

Zwierzęta nie lubią, gdy człowiek patrzy im prosto w oczy.

[tiarav]

Bo nie jest naturalnym utrzymywanie spojrzenia w oczy przez caly czas rozmowy, dlatego osoby uciekaja wzrokiem bo sprawiasz, ze czuja sie niekomfortowo. Dobrze zdawac sobie z tego sprawe Czasem takie patrzenie wynika z komunikatu z dziecinstwa "patrz na mnie jak mowie do ciebie!", ale zdecydowanie nie jest odbierane jako neutralne, czy pozytywne zainteresowanie tym co mowi rozmowca. Jesli zdajesz sobie z tego sprawe, to to zmien. W czasie krotkiej rozmowy, w ktorej wazne jest szybkie i dokladne przekazanie informacji to nie przeszkadza - pokazuje skupienie (chociaz patrzenie raz w oczy raz na usta byloby pewnie bardziej naturalne). Ale w trakcie dluzszej rozmowy o niekoniecznie intensywnym przebiegu lepiej zmieniac to na co wzrok pada
Oczywiscie to tylko jesli nie chcesz byc odbierana jako osoba dominujaca i zalezy Ci na komforcie rozmowcy.
Ja przyznam, uzywam tej techniki z duzym upodobaniem, gdy rozmawiam z klamcami lub z osobami bezpodstawnie przekonanymi o wlasnej racji i probujacymi mi ja wpoic (np mansplainning)

[ta]

Wskazana zasada złotego środka czyli ani błądzenie wzrokiem po brodzie, nosie, czole czy „ trzecim oku” rozmówcy ( wszystkie te pomysły uważam za krępujące dla rozmówcy/irytujące/dziwne) ani uporczywe wpatrywanie się w jego oczy przez cały czas rozmowy ( przeszywający wzrok bazyliszka).

W obu wypadkach oceniam interlokutora jako nieszczerego i grającego jakąś grę lub osobę z głębokimi deficytami w umiejętnościach społecznych.

Rozmawiając z kimś patrzymy w jego oczy, dłużej gdy zaczyna jakiś interesujacy wątek, gdy sprawa jest b.ważna, gdy chcemy zarejestrować jego reakcję na nasze słowa, gdy chcemy nawiązać bliższą relację lub dać sygnał szczególnego zainteresowania np flirtując.

Poza tymi fragmentami rozmowy wzrok może błądzić po otoczeniu, skupiać się na szczegółach krajobrazu, otaczających nas osobach itp, ale nigdy! na nosie, „ trzecim oku”, brodzie, policzku, uchu, ustach - słowem na innych szczegółach twarzy rozmówcy!
Takie dziwactwa są naprawdę zauważalne i bardzo krępujące.

[bene_gesserit]

Otóż, to oczywiscie zależy od odległości między rozmówcami. Jeśli dzieli ich kilkadziesiąt centymetrów, czyli np stół, to patrzenie np na usta/brodę może być zauważalne i krępujące. Jeśli dzięki ich więcej niż półtora metra, trudno ocenić dokładnie, na co rozmówca patrzy.

Trzecie oko jest o tyle bezpieczne, że jest wystarczająco blisko pierwszego i drugiego oka. Dzieckiem będąc, pasjami wydawałam się w pojedynki na niespuszczanie wzroku z obcymi, np w autobusie albo kościele, Byłam dumna z tego, że żadnego takiego pojedynku nigdy nie przegrałam, chociaż byłam maluchem, i to dość nieśmiałym. Właśnie dlatego, że zamiast w oczy patrzyłam się między nie - zero napięcia, towarzyszącego długotrwałemu wtapianiu się w oczy, zwłaszcza nieznajomych.

[memphis90]

>nigdy! na nosie, „ trzecim oku”, brodzie, policzku, >uchu, ustach - słowem na innych szczegółach >twarzy rozmówcy!
>Takie dziwactwa są naprawdę zauważalne i >bardzo krępujące.
Przecież to jest właśnie naturalne, że obserwujesz mikroekspresje twarzy, czyli patrzysz na różne elementy, które mokroekspresje wyrażają. Dziwactwem jest sztywne fiksowanie się na źrenicy jednego oka (jako że patrząc w oczy też najczęściej przestawiamy fokus z jednego na drugiej, a nie w obie źrenice jednocześnie)…

[princy-mincy]

Ja nie lubie, gdy ktos wpatruje sie mi prosto w oczy. Celowo uzywam slowa- wpatruje sie.
Co innego patrzec komus w oczy (ja patrze gdzies na srodek miedzy oczy a nos i przenosze czasem wzrok ale wciaz mam go na twarzy rozmowcy) a co innego wpatrywac sie- wtedy faktycznie po jakims czasie takie wpatrywanie uwazam za natarczywe i odwracam wzrok.
Tyle, ze nie odbieram tego jako dominacji w rozmowie, raczej brak oglady.

[kanna]

Biologicznie wpatrywanie się komuś w oczy to groźba, lub próba dominacji, agresji.
Ssaki patrzą na siebie krótko, potem przenoszą spojrzenie na inny punkt.
Zwróćcie uwagę np. na psy.

Biologicznie jesteśmy ssakami, więc wpatrywanie się komuś w oczy odpala u obserwowanego dyskomfort, a potem chęć ucieczki/ konfrontacji. To biologia.

Z drugiej strony - wpatrywanie się w czyjąś brodę, lub usta, lub w punkt między brwiami, też powoduje w obserwowanego mego dyskomfort. Więc nie sprzyja komunikacji. Kiedyś dzieci autystyczne były uczone tego patrzenia na twarz. Czasami wlepiały spojrzenie w oczy, czasami oczy były za trudne, więc patrzyły gdzieś po twarzy. Ale to wlepianie (czyli patrzenie bez odwracania wzroku, w jeden punkt) znów powoduje dyskomfort u tego, na którego się patrzy. To biologiczne.

Bo w naturalnej rozmowie wzrok krąży, raz jest spojrzenie w oczy, raz obok, raz za osobę itp. Przesada (czyli wlepianie, lub patrzenie zawsze obok, lub zawsze na brodę) powoduje dyskomfort. Też jest zbadane, ile czasu przeciętne patrzy mówiący, ile słuchający, ale nie pamiętam, wiec nie będę wymyślać.

Więc jak bym miała taką cechę, ze się wlepiam, a by mi zależało na kontakcie z rozmówca , to bym otwartym tekstem powiedziała: Wiesz, co , ja mam tak, ze zawsze patrzę w oczy. Jak ro będzie nie ok dla Ciebie, to powiedz.

[miaumia]

Za patrzenie w oczy między innymi nie jestem lubiana.
Moje są niestandardowe i patrzą na rozmówcę głęboko 'przez' nawet jak patrzę przez chwilę.
Nawet w kontakcie z medium kiedyś na dniach psychotronika ta kobieta czuła skrępowanie moim wzrokiem i wyraziła to wprost, że stwarzam dyskomfort u ludzi.