jak WYCHOWUJECIE swoje dzieci?

[dna2]

dlaczego pytam? otoz, zaczne od opisu:moja dobra kolezanka ma synka ktory we
wrzesniu poszedl pierwszy raz do szkoly, dziecko grzeczne , ulozone, nie
sprawiajace klopotow wychowawczych , uczy sie dobrze ale... jej dziecko jest
wiecznie w szkole maltretowane przez kolegow lobuzow, oczywiscie nie przez
wszystkich i nie tylko on, po prostu w klasie sa dzieci takie jak on i dzieci
ktore sa strasznie agresywne[ z domow niekoniecznie patologicznych] i az sie
trzesa aby komus przylac, po rozmowie z nauczycielka, znajoma dowiedziala
sie, ze nie ma ona wplywu na zachowanie uczniow gdyz po zwroceniu uwagi co
poniektorym rodzicom zostala zrugana i zmieszana z blotem, ze smiala
glosniejszym tonem zwrocic sie do ich dziecka i ze od wychowywania to sa oni
a nie nauczycielka.Tylko gdzie to wychowanie? czy polega ono na tym by
dziecko w szkole wszystkich obijalo bo czuje sie bezkarne?? sama mam corke
ktora niedlugo pojdzie do szkoly staram sie wychowywac ja z zasadami co dobre
a co zle z poszanowaniem dla innych ludzi a w tym rowiesnikow, natomiast moj
maz buntuje sie twierdzac, ze zle ja wychowuje, ze powinna byc w przyszlosci
[moze to smiesznie zabrzmi] hetera ktora rozpycha sie lokciami by osiagnac
cel i ktora nie da sobie narobic na glowe.Teraz nasuwa mi sie pytanie kto z
nas ma racje? czy dziecko dobrze wychowane, z dobrego spokojnego domu jest z
gory skazane na poniewierke lub wykolejenie w konfrontacji z dziecmi z
domow.. [umowmy sie-rozych, z nizin tez ]i czy jedynym wyjsciem jest
wychowywac dziecko ktore kopie w j... i idzie na przod? jak wy kochani rodzice
[matki] to widzicie? jak wychowujecie swoje dzieci?

[mrda]

Zgadzam sie co do tego, ze dzieciaki sa w dzisiejszych czasach bardzo agresywne
i ze to wina rodzicow. Mam syna pelnego temperamentu ktory lubi powariowac i
nie raz bije sie z kolegami mimo moich wywodow. Zapowiedzialam mu, ze sam ma
bojek nie wywolywac ale jesli ktos zrobi mu krzywde to ma oddac i basta, poza
tym uczeszcza na lekcje karate i tam uczy sie etyki w pewnym sensie . Z moich
obserwacji wynika, ze dziewczyny sa gorsze i same chlopcow zaczepiaja-tak zali
sie moj syn ale wie, ze dziewczyny to nawet kwiatkiem uderzyc nie wolno, czy to
zle? Sama nie wiem

[mifka]

moja filozofia jest nastepujaca:bic nie wolno, ale jesli ktos cie uderzy
sprobuj najpierw glosno i wyraznie zaprotestowac a jak nie poskutkuje czas sie
bronic. moje dziecie zupelnie mnie zignorowalo, jej sposob na zaczepnych
kolegow to unikac a jak sie nie da prosto do nauczycielki. w przedszkolu,w
ktorym jest teraz to skutkuje a jak powiedzie sie jej w szkole zobaczymy za rok.
w placowce, do ktorej uczeszcza moja corka jest calkowity zakaz stosowania
wszelkiej przemocy i jesli rodzice sie nie zgadzaj moga zrezygnowac z
przedszkola. uwazam, ze w tej kwestii nauczyciel ma prawo nie liczyc sie ze
zdaniem rodzicow-jezeli jakies dziecko uderzy za mocno i zrobi krzywde drugiemu
to nauczyciel zostanie pociagniety do odpowiedzialnosci . poza tym jedna z
wielu zasad funkcjonowania zdrowego spoleczenstwa jest zakaz przemocy i dzieci
powinny to zrozumiec i ponosic konsekwencje lamania tej zasady

[dna2]

Tak, mifko, tylko, ze rodzice wlasnie tych agresywnych dzieci,sa oburzeni gdy
ktos poza nimi stosuje reprymende w stosunku do ich dziecka, sami natomiast
smiem twierdzic stosuja przemoc wobec dzieci, bo skad one maja ten przyklad jak
nie z domu? Nie sadze zeby dziecko ktore ma w domu poczucie bezpieczenstwa i
szacunek - musialo wyladowywac swe emocje na kolegach czy kolezankach i nie
dziwi mnie fakt gdy dotyczy to tak jak wczesniej pisalam dzieci z domow
patologicznych, natomiast z obserwacji mojej znajomej wynika, ze to dzieci z
t.z.w dobrych domow sa takie agresywne, gdzie mamusia z tatusiem przychodza
odstawieni do szkoly, podjezdzaja drogim autem a dziecku na pierwszy rzut oka
nic nie brakuje, jednak okazuje sie ,ze ci rodzice chowaja lobuza!Jest to dla
mnie niedopuszczalne, ze nauczyciele boja sie wychowywac(przeciez szkola
wychowuje)uczniow w obawie przed atakiem rozhisteryzowanych rodzicow i w obawie
przed utrata posady.Przeciez dziecko nie jest z gruntu zle, moze byc natomiast
zle wychowane, dlatego w moim poscie zapytalam czy my wszyscy rodzice a tutaj
matki-jestesmy przekonane, ze nasze dziecko jest dobrze wychowane? Jestem
ciekawa czy zezwalacie na to wlasnie by np. szkola i nauczyciele uczyli wasze
dziecko dobrego wychowania, czy jestescie przeciwni?

zacznijmy od tego, że ...

[ula_max]

wcale nie poznaje się dziecka że pochodzi z dobrego domu bo mamuśka i tatus
jeżdżą dobrymi samochodami, czy dziecko ubrane jest w najmodniejsze ciuszki, z
odpowiednimi metkami. To dowód, że mają kasę, a nie umiejętności dobrego
wychowania. Dziecko może byc skromnie ubrane, mamuśka będzie jeździć autobusem,
a tatuś starym maluchem - czy to dowód że jest ze "złego domu"? Nie. Raczej o
to chodzi, ze przepraszam, jak się robi kasę, to się nie ma czasu dla dzieci, a
dorabianie się i gonitwa za kasą są dziś bardzo modne. Ale jedno nie wyklucza
drugiego. Dzieci potrzbują stanowczości, jasnych zasad i regularności. Nie
można dziecku wynagradzać braku czasu dla niego zabawkami, słodczami. Mój synek
wie, że rano wstajemy, ubieramy się dziś wstał o 5 gotowy do zabawy i wygłupów,
wie kiedy jest czas na zabawę, kiedy czas na spanie itd. Może mam poprostu
grzeczne dziecko, a moze od początku uczyłam ładu i rozsądku. Ale powiem Wam
szczerze, ze cieszę się że mam chłopaka. Mówię mu nie zaczepiaj dzieci, nie
popychaj. A jak ktoś ciebie popchnie to mu oddaj. I koniec.

[mamadwojga]

ula_max napisała:
> Ale powiem Wam
> szczerze, ze cieszę się że mam chłopaka. Mówię mu nie zaczepiaj dzieci, nie
> popychaj. A jak ktoś ciebie popchnie to mu oddaj. I koniec.

Ula, jeśli chodzi o płeć, to naprawdę, zarówno chłopiec jak i dziewczynka może
stać się klasową ofiarą.
Co do reszty postu- zgadzam się w 100%. Moja córka ma powiedziane jasno - nie
wolno zaczepiać innych dzieci ale jak ktoś ją uderzy to ma natychmiast oddać
dwa razy mocniej a potem pójść do pani przedszkolanki Działa! Ostatnio w
przedszkolu jakiś chłopiec podrapał ją (ni z tego ni z owego) po buzi. Efekt
był taki że OBOJE nosili blizny przez tydzień. I cieszę się że Misia sobie
poradziła. Ona normalnie jest bardzo grzeczna i spokojna - wzór dziecka

[dna2]

A nie obawacie sie ,ze kiedys z takiego oddawania sobie na wzajem, podczas
nieobecnosci nauczycielki moze dojsc do nieszczescia jakiegos, bo wasze dziecko
tylko odda a tamto moze mu no niewiem, wazonem przylozyc, Ja sie wlasnie tego
boje, ze inne dzieci sa nieobliczalne a skargi u nowobogackich rodzicow nie
skutkuja ,jestem sklonna wierzyc , ze ci rodzice mowia dziecku, ze dobrze robi-
skoro sytuacja sie ciagle powtarza

masz rację

[ula_max]

i tak może być, ale nie jetesmy w stanie przewidzieć wszystkich sytuacji,
dlatego podobnie jak jakas mama pisała powyżej, mam zamiar dać Wikusia na
lekcje karate, albo coś podobnego. Musi wiedzieć jak się obronić, musi wiedzieć
że moga byc różne nieprzewidziane sytaucji. Nie mam zamiaru trzymać go pod
spódnicą do 20-stki.

[driadea]

A, bo pewni rodzice nie widzą, niestety, różnicy, pomiędzy wychowaniem
bezstresowym a brakiem wychowania. I to wcale niekoniecznie nowobogaccy
maluczcy czy patologiczni...

[cruella]

dna2 napisała:

> Tak, mifko, tylko, ze rodzice wlasnie tych agresywnych dzieci,sa oburzeni gdy
> ktos poza nimi stosuje reprymende w stosunku do ich dziecka, sami natomiast
> smiem twierdzic stosuja przemoc wobec dzieci, bo skad one maja ten przyklad
jak
>
> nie z domu?

Zabolało mnie Twoje uogólnienie.

Mój Kuba miał problem z aklimatyzacją w nowej szkole (nowi koledzy, inne
osiedle). Były z nim małe problemy (dwukrotnie uderzył kolegę), z pokorą
wysłuchałam krzyków ze strony nauczycielki, przeprosiliśmy dzieci i rodziców.
Głośno i wyraźnie mówiłam każdemu, że musi być jakiś powód (zmiana otoczenia,
problem z zaaklimatyzowaniem, jakiś prowodyr w klasie).
Problem zniknął równie szybko, jak się pojawił.

Wiesz, co słyszałam za każdym razem od rodzicow i nauczycielki????
Ja biję dzieci, bo: "tak zachowują się dzieci bite", "już ja proszę pani
wyciągnę od dziecka to bicie, dzieci nie kłamią"...

Było mi okropnie przykro. Nawet nie wiesz, jak bardzo. Jak miałam przekonać, że
u mnie dzieci nie są bite? Zrobiono z nas rodzinę patologiczną: bicie, matka
niepracująca, jedno źródło dochodów=brak pieniędzy=frustracje i konflikty,
ojciec w pracy=zaniedbane dzieci=depresja matki.

Takie słowa bardzo ranią.

[bobasia1]

Mimo wszystko wychowuję swoje dzieci ucząc poszanowania dla drugiej osoby i w
zgodzie z wartościami, które wyznaję. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie ułatwi
im to życia. Być może nie raz padną ofiarą osób inaczej podchadzących do życia.
Niestety żyć w zgodzie z własnymi zasadami, które na dodatek nie obejmują
przemocy, kłamstwa itp., nie jest łatwo. Być może dlatego osoby tak postępujące
(tzn. trzymające się swoich reguł) budzą w nas szacunek i podziw. Ponadto wciąż
mam - naiwną być może - wiarę, że dobro zwycięża. pozdrawiam

[lola211]

Mnie szkola czeka we wrzesniu.Teraz córka chodzi do przedszkola i nie skarzyla
sie, zeby ktos ja uderzyl.Sama nigdy nie uderzyla zadnego dziecka.W mojej
obecnosci zostala uderzona przez ulubiona (jej ) kolezanke,piescia w twarz,
rozplakala sie, tamta dostala ostra reprymende,a moja pouczenie, by na drugi
raz oddala jej bez ceregieli.I tak sie stalo.Dla mnie ta kolezanka miedzy
innymi z tego powodu jest juz "spalona" , bo to chamskie i niewychowane dziecko.
Jestem za tym, by nauczyciel wychowywal i jesli moje dziecko postapilo by
agresywnie, zastosowal odpowiednie srodki.Jesli beda sie zdarzaly sytuacje
bicia, to jestem w stanie uderzyc wprost do rodziców agresora, aby zobaczyc jak
oni sytuacje postrzegaja i co zamierzaja z tym robic.
Nie dopuszczam w ogóle mysli, ze dzieciak bedzie huliganil w najlepsze i nikt
nic z tym robil nie bedzie- mysle, ze wowczas trzeba suszyc głowe wychowawcy,
niech rozwiazuje problem, od tego jest.
Nasłuchalam sie juz historii jak to rodzice oburzeni zachowaniem nauczyciela(bo
smial podniesc glos na ich dziecko)zwracaja mu uwage przy tym delikwencie-
autorytet pada na pysk.
Ja jednak stawiam na Twoj model wychowania, a nie meza, aby dziecko sobie
poradzilo, nie trzeba go od razu uczyc agresji.

[lola211]

[lajlah]

Powiem Ci, że mam takie same obawy jak Ty. Wiem, że dziecko może trafić na
takie dzieci w klasie, które są agresywne, a moje dziecko jest pokojowe i nie
będzie umiało sobie poradzić z agresją. No ale trudno wychowywać dziecko,
mówiąc mu, że ma dokuczać innym i wyśmiewać się z dzieci.
Nie wiem co zrobiłabym w akiej sytuacji, tym bardziej, że rozmowa z rodzicami
takich dzieci czasem nic nie pomaga, a nauczyciele często są bezradni.
Mój syn idzie od września do zerówki i muszę się przyznać, że bardzo się
obawiam. Pzdr.

[bibi1]

Dzieciak mojej kolezanki non stop lal mojego syna.Doszlo nawet do tego,ze robil
to na oczach moich i swojej mamy.
Wiele razy zwracelam uwage i jemu i jej,ale tak kobieta uznala to za powod do
dumy z wlasnego syna!!!!!!!
Nigdy nie ukarala go za to,tylko jeszcze miala do mnie pretensje,ze sie czepiam
jej syna,a moj to jest lalus,nawet bic sie nie umie.
Od ostatniego takiego incydentu juz ze soba nie rozmawiamy.
Ale mysle,ze lekcja dobrego wychowania,to jej tez by sie przydala.

[katse]

oj, a ja mam w domu taka wrazliwa istotke, jak jej zabieraja to placze, jak ja
bije to placze. jest jeszcze mala 20 miesiecy. ale juz sie martwie jak ja
wspomoc, jak ja probowac kierowac, co jej podpowiadac.

[koleandra]

Nie wiem, ja zawsze próbowałam wypośrodkować i myślę, że mi się to udało. Ada
nie chodzi jeszcze do przedszkola ale widzę jak sie zachowuje w stosunku do
dzieci znajomych lub sąsiadów, w piaskownicy. Jest z niej właśnie
taka "hetera", która idzie przez życie przebojem i sprytem a zarazem jest miła
i sympatyczna, bardzo grzeczna dopóki jej ktoś nie przyłoży.
No cóż... wychowuję jak umiem a zobaczymy co będzie jak pójdzie do przedszkola.

Moja siostra natomiast ma syna sk....syna za przeproszeniem! ale dzieciak jest
chamski niemiłosiernie. Ma już 12 lat ale więcej pisac nie będę bo by mi sie go
nawet nie udało opisać. No właśnie.... i poszła ta moja siostra na wywiadówkę i
dowiedziała się, że jej syn bije, dokucza, zaczepia, wyzywa i do tego jest
okropnie skręcony, że na lekcji nie potrafi na tyłku usiedzieć. A moja siostra
na to "to świetnie! wie pani, teraz rodzą się takie dzieci już przystosowane do
dzisiejszego świata zachowujące sie właśnie tak i tylko one mają szansę
przetrwać i coś osiągnąć". Nauczycielka wybałuszyła oczy i chyba z wrażenia
przyznałam mojej siostrze rację.

[chwilka9]

Ja jestem matką "agresywnego dziecka" i możecie mi wierzyć że to nie taka
prosta sprawa. Nie był nigdy przez nas bity, poświęcamy mu mnóstwo czasu,
chodzimy do psychologa, jesteśmy konsekwentni jest lepiej, ale chyba nie ma
dnia żeby nie pobił kogoś w przedszkolu. Do mam uczących dzieci oddawać:
reakcją mojego dziecka zawsze będzie mocniejsze uderzenie i wręcz szał, przy
moim dziecko oddawanie jeszcze bardzeij pogarssza sprawę. Ja mu zawsze
powtarzam że nie wolno oddawać.
Łatwo Wam przychodzi skwitowanie mnie "nie umie wychować, nie wychowuje".
Czytam,słucham, tłumaczę... my go naprawdę nie bijemy.

[lola211]

Nie zazdroszcze.Jednak nadal bede tlumaczyc corce, ze jesli ktos ja uderzy, to
ma oddac.Przykro mi, ale nie pozwole, by bezkarnie obrywala od dziecka, ktore
ma ze soba problemy.

[lajlah]

Chwilko, ale Twoj syn ma mądrą mamę, a to dużo , bo rozumiesz, że dziecko może
być agresywne i uczysz Go, żeby się staral zmienić.Oby więcej takich mam

ja szkołę mam przed sobą ale dodam cos ze swego

[michiko]

dzieciństwa.
Otóż rodzice wychowywali mnie : daj spokoj nie odzywaj sie bądz mdrzejsza, nie
wolno sie bić itd. skutkowało to tym, że dzieci właziły mi na głowe i
poniewierały. W końcu tata stwierdził ze z takim podejsciem to daleko nie
zajdziemy. Dwóch starszych kuzynów przeszkoliło mnie w bójkach. I kilka lań
sprawionych kolezankom i kolegom z klasy przywróciło równowagę.
Dziecko nie może prowokowac ale też nie można dopuścic do znęciania sie nad nim
kolegów z klasy.
Jeśli jest brak reakcji zew strony rodziców czy nauczycieli to nalezyzrobić
obdukcję i sprawę zgłosic na policję. To powinno otrzeźwić rodziców i ich
potomstwo.

[chwilka9]

Nie rozumiem jednego: wszyscy wszędzie a szczególnie na forum o wychowaniu
krzyczą że nie wolno bić dzieci, a później piszą że uczą dzieci oddawać, czyli
uczą przemocy. Bo skoro można oddawać to dopuszczalna jest to forma
rozwiązywania konfliktów. Nie jestem przekonana i często się nad tym
zastanawiam czy dać klapsa czy nie. Na forum wychowanie utwierdzacie mnie że
nie wolno a tu z kolei... chyba że dla Was oddawanie nie jest przemocą. Ja
przestrzegam z tym oddawaniem w przedszkolu boja się go wszystkie dzieci a on
jest drobny i chudy jak na swój wiek i jeszcze nikogo sie nie boi a krzywdę już
nie jednemu zrobił który się "stawiał" zależy na kogo trafią.

[lola211]

Ja dziecka nie bije.Jestem wieksza, silniejsza, nie wykorzystuje oczywistej
przewagi.Ale jesli uderzylby mnie inny dorosly to dostalby w pysk od razu.I tak
samo jest z dziecmi- ich sily sa porównywalne, dziecko wobec drugiego dziecka
nie jest bezbronne jak w stosunku do doroslego.
Absolutnie nie wpajam zachowan agresywnych, ale bronic sie trzeba, a rola
popychadla nie odpowiada mi absolutnie zarówno jesli chodzi o mnie, jak i o
dziecko.
Ja
> przestrzegam z tym oddawaniem w przedszkolu boja się go wszystkie dzieci a on
> jest drobny i chudy jak na swój wiek i jeszcze nikogo sie nie boi a krzywdę
już
>
> nie jednemu zrobił który się "stawiał" zależy na kogo trafią.

Przepraszam, a gdzie jest opiekun? Jesli dowiedzialabym sie, ze jakis
przedszkolak notorycznie bije dzieci, w tym moja córke, wiory by polecialy.Od
tego jest opiekun by agresora stopowal.
Inaczej rozumiem, maly ma naparzac dzieci, a one potulnie maja mu schodzic z
drogi, bo nerwowy jest?
Na szczescie córka chodzi do takiej grupy, gdzie takie rzeczy sie nie zdarzaja.

[moofka]

dzieci, a zwłaszcza chłopcy bili się biją i bić się będą
zreszta i ja jako dziewczynka - mała i chuda - dodam nieraz musiałam ostro
walczyć na podwórku czy w szkole, jak ktoś słusznie zauważył kozły ofiarne
klasowe są płci obojga,
i nie zmienimy tego dobrotliwym gadaniem synusiu bic jest be
nie jest
co najwyżej można nauczyć się jak bić się honorowo tzn. nie zaczynać, nie bić
młodszych słabszych dziewczynek itd
ale kiedy gnojek jeden z drugim zaczyna, terroryzuje cie, zabiera pieniądze,
cokolwiek - niestety teraz patologia staje sie normą to wiedz ze MASZ PRAWO sie
bronic
i w tym przypadku obrony własnie przemoc uwazam ze zła nie jest a obrona
własnej nietykalnosci jest słuszna
i tego chce nauczyc swoje dziecko
ostatnio cztałam wstrzasający artykuł
otóż ci dwaj zwyrdonialcy którzy zakatowali na smierc dziewczyne w pociągu z
gdanska do warszawy z rozbrajająca wprost szczeroscia opowiadali, z kiedy
znecali sie nad tą dziewczyną ona nawet nie probowała sie bronic, nie umiała,
robili co chcieli
ona ani razu nawet nie krzyknęła

[mapta]

Czytam Wasze rozmowy, bardzo ciekawe dla mnie,
postanowilam tez cos dodac, niby z innej beczki ale tez na ten temat, bo
wychowanie to nie tylko kwestia "bic czy nie bic"

Dzis bylam na wizycie u kosmetyczki. Nie jestem stala klientka (niestety ) i
dlatego bylam w szoku, kiedy zobaczylam tam jedna pania, jak sie potem okazalo -
stala bywalczynie.
Otoz ta pani przychodzi tam do tego zakladu CODZIENNIE OD 13 DO 16, zeby
poplotkowac!!! Ona tam nikogo nie zna, przychodzi do fryzjerki czy kosmetyczki,
siada na wysokim stolku i slucha o czym rozmawiaja klientki.
Nie byloby w tym moze nic dziwnego (chociaz wciaz nie dla mnie!!!), gdyby nie
fakt, ze ta pani przychodzi tam ze swoim synkiem, lat 1,9! I po raz pierwszy
pojawila sie w tym zakladzie gdy mial mial - uwaga: 10 dni!!!!!!!!!!!!!!!!
Wyobrazacie sobie ten dramat???
To dziecko roznosilo ten zaklad w trymiga, przy mnie wpadlo pupa w konsolete i
rozbilo szybe, rozsypalo proszek do prania ze sklepiku i pare innych drobnych
przewinien. Ja tam bylam godzine, on zostal na kolejnych kilka...

Wg mnie wychowanie to tez pokazywanie dzieciom swiata od tej dobrej strony,
zainteresowywanie dzieci jakimis hobby, uczenie sposobow komunikacji, rozmowy,
nawiazywania i podtrzymywania znajomosci, szanowanie innych, czytanie, wspolne
posilki, pikniki, dawanie dobrego przykladu i mnostwo innych rzeczy, zeby juz
nie przedluzac. Same na pewno uzupelnicie ta liste jeszcze lepiej ode mnie, ja
mam dopiero 9-miesieczny staz w mamowaniu )
Jesli dziecko bedzie znalo ten "inny" swiat, bedzie wychowywane w duchu dobrej
komunikacji miedzyludzkiej to i konflikty z rowiesnikami bedzie umialo
rozwiazywac droga pokojowa.
Dobrze mysle?
Poprawcie mnie jesli sie myle

ps
nie mam nic przeciwko chpodzeniu do kosmetyczki z dziecmi, zeby mnie ktos zle
nie zrozumial. Chodzi mi tylko o proporcje czasowe...

[magdalenki1]

nie wiem czy mam rację, ale odnoszę wrażenie, że w tym pytaniu nie chodziło
tylko i wyłącznie o przemoc fizyczną. Ja mam podobny problem wychowując swoje
dzieci, ale moje obawy dotyczą czego innego niż bijatyki w szkole. Dzieciaki
często się trochę poszturchają i te dobrze wychowane też czasem wszczynają
bójki, mnie bardziej zastanawia jak w ogóle wychowywać dzieci (imam tu właśnie
na myśli to przepychanie łokciami), moja 7 letnia córka jest bardzo wrażliwa i
często jest przez inne dzieci wykorzystywana w różny sposób, zawsze na wszystko
się godzi, nie pcha się żeby być pierwsza, przez co zawsze jest ostatnia, jest
cierpliwa, ale czasem jest jej przykro, że inni ją spychają na koniec. Nie jest
cwaniarą pod zadnym względem, wszystkim się chętnie dzieli i pomaga
potzrebującym pomocy, ale takie zachowania nie są dzisiaj w modzie i właśnie to
mnie martwi. Zaczynam się już obawiać, że źle ją wychowałam. Kiedyś mówiło się
na takie dzieci grzeczne, dziś mówi się ofermy, sieroty itp. Przez mój idealizm
będzie musiała dużo doświadczyć na własnej skórze i to mnie martwi.
Dodam, że moja córka chodzi do prywatnej szkoły(od zerówki), nie ma tam
patologii, ale dzieciaki są strasznie cwane i wyrachowane, potrafią przepychać
się łokciami - byle do przodu.to są dzieci z dobrych rodzin rodzice
wykształacenie itd. czasem niektóre dzieci w tej szkole wydaja mi się jednak
gorsze od dzieci z tzw. nizin społecznych.
Wracając do tematu moją drugą córeczkę wychowam na bardziej pewną siebie i
walcząca
pozdrawaim

[lola211]

A Nie przeceniasz naszego wplywu w tej kwestii? Bo mnie sie wydaje, ze dziecko
sie rodzi juz z jakims charakterem , i po prostu jest bardziej lub mniej smiale
bez wzgledu na wychowanie.Czasem rodzenstwo jest diametralnie rózne, a
wychowywane tak samo.

[mapta]

"Wracając do tematu moją drugą córeczkę wychowam na bardziej pewną siebie i
walcząca" napisala Magdalenki1

A czy nie mozna byc pewnym siebie i nie bic jednoczesnie?

Zastanawiam sie, jak reaguja dorosli w takich sytuacjach, kiedy ludzie sie
przepychaja w drzwiach, wpychaja do kolejki, zajezdzaja droge samochodem itp.
Jedni trabia, krzycza, oddaja lolkciem, a inni na takie zachowania odpowiadaja:
"ja tez zycze panu milego dnia"

I wydaje mi sie, ze dobrze jest dziecko uczyc, ze nie trzeba koniecznie oddawac
pieknym za nadobne, ze mozna czasem ustapic, jesli cie to za duzo nie kosztuje,
ze jak ktos musi pierwszy stanac w kolejce do kasy, to prosze. Ja nie lubie sie
znizac do poziomu chama i nie bede rywalizowac z takim o miejsce. Mam swoja
godnosc i stac mnie na to, zeby czegos niegrzecznie nie odpowiedziec czy nie
oddac kuksanca kosztem tych 5 minut dluzej do kasy...
Co innego natomiast, gdys ktos atakuje, zanosi sie na nasze zdrowie/zycie czy
mienie. Trzeba sie bronic i to jest jasna sprawa. Ale rozrozniam to od
zaczepek, prowokacji, chamskich zachowan czy bezwarunkowych odruchow!

[magdalenki1]

w ogóle się nie zrozumiałysmy, ja problem bicia i przemocy fizycznej pomonęłam
całkowicie, nawet o tym nie myslałam, w szkole mojej córki nie ma takich
problemów w ogóle. Mając na myśli "przepychanie łokciami" też nie myslałam o
popychaniu kogoś dosłownie, tylko o takim walczeniu o swoje prawa między
dzieciakami i w ogóle o postawie jaką się później utrwala na całe zycie, broń
boże o popychaniu kogoś, potraktowałam ten problem bardziej psychologicznie.

A co do wychowania dzieci i rodzeństwa w dużej mierze zgadzam się co do tych
predyspozycji charakteru już od urodzenia, jednak wierzę, że wychowanie wywiera
wielki wpływ i to co się w domu słyszy od małego gdzieś tam mocno się odciska.
I nie zwsze tak, że dzieci słuchają rad rodziców i się do nich stosują, dzieci
nasladują, słuchają i kodują dużo więcej niż nam dorosłym się wydaje,
wrażliwośc na różne sprawy jednak wynosi się z domu i nie zgodzę się, że dwójka
wrazliwych ludzi wychowa potworka i zimnego na wszystko człowieka.

do mapta

[magdalenki1]

nie zrozumiałysmy się, bo pewnie uzyłam złego słowa "walcząca" nie miało
znaczyć bijącą się czy też uzywającą przemocy fizycznej. Więc moze żeby Wam
lepiej zobrazować o co mi chodziło też podam przykład (jeden z wielu), dzieci w
szkole mojej córki zbieraja karteczki do segregatorów i wiedzą dobrze, choć są
małe które z nich są drogie i chodliwe, które tanie i mniej poszukiwane. Moja
córka tez zaczęłą zbierać ok. Wszyscy się tymi karteczkami wymieniają, moja Ola
oddaje komu chce i co chcą dzieciaki i cieszy się z tego, dzieciaki (niektór
bezlitosne bestie robią z nią złote interesy, zabierają dziesięć za jedną,
której i tak nikt by nie chciał, i nie było by problemu, bo moja córka czerpie
z tego radośc, ale potem jej mówi koleżanka, jesteś frajerka, bo oddałaś
najlepsze za najgorsze. I wtedy moja Ola jest smutna i pyta mnie:"mamo czemu
dzieci mnie oszukuja z tymi karteczkami, nie chcę już ich zbierać". Może to
przykład mało trafny, ale mniej więcej o to mi chodzi, i to przepychanie
łokciami miało obrazować postawę życiową, anie popychanie innych dzieci
pzdr.

[mapta]

hej, okej,
widzisz, tu sie dyskusja roziwnela bardzo bardzo w temacie przemocy, wiec i ja
tak pojelam to walczenie,
ale rzeczywiscie nie mysle tylko o takiej przepychance lokciami, ta slowna
czasem jest duzo gorsza.

Dlatego, kiedy mysle o wychowywaniu dzieci, to ogarniam szerokie spektrum
zachowan miedzyludzkich. Uwazam, ze trzeba uczyc dzieci swiata dzisiejszego,
ale tez przekazywac im te wartosci ktorych dzisiejszy swiat nie promuje! Te
przepychanki to zachowania, ktorych dzieci i tak sie naucza wlasnie w szkole
czy juz wczesniej. Dlatego tym bardziej z domu powiny wyniesc inne wzorce.
Uwazam, ze powinny, bo wtedy daje im to na przyszlosc mozliwosc wyboru
postepowania. My mamy wplyw na postepowanie dzieci tylko do pewnego czasu,
potem juz one wybieraja same i mozemy to tylko obserwowac (czasem i to nie) lub
podpowiadac, gdy zapytaja o zdanie. To wszystko.

Ja w przypadku karteczek porozmawialabym z cora i podpowiedziala, jej ze zawsze
ma prawo zamienc karteczki czy oddac, ktore chce i komu chce, ale niech
najpierw pozna ich wartosc, zeby wiedziala co traci czy zyskuje i ani nie
oszukiwala innych ani sama nie czula sie oszukana. Uczciwosc to tez jedna z
wartosci, ktorej warto nauczyc w domu, bo na zewnatrz to juz na pewno jej nie
pozna...
a Ty co zrobilas?

[magdalenki1]

karteczki są jenym z wielu przykładów zachowań moje córki na podstawie których
wnioskuję, ze jest zbyt wrazliwą dziewczynką i nie umie walczyć o swoje,
dzisiaj w szkole mieli jakieś występy taneczne, najwięcej tańczyły dzieci,
które wiedziłay jak wepczną się do przodu, moja córka nie wiedziała i choć
cieszyła się na ten występ od wielu dni nie potańczyła, bo grzecznie wszystkich
przepuszczała (rozumiesz co mam na myśli), jeśli tylko ktoś o coś ją poprosi
robi to , oddaje, pomaga i tak dale, nauczyciele w szkole wciąż mówią mi, ze
mam skarb nie dziecko, ze powinnam być z niej dumna, a ja myślę, że to mój
błąd, bo nigdy jej nie powiedziałam : 'kochanie, spotkasz na swojej drodze
mnóstwo wrednych ludzi, którzy beda chcieli cię oszukać, albo wykorzystać - nie
daj się i walcz", zawsze słyszła w domu, ze swiat jest piekny i życie jest
piekne, kiedy tylko jest się dobrym szlachetnym i honorowym człowiekiem, a
dzisiaj niestey takie wartości nie są juz w modzie i to mnie matrwi i dlatego
moja druga córka dowie się w domu ode mnie, ze w zyciu trzeba umieć "walczyć" o
swoje, i trzeba pzreć do przodu, nie powiem jej po trupach, ale do przodu, bo
są ludzie, którzy Cię podepczą jeśli im na to pozwolisz. Sama zostałam
wychowana zbyt tkliwie i dużo łez upuściłam zanim zrozumiałam (jeszcze nie do
końca), że w życiu nie ma zbyt wiele miejsca na sentymenty, bo większość pztrzy
jak tu Cie zrobić w konia, żeby mieć z tego jakąś korzyść, ach.. duzo by mówić
nie będę zanudzać, a co do karteczek. kupiłam jej nowe, mnóstwo i powiedziałam,
które ile kosztują i co są warte.
pozdrawiam

[dna2]

Widzisz ja tez mam ten probleb tzn, chce z calej sily wpajac corce zasady ale
boje sie by nie byla wykorzystywana, bo taka spolegliwosc wobec innych jak sie
utrwali to bedzie pietnem w zyciu w kontaktach z ludzmi czy nawet w zwiazku.
Nie chce by moja corka byla zimna ,wyrachowana hetera ale tez nie chce by byla
lelum polelum ktoremu kazdy nawrzuca czy zrobi krzywde a ona bedzie ryczec po
katach i bedzie miala w sercu zal, ze ja tak wychowalam.To bardzo zlozony temat
i jak widze co dom to inne zasady. A co z dzieckiem spokojnym, ktore inni
wyzywaja np. od grubasa, rudzielca, okularnika itp, czy takie dziecko ma to
znosic jak ofiara? jakie jest wyjscie? Obserwujac dzieci widze, ze albo
placza i chowaja sie w kat albo probuja uderzyc tego slownego napastnika, lecz
nie z agresji tylko z bezradnosci.Moze gdybysmy my wszyscy rodzice wpajali
dzieciom to , ze nie wolno bic ale i nie wolno ponizac innego dziecka przez
wyzywanie-to takich konfliktow miedzy naszymi dziecmi w ogole by nie
bylo.Jeszcze jedno, nie chodzi o to, ze ktos bije dzieci ale nawet nasze
przepychanki slowne w malzenstwie tudziez inne niechlubne sytuacje moga byc i
pewnie sa dokladnie powielane na gruncie szkolnym, mimo ze dziecko pozornie w
domu jest grzeczne to odreagowuje w stosunku do rowiesnikow.Czy dobrze mysle?

[m.a.l.l.y.s]

zawsze mialam ten problem. Jak wychowac dziecko na dobrego, madrego, wrazliwego
czlowiek. Teraz mam syna, jest bardzo zwariowanym dzieckiem, z glowa pelna
pomyslow, gadajcym bez przerwy od rana do wieczora.
Ucze go pewnosic siebie, tzn on mowi:"mamo, nie zrobie tego bo sie boje, bo nie
umiem..." ja mu mowi:" sluchaj, dasz rade, jestes madry, a marzy ludzie musza
szukac rozwiazan, dasz rade, jestem z toba, pomoge" Chcialbym , ze by wierzyl w
swoje mozliwosci, zeby wiedzial, ze jest madrym chlopcem i ze sobie poradzi.
Druga sprawa to kwestia traktowania slabszych od siebie, ludzi starszych i
zwierzat. Zelazna zasada: kota nie ciagnie sie za ogon, nie rzuca sie nim, bo
go to boli, starszym ustepujemy miejsca w autobusie, kosciele.
Ale tez ostatnio maz moj, wzial sie za jego "szkolenie". Tzn: syn nasz jest
dzieckiem, ktore nie lubi przemocy, bicia czy krzyku. Pozwalal sie okladac,
zabierac zabawki. Maz mu wpaja, ze ma nie zaczynac bojek , ale jak ktos go
uderzy, to ma oddac. Nawet uczy go, jak ma sie bic. Mysle,ze to dobrze. Chce
zeby byl dobry, madry, ale zeby nie pozwalal sobie w kasze dmuchac i zeby znal
swoja wartosc i mial swoje zdanie. pozdrawiam