Pracująca mama

[aasb]

Witam, jestem młodą (25lat) mężatką, nie mam jeszcze dzieci. W chwili obecnej
skończyłam studie i próbuję znaleźć pracę. Na brak doświadczenia nie narzekam
(mam 6 lat doświadczenia) w różnych branżach. I tak sobie chodzę z rozmowy na
rozmowę i zaczynam się zastanawiać czy nie nosić ze sobą dyktafonu. Na każdej
rozmowie pada pytanie "Czy zamierza Pani mieć dzieci"...chce się
krzyknąć "halo , a gdzie prawo pracy..." no ale wiadomo pracodawca "Twój Pan"
to on rządz nie prawo. I powiem tak bez względu na to co odpowiadam na ten
temat słyszę"Bo jeśli Pani zamierza mieć dzieci to u nas raczej nie ma
miejsca dla młodych mam". Na nic tłumaczenia że nie zamierzam zajść w ciążę
zaraz po zatrudnieniu, do pracy będę chodzić do końca ciąży, o ile będzie to
możliwe ze względu na stan zdrowia, a urlopem podzielę się z mężem...ich to
nie obchodzi. Jestem potencjalną mamą, a więc nie dyspozycyjnym pracownikiem,
więc błagam skończmy z gadkami że firmy nie mają nic przeciwko młodym mamom,
bo tak nie jest...

[ptysiek2]

zgadzam się, podpisuję się pod tym rękami i nogami.
Ja mam 7-letnie doświadczenie w jednej firmie. Jak pochwaliłam się w pracy, że
wychodzę za mąż (brałam przecież urlop okolicznościowy, zresztą trudno było by
to ukryć - obrączka, zmiana nazwiska, dokumentów itp.) to mnie przeniesiono
własnie na takie stanowisko, żeby mnie można było łatwo zastąpić i raptownie z
dobrego pracownika odpowiedzialnego za różne funkcje zdegradowano mnie do
sekretarki. Tłumacząc, że to czasowe rozwiązanie. Na moje pytanie jak długo?
Usłyszałam: no wiesz przecież będziesz mężatką możesz zajść w ciążę i ...... tu
się dyskusja urwała, bo kazano mi się domyśleć scenariusza, czyli ja idę na
macierzyński i nie wracam. A z drugiej strony mówiła to kobieta, która w tej
pracy sama wychowała dwójkę dzieci, poza tym brak wyobrażni ze strony mojej
rozmówczyni bo praktycznie zajście w ciąże nie musi przypadać wyłącznie
kobietom zamężnym. Zajść w ciążę z biologicznego punktu widzenia mogłam już 10
lat temu!!! W takich warunkach pracują polskie kobitki, młode mamy, przyszłe
mamy. Dlatego też śmieszą mnie twierdzenia o dobrze nastawionym pracodawcy do
ciąży swojej pracownicy i hasła typu "przygotuj swojego szefa na tą wiadomość".

[babka71]

Mam 34 lata i też nie dobrze, ponieważ mam dziecko, dziecko będzie chorować, a
wtedy pójdzie Pani na zwolnienie i co ??..
Nam potrzeba dyspozycyjnych osób!!!!
Zabawne jest to , że takie teksty mówi facio, który sam ma dwójkę dzieci...

[e_r_i_n]

I dlatego ciesze sie, ze urodzilam synka na poczatku studiow. Teraz ma 4 lata
i pracodawca predzej uwierzy, ze wiecej dzieci nie planuje, niz bezdzietnej
kobiecie, ze nie planuje w ogole.
Zreszta, byłam na kilku rozmowach i na zadnej nikt mnie o plany macierzynskie
nie zapytal (w CV informacji o dziecku nie mam).
Przykra ta sytuacja, ale bardziej wynika z tego, co sie dzieje w naszym kraju
(wysokie koszty pracy chociazby), niz ze zlej woli pracodawcow.

[e_r_i_n]

Aha, sa i tacy pracodawcy, z ktorymi mozna wynegocjowac godziny pracy takie,
zeby nie miec problemu z odbieraniem dziecka z przedszkola. To na pocieszenie.

[delilian]

Pisalalm juz o tym na forum PRACA, ale sie powtorze w tym miejscu.
To prawda, wszyscy pytaja o dzieci (i rowniez o inne "zakazane tematy" - mnie
pytali o: poglady
poltyczne, obecnie pobierane wynagrodzenie, sytuacje rodzinna,
mieszkaniowa...) nie zwazajac na to, ze to wbrew prawu, no i ... conajmniej
nieeleganckie...

A najbardziej boja sie, ze dziecko bedzie chorowalo...

Ostatnia rozmowa o prace:
Pyt.1.
- Czy POSIADA Pani dzieci? Chcialam odpowiedziec, ze posiadac to mozna konto w
banku , ale powiedzialm, ze mam synka (4 latka)

Pyt.2
- Czy czesto bieze Pani zwolnienia na dziecko?
Na dziecko - nigdy. Czy dziecko jest chore czy zdrowe, trzeba mu zapewnic
opieke.
Pyt.3
- To jak sobie Pani radzi, kto sie dzieckiem zajmuje?

Moze mam juz nigdy nie pracowac, bo mam dziecko?
ALE BURAK!

[e_r_i_n]

delilian napisała:

> To prawda, wszyscy pytaja o dzieci

Mnie jeszcze NIKT nie zapytal o dziecko - ani o to, czy takowe mam, ani czy
planuje.

[onika27]

Pamiętam sytuację mojej bratowej Calutką ciążę pracowała dosłownie raz nie
przyszła do pracy na macieżyński poszła tydz przed porodem no i po macieżyńskim
nie miała po co wracać.Do dziś pluje sobie w brodę że od razu nie poszła na
chorobowe.Ale jeszcze drugi punkt widzenia.Miałam kiedys maleńka dzialalność
gospodarczą między innymi kiosk z gazetami jak urodsziłam do kiosku wzięłam
dziewczynę No i proste wybrałam dziewczynę wolna i bez zobowiązań.Owszem młode
matki pytały o prace ale co ja bym zrobiła w momencie jak ona by razo
zadzwonila ze dziecko chore i ona nie przyjdzie? wiem w Polsce nie ma pracy dla
kobiet,ale najbardziej mnie wkurza to ze po prostu z jednej pensji nie da sie
żyC.Wiadomo są wyjatki ale generalnie nie da sie I dlatego zastanawiam sie
kiedy nasze władze zoriętuja się ze na emerytów nie ma kto pracować bo albo nie
rodzą sie dzieci albo młodzi uciekaja za granicę co i miom jest zamiarem
Pozdrawiam wszystkie nie pracujace mamusie

[annmarie]

Też już się o tym przekonałam - mam 26 lat, skończone studia mgr i podyplomowe,
5 lat doświadczenia w różnych branżach. Podwójne nazwisko łatwo zdradza mój stan
cywilny - wiele firm wogóle nie zaprasza takich na rozmowę, więc powoli podaję w
CV tylko jedno. Ale to i tak niewiele pomaga, bo przecież nie będę ściągać przed
wejściem obrączki.
W dwóch firmach zapytano mnie o plany związane z dzieckiem, w kilku innych
zostało to lepiej zawoalowane "a jak jest z pani dyspozycyjnością", na
odpowiedź, że nie ma problemu - usłyszałam "a za kilka miesięcy, bądź lat?". No
i sprawa zrobiła się jasna...
I tak szukam pracy od 4 miesięcy, dołując sie coraz bardziej, że już chyba jej
nie znajdę...

Pozdrawiam,
Anna

[pinezka82]

Ja rowniez jestem mloda mezatka, mam 25 lat, ukonczylam dwa kierunki studiow, mam doswiadczenie w zawodzie (niewielkie ok. 1 rok, ale zawsze cos). Kiedys wpisywalam stan cywilny w CV, poniewaz pierwsze doswiadczenia nauczyly mnie, ze i tak sie o to bedzie potencjalny pracodawca pytac, wiec po co ja mam sie fatygowac na rozmowe, jesli nie bede powazna kandydatka. Przestalam wpisywac, dostaje wiecej propozycji odbycia rozmowy, ale zawsze nielegalne pytania o ciaze i dzieci padaja. Kiedys odpowiadalam szczerze, ze np. tak mysle o tym, ale w perspektywie 2 lat i nie wyobrazam sobie rezygnacji z pracy zawodowej. Niestety, moi rozmowcy, najczesciej mezczyzni, nie sa w stanie chyba uwierzyc, ze ciaze mozna zaplanowac w czasie... Obecnie odpowiadam, ze takie pytanie pasc nie powinno i ze nie ma to zwiazku z moimi kwalifikacjami. Niestety taka odpowiedz jest dla wiekszosci szokiem. Wydaje mi sie po kilku miesiacach poszukiwan i kilkunastu rozmowach, ze jedynym wyjsciem na zarobienie w tych realiach pozostaje zalozenie dzialalnosci gospodarczej...

[twojasasiadka]

mnie nikt nie pytał o dzieci/dziecko podczas rozmów o pracę.
W CV nie wspominam o dzieciątku nie dlatego że się obawiam,ale uważam że to
nie ma związku z pracą (dziecko ma zapewnioną opiekę w razie choroby).
Pamiętam,że jak przyjmowałam się do mojej obecnej pracy,to również nie było
pytań n/t mojej sytuacji rodzinnej,ani planów z tym związanych.Pracodawca
zupełnie przypadkowo dowiedział się że mam dziecko-słysząc jego "wrzaski" w tle
kiedy rozmawialiśmy przez tel Spytał tylko: o..to pani ma dziecko? a ja
odpowiedziałam: tak, syna.I koniec na ten temat

[bobka4]

Było podobnie u mnie, tylko, ze to ja jestem przełożoną. Dowiedziałam się chyba
po miesiącu od zatrudnienia sekretarki, że ona ma synka, jakoś nie mogłam sobie
wyobrazić, ze ta młoda osoba jest mamą kilkulatka, z resztą jest doskonałym
pracownikiem.
Zapewniam, ze nie w każdej firmie pytają kobiety o stan cywilny i szeroko pojętą
dyspozycyjność. W mojej - małej firmie - był już przypadek urlopu wychowawczego,
co chwilę wychodzi jakaś choroba dzieci, paradoksalnie z tego powodu więcej
nieobecności mają panowie w tym sam szef.