potrzebuję porady psychologa

[maggie351]

od tygodnia mam poważny problem z 11-letnią córką.Pozwoliłam jej(niestety-
teraz wiem,że to był błąd)pójść z koleżankami do jednej z nich na noc-miały
oglądać filmy;mówiła o horrorach,ale myślałam,że typu rodzina Addamsów.
Obejrzały film pt."Klątwa" i od tego czasu córka boi się spać sama w swoim
pokoju-nawet przy zapalonym świetle,nie chce zostac sama w domu-wcześniej nie
było z tym żadnego problemu.Wiem,że to moja wina,ale mam pytanie czy ten dość
uciążliwy stan minie czy powinnam się skonsultować z psychologiem ?
Próbuję jej tłumaczyć ,że to tylko film itp.ale niewiele to pomaga.
Oczywiście teraz za karę ogląda jedynie dobranocki i nic co jest po 20,00.
Proszę o opinię -najlepiej psychologa albo kogoś kto miał podobny problem

[triss_merigold6]

Nie wiem czy akurat psycholog jest potrzebny. Kara już zbędna,
dziewczynka "ukarała się" sama - teraz się boi. Niech śpi przy zapalonym,
muzyce, i czym chce.
Minie, tylko nic na siłę.
Zamiast do psychologa zabrałabym dziewczynkę do kina na coś bardzo pogodnego i
śmiesznego. Może "Madagaskar"?
Na pocieszenie napiszę, że majac 12 lat byłam z tatą w kinie na "Gremlinsach" i
potem długo, długo bałam się otwierać górne szafki w kuchni czy zapalać światło
pod schodami. Minęło.

[aniaka2]

Jak byłam dzieckiem to sama miałam takie problemy. Przechodziło po paru nocach
przespanych przy zapolonym świetle. Poza tym czułam sie pewniej jeżeli
wiedziałam, że zawsze mogę pójść spać w nocy do mamy. Mama "uświadomiła" mnie
też jakie modlitwy są najlepsze do odpędzenia złych duchów (była to modlitwa do
Anioła Stróża). Lęki w nocy skończyły się definitywnie od czasu kiedy
zamieszkał w domu pies. Wszelkie trzaski i podejrzane hałasy w domu można
było "zwalić" na psa. Do dziś nie oglądam horrorów, a szczególnie tych o
duchach itp. Lęki oczywiście dawno minęły.

Pozdrawiam

[zuzia_i_werka]

Rzeczywiście dziewczyny wybrały "mocne" kino.To jeden ze straszniejszych
horrorów,które widziałam.Ja myślę jak Triss.Ona tak się boi,że dodatkowe kary
są juz zbędne-teraz to juz musicie przeczekac zły okres,nie będzie trwał
wiecznie.Na razie niech spi przy świetle,trudno.Pozdrawiam serdecznie Z.

[tynia3]

Eeeeeeeeeeee, jaki psycholog )). Mnie to powinni w kaftan zapiąć . Ja do
dziś przezywam, jak się naogladam (a oglądam bo lubię) - wyobraxnia mnie potem
katuje. tyle, ze stara już jestem, to zobie jakoś tłumaczę .
A jak miałam 11 lat to spałam nakryta kołdrą po uszy, spocona jak mysz, a i tak
wiedziałam jedno - nikt oglądać nie kazał.
Po mojemu - przejdzie .

[triss_merigold6]

Hi, hi, ja tak samo. A wcześniej czytałam aż mnie zamulało. Do dziś nie lubię
horrorów - czytac, proszę bardzo, oglądać - bez sensu, bo i tak odwracam głowę.

[maggie351]

dziewczyny ,dzięki za odpowiedzi.Może faktycznie poczekamy i zobaczymy czy wraz
z upływem czasu będzie poprawa czy nie.Mam nadzieję ,że ten stan minie.
Pozdrawiam

[triss_merigold6]

Co by powiedział psycholog? Zastanów się...
Minie o ile nie będziecie jej codziennie dręczyć "a po co oglądałaś", "a
widzisz" itd.

[pimenta]

Ja do dzisiaj chodzac po mieszkaniu zapalam swiatla po drodze. Kiedy spie sama
to tez z zapalonym swiatlem i wlaczonym tv.Horrorow nawet nie probuje ogladac
bo pewnie juz wogole bym nie zasnela...a kiedy budze sie w nocy przypominaja mi
sie wszyscy zmarli tak znajomi jak i nie...okropne!

Maggie

[cruella]

Psycholog jest tu (moim zdaniem) zbędny, taka "pomoc" nie ogranicza się do
jednej wizyty. Poza tym, lekarz doradzi Ci to, co i my) Ona już wie, że źle
zrobiła, kara jest tu zbędna, wystarczy zwykła rozmowa.

Ja swego czasu (dla wyciszenia i odpędzenia złych myśli) puszczałam chłopcom
muzykę relaksacyjną. Mam nawet w domu dwie płyty (jedna chyba z delfinami a
druga z przyrodą). Pomogły niesamowicie, chłopcy zasypiali po kilku lub
kilkunastu minutach.

[maggie351]

dzięki-dobrze jest się kogoś poradzić;tym bardziej kiedy widzę,że nie radzę
sobie z wychowaniem swojego dziecka.A kłopoty dopiero się zaczną...

[cruella]

maggie351 napisała:

tym bardziej kiedy widzę,że nie radzę
> sobie z wychowaniem swojego dziecka.

Nie bądź taka krytyczna wobec samej siebie))

A kłopoty dopiero się zaczną...
Jak to mówią "małe dziecko mały kłopot...".