ratunku!

[elejna]

Ostatnimi czasy zrobiłam sie nie do wytrzymania i juz sama zdaje sobie z tego
sprawe, zrobiłam sie opryskliwa czepialska nerwowa w srosunku do meza czasami
doskonale go rozumiem gdy mowi ze sie zmieniłam ze momentami ma mnie dosc.Ze
mnie naprawde robi sie upierdliwe babsko z wiecznymi pretensjami a to
wszystko przez obecna zyciowa sytuacje tzn zycie upływa mi jedynie na
całodziennym sprzataniu ( praca ktora nie ma konca)zajmowaniu sie domem i
dzieckiem nic pozatym i to frustruje mnie jak diabli ,zmienia mi sie
charakter!
Przechodziłyscie przez cos podobnego ?Co robić? nie chce byc sfrustrowaną
matką polką wredotą! ratunku!

[kalina_p]

nie mozesz znaleźc nic fajnego i dajacego radość w tym, co robisz?
Ja tez sprzatam, wychodzę z psami i "siedzę" z dzieckiem ale jestem bardzo
zadowolona z zycia i innego zycia nie chce))
Może wiecej spacerów? Może idx do pracy, jak Ci w domu źle?
A poza tym - idzie wiosna, będzie lepiej

[dagamama]

jeśli Cię to pocieszy to mam to samo
wnerwia mnie życie które toczy się wokół pracy, sprzątania, gotowania, zabawy z
dzieckiem
i nic poza tym
brak czasu dla siebie choćby na fitnes raz w tygodniu
brak czasu nawet na to by spokojnie zamienić słowo z mężem...
generalnie przytłacza mnie ta szara codzienność, w której wszystko jest
przewidywalne i brak miejsca na spontaniczność i egoizm...

[businka]

NIESTETY TAK!!! Najlepszy sposób - iść do roboty! U mnie się sprawdziło - dziennie wieczorem po 8-10 godzinach pracy i do 11 w nocy w domu padam na pysk i nie mam siły się czepiać!

[abi3]

Miałam dokladnie tak samo...pomogła decyzja o podjęciu studiów. Uwierz! Pomogło!
Już nie jestem sfrustrowaną babą....teraz czuję się dowartościowaną kobietą.
A i dziecko jest szczęśliwsze, mając zadowoloną mamę. Ba...nawet czas na naukę
się znalazł, choć wcześniej nie miałam czasu na nic (przynajmniej tak mi się
wydawało). Czasami warto zrobić krok na przód, podjąć wyzwanie...kurczę i powiem
Ci,że teraz jestem na prawdę zadowolona z życia. Chociaż w dalszym ciągu
pozostaję "kurką domową".

[verdana]

Witaj w klubie.
Nie wiem czy praca pomoze - ja z kolei czepiałam sie i czepiam, bo cokolwiek
bym nie robiła - powinnam własnie robic co innego.

[lucerka]

Ja tez sie czepiam bo jestem niezadowolona z siebie. W pazdzierniku wracam na
studia a dziecko idzie do zlobka.Mam nadzieje,ze cos sie zmieni.

[sutra]

Ja bym przestała tyle sprzątać ;-D

[dzoaann]

mam to samo,sama siebie już nie lubię...pocieszam się,że wiosna coś
zmieni.Metodę douczania stosowałam,pomogła na krótko.Teraz czas na metodę
praca.Ale boję się,że jak przylezę styrana po robocie i zobaczę syf w domu ,a
męża na kanapie to dopiero zacznę się czepiać...

[elejna]

ojej w syfie to dopiero łapię agresora!

[a_pola]

wiesz tez tak mam, i wlasnie wczoraj robilam badania tarczycy i co???
niedoczynnosc - doktor powiedzial,ze to przez to taka drazliwa jestem i dal mi
leki
mam nadzieje,ze to pomoze

:(

[zonka77]

co do tego syfu to stał się właśnie przyczyną wojny w moim domu.
Ale to nie ja się czepiam tylko mąż. Tak, jest bałagan. Pracuję czasem nawet po
kilkanaście godzin - 8h w pracy a potem zlecenia. Biorę dużo zleceń a mąż CHCE
żebym brała. Wręcz mnie namawia, niedawno chciałam zrezygnować z dodatkowych
zajęć bo jak mi się jeszcze na to nałożą duże projekty w pracy to siedzę do 3-4
w nocy przez kilkanaście dni. Ale mąż oczywiście subtelnie mi to wyperswadował.
Ok, będę rysować jak głupia ile wlezie. Ale jeśli po tygodniu pracy prawie bez
snu potrzebuję dwa chodzić spać o 20 bo padam na twarz to nie chcę słuchać
pretensji o to że nie sprzątam.
Tym bardziej że on jak przychodzi z pracy nie musi robić nic. Posprząta swoje
garnki (to jego przydział) i się czepia. Jak nie jest zmęczony to jest ok ale
jak jest zmęczony to zaczyna zrzędzić jak stara baba. Nie znoszę tego - łazi po
domu i stęka i narzeka i szuka. Wszystko mu przeszkadza. Strasznie mnie to
denerwuje i mam już dość trzymania nerwów na wodzy - mam po prostu dość
Kobiety nie zrzędźcie i nie gderajcie i nie czepiajcie się głupot. To jest
okropne i po jakimś czasie nie do zniesienia dla drugiej strony, naprawdę