Czuję się zdezorientowana...

[nisar]

Jak to jest, że tak wiele "bezstresowo wychowywanych" dzieci, tych które
nigdy nie dostały w tyłek, na które nigdy nie podnosi się głosu, którym się
wszystko spokojnie tłumaczy... itd. że tak wiele z tych dzieci jest tak
bardzo agresywnych. Potrafią przyłożyć w łeb własnej matce wiaderkiem
(autentyk) w wieku lat 3,5 (nie chodzi do przedszkola, żeby nie było że tam
się uczy). Albo rzucać nożyczkami w stronę babci, albo przyłożyć fangę w nos
cioci... Przykłady z mojego otoczenia, dotyczą kilkorga dzieci.
Jak to jest?
Może ktoś mi wyjaśni...

[mathiola]

wlasnie dlatego ze nie wiedza ze nie moga. Syn mojej sasiadki jest wychowywany
bezstresowo. Synek kopnal psa - Synku nie kop pieska, bo go to boli (slodkim
glosem) - synek dolozyl psu z drugiej strony - Synku, prosilam zebys nie kopal
pieska bo go to boli - Na szczescie pies uciekl, bo synek szykowal sie do
kolejnego kopniaka.
Ja swojego syna kocham nad zycie, ale bezstresowo u mnie nie ma. Kopnal psa -
dostanie w tylek i pytam, czy fajnie bylo (a teraz przeciwniczki karania
cielesnego zaczna dzownic na policje ). Dziecko ktore chroni sie przed
stresem, nie kuma ze czasem ich zachowanie jest powodem czyichs stresow, bo nie
wiedza co to stres. Inna sprawa ze takie nieprzygotowane do zycia ruszaja w
swiat pelen problemow. I zaczyna sie dramat.

[lollypop]

To na mnie tez trzeba policje bo dalam synowi w tylek tym samym parasolem
ktorym sekunde wczesniej uderzyl psa i spytalam czy mu sie podoba. Odparl ze
nie na vco ja ze psu tez sie nie podoba. Minal rok i akcji nigdy nie powtorzyl.

[zona_mi]

Prawdopodobnie dlatego, że wychowanie tzw. bezstresowe to niedokładnie to samo
co brak wychowania.

[aleksandrynka]

może dzieje się tak dlatego, że tym dzieciom nie stawia się żadnych ograniczeń
i dzieci te posuwają się co raz dalej w celu sprawdzenia, gdzie te akceptowalne
zachowania się kończą, gdzie ta granica przebiega. A ponieważ być może nie
wskazuje się im jasno i dobitnie, że tego_zachowania w żadnym wypadku rodzic
nie będzie tolerował, dzieci czują się co raz bardziej zdezorientowane i
sfrustrowane. Bo one granic potrzebują i wcale nie klaps je wyznacza ale
konkretna interwencja i jasny sygnał (przytrzymanie, wyprowadzenie z
pokoju...). Człowiek, nie tylko dziecko, jeśli nie zna jasnych ram, zasad, jest
zdezorientowany. Dziecko szczególnie, ponieważ potrzebuje czuć się bezpiecznie,
a poczucie to zapewnia się między innymi przez wyznaczenie granic i zasad.
Jeśli tego nie ma dziecko musi samo sobie być żeglarzem i okrętem, no a w
przypadku malucha nieobytego w świecie (również w świecie uczuciowym) coś
takiego jest ciężarem ponad siły, nie do udźwignięcia. Bo z definicji trzeba
się nim opiekować, wychowywać je, a w takim wypadku wychowuje się ono samo, co
jest przecież niemożliwe... Dlatego agresja jest wyrazem rozpaczy i wołaniem o
pomoc, o ustanowienie odpowiedniego porządku tak, żeby to dziecko poczuło się
bezpiecznie i wiedziało, po jakim terytorium ma się poruszać. Mam nadzieję, że
nie zagmatwałam (no, może trochę ).

[lyla1]

Uważam,że we wszystkim należy zachować zdrowy umiar. Nie chodiz tu o bicie
dziecka, do zrobienia mu siniaków, ale o możliwość dania klapsa, który jest jak
policzek podany w twarz histeryczce aby przywrócić ją do równowagi. Staram się
postępować z moim synkiem bezstresowo, ale nie pozwalam na przekraczanie
pewnych granic.

[oxygen100]

1. bo wychowanie bezstresowe nie jest rownoznaczne z puszczeniem dziecka
samopas. Rozumiem to raczej jako dzialania majace na celu uwierzenie w siebie i
wyksztalcenie poczucia wlasnej wartosci
2. Bo kazdy osobnik (takze zwierzeta) potrzebuja do prawidlowego rozwoju
dyscypliny.
Stara bilogiczna zasada mowi ze najgorszym stresem jest brak stresu. I w tym
przypadku chyba jest tak samo. Jakis stres tu mowimy o kontroli nad dzieckiem i
tepieniu w zarodku zlych zachowan dziala stymulujaco. Gdy tego lekkiego stresu
brak (np. ze za jakies niepozadane zachowanie grozi mu kara), homeostaza
psychiczna a po czesci zapewne i fizjologiczna zwiazana z ukadem adrenergicznym
ulega rozregulowaniu. Dlatego te bezstresowo "wychowywane" dzieci czesto
wyrastaja na zwyroli. Ale co ja wiem o dzieciach

[mathiola]

no wiec (nie zaczyna sie od no wiec)- reasumujac - w procesie wychowania
dziecka nie moze istniec pojecie wychowania bezstresowego, poniewaz wlasnie
brak stresu dziala na tenze proces niszczaco. Wyznaczanie granic nierozerwalnie
wiaze sie z wytworzeniem pewnego poziomu stresu u dziecka - odpada wiec
pojecie "wychowanie bezstresowe". Wychowanie bezstresowe nie jest wychowaniem.

[mama_kotula]

Nisar, a czy one to robią w złości, czy to może forma tzw. popisywania się? Bo
bardzo często chodzi o to drugie. Moje dzieci wprawdzie nie są wychowywane
bezstresowo DD, ale w ramach popisu młody potrafi np. ni stąd, ni zowąd,
przyfasolić babci pięścią w brzuch.

Problem w tym, że

[nisar]

zachowania tych dzieci świadczą o totalnym braku kontroli nad emocjami: poza
agresją jedno z tych dzieci np. zaciska pięści aż mu kostki bieleją. Druga
przygryza do krwi (sic!) wargi. I tak dalej. Rodzice w miarę spokojni, awantur
w domu nie ma... Ja naprawdę nie rozumiem!
Popisywanie się występowało nawet u mojego, supergrzecznego dziecka. Np. zawsze
jadła normalnie, a w wieku lat dwóch, na wczasach, ni stąd ni zowąd zaczęła
wypluwać jedzenie. I bacznie się rozglądać czy wszyscy widzą, cóż to ona
fantastycznego robi Tak że ja sobie zdaję sprawę, że dziecko, które ma
widownię, będzie się zachowywało inaczej niż sam na sam np. z matką. Problem w
tym, że obserwowane dzieci zachowują się agresywnie również bez widowni. I to
mnie zastanawia.

[babka71]

to takie geny

[babsee]

O dziecięcia wiele zależy.Przykladowo-dziecko mojej siostry jest grzeczne samo
w sobie,spokojna filozoficzna natura.I wystarczy tylko,ze moja siostra powie
lekko podniesionym tonem "nie wolno" by jej córka zamarla niczym słup soli.
Moja jest typowym "Zywczykiem" -wszedzie jej pelno.Od początku wiemy ( po
wizycie u neurologa) ze trzeba ją trzymac krótko o wtardo wprowadzc
dyscypline.I dzieki temu,moja córa, chociaz czasem mam wrazenie ze gram w
filmie "Iniemamocni"(bo ona tak biega), to jest w miare grzeczna.Ostatnio tez
uderzyla mnie w plecy-przykleknelam i wytlumaczylam ze bardzo zle sie zcahowala
i Mamusie boli.Odwrocilam sie tylko-uderzyla mnie w noge.Przekleknelam i twardo
i glośno mowie ze to ostatnie ostrzeżenie-zachowanie takie jest zabronione i
jak je powtórzy to pojdzie do pokoju za kare(to najgorsza kara u
mnie).Oczywiscie ze powtorzyla-za lapke i do pokoju.Ryk byl straszny i trwal
tak dlugo,ze myslalam ze sasiedzi zadzownia na policje.Ale wiecje sie to nie
powtorzylo.Najgorsza kara dla mojej córci jest moja ignorancja-nie rozmawiam z
nia,nie patrze, omijam lukiem.Jak wie ze Mama nie bedzie z nia gadac to od razu
pokornieje.
Dzieki granicom ktore sa u nas absolutnie nieprzekraczalne, moja córa wie co
moze a czego nie i bunt dwulatka przechodzimy przywoicie jak na tak
temperamentną panienke.

[lila1974]

Mojej dwulatce zdarzy się atak na drugie dziecko, zastanawiające, że właściwie
spotyka on tylko starszą siostrę a postronne dzieci nie, ale wówczas Nela musi
przeprosić. Widzę, że atakuje jakby z bezsilności, gdy inaczej nie umie
poradzić sobie z siostrą. Reaguję stanowczym "nie wolno" i upominam, by siostrę
przeprosiła.
Widzęw niej jednak wiele empatii do innych i dlatego jestem spokojna. Na
bandytę nie wyrośnie.

a ja sobie nie wyobrażam żeby dziecko mnie uderzył

[styczniowa70]

po prostu sobie nie wyobrażam i tyle ... w żadnej sytuacji, nawet w największej
frustracji
co prawda moja starsza nikogo nie potrafiła uderzyć ( całkiem tak jak ja ) i
najbardziej agresywnym zachowaniem z jej strony bylojednorazowe odpechniecie
kolezanki która ją męczyła ale też ja jej nigdy na zachowania agresywne w
stosunku do siebie nie pozwalałam ( tak samo robię z małymi) żadnego gryzienia,
drapania, ciągnięcia za włosy, mnie to po prostu nie bawi... i nie tłumaczyłam
wcale że mamusie to boli, tak sie po prostu nie robi i juz

[76kitka]

Z racji tego, że sama mam dziecko znam sporo maluchów, szczerze mówiąc nie znam żadnego, które byłoby wychowywane bezstresowo, bez klapsów, nie znaczy bezstresowo. Mój siedzi za karę na fotelu, nie dostanie deseru, zabiorę Go z placu zabaw, wsadzę do wózka, gdy ucieka na ulicę. Zdarza mi się, że dam klapsa, ale zdaję sobie sprawę, że to mnie poniosło, to ja się rozładowałam. Mojego synka klaps nigdy niczego nie nauczył. Może gdybym lała cały czas, to by się zaczął bać i przestał. Ale ja Go nie chcę tresować.

[sonora1]

a ja mam takie pytania do zwolenniczek klapsow ( nie bicia, ani siniaczenia
dzieci oczywiscie), czy jak Wy popelnicie blad i Wasz maz uzna to za
niestosowne (np.wydacie za duzo pieniedzy na buty, wypijecie za duzo wina na
imprezie itp)dostajecie tez klapsa od mezow, bo popelnilyscie blad? Moze
powinni Wam troche rozsadku przez pupe wklepac, to przestasniecie bic wlasne
dzieci.Moje drugie pytanie jest: naprawde uwazacie, ze najlepszym sposobem na
agresje dziecka jest Wasza agresja?Dajac dziecku klapsa chcecie mu powiedziec,
ze nie wolno bic innych?

sonora, litości...

[nisar]

Problem w tym, że my jesteśmy dorosłe i - tak przynajmniej chcę wierzyć -
umiemy myśleć, również abstrakcyjnie. Dwulatek ma to do siebie, że nie potrafi,
z natury rzeczy, przewidzieć konsekwencji swoich działań. Żaden dwulatek nie
ZROZUMIE, czym grozi wybiegnięcie na ulicę. Grzeczny, czytaj uległy, nie będzie
wybiegał, bo generalnie ulega dorosłym bez sprzeciwu. Ten niepokorny nie
ulegnie, a tłumaczenie "bo tam jeżdżą samochody i samochód jak cię uderzy to
będzie bolało" jest dla niego całkowitą abstrakcją. Pominąwszy fakt, że nie
zawsze może pojąć połączenie przyczyna-skutek. Niestety, na pewno jestem bardzo
nienowoczesna, ale w myśl archaicznej zasady "lepsze bite jak zdechłe"
absolutnie rozumiem klapsy jako jedyną metodę przekazu niektórych treści.
Zwłaszcza takich, gdzie nie możemy ryzykować konsekwencji ich niezrozumienia
przez dziecko.

[sonora1]

czyli biciem chcesz mu powiedziec : nie wybiegaj na ulice? Moze lepiej zamiast
bicia jest trzymanie dwulatka na ulicy w wozku, albo za reke?
Ja tez mam dzieci, krorym nigdy nie dalismy z mezem klapsa, zamiast tego
wychowujemy metoda naturalnych konsekwencji, a w miescach takich jak ulica,
nie poszczalismy ich samych.Dziecia sie tlumaczy do bolu jakie moga byc
konsekwenje gdy wybiegna na ulice i dzieci to rozumieja, duzo lepiej niz
bicie.Poza tym dziecko w wieku 2 lat mozesz nauczyc reagowac na slowo
STOP.Swietna zabawa i bardzo skuteczna i klapsow nie trzeby uzywac -powodzenia.

[wredna_ja]

dokladnie tez to pomyslalam....sonora,litosci ;-P

[mama_kotula]

sonora1 napisała:

> a ja mam takie pytania do zwolenniczek klapsow ( nie bicia, ani siniaczenia
> dzieci oczywiscie), czy jak Wy popelnicie blad i Wasz maz uzna to za
> niestosowne (np.wydacie za duzo pieniedzy na buty, wypijecie za duzo wina na
> imprezie itp)dostajecie tez klapsa od mezow, bo popelnilyscie blad? Moze
> powinni Wam troche rozsadku przez pupe wklepac, to przestasniecie bic wlasne
> dzieci.Moje drugie pytanie jest: naprawde uwazacie, ze najlepszym sposobem na
> agresje dziecka jest Wasza agresja?Dajac dziecku klapsa chcecie mu
powiedziec, ze nie wolno bic innych?

Na histerię mojej córki klaps okazał się niestety ostatnio jedyną metodą, aby
nie zrobiła sobie krzywdy waląc w amoku łbem w co popadnie i niemalże łamiąc
sobie nogi i ręce wepchnięte między szczeble łóżka (tak, tak, dostała "na
otrzeźwienie", coś w tym rodzaju, co się aplikuje histerykom).

A w ogóle, Sonora, nie wydaje mi się, aby twoje pytania leżały w zakresie
tematycznym tego wątku. Chcesz rozpętać kolejną do niczego nie prowadzącą
dysputę z serii "klapsy a sprawa polska"?

Sonora, czy Ciebie mąż adoptował?

[zuzia.zet]

I jest Twoim prawnym opiekunem? Jeśli tak, to może rzeczywiście czasami
powinien Ci przylać...

[anulka.p]

Aha. Bo jak jesteśmy prawnym opiekunem kogos, to możemy mu przylać.
Interesujące...

[zuzia.zet]

Anulka, chyba nie zrozumiałaś; to było w nawiązaniu do stawiania przez sonorę
na tej samej pozycji dziecka i matki dziecka - pozycji podległej i zależnej od
pana i władcy

[anulka.p]

Ano widzisz, zrozumialam. Chodzi własnie o to skonfrontowanie dziecko - pan i
władca (czyli rodzice), którzy mogą wszystko łącznie z przylaniem.

[sonora1]

maz mnie nie adoptowal, ale mnie szanuje tak samo jak i moje dzieci i ja moje
szanuje i respektuje tak samo jak i meza.Bicie dzieci to jest naduzywanie
swojej wladzy. I przemoc do dzieci jest taka sama przemoca jak przemoc meza do
zony - zdenerwuje sie to ci przyleje.

[rotera]

prosze o pomoc jakąś mame psycholożke, bo wywaliłam swoje stare notaki z
podstaw psychologi i psychopedagogiki i nie moge sobie przypomnieć zródła, a z
chęcią bym zacytowała.
Wychowanie bezstresowe to nie znaczy nie dawanie dziecku klapa. Nic tam nie ma
o tym, że polega to na niekaraniu, nieklapowaniu. Karanie jest dopuszczalne.
To określenie jest tak często używane i nadużywane, i nikt prawie nie używa go
poprawnie. Znaczenie jest inne niż to powszechnie rozumiane jako totalny luz i
łażenie dziecka po głowie.
Nie ważnie czy jestem za klapowaiem czy przeciw, denerwuje mnie mylne używanie
tego określenia. Może zamiast wychowanie bezsterowe to wychowanie luzackie? to
już predziej znaczy to co opisujecie.

[aleksandrynka]

rotera, nie mam żadnych notatek ale zapamiętałam jedną rzecz: mogą być trzy
style wychowania: nakazy, zakazy, co rodzic powie to święte i kropka. To styl
autorytarny (autokratyczny). Skrajny do niego to osławiony na forum
bezstresowy, nazywany liberalnym. Tutaj rodzice nie stawiają żadnych ograniczeń
ani wymagań, swoboda dziecka jest najważniejsza, ma ono komfort swobodnego
wyrażania siebie co nie jest zdrowe, ponieważ nie uczy podstawowych zasad
współżycia społecznego i prowadzi do frustracji - opisałam to szerzej w tym
wątku.
Jest jeszcze trzeci styl, często mylony z tym drugim a to dlatego, że tutaj
neguje się klapsy, przemoc i kary jako takie, natomiast promuje się naukę życia
i zasad poprzez konsekwencje wynikające z działania dziecka. To styl
demokratyczny.
I tak jeśli dziecko pomaże koledze zeszyt rodzic nr jeden być może sprawi mu
lanie i zabroni wyjść na dwór. Rodzic drugi wzruszy ramionami a trzeci każe
przeprosić i odkupić zeszyt z własnego kieszonkowego. Oczywiście przykład i
reakcje 1 i 2 przerysowane, ale tak to z grubsza wygląda.

opis styli wychowania jest na przykład tu:
www.sp4.elk.edu.pl/rodzina.htm

[aleksandrynka]

aha, to oczywiście tylko pewien rys i skupienie się na wąskim aspekcie,
powyższe mini definicje nie wyczerpują tematu
Pozdrawiam!

[rotera]

dzięki, doczytam sobie i odświeże wiadomości.

[verdana]

Nisar, ja Cię naprawdę bardzo lubię, ale teraz trochę mi podpadłaś...
Nie jestem fanatyczną przeciwniczka klapsów - np. podany przyklad wybiegania na
ulice wydaje mi się jednym z bardzo niewielu, gdy klaps może mieć zastosowanie.
Zdarzało mi się też dac klapsa ze złośći, czego się wstydzę.
Tyle na wstępie.
Niestety, podpieramy własne nieudolności wychowawcze, albo własną wściekłość
argumentem "jakbym nie lała to by nie wyrosło". Wyrosłoby i nawet lepiej.
Rodzice, którzy nie bija i nie dają klapsów to zazwyczaj nie osoby, które po
prostu olewaja wychowanie dziecka (co przedstawia się jako wychowanie
bezstresowe), tylko mają dosyć cierpliwosci i pomysłów by wychowywać, a nie
tresować. Bez stresów się nie obejdzie, ale czym ich we własnym, rodzinnym domu
mniej, tym lepiej.
Można dziecku przylać, bo po raz kolejny zapomniał wyrzucić śmiecie, można
powiedzieć "jesteś okropny, nie szanujesz mojej pracy, leń z ciebie, Bóg mnie
pokarał takim dzieckiem", a można powiedziec "Śmiecie!".
To ostatnie jest bezstresowe, a zazwyczaj działa najlepiej.

[monia145]

Dokładnie- kiedy np.syn wychodzac z łazienki upuszcza recznik i przechodzi obok
niego obojetnie, liczac, że ja go podniosę, mówię " Ręcznik" i bez słowa wraca,
aby go powiesić jak nalezy. Potwierdzam, to działa

[nchyb]

Działa, działa,, potwierdzam, na mojego syna starszego działa, młodszy się
uczy, że działać powinno. A nawet, co ciekawe, powoli zaczyna też działać i na
męża
Czyli - nie bijąc żadnego z nich trzech - osiągam znakomite wyniki

[monia145]

A widzisz, na mojego męża to nie działa
Z ręcznikiem, mam na myśli. Zostawia mokry w łazience, więc ostatnio zamiast
strzępić język, wynoszę ten ręcznik i kładę mu na kolana,tam gdzie siedzi lub
na jego oczach wkładam do jego szafki z ubraniami I to dopiero działa))
Z synem mam większe sukcesy

[nchyb]

> A widzisz, na mojego męża to nie działa
Moniu, w takim razie znaczy to - musisz jednak tłuc męża swego...

[monia145]

Tym mokrym ręcznikiem?))) Myślisz, że to zadziała?

[nchyb]

ewentualnie możnaby nie bić, ale swe nagie ciało zakryć tym ręcznikiem i...
Tylko po wszystkim ktoś jednak ten ręcznik wynieść będzie musiał...

[deyani]

To z bajek, ja myslę. Tych z kartona.

[sonora1]

nie mam zamiaru rozpoczac wojny na temat bicia dzieci, ale tez nie mam zamiaru
sie temu przygladac i tolerowac.Klapsy na otrzezwienie histerycznego dziecka sa
dla mnie po prostu glupota i moim zdanie najpierw mamie powinno sie dac tego
klapsa, aby sie otrzasnela i znalazla pomysl jak dziecku pomoc.Dzicia, ktore
nie sa bite wystarczy powiedziec raz albo 2 i one to rozumieja.Dzieci,ktore sa
bite maja histerycznych rodzicow, ktozy nie potrafia sami nad soba zapanowac,
wiec jak maja zapanowac nad dzieckiem?I jeszcze raz sie zapytam:dlaczeko nie
tolerujecie kiedy Was mezowie bija, i dlaczego chceci od nich odejsc?Dokad ma
odejsc dziecko, ktore w ramach wychowania dostaje klapsy i tym samym jest
naruszana jego godnosc i poczucie wlasnej wartosci.Dlaczego oczekujecie
szacunku dla siebie a same nie szanujecie wlasnych dzieci?

[mamkaantka]

To znaczy, ze jak dziecko ciebie uderzy, czekasz na kolejny cios? Wiadomo
bowiem, że zwyczajne tłumaczenie nic nie da ...

[sonora1]

nie , bo moje dziecko mnie nie bije - jego nie bija, to i on nie bije.To bardzo
prosta zasada.

[zojkaojka]

A ja uwazam ze lekki klaps boli 10000 razy mniej niz ignorowanie dziecka za
kare!!!toz to istny sadyzm !!!Pamietam tez jak moj brat tak okolo lat 5 blagal-
no tylko mi juz nie tlumacz , juz mi lepiej daj klapsa!

[sonora1]

ale kto mowi o ignorowaniu? Dla Ciebie rozmowa i tlumaczenie swiata to
ignorancja? Wyjasnienie musi byc , tyle tylko , ze krotkie i rzeczowe - nikt
nie lubi gledzenia godzinami

[zojkaojka]

I nie przeceniajcie wagi wychowania, typu:ja nie bije to i moje dziecko
nie.Mam czworo dzieci , wychowuje tak samo , kazde ma inne zalety i inne wady i
kazde jest zdolne do innych niz rodzenstwo zachowan.I nie zawsze niedaleko
pada jablko od jabloni.To sa ludzie a nie plastelina...

[figrut]

> nie sa bite wystarczy powiedziec raz albo 2 i one to rozumieja.Dzieci,ktore sa
> bite maja histerycznych rodzicow, ktozy nie potrafia sami nad soba zapanowac,
Mój czterolatek już kilka razybolesne klapsy dostał. Nie do zniesienia jest
prawie codziennie. Prawie, bo od wczoraj jakiś cud się zaczął i w histerię nie
wpadł zaraz po przebudzeniu, a dopiero około 16 po południu. Dziś w histerię nie
wpadł wogóle. Z pewną nadzieją i obawą czekam na dzień jutrzejszy. Weź pod uwagę
fakt, że moje średnie dziecko - synek - ma cztery lata, w histerię wpada od 2,5
roku, a na tyłek dostał kilka [nie kilkadziesiąt razy]. Dwóch psychologów i
lekarka pediatra [ci, którzy mniej więcej znają zachowanie mojego synka]
podziwiają mnie za niesamowite wręcz opanowanie, a goście w moim domu i
mieszkańcy mojej ulicy nie mogą się nadziwić, że daję radę jakoś wytrzymać i nie
tłukę młodego za jego codzienne zachowanie. Jestem konsekwentna, tłumaczę,
opowiadam, przytulam kiedy się o to w czasie histerii dopomina [i tłumaczę, że
bardzo go kocham, ale nie znoszę takiego jego zachowania i jestem przez to zła]
żeby wiedział że go kocham mimo wszystko. Szukam sposobów, żeby było lepiej,
żeby nie wpadał w histerię, ale nawet psycholodzy od dwóch [i ponad] lat mówią
"przeczekać, wyrośnie z tego"...
Nie mam sił dlużej pisać tego wątku, bo szlag mnie trafia jak czytam
takie posty jak Twoje - nikt nie będzie w stanie Ci wytłumaczyc w czym rzecz,
dopóki sama takiego dziecka posiadać nie będziesz. Nie biję dziecka za
rzucanie zabawkami, rysowanie kredkami po ścianach, wyciąganie węża od pralki
żeby zrobić powódź, ale za złośliwe wybieganie pod rozpędzone samochody, za
zapakowanie kota do paczki i przyduszanie go [nie skutkują tłumaczenia] itp. .

[sonora1]

bardzo Ci wsppolczuje tej sytuacji,bo masz trudne dziecko, i ja nie o tym
pisalam, nie o dzieciach z problemami.Pisalam o normalnych, przecietnych
dzieciach, ktore dostaja klapsy, bo sie np. poloza na podloge w sklepie i wyjda
bez zabawki.Przypuszczam, ze gdybys miala przrcietne dziecko, to niedostaloby
klapsa ani razu od Ciebie (wynika to jasno z Twojego postu).Jeszcze raz Ci
wspolczuje i gratuluje cierpliwosci.

poniewaz te dzieci sa po prostu niewychowane

[wieczna-gosia]

a nie wychowane bez klapsow.

Ztreszta teza jest dosc naginana- psa kopia wszystkie niewychowane dzieci. Jesli
ty nie wychowujesz dziecka tylko tluczesz go w tylek interwencyjne to to tez
jest pozor wychowania- no nie? Jesli ktos nie tlucze dziecka w tylek, ale de
facto go nie wychowuje- to ma inny pozory wychowawcze w stylu- "nie kop pana bo
sie spocisz".

w siwetle tego co napisala mama kotula

[wieczna-gosia]

ja mam tak:
jesli doprowadzam do sytuacji (jakiejkolwiek- w ktorej danie klapa jest dla mnie
jedynym wyjsciem, to znaczy ze gdzies popelnilam blad. Tak bylo i w slynnym
dyskutowanym poscie jaka to jestem matka bandytka i powinno sie mnie ubezplodnic
ze prawie_dziecku_ wlalam. Dwulatkowi nota bene. Nie wlalam- wlasnie dlatego
ze zamigotala mi czerwona lampka, ze chyba cos spieprzylam. No nie bede dziecku
dawac za to ze ja spieprzylam, no nie?
Moj syn jest NAPRAWDE zywiutki. NO autentycznie, powie to kazdy kto go zna- ze
jest uroczy, usmiechniety, ale czasem przechodzi na ciemna strone nocy. I o ile
z reszta dzieci udzielalam sie towarzysko intensywie to z synem sie nie udzielam
bo mnie meczy pilnowanie zeby komus krysztalu nie rozbil (poza tym kiedys jakos
mniej krysztalow bylo, bo wszyscy na dorobku byli).
Jesli ja swojego NAPRAWDE zywiutkiego syna oraz reszte dzieci bylam w stanie
nauczyc reagowania na "stop ulica"- to kazdy potrafi. Oczywiscie mam neidostatki
wychowawcze- np wg moich rodzicow moje dzieci za duzo krzycza, nie dosc szybko
zbieraja zabawki po wydaniu polecenia i ogolnie dosc powoli reaguja na
polecenie- nie jak psy policyjne. Ale ogolnie nimi bym sie nie przejmowala bo ja
bylam uczona szybkiego reagowania za pomoca pasa wojskowego.

[inez21]

wieczna gosiu-jak zwykle twoje odpowiedzi trafiają w sedno sprawy
Bo tyle już razy był ten temat na forum wałkowany i zawsze jest mylone nie
bicie dziecka z bezstresowym wychowaniem oznaczającym poprostu nie wychowanie
wogóle o tak poprostu dla świętego spokoju niech robi co chce
To że się nie bije dziecka nie oznacza,że się nie ma innych metod
wychowawczych.
Mnie niestety czasem się zdarza jakiś klaps oraz głośniejsze huknięcie na
moje "słodkie "aniołki,ale zawsze uważam to za klęske wychowawczą a nie powód
do dumy "patrzcie jak ja dobrze wychowuję moje dzieci bo daję im klapsy"))

a że wokół tyle agresywnych dzieci to nie z powodu tego że rodzice ich nie biją
i nie krzyczą na nich,ale z tego powodu,że za mało poświęcają im czasu,że
dzieci za dużo oglądają telewizji ,za dużo gier komputerowych itp

Pozdrawiam

[nchyb]

> a że wokół tyle agresywnych dzieci to nie z powodu tego że rodzice ich nie
biją
>
> i nie krzyczą na nich,ale z tego powodu,że za mało poświęcają im czasu,że
> dzieci za dużo oglądają telewizji ,za dużo gier komputerowych itp
i za dużo bicia...
Jak dziecko jest bite w domu i zna domową agresję, to jest przez kochających
rodziców nauczone, ze agresja to podstawa i właśnie agresję stosuje...

[rotera]

niestety nie zawsze wytłumaczenie jest takie proste.
Moj synek nie jest klapowany,z bajek pod kontrolą ogląda Elmo i Noddy, a tam
przemocy nie ma, a sam bije.
Bije dzieci w swoim wieku co związane jest mysle z niemożnością wysłowienia się
z jego strony i z niezrozumieniem. w sytuacjach kiedy inne dziecko zabiera mu
jego zabawki, on kilka razy mowi nie, a dziecko i tak wezmie, to wtedy on co
klap. W sytuacjach kiedy ktoś chce zrobić z nim na siłe jak np babcia chce z im
isc na spacer, a on mowi, nie mama, a babcia swoje i wsadza go do wozka, to on
kilka razy krzyczy nie, babcia swoje no to babcia dostanie, jak no moja ciotka
na siłe chce mu dać buzi na przywitanie, on mowi nie, tez kilkakrotnie, ona mu
ukradie buziaka, wtedy on tez bije.
I co w takich sytuacjach? Ciotka twierdzi jaki mały nygus, sąsiadka jakie
niedobre dziecko nie chce dac zabawki... a ja sobie myśle, że w tych sytuacjach
miał racje. Tłumacze mu, że zabawkami trzeba sie dzielić..itp ale przeciez
ulubionych perfum sąsiadce nie wynosze. Tłumacze mu, że jakby mu się chciało
cioci powiedziedziec, ze nie chce buzi to ciocia by zrozumiała, a tak ciocia
nie wie o co mu chodzi...ale prawda jest taka, ze ciotka jest durna i robi po
swojemu mimo, że doskonale rozumie, że on nie chce.
A w historyjce z babcią, coż nie chce iść, ie ma potrzeby żeby akurat szedł, bo
akurat ja nic ie załatwiam, on sobie układa wierze kilkapietrowa w pokoju, a
babcia raptownie po miesiącu zapragnela isc z wuczkiem na spacer....
może wiec nie wszystkie sytuacje w których widzi sie jak małe dziecko bije są
tak jednoznaczne. Moze czasem dziecko 'ma racje' a że nie mowi jeszce dobrze to
porozumiewa sie w ostatecznosci w taki sposob. Nie mówie, ze dobry, bo przeciz
trzeba tłumaczyc i tłumaczyc...