strasznie mi ciezko

[mamulka-kubulka]

W pazdzierniuku wyjezdzam do uk. Niestety warunki finansowe zmusilay nas do
tego. Zostawiam synka na 3 miesiace z tata i babcia . Jakos nie moge sobie
tego wyobrazic. nie spie po nocach. wiem ze jezeli nie wyjade to nie bede
miala jak zapewnic dziecku podstawowych rzeczy. Maz ma tu stala prace z
ktorej splacamy kredyt, wiec jego wyjaz odpada. Pomózcie mi sie pozbierac.

[mathiola]

Skoro musisz, to nic nie zrobisz. 3 m-ce to nie wiecznosc, ja bylam niedawno
prawie 1,5 m-ca w szpitalu, z synkiem sie prawie nie widzialam przez ten czas a
przez telefon nie moglam z nim gadac bo ryczalam... Myslalam ze to nigdy nie
minie, ale wiesz co?? Minelo! I juz jestesmy razem od 2 m-cy. I znowu jest
wszystko jak dawniej, chociaz poczatki mojego powrotu byly ciezkie, synek byl
kompletnie rozbity cala sytuacja, a ja... no coz, odzwyczailam sie od obecnosci
rozgadanego 4-latka )
Dasz rade, pomysl, ze to wszystko dla niego. Na pewno to beda ciezkie 3
miesiace, ale za kilka lat, czy nawet za kilka miesiecy to bedzie tylko maly
okruch, krotki epizod w waszym zyciu, ktory skurczy sie z czasem do niewaznych
rozmiarow. Tylko... trzeba przezyc pierwsze kilka dni rozlaki, potem wpadniesz
w kierat pracy i nie bedziesz tak odczuwala teskonty. Ja lezalam bezczynnie i
marzylam, zeby moc sie czyms zajac, przynajmniej by mi szybciej czas uplywal. A
tak, te 1,5 m-ca trwaly u mnie chyba ze 4 m-ce!!
Trzymaj sie i badz dzielna. Jak mus to mus

[jusytka]

Bardzo ci współczuję, będzie to szok emocjonalny dla was wszystkich, przykro, że
mamy w naszym kaju muszą podejmować takie decyzje

[verdana]

Przeciez dziecko zostaje z tatą. Rozumiem, że to będzie ciężkie dla Ciebie, ale
dla dziecka pewnie mniej - nie oddajesz go przecież nieznajomym! Ojcowie,
wyjeżdżajacy na trzy miesiace wcale się tym zwykle tak bardzo nie przejmują - a
dla dziecka ważna jest obecność osób bliskiech, a wcale niekoniecznie mamy.
No, chyba że chodzi o malutkie niemowle, ale chyba nie.

[pesteczka5]

Ściskam Cię. Moja mama wyjechała na 3 mce, jak byłam w podstawówce, brat miał 2
lata. Zostaliśmy z tatą, żadne babcie tacie nie pomagały. Faaajnie było Tata
się bardzo starał, pracował, ale gotował nam, grzywkę mi strzygł, warkoczyki
zaplatał, bawił się z nami, jeździł na wycieczki, do lasu, uczył pływać -
chociaż bezmiar tęsknoty też ogromny, ale nie jest to trauma. Najtrudniej
będzie Tobie pewnie - ale myślę, że przed faktem głównie Przytulam wirtualnie
najcieplej jak umiem.

pesteczko

[lila1974]

Po raz kolejny musze napisać, ze lubię Twojego Tatę