wyżalam się :((

[edycia274]

Byłam dziś z Niki u okulisty. od godz 10 do 13. Nika jak widzi szpital,
lekarzy już dostaje spazmów. zaczyna się zakrapianie oczu, na siłe wrzask Niki
, bicie kopanie. Juz wysiadam. Potem pani mówi aby Nika zakryła oczko i
czytała literki i nazywała zwierzątka, zero współpracy. potem badania na
przyrządach

[lidia23]

A może pódź z nią prywatnie do gabinetu który nie jest wszpitalu? A lekarką się
nie przejmuj.

[kattkak]

edycia274 dla Twojej Niki to był niezły stres, do tego sama jeszcze dokładałaś
swoim zachowaniem.
Spróbuj przez następnym badaniem przygotować psychicznie dużo wcześniej
Niki,np. jej ulubiona lalka bedzie miała chore oczko i Niki bedzie musiała
wpuszcać jej kropelki(co najmniej tydzień przed badaniem) i mówić co widzi na
ścianie.
Mów jej o badaniu kilka dni wcześniej aby mogła się psychicznie przygotować, a
sam dzień żeby był bardzo przyjemny.

[marghe_72]

kattkak napisała:

> edycia274 dla Twojej Niki to był niezły stres, do tego sama jeszcze
dokładałaś
> swoim zachowaniem.
> Spróbuj przez następnym badaniem przygotować psychicznie dużo wcześniej
> Niki,np. jej ulubiona lalka bedzie miała chore oczko i Niki bedzie musiała
> wpuszcać jej kropelki(co najmniej tydzień przed badaniem) i mówić co widzi na
> ścianie.
> Mów jej o badaniu kilka dni wcześniej aby mogła się psychicznie przygotować,
a
> sam dzień żeby był bardzo przyjemny.
>
podpiszę się

[beata985]

a ja się nie podpiszę, moja toleruje tylko swoją p. doktor i to od niedawna, ma
5 lat, nie dała zbadac sobie wzroku na bilansie, u laryngologa odmówiła również
współpracy. dzieci są różne, ja na szczęście niemuszę stawiac jej w takiej
sytuacji ja Ty edycia.
szczerze współczuję i nie wiem co poradzić

[edycia274]

Tylko, że mojego dziecka nie zainteresujesz lalka ani żadnymi kropelkami itd.
Ona ma 2,5 roku a siedzi w szpitalach tyle co nawet nie którzy przez 20 lat
tyle nie byli. Ona na samo wejście już ucieka. zaczęła jak miałą 6 tyg do teraz.
więc jest ciezko.

[laura1999]

Wiesz co jakbym siedziala od 10do 13 to choc jestwm starsza od Twojej Niki,niewiem czy twz bym nie uderzala glowa w stol.Ta pani okulistka chyba nie ma dzieci,ze tak powiedziala.Nie przejmuj sie to tylko dziecko.Dostaje gesiej skorki jak slysze o takich lekarzach,bez serca.Nie przejmuj sie moje dzieciaki tez podobnie reaguja,wyrosna z Tego.Sama nie bylam inna jak mama zaprowadzila mnie do dentysty kiedy mialam 5lat.A pani lekarka powinna byc przygotowana na to,ze badanie moze sie nie powiesc i powinna was pocieszyc i zaprosic iinym razem jezeli faktycznie nie dalo sie malej przekonac,ale po tych slowach to sie odechciewa,co nie?Mala pewnie tez wyczula nastroj pani badajacej.Najlepiej isc prywatnie,ale wkurza mnie to.Przeciez wszyscy placimy skladki.Pozdrawiam Cie!

[lidia23]

Mój syn jakbył w szpitalu gdy miał 18 miesięcy to nawwet do przychodni nie
chciał iśc bo jak widział biały fartuch to dostawał histerii. Oczywiscie potem
mu przeszło.

[laura1999]

Nasi lekarz sa zfrustrowni i odreagowuja na pacjentach.A prywatnie to sa mili.Tak to wyglada u nas w kochanej Polsce.

[kattkak]

tak, tylko pewnie tych badań nie można wykonać prywatnie.

[figrut]

A jak się Twoja córka zachowuje przy babci ? Wiem, że z Twoją mamą masz złe
relacje, ale może u niej Niki jest dużo spokojniejsza [moi u babci są aniołami,
choć przy mnie szczególnie starszy bardzo często nie do wytrzymania]. Może to
babcia weszła by z małą do gabinetu i dała się przebadać ? Nie wiem, czy wizyta
prywatna to taki dobry pomysł, bo może być podobnie jak na ubezpieczenie -
pójdziesz kilka razy, a Niki i tak nie da się zbadać, a Ty jeszcze bardziej
będziesz sfrustrowana, bo zapłacisz za wizyty na których mała i tak nie da się
zbadać. Pomysł z lalką bardzo mi się podoba

[weronikarb]

Edycia u nas czasami dziala przekupstwo na synka.
Wiem to nei wychowawczy, ale moj do aniołów nie nalezy i czasami tylko ten
srodek dziala - stosuje ju ztylkow ekstremalnych sytuacjach

[aarian]

i to sie nazywa lekarz dzieciecy
zero odpowiedniego podejscia, wstretna baba.
ja mam pania pediatre i pana ortopede po prostu rewelacyjnych. w zyciu nie
spotkalam takich lekarzy. wizyta u nich zaczyna sie od oswojenia dziecka ze
swoja osoba, chocby to mialo trwac pol godziny. nawet moj starszak, ktory ma
2lata i 4mce, ktory jest bardzo nieufny i wrecz dziki w stosunku do nowych
osob, po prostu mieknie, zwlaszcza na widok naszego ortopedy. facet tak umie go
zagadac, ze od razu maly zapomina, ze jest u lekarza.
wspolczuje, ze masz takie przejscia z corka. szkoda, ze nic nie jest w stanie
odwrocic jej uwagi.

[lajlah]

W głowie się nie mieści, żeby tak traktować dziecko. Wiadomo, że badanie
okulistyczne jest jednym z najtrudniejszych badań u dzieci, bo trzeba zapuścić
krople, siedzieć spokojnie i jeszcze współpracować. Nietrudne, jak ma się lat
20, ale jak ma się 2 to praktycznie niemożliwe do zrealizowania. Wiem coś o
tym, bo mój synek zaczął nosić okulary jak miał troszkę ponad rok.
Do dziś wspominamy jak mając już ponad 5 lat, na badaniu pan doktor pyta się
go ile widzi kwadratów na planszy (umiał już zliczyć do pięciu , stąd takie
badanie), a moje elokwentne dziecko mówi: "wszystkie"

[lola211]

>ale jak ma się 2 to praktycznie niemożliwe do zrealizowania

Niezupelnie, zalezy od dziecka po prostu.

[zuzik30]

1. Kup Hydroxyzynę w syropie i podaj dziecku poł godziny przed wizytą.
2. Niech idzie z kimkolwiek innym tylko nie z Tobą (tata, babcia).
Brzmi brutalnie ale dzieci dobrze wiedzą, w czyjej obecności mogą pozwolić
sobie na histerię. Na drzwiach gabinetów dentystycznych zazwyczaj pisze "dzieci
wchodzą same" i bardzo słusznie. Piszę to jako matka i lekarka. Nie dziw się,
że lekarz też jest człowiekiem i po przyjęciu dziesięciu rozwrzeszczanych
pacjentow anielska cierpliwość też zawodzi.

[edycia274]

Z moim mężem jest taka sama. A nie ma kim innym iść. A ja jestem pielęgnairką i
jakoś na oddziale z płaczącymi dziećmi nie dre się na nie

[l.e.a]

zuzik30 napisała:

> 1. Kup Hydroxyzynę w syropie i podaj dziecku poł godziny przed wizytą.

Przeciez hydroxyzyna poszerza zrenice oka, badanie moze byc niepoprawne...

[bozenka12]

Edycia, czytalam niektore Twoje posty i wiem, ze corcia ma problemy. Nie
wchodze jednak na forum tak czesto, takze tak dokladnie nie orientuje sie na
ile ma te problemy. Moj starszy syn jak byl maly tez byl nadpobudliwy i wrecz
niemozliwe bylo przebadanie go. A tez musialam po dentystach i okulistach
biegac. Kurcze ile to nerwow mnie kosztowalo!!! Nie wiem, moze Twoja mala jest
jeszcze "gorsza" niz moj syn byl (chodzi o wykonywanie badan oczywiscie). Ale u
mnie pomagalo przekupywanie. Obiecywalam zabawki Mc donalda i co tylko chcial.
Wiem malo pedagogiczne, ale my wiemy, ze w takich przypadkach cokolwiiek dziala
jest ok. Naprawde pomagalo. I pamietam jak byl u okulisty darl sie i kopal przy
zakraplaniu, ale potem musial czekac chyba jakies pol godz na badanie, takze
przez te pol godziny mialam czas na probowanie przekupstwa. Obiecywalam co
tylko chcial i jak juz wchodzil na badanie wzroku to wspolpracoawl z okulista.
Nie znam Tojej malej, nie wiem czy podziala, ale mozesz sprawdzic.
Bozena

[zuzik30]

Ja leczę dorosłych, ale moje dziecko leżało miesiąc temu w szpitalu i też
płakało w niebogłosy po punkcji lędźwiowej, ale tłumaczyłam że to jest
konieczne i zawsze starałam się zachować spokój, nawet kiedy miałam ochotę
ryczeć.Na oddziale były tam różne dzieci maleńkie i większe i nigdy nie
widziałam takich reakcji jak opisujesz. Koniecznie powinnaś odwiedzić
psychiatrę dziecięcego, ponieważ takie zachowanie dziecka (szczególnie to
uderzanie głową)jest bardzo niepokojące. Być może Twoja córka ma silną nerwicę
i wymaga leczenia. Gdyby mi ktoś powiedział, że mam w cudowny sposób
oddziaływać na ludzi tylko dlatego, że skończyłam studia to też bym się
wkurzyła. Gdyby tak było wszyscy uczniowie byliby aniołami - w końcu
nauczyciele są po studiach pedagogicznych!

do zuzik30

[l.e.a]

cyt. "Koniecznie powinnaś odwiedzić
> psychiatrę dziecięcego, ponieważ takie zachowanie dziecka (szczególnie to
> uderzanie głową)jest bardzo niepokojące. Być może Twoja córka ma silną
nerwicę i wymaga leczenia´"

Choruje na nerwice i znam cala liste osob osobiscie, ktore lecza nerwice ale
NIGDY NIKT w tym ja nie walilam glowa... skoro jestes lekarka jak piszesz,
powinnas wiedziec jakie objawy ma nerwica...

[michasia24]

ale co ta lekarka mogła zrobić?

[bozenka12]

No tez fakt, lekarka nic nie mogla zrobic. W sumie rozumiem jej reakcje. Mi tez
kiedys dwoch dentystow odmowilo leczenia zabka syna. Nie bylam na nich zla, no
bo kurcze buzi nie otworzyl i juz, Czasami lekarze sa bezsilni. Ale rozumiem,
ze edyta sie zali. Ciezko jej. A do mamy, ktora pisala, ze takie zachowanie nie
jest normalne i ze nigdy sie z czyms takim nie spotkala...moze nie jest calkiem
normalne. Ale sa dzieci, ktore tak reaguja na lekarzy. Moj syn tak mial. Bylam
u psycholoa i innych lekarzy, jedyne co radzili to dawac dziecku jakies
psychotropy. Nie dawalam. Syn jest juz spory i wszystko jest teraz ok. Wyrosl
ze swoich atakow.

[michasia24]

bozenka12 napisała:

Ale rozumiem,
> ze edyta sie zali. Ciezko jej.


Ja tez doskonale to rozumiem,
Ja się spotkałam kiedys z takim chamstwem ze strony lekarza że jak wyszłam z
gabinetu to zaczełam tak ryczeć ze sie nie mogłam uspokoić. Młody ma
przepukline (2 mies wtedy miał) i został wysłany do wrocławia na operacje - w
gabinecie lekarz jak usłyszał o co chodzi to powiedział "No i co z tego że ma??"

[zuzia_i_werka]

I to zdanie doprowadziło do takiej reakcji? Niegrzeczne ale bez przesady-
dziewczyny jak Wy funkcjonujecie w naszej rzeczywistości skoro Was takie teksty
doprowadzają do łez? Przecież to szkoda nerwów. A autorce współczuję,moja córka
dała tak czadu przy przypalaniu naczynka w nosie,że jej tata wyszedł z gabinetu
zlany potem

[michasia24]

nie dokońca zdanie ale to jak nas potraktował ten człowieczek, to że przerażeni
jedziemy ze skierowaniem na operacje a tu takie cos, to że nic nie zrobił ale
oprostu nas olał, to że poczułam się jak gó.., to że moje malutkie dziecko
jest chore a ja mu nie moge pomóc, to że jakieś nic "leczy",

Zuzia

[edycia274]

Nie to zdanie. Chyba całość. Wierz mi ja po ciągłych lataniach - szpital-
przychodnia itd mam dość i moja psycha też ma czasem moment gdy zawodzi.

[bozenka12]

A jeszcze napisze jedno. Pamietam, ze jak mialam problemy z synem, to
najbardziej dolujace, czy nawet wkurzajace bylo dla mnie jak ktos mi mowil "to
nie jest normalne, zeby sie tak zachowywal" Fakt moze to nie bylo norma, ale
takie odbiegajace od normy dzieci sie zdarzaja. I mi sie zarzy taki egzemplarz.
Wiedzilam doskonale, ze obiega jakos tam od powszechnie uznanej normy, takze
wytykanie mi tego przez innych bylo niezbyt mile.

[zuzik30]

W klasie mojego dziecka jest taki"egzemplarz odbiegajacy od normy"- agresywny,
nadpobudliwy, nie uczestniczy w lekcjach, bije inne dzieci. Pani wychowawczyni
i pedagog szkolny kilkakrotnie sugerowali leczenie psychiatryczne, ale rodzice
są dumni, że "dziecku udało się ocalić osobowość" jak to określił na zebraniu
tata owego chłopca wprawiając wszystkich w osłupienie. Dlaczego leczenie
psychiatryczne jest ciągle czymś wstydliwym? Przecież chodzi o to, żebu dziecku
pomóc (niejednokrotnie także i sobie). Czasem obiektywne spojrzenie osoby
emocjonalnie niezaangażowanej potrafi wiele wyjaśnić- wystarczy obejrzeć
supernianię.

[bozenka12]

Ale tu nie chodzi o wstyd. Leczenie psychiatryczne wiaze sie z podawaniem
lekow. Ja akurat pracowalam kiedys z dziecmi po bardzo ciezkich komplikacjach
po podawaniu tego typu lekow. Mieszkam w stanach. Tu teraz toczy sie rozprawa
sadowa. Jakis lek podawany wieeeelu dzieciom na napobudliwosc spowodowal smierc
wielu malcow. Skutek uboczny leku to powazna choroba serca. Dlatego nie
godzilam sie na leczenie psychiatryczne. Moj syn nie byl nigdy jednak
agresywny. Tzn u lekarzy mu odbijalo, fakt kopal,krzyczal, ale tak normalnie
nigdy nie uderzyl nikogo. Bron Boze innego dziecka. Takze moj wybor nie
podawania lekow byl przemyslany...nie twierdze jednak, ze kazdy inny rodzic tez
powinnien podjac taki sam wybor. Sprawa bardzo indywidualna. Mojemu synowi
calkiem wszystko z wiekiem przeszlo. Ciesze sie, ze nie leczylam go
psychiatrycznie. Jak poszedl do zerowki to po dwoch miesiacach go do pierwszej
klasy przeniesli. Nie wiem, czy po psychotropach by byl teraz ok. Moze.

zuzik30 - zalamalam sie po twoich wypowiedziach

[l.e.a]

Naprawde jestes lekarzem ? wybacz ale coraz mniej w to wierze...

1) proponowalas podanie hydroksyzyny, ktora ma przeciez wplyw na zrenice oka
2) nie znasz objawow nerwicy i obawiam sie czy w ogole wiesz jaka choroba
nerwica jest. ( Az sobie zadam trud i poszukam czy istnieja dzieci w wieku 2,5
lat z nerwica bo dzieci w wieku szkolnym owszem choruja)
3)obawiam sie, ze mylisz nadpobudliwosc z nerwica albo na dodatek uwazasz, ze
maja te dwie choroby wiele wspolnego.
4) Jakby tego bylo malo, jako lekarz jestes w stanie 2,5 latka po przeczytanou
tego posta - normalnym zachowaniu dziecka w tym wieku wg. mnie, nafaszerowac je
psychotropami, normalnie sie zalamalam.

Nigdzie nie doczytalam sie w wypowiedziach osob, ze choroby psychiczne sa czyms
wstydliwym. Ale czy ruchliwe i przerazone dziecko, ktore wg, mnie normalnie
zareagowalo, od tak mozna odrazu zdiagnozowac jako chore psychicznie ????

jestem przerazona i mam jednak nadzieje, ze nie jestes lekarzem.

[bozenka12]

Wiesz ona moze byc lekarzem. Czasami niekompetencje lekarskie sa zadziwiajace.
Jak pisalam moj syn tez odbiegal od tak zwanej normy. No i poszlam z nim do
lekarza to sprawdzic. I co. Recepta na psychotropy. Jak sie teraz okazuje, moj
syn jest calkiem normalny. Bardzo madry chlopak. Gdybym sie posluchala lekarzy
i faszerowala go psychotropami mam watpliwosci, czy by byl ok. Takze lekarze
tez czesto sie myla.A z tego co sie orientuje Edycie chodzi ze swoja mala po
lekarzach. Diagnozowanie jej przez innych na forum nie bylom potrzebne.
Dziewczyna chciala sie wyzalic i tyle. Nie oceniajmy normalnosci jej dziecka,
tylko jak mozemy wspomiozmy cieplym slowem, badz nie piszmy.

Bożenko

[edycia274]

Dziękuje.

Zuzik

[edycia274]

Nika zaczęła uczęszczać do poradni zdrowia psychicznego ok 2 mies temu.

[zuzik30]

Bardzo rozsądna decyzja. Pomimo wszelkich ataków na mnie będę uparcie bronić
swego zdania, że dziecku potrzebne jest psychoterapia bądź nawet leczenie
lekami. Oczywiście każdy Polak to wspaniały lekarz i "psychotropy" dla dziecka
to gorsze niż arszenik.Z powodu podobnych przekonań rodzice dzieci z astmą
unikają kortykosteroidów, bo uważają że to straszny lek hormonalny i tym samym
zabierają dziecku szansę na prawidłową funkcję oskrzeli. Życie nikogo z nas
nie rozpieszcza i dziecko powinno nauczyć się znosić różne nieprzyjemne rzeczy,
bo są nieuniknione. Moje dziecko nie widywało lekarzy poza mną (z wyj.
szczepień) a tu nagle szpital, zastrzyki, pobieranie krwi, 2 punkcje lędźwiowe.
Nie było łatwo, ale dziś nawet z sentymentem wspomina ten pobyt. Żeby dziecko
można było zdiagnozować trzeba choć odrobiny współpracy, a to niemożliwe u
dziecka zachowującego się w ten sposób. Czy nie będziemy leczyć dziecku zębów
tylko dlatego, że wizyta u dentysty jest nieprzyjemna? W wyjątkowych
przypadkach robi się to u dzieci nawet w znieczuleniu ogólnym. Śmiać mi się
chce, kiedy czytam tu o strasznym działaniu Hydroxyzyny - to stary lek
przecihistaminowy dawany kiedyś dzieciom na alergię (obecnie daje się Zyrtec
czy Claritine właśnie dlatego,że nie dają senności i uspokojenia). Dobrze
zrobiłaś, że poszłaś do Poradni Zdrowia Psychicznego. Obu wam będzie łatwiej.
Trzymaj się.

zuzik

[aarian]

a Ty nie przesadzasz aby??
przeciez to normalne zachowanie dwulatka. typowy bunt dziecka w tym wieku.
moj swojego czasu w nerwach rzucal sie na podloge i walil piesciami i glowa w
podloge.
i co? do psychiatry mam z nim isc??
czyli kazde dziecko ruchliwe i buntujace sie, bo juz swiadomie porafi ocenic
wiekszosc sytuacji i nie da sie dotknac obcym osobom, powinno sie leczyc?
wspolczuje Twoim dzieciom, juz sobie wyobrazam jak je krotko trzymasz, zeby
czasem swoich emocji nie okazywaly..

[agatahevelke]

autorytatywnie jako okulista i mama-
badanie okulistyczne wymaga współpracy
i to i pacjenta i mamy
gdy pracowałam w poradnie dziecięcej robiłam tak:
1 wizyta- gadamy z mamą, wygłupiamy się z dzieckiem
2 wizyta- badamy ostrość wzroku- bawimy sie w piratów- zasłaniamy oczka
mama wcześniej w domu opowiada dziecku jak taka zabawa wygląda
bawią sie razem
3 wizyta- BADAMY oczka- po kropelkach
trudność polega na tym, że to się rozkłąda w czasie i denerwuje mamy
ale jak sie człowiek spieszy to sie diabeł cieszy

[agatahevelke]

dodatkowo pomagało to, że w gabinecie siedział mój synek
jeśli sie pacjent denerwował to pokazywałam synka i mówiłam " jak on ze mną
wytrzymuje na stałe to ty też dasz radę"

[iziak80]

zuzik, czytam Twoje posty i zastanawiam się, czy to Ty nie powinnaś odwiedzić
poradni zdrowia psychicznego

Edyta, jeżeli Twoja Niki jest nienormalna, to mój synek jest juz kompletnym
świrem, nie mówiąc już o 80% dzieci w tym wieku.

[aniafrania2]

Ja po wizycie w poradni okulistycznej też nie mogłam dojść do siebie. Pieprzona
pani "doktór" nie potrafiła z dzieckiem współpracować tylko darła chałpę. Nie
wytłumaczyła mi na czym polega wada i kazała za 2 tyg. przyjść po okulary. tego
samego dnia poszłąm do gab. prywatnego. Obsługa suuuuuuuuper. Lekarz
wytlumaczył dziecku jak ma patrzeć itp. Okulary nie potrzebne. Polska słuzba
zzdrowia jest do DUPY!!!!!!!!!!!