"integracja" w pracy

[fioolka]

Od niedawna pracuje w jednym z panstwowych urzedów weszłam do grona długich
stazem pracowników którzy sa w jakis tam sposob ze soba zżyci , w czasie
pracy plotkują , jest tu tez w zwyczaju poranna wspolna kawa ,pogaduchy itd
generalnie ludzie są w dobrej komitywie rowniez z kierowniczką maja wspolne
tematy itd problem w tym ze ja niezbyt pasuje do tego towarzystwa pań w
pzrewazajacej wiekszoci srednim wieku no jest tez kilka młodszych , nie mam
z nimi tematów , np. nie pasjonuje sie avonem , ani gotowaniem , nie znam ich
zycia osobistego , niekoniecznie mam ochote opowiadac o swoim, oczywiscie one
są bardzo miłe mysle kobiety ja dla nich równiez jestem bardzo ale na
uprzejmosciach i usmiechach sie konczy, nie wchodze z nimi w rozmowy , kawe
wypijam u siebie z młodą kolezanka ktora zostalą przyjeta razem ze mną jednym
słowem nie integruje sie , z kierowniczką rowniez choc czuje ze powinnam bo
tak jest w zwyczaju Czy myslicie ze ten dystans moze zle wpłynac na ocene
moje osoby przez wspołpracowników /kierownictwo ze z tego powodu mogą np
stwierdzic ze sie nie sprawdzam ze pzredłuzyc mi umowy?Do pracy wszak chodzi
sie pracowac a nie towarzysko czy uwazacie ze integracja ze wspołpracownikami
jest konieczna?

[mbwj88]

powoli
bądź uprzejma, miła i usmiechnięta i to wystarczy
wcale nie trzeba na siłę udawać koleżanki
a czasami można uprzejmie o coś tam zapytać
o gotowaniu warto posłuchać a nawet poprosić o radę bp to się może przydać
z czasem jedne panie polubisz a inne nie
jak się składają na imieniny to sie dołóż i tyle
jakaś nadmierna poufałość ze strony nowego pracownika jest moim zdaniem gorsza
niżeli skromność i umiar
powodzenia

[ivia]

W państwowym urzędzie? Integracja z kierowniczką i starszym personelem jest
niezbędna, bo jak nie to zawsze będziesz ta obca.
Pracowałam kiedyś w firmie prywatnej ale lokal wynajmowaliśmy od państwowego
zakładu wiec wiem jak takie układy wglądają. Ploteczki, kawusia, imieninki, jak
ktoś nie przystawał to ciężko mu sie pracowało. Najbardziej mnie wkurzały te
ich zwroty: pani krysiu, pani bożenko, moniczko... ble
Ale mam nadzieję, że twój urząd państwowy jest może bardziej cywilizowany.
Życzę cierpliwości i powodzenia.

[lola211]

Do pracy wszak chodzi
> sie pracowac a nie towarzysko czy uwazacie ze integracja ze wspołpracownikami
> jest konieczna?

W pracy spedza sie pol dnia, pol zycia.Nie wyobrazam sobie, by z biegiem czasu
nie zniwelowac dystansu i nie zaczac przystawac do grupy.
Stały zgrany zespol powinien Ci w tej integracji pomoc, ale i Ty powinnas
wykazac troche inicjatywy, bo zostaniesz uznana za nieprzystepnego mruka, czy
wywyzszajaca sie ksiezniczke i wowczas pozamiatane, zawsze bedziesz "ta obca".
Jednym sztuka integracji przychodzi łatwiej, innym potrzeba czasu, kwestia
charakteru.

[blekitnykoralik]

Ja myślę, ze powinnaś byc miła, ale jeśli nie masz ochoty sztucznie się
integrować i sprawiać na siłę, by stosunki były jeszcze cieplejsze, to tego nie
rób Pewnie naturalnie wszystko się ułoży, albo po prostu taka jesteś i masz do
tego prawo. Szefowie zwykle zwlaniając pracowników biorą pod wzgląd ich
zaangażowanie w pracę, a nie w kontakty towarzyskie. Jeśli tylko nikogo tym nie
krzywdzisz, bądź sobą
A integracja w pracy polega na umiejętności współdziałania z współpracownikami w
sprawach zawodowych, a nie pomocy kulinarnej, życiowej...itp. Pomyśl, czy byś
się w ogóle nad tym zastanawiała, gdyby kierownikiem był facet?

[justi54]

Ja jestem najlepszym potwierdzeniem "integracji" w pracy, ale jeśli chodzi o
rzeczy związane z pracą. Potrafię się doskonale dostosować do zespołu, każdemy
pomóc jeśli tego wymaga sytuacja itd ale! Wara od mojego zycia prywatnego, nie
obchodzę w pracy urodzin (jako jedyna z wszystkich pracowników), nie
powiadomiłam nikogo o moim ślubie, o ciąży do 8 miesiąca nikt nie wiedział że
spodziewam sie dziecka, nie łamię sie opłatkiem na "opłatkowych" spotkaniach,
nie zapraszam nikogo do domu ani u nikogo nie bywam. Reasumując praca jest dla
mnie tylko pracą a dom to moja prywatna sprawa.

[patka1024]

Ja napiszę z trochę innej strony... bez podstawowej integracji (niekoniecznie
plotkowanie o osobistych sprawach!) jest ciężko funkcjonować w zespole. W grę
wchodzą tutaj różne czynniki:
- samopoczucie takiego wyalienowanego pracownika (człowiek to zwierzęcie stadne
i potrzebuje dobrych stosunków ze "stadem");
- szybkość wdrażania nowego pracownika (wyższa, gdy nowy pracownik szybko
złapie kontakt z resztą);
- funkcjonowanie zespołu (lepsze, gdy zespół jest zgrany);

Sama jestem przykładem "wolnej" integracji i raczej zachowuję dystans w pracy,
jednak widzę też swoich pracowników.

Chłopak, bardzo dobry specjalista, nie złapał kontaktu z zespołem... oczywiście
nie zaważyło to na ocenie jego okresu próbnego, jednak widać było, że nie czuje
się dobrze - po pół roku pracy zrezygnował. Z drugiej strony widzę też, że
osoby o słabszych kwalifikacjach są w stanie szybko się przystosować, jeśli
mają wsparcie zespołu.

Pomyśl przede wszystkim o własnym samopoczuciu przy pracy w takich warunkach.
Nic na siłę, jednak pamiętaj, że lepszy zespół to zgrany zespół.

[monia145]

Spokojnie i powoli...jak sama piszesz,pracujesz tam od niedawna. Obserwuj
towarzystwo, będąc miłą i uśmiechniętą Z czasem, jak rozpracujesz ten
kolektyw, to pewnie okaże się, że panie w średnim wieku niejednym Cię mogą
zaskoczyć- pozytywnie, rzecz jasna
Ja też przyszłam do pracy, do grona nauczycieli z długim stażem. Juz widzę, że
z niektórymi nigdy nie złapię konataktu, innych powoli poznaję i pewnie ich
polubię. Ale wychodzę z założenia, że nic na siłę, bo takie zabiegi wciskania
się tam, gdzie nie jestem mile widziana, mnie samą by dołowały