Moje małżeństwo się wali......

[konstancja351]

Nie wiem od czego zacząc...Znamy sie 15 lat, od 5 jestesmy po slubie i mamy 3
letnie dziecko...
To co się dzieje ostatnio bardzo mnie dołuje, wogóle nie możemy się dogadac,
a rozmowy były i owszem ale pomagaja na krótko, nie widzę juz miłości w jego
oczach.Codziennie są kłótnie o byle co...mam dośc.Ciągle o wszystko
pretensje.To ciągnie się juz długo...
prosze powiedzcie czy to dobry pomysł zebym wyprowadziła się do rodziców?
Czy da mu to do myslenia?Tak myslę,ze i tak to zrobię bo naprawde nie widze
juz sensu się meczy.
NIgdy ale to przenigdy pare lat temu nie pomyslałabym ze tak bedzie miedzy
nami.....
Pozdrawiam

[zuzanna56]

Konstancjo, ale dlaczego do rodziców. Dla mnie wygląda to jak ucieczka małej
dziewczynki, przepraszam ale tak myślę.
O co są te kłótnie?
(Jestem 15 lat po ślubie a razem od ponad 18)

[konstancja351]

Do rodziców dlatego żeby na jakis czas odseparowac się od tego wszytskiego,
wynajem mieszkania odpada ze wzgledu na pieniądze.jesli nie pogodzilibysmy sie
wówczas mogłabym tam zostac i znalezc prace, mieszkanie itp.

Kłótnie sa o wszystko.Jest bardzo zła atmosfera.

[zuzanna56]

Rozumiem że rodzice mieszkają w innym mieście. Nie wiem jak wyglądają wasze
kłótnie. Chyba jednak próbowałabym dogadać się z mężem.

[kleo1]

a próbowałas sie nie odzywać jak on krzyczy? nie zwracać uwagi? wyjśc sobie do
drugiego pokoju?(można tak, bo jak mój się wścieka to ja sie nie odzywam, co ne
znaczy, że nie jest mi przykro) i wazna kwestia. Czy to Ciebie wszystko w nim
denerwuje czy to on się wszystkiego czepia? W sumie obie opcje nie są dobre...

[panda74]

Może zamiast wyprowadzki przydałby sie jakiś wspólny wypad na kilka dni? Tylko
Wy, a dziecko u dziadków? Może codzienność Was przerosła? Czasem tak się
zdarza... Trzymam kciuki

[bri]

On Ci robi te awantury czy Ty jemu?

Nie możesz zacząć szukać pracy od razu? Dziecko ma 3 lata, może iść do
przedszkola.

[konstancja351]

kłótnie sa o wszystko, wydaje mi się ze przerosło nas - codzienosc,
monotonia,wszytsko.Nie ma miłości.
Draznię ja jego, on mnie.
Chodzi wściekły.
Tak pójde do pracy, ale to nie zmieni stosunków miedzy nami, teraz pracowałam 3
miesiace, wiec wiem jak było.
Juz nie mogę....

[zuzanna56]

To może jakoś przerwać tą monotonię, jak już dziewczyny radziły, jakimś
wspólnym wyjazdem bez dziecka.
Chyba w każdym małżeństwie jest taki czas, że jest wyjście do pracy, powrót do
domu, gotowanie obiadu, pranie....nuda. Tak wygląda codzienność. Warto więc
chyba raz na jakiś czas to przerwać.

[konstancja351]

gdyby to było takie proste,...wyjazd i znowy sielanka..Ale to niestety w naszym
przypadku to nie takie łatwe.ja już mam dośc, i nawet wyjezdzac mi się nigdzie
nie chce, mielismy jechac w styczniu w góry, z dzieckiem.Ale ja juz mam
dośc.Chce jak najpredzej wyjechac stąd.
Dodam ze mój mąż jest typem furiata.jak wpada w "nerw" to lepiej znikac z
horyzontu.
Kurde dlaczego to wszystko takie popieprzone

[zuzanna56]

Ale czemu on tak się wścieka?

[konstancja351]

Teraz to o takie sprawy jak; ze jak przyjdzie z pracy nie moze sobie posiedziec
w fotelu i odpocząc(nota bene wcale nie musi nic cięzkiego nigdy robic)
praktycznie to ew. usiasc i popilniwac na chwilę dziecko, ze dziecko nie moze
tyle bajek ogladac, bo on nie ma zycia osobistego (czyli siedziec na swoim
forum)ze ciągle coś od niego chcę, ze umiem obiadu ugotowac, ze to ze
tamto.Wczoraj zaczał coś układac, a gdy zapytałam co robi powiedziła,ze nie ma
tyle czasu co ja, więc musi coś tam zrobic.Ze cały swiat kręci się wokół
dziecka...i jeszcze dużo róznych takich ciekawych rzeczy. NIe wspomne ze
krzyczy na mnie przy dzoiecku.
Ostatnio była taka sytuacja w sklepie, podszedł i mówi ze chodze w sklepie
wokół stoiska i patrze i on ma juz dosyc, rzuca mi dzieckim i mówi ze idzie do
domu(bylismy na swiata u moich rodziców)ze juz nie moze ze mna wytrzymac, potem
pytam sie go o co chodzi, mówi ze on zamiast siedziec w domu i odpoczywac musi
gdzies jezdzic, i tak wkółko.....

[bri]

Możesz zmienić stosunki między Wami, a przynajmniej spróbować. Zrób taką próbę -
przez miesiąc nie reaguj na jego zaczepki; sama nie krytykuj go i nie dokuczaj
mu; nawet jeśli powie coś co Cię zaboli nie wdawaj się w sprzeczki, najwyżej
wychodź do drugiego pokoju, żeby się uspokoić. Nie prowadź żadnych
wyjaśniających rozmów. Jeśli będizesz chciała, żeby Ci pomógł nie wydawaj mu
rozkazów itp. tylko powiedz, że sobie z czymś nie radzisz. Reaguj ciepło na
wszystkie pozytywne zachowania z jego strony i ignoruj te złe. Nie mów mu co ma
robić i jak. Dbaj o siebie, o swój odpoczynek, o swój dobry nastrój. Zrób
miejsce na rozmowę - wyłącz czasem telewizor i opowiedz mu o czymś. Pomilczcie
trochę, żeby on też miał kiedy o czymś Ci opowiedzieć. Po miesiącu oceń
ponownie Wasze wzajemne stosunki. Wiem, że to nie będzie proste kiedy masz w
głowie do niego milion pretensji i pewnie uważasz, że to on powinien się
bardziej starać - ale rozstanie też nie jest proste. Pamiętaj, że nie możesz
zmienić jego. Żadne gadanie, pretensje itp. nic nie zmienią. Możesz najwyżej
zmienić swoje zachowanie a on na to zareaguje albo nie. Jeśli Ty będziesz przez
jakiś czas dobrą partnerką będziesz miała okazję sprawdzić czy on chce być dla
Ciebie dobrym partnerem. I nie mam tu na myśli tego, że masz mu gotować, prać,
prasować i podstawiać wszystko pod nos. Bo mężczyznom wcale na tym nie zależy.
Chcą się czuć szanowani i potrzebni. Nie chcą żebyśmy ich traktowały jak ich
matki. Chcą być traktowani jak dorośli odpowiedzialni ludzie, którymi zresztą
zazwyczaj są.

[konstancja351]

A gdy powie do mnie Ty pusty łbie, to tez mam przemilczec(raz kiedys tak
powiedział) potem sie tłumaczył ,ze był bardzo zdenerwowany.Moim zdaniem to on
musi isc do psychiatry i brac jakies leki uspokajajace.
W kazdym razie spróbuje zastosowac to co napisałaś bri...ale nie wiem czy mi
sie uda

[bri]

Tak, masz wyjść do pokoju. Jeśli tak do Ciebie powie, to jeszcze zanim to powie
będzie wiedział, że nie powinien. Jeśli nie oddasz ciosu to założę się, że Cię
za to przeprosi po jakimś czasie. Swoją drogą jeśli Tobie się zdarza w jakiś
sposób pochopnie go skrytykować to też powinnaś przeprosić.

[bri]

W sytuacji kiedy on nie chce jechać do Twoich rodziców wystarczy, żebyś
powiedziała "Nie musisz jechać jeśli nie chcesz". Czy Twój mąż ma jakieś hobby?
Czy robicie coś osobno? Jeśli całe Wasze życie to tylko praca i dom to nie
dziwię się, że jest Wam ciężko. Trzeba czasem od siebie odpocząć.

[konstancja351]

on ma swoje gry na komp. i gra kiedy moze jam u nie zbraniam, raz na jakis czas
wychodzi na piwo z przyjacielem.No ale on chyba nie moze zrozumiec ze jak jest
dziecko co nieco się zmienia....
Dodam ze on nie miał rodziny, wychowywała go babcia, matka miała i ma go w
d...ie, a ojca na oczy nigdy nie widział.

[bri]

To, że nie ma dobrego wzoru rodziny na pewno nie ułatwia sprawy.

[zuzanna56]

I tu jest chyba problem braku dojrzałości twojego męża. Ty zajmujesz się
dzieckiem, gotujesz, sprzątasz a on chodzi na piwo i gra w gry komp. A, jeszcze
zarabia.
Jeśli nie miał dobrego przykładu z domu, to na pewno jest mu trudniej pewne
rzeczy pojąć. Ale nie on jeden.

[bri]

Ja natomiast zauważyłam, że w Polsce 80% kobiet uważa swoich mężczyzn za
niedojrzałych. Konsekwencje takiej wiary są oczywiste - traktują swoich mężów
jak dzieci, czują że cały dom jest na ich głowie, martwią się, że są same ze
wszystkimi problemami a mąż stanowi jeszcze jeden z nich itd. Mężczyźni czasem
patrzą trochę inaczej np. na obowiązki rodzicielskie, kwestie sprzątania w domu
itp. ale to nie znaczy, że ich poglądy są gorsze.

[bri]

W ogóle bardzo polecam książkę "Żona uległa" Laury Doyle. To jest poradnik dla
kobiet, które chcą uzdrowić swoje małżeństwa. Tytuł polski jest idiotyczny ale
moim zdaniem niektórym kobietom ta książka może naprawdę odmienić życie, o ile
poważnie ją potraktują. Nie wiem czy tak jest w Twoim przypadku, bywa że faceci
mają poważne nie rozwiązane problemy psychiczne i wtedy nie da się z nimi żyć.
Ale jeśli kiedyś było między Wami dobrze, gość nie jest od niczego uzależniony
to warto przynajmniej spróbować naprawić Wasz związek.

[zuzanna56]

A ja po dokładnym opisie dnia codziennego autorki wątku chyba jednak uciekłabym
od takiego męża.
Nigdy w życiu mąż mnie nie wyzwał, nie miał pretensji o nieugotowany obiad, o
to że trzeba jechać na Święta do rodziców. Zajmuje się dziećmi chyba lepiej niż
ja, zarabia, czasami ugotuje obiad, odkurza itd.

[bri]

Może Twój mąż jest lepszy albo może Ty jesteś lepszą żoną. Może jest Wam
łatwiej z jakiś innych powodów.

[konstancja351]

gra jak moze i chodzi na piwo raz na pół roku
Tu moze napisze jego ta lepsza strone;
wyremontował nasze mieszkanie, włzył w to serce, robi zakupy stara sie zeby
niczego nie zabrakło.Pracuje i ma odpowiedzialna prace, odpowiada za bardzo
dużo rzeczy, własciwie za całą firmę.
No i nie wiem czy uciekac od niego.
No i w ostatni weekend zaprosił mnie i dziecko do fajnej restauracji na obiad.
jednak wiecej jest tych złych chwil niz dobrych.

[bri]

O, i o tym masz myśleć kiedy Cię wkurzy do białości i będziesz musiała się
powstrzymać, żeby nie wybuchnąć

[konstancja351]

Ale co to za zycie?starac się zeby nie wybuchnąc i wysłuchiwac epitetów na swój
temat.nie o takim zyciu marzyłam.nie twierdze ze jestem idealna,ale chyba
trzeba walczyc o swoje szczescie , chyba warto i tak myslałam,ze jak wyjade i
powiem ze chce rozwodu cos moze sie w nim zmieni, a moze jestm naiwna.ale chyba
czasem taki wstrzas jest potrzebny, bedzie albo wte albo we wte.

[bri]

Spróbuj przez miesiąc. Zresztą czy nie tego właśnie wymagasz od niego - żeby
panował nad swoimi humorami?

[bri]

Możesz wyjechać jeśli jesteś naprawdę zdecydowana na rozwód. Grożenie
rozwodem "żeby się zmienił" nie ma sensu. Nie widzisz tego? Wyobraź sobie, że
Twój mąż chce, żebyś robiła te obiady codziennie. Grozi, że jeśli się nie
poprawisz to się rozwiedzie? Nawet jeśli zaczniesz robić to obiady to czy
wzrośnei w Tobie uczucie do męża? Prawdopodobnei będziesz zgrzytać zębami
obierając ziemniaki.

A jeśli mąż chcąc żebyś częściej robiła obiady zacznei po prostu cieszyć się
bardzo i dziękować Ci kiedy jakiś ugotujesz, kiedy będziesz wiedziała jak
bardzo to docenia ale jednocześnie nie zmusza Cię to tego - wtedy zapewnie z
przyjemnością ugotujesz mu coś dobrego.

[zuzanna56]

Może...Ludzie są różni.

[konstancja351]

no własnie, brak szacunku.....i te wszytskie pretensje, mam naprawde dosc

[zuzanna56]

Ale widzę że chwile dobre też są.

[swinka_morska]

wydaje mi sie, ze pierwszym problemem do pokonania jest to, ze ty sie do niego
juz zdazylas uprzedzic... wiesz co - moj M tez jest furiat, jak jest zly to
lepiej nic nie mowic i uciekac za horyzont (a jak jest zly i w dodatku glodny
to juz wogole lepiej nie mowic), tez sie zdarza ze czasem powie cos glupiego i
jest mi z tego powodu przykro... ale wiesz co ci powiem? najwazniejsze jest to,
zeby wowczas nie dolewac niepotrzebnej oliwy do ognia. Furiata poprostu trzeba
pokochac takim jaki jest, bo tego nie zmienisz Kazda para ma problemy, ale
zeby od razu uciekac? i to do rodzicow? mysle ze to wam na pewo na zdrowie nie
wyjdzie, bo to jest najgorsze, co kobieta moze zrobic - uwierz mi, naprawde juz
lepiej do kolezanki... pozatym - jest dziecko, ok, mysle ze on rozumie, ze
pewne zeczy sie zmienily - no w koncu to sie chyba nie ciagnie od trzech lat,
prawda? tylko ze wydaje mi sie, ze w tej pogoni praca dom dziecko obiad, etc
zabraklo wam czasu tylko dla siebie... wydaje mi sie, ze pierwsza sprawa, jaka
bym zrobila na twoim miejscu, poza ignorancja jego humorow oczywiscie, jest
podrzucenie dziecka dziadkom na jakis, powiedzmy, tydzien...
pozatym pomysl, czy te jego humory nie biora sie przypadkiem stad, ze jest sam
bezradny wobec siebie? piszesz ze nie mial rodziny - wiec skad mial czerpac
wzorce? moze warto ustalic, jak oboje sobie wyobrazacie rodzine? zrobic jakis
wspolny podzial obowiazkow, ktory bedzie pasowal obu stronom? bo wydaje mi sie,
ze takie sytuacje, kiedy ktos poprostu jakby nagla nie moze sie dogadac
zdarzaja sie zawsze, tylko ze nie ma sensu od razu stawac na przegranej pozycji

[rene-76]

moja kolezanka wyprowadzila sie do rodzicow po jakims roku wrocila ale jest
jeszcze gorzej-ja jak bym sie wyprowadzila to na stale-niestety nie mam gdzie a
w moim malzenstwie jest podobnie wspolczuje

[konstancja351]

A od kiedy u Was zle się dzieje?nie mozecie sie dogadac,o co chodzi?

[rene-76]

jestesmy siedem lat po slubie nie byla to jakas wielka milosc na poczatku o
kase sie klocilismy teraz jak jest lepiej to o byle co jakos tak sobie dzialamy
na nerwy teraz mam troche spokoju bo jezdzi za granice do pracy ale jak wraca
to chwile jest dobrze a potem znow to samo wprowadza swoje dziwne porzadki
dzieci widze ze go denerwuja wogole jestesmy calkiem niedobranym malzenstwem
probowalam jakos to naprawiac ale coraz mniej mi sie chce nie mam wyjscia nie
mam gdzie isc dwoje dzieci.najgorsze ze kiedys dochodzilo do rekoczynow-nie mam
w tym domu szacunku

[konstancja351]

a u nas kiedys była Wielka miłośc, a teraz szkoda gadac....sa przebłyski ale
coraz słabsze zagubilismy się w codziennosci, w tej całej kołomyi...zreszta
kryzysy bywały ale jakos z nich wychodzilismy ale teraz jest coraz gorzej, mi
tez juz sie ni che walczyc i jemu chyba tez.

[rene-76]

on mowi ze nigdy by sie ze mna nie rozwiodl ale nie robi nic zeby bylo lepiej
moze to wplyw wychowania moze inaczej nie umie u niego w domu mama byla zawsze
sluzaca i zawsze na drugim planie nie wiem powaznie jakbym miala gdzie isc to
bym to rzucila

[konstancja351]

no własnie mam dużą ochotę to rzucic, tzn jego.
Tylko że zawsze mam tą złudną nadzieję,ze się poprawi

[rene-76]

a moze sie poprawi?ja dalam tylko jeden przyklad mojej kolezanki ale napewno
jest wiele na to ze sie poprawilo jesli go kochasz i nie chcesz od razu
rozwalac rodziny to mu powiedz jaki masz zamiar zobaczysz co ci odpowie moj
kiedys powiedzial ze moge isc jak mi tak zle jest

[bri]

I to jest najbardziej prawdopdoobna odpowiedź jaką można uzyskać w takiej
sytuacji.

[agniecha9991]

u nas tez bywalo gorzej lepiej, bardzo zle i tragicznie rowniez
mysle ze czesto przychodzi taki kryzys - jak piszesz wczesniej byla wielka
milosc, ale nie bylo tej szarej codziennosci, jest dziecko, gotowanie,
sprzatanie, nie wiem - moze klotnie na co wydac a na co nie wydac kasy, itd. wiadomo
ale moze warto zawalczyc - ja wiem ze warto - chocby dla dziecka - bo przeciez
sie kochacie, dla was rowniez
moze spisz na kartce czego nie znosisz u meza a co mozesz olac i jeszcze jego plusy
niech on zrobi to samo
i wymiencie sie kartkami - to taka rozmowa, przy ktorej nie mozna od razu sie
wtracic i przerwac sobie
w moim przypadku pomoglo wielkie dno od ktorego sie obilam, wylalam cale swoje
zale i nareszcie do mojego meza dotarlo o CO TAK NAPRAWDE mi chodzi, wczesneij
sluchal, ale nie rozumial
tez nieraz myslalam o wyprowadzce, ze jego wyrzuce itd, ale tak naprawde to tego
nie chcialam, bo jak widmo tego bylo juz takie realne to wiedzialm ze plote bzdury
byc moze jest to wielki wasz kryzys, który trzeba przetrwac - przerwac ten
marazm, nawet wlasnie wyjechac - w DWOJKE, mysle ze walczyc warto - gdy nie ma
nic co by tak naprawde bylo zle (zdrady, bicie, alkohol)
pozdrawiam

[bj32]

Mogę wtrącić? My już przechodziliśmy kilka kryzysów (jesteśmy ponad 10 lat
razem). Też myślałam, że On powinien się zmienić. A potem to ja poszłam sobie
do pani psycholog, poukładałam swoje wewnętrzne sprawy i nagle okazało się, że
potrafię nie wrzeszczeć. A jak już wrzeszczę, to znaczy, że na prawdę mam
powód.
Wyprowadzka jako groźba nic nie da. Wypisz sobie może wszystkiw "za"
i "przeciw" bycia razem i wtedy podejmuj decyzję. Bo to łatwo powiedzieć zrób
to czy tamto, ale to Ty musisz zdecydować. Polecam pomoc specjalisty, to na
prawdę dużo daje.

[konstancja351]

dzieki dziewczyny za rozmowe.Naprawde nie wiem co robic.
jesli znowu cos powie to naprawde nie wiem jak zareaguję, jestem juz na krańcu..
Możliwe ze sie wyprowadze, wiem ze to zadziała jak zimny prysznic, albo bedzie
sie starał ratowac albo nie, a jak nie, to znaczy ze olewa i koniec .

[hmika]

wiem ze latwo sie mowi jak czlowieka problem niedotyczy ale mysle ze masz racje
piszac ze albo sie bedzie staral albo nie i to oznacza ze olewa!!bo
najwazniejsze to chciec z kims byc bo chciec to moc!!!zycze ci z calego serca
BY BARDZO CHCIAL!!!!

[bri]

Ok, ale jak ona się wyprowadzi to on może zrozumieć, że ona już nie chce. I po
co ma się wtedy starać?

[konstancja351]

on może zrozumiec w koncu co stracił i moze zacznie sie starac jesli mu zalezec
bedzie oczywiscie.Wydaje mi sie to bardzo logiczne.....a moze sie mylę?moze
facet inaczej to rozumie?

[bri]

Zapewne zdarza się, że facet jakoś tą wyprowadzkę przeżywa i postanawia się
zmienić. Myślę, jednak, że efekty nie utrzymałyby się długo bez zmiany w Twoim
zachowaniu.

Jesteś pewna, że Twój mąż wie co ma zmienić i że jest w stanie to zrobić? Czy
Ty sama masz jasną wizję jak chciałabyś, żeby wyglądało Wasze małżeństwo. Na
czym najbardziej Ci zależy?

[bri]

Jak na razie z tego co piszez Twój mąż ma dosyć rodziny, czemu miałby żałować
że się wyprowadzisz skoro to oszczędzi mu kłótni, problemu z opieką nad
dzieckiem, utrzymywaniem relacji z Twoją rodziną itp.?

[konstancja351]

no własnie...przed chwilka rozmawialismy przez telefon,powiedział,ze na tą
chwile nie zalezy mu na naszym związku i ze mozemy się nie odzywa nawet 2 lata
jemu to zwisa...i ze rozwód to sprawa czasu, bedzie predzej czy póżniej....no i
co tetraz?Czy on mówi to co mysli czy jednak troche mnie jeszcze kocha, to jet
pytanie.....co ja mam robic?

[bri]

No widzisz. Zastanów się czego Ty chcesz! Jeśli Ci zależy aby jednak małżeństwo
utrzymać spróbuj tak jak radzę. Możesz zapewnić męża, że go kochasz i żeby
poczekał jeszcze z ostateczną decyzją. Kup sobie tą książkę, o której piszę
wyżej. Jeśli mimo Twoich starań nic się nie zmieni w dłuższym okresie czasu -
będziesz przynajmniej pewna, że zrobiłaś co się dało.

[rene-76]

totalna zalamka nie wiem co powiedziec

[wieczna-gosia]

powiedziec mu ze w zwiazku z tym ma sie zaczac zachowywac jak mezczyzna a nie
jak petak i wymyslec jak sie rozstajemy, kto sie wyprowadza, gdzie dziecko, jak
czesto odwiedziny ile aliemntow itd. Bo tak zrobilby mezczyzna. A jesli nie jest
na tyle mezczyzna zeby rozstac sie ze mna spokojnie i kulturalnie, by dziecko
jak najmniej cierpialo, to niech glowy nie zawraca i fochow nie stroi.

na mojego meza "no, ale do tego trzeba byc mezczyzna" dziala zawsze ) prawde
mowiac od najpowazniejszego kryzysu uratowala nas wlasciwie juz podjeta decyzja
o rozwodzie.

jak patrze po znajomych to cynicznie stwierdzam, ze jesli zona meza nie
rozwiedzie lub inna pani, ktora poznal sie nie uprze- facet sam sie nie
rozwiedzie. bedzie wil sie jak piskorz, kombinowal jak sie wygodnie ustawic i
miec swiety spokoj, ale jak wyraznie postawi mu sie przed oczami ze spokoju nie
bedzie tylko co najwyzej baj baj i pare stowek z konta co miesiac, to wiekszosc
zbiera sie w sobie i sie nie rozwodzi tylko wspolpracuje ) odkad moj maz ma
wiedze ze ja jestem w stanie sie z nim rozwiesc nawet mimo tego ze go kocham-
duzo bardziej sie stara. Bo tak w zasadzie on sie chce polenic i miec swiety
spokoj a nie sie rozwiesc bo mnie kocha

[bri]

Mój mąż np. jest mężczyzną i przypuszczam, że po takim tekście z mojej strony
wyprowadziłby się w pięć minut. Przypuszczam, że mąż autorki postu może
postąpić podobnie.

[wieczna-gosia]

a straszylbycie rozwodem? bo moj tez jest mezczyzna wiec tez by sie wyprowadzil,
ale w zwiazku z tym nie strzelalby mi tekstami jak to mu nie zalezy. jak nie
zalezy to wiooo.....

oczywiscie nie mam patentu na nieomylnosc a do kazdego czlowieka jest inny
kluczyk. Ja np nie zamierzam byc sobie z facetem, ktoremu nie zalezy. Do mojego
meza doratlo i przestal sie zachowywac jak gosc, ktoremu nie zalezy.

[bri]

Straszyć by nie straszył. Tutaj też chyba nie on straszy tylko raczej kobieta.

[bj32]

Tu się zgadzam. A poza tym jeśli spowrotem się zejdą i sytuacja wróci do punktu
wyjścia to co dalej? Ona tak będzie latać w tą i spowrotem? W końcu metoda sama
zdechnie i pozostanie morderstwo dla ubezpieczenia czy jak?

[konstancja351]

W styczniu złożę pozew o rozwód, bo ja nie umiem tak życ...

[bri]

Jeśli jesteś zdecydowana na rozwód to zrób to. Ale nie oczekuj, że mąż się
zacznei starać z tego powodu.

jakos tak ogolnie

[wieczna-gosia]

po przeczytaniu tego watku mam bardziej taka refleksje ze i tobie i mezowi wala
sie pewne wyobrazenia o malzenstwie. Ze malzenstwo sie wali jakos nie widze tzn
nie widze rzeczy ktore w moim pojeciu sa czyms nieodwracalnym i
nieodbudowywalnym. W pierwszym poscie piszesz ze "nie widzisz milosci w jego
oczach" on w jednym z ostatnich ci mowi przez telefon ze "jemu zwisa" czy jakos
tak. Za duzo w tym emocji, za malo zimnej kalkulacji, za duzo checi "dowalenia"
sobie nawzajem i walki o wladze. To nie sa dobrzy doradcy. Uwazam ze spojrzenie
z zewnatrz jest cenne ale trzeba je w sobie potrawic, miec plan gry, a nie
dzisiaj napisalas o problemie i dzisiaj podejmujesz decyzje. cos za szybko moja
droga cos zbyt medialnie.

[konstancja351]

Co zrobiłabys na moim miejscu?

[wieczna-gosia]

przede wszystkim zastanowilabym sie:
czego chce.
co moge oddac by to osiagnac
czego oddac nie moge

i zaczela z mezem rozmawiac. Bez atakow, bez walk o wladze, przeczytalabym sobie
ksiazke "jak mowic by dzieci sluchaly jak sluchac by dzieci mowily, bardzo
pozyteczna lektura. I rozmawialabym do skutku- nie do pierwszej lzy czy do
pierwszego ataku meza. Do osiagniecia porozumienia- albo- tak, oboje chce my sie
rozstac. Albo- nie oboje chcemy byc ze soba.

i nie staralabym sie tego zrobic (czyli osiagnac wyniku) ani dzisiaj, ani jutro
ani do Sylwestra.

i pamietalabym

[wieczna-gosia]

ze to moje zycie, moje malzenstwo i moja decyzja. To ja bede jej skutki ponosic
a nie bri czy wieczna gosia z forum. I to ze wieczna gosia nie widzi rozpadu to
nie znaczy ze go tam nie ma a to ze inna jenga by uciekla to nie znaczy ze ja
musze.

To wbrew pozorom dosyc trudne oddzielic JA od trendow forumowych

Powodzenia.

[konstancja351]

ok, przemyslałam i che dzisiaj z nim porozmawiac...nie wiem jak zaczac, za duzo
we mnie emocji, do wieczora się uspokoje...nie wiem czy on bedzie chciał
rozmawiac....?
jeszcze dzisiaj mi powiedziłą,ze nasz zwiazek dryfuje, ze nie mamy celu i nic
nie budujemy, szczerze mówiąc nie za bardzo wiem o czym on mówi, chyba dzisiaj
poprosze zeby mi dokłądnie wytłumaczył..