Czy czujecie się czasem jak służące i niańki???

[superslaw]

Bo ja ostatnio niestety dość często..mam w domu
siedmiolatkę która ma ferie i rocznego
synka...cały dzięń z dziećmi, perspektyw na pracę
i powrót do niej brak, bo wychowawczy z rodzinnym
to tyle co moja pensja...i coraz czesciej czuje sie
jak służąca i niania...nic tylko sprzatanie,
dzieci, zakupy, obiadsy i nieprzespane wciąż
noce..poi feriach jeszcze szkoła dwa razy
dziennie z małym oczywiście..pomocy znikąd żadnej
nie mam..ale nie w tym problem...wyjsc tez nie za
bardzo bo córka płacze żebym ja zabrała że po cop
ide , że ona z tatą nie chce bo on ogląda ciągle
tv...synem się zajmie mąż szabnowny jak wtroici z
pracy..ale nawet jak czasem przyjda wieczorem
kolezanki na b abskie ploty przy winie..to sama
musze wykapac, uspic, nakrmic..wtedy moge sobie
siasc dopiero...czuje je jak kuchara i sprzataczka
poo prostu..argumenty nie trafiaja za bardzo..bo
wtedy słysze jak on ciężko pracuje żebysmy mieli
kase na kredyt i życie..no szlag mnie trafi.....

[superslaw]

aa moje przyjemnosci to kupienie sobie czegos
czasem..albo spotkanie z kolezankami..w
towarzystwie dzieci oczywiscie..no i czasem lamka
wina i tyle.....

[ramka2]

Dokładna kalka mojego życia.

[dlania]

Superslaw, dosyc dokładnie opisałas swoja sytuacje i uważam, że nie ma sensu
Cie pouczać ani udzielac Ci złotych rad, bo to byłby brak szacunku dla twojej
inteligencji. Mysle, że doskonale wiesz, jak zmienic swoja sytuację, a jesli
tego nie robisz, tzn. że nie chcesz. Że jednak z dwojga złego wolisz być
służącą i niańką niz pracujaca kobieta i partnerka w relacjach z mężem. A
dlaczego wolisz? - to juz sobie sama odpowiedz Pozdrawiam!

[superslaw]

Z pracą dojazdami, żłobkiem i świetlica córki,
znaczy obiadamii wychodze na minus.....

[dlania]

A bardzo duzy to minus? Weź pod uwage, że dzieci bedą nakarmione, więc
troche Ci dotychczasowych wydatków odpadnie. Rodzinnego Ci po powrocie do pracy
nie zabiorą. A bedziesz miała swoje zycie, cos ponad pieluchy, zupki, bajki
itd...
Wcale nie mówie, że to lepsze wyjście, ale po prostu alternatywa. Jak przyjdzie
ten moment, że nie bedziesz mogła wytrzymac jako niania i służąca, to sie
zdecydujeesz to zawsez masz awaryjne wyjście
A mężusia to troche pogoń do roboty! Nie chce umyc garów? To niech leżą, az sie
wszystkie talerze i kubki czyste skończą!

[monia145]

Nie, do takich jazd jak u Ciebie, u mnie nigdy nie doszło, na szczęście

Wróciłam do pracy, mąż przestał wyskakiwać z "jestem zmęczony, nie chce mi
się", po wielkokrotnych przypomnieniach, że ja tez pracuję. Syn lubi spedzać
czas z ojcem, mają swoje sekrety, tajemne kody- bez problemu mogłabym wyjść,
tyle, że ja jestem typ kanapowca( książka + kanapa), więc rzadko gdzieś sama
wychodzę. Jednego dnia ja sprzatam, gotuję, kapię, czytam bajki, drugiego mąż(
jeśli jest w domu, a nie w pracy)

[aleksa13]

Dzisiaj tak,z tą różnicą ze partner wyjechał za granice .

[superslaw]

A jak na to patrzysz, ze ci go brakuje i jest ci z tym
zle...czytak ze masz spokoj, i mniej roboty???

[aleksa13]

dzisiaj czuje sie jak słuząca, brak mi go bardzo.
To ON sprząta zawsze w domciu
To ON odkurza dywany
To ON bawi się z dzieckiem
To ON ze mną śpi
Może tęsknie po prostu i mam chandre?

[czudna]

Ja też się tak czuję, np. jak mój mąż wychodzi i słyszę jak się zamykają za nim
drzwi, a ja muszę: przebrać pieluchy dwójce dzieci, wymyć cały zlew garów (mam
na szczęście małą zmywarkę do pomocy), posprzątać bajzel w całym mieszkaniu,
zrobić pranie, ugotować obiad dla nas i starszego dzieciaka (19 M), karmić
piersią młodszą na żądanie, uśpić starszego (to trwa do 2h), zabawić Małą,
bawić się z Małym, odkurzyć, odpisać na nurtujące wątki na forum...
Albo jak moja koleżanka mówi, że w podróży poślubnej była w Hiszpanii, a ja nie
jestem w stanie wyjść sama z domu (bo jak zejść z III piętra z wózkiem i dwójką
maluchów)i jeszcze, że chodzi na basen i solarium a ja mam wory po kolejnej
nieprzespanej nocy... Co do pomocy męża:wszystko muszę po nim poprawiać więc
nawet już na nią szczególnie nie liczę.

[iwoniaw]

> bawić się z Małym, odkurzyć, odpisać na nurtujące wątki na forum...

No, ten ostatni obowiązek to faktycznie ciężki... Może byś sobie go odpuściła?

> Co do pomocy męża:wszystko muszę po nim poprawiać więc
> nawet już na nią szczególnie nie liczę.

Jakby po mnie ktoś wszystko poprawiał, to rychło bym się wkurzyła i oświadczyła,
że jeśli tak idealnie wszystko robi, to niech sobie robi sam i powodzenia.

Naprawdę można współczuć niektórym mężom.

[czudna]

bardziej szkoda, że Ty nie umiesz sobie odpuscić. Też współczuję, Tobie.

[iwoniaw]

A mnie czego współczujesz? Ja po mężu nie musze poprawiać, jak również w poczet
ciężkich robót nie wliczam konieczności odpisywania na forum. W przeciwieństwie
do ciebie ja piszę dla rozrywki.

[dlania]

Iwonia, przeciez o tę rozrywkę, czyli moment oderwania sie od codziennego
zycia, chodzi. Kazdy musi czasem podładowac akumulatorki. A poza tym:
autoironii w tym tekście o odpisywaniu na watki z forum nie wyczułas? Bo ja i
owszem, co znaczy że z dziewczyną jeszcze nie jest tak żle, skoro ma dystans do
siebie i poczucie humoru.

[demonii]

Nie, nie czuję sie niańką ani tymbrdziej służącą )
Bywam za to czasem potwornie zmęczona Ale dochodzi własnie 21, dzieciarnia
śpi - zaczynam odpoczywać yupi

Jak to odpoczywać? Nie idziesz spać?

[dlania]

ja juz zasypiam i - jak widac- udaje jedynie przed sobą, że jeszcze cos tam do
pracy przygotowuje. O 22 będe w objeciach Morfeusza. Chyba że taki odpoczynek
masz na mysli...

[demonii]

Spać? Nie....jeszcze sobie forumka poczytam, pogawedzę z małżonem, poproszę
zeby plecki mi umył ) moze jakis filmik sobie włączymy, a może poczytam
spać pójdę koło północy pewnie) Wstanę ok 6:30, zrobie nam kawke i zacznę nowy
dzionek )

[dlania]

Zawsze zazdrościłam ludziom, którym wystarczy 6 godzin spania. ja to musze
conajmniej 8-9, żeby normalnie funkcjonować..., czy z kawa czy bez. Miłego
wieczorku!

[demonii]

Wzajemnie, wzajemnie ) Kolorowych snów!

[zuzanna56]

Nie, nigdy.

[mathiola]

W sumie to nie. Ale czasami jestem bardzo zmęczona wszechobecnym chaosem i
moimi próbami opanowania go. Służącą czułabym się gdybym musiałam np. uprzątać
z kątów brudne skarpetki szanownego mężunia.

[arla5]

ach to zycie...jestem z moimi dziecmi juz 4 rok w domku...mam momenty zalamania
psychicznego ale naprawde kombinuje jak by tu sobie urozmaicic czas dla
siebie...moja milosc do moich dzieci jest ponad wszystko!
mam mnostwo kolezanek ktore pracuja,dzieci z niania badz babcia a one placza mi
do telefonu ze chca byc na moim miejscu...hmm...
pozdrawiam

[aluc]

partnerką dla swojego faceta można być również nie pracując i pozostając na
jego utrzymaniu, zaś służącą i niańką - tyrająć na trzech etatach, w tym dwóch
w domu

nie czuję się niańką i służącą, nie czuję się również utrzymanką, uznaję (acz
bez entuzjazmu) fakt, że to on pracuje na te wszystkie luksusy i w związku z
tym może nie mieć ochoty ani siły na ciągłe wykazywanie się w pracach domowych

pewnie jestem nienormalna

[superslaw]

mnie nie chodzi o prace domowe./.a jesli sam
wychodzi 2 razy w tygodniu gdzies po pracy to chyba
moze ukapac i uspic dzieci jak do mnie przychodza
kolezanki nie sadzisz???

[aluc]

kąpanie i usypianie dzieci to wg mojej definicji prace domowe jako żywo

pewnie, że może
a może myśli, że za często przychodzą?
a wy tak ze sobą to rozmawiacie w ogóle, o tym też?

[superslaw]

jasne..ale raz lub dwa w miesiacu to chyba niezbyt
czesto.....

Wiecie co ...

[lila1974]

wydaje mi się, że błąd żony tkwi już u zarania malżeństwa, a może jeszcze wcześniej.
Facetowi się pylek spod nog usuwa, żonka operatywnością, pysznym obiadem,
posprzątanym gospodarstwem domowym chce swojemu facetowi pokazać, jaka to ona
nie jest idealna, a potem po kilku miesiącach, latach takiej orki nagle zaczyna
dostrzgać, że wszystko jest na jej glowie i ze zgryzoty rwie wlosy z glowy.

Do luksusu człowiek się szybko przyzwyczaja - no to chlop jako człowiek też.

A zagonić toto do roboty od samego początku. Nie certolić się i obiadu czasami
nie ugotować ... ba! zapytać mężusia kochaneo, co dziś na obiad serwuje.

Traktowac po ludzku, a nie jak księcia z bajki.

[aluc]

znasz takie przysłowie, że w dobrym małżeństwie kible myją się same?
dobra, będę gderać jak Kłapouchy IMHO jeśli związek jest zbudowany na
kooperacji, a nie współcyckaniu, to nie trzeba ani faceta zaganiać do domowej
roboty, ani podstępnie zostawiać mu potomstwa do zaopiekowania, ani pozbawiać
go wiktu i opierunku "żeby zobaczył", bo istnieje duża szansa, że facet nawet
to usuwanie pyłków i posprzątane gospodarstwo domowe będzie uznawał za
równoprawny wkład w rodzinne gniazdo, doceniał oraz szanował, jak również
zapewniał, że "gdyby nie te idiotyczne przepisy, to bym ci składkę emerytalną
płacił" LOL permanentne robienie rachunków "ty tyle, to ja też tyle" to jest
jakaś koszmarna buchalteria, a nie relacja międzyludzka uczuciowa bądź co bądź

nie mam idealnie, uparcie dążę do ideału

[lila1974]

Aluc
Tego przysłowia akurat nie znałam
Jego sens, jak i Twojej wypowiedzi łapię i choć się zgadzam, to nie bez małego
"ale".

Miliony ludzi i miliony charakterów, nawyków, przyzwyczajeń, wzorców
wyniesionych i takie tam ... małżeństwo ma to wszystko sobie zorganizować.
Skoro już na starcie dziewczyna pokazuje, że jest samowystarczalna w każdym
calu, a jej mąż napatrzyl się na podobna kobitke od dziecka - w postaci mamusi
swojej, to raczej ciężko mu będzie załapać, że od teraz to on tez ma w tym
wszystkim uczestniczyć i to nie dość, że bez szemrania, to jeszcze radośnie
pogwizdując.

Do dziś zachodzimy w głowę z jedną z koleżanek, której mąż (obecnie były) o mały
wlos nie został moim mężem, czy gdybym ja go jednak dostała, to skończyloby się
to dramatem, jak u nich, czy jednak poprzestawialabym mu priorytety.

Ona zbuntowała się po latach orki i strąciła z piedestału, co się panu męzowi
mocno nie spodobalo i poszedł w siną dal, uznając, że z taką heterą żyć się nie
da. Gdy tymczasem ja bym mu na ten piedestał nigdy nie pozwolila wleźć. No i
dylemat jest taki - uciekłby ode mnie jeszcze szybciej niż od niej, czy zlapałby
za tę szczotkę do mycia kibli z własnej woli.

Obecnie dysponuję jednostka ze wszech miar wyedukowaną w domu rodzinnym i
dylematów nijakich nie posiadam.
Pokusilabym się nawet o twierdzenie, że jesteśmy udanym malżeństwem, ale w myśl
Twojego przysłowia chyba jednak nie do końca, bo mu muszę od czasu do czasu ten
kibel palcem pokazać ...hmmm

[aluc]

lila, a ja mam w domu przypadek wręcz odwrotny - nadopiekuńczy synuś
nadopiekuńczej mamusi

no dobra, czepiam się głównie robienia z małżeństwa wojny podjazdowej albo
bitwy na śnieżki, czepiam się tych gierek nieerotycznych, tego "toto zagonić",
czepiam się protekcjonalnego traktowania, traktowania w sposób, w jaki sama
nigdy nie chciałabym być traktowana przez jakiegokolwiek faceta

[lila1974]

Aluc ale ja tu absolutnie nie mówię o wojnach podjazdowych i manipulacji w
bialych rekawiczkach. Nie, własnie o tę normalność mi chodzi. Zachowujmy się
normalnie. Nie udawajmy, że jesteśmy idealnymi paniami domu i nie wyręczajmy
facetów w ich obowiązkach.

Wiesz, tu znów wylazi ten mój mit "rozumnej milości".
Kocham, ale patrzę, czy się fcet garnie do roboty w domu. Czy potrafi naczynia
po sobie do zlewu wstawić, ba! czy je potrafi umyć. Czy wie, gdzie jest
odkurzacz i umie się nim posłużyć. Czy mi nie wyglasza tekstów typu "bo ja tak
cięzko pracuję".

Nawet nie mieszkając razem sporo się da zauważyć, ale to trzeba chcieć widzieć i
wyciągać wnioski w dodatku.

Za często ogladam skutki ślepej milosci i mi się krew na te obrazki buzuje.

[tyssia]

Oooo bardzo dobrze powiedziane! mój mąż też mi nie pomaga prawie wogóle czasem z
łaski ziemniaki ustruga /

[michatka]

1. postaraj się wykasować myślenie typu "jestem służącą i kucharką" - wszystko
się w głowie zaczyna
2. pomyśl o pracy - może pół etatu, może nie co dzień, nie wiem jakie masz
możliwości ale pokombinuj
3. może córkę na jakieś półkolonie albo zajęcia w świetlicy czy domu kultury?
czasem to nic nie kosztuje a dziecko się nie wynudzi
4. pomyśl nad lekkim przeorganizowaniem życia codziennego - może mąż mógłby
córkę odprowadzać? albo z jakaś sasiadką czy mama koleżanki się dogadaj
5. ustal z męzem że np raz w tygodnu masz wieczór dla siebie - obojętnie czy
wychodzisz czy zapraszasz kumpele do domu; co jakiś czas zabierz gdzieś córkę,
to nie będzie jęczeć że sama wychodzisz
6. a w ogóle to ustal z chłopem że np synka on zawsze kąpie - zadna filozofia
powodzenia życzę

He, jasne sama chciałam

[edorka1]

być matką i niańką i żoną itd. Też 2 dzieci i ten schemat dobrze znam .Jak mnie krew zalewa każę mezowi być sprzątaczką i pomywaczką a jak mu sie nie chce, w totalnym sajgonie klikam na kompie. Po jakimś czasie mi mija. W sumie to nie jest takie złe .

[melka_x]

Nie. A jeśli nawet czasem to pewnie w nie większym stopniu, niż mój mąż może
się czuć maszynką do zarabiania pieniędzy.

Jeśli oboje narzekacie, że jesteście przepracowani to może warto przedyskutować
zamianę ról? Mówię serio. Ktoś musi zarabiać, ktoś musi zająć się dziećmi, ale
nigdzie nie jest powiedziane, że tą od dzieci i domu musisz być akurat Ty.
Jeśli to nie wchodzi w grę, bo nie jesteś w stanie zarobić tyle, żeby Was
utrzymać, to nie miej pretensji do męża, że akurat w kwestii kasy on jest
koniem, który szybciej biega (piszę to bez cienia złośliwości).

Możecie też spróbować wypisać sobie swoje obowiązki na kartce. Ile godzin jemu
zajmuje praca, czy ma w niej przerwy, ile zajmują dojazdy i ile po powrocie do
domu zajmuje mu opieka nad synem. I ile Tobie zajmuje opieka nad dziećmi, czy
masz w niej przerwy (np. dziecko śpi w ciągu dnia, czasem bawi się samo? w
czasie spaceru możesz czasem przysiąć na ławce i poczytać?), ile czasu zajmuje
Ci gotowanie, sprzątanie itd. Plus jak to wszystko wygląda w przypadku Was
obojga w weekendy, czyli tygodniowe rozliczenie jak spędzacie czas. I
zastanowić się, czy to, że każde z Was uważa, że robi więcej to zmęczenie
materiału, czy też rzeczywiście jest jakaś asymetria i któreś z Was ma więcej
czasu dla siebie. Jak tak to porozmawiajcie jak to można skorygować.
Tyle, że żeby się w ten sposób dogadać obie strony muszą wykazać dobrą wolę.

[sylwia06_73]

Co to to nie.Nie jestem ani nianka ani sluzaca.Owszem nie pracuje.Siedze w domu,sprzatam ,gotuje itp ale nie zawsze.Maz jezdzi na tirze za granice wiec jest w domu w weekendy.Zajmuje sie wtedy naszym synem.Syn ma 12 lat i potrzebuje pobyc z ojcem.Dzisiaj dalam synowi na obiad w szkole 3,50 i jade do fryzjera.ja zjem obiad w barze mlecznym i tez bedzie.potem ide sie rozejrzec za gimnazjum dla syna.A potem ide na kawke do kolezanki z ogolniaka.Uwazam ze czasami nalezy mi sie jqakas odskocznia od codziennego zycia.Robie tak co jakis czas i dzieki temu mam rzadko chandre.Teraz namawiam kolezanke na gg zeby jechala ze mna ale ona pisze ze gotuje obiad.No to nic z tego nie bedzie i musze jechac sama bo obiad to swietosc.Ja jestem tego zdania ze jak sie od czasu doczasu zje poza domem to sie nie umiera.

[agatelek2]

Tak,odkąd urodziłam pierwsze dziecko jestem tylko niańką i służącą dla dzieci i
męża.Wychodzę na tzw. piwko z koleżankami(właśnie wczoraj byłam)ale co z tego
jak dziś od rana znowu to samo-sprzątanie,robienie obiadku i zajmowanie się
małymi jeszcze dziećmi.Mam serdecznie dość i dlatego od jakiegoś czasu szukam
pracy.A najgorsze jest to,że mąż nie docenia tego co robię i twierdzi-jak ci
dobrze w domku sobie siedzisz i nic nie robisz.Wrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.......

[aguskin]

mam bardzo podobnie,
syn zaraz bedzie miał 8 lat a mały 10 miesiecy,
ale służąca niańka czuje się tylko jak mam chandre,
tłumacze sobie to tak że moje obowiązki w domu to praca,
sprzątanie, gotowanie, pranie,zakupowanie, niańczenie, bawienie
to cięzkie zadania jak w każdej innej pracy,
a podciąganie tego pod byle co "kura domowa" to ubliżanie milionom ludzi na
całym swiecie,
ile jest kucharzy, kucharek, prasowaczy, prasowaczek, praczy, to ich zawód i
robia to całe życie niektórzy nawet z pasją,
a ja jako matka jestem niezastąpiona,
bo kzdego lekarza zastąpi inny lekarz,
kazdego prawnika zastąpi inny prawnik,
nawet papieża zastąpi inny papież
a mnie jako matki, tej z biologicznej i uczuciowej strony nie zastąpi zadna
inna matka, bo moje dzieci mają tylko jedną matkę na całym świeci, a każdy inny
kto przejąłby opiekę nad nimi to tylko substytut,
jak tak na to popatrzysz bedziesz się czuła właściwą osobą na właściwym miejscu
i dotego najważniejszą
pozdrawiam.

a małe dołki cóż sprawa ludzka

[magda8867]

Wiecie co czytam tak to wszystko i myślę: po co kobiecie studia, kształcenie
się jak potem i tak urodzi jedno dziecko, drugie i siedzi w domu. I tak jest
chyba w większości przypadków.(chyba że się ma tak dobrą pracę, że szkoda z
niej rezygnować nawet kosztem dzieci, bo wiadomo, że każda prawie matka chce
trochę pobyć przy swoim dzicku). Wtedy można te wszystkie dyplomy do szuflady
wsadzić i mieć nadzieje, ze po latach siedzenia w domu ktoś da szansę powrotu
do pracy takiej, z której bedzie się zadowolonym (niezbyt stresującej, z
przyzwoitymi godzinami pracy - żeby popołudniu zająć sie domem i dziećmi).
Mydla nam oczy, że kariera najważniejsza, tylko jak ją pogodzić z
macierzyństwem, tak żeby żadne nie ucierpiało??

[lola211]

Widze jedno wyjscie- powrot do pracy.Nawet jesli finansowo bedziesz do tylu to
psychicznie wyjdziesz na plus.

[fioolka]

Hymm czy ja wiem?to tylko chyba niepracującym panią wydaje sie ze praca bedzie
wybawieniem ,niestety guzik prawda,po pracy bedziecie miały tyle samo
obowiązków domowych bo w koncu ktos to robic musi , wyrzuty ze nie poswiecacie
dzieciom wystarczajaco duzo uwagi, zmeczenie , brak czasu ,o sobie mozecie
zapomniec,dochodzi stres bo ludzie są wredni i juz niewiele jest firm gdzie
panuje rodzinna sielska atmosfera.Takze wszedzie dobrze tam gdzie nas nie ma !

[lola211]

Wiem co pisze, przez kilka lat "siedzialam " w domu, od 2 pracuje na caly etat-
w koncu odsapnelam od wiecznej harowy pt "prace domowe"- teraz facet przez
kilka godz. towarzyszy dziecku, gotuje, robi zakupy.Wczesniej to były moje
obowiazki, bo to ja mialam na wszystko wiecej czasu.Poza tym spotykam sie z
ludzmi, gadam,zyje, jestem wiekszosc czasu kobieta, a nie jak wczesniej- matka.

[superslaw]

Myślę że masz sporo racji niestety..te obowiązki
musi ktoś wykonyewać..a atmosfera w pracy..cóż
nawet w rodzinnych firmach atmosferka jak to się
mowi jak w "rodzinnym grobowcu"....

[michatka]

no niekoniecznie
chyba że się ma męża zafiksowanego na modelu "to kobieta jest od zapieprzania w
domu"
u mnie dość skuteczne było powiedzenie "oboje pracujemy zawodowo to i oboje
zajmijmy się domem"
różne modele życia rodzinnego przerobiłam:
mąż bez pracy, ja zasuwam za dwoje
on w pracy ja na macierzyńskim
on z dzieckiem ja w pracy
teraz oboje pracujemy i razem zajmujemy się całą resztą - i to najbardziej mi
odpowiada

bez przesady z tą atmosferą w pracy - jakoś większość znanych mi ludzi jest
przynajmniej dość zadowolona

taki cytat mi się przypomniał "to co widzisz jest odbiciem stanu twojego umysłu"...