Brak niezależności

[plucha32]

Pytanie do mam małych dzieci:
jak sobie radzicie z brakiem niezależności podczas wychowywania małych dzieci?
Czy ciągłe zajmowanie się małymi dziećmi nie jest dla Was męczące?
Z góry dzięki za odpowiedź.
Lusia (mama maluchów)

[joanah2o]

Ja sobie nie radze i jestem zmęczona. Bardziej od obecnej zalezności martwi
mnie jednak to, że nic nie robiąc "dla siebie" teraz, pogarszam swoje szanse
później. Tych kilka lat teraz to jeszcze nie jest cos, czego mi bardzo żal, ale
wiem, że gdy Himak podrośnie, szanse na niezależność wcale nie będą większe.

Do szczęścia nie potrzebuje koniecznie niezalezności, sama świadomośc że w
każdej chwili moge decydować, moge sie uniezaleznić, że mam na to szanse -
wystarczyłaby. A nie mam takiego poczucia.

J.

[plucha32]

no, właśnie, dokładnie tak

Jak sobie radzić?
W innym wątku gdzieś na tym forum 'mmarusia' napisała:

"(...) my,kobiety tez ciezko pracujemy.(...)zabawa z dzieckiem to tylko
wierzcholek moich
obowiazkow.Moja praca nie trwa 12 czy 16 godzin przez 5 czy 6 dni w
tygodniu,z
wylaczeniem swiat.Ja caly czas pracuje.Czesto jestem zmeczona. (...)"

zgadzam się z tym
to jest zależność od dziecka, od męża (bo on tylko zarabia, ja choćbym chciała
coś robić, nie mogę,
choćby z tej prostej przyczyny, że jestem...
ot, zmęczona)
Dziękuję za odpowiedź, J.

[ksia78]

A ja na domiar zlego po macierzynskim nie wroce do pracy, bo nie mam dokad :-
(, nie przedluzyli mi umowy. W tej sytuacji zostaje calkowicie uzalezniona od
meza i jego pieniedzy. Okropne uczucie. A z drugiej strony nie wyobrazam sobie
zostawic trzymiesieczne dziecko i isc do pracy. I tak zle, i tak niedobrze.
Eh, zycie...
pozdrawiam
kasia

[plucha32]

ksia78 napisała:

> A ja na domiar zlego po macierzynskim nie wroce do pracy, bo nie mam dokad :-
> (, nie przedluzyli mi umowy. W tej sytuacji zostaje calkowicie uzalezniona od
> meza i jego pieniedzy. Okropne uczucie. A z drugiej strony nie wyobrazam
sobie
> zostawic trzymiesieczne dziecko i isc do pracy. I tak zle, i tak niedobrze.
> Eh, zycie...
> pozdrawiam
> kasia
---------
może rzeczywiście Kasiu to za krótko...
trzymiesięczne dziecko - taki maluszek potrzebuje mamy bardzo, bardzo;
jestem o wiele dłużej od Ciebie na tym męża utrzymaniu (można powiedzieć tak
długo, że od zawsze ( )
eh, życie - masz rację,

jak mamy 'zależne' sobie radziły?
czy...
nie ma na to rady?
czy tylko trzeba czekać, aż dzieci podrosną, ew. pójdą do przedszkola, szkoły...

[anja_mama-kuby]

Hej J.!
Widzę tu siebie sprzed kilku miesięcy. Ile twoje dziecię ma? Bo mój Kuba ma 1,5
roku, ja od lutego wróciłam do pracy na pół etatu (polecam takie rozwiązanie,
nawet w przepisach jest, że mamy do tego prawo do ukończenia wychowawczego; ja
sama o tym zadecydowałąm i firma się zgodziła) i ODŻYŁAM! Najpierw fryzjer,
potem solarium, na mój ukochany basen jeździmy albo wszyscy razem, albo chociaż
we dwójkę z Kubusiem. Zamiast kina mamy video w domu.
Generalnie trzeba przyjąć do wiadomości, że NIC JUŻ NIE BĘDZIE JAK KIEDYŚ...
Ale zobaczysz, jeśli twoje dziecko ma mniej, niż moje, jak jest fajnie kiedy
podrasta i staje się komunikatywny. Ostatnio za każdym razem, gdy sobie coś
zrobi, przybiega do mnie, żeby go chociaż na chwilę przytulić, to jest naprawdę
słodkie. Jak zaczął chodzić, to już było coraz lepiej, może niedługo nie będę
musiała za nim chodzić krok w krok wszędzie, bo może sobie lub komuś coś zrobić
i wtedy będę miała więcej czasu dla siebie (np. żeby usiąść na placu zabaw,
czego teraz nie robię).
Głowy do góry!!!
Poza tym, kiedy jeszcze nie miałam pracy i dostawałam korby od siedzenia z
malym w domu, to zapisałam się do AVONu. Troche pomogło.

[edytkus]

A ja zapytam was z troche innej beczki. Uzaleznienie od meza tez daje mi sie we
znaki, szczegolnie finansowo jest coraz gorzej bo oszczednosci mi sie
wyczerpuja. Powiedzcie jak w waszych domach jest rozwiazywana sprawa
oszczednosci i wydatkow. Czy za kazdym razem idziecie do meza, czy macie jakis
wydzial na miesiac? O tym co potrzeba kupic decydujecie same czy uzgadniacie
wczesniej z mezem? A co gdy sa np. jego urodziny - prosicie go o pieniadze na
prezent dla niego? Moja tesciowa wychowala swego syna w przeswiadczeniu ze
rodzice maja oddzielne konta, ale to kobieta powinna pracowac i pokrywac
WSZYSTKIE domowe wydatki, ja natomiast zostalam wychowana zupelnie inaczej. Ja
nie pracuje i zajmuje sie dzieckiem a przy byle rachunku slysze zebym sie
dolozyla (oczywiscie sie nie dokladam, nawet gdybym chciala to nie mam z
czego). Prosze, napiszcie jak jest u was.

[plucha32]

U mojej koleżanki było tak, że mąż dawał jej na miesiąc określoną ilość
pieniędzy na jedzenie (w tym na higieniczne środki i na drobne zakupy
dodatkowe).To było ok. 800 zł (jeszcze jak nie pracowała, teraz już od 1,5 roku
pracuje) z tego co pamiętam, a ona musiała tak gospodarować pieniędzmi, żeby
starczyło jej na cały miesiąc.
Swojego przykładu nie podaję, bo zarobki męża w państwowej pracy są śmieszne,
na nic nie starcza i żyje się z tego, co "dorobi" i... wtedy na bieżąco;
to też są małe sumy, które wpadają w zależności od tej dodatkowej pracy (raz
jest, a raz nie ma).
A jak u Was?

[dorrit]

My pracujemy oboje, ale pensje mamy marne; ja czasem, rzadko, kupuje cos ekstra
dla dzieci czy siebie ale nie chwale sie mezowi, ile kosztowalo, jesli akurat
cena nie byla bardzo niska... poza tym kupujemy rzeczy konieczne.
Oddzielny problem - to wakacje, czyli wywiezienie dwojki, latem juz rocznych
dzieci z parnego miasta pelnego spalin itd. Szukamy czegos do wynajecia
w "zielonym" miejscu i niedrogiego; akurat dotad wszystko, co widze, jest
drogie...

[plucha32]

problem niezależności od męża...
problem niezależności w ogóle...
zapewnić byt
po prostu...
żeby było stać na podstawowe(!) potrzeby rodziny
tak, no właśnie
uff

[wilga_kasia]

U nas nie ma żadnego podziału pieniędzy. W czasach studenckich oboje mieliśmy
stypendia i zawsze były to wspólne pieniądze, teraz pracuje tylko mąż - mamy
jedno dziecko, drugie lada moment - pieniądze leżą sobie w szufladzie lub na
wspólnym koncie, do którego każde z nas ma kartę. Wydatki "domowe" są poza
dyskusją, nie wyobrażam sobie, by mąż wydzielał mi pieniądze. O innych
wydatkach czy potrzebach decydujemy razem (droższe książki, żaluzje itd.), jak
chcę mężowi zrobić prezent to po prostu wypłacam pieniądze z konta, jak chcę
sobie kupić jakieś ubranie, albo potrzebuję coś dla dziecka, to po prostu mówię
o tym mężowi. Oboje staramy się nie szaleć z wydatkami, ale nikt nikomu niczego
nie wydziela i nie liczy.

[ekanka]

Cześć!
Pewnie, że nie zajmuję się moją gwiazdką 24 godz. na dobę z uśmiechem na
ustach, ale w sumie to bardzo lubię spędzać z nią czas. Jestem teraz w takiej
sytuacji, że gdy ona zasypia biorę się za swoje sprawy lub odpoczywam. Jeśli
już naprawdę czuję, że muszę się oderwać, to zostawiam misię z tatą i idę np.
na zakupy. Już po godzinie strasznie za nią tęsknię.
Mnie za to okropnie męczy wizja zbliżającej się innej zależności. Teraz oboje
z mężem studiujemy, mamy stypendia które stanowią wspólną kasę, oczywiście
pomagają nam równiez rodzice.
Mieszkamy w akademiku i naprawdę jest dobrze, niestety już niedługo.
PO studiach najprawdopodobniej będziemy pracować przynajmniej na początku
razem z teściami, a tam układ jest taki, że całą kasę trzyma teściowa i
wszyscy do niej zgłaszają swoje potrzeby.
Nie wyobrażam sobie tego, w ostatnie wakacje miałam trochę oszczędności ze
stypendiów, bo wiedziałam jak jest, dzięki temu udało mi się uniknąć proszenia
przynajmniej o kasę na moje osobiste rzeczy.
Co będzie jak mi się teraz te oszczędności skończą?
Rozmawiałam o tym z mężem, on mnie rozumie i obiecuje, że tak nie będzie, ale
ja myślę ,że niewiele da się zmienić.
Powiedzcie czy można żyć normalnie gdy każdy wydatek musi być zaakceptowany
przez teściową? Gdy nie można mieć swoich spraw, wydatków, szaleństw? Czy obca
kobieta ma decydować w co chcę ubrać moje dziecko?
Będę szukać pracy, ale każdy wie jak jest...
W tej sytuacji moim marzeniem jest zależność finansowa od pracującego męża,
bo u nas układ jest taki, że kasa leży na kupce i razem uzgadniamy na co ją
wydajemy.
Trochę się rozpisałam ale bardzo mnie to męczy.

[plucha32]

Wilga_Kasia dzięki za napisanie o tym jak wygląda to u Was.

Ekanka, rzeczywiście, ten problem z tesciową (który być może się pojawi), nie
spotkałam się z czymś takim (trzymaniem kasy przez teściową).
Może to i może funkcjonować, ale...
myślę, że nie przez dłuższy czas, a poza tym zależy jeszcze jaką macie (Ty i
teściowa) wzajemną relację (czy się lubicie).

Chyba jednak znam podobną sytuację.
Dawno temu była podobna sytuacja w mojej dalszej rodzinie (tylko, że problem
teścia i zięcia), ale właśnie dzięki temu, że ten teść był niesamowicie
wspaniałym i UGODOWYM człowiekiem, raczej to dobrze funkcjonowało.

Lusia.