Naprawdę zawsze jesteście takie opanowane?

[chipsi]

Czytałam właśnie wątek Maniu111 i doczytałam się ze wiekszość z Was drogie
kobitki jest zawsze opanowana, nie nerwowa a już na pewno nigdy nikogo nie
zwyzywała. Trochę trudno mi w to uwierzyć ponieważ właściwie nie znam nikogo
takiego osobiście. A znam wielu ludzi z różnych stron swiata.
Przyznajcie się nooo, na pewno jest coś co Was do szału doprowadza

[moofka]

ostatni raz mnie ponioslo jakies poltora roku
na widok pijanego tescia niosacego moje dziecko ze zlobka
poczekalam az wytrzezwial i wtedy to juz mnie puscilo wszystko
tesciowa mnie uspokajala, a ja sie darlam i na niego i na nia

[tolka11]

Jedyną osobą na którą nie wrzeszczę jest mój mąż. Nie dlatego, że idealny, ale
dlatego, że on nie krzyczy na mnie. Nie krzyczę na moich uczniów w gimnazjum,
bo to oznaczałoby, że nie panuję nad nimi i .... . Moje biedne prywatne dzieci
znają siłę mego głosu, ale muszą nade mną popracować, żeby mnie wyprowadzić z
równowagi.
Wszelkie urzędy, NFZ, ZUS, itp to już inna sprawa. Jestem rozsądna do czasu.
Kretynizm niektórych urzędników sprawia, że mówię bardzo głośno, bardzo
wyraźnie i bardzo złośliwie.

[zonka77]

Nigdy nikogo nie zwyzywałam.
W najgorszych sytuacjach mogę najwyżej podnieśc odrobinę głos i powiedziec kilka
szczerych niekoniecznie miłych słów. Publicznie nie potrafię kląc, tym bardziej
nie potrafiłabym skląc kogoś.
To chyba nie jest kwestia opanowania, to wychowanie i charakter (mam po tacie,
człowieku arcyspokojnym i arcy zrównoważonym)

Mój tata tylko jeden raz w życiu użył mocniejszego słowa - jak mój brat nie
wrócił na noc w wieku chyba 16 lat. Raz w życiu widziałam go pijanego (jak byłam
mała ale pamiętam bo zatrzymywał policję myśląc że to taxi hehehehe)
Do mamy się nie podałam, mama potrafi zachowa się tak że nawet wszyscy sie jej
autentycznie boją )))

Na szczęście mam męża który za mnie załatwia wszystko co wymaga mocnej buzi. Za
to ja załatwiam wszystko co wymaga cierpliwości i dyplomacji

Owszem, cierpliwośc tracilam nie raz i nie raz używałam niecenzuralnych słów ale
tylko w domu, w kłótni z mężem (niestety, niestety, wcale nie napawa mnie to
dumą) tylko on potrafił mnie z równowagi wyprowadzic do tego stopnia że nie
panowałam nad sobą, wtedy przestawalam "byc sobą" tak że nawet mój mąż się
uspokajał przestraszony bo od takiej strony mnie nie znał. Myślę że to dlatego
że między nami jest silne uczucie więc i duże emocje. Ale na szczęście i ten
etap za nami (wyprowadzania się z równowagi) Teraz kiedy się pokłócimy robimy to
cicho bez krzyków, bez żadnych wulgaryzmów i scen (celowo nauczyłam się
opanowywac ze względu na dziecko, zaaa niiiic nie chciałam żeby mała była
świadkiem awantur i krzyków i klnięcia)

w sytuacji z dzieckiem

[zonka77]

Ostatnią rzeczą jaką bym zrobiła to zwyzywanie ojca.
jeśli już miałabym go opieprzyc to bezwzględnie na osobności.

[net79]

Mój ojciec mnie doprowadza do szału, dzieci czasem denerwują,obca osoba może
mnie conajwyżej wyprowadzić z równowagi))

[mama007]

jestem opanowana jak dziecko (moje, inne jak sobie coś robią to jeszcze
sprawdzałam) coś sobie zrobi, nawet dość poważnego - Młoda testuje co jakiś czas
czy posiadam jeszcze taką umiejętność i regularnie rozwala sobie to głowę, to
zęby, to coś innego.... w środku zawsze mnie telepie, ale na zewnątrz jak skała
- ja tego nie widzę, ale wszyscy zawsze z podziwem tak mówią.
nieczęsto drę się na córkę.

ostatnią większą awanturę zrobiłam chyba w przychodni, jakkolwiek wcale mi nie
głupio, bo to nie ja zaczęłam.
aaaa, i niedawno dosadnie zamieniłam parę zdań z kierowcą autobusu miejskiego.
jakbym miała więcej czasu to bym skargę na niego napisała, ale jak już miałam
czas to mi trochę złość przeszła.
wrrr...

generalnie w moim przypadku to chyba zależy od aktualnego humoru i momentu
życiowego w jakim się znajduję. bo czasem jestem tak spokojna, że nic mnie nie
ruszy, a czasem jestem tak podminowana, że byle co jest w stanie mnie
niesamowicie wnerwić (kiedyś wywaliłam w Urzędzie Pracy gościa z pokoju, bo się
wepchnął w kolejkę.....)

[bri]

Mnie doprowadza do szału ignorowanie mnie przez męża, kiedy ja chcę jakąś
kwestię obgadać a on nie chce moich pretensji słuchać. Ale nie uważam, żeby
moje krzyki i rzucanie się w takiej sytuacji były usprawiedliwione i jak już
się dogadamy to go przepraszam.

Stosuję też "wkurw kontrolowany" w sklepach i w stosunku do nierzetelnych
kontrahentów. Trochę to smutne ale niektóre niezałatwialne sprawy w taki sposób
da się załatwić.

Zdarzyło mi się raz będąc w ciąży wkurzyć się w urzędzie i wyjść trzasnąwszy
drzwiami.

Od osób, z którymi pracuję bardzo często słyszę, że jestem uosobieniem
cierpliwości i spokoju.

[ada9611]

Przewaznie zdarza mi raz na pol roku ,,srasznie wybuchnac,ale ja to wogole
choleryk jestem,wyciszam sie od urodzenia corki,bo mnie nerwy zjedza.

[maniu111]

ja na co dzień nie klnę i nie stosuję wulgaryzmów,ale sytuacja z rowerem,którą
opisałam wczoraj wyprowadziła mnie z równowagi.Potrafie być opanowana gdy
ciągnie się kolejka w sklepie,gdy urzędnicy odsyłają mnie jeden do drugiego. w
róznych sytuacjach sprzyjajacych "rzucaniu mięsem"potrafię trzymac nerwy na
wodzy.No ale jeśli chodzi o moje dziecko jakoś nie potrafie się zatrzymać,wiem,
że jestem panikarą.A MOJEGO faceta nie obrzuciłam wtedy aż tak strasznymi
epitetami, ale jednak.....

[marghe_72]

Wątku Maniu111 nie czytałam, wiec nie wiem o co chodzi
natomiast często zdarza mi sie tracić opanowanie, podnosić głoś itp
Nie zdarza mi sie natomiast nikogo wyzywać

to jak?
zdałam?

[chipsi]

marghe_72 napisała:

> Nie zdarza mi sie natomiast nikogo wyzywać
>
> to jak?
> zdałam?

Zdałaś hehe. Wychodzi na to ze tylko ja tu jestem taka "mięsorzutna"
Zdarza mi się brzydko pokłucić z mężem i z ojcem. Źle mi z tym z uwagi na męża.
Ojciec poniekąd sam mnie tego nauczył, ja sie tylko uczyłam od mistrza...

[triss_merigold6]

W sytuacjach wymagających szybkiej i spokojnej reakcji vide z wątku o dziecku
jestem opanowana. W innych różnie. Nie ma to nic wspólnego z byciem
cholerykiem, bo prostu tam gdzie trzeba działać to działam a nie dostaję
spazmów.

[wieczna-gosia]

> W sytuacjach wymagających szybkiej i spokojnej reakcji vide z wątku o dziecku
> jestem opanowana. W innych różnie. Nie ma to nic wspólnego z byciem
> cholerykiem, bo prostu tam gdzie trzeba działać to działam a nie dostaję
> spazmów.

mam dokladnie tak samo, co mnie niezmiennie zadziwia. Potrafie wybuchac z
powodow banalnych, histeryzuje i spazmuje a zycie pokazalo mi ze w sytuacji gdy
jestem SAMA z dzieckiem- nie wpadam w histerie. przy mezu potrafie. Sama nigdy.
Okazalo sie rowniez ze w sytuacji napadu reaguje strasznie zywiolowo, ze jestem
wtedy cholernie silna i nieslychanie skuteczna, podczas gdy w kontaktach z
prymitywnym chamstwem trace rezon.

chipsi...

[mijaczek]

przeczytalam tamten watek....co druga mama mowi, ze ja ponosi...
nie doczytalam, zeby kazdy byl taki opanowany...
ja nie zawsze jestem
staram sie
i oczywiscie zlinczowana zostane - moje dziecko dostalo ode mnie kilka razy po
tylku... przez pieluche... nie jestem z tego dumna, ale na pewno nie uwierze, ze
przez to moje dziecko zostanie morderca czy bedzie mialo zszargany beret...
nie udaje swietej, bo nia nie jestem... nie bede sie tutaj kreowac na super
mame, zone czy osobe "w ogole" bo nia nie jestem...jestem jaka jestem. kocham
moje dziecko calym sercem, ale to nie znaczy, ze nerwy mam ze stali...

[chipsi]

mijaczek napisała:

> przeczytalam tamten watek....co druga mama mowi, ze ja ponosi...
> nie doczytalam, zeby kazdy byl taki opanowany...
No właśnie, czyli co drugi wątek był pisany przez bardzo opanowane osobniczki.
Naprawdę istnieją? Jesli tak to szacuneczek

[lola211]

Nie prezypominam sobie sytuacji, bym komus ublizyla, nawrzeszczala, rzucajac
epitetami.

Zdarza mi sie podniesc glos, ale sytuacja juz naprawde musi byc uzasadniona i
NIE UBLIZAM.

Jestem opanowana, co bardzo sobie chwale.
Nie musze poźniej sie wstydzic i przepraszac, ze mnie ponioslo.

[mathiola]

Ja jestem bardzo nerwowa i porywcza i narwana i w ogóle, ale od dłuuugiego
czasu pracuje uporczywie nad swoimi wadami i teraz jestem opanowana prawie do
bólu. Tylko muszę się pilnować, żeby mi chociaz na chwilke śruba nie puściła,
bo jak na chwilkę puści, to już nie ma zmiłuj, leję po mordach
A co zwyzywania kogoś publicznie: nie, nie stosuję takich metod, bo wydaje mi
się, że jest to zachowanie poniżej mojej godności.

[demarta]

no zwyzywać to nie metoda, ale z uśmiechem na twarzy krótkim zdankiem zapędzić
kogoś w kozi róg uwielbiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam!!!!!!

[liwilla1]

nie mialam jeszcze sytuacji, w ktorej moglabym sie popisac werbanym bluzgiem.
fakt, zem temperamentna, porywcza i emocjonalna do bolu, i cos mi sie wydaje, ze
jesli tego nie zmienie, to niejednokrotnie jeszcze oberwe po uszach. gdy spotyka
mnie chamstwo, przewaznie zatykam sie z oburzenia, a potem z rosnaca irytacja
wymyslam ciete riposty. tylko szkoda, ze nigdy nie "przychodza" do glowy, gdy
ich potrzebuje

[luxure]

Naprawdę, taką mam naturę. Nie lubię jak ktoś na mnie krzyczy. I taką pracę że
nie mogę sobie na to pozwolić.
Do "szału" doprowadza mnie jedynie zachowanie szwagierki - panna jest wyjęta z
rzeczywiśtości. Mój szał się w tym przypadku objawia tym że totalnie ignoruję
jej głupawe zaczepki i komentarze.

[dorotus76]

Nigdy nikogo nie zwyzywałam
To ponizej pewnego poziomu, nie mam szacunku do takich ludzi.
Duzo bardziej może rozwścieczyc druga stronę mój spokój i opanowanie niz gdybym
nerwowo wyrzucała z siebie przekleństwa. Nawet trudno mi siebie taka wyobrazic

[hexella]

Opanowanie nie jest moją naturalną cechą, raczej ciężko wypracowanym efektem
pracy nad sobą.

Ale ponieważ natura i tak na wierzch wylezie, opanowanie często szkag trafia.

[zuzanna56]

Jestem opanowana w pracy. W domu różnie bywa.
Co mnie ostatnio wkurza? A raczej kto? Rodzice moich uczniów z gimnazjum,
którzy uważają że wychowawca powinien chodzić z nimi (uczniami) w soboty
(najlepiej w każdą lub co drugą)do teatru lub kina a w czasie wakacji
organizować im obozy! Nauczyciele powinni zostawać godzinę po lekcjach i
douczać biedne dzieci. Tak to jest jak się pracuje w szkole, gdzie rodzice
płacą czesne.

[ania1705]

wiesz co zuzka, w pełni Cię rozumiem, ale o dziwo pomógło mi szkolenie
zorganizowane (tym razem w przedszkolu a nie szkole) z komunikacji
interpersonalnej nauczyciel-dziecko. Wiele rozmawialiśmy o rodzicach i
"sztuczki" tam pokazane sprawdzają się hihi Jak chcesz wyślę Ci namiary na ten
kurs na prv

[zuzanna56]

Poproszę.

[babsee]

Nie jestem opanowana.Natomista nigdy nikogo nie zwyzywalam.No way.
Mam chratkterek raczej wybuchowy-rownie szybko sie uspokojama.Ot taki
fajerwerek ze mnie.Przyznaje ze nad tym pracuje i nie zdażają mi sie
jue "wloskie kłótnie" zakonczone rzucaniem o ściane tym co mi wpadlo w ręce.Nie
trzaskam też drzwiami, nie drę sie jak opetana, nie latam jak wsicekla osa po
pokoju.Uwazam to za sukces
Ale bycie zrownoważoną kosztuje mnie mase nerówów

[ankab29]

nie jestem opanowana i podziwiam tych, którzy potrafią się opanować w chwilach
wrzenia. Ja wybucham "po włosku", szklanki tłukę, kubkiem z kawą potrafię
rypnać w ścianę...a potem spokojnie ją czyszczę lub maluję
Ale mój mąż to uosobienie spokoju i cierpliwości a moje wybuchy go bawiąco
mnie doprowadza do szewskiej pasji
Raz puściły mi nerwy w urzędzie - wyrabiałam paszport synkowi kiedy mąż był
za granicą. I mnie odsyłali, każdy urzędnik mówił co innego. Za trzecią wizytą
nie zdzierżyłam i wybuchłam : "A co to za poj...ny kraj, że dziecko nie może
wyjechać zobaczyć ojca!?"od razu się urzędnicy określili co muszę zrobić,
i "nie da się" zamieniło sie na "da się tylko jeden dokument wiecej trzeba
załączyć". Ale wstyd mi było, że az tak mnie poniosło...

[alfa36]

He, he, też potrafiłam w złości zrzucić wszystkie ksiązki z półki. Dziecię mnie tego oduczyło... zaczęłam nad takiemi wybuchami panowac, bo wiem, że nikt tego po mnie nie sprzątnie a wolę przyjemniej spędzać nieliczne wolne chwile.

[ankab29]

))biedne ksiązki Ja już nie rzucam książkami, bo kiedyś trafiłam na
rozklejony egzemplarz...Oj długo te fruwające kartki składałam

[renia1807]

staram się trzymać swoje nerwy na wodzy, ale czasem zdarza mi się wyjść z
siebie i stanąć obok

> Przyznajcie się nooo, na pewno jest coś co Was do szału doprowadza

-załatwianie spraw bez kolejki( bo ja tylko na chwilkę), gdy inni czekają
od razu ciśnienie mi się podnosi
-chamstwo, poniżanie innych