Integracja po polsku

[magdalenkaaa78]

Dość mam szumnych haseł o integracji. O zrozumieniu, akceptacji,
poszanowaniu. Dość oświadczeń, że dobro dziecka jest najważniejsze.
Dość, bo wszystko to rozmija się z rzeczywistością. Jak niektóre z Was
wiedzą, mam czteroletniego syna z autyzmem wysokofunkcjonalnym. Pamiętam, jak
szukałam dla niego przedszkola. Dzwoniłam do wszystkich placówek w naszym
mieście pytając: Czy podejmą się Państwo edukacji i wychowania dziecka z
autyzmem? Znalazła się placówka, która , jak mi się wydawało, świadomie
zdecydowana się na wzięcie dziecka pod opiekę. Dziś, gdy od tamtego czasu
minął już rok, bogatsza jestem o wiele doświadczeń w ramach systemu edukacji,
głownie tych złych. Bo przedszkole nie ma pieniędzy. Bo poradnia
psychologiczna nie chce udzielić wsparcia na terenie przedszkola. Bo Wydział
Edukacji konsekwentnie nie przyznaje subwencji chociaż powinien. Bo jeśli już
gdzieś idę poprosić, popytać, zapytać, co ja mogę zrobić, żeby było łatwiej
tam pierwsza reakcja jest taka: OOOO, znowu przyszła pani X. Wychodzę z pełną
świadomością iż jutro o miej wizycie będzie wiedziało pięć innych urzędów i
będzie znało każde moje słowo. W tym wszystkim – moje dziecko. Dla którego,
jak każda matka, chcę jak najlepiej. A z każdej strony słyszę – dlaczego on
nie jest ( tu do wyboru ) w przedszkolu specjalnym/integracyjnym. A czy każde
dziecko musi w takim być? Po co szumne deklaracje, że robi się wszystko, aby
dzieci niepełnosprawne mogły ( bo mają do tego niezbywalne prawo ) korzystać
z każdego typu placówki? Po co orzeczenia, kwalifikujące dziecko do
określonego typu kształcenia ( moje ma akurat wskazanie do przedszkola
masowego, ogólnodostępnego) skoro ogół, mało tego, skoro wydawałoby się,
kompetentni ludzie widzą tylko jedną słuszną drogę?
Brak mi oparcia, wsparcia, zrozumienia. Brak czasu dla siebie. Czasem nawet
myślę, że powinnam rzucić w diabły pracę, przejść na zasiłek ( przy naszych
dochodach łapię się ) wyciągnąć rękę po wszystkie możliwe świadczenia i mieć
czas na to, żeby latać z synem po poradniach w godzinach 8 – 16 czyli w
takich, w których normalnie się pracuje. Malto tego, będę jeszcze miała czas
chodzić po urzędach i plakac, że nie mam pieniędzy a tu tak chore dziecko.
Chyba jestem nienormalna, skoro uczciwie pracuję, uczciwie płacę podatki, za
to w telewizji przedstawiciel Ministerstwa powie, że rodzice nie powinni
wymagać od państwa pomocy jak ci wasale od opiekuna...
Mam w palcu kilkanaście rozporządzeń i ustaw, każda jedna w zasadzie nadaje
się do kosza i tak nikt tego nie przestrzega...

[chipsi]

Nie wiem co powiedzieć. Może tylko żebyś się nie poddawała. Nie tak jak moi
rodzice z moją siostrą. Tyle że może czasy inne ale chyba niewiele tu się
zmieniło w tej kwestji. Moja siostra ma wodogłowie, 32 lata i nigdy nie
chodziła do szkoły czy przedszkola. Nawet do specjalnej szkoły jej nie chcieli
bo stwierdzili ze to bez sensu. Bez sensu bo jest samodzielna i umi czytac, i
pisac więc nie mają jej juz czego nauczyć. Do zwykłej szkoły to już wcale bo
Mirelka była dzieckiem nadpobudliwym z epilepsją. Porażka. Nie mogła mieć
kontaktu z rówieśnikami ponieważ system jej to uniemożliwiał.
Różnica taka że ona miała małą szansę na poprawę a rodzice byli bardzo młodzi i
nie starczylo im sił by walczyć.

[guderianka]

na co właściwie narzekasz? i o jakiej integracji mówisz skoro nie masz o niej
pojęcia? piszesz że syn nadaje się do "normalnej , masowej" szkoły. skoro tak
to niepotrzebne ci żadne specjalne traktowania bo świetle prawa masz zdrowe
dziecko.
czy twoje dziecko ma orzeczenie o niepełnosprawności.? jeśli tak ma zapewne
pełną dokumnetacje medyczną-jesli ma i orzeczenie i dokumentacje nie rozumiem w
jaki sposób został uznany za dziecko nie nadające się do klasy integracyjnej. a
nawet jakby - możesz go poslać do takiej klasy jako zdrowe dziecko. takie klasy
mają 20uczniów- zazwyczaj ok5 to dzieci niepełnosprawne a reszta to dzieci
zdrowe. w takiej klasie na pewno zwrócono by większą uwagę na jego potrzeby

i co znaczy bycie na zasiłku i latanie po poradniach? ty myslisz ze bycie na
zasiłku i płakanie bo ma sie chore dziecko i dostawanie kolejnych świadczeń
oznacza posiadanie ogroma kasy a zarazem czasu dla dziecka?

nie rozumiem kompeltnie co chciałaś przekazac w swoim wątku. jesli możesz-
wytłumacz lepiej

[magdalenkaaa78]

Nawet nie będę próbować. Widac czytasz bez zrozumienia i nie masz pojęcia o
integracji.

[guderianka]

mam niepełnosprawne dziecko

[magdalenkaaa78]

Tym bardziej dziwi mnie tok Twojego rozumowania.

[guderianka]

a mnie już nie dziwi twój

są matki i matki dzieci niepełnosprawnych-ty należych do kategorii
pokrzywdoznych biednych nieszcześlwych krzyczących i roszczących sobie zbyt
wiele

Ale dlaczego nie chcesz

[coco.a]

aby syn był w integracyjnym przedszkolu? Nie bardzo rozumiem??? Nie miałby tam
lepszej, bardziej wykwalifikowanej opieki? Co złego jest w przedszkolu
integracyjnym? Znam rodziców chętnie posyłających tam zdrowe dzieci.

[magdalenkaaa78]

ja też znam rodzicow posyłających tam zdrowe dzieci. Znam też rodziców dzieci
niepełnosprawnych ktorzy nie chcą tam posyłac swoich dzieci. Widzisz różnicę?

[coco.a]

Widzę niepotrzebne emocje u Ciebie...

[magdalenkaaa78]

Może pora zmienić okulary. Za dużo widzisz na dodatek wypaczone.

[coco.a]

A moze pora zmienić ton, to z większą ilością ludzi (w tym urzędników) się
dogadasz ?

[magdalenkaaa78]

Ok, teraz będę tylko wrzeszczeć i wymagać, jeśli sugerujesz mi zmianę tonu.

[coco.a]

Myślałam o zmianie na lepsze...

[demarta]

zastanawia mnie, co stoi na przeszkodzie, zeby poszedł do integracyjnego?
integracyjne przedszkola powstały po to, żeby dzieci mające problemy w
funcjonowaniu w nieukierunkowanych instytucjach mogły funkcjonować zbiorowo i
nie były odseparowane od reszty społeczeństwa. czasami mam wrazenie, że to
rodzice sami sobie za wszelką cenę chcą udowodnić, że ich dziecko nie
jest "inne" i na siłę pchają je do przedszkoli ogólnych. znam kilka takich
osób, które wraz ze mną uczęszczały do szkół. to co mi przychodziło lekką
rączką, dla nich było ciężką syzyfową pracą. męczyli się płakali i zawsze
mówili, że oni sami tego nie chcą, że to dla nich życiowy dramat. ale rodzice
nie chcieli dać za wygraną i dla rodziców musieli przechodzić gehennę. może by
tak pomyśleć o samym dziecku, a nie o swoich własnych ambicjach?


napisałam to, co napisałam, bo sytuacja przedstawiona przez ciebie magda bardzo
przypomina mi sytuację moich znajomych.

[igge]

Intagracja powinna mieć miejsce w zwykłej szkole/przedszkolu masowym. Nauczanie
włączające to się chyba nazywa. Dziecku powinno się stworzyć warunki do nauki w
zwyczajnej klasie/grupie a nie wysyłać do specjalnej, integracyjnej klasy. Ale
nauczyciele musieliby być odpowiednio przeszkoleni a w Polsce nawet w
integracyjnej klasie są często niedouczeni, wykluczają malucha z części zajęć,
nie umieją dostosować się do szczególnych potrzeb dziecka niepełnosprawnego,
brakuję im wrażliwości i chęci wniknięcia w trudną fizycznie i psychologicznie
sytuację takiego dziecka. Posłałam swoje dziecko do takiej klasy ale może
lepiej by mu było w zwykłej, rejonowej szkole. Dzieci pełnosprawne rzeczywiście
mają tam bardziej komfortową sytuację bo klasa mała i 2 panie do opieki.

[magdalenkaaa78]

A na jakiej podstawie uważasz, że moje dziecko nie nadaje się do przedszkola
masowego?
Wyobraź sobie, że chodzi tam już rok i coraz lepiej funkcjonuje. ma orzeczenie
kwalifikujące go, ze względu na stan zdrowia, do przedszkola masowego , ktore
zakłada, że przedszkole ( a ma takie możlwiości i uprawnienia ) zapewni mu
dodatkowe wsparcie w postaci logopedy i psychologa.

[demarta]

magdalenkaaa78 napisała:

> A na jakiej podstawie uważasz, że moje dziecko nie nadaje się do przedszkola
> masowego?

a gdzie tak napisałam? magdo, z czytaniem ze zrozumieniem masz powazny problem,
a zarzucasz to innym. a jeśli chodzi o podstawy jakimi się kierowałam
wyjaśniłam to powyżej. no ale tego nie zauważyłaś. jedne wypowiedzi
zniekształcasz tak, jak chcesz je sobie zinterpretować, innych nie zauważasz.
taka wygodnicka rozmówczyni z ciebie.

[magdalenkaaa78]

Obawiam się, że na Twój temat mam podobne zdanie.

[mathiola]

no tak, ale o jakiej integracji mówimy skoro twoje dziecko nie chodzi do
przedszkola integracyjnego? Chyba że chodzi i czegoś nie doczytałam? Bo jeśli
chodzi, no to przedszkole nie wypełnia swoje funkcji, a jeśli nie chodzi, to
może jednak warto o takim pomyśleć?

[magdalenkaaa78]

Powaliłaś mnie tym wyznaniem.

Czyli jesli to nie integracyjne to źle, że nie wypelnia swojej roli a jak
masowe to mam się nie czepiać?

Przecież integracja to włączanie osob niepełnosprawnych w zwykle formy życia
codziennego ( w miarę możliwości i w odpowiednich warunkach )

"Integrację możemy ograniczać tylko do problematyki kształcenia osób
niepełnosprawnych i traktować ją jako dążenie do zespolenia w procesie
nauczania osób niepełnosprawnych wraz z osobami sprawnymi w naturalnym dla nich
środowisku [3].

W tym celu konieczne jest opracowanie integracyjnego systemu nauczania i
wychowania, polegającego na maksymalnym włączaniu dzieci i młodzieży z
odchyleniami od normy do zwykłych szkół i placówek oświatowych, co umożliwia im
rozwój w gronie zdrowych rówieśników bez obniżania poziomu nauczania w klasie
[4].

Integracyjny system edukacji polega na kształceniu i wychowywaniu osób z
odchyleniami od normy w stanie zdrowia i rozwoju w powszechnych szkołach oraz w
placówkach oświatowych, przy uwzględnieniu specyficznych potrzeb poznawczych i
edukacyjnych takich uczniów oraz na stworzeniu warunków (przez dodatkowe
zabiegi, świadczenia i pomoce naukowe) pozwalających na zaspokojenie tych
potrzeb.

Tak więc w pedagogice specjalnej termin „integracja” może mieć szerszy i węższy
zakres znaczeniowy. W szerszym znaczeniu wyraża umiejętność harmonijnego
współżycia i współdziałania osób niepełnosprawnych we wszystkich formach i
sytuacjach życia społecznego - w szkole, domu, pracy, czasie wolnym, czyli
sprowadza się do integracji społecznej.

Z kolei wąskie znaczenie tego terminu dotyczy integracji szkolnej, czyli
włączania niepełnosprawnych uczniów do nauki w ogólnodostępnych szkołach i
placówkach kształcenia masowego razem z uczniami pełnosprawnymi oraz
umożliwiania im korzystania ze środków pomocniczych stosownie do indywidualnych
możliwości"

[guderianka]

wklejać cytaty z ksiazek to potrafisz- z mysleniem masz problem. nadal nie wiem
o co ci chodzi

[magdalenkaaa78]

założyłam w swojej nainości, że skoro nie rozumiesz mnie to zrozumiesz kogoś
innego.

Jeśli nie rozumiesz, to już nie mój problem.

[ewamonika1]

czytam te postu i z boku wygląda to troszkę tak:

rozmawiam z rodzicami, którzy w przeważającej większości mają zdrowe dzieci i
zrozumiałe jest, że nie mają obowiązku rozumieć calości zagadnienia pod
nazwą "integracja" (ja też jej nie rozumiałam, dopóki nie urodziłam chłopca z
wadą wrodzoną, Piotrek ma orzeczenie o niepełnosprawności do 16 roku życia).

Potem odpisujesz na wiele postów, które nie są po Twojej myśli. Tak naprawdę -
albo jesteś bardzo silną osobą, albo po prostu chcesz dać upust złości (do
lostu, do świata - nie mnie oceniać).

W podpisie masz link do tekstu mojego autorstwa - w zamyśle miał on zbliżać
świat rodziców dzieci chorych i zdrowych. I niejednokrotnie - piszę to z
własnego doświadczenia - taką rolę odegrał. Szkoda, bo agresywność niektórych
postów zawraca to, co można by osiąnąć. Mam wrażenie, że tworzy się wyraźna
granica: my (rodzice dzieci z orzeczeniem), wy - rodzice zdrowych dzieci. Czemu
to ma służyć?

Dodam, że syn jest od roku w "zwykłym" przedszkolu (taką decyzję podjęliśmy po
długich naradach rodzinnych), do pierwszego przedszkola nie został przyjęty,
ale staram się nad tym przejść. Stało się, było mi fatalnie i przykro, ale z
drugiej strony trwanie w żalu zatrzymuje mnie w miejscu. A jestem potrzebna
naszym dziecom jako osoba z lepszym nastawieniem do świata. Do tego mam uczyć
braku roszczeniowości - tak bliskiej części ON.

Jeśli najeżę się na świat, to samo będą robiły nasze dzieci, jestem tego pewna.

Nie chcę Cię Magdo atakować, ok roku po urodzeniu Piotrka reagowałam złością na
spojrzenia, na pytania. Ktoś mądry miał odwagę powiedzieć mi, że taka złość
potrafi zabić. Spróbowałam coś z nią zrobić. Wierz mi, że jest mi teraz o wiele
lepiej.

trzymaj się,
ewa

[magdalenkaaa78]

Z reguły odpisuję na posty, ktore nie są po mojej myśli. MM, zla na pewno
jestem, trudno nie być, szczegolnie, iż wczoraj okazalo się, że wszystko w
ramach oświaty jest feryjne i ma dwumiesięczne wakacje, zatem nici z wielu
zajęć.

Widzisz, jest ta granica my - oni. Nic tego nie zmieni. Syty nie zrozumie
glodnego.

Widzisz, brak wystepowania o nalezne prawa owocuje tylko tym, ze jesteś
pewnych "przywilejow" pozbawiona. Łatwo powiedzieć: nie wysuwaj roszczeń.
najlepiej siedź cicho, nie wymagaj, nie chciej. Tak to odbieram. Poza tym
zauważyłam, iż w przytlaczającej większości jakiekolwiek wystapienie o pomoc
jest traktowane jako wymaganie. Qrcze, z drugiej strony jeśli coś można
osiągnąc, jeśli coś się należy, dlaczego teggo nie wymagać? Jesli masz urlop w
pracy to go bierzesz bo takie jest prawo i nikt nie powinien robić łaski.
Skoro urząd miasta dostaje pieniądze na konkretne dziecko dlaczego te pieniadze
za nim nie idą?

[ewamonika1]

magdalenkaaa78 napisała:
>
> Widzisz, jest ta granica my - oni. Nic tego nie zmieni. Syty nie zrozumie
> glodnego.

-------
a ja mocno wierzę, że jest duże miejsce, gdzie można się spotkać bez tych
granic. Zresztą udaje mi się to, więc nie piszę "z powietrza".

-------

>
> Widzisz, brak wystepowania o nalezne prawa owocuje tylko tym, ze jesteś
> pewnych "przywilejow" pozbawiona. Łatwo powiedzieć: nie wysuwaj roszczeń.
> najlepiej siedź cicho, nie wymagaj, nie chciej. Tak to odbieram.

--------
mnie życie tu, gdzie żyję, nauczyło, że nie mogę liczyć na wielką pomoc. Mamy
po prostu inne podejście. Czasem wolę się wycofać i dać uśmiech dziecku, niż
przeżywać frustracje z tego powodu, że nie dostałam tego, co mi się należy.
Może jest to wygodniejsze, a może po prostu w naszej sytuacji najbardziej
szukam spokoju.


pozdr.
ewa

[mathiola]

Ale konkretnie to nie wiem o co ci chodzi. Nie chce mi się czytać tego
wszystkiego co powklejałaś, ale skoro okazało się, że zwykłe przedszkole nie
spełnia funkcji integracyjnej, co mnie wcale nie dziwi bo do tego trzeba mieć
specjalnie wyspecjalizowaną kadrę, to może znaczy że trzeba by jednak pomyśleć
o przedszkolu, którego kadra jest przeszkolona odpowiednio pod kątem
prowadzenia dzieci dysfunkcyjnych.

[igge]

integracja nie zachodzi wyłącznie w placówkach intagracyjnych, to bardzo
zawężałoby ten termin

[magdalenkaaa78]

Większość odpowiedzi powaliła mnie na kolana.
pamietam zdanie dyrektorki gdy zapisywałam Kubę do przedszkola: Każde
przedszkole powinno być integracyjne
A w Was doskonale widać "polską integrację" - pozamykać dzieci ze speclajnymi
potrzebami edukacyjnymi w ośrodkach specjalnych bądź integracyjnych. Bo
przedszkole masowe, ogolnodostępne, jak sama nazwa wskazuje, jest tylko dla
dzieci zdrowych, prawda?

Z jakiej racji wysokofunkcjonujący autysta ma chodzić do przedszkola
integracyjnego? I z jakiej racji zakłada się, że to jedyna słuszna forma
kształcenia? Ja kiedyś pisałam o przedszkolu integracyjnym jedynym zresztą w
naszy mieście. O tym, jak matka dziewczynki z Zespołem Downa chodziła od
rodzica do rodzica i przepraszala, że jej dziecko się przytula do innch dzieci!
Widzialam to, bo przyszlam wysądować to przedszkole. Mój znajomy miał tam syna
z autyzmem - dowiedział się, że to nie jest przechowalnia dla jego dziecka. Ja
sama chcialam porozmawiać z potencjalną wychowawczynią grupy maluszków -
zobaczyłam,jak ciągnie jakieś dziecko za rękę, zamyka je w sali obok i
wrzeszczy do dzieci siedzących jak trusie na podłodze, że je też pozamyka.
Rozmawiałam z terapeutką, ktora nosiła się z zamiarem odejścia bo jej się nie
podobało. Poszlam też do dyrektorki porozmawiać o przedszkolu, ponad 10 min
czekałam w drzwiach aż skończy prywatną rozmowę z corką. I , qrcze, nie mówcie
mi, że po takim wejściu chcialybyście, żeby Wasze dziecko chodziło do takiego
przedszkola.
Co do samej edukacji - to przedszkole syna zatrudnia dwie panie po pedagogice
specjalnej. O ile mi wiadomo, nie ma specjalnej ścieżki dla nauczyciela
uprawniajacej do pracy z autystami.

za to, dorgir panie, jest cala masa ustaw i rozporządzeń gwarantująch dzieciom
niepełnosprawnym prawo do uczeszczania do placowek każdego typu i na papierze
gwarantujących dostęp do terapii i rehabilitacji na ich terenie.

[gofer73]

Integrację wiele osób postrzega jako stworzenie osobom niepelnosprawnym
specjalnych miejsc (klas w szkole, zakładow pracy) gdzie mogliby
się "pointegrować" ze społeczeństwem. Dla mnie te miejsca to nic innego jak
getta dla takich ludzi. A i w gettach bywa różnie. Ostatnio byłam w szkole
(integracyjnej) na zebraniu rodziców klas I. I wiecie o co pytali rodzice
zdrowych dzieci Panią Dyrektor? Czy dzieci niepełnosprawne przyjęte do tej
szkoły są bardzo "trudne" i "dysfunkcyjne" bo oni to chętnie by puścili swoje
zdrowe dzieci do klasy integracyjnej ale zeby "te chore" dzieci nie były za
bardzo "chore" i nie wymagały zbyt dużo opieki. To jest niestety integracja po
polsku.
Inną sprawą jest ze to nie szkoła ani przedszkole powinny uczyć takich rzeczy,
tylko my - rodzice. W przedszkolu mojego starszego syna dzieci śmiały się z
niego, że ma brata pod respiratorem. Bo nikt z rodziców nie pomyślał o tym aby
porozmawiac ze swoimi pociechami na temat tego, że na swiecie również istnieją
ludzie chorzy i niepełnosprawni. Zacznijmy od siebie i własnych rodzin, nauczmy
się sami tolerancji i integracji a potem wypowiadajmy się na temat insytucji.

magdo

[guderianka]

A w Was doskonale widać "polską integrację" - pozamykać dzieci ze speclajnymi
> potrzebami edukacyjnymi w ośrodkach specjalnych bądź integracyjnych. Bo
> przedszkole masowe, ogolnodostępne, jak sama nazwa wskazuje, jest tylko dla
> dzieci zdrowych, prawda- wsadzasz nam w usta słowa ktore nie padły. dlaczego?
skoro pięknie korzystasz z literatury pedagogicznej powinnaś również doczytać,
że :

Kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnych może być realizowane nie tylko
w szkołach specjalnych, ale również w:

1) przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych;
2) przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych z oddziałami integracyjnymi;
3) przedszkolach i szkołach integracyjnych
Dz. U. Nr 19, poz. 167, Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z
dn.18 stycznia 2005 w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i
opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych
społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub
integracyjnych;

oraz

Każde dziecko pragnie być akceptowane bez względu na stan swojego zdrowia,
sprawność, uzdolnienia lub środowisko rodzinne. Ta potrzeba jest najsilniejsza,
gdyż bez jej zaspokojenia zachwiane jest poczucie własnej wartości i zaniżona
samoocena.
Dziecko psychicznie lub fizycznie niepełnosprawne winno mieć zapewnione pełne
i normalne życie w warunkach zabezpieczających osiąganie niezależności oraz
ułatwiających aktywne uczestnictwo w życiu społecznym
www.huntington.pl/porady/pliki/artykul_I_Andruszkiewicz.pdf.
oraz

Podstawowe założenie koncepcji kształcenia integracyjnego opiera się na
stwierdzeniu Marii Grzegorzewskiej „ Nie ma kaleki, jest człowiek”. Z kolei
Roman Ossowski pisze : [...] nie rodzaj i ciężkość niepełnosprawności powinny
decydować o placówce kształcenia, lecz diagnoza jednostki i jej sytuacji
środowiskowej powinny determinować dobór form rewalidacji. [...], zbyt często
przeceniamy znaczenie placówek specjalnych i nie doceniamy wychowawczych
walorów szkół masowych i rodziny. Tymczasem są one naturalnym i bardzo
terapeutycznym środowiskiem sprzyjającym rozwojowi dziecka niepełnosprawnego
M. Komorska , Sytuacja dzieci i młodzieży niepełnosprawnej

A ZWŁASZCZA

dziecko niepełnosprawne powinno przebywać wśród rówieśników o podobnych
problemach zdrowotnych. Powinno z nimi od początku uczyć się życia,
jednocześnie jednak przebywając w otoczeniu rodziny. Tylko tak stworzone
naturalne warunki rozwoju pozwolą na optymalne przystosowanie dziecka do życia
zarówno społecznego jak i zawodowego.
Dziecko przebywające wśród dzieci o takich samych problemach, wie, że nie jest
samo na świecie, że nie jest inne od wszystkich. Uczy się, że nie tylko ono ma
problemy, ze są ludzie, którzy również muszą się na co dzień wzmagać z takimi
samymi trudnościami jak o

[magdalenkaaa78]

Jestem przeciwna łączeni autystów w grupy.

[guderianka]

to może skoro masz własną wizję i wiedzę to spróbuj wcielić w życie swoje
zamierzenia? może skrzyknij inne mamy założcie fundację? warto swoją energię
spożytkować we właściwą stronę, sięgnąć po środki z UE.a nie tylko krzyczeć i
wymagać od innych

mam pytanie-skoro jestes przeciwna łączeniu autystów w grupy to dlaczego
zapisałaś dziecko do przedszkola masowego? skoro w palcówkach z oddziałami
integracyjnymi bądź specjalnymi grypy te są o wiele mniejsze niż w publicznych?
dobre i to na początek

a może indywidualny tok nauczania?

???Pytanie mam, bo nadal nie rozumiem,

[coco.a]

dlaczego w Twoich postach jest tyle ataku. Cóż dziwnego w tym, ze uważam
przedszkole integracyjne za lepsze dla dziecka, które ma jakiś problem? Z
założenia powina tam być mocniejsza kadra i lepsze warunki rozwojowe.

Pytanie:
Czy osoby na wózkach powiny czuć się źle z faktem, ze sa dla nich osobne,
przystosowane toalety???

Nie jest tak, ża na siłę udowadniasz światu że Twoje dziecko jest jak zdrowe
dzieci? Jest inne i wymaga innej opieki. NIE JEST GORSZE! Ale IMHO potrzebuje
placówki dostosowanej do j.e.g.o potrzeb, DLA JEGO DOBRA. Nie, nie jest to
getto (co za pomysł!!!), to raczej miejsce dla dziecka przyjazne, z programem
specjalnie dla niego!
A moze chodzi o Twój komfort psychiczny (to nie atak na Ciebie, po prostu nie
rozumiem - przekonaj mnie!).

[magdalenkaaa78]

coco.a napisała:

> dlaczego w Twoich postach jest tyle ataku. Cóż dziwnego w tym, ze uważam
> przedszkole integracyjne za lepsze dla dziecka, które ma jakiś problem? Z
> założenia powina tam być mocniejsza kadra i lepsze warunki rozwojowe.
>

Z założenia. Wlaśnie. Nie zauważyłaś ( bo po co, jesli nie masz tego problemu )
że często przedszkole integracyjne jest nim tylko z założenia? Zresztą
dokładnie opisałam te konkretne przedszkole.


> Pytanie:
> Czy osoby na wózkach powiny czuć się źle z faktem, ze sa dla nich osobne,
> przystosowane toalety???

Kiepskie porownanie. Czy niepełnosprawni powinni być zadowoleni, ze z założenia
tzw zdrowego społeczeństwa nie daje im się szansy na próbę normalności?


>
> Nie jest tak, ża na siłę udowadniasz światu że Twoje dziecko jest jak zdrowe
> dzieci? Jest inne i wymaga innej opieki.

Bo poszło do przedszkola masowego? A to jakiś grzech? Byłoby tak, gdyby nie
dawalo sobie w nim rady a chodzi od września. Innej opieki? czyli jakiej?



NIE JEST GORSZE! Ale IMHO potrzebuje
> placówki dostosowanej do j.e.g.o potrzeb, DLA JEGO DOBRA.

Czyli czego potrzebuje wg Ciebie? A wiesz, że przedszkole masowe powinno być
dostosowane go jego potrzeb?


Nie, nie jest to
> getto (co za pomysł!!!), to raczej miejsce dla dziecka przyjazne, z programem
> specjalnie dla niego!

Bzdura. To nie jest przyjazne miejsce.


> A moze chodzi o Twój komfort psychiczny (to nie atak na Ciebie, po prostu nie
> rozumiem - przekonaj mnie!).
>
Komfort psychiczny będę miała, jesli oprocz standardowej opieki przedszkole
zapewni dziecku pomoc psychologiczno-pedagogiczną do ktorej, na mocy prawa,
jest zobowiązane.
>

[coco.a]

Przedszkole masowe jest dostosowane do ogólnych potrzeb.
Jeśli jest w drugą stronę (szcególne uzdolnienia plastyczne, językowe,
sportowe) rodzice często umieszczają dzieci w specjalnych placówkach, które
takim dzieciom pomagają rozwinąć skrzydła, a co technicznie już byłoby w
miejscu ogólnym niemożliwe (trzeba by wszędzie i wszystkim poszerzać programy).
Staram się rozumieć Twoje rozgoryczenie, ale w wielu miejscach się z Tobą nie
zgadzam. Przykro mi, ze w Twoim mieście placówka integracyjna jest zła. Moze
zgłoś ten fakt do kuratorium. Pewnie gdyby była dobra, z chęcią posłałabyś tam
dziecko i wolała ją od masowej.

[magdalenkaaa78]

Predszkole ma obowiązek realizować zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie
kształcenia specjalnego.

Nie musisz się zgadzać. problem w tym, że nie chcesz mnie zrozumieć.

Problem w tym

[coco.a]

że Ty chcesz być ciągle "powalona na kolana" i wszędzie się dopatrujesz
trudności i ataków. Chodzi o dobro dziecka czy wykonywanie orzeczeń przez
państwo? Bo jak o to drugie jedynie, to spory koszt w tej walce IMHO. I nie Ty
go ponosisz...

[magdalenkaaa78]

Trudno nie dopatrywac się trudności, skoro piętrzą się wszędzie.

W moim przekonaniu dobro dziecka przejawia się m.in. w wykonywaniu orzeczeń. To
oczywiste. Spory koszt? zatem co, lepiej nic nie robić, bo robienie kosztuje?
Poza tym jak to ja go nie ponoszę? Uczciwe płacę podatki. Mąż płaci je tez.
uważasz, że po co to robimy?

[guderianka]

Nie zauważyłaś ( bo po co, jesli nie masz tego problemu )
>
> że często przedszkole integracyjne jest nim tylko z założenia? Zresztą
> dokładnie opisałam te konkretne przedszkole

WIĘC GENERALIZUJESZ!

Kiepskie porownanie. Czy niepełnosprawni powinni być zadowoleni, ze z założenia
>
> tzw zdrowego społeczeństwa nie daje im się szansy na próbę normalności?-

Z PEWNOŚCIĄ DZIECIAK NA WÓZKU BYŁBY ZADOWOLONY GDYBY DANO MU SZANSE NA
NORMALNOŚĆ I KAZANO SIKAC DO NORMALNEJ UBIKACJI. kobieto-zastanów sie nad co
piszesz. nie masz dziecko niepełnosprawnego ruchowo a zachowujesz sie jakbys
wszystkie rozumy zjadła


> Komfort psychiczny będę miała, jesli oprocz standardowej opieki przedszkole
> zapewni dziecku pomoc psychologiczno-pedagogiczną do ktorej, na mocy prawa,
> jest zobowiązane.

zmień placówkę, zmień przepisy.
moje dziecko poszło do przedszkola publicznego mimo niepełnosprawności
ruchowej. pisałam podanie do kuratorium z prosba o przyjecie i motywowałam je.
prosba została rozpatrzona pozytywnie. dla córki kuratorium przyznało dodatkowe
pól etatu dla pani która pomaga dziecku w tym w czym ono nie daje sobie rady


to nie przedszkole jest problemem -ani polskai integracja-ale ludzi tacy jak ty

[magdalenkaaa78]

guderianka napisała:

> Nie zauważyłaś ( bo po co, jesli nie masz tego problemu )
> >
> > że często przedszkole integracyjne jest nim tylko z założenia? Zresztą
> > dokładnie opisałam te konkretne przedszkole
>
> WIĘC GENERALIZUJESZ!

Nie zaczyna się zdania od : więc.
Poza tym nie generalizuję, bo u nas jest jedno jedyne przedszkole , zatem
opinia o tym jednym jest jednocześnie opinią o wszystkich ( w tym mieście,
oczywiście ).


>
> Kiepskie porownanie. Czy niepełnosprawni powinni być zadowoleni, ze z
założenia
> >
> > tzw zdrowego społeczeństwa nie daje im się szansy na próbę normalności?-
>
> Z PEWNOŚCIĄ DZIECIAK NA WÓZKU BYŁBY ZADOWOLONY GDYBY DANO MU SZANSE NA
> NORMALNOŚĆ I KAZANO SIKAC DO NORMALNEJ UBIKACJI. kobieto-zastanów sie nad co
> piszesz. nie masz dziecko niepełnosprawnego ruchowo a zachowujesz sie jakbys
> wszystkie rozumy zjadła

Ty nie masz dziecka z autyzmem a zachowujesz się jak wyrocznia.

>
>
> > Komfort psychiczny będę miała, jesli oprocz standardowej opieki przedszko
> le
> > zapewni dziecku pomoc psychologiczno-pedagogiczną do ktorej, na mocy praw
> a,
> > jest zobowiązane.
>
> zmień placówkę, zmień przepisy.


Czy Ty naprawdę taka głupia jesteś? Kolejny raz piszę, iż przepisy SĄ. W dużej
ilości. Tylko nie są prowadzane w życie.


> moje dziecko poszło do przedszkola publicznego mimo niepełnosprawności
> ruchowej. pisałam podanie do kuratorium z prosba o przyjecie i motywowałam
je.
> prosba została rozpatrzona pozytywnie. dla córki kuratorium przyznało
dodatkowe
>
> pól etatu dla pani która pomaga dziecku w tym w czym ono nie daje sobie rady
>
>
> to nie przedszkole jest problemem -ani polskai integracja-ale ludzi tacy jak
ty
A ja mam orzeczenie kwalifikujace dziecko do przedszkola masowego , jasne?
I przedszkole wiedziało, ze bierze pod opiekę dziecko autystyczne, uwazasz, że
nie wiedzieli , co robią?

Przestaję się dziwić, że rodzice zdrowych dzieci mają problemy ze zroumieniem
innych, skoro sama nie masz o tym pojęcia.

[guderianka]

Nie zaczyna się zdania od : więc.
> Poza tym nie generalizuję, bo u nas jest jedno jedyne przedszkole , zatem
> opinia o tym jednym jest jednocześnie opinią o wszystkich ( w tym mieście,
> oczywiście ).

więc będę zaczynać jak chcę -i kończę dyskusję skoro nie ma ona na celu dojście
do jakichlolwiek wniosków czy też zrozumienia czegoś ale jej celem jest
wytykanie błędów. skoro takimi argumentami z zakresu ortografii chcesz się
posługiwać to nie jestes partnerką w dyskusji.

Ty nie masz dziecka z autyzmem a zachowujesz się jak wyrocznia.
źdzbło w innym oku dostrzegę a belki we własnym nie zobaczę-wypisz wymaluj
pasuje do ciebie. Wskaż jesli potrafisz zdanie w którym piszę cokolwiek o
dzieciach z autyzmem. Nie wskażesz-bo nie ma takiego zdania. Nie wiem wiele o
autyzmie. Za to myslisz ze wiesz wiele nt niepełnosprawności innych niż autyzm

nie skomentuje reszty twojej wypowiedzi bo ręce opadają

[igge]

ja się generalnie zgadzam z Magdalenką, że przedszkole masowe powinno
dostosować się do specjalnych potrzeb jej dziecka, które ma do tego pełne prawo
ale polskie realia są takie, że nawet w placówce z oddziałami integracyjnymi to
właśnie niepełnosprawny maluch musi się przystosować do sprawnej większości a
nie odwrotnie, jego paniom i kolegom nie przyjdzie nawet do głowy zwolnić nieco
kroku na wycieczce i częsty obrazek to "integracyjna" klasa hen hen z przodu i
dałeko daleko za nimi samotny kolega na wóżku(lub bez). Totalnie też olewane są
zalecenia rehabilitacyjne plus obserwuję zupełny brak jakiegoś przemyślanego
podejścia do oczywistej (regularne długie turnusy rehabilitacyjne) zdawałoby
się absencji dziecka i wynikającej niej dodatkowych problemów.

[agamama123]

Magdalenko,
opisałas JEDNO przedszkole...Ja ci opisze inne - 9 dzieci w grupie, nauczyciel,
nauczyciel wspomagajacy plus osoba do pomocy.... Dzieci objęte opieka logopedy,
psychologa. Mają zajęcia z muzykoterapii, SI, ehabilitację metodą W. Sherbone,
Knillów... To nie prywatne przedszkole tylko zwykłe przedszkole z oddziałami
integracyjnymi w Warszawie przy Pl. bankowym - mój syn tam chodził I uwierz mi
- NIGDY nie zamieniłabym tej placówki na zwykłe przedszkole masowe nie
domagałabym sie stworzenia mojemu synowi odpowiednich warunków w przedszkolu
masowym skoro znalazłam mu mały raj na ziemi w postaci przedszkola integracyjnego.

[magdalenkaaa78]

Opisałam jedno ponieważ w naszym mieście jest tylko jedno przedszkole
integracyjne.

Waszego przedszkola gratuluję i zazdroszczę

[gosika78]

A jesteś w kontakcie z jakimś stowarzyszeniem? Takie stowarzyszenie baaardzo pomagają w codziennej "walce z wiatrakami" rodzicom dzieci niepełnosprawnych.
A z integracją zawsze był i będzie problem... Taka prawda, twarda musisz być

[magdalenkaaa78]

Ta ... działa u nas odlam Krajowego Twoarzystwa Autyzmu - grupka rodzicow
spotyka się raz na dwa miesiące i mowi, co boli Problem w tym, ze mamy
dzieci w róznym wieku i rózne potrzeby a zatem skupiamy się na różnych
sprawach.
A Fundacja synapsis dzieci nie przyjmuje - tylko na diagnozę.

[gosika78]

Poszukaj stowarzyszenia lokalnego.
Ogólnopolskie z tego co widzę skupiają się na innych sprawach niż na pomocy osobom indywidualnym.

acha

[gosika78]

Jak chcesz coś więcej wiedzieć to proszę na priv

integracja

[tolka11]

Uczę w gimnazjum integracyjnym, moja córka chodzi do podstawówki integracyjnej,
mam niepełnosprawnego syna. Przedszkole integracyjne na wyciągnięcie ręki. Syn
idzie do przedszkola zwykłego. Z różnych powodów. Też mam za sobą długą drogę i
długą walkę. Ale tak naprawdę wszystko zależy od ludzi. Od nauczycieli,
urzędników, rodziców. zależy na kogo się trafi, jaką ma się determinację, wolę
walki. Choć i mnie często brak sił. Dyrektorka przedszkola do którego idzie mój
młody wywalczyła [dosłownie] przyznanie dla niego godzin rewalidacyjnych.
Zatrudni na te godziny specjalistę. A to początek.
Po części pewnie dlatego, że przedszkoli u nas dużo, a dzieci mało. Po części
dlatego, że jest wspaniałym człowiekiem i pedagogiem.
Tacy ludzie też się trafiają na drodze naszych niepełnosprawnych dzieci.

[gorgona_1]

A mogłabyś napisać, o co konkretnie chodzi, co konkretnie zarzucasz "integracji
po polsku", przedszkolu, do którego chodzi Twoje dziecko i tym wszystkim
instytucjom, które odwiedzasz? Bo piszesz, że syn chodzi do przedszkola
masowego i funkcjonuje tam coraz lepiej. Próbuję się domyslać, że chodzi o to,
że w przedszkolu dziecko nie ma opieki psychologa i logopedy.

[magdalenkaaa78]

O to też.

Chodzi mi o to, że tyle się o tym mowi, że tyle zrobiono, żeby tę integrację
ulatwić. Ze jakoby zniesiono tyle barier. Ministerstwo przyznaje subwencję na
dzieci autystyczne ( 9,5 razy co na dziecko zdrowe ) a przedszkole tej
subwencji jeszcze nie zobaczyło. Dyrektor Poradni Psychologiczno_Pedagogicznej
dekaruje szeroką pomoc ( np w rozmowach z innymi urzędami, na stronie poradni )
gdy przychodzi do konkretow okazuje się, że nie można wysłać raz w tygodniu
psychologa do przedszkola bo to dla poradni "inwestycja w godziny" Jednocześnie
pomoc spoleczna odmawia przyznania spec. uslug opiekuńczych ( żeby nie było -
są odpłatne ) bo "zgodnie z obowiązującym prawem to przedszkole ma obowiązek
zapewnić dziecku dostęp do terapii zgodnie z orzeczeniem"
Kolo się zamyka. Albo ktoś nie chce, albo nie może, albo zwala na inną
instytucję.

[gorgona_1]

Myślę, że masz rację przede wszystkim w kwestii subwencji: skoro się należy, to
przedszkole powinno ją otrzymać i już. Może wtedy miałoby możliwość
współfinansowania wizyt psychologa w przedszkolu.
Rozumiem Twoje rozgoryczenie, poczucie bezradności i osamotnienia, ale myślę,
że dla własnego dobra i dobra dziecka powinnaś spróbować spojrzeć na to z
dystansu: dziecko chodzi do masowego przedszkola, tak jak chciałaś, dobrze się
tam czuje, dobrze funkcjonuje, i to jest najważniejsze. To jest właśnie
integracja. Daje mu to o wiele więcej, niż cotygodniowe spotkanie z
psychologiem. Może się też okazać, że dziecko właśnie przez te wizyty
psychologa dowie się, że jest inne, bo wszystkie dzieci np. pójdą na spacer, a
ono do psychologa.
Może pewne formy terapii trzeba prowadzić poza przedszkolem, ze zdrowym
dzieckiem też po południu gdzieś byś chodziła, to nie jest dyskryminacja.
Myślę, że powinnaś zabiegać o realizację tego, co Twojemu dziecku się należy,
ale zdawać sobie sprawę, że taka sytuacja świadczy o tym, że dziecko jest
traktowane jak wszyscy Jest mnóstwo praw na papierze, i nie są to tylko prawa
niepełnosprawnych dzieci.
Życzę dużo siły, bo to dopiero początek...

[magdalenkaaa78]

gorgona_1 napisała:

> Myślę, że masz rację przede wszystkim w kwestii subwencji: skoro się należy,
to
>
> przedszkole powinno ją otrzymać i już. Może wtedy miałoby możliwość
> współfinansowania wizyt psychologa w przedszkolu.

Właśnie o to chodzi!

> Rozumiem Twoje rozgoryczenie, poczucie bezradności i osamotnienia, ale myślę,
> że dla własnego dobra i dobra dziecka powinnaś spróbować spojrzeć na to z
> dystansu: dziecko chodzi do masowego przedszkola, tak jak chciałaś, dobrze
się
> tam czuje, dobrze funkcjonuje, i to jest najważniejsze. To jest właśnie
> integracja.

Też tak uważam.

Daje mu to o wiele więcej, niż cotygodniowe spotkanie z
> psychologiem.

Też się z tym zgadzam, jednak trzeba z nim cwiczyć też indywidualnie, nie da
się wszystkiego załatwić terapią grupową.

Może się też okazać, że dziecko właśnie przez te wizyty
> psychologa dowie się, że jest inne, bo wszystkie dzieci np. pójdą na spacer,
a
> ono do psychologa.

O tu mi zabiłaś ćwieka. Ostatnio pani logopeda wychodzi z nim na dwór razem z
innymi dziećmi i "pracują" na powietrzu. Pani się idelanie dopasowała

> Może pewne formy terapii trzeba prowadzić poza przedszkolem, ze zdrowym
> dzieckiem też po południu gdzieś byś chodziła, to nie jest dyskryminacja.

Tylko problem w tym, że poradnia przyjmuje dzieci do 17. A ja o tej godzinie
właśnie kończę pracę.

> Myślę, że powinnaś zabiegać o realizację tego, co Twojemu dziecku się należy,
> ale zdawać sobie sprawę, że taka sytuacja świadczy o tym, że dziecko jest
> traktowane jak wszyscy Jest mnóstwo praw na papierze, i nie są to tylko
prawa
>
> niepełnosprawnych dzieci.

I tak ma być ma byc trakotwane bez żadnych ulg - czyli nie wolno mu więcej,
bo jest biedny chory.

> Życzę dużo siły, bo to dopiero początek...
dzieki
>

[zuzia412]

Magdalenko, poza tym że życzę ci dużo siły i tego wsparcia i oparcia, którego
ci czasem brakuje, nic więcej nie mogę napisać. Może jeszcze żeby jak najmniej
kłód leżało na Waszej drodze.
Takie poparcie na forum, gdy mama oburza się że pieski sr...ją na trawnik albo
pan pali papierosa na placu, a mamę zmęczoną wieczną walką z biurokracją i
ciągłymi przeszkodami w walce o prawo do normalnego życia, można jeszcze dobić.
Trzymaj się dziewczyno, nie masz wyjścia, bo jeszcze długo integracja będzie
tylko pięknym hasłem.

[ewcialinka]

dziwnie to wszystko wygląda u nas w Polsce..ja sam mam problem z rpzedskzolem
dla synka..ma autyzm...chciałm go posłac do przedszkola integracjnego i mam
trudności bo owszem tak się nazywają a jak rpzychodzi co do czego to okazuje
się ze po prostu przedskzole takie ma rózne grupy dzieci autystycznych (
samych) i tych zdrowych a nie klasy mieszane..i one nazywaj asię
integracyjnymi??? moje dzeicko nie nauczy sie nieczego od takiego samego jak
on... tylko od zupełnie zdrowego..dlatego musi isc do rzpedszkola gdzie dzieci
sa i te zdrowe i te np z autyzmem...albo wymagania ze dziecko musi wykonywac
polecenia..albo samo jeśc i się załatwiac ..moój synek tego jeszcze nie potrafi
i dlatego ma zamknięta drogę do przedszkola między innymi.....

[maja111]

na początek - mam syna z ZA, to, żeby nie było, że nie wiem o czym piszę.

Subwencja- okreslona przez ministerstwo, ale przyznawana przez samorządy, o
której pisze Magdalenka przeznaczona jest dla UCZNIÓW z autyzmem, którzy maja
orzeczenie specjalne, przedszkolak się wiec na nia nie łapie. Może dostac
subwencję na dziecko niepełnosprawne,ok. 350 zł miesiecznie.

Nie wiem dlaczego, ale odczuwam dziwną irytację, czytając Twoje posty,
Magdalenko, i nie mówie tylko o tym watku, czy tym forum. Ciągle coś Ci się nie
podoba, jesteś jakaś taka agresywno-roszczeniowa. Przy tym głównie o ten
agresywny ton wypowiedzi mi chodzi.

Widzisz, naprawdę niemal wszystko można załatwić, wiele zależy od sposobu, w
jaki się za to zabierzesz.
Znam dzieci z autyzmem, nie tylko wysokofunkcjonujące, które chodza do
przedszkoli masowych. Czasami towarzyszą im terapeuci - opłacani przez rodziców.

Moim zdaniem jest tak, że albo wysyłasz dziecko do placówki integracyjnej, albo
nie walisz autyzmem po oczach.Panie w przedszkolu sa fachowcami, ale od
wychowania zdrowych dzieci. Chcesz, żeby Twoje do takiego chodziło - albo
godzisz sie z tym, że jest traktowane jak wszystkie inne, albo sama zapewniasz
mu terapie.

Uważam, że wiekszym problemem jest wykluczanie dziecka z normalnej aktywności (
mój syn nie został zabrany na trzydniowa klasową wycieczkę)

Jeżeli spodziewasz się po przedszkolu terapii to znaczy, że powinnas wysłać
dziecko do przedszkola integracyjnego, gdzie taką pomoc dostanie.

[malila]

maja111 napisała:
> Ciągle coś Ci się nie
> podoba, jesteś jakaś taka agresywno-roszczeniowa. Przy tym głównie o ten
> agresywny ton wypowiedzi mi chodzi.

Bo może jednak nie wszędzie da się niemal wszystko załatwić?
Rozumowanie pt "mnie się udało, to znaczy, ze jeśli komuś się nie udaje, to na
pewno jest to kwestia tylko jego nieudolności albo złej woli" co prawda
poprawia samopoczucie, ale niewiele ma wspólnego z rzeczywistością z racji
bardzo ograniczonego doświadczenia. Poza tym Magdzie być może też uda się
załatwić wszystko, ale jest już zmęczona ignorancją, bezwładnością i inercją
urzędników. Tym, ze musi tłumaczyć im obowiązujące prawo, że musi walczyć o
coś, co powinna otrzymać bez żadnego problemu.
Nie rozumiem twojego tłumaczenia, ze to, co się załatwi w dużym stopniu zależy
od sposobu, w jaki się próbuje to zrobić. Brzmi to jak zarzut, że Magda robi to
źle. Mimo iż zupełnie nie wiadomo, jak ona to robi. Ale na pewno robi źle,
skoro jej się nie udaje;-/ Tymczasem moze się okazać, że Magda w realnym
świecie jest mistrzem dyplomacji, a na forum pisze jedynie wtedy, gdy
potrzebuje wyrzucić z siebie to, co ją boli, bo przecież urzędniczkom nawrzucać
nie można.

> Moim zdaniem jest tak, że albo wysyłasz dziecko do placówki integracyjnej,
albo
> nie walisz autyzmem po oczach.

A dlaczego? Zaraźliwy jest ten autyzm? Czy może narusza czyjeś poczucie
estetyki?;-P Komu to przeszkadza, że dziecko z autyzmem będzie chodziło do
masowej szkoły i korzystało jednocześnie z terapii? Za cholerę nie mogę tego
zrozumieć.

[maja111]

malila napisała:
A dlaczego? Zaraźliwy jest ten autyzm? Czy może narusza czyjeś poczucie
> estetyki?;-P Komu to przeszkadza, że dziecko z autyzmem będzie chodziło do
> masowej szkoły i korzystało jednocześnie z terapii? Za cholerę nie mogę tego
> zrozumieć.

Komu przeszkadza? nie mi na pewno, bo moje do takowej chodzi (społecznej
coprawda) Ale : kiedy wysyłam dziecko do szkoły masowej, terapię staram się mu
zapewnić sama i nie narzekam, że szkoła tego nie robi.
> Bo może jednak nie wszędzie da się niemal wszystko załatwić?

> Rozumowanie pt "mnie się udało, to znaczy, ze jeśli komuś się nie udaje, to na
> pewno jest to kwestia tylko jego nieudolności albo złej woli" co prawda
> poprawia samopoczucie, ale niewiele ma wspólnego z rzeczywistością z racji
> bardzo ograniczonego doświadczenia.
uwierz mi, że też przeszłam "ścieżkę zdrowia". I nie zawsze wszystko udało mi
sie załatwić. Chodzi mi o ton wypowiedzi Magdy _ napisałam już, że nie chodzi mi
o tylko ten wątek

[magdalenkaaa78]

malila napisała:

>
> Bo może jednak nie wszędzie da się niemal wszystko załatwić?
> Rozumowanie pt "mnie się udało, to znaczy, ze jeśli komuś się nie udaje, to
na
> pewno jest to kwestia tylko jego nieudolności albo złej woli" co prawda
> poprawia samopoczucie, ale niewiele ma wspólnego z rzeczywistością z racji
> bardzo ograniczonego doświadczenia. Poza tym Magdzie być może też uda się
> załatwić wszystko, ale jest już zmęczona ignorancją, bezwładnością i inercją
> urzędników.

Jak już pisałam - posty powstały po potwornej rozmowie z panią kurator w
kuratorium oswiaty, ktorej musiałam czytać odpowiednie rozporządzenia...


Tym, ze musi tłumaczyć im obowiązujące prawo, że musi walczyć o
> coś, co powinna otrzymać bez żadnego problemu.
> Nie rozumiem twojego tłumaczenia, ze to, co się załatwi w dużym stopniu
zależy
> od sposobu, w jaki się próbuje to zrobić. Brzmi to jak zarzut, że Magda robi
to
>
> źle. Mimo iż zupełnie nie wiadomo, jak ona to robi. Ale na pewno robi źle,
> skoro jej się nie udaje;-/

trochę mi się udało - synek ma logopedę w przedszkolu i ma orzeczenie, którego
pradnia dłuuuugo nie chciała wydać.


Tymczasem moze się okazać, że Magda w realnym
> świecie jest mistrzem dyplomacji, a na forum pisze jedynie wtedy, gdy
> potrzebuje wyrzucić z siebie to, co ją boli, bo przecież urzędniczkom
nawrzucać

No wlasnie....
>
> nie można.
>
> > Moim zdaniem jest tak, że albo wysyłasz dziecko do placówki integracyjnej
> ,
> albo
> > nie walisz autyzmem po oczach.
>
> A dlaczego? Zaraźliwy jest ten autyzm? Czy może narusza czyjeś poczucie
> estetyki?;-P Komu to przeszkadza, że dziecko z autyzmem będzie chodziło do
> masowej szkoły i korzystało jednocześnie z terapii? Za cholerę nie mogę tego
> zrozumieć.
>
Podpisuję się. Poza tym nie spotkalo mnie złe słowo ze strony pań czy rodziców
że uczęszcza do nich dziecko z autyzem. Zresztą rodzice nie mają o tym pojęcia.

[igge]

Dlaczego Twój syn został wykluczony z 3dniowej wycieczki? To po prostu nie
mieści mi się w głowie??!! Regularnie walczę z wykluczaniem córki z
czegokolwiek chociaż mam okropną skłonność do potulnego zgadzania się ze
wszystkim co wychowawczyni powie. Ale potem widzę w domu łzy malucha, pół nocy
nie śpię i w końcu idę do pani walczyć z wykluczaniem (np z tańca - a dziecko
mam niepełnosprawne ruchowo) Na wszelkie wyjścia, wycieczki zawsze oferuję
pomoc swoją, taty, babci, dziadka etc choć generalnie uważam, że tak to powinno
być zorganizowane, żeby ta pomoc nie była potzrebna. Mała marzy o
samodzielności i braku obecności rodziny - chce być "taka sama jak wszyscy".
Ostatnia wycieczka (mam swoje zastrzeżenia co do opieki ale trudno przemilczę
bo najważniejsze, że dziecko wróciło zachwycone) panie zapewniły, że wystarczy
obecność 3 osób, one dwie i pedagog szkolny. Nie wyobrażam sobie, żeby mojemu
dziecku nie pozwolono jechać na wycieczkę z kolegami!

[magdalenkaaa78]

To nie jest prawda - od tego roku jest subwencja w wysokości 9.5 na dzieci w
przedszkolach bez względu na typ przedszkola.

Pani w grupie syna jest po pedagogice specjalnej.

Staram się wykorzystywac kazdą możliwość terapi i jesli coś jest obowiązującym
prawem nie widzę powodu dla którego z tego nie korzystać.

Obowiązek czy też sugerowanie mi przedszkola integracyjnego uważam za kuriozum.

[rytr]

Witam

Pozwolę sobie zabrac głos w tej dyskusji.
1) Uważam, że szkolnictwo specjalne jest bardzo potrzebne i na ogół na bardzo dobrym poziomie. Jednak: w Polsce szkolnictwo specjalne jest szkolnictwem dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną (zależnie od stopnia są to albo klasy dla dzieci z lekką niepełnosprawnością, albo tzw. "klasy życia" dla dzieci z głębszą albo grupy rewalidacyjno - wychowawcze dla dzieci z głęboką).
DZIECI Z NORMĄ INTELEKTUALNĄ, NIEZALEŻNIE OD TEGO JAKIE MAJĄ INNE ZABURZENIA (np. autyzm, ADHD, Zespół Aspergera i.in) NIE POWINNY UCZYĆ SIĘ W PLACÓWKACH SPECJALNYCH! (z resztą nie mogą, chyba, że Poradnia "nagnie" orzeczenie i wystawi lekką niepełnosprawność - wbrew pozorom takie praktyki też można spotkać)
2) Placówki integracyjne są również placówkami specjalnymi! Tu jednak jest nieco inaczej - dzieci w normie MOGĄ dostać orzeczenie o potrzebie kształcenia w placówce integracyjnej ze względu na inną niepełnosprawność. Ale - jeżeli mają normę intelektualną RACZEJ NIE POWINNY się w grupie integracyjnej uczyć! Dlaczego? ponieważ obok nich w tej grupie kilku niepełnosprawnych dzieci będą najprawdopodobniej same dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. A to implikuje następujące problemy:
- względy dydaktyczne: nauczanie w klasie/grupie integracyjnej wymaga pracy na 2 na poziomach - masowym dla dzieci pełnosprawnych i specjalnych dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie. To już rodzi wystarczająco dużo napięć i problemów. A jeżeli jeszcze w tej grupie będzie dziecko SPRAWNE intelektualnie ale z inną niepelnosprawnością - zwłaszcza tak trudną jak autyzm to rzecz staje się conajmniej kłopotliwa i można z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, że to dziecko nie będzie objęte programem dla dzieci sprawnych intelektualnie, tylko będzie uczyć się z dziećmi niepełnosprawnymi. Proszę sobie wyobrazić, że mówimy o dziecku w normie, ale niesprawnym ruchowo - czy jako rodzice bylibyście zadowoleni, że dziecko uczy się na poziomie dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie? Rozwiązaniem mogłabybyć ewentualnie klasa/grupa integracyjna, gdzie są same dzieci w normie intelektualnej, ale z różnymi niepełnosprawnościami innego rodzaju. Jednak o takie trudno.
- względy społeczne: jeżeli większość dzieci niepełnosprawnych w grupie integracyjnej to dzieciaki z niepoełnosprawnością intelektualną a jedno dziecko jest sprawne intelektualnie, ale ma autyzm - istnieje poważne ryzyko, ze dziecko to będzie traktowane przez pełnosprawnych rówieśników jako niepełnosprawne intelektualnie, zwłazcza zważywszy na specyfikę zaburzenia jakim jest autyzm. A to dla dziecka będzie mało korzystne z punktu widzenia jego rozwoju społecznego, którego stymulacja jest tak ważna przy autyzmie i którego stymulacja jest wszak celem integracji (w tym wypadku - odwrotny skutek). Znowu - rozwiązanie - klasy integracyjne dla dzieci w normie, ale z innymi zaburzeniami.
3) Gdzie zatem POWINNO uczyć się dziecko w normie intelektualnej z autyzmem? Jeżli pozwala mu na to jego funkcjonowanie sensoryczne - powinno się uczyć w szkole masowej i otrzymać na mocy orzeczenia z poradni w takiej szkole dodatkowe zajecia terapeutyczne. W razie potrzeby na mocy, chociażby owego nieszczęsnego SUO powinno móc otrzymać asystenta do szkoły. Itd. Ma po prostu otrzymać należną mu pomoc, żeby mogło realizować naukę na poziomie dla niego odpowiednim - czyli w szkolnictwie masowym!
Jeżeli dziecko ma bardzo poważne zaburzenia sensoryczne powinno mieć możłiwosć realizowania nauki w systemie - część zajec indywidualnie, część z klasą na zajęciach wymagajacych mniejszej koncentracji, które nie będą zanadto przeciażać dziecka. Ale też w szkole masowej a nie specjalnej!
4) System integracji polegajacy na tym, że dzieci z autyzmem mają w przedszkolu masowym grupy wbrew pozorom nie jest zły, jeżeli jest to organizowane "z głową". Środowisko dużej grupy może być dla dziecka z autyzmem, zwłaszcza małego bardzo obciążajace sensorycznie i powodować, że dziecko nie bedzie w stanie niczego nauczyc od dzieci pełnosprawnych, bo będzie je postrzegało jako totalne zagrożenie i będzie unikać jakiegokolwiek kontaktu z nimi. Praca w małych (do 4 osób)grupach, w starannie zaprojektowanym dla potzreb dzieci z autyzmem otoczeniu sprzyja bardzo ich rozwojowi, niezależnie od tego, ze uczy sie z "podobnymi sobie". I proszę mi wierzyć, ze dziecko może się wspanioale w takeij grupie rozwijać. Ale - zajęcia w wydzielonej grupie powinny obejmować tylko pracę dydaktyczno - terapeutyczną, na czas wolny, posiłki itp dzieci powinny być właczane do grupy dzieci pełnosprawnych.Wtedy to jest integracja i to ma sens. Co do wymogu samoobsługi i reagowania na polecenia jestem zszokowana. Przecież to absolutnie oczywiste, że dziecko z autyzmem może mieć ogromne problemy w tym zakresie! I temu m.in powinna być poswiecona praca terapeutyczna w przedszkolu.

Dziękuje wszystkim, którzy dotarli do tego miejsca

gdzie ja znajde takie rpzedszkole ?

[ewcialinka]

zajęcia
w wydzielonej grupie powinny obejmować tylko pracę dydaktyczno - terapeutyczną,
na czas wolny, posiłki itp dzieci powinny
być właczane do grupy dzieci pełnosprawnych.Wtedy to jest integracja i to ma
sens. Co do wymogu samoobsługi i reagowania
na polecenia jestem zszokowana. Przecież to absolutnie oczywiste, że dziecko z
autyzmem może mieć ogromne problemy w tym
zakresie! I temu m.in powinna być poswiecona praca terapeutyczna w przedszkolu.

no własnie a gdzie takie znależć!!!! bo własnie o takie mi chodzi...

[guderianka]

dobrnełam do końca mam pytanie : Tu jednak jest nieco inaczej - dzieci w
normie MOGĄ dostać orzeczenie
o potrzebie kształcenia w placówce integracyjnej ze względu na inną
niepełnosprawność. Ale - jeżeli mają normę intelektualną
RACZEJ NIE POWINNY się w grupie integracyjnej uczyć! Dlaczego? ponieważ obok
nich w tej grupie kilku niepełnosprawnych dzieci będą
najprawdopodobniej same dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. A to
implikuje następujące problemy

czy piszesz tylko od dzieciach z niepełnosprawnością intelektualną czy rowniez
o dzieciach niepełnosprawnych ruchowo?

[rytr]

> czy piszesz tylko od dzieciach z niepełnosprawnością intelektualną czy rowniez
> o dzieciach niepełnosprawnych ruchowo?

Piszę o sytuacji w której obok dzieci pełnosprawnych w grupie integracyjnej znajdują się same dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i jedno dziecko w normie intelektualnejz inną niepełnosprawnością (ruchową, autyzmem, niewidome, niesłyszące itd) taka sytuacja dla tego jednego dziecka jest w moim przekonaniu niekorzysta, bo dziecko to po pierwsze może mieć źle prowadzone nauczanie (z racji jego specyficznych potrzeb edukacyjnych nauczyciel może skłaniać się do nadmiernego obniżania wymagań i prowadzenia z nim zajęć na takim poziomie jak z dziecmi niepełnosprawnymi intelektualnie) oraz z punktu widzenia społęcznego - bo przez dzieci pełnosprawne może być traktowane jak dziecko z niepełnosprawnością intelektualną, bonormalne dla małych dzieci jest to, że nadmiernie generalizują i będą starały się to jedno dziecko dopasować do wzorca jakiemu odpowiada większość dzieci niepełnosparwnych w grupie

[guderianka]

słusznie prawisz
ale co w sytuacji gdy dziecko ma ograniczoną sprawność ruchową i uczęszczanie
do innych niż dana placówka jest niemożliwe?

oraz z punktu widzenia społęcznego - bo p
> rzez dzieci pełnosprawne może być traktowane jak dziecko z
niepełnosprawnością
> intelektualną, bonormalne dla małych dzieci jest to, że nadmiernie
generalizują
> i będą starały się to jedno dziecko dopasować do wzorca jakiemu odpowiada więk
> szość dzieci niepełnosparwnych w grupie- z tym się nie zgodzę myślę że
dzieci świetnie wyczuwają kto ma problem z "głową" a kto z "ciałem"

[igge]

ło matko, to właśnie ja mam dziecko w takiej jak rytr opisała sytuacji

[magdalenkaaa78]

ja chcę, bardzo chcę, zeby przestalo być tylko hasłem.

[ewamonika1]

wklejam link do ciekawego - wg mnie artykułu:

www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/18819
e.

[fogito]

i zycze tylko duzo samozaparcia i zdrowia matkom, ktore borykaja sie z tymi
problemami same.

[neoaferatu]

Mam dzieci niepełnosprawne okaleczone przez lekarzy oraz zdrowe. Moje chore były
wyrzucane bez żenady z dwóch przedszkoli i jednego żłobka. Jedno z tych
przedszkoli było integracyjne. Moje znajome oddawały dzieci także do innych
integracyjnych przedszkoli, we Wrocławiu jest ich 5. W jednym dzieci chore
trzymano w osobnej sali, nie dopuszczając do kontaktu ze zdrowymi rówieśnikami.
Choroba jednego z tych dzieci polegała na zbyt dużej główce, poza tym dziecko
zupełnie sprawne fizycznie i intelektualnie, jego matka prosiła przy mnie
kierowniczkę innej placówki o przyjęcie swojego dziecka, ale nie było miejsc.
Moja wieloletnia znajoma zapisała córeczkę do innego integracyjnego przedszkola
- wszystko przy zapisie było super i cacy. Po miesiacu jak wykaz poszedł do
Oświaty pani psycholog wezwała matkę na dywanik i kazała jej dziecko zabierać
codziennie o 12tej bo 4latka robi sie senna a oni nie mają czasu sie nia wtedy
zająć. Psycholog z dyrektorką ćwiczyli matke i dziecko tak długo aż zabrała
córeczke z tego integracyjnego przedszkola. Uwazam że przedszkola powinny byc
dla dzieci a nie dla przedszkolanek, które wyrzucają chore dzieci, bo one nie
mówią czy mają inne problemy. Pamietam jak moi synkowie bardzo chcieli chodzić
do przedszkola, więc po kolejnych wyrzuceniach nie poddawałam sie i w końcu
znalazłam placówkę - żłobek integracyjny gdzie chodzili 2,5 roku i nikomu korona
z głowy nie spadła, a one dużo sie nauczyły wśród zdrowych rówieśników. Z trzech
poprzednich placówek byli wyrzuceni, bo nie spodobali sie wychowawczyniom, więc
przed przyjeciem maż spytał kierowniczkę, czy z jej żłoka nasze dzieci też nie
zostaną wyrzucone. Kierowniczka spytała dlaczego miałyby nasze dzieci zostać
wyrzucone. Mąż powiedział że nasze dzieci mogłyby nie spodobać sie
wychowawczyniom. Wówczas kierowniczka powiedziała ze jeżeli nasze dzieci nie
spodobaja sie wychowawczyniom to wyrzuci wychowawczynie. W tym żłobku było
normalnie dzieci były najważniejsze, te chore nie były dyskryminowane i
wyrzucane, tylko otaczane troską, ponieważ wymagały pomocy. Moi synkowie
chodzili tam 2,5 roku i nikt nie robił problemu że nie mówią czy jeden słabiej
chodzi.

[net79]

A ja chyba rozumiem o co Ci chodzi, za to nie rozumiem ataków, masz prawo być
zła i rozżalona. Na przedszkola i żłobki nakłada się wiele wymogów,
budowlanych, sanitarnych, bhp, często bardzo ciężkich do przeskoczenia i lekko
surrealistycznych, ale nie wymaga się wykwalifikowanej kadry.... Kwestia
subwencji jest dla mnie jakimś koszmarem, bo skoro została przyznana, to gdzie
jest... na lokacie???
Wiele przedszkoli tkwi w latach 80-tych, a jeśli jest już dobra wola kadry, to
brak jej wyżej. Ja mam dzieci zdrowe, jedyne co im dolega to alergia pokarmowa
i tu już też pojawił się przedszkolny problem, bo komuś nie chce się go
rozwiązać, choc ja rozwiązanie mogę podać na tacy. A Twoje dziecko i Ty macie
prawo dociekać swoich praw i masz prawo, byc zła jeśli brak dobrej woli, choć
są podstawy prawne. Nie poddawaj się, bo z tego co zrozumiałam z przedszkola
jesteś zadowolona, tylko brak zagwarantowanego wsparcia przez system...
Wszelkich odmów żądaj imiennie na piśmie.

[verdana]

Przeczytałam ten watek i juz wiem, co to jest integracja po polsku. Integracja
po polsku to wykluczenie - masz dziecko niepełnosprawne, to nie pchaj się do
dzieci zdrowych, dla Twojego dziecka sa placowki i tam jest jego miejsce. Jemu
bedzie lepiej i nam bedzie lepiej. Nie chcesz? To jestes roszczeniowa.
W przedszkolu, kompletnie nieintegracyjnym, mojego dziecka było dziecko ze
zniekształconą twarza, było dziecko głuche.
W nieintegracyjnej szkole mojego dziecka jest dziecko karłowate (i gra w piłke
na boisku z kolegami), jest dziewczynka z twarza bardzo dziwną, bylł dzieci z
lekkim uposledzeniem. W klasie syna jest dziecko z ADHD, o zgrozo, przeniesione
właśnie tam, do najlepszej - nie najgorszej klasy w szkole. I jakoś wszyscy to
przezyli.
To przedszkole i ta szkoła jakos sie niczym nie chwalą, nie uważaja się za
integracyjne - przyjęly dzieci z rejonu, bo "dlaczego nie".
No, dlaczego nie?

[monia145]

Verdano nie chciałabym być posądzona o cynizm, ale na pytanie dlaczego nie?
odpowiem, bo dzieci jest mało i każda placówka walczy o jednostkę, ponieważ za
nią idą pieniądze.
Mam jeszcze jedno pytanie- czy owo głuche dziecko miało wsparcie w osobie
pedagoga wspierającego?

verdano

[guderianka]

są różne rodzaje niepełnosprawności, czasem dziecko nie może iść do publicznej
placówki bo musiałoby na codzien walczyc z "trzema schodami". Owszem mogłoby
iść ale wiązałoby sie to dla niego z większym stresem niż uczęśzczanie do
placówki przystosowanej do jego potrzeb
poza tym- uważam-że nie można z dziecka niepełnosprawnego robić "na siłę"
zdrowego-bo potem powstają jednostki niedostosowane społecznie, zakompelskione.
Wybacz-ale w placówce publicznej wszyscy zwrócą uwagę na niepełnosprawnego. To
tak jakby murzyna umiejscowic w "białym" społeczenstwie-myslisz ze czułby sie
komfortowo?
sądzę równiez- że integracja nie ejst tylko dla niepełnosprawnych ale równiez-a
może ZWŁASZCZA -dla zdrowych. By zdrowi mogli sie nauczyc empatii, pomocy,
tolerancji w obcowaniu na codzien z osobą z pewnymi dysfunkcjami

zauwazam ze smutkiem-na podst tego wątku- że wszyscy potrafią narzekąc i
krzyczec a nikt nie potrafi chwalic nie wszystko jest złe -czasem po prostu
ludzie sprawiają ze pewne rzeczy stają sie niemożliwe
piszę to ja-matka walcząca i uwazana za roszczeniową, matka która ciągle czepia
sie czegos w przedszkolu i ciagle chce wiecej

[gorgona_1]

Myślę, ze masz dużo racji, pojęcie "dziecko niepełnosprawne" jest bardzo
szerokie i w każdym indywidualnym przypadku trzeba szukać najlepszego
rozwiązania. Nie można udawać, że nie ma problemu, posyłać dzieci na siłę do
masowych szkół, w których nie ma przygotowanych odpowiednio nauczycieli.
Inna sprawa, ze idealnie by było, gdyby szkoła przyjmowała wszystkie dzieci i
jej rolą byłoby zapewnienie im realizacji "specjalnych potrzeb edukacyjnych".

Świete słowa o niedocenianej roli integracji dla zdrowych dzieci.

Jednak nie mogę się zdodzić z Twoją opinią, że

> Wybacz-ale w placówce publicznej wszyscy zwrócą uwagę na niepełnosprawnego.
To
> tak jakby murzyna umiejscowic w "białym" społeczenstwie-myslisz ze czułby sie
> komfortowo?

Pewnie, że wszyscy zwrócą uwagę, w szkole, na podwórku i w autobusie. I wszyscy
będą musieli nauczyć z tym żyć, głównie ten niepełnosprawny. To jest
najważniejsze w wychowaniu niepełnosprawnego dziecka, zwłaszcza w normie
intelektualnej. Ono musi chodzić do masowej szkoły. Zwłaszcza jeżeli nie ma
problemu z poruszaniem się i barierami architektonicznymi. Niby gdzie miałoby
chodzić dziecko karłowate, z jakimś okaleczeniem, czy zniekształceniem?

gorgona_1

[guderianka]

oczywiście zgadzam się z tobą- Zwłaszcza jeżeli nie ma
> problemu z poruszaniem się i barierami architektonicznymi. Niby gdzie miałoby
> chodzić dziecko karłowate, z jakimś okaleczeniem, czy zniekształceniem


aczkolwiek...
wiesz..psychika dzieciaka niepełnosprawnego też dużo znaczy. być może szkoła
integracyjna takie dziecko z karłowatością mogłaby lepiej przystosowac, pokazac
że niepełnosprawnych jest wiecej, że nalezy sie szacunek itp.Wiele zalezy od
psychiki dziecka i tego jaką ma sytuację w domu. Bo jesli dziecko z natury jest
twarde wytrwałe ma poczucie własnej wartości-to nie złamie go nawet szkoła
masowa, zaczepki innych, przykre komenatrze. Z kolei gdy jednostka jest slaba
psychicznie taka szkoła -wg mnie podkreślam-może tylko zaszkodzic. Wazne by
była dobry start , właściwy pierwszy etap edukacji.

Rozmawiałam z wydziałem oświaty w naszym mieście o uzyskałam informacje że są
plany wdrożenia w zycie projektu wg ktorego dziecko niepełnosprawne mogłoby
chodzic do szkoły w jego rejonie, ponieważ kaza szkoła ma zostać przystosowana
do potrzeb dzieci niepełnosprawnych (niepelnosprawnych-ogólnie)

[gorgona_1]

Tak, psychika dziecka niepełnosprawnego jest najważniejsza, trzeba budować
przede wszystkim jego poczucie własnej wartości. I dlatego w każdym przypadku
szukać najlepszego rozwiązania.
Nie mam nic przeciwko szkołom integracyjnym. Powinny one moim zdaniem być coraz
powszechniejsze.
Ale obecnie.....
w szkole integracyjnej też mogą się zdarzyć przykre sytuacje, brak zrozumienia
i akceptacji.
Dziecko może źle się czuć, kiedy nie pójdzie do szkoły z sąsiadami, tylko
będzie wożone na drugi koniec miasta, albo ze wsi do jakiejś "szkoły
specjalnej". Może to oznaczać pewne wyizolowanie ze środowiska, bo w szkole
spędza się jednak mnóstwo czasu.
Trzeba wybrać to, co dla konkretnego dziecka jest najlepsze. A na razie
niezależnie od typu szkoły najwięcej jednak zależy od nauczycieli i w ogóle od
ludzi, na których się trafi

[guderianka]

święte słowa- należy patrzeć przedmiotowo a nie podmiotow

dlatego nie podoba mi się psioczenie na integrację bo coś tam komuś nie wyszło

moja córka nie może się doczekać aż pójdzie do szkoły i klasy integracyjnej -
radzi sobie w przedszkolu, ma przyjaciół ale również została kilka
razy "pobita" (skopana, popychana)-a w dodatku sprawcą czynności był właśnie
chłopak z drugiego bloku, z którym często przebywa na jednym podwórku

co da (tak mysle)-klasa integracyjna mojemu dziecku? po pierwsze-zajęcia na
parterze bez konieczności wchodzenia na piętro,po drugie-bezpośrednia obecność
toalety (tuż obok klasy) toalety zamykanej dla innych dzieci (zdrowych),
nauczyciela który pomoże dziecku się przebrac w razie "wpadki" (kupa w
majtkach) oraz gimanstykę indywidulną.
To było dla mnie najważniejsze

chciałabym jeszcze dodać że szkoda mi mam które nie radzą sobie z
niepełnosprawnością dziecka. za wszelką cenę usiułują wmówic sobie i innym że
mają dziecko zdrowe i takie same podczas gdy jest inaczej. z jednej strony mają
orzeczenie o niepełnosprawności i mają zasiłek a z drugiej cicho szaaaa-dziecko
jest zdrowe! albo rybka albo pipka-sory za kolokwializm ale taka jest prawda.
Dziecku jest potrzeba pełna akceptacja, musi wiedziec że mama go akcpetuje z
jego chorobą , że jej nie zaprzecza. Co będzie gdy własnie zaczną sie smiac
dzieci? Przezywac? Mama powie że nie wie czemu się śmieją,. "przeciez z tobą
synku wszystko jest w porzadku"?
Moja córka ma pełną świadomość swego stanu i ograniczen, gdy dzieci sie z niej
smiały i przezywały że chodzi jak kaczka mówiłam "kochanie, ty chodzisz jak
kaczuszka! tylko dzieci nie wiedzą że nie powinny tego na głos mówic ale takie
są dzieci, nie znają pewnych zasad kultury"

[gorgona_1]

>chciałabym jeszcze dodać że szkoda mi mam które nie radzą sobie z
>niepełnosprawnością dziecka. za wszelką cenę usiułują wmówic sobie i innym że
>mają dziecko zdrowe i takie same podczas gdy jest inaczej. z jednej strony
>mają
>orzeczenie o niepełnosprawności i mają zasiłek a z drugiej cicho szaaaa-
>dziecko
>jest zdrowe!

Bo mamy niepełnosprawnych dzieci to osobny problem
Myślę, że bardzo wiele mam niepełnosprawnych dzieci mając zdrowe dziecko za nic
nie zgodziłoby się na umieszczenie chorego dziecka z ich zdrowym w klasie...
Bardzo często zdarza się, że matki dzieci niepełnosprawnych nie tolerują dzieci
z inną niepełnosprawnością....
Pewnie matkom też potrzebna jest pomoc w zaakceptowaniu sytuacji, a na pewno
potrzebna jest szeroko rozumiana integracja (nie tylko w szkole). Bo jeżeli
ktoś nie akceptuje niepełnosprawnych, jako dziecko wyśmiewał się z inaczej
poruszającego się kolegi, to jak ma zaakceptować własne niepełnosprawne dziecko?

Matki niepełnosprawnych dzieci są takie same jak inne (statystycznie), tylko
muszą sobie radzić (często same) z mnóstwem dodatkowych problemów. Bywa, że
dziecko niepełnosprawne nie jest jedynym poważnym problemem w ich życiu. I
czasem to wszystko jest za trudne...

[july.29]

gorgona_1 napisała:
> Bo mamy niepełnosprawnych dzieci to osobny problem
> Myślę, że bardzo wiele mam niepełnosprawnych dzieci mając zdrowe dziecko za
nic
>
> nie zgodziłoby się na umieszczenie chorego dziecka z ich zdrowym w klasie...
> Bardzo często zdarza się, że matki dzieci niepełnosprawnych nie tolerują
dzieci
>
> z inną niepełnosprawnością....

-------
ale to Ty tak myślisz, czy jest to wynik jakichś badań? Chyba że obracasz się
rzeczywiście w masie matek niepełnosprawnych dzieci i wtedy masz przekrój ich
zachowań. Zresztą zdanie "bardzo często zdarza się" wskazuje właśnie na takie
masowe spotkania, czy mam rację?

j.

[gorgona_1]

Masz rację. Może źle się wyraziłam pisząc "bardzo często zdarza się",
wystarczyłoby "zdarza się"

[july.29]

ok, dzięki. To zmienia postać rzeczy. Masz rację z tym, że matki dzieci
niepełnosprawnych to po prostu zwykli ludzie, z ich wadami i zaletami, którym
dołożono bagaż.

j.

july _29

[guderianka]

taki jest wynik badan

polecam lekturę M. Komorskiej "sytuacja dzieci i młodziezy niepełnposprawnej"
oraz
ksiązkę o syndromie wypalenia wśród matek dzieci niepełnosprawncyh-nie
pamietam autora ale jesli chcesz poszukam

[july.29]

dzięki, jeśli przy okazji dasz radę znaleźć autora, poproszę.

pozdr.
j.

[guderianka]

M. Dąbrowska : Zjawisko wypalenia wśród matek dzieci
niepełnosprawnych, Kraków 2005

[july.29]

dziękuję. Postaram się poszukać i zajrzeć. Może wtedy dam się przekonać.

j.

[guderianka]

dodam tylko że mamy przechodzą wiele faz związanych z niepełnosprawnościa
dziecka-począwszy od szoku, poprzez faze zaprzeczenia, faze lamentu, pozornego
działaniu aż poprzez pogodzenie sie. nie znaczy to ze kazda mama przechodzi
wszystkie fazy. niektóre zatrzymują sie na fazie lamentu lub zaprzeczenia

[july.29]

guderianka napisała:

>
> dodam tylko że mamy przechodzą wiele faz związanych z niepełnosprawnościa
> dziecka-począwszy od szoku, poprzez faze zaprzeczenia, faze lamentu,
pozornego
> działaniu ...
--------
ale jak rozumiem, jest tu miejsce też na rzeczywiste działanie? (niektóre wady
wrodzone mogą być przecież znacznie korygowane, a wtedy sprawdzanie szans
powodzenia operacji u lekarzy można nazwać działaniem faktycznym, a nie
pozornym), do tego rehabilitację też wcisnęłabym do takiego działania.

j.

[guderianka]

są różne formy działania
są mamy które świetnie się odnadują w sytuacji, walczą, rehabilitują, kształcą
w tym kierunku
są mamy które negują występowanie choroby- nie wierzą w opinie lekarskie, robią
wszystko po swojemu a nie wg zalecen, szkodzą
są mamy , które nic nie robią...
są też takie ktore częsciowo pogodziły sie z diagnozą ale nadal nie chcą
zauwazyc że trzeba zrobic wiecej, zatrzymuja sie na pewnym etapie (np tylko
rehabilitacja)- nie szukają nie drążą

[july.29]

jakoś jestem przekonana, że wiele matek, w tym matek dzieci niepełnosprawnych,
robi dla swoich dzieci to, co uważają za najlepsze dla dzieci (nie dla siebie).

Czasem ludziom z boku wydaje się coś innego, czasem np. otoczenie nie chce
uwierzyć, że przerwa w rehabilitacji jest dla dobra dziecka, a do tego
potwierdzona opinią lekarza. Nie - oni wiedzą swoje i wpuszczają rodziców w
kanał wyrzutów sumienia (że niby tacy kiepscy, bo nie interesują się dzieckiem,
a lekarz, który wydał opinię o czasowym zaniechaniu rehabilitowania - jest wg
tych osób po prostu złym lekarzem).

Gdy rodzice są zbyt opiekuńczy - źle, gdy starają się być twardzi dla dziecka -
są nieczuli. Mam wrażenie, że oceniać działania rodziców w stosunku do dzieci
mają prawo tak naprawdę tylko one (np. gdy dorosną), reszta osób widzi czasem
jedynie jakieś fragmenty sytuacji + zbyt chętnie ocenia zachowanie takich
rodziców.

Widziałam matki, które wg moich zasad - powinny być za życia aniołami, dlatego
może nie pasuje mi zbytnio określanie działań rodziców dzieci niepełn. wg faz.
Życie jest troszkę bardziej skomplikowane i nie da się tak łatwo opisać (moim
zdaniem).

pozdrawiam,
j.

[guderianka]

Mam wrażenie, że oceniać działania rodziców w stosunku do dzieci
> mają prawo tak naprawdę tylko one (np. gdy dorosną), reszta osób widzi czasem
> jedynie jakieś fragmenty sytuacji + zbyt chętnie ocenia zachowanie takich
> rodziców.

całkowicie się z tobą zgadzam

nie umniejszam roli rodziców. chcę tylko pokazac ze tak wiele zwraca sie uwagi
na dzieci niepełnosprawne (dorosłych)-a nie ma pomocy dla ich rodzicow. pomocy
psychologów, pedagogów, kogoś kto by wiedział dlaczego tak a nie inaczej
zachowuje sie mama.

Widziałam matki, które wg moich zasad - powinny być za życia aniołami, dlatego
> może nie pasuje mi zbytnio określanie działań rodziców dzieci niepełn. wg
faz.
> Życie jest troszkę bardziej skomplikowane i nie da się tak łatwo opisać (moim
> zdaniem

anioł też człowiek. to takie samy fazy jak fazy np. po narodzinach dziecka czy
śmierci . też jest szok (pozytywny i bolesny), faza pozornej akceptacji,
buntu , pogodzenia sie. te fazy to nic złego

[gorgona_1]

Te matki są przede wszystkim OCENIANE.
Zawsze można podejrzewać, że dziecko jest niepełnosprawne z ich winy.
Zawsze można uważać, że dziecko rozwijałoby się lepiej, gdyby nie błędy matki

A są kobiety, które po prostu starają się racjonalnie dziełać dla dobra swojego
dziecka i całej swojej rodziny. Chcą stworzyć szczęśliwą rodzinę z
niepełnosprawnym dzieckiem, nie zapominając o swoich zdrowych dzieciach. I im
się to udaje niezależnie od faz. Ale czasem potrzebują pomocy jak wszyscy
ludzie realizujący trudne cele

[guderianka]

ja jeszcze nie spotkałam sie z OCENĄ z żadnej strony. Kto je ocenia? Znasz
takie przypadki?

[gorgona_1]

Nie mam na myśli jakiejś oceny formalnej.
Ale nigdy nie słyszałaś, że któras matka jest nadopiekuńcza/ poświęca dziecku
za mało czasu/ za mało pracuje z dzieckiem/ przeciąża dziecko rehabilitacją/
biega od specjalisty do specjalisty/ nie korzysta z pomocy fachowców/ problemy
dziecka wynikają z sytuacji domowej/ dziecko byłoby bardziej samodzielne, gdyby
matka go nie wyręczała/powinna posłać dziecko do innej szkoły/nie pracuje i
wyciaga rękę po pomoc zasłaniając się dzieckiem/"ucieka" w pracę, żeby nie
zajmować się dzieckiem itp.?

[guderianka]

ano nie słyszałam
ale ..wszystko przede mną co nie ?

[guderianka]

samo sedno!

[monia145]

Dokładnie.
Mądrze pomyślana i stosowana integracja( a raczej "właczanie", jak to mówi się
na zachodzie) to proces, który obejmuje dwie strony i obydwie powinny mieć z
tego wymierne korzyści. Dziecko niepełnosprawne nie może czuc się pod presją
nadążenia za rówieśnikami z tego tylko powodu, że znalazło się w szkole
masowej. Musi iść własnym rytmem, czesto takim, jaki wymusza jego
niepełnosprawność. Dlatego zatrudniani są pedagodzy specjalni. Nie po to, aby
wyręczać panią i dziecko- tylko aby przygotować indywidualny program nauczania
dla tego dziecka i go stosować. Tego wymaga dziecko głuche, słabowidzące,
niepełnosprawne inetelektualnie w stospniu lekkim- inaczej nie da sobie rady,
bo nauczycielka po prostu nie ma czasu, przy dzisiejeszych przeładowanych
programach, aby podporządkować tok lekcji dziecku niepełnosprawnemu.
I nie oburzajmy się na taki stan rzeczy.

[igge]

Aha, jeszcze chciałam dodać, że w świetnym integracyjnym przedszkolu do którego
moja córka chodziła (Warszawa, na ul Pancera)absolutnie o nic nie musiałam
walczyć, panie mimo kolejnej ponad miesięcznej nieobecności (spowodowanej
turnusami rehab) córki - nie wykluczyły jej z żadnego tańca będącego częścią
występu na koniec roku. A przecież nie miała możliwości uczestniczyć w
większości prób. Jedna z wychowawczyń ofiarnie zasapana odtańczyła polkę w
parze z małą. (A właśnie polki nie pozwalają jej tańczyć w szkole - bo się "nie
da")Moja córka wie, że chodzi, tańczy "inaczej", nie umie biegać, skakać,
ciągle się przewraca, traci równowagę ale ma też przekonanie (krytykowane w
szkole integracyjnej), że we wszystkim może uczestniczyć (na swój własny
sposób), że wszystko jest możliwe. W przedszkolu wszystkie jej panie rozumiały
to jakby same z siebie i nigdy przenigdy mała nie wróciła z niego z płaczem.
Naiwnie myślałam, że w szkole będzie tak samo...Aha Widziałam dyskotekę
dzieciaków na wózkach inwalidzkich, o kulach, totalnie nie ruszających się
(niektóre porozumiewały się tylko mruganiem powiek)i one też super tasńczyły i
świetnie się bawiły, więc myślę, że w szkole mojej córki brakuje chęci po
prostu albo zrozumienia...

[igge]

Dokładnie o to mi chodzi

iggi

[maja111]

Uzasadniali to tym, że źle zniósłby tzrzy non stop z klasą. To nic, że jeździł
na kolonie, gzie z dziećmi musiał być dni 14.
Tak jak Ty walczymy (właściwie walczyliśmy, bo właśnie szkołę kończy) głównie z
wykluczeniem. Bo mi nie chodzi o to, żeby moje dziecko było traktowane w sposób
wyjatkowy, chcę żeby go traktowano TAK SAMO jak zdrowe dzieci.

I wiesz, zawsze, kiedy coś złego się działo, rozmawialiśmy z nim kryjac szkołę.
Tym razem powiedzieliśmy mu, że była to decyzja wychowawczyni. I nie potrafił
zrozumieć, szczególnie tego, że pozbawia go wycieczki mówiąc, że to dla jego dobra.
Tak naprawdę myślę, że chodziło o to, że zdarzały się akty przemocy wobec mojego
syna - dawno, ale były i chciała pozbyc sie problemu.

Do maja 111 i innych mam

[igge]

Serdeczne pozdr dla Was i dzieciaków. Czasami czuję się strasznie samotna
(inna?) i wydaje mi się, że tylko moje dziecko napotyka codziennie kolejne
bariery i musi znosić tonę przykrości, które zupełnie nie zdarzają się
zwyczajnym dzieciom w jej wieku, więc kiedy czytam Wasze posty zalewa mnie fala
czułości i sympatii dla waszych dzieciaków i rodzin w podobnej do naszej
sytuacji. Czasami nawet najlepsza przyjaciółka nie potrafi zrozumieć jak bardzo
nasze życie zmieniło się po przedwczesnych narodzinach córeczki i nawet u niej
w domu podczas zabawy naszych dzieci zdarzają się raniące słowa i zachowania
(wśród zaprzyjaźnionych przecież malców)

neoaferatu

[guderianka]

straszne to co piszesz ;/ i bardzo smutne. ja mieszkam w o wiele mniejszym od
wrocławia mieście-szczecin- i nie zauważyła większych problemów ze strony
placowek . Jak myslisz z czego to może wynikać?

co jest twoim dzieciaczkom?

A ja nie o integracji tylko o postawie...

[luxure]

Przeczytałam cały wątek, wypowiadało sie kilka mam mających dzieci
niepełnosprawne, w sposób konkretny, mądry, spokojny bez ciągłych pretensji i
atakowania. Ciebie natomiast każdy post nie po Twojej myśli "powalał na kolana".
Nie widzisz że to Ty masz problem z przyjęciem pewnych zasad? Że to Ty masz
postawę roszczeniową i nieprzyjemny sposób odnoszenia sie do innych? Jak
pierwszy lepszy urzędnik może nie reagować na Twój widok " oooo jeeeezu znowu
przyszła..."? Powiedz mi jak???? Bo sądząc z Twojego tonu to KAŻDY by tak
zareagował, bo po prostu w ludzkiej naturze jest unikanie ludzi agresywnych i
nieprzyjemnych a Ty niestety taka właśnie jesteś. Jak zmienisz swoją postawę i
nastawienie do ludzi i świata to zobaczysz że wcale nie jest taki zły. Świat
jest zły dla złych ludzi. Taka prawda.

[magdalenkaaa78]

Widzisz, jakoś się nie poczuwam do tych "pretensji"

Post napisałam zaraz po tym, jak miałam nieprzyjemną rozmowę z panią kurator z
Kuratorium Oświaty. Nigdzie nie jest napisane, że post nie może być
emocjonalny ;p
Co do postawy roszczeniowej to nawet nie chce mi się wypowiadać. Poza tym... to
TY tak reagujesz - agresją na moją, jakoby, agresję. I nie pouczaj mnie, raczej
skup się na sobie.

[neoaferatu]

Jeżeli odmawiają naszym dzieciom bardziej czy mniej chorym należnych im praw to
każdy rodzic ma prawo poczuć się dotknięty i rozgniewany. Moi synkowie nie
zostali wyrzuceni akurat ze zwykłego przedszkola i nikt nie robił tam problemu,
choć kadra była zupełnie niewykwalifikowana i kompletnie "nieprzygotowana".
Kiedy powiedziałam kierowniczce ze prznoszę synków do żłobka integracyjnego
wcale sie nie spieszyła z wypisem. Potem do tego przedszkola chodziła moja
zdrowa córeczka a niedługo pójdzie kolejny synek. I dla zdrowych i dla chorych
dzieci to przedszkole ma jednakową twarz ciepłej normalnej wychowawczyni i
opiekunki.
Integracja to normalne życie dziecka chorego obok zdrowego. Ja nigdy nie
ukrywałam że moje chore dzieci są zdrowe i one były przyjmowane do trzech
placówek jako chore i wyrzucane z nich jako chore. Wyrzucono je z integracyjnego
przedszkola, a ze zwykłego nie. I to zwykłe właśnie było normalne. Dziecko chore
powinno uczestniczyc w życiu społecznym o ile tylko jest to możliwe a nie
powinno być izolowane w domu (wielu rodziców jest zmuszanych do przyjecia dla
dziecka nauczania indywidualnego) czy pod byle pretekstem zamykane w getcie
czyli wśród podobnych tylko dzieci. Natomiast co do specyfiki dzieci chorych na
autyzm, one nie powinny przebywać razem bo błyskawicznie ucza się od siebie
stereotypii i rytualnych nieprawidłowych zachowań. To zjawisko niepożadanego
naśladownictwa jest bardzo typowe dla tych dzieci ,dlatego też sa one
rozdzielane do różnych grup. Tak postępowano z moimi synkami zgodnie z logika i
naukowymi badaniami.

[anna.m.nowak]

W Polsce nie mamy integracji. To jest tylko szumne słowo.

[fogito]

Jak czytam niektore wypowiedzi to mysle, ze najgorsza niepelnosprawnoscia
czlowieka jest glupota.
Trudno wymagac od dzieci tolerancji i zrozumienia, jesli brak jej wsrod
doroslych. Moj 3,5 letni synek ma niedosluch i nosi aparaty na uszach. Nie ma i
nie bedzie mial orzeczenia o niepelnosprawosci. Chodzi do przedszkola
angielskiego i juz mowi w dwoch jezykach. Wielu jego dobrze slyszacych
rowiesnikow mowi gorzej w jednym jezyku... wiec kto tu jest niepelnosprawny.

[gofer73]

Bardzo wiele mówi się w tym wątku o integracji w róznego rodzaju
placówkach....a jak my przygotowujemy nasze dzieci do tego tematu w domach? Z
domu właśnie wynosimy najważniejsze cechy: cierpliwość, zrozumienie i
TOLERANCJĘ. Ile mam rozmawiało o integracji i niepełnosprawności ze swoimi
dziećmi? Założę się, że niewiele... Ja sama dopóki nie urodziłam
niepełnosprawnego dziecka niezbyt często poruszałam ten temat ze starszym
synem. Jeśli społeczeństwo będzie przygotowane mentalnie, co spowoduje
zrozumienie potrzeb osób niepełnosprawnych to dopiero wszelkie działania
integracyjne zaczną przynosić w Polsce efekty. Teraz integracja bardziej
przypomina mi wspomnianego tu murzyna w gronie białych.
Bo prawdziwa integracja będzie w tedy, gdy nie będzie trzeba o niej mówić

[guderianka]

oj gofer- dużo wody chyba uplynie nim do tego dojdzie

[gofer73]

to utopia wiem ale np w USA dzieciaki z SMA 1 na które choruje mój Precel
chodzą na lekcje wf (u nas w większości przypadków siedzą w domach zdane tylko
na rodziców). Da się?

[guderianka]

gofer-wiem ze dzieci chore na SMA mają wielokroć problemy i z oddychaniem i
przełykaniem , poruszaniem-w jakim stanie jest twój syn? sory za laickie
pytanie ale nie znam nikogo chorego na tę chorobę

czy nie chodzenie na lekcję wf wynika z tego iż dziecko wymaga dodatkowej
opieki, czasu , umiejętności itp. czy też szkoła boi się odpowiedzialności ?

[gofer73]

Mój syn ma wszystkie powyższe problemy, naszego kraju narazie nie stać aby
zapewnić takim dzieciom bezpieczenstwo w szkole nawet integracyjnej..... Wiem
natomiast, że w Warszawie są już takie przedszkola (choć np umiejętność
odessania takiego dziecka przez przedszkolankę jest przez nią osiągnięta z jej
własnej inicjatywy a nie np w wyniku odpowiedniego szkolenia). Ale ważne jest
też podejscie (rownież i rodzców) - dzieci w USA z SMA1 jeżdzą na wycieczki do
Disneylandu, chodzą na zakupy do centrow handlowych, spotykają się, wychodzą na
ulicę.... Ja nie widziałam jeszcze w Warszawie niepełnosprawnego dziecka pod
respitatorem na ulicy. Poza moim własnym

[guderianka]

nie ma co porownywać polsi do słynnego ÓSA
ale może warto wychodzić z dzieckiem tak jak ty i przecierać szlaki?
powodzenia!

[ewakop01]

tez tak uważam, dzieci są niepełnosprawne na tyle na ile im pozwalamy, co do
integracji to spójzmy na to szerzej, gdyby klasy integracyjne były w szkole
najbliższej, czyli w rejonie to dzieci integrowalyby się w szkole i na podworku,
w miarę możliwości, kazda szkoła integracyjna jest z zasady gettem bo jest
wydzielona, integrując się z dziecmi z podwórka możemy myśleć o przyszłości,
integracji w miwjscu zamieszkania, ja nie mam nic przeciwko szkołom specjalnym,
gdyby byly one przystosowane do naszych dzieci ale niestety są tam dzieci z
rodzin patologicznych nie koniecznie z orzeczeniami lub z bardzo naciągniętymi
dysfunkcjami, bo podręczniki są za darmo no i należy sie duzo więcej

[gorgona_1]

Właśnie! I integracja dziecka jest nie tylko zadaniem szkoły, ale także
rodziców.
Trzeba z nim wychodzić, trzeba przyzwyczaić do niego otoczenie, trzeba nauczyć
kontaktu i dziecko, i inne dzieci, i dorosłych. Ludzie muszą coś wiedzieć, żeby
zrozumieć i zaakceptować. Muszą takie osoby widywać, żeby żeby móc normalnie na
nie patrzeć.
Ciekawe czemu tyle oporów budzą szkoły specjalne, a większość akceptuje imprezy
dla biednych niepełnosprawnych dzieci. Nauczanie czasem wymaga specjalnego
podejścia i metod, ale na festynie, przedstawieniu, koncercie mogliby się
spotkać wszyscy...