mamy kociołapowe-jak ochrzciłyście dzieci?

[sowa_hu_hu]

drogie mamy kociołapowe mam pytanie... czy chrzciłyście swoje dzieci?
jeśli tak czy przebieglo to bez problemów? a moze wam odmówiono...?
ksiądz z mojej parafii myslałm ze jestem samotną matką i bez problemu chcial
ochrzcić mojego małego ale jak mu powiedziałam zę mam faceta i z nim
mieszkam wtedy mina mu sie skwasiła - wysłuchałam kazania na temat mojej
moralności tj. niemoralności , o tym ze dziecko nie ejst wychowywane w
wierze chrześcijańskiej itd. itp. powiedział równiez że musi sie udać do
Krakowa aby sie poradzić (czego już w ogóle nie rozumiem...) mógł mi
powiedziec albo TAK albo NIE - a on owijał w bawełne... powiedział ze jest
to bardzo trudna sprawa.... ( dla mnie jest prosta jak drut) wiele innych
rzeczy o których pisac nie mam siły... wypiełam sie więc na moją parafie i
dziecka chrzcić tu nie będe - teraz sie zastanawiam gdzie.... mamy znajomego
który z wielką radością ochrzci malego - tyle ze w Krakowie...
nie chce aby rozgorzała dyskusja o tym czy faktycznie żyje wg. 10 przykazań
czy tez nie...
chciałabym sie dowiedziec jak to było u mam w takiej jak moja sytuacji...?


pozdrawiam

[umasumak]

Sówko ja zawsze w takiej sytuacji mówię: jak nie ten to tamten. Ksiądz nie ma
prawa odmówić sakramentu dziecku. Masz dwa wyjścia: albo pojechać do kurii
krakowskiej i naskarżyć na owego księdza, albo ochrzcić Marcelka w innym
kościele. Poza wszystkim przecież Ty i tak planujesz ślub kościelny i zawsze
możesz przytoczyć ten argument. Pozdrawiam

[adzia_a]

Pewnie umoralniania i tak nie unikniesz, natomiast ja chciałam o czym innym -
nie miej za złe temu księdzu, bo jego obowiązkiem jest w takiej sytuacji Cię
pouczyć. Niestety, czy Ci się to podoba czy nie - on tak musi zrobić, bo ma
nakazane.
Nie dziwi mnie też to, że był zdezorientowany i że chciał się kogoś poradzić,
bo w tej sprawie nie ma jasnych wytycznych, po prostu.
Naprawdę, nie musisz się na niego obrażać, może w tym Krakowie mu powiedzą, że
nie ma przeszkód (bo zdaje się, rzeczywiście nie ma) i będziecie mogli synka
ochrzcić.
A jeśli nie, to możecie w innej parafii.

[sowa_hu_hu]

nie rozumiem jak można mówić o moralności skoro ksiądz wikary ma babe w
pobliskiej wsi - i wszyscy o tym wiedzą!!! a u proboszcza swego czasu w
łaziece na sznurku wisiała dość egzotyczna damska bielizna!!! wiem to od
mojego "teścia" który jest weterynarzem i kiedyś badał ksiedzu kozy gdy
poszedł umyć ręce własnie taki widok zastał... ksiądz gdy sie zorientował
bardzo szybko teśia odprawił.... sama tego nie widziałam ale chyba teśc nie
kłamie... a pzoa tym w każdej bajce jest troche prawdy!!!

ale to już chyba było troche z innej beczki

[adzia_a]

)))) Tak, to bardzo z innej beczki. Różne rzeczy się głosi w kościele, ale
jeszcze nie słyszałam o tym, żeby jeden człowiek odpowiadał za grzechy innych :-
))))

[aagacia]

jeden ksiadz mi powiedzial ze to sie nie ma czym chwalic i dziecko trzeba
ochrzcic wieczorem w tygodniu?! to mnie tylko utwierdzilo w mojej opinii na
temat calej instytucji kosciola. na szczescie znalazl sie proboszcz ktory nie
robil zadnego problemu i byla huczna impreza na 24 osobyaaa i wzial tylko 50
zl!!! az mu z tej radosci dolozylam nastepne za pieknie przeprowadzona
uroczystosc

nie martw sie sowko wszystko bedzie OK

[anaisia]

A my nie mamy ślubu kościelnego, ani ja ani mój mąż nie uważamy się za
wierzących, ale cała rodzina nalega zeby ochrzcić małego. Sama nie wiem co
robić, to trochę hipokryzja, ale...Nie wiecie czy dziecko mogą ochrzcić tylko
rodzice chrzestni, ew, dziadkowie? Ja najchętniej nie pokazywałabym sie w ogóle
w kosciele bo nie przepadam za tą instytucją. Mogę ochrzcić dziecko żeby nie
było kwasów w rodzinie ale nie chcialbym brać w tym udziału. Czy to możliwe?

[monika.zdz]

anaisia napisała:

> A my nie mamy ślubu kościelnego, ani ja ani mój mąż nie uważamy się za
> wierzących, ale cała rodzina nalega zeby ochrzcić małego. Sama nie wiem co
> robić, to trochę hipokryzja, ale...Nie wiecie czy dziecko mogą ochrzcić tylko
> rodzice chrzestni, ew, dziadkowie? Ja najchętniej nie pokazywałabym sie w
ogóle
>
> w kosciele bo nie przepadam za tą instytucją. Mogę ochrzcić dziecko żeby nie
> było kwasów w rodzinie ale nie chcialbym brać w tym udziału. Czy to możliwe?

wydaje mi się ,że twoje dziecko może być ochrzczone bez twojej obecności.Tak
było w przypadku mojego brata,który w ogóle nie pojawia się w kościele i jest
ateistą .Dziecko ochrzciła matka (moja bratowa) z chrzestnymi i dziadkami.

[sojanka]

Sowo, tylko po co chcesz ochrzcić swoje dziecko????

[fra_mauro]

Sadze,ze decyzje o chrzcie powinnas podjac samodzielnie bez uginania sie przed
opinia publiczna (tj. rodzinna). Mnie rodzina meczyla 8 lat i... nic. Myslalam
wtedy jedynie o olbrzymiej hipokryzji tych, co nalegaja najbardziej, naszym
polskim, "fasadowym" chrzescijanstwie, w ktorym obrzedowosc z cala zewnetrzna
otoczka przeslania sama istote sakramentu. Dopiero calkiem niedawno sama
poczulam,ze tego chce. A wiec odbyly sie chrzciny moich 2 synkow: 8 letniego
Jasia i 1,5 Michala jednoczesnie. Co rownie wazne, moj starszy sam wczesniej
wyrazil taka wole. Nie mialo dla mnie zadnego znaczenia,ze chrzest odbyl sie
nie w czasie ale po niedzielnej mszy. Bylo nawet bardziej rodzinnie i
kameralniej.

[malinkab]

czesc dziewczyny!
Fajnie ze o tym piszecie, bo my mamy slub cywilny i nie mozemy ochrzcic
dziecka.Wedlug ksiedza to najgorsza zbrodnia przeciwko kosciolowi, bo gdybym
byla samotna matka albo zyla w konkubinacie to by ochrzcil, a tak nie
moze...co wy na to? Na argument, ze jedno z rodzicow jest innego wyznania,
ksiadz odpowiedzial ze to nic i trzeba wziac slub koscielny. A jak moj maz
zapytal, co to zmieni, co zmieni ten papier, to ksiadz juz odpowiedziec nie
umial i zakonczyl rozmowe...No przeciez nie bierzemy slubu koscielnego, bo nie
chcemy byc hipokrytami jak wiekszosc naszych znajomych, ale to chyba o to
chodzi w dzisiejszym swiecie. Wkurza mnie to, bo nasza decyzja jest jak
najbardziej przemyslana, a zostalismy wychowani w wierze katolickiej, wiec
jaki inny przyklad moglibysmy dac swoim dzieciom? TO co robimy w zyciu
doroslym, to nasz wybor, ale tak chcemy wychowac dziecko, zeby i ona mogla
tego wyboru dokonac jak dorosnie. Pisalam do was juz wczesniej, ale szczegolow
nie podawalam, bo musialam ochlonac.
strzalka!
agnieszka

[adzia_a]

malinkab napisała:

> Na argument, ze jedno z rodzicow jest innego wyznania,
> ksiadz odpowiedzial ze to nic i trzeba wziac slub koscielny.

No i miał rację. Jeśli choć jedna z osób jest wierząca, można wziąć ślub
jednostronny. O ile tej osobie na tym zależy...

Jeszcze raz podkreślam, a wiem to, bo czytałam wytyczne gdzieś na Internecie -
ksiądz NIE POWINIEN odmawiać chrztu dziecku. Ale oprócz tego MA OBOWIĄZEK
pouczyć rodziców o tym, że żyjąc w niesakramentalnym związku postępują
niezgodnie z nauką kościoła, w którym chcą dziecko ochrzcić. Naprawdę, nie
miejcie im tego za złe. Przychodząc do kościoła i prosząc o chrzest sami na to
wyrażacie zgodę.

I oczywiście znana śpiewka ( to już nie do Ciebie) o samochodach i kochankach
księży...świetny argument, nie jestem tylko pewna, czy akurat do tej dyskusji...

[reszka2]

No właśnie, Adzia, tu znowu powraca odwieczne forumowe pytanie: Po co chrzcicie
dzieci? Przewałkowane na forum iles tam razy, z moich obliczeń wynika że były
co najmniej 4 duże dyskusje na ten temat.
A argument o majtkach w łazience księdza uważam za infantylny, jakby Sowie
ksiądz dziecko ochrzcił bez pytania o ślub, to czy te majtki zostałyby
wywleczone? Niech kazdy sobie swoich majtek pilnuje, bo z nich będzie
rozliczany.

[adzia_a]

Wiesz, ja bym nawet nie zadawała pytanie "po co?" bo to trochę nie moja sprawa,
tylko zastanawia mnie, dlaczego:

- ludzie dziwią się że ksiądz ich poucza
- dziwią się, że podczas ceremonii nie mogą przyjąć komunii
- a jesli już nie ma innych argumentów, to ksiądz ma kochankę albo BMW
- i uważają, że nieochrzczenie dziecka zamknie mu drogę do czegoś tam (no
właśnie, powiedzcie, czego? bo ja szczerze mówiąc nie wiem...)
- i w ogóle przychodzą po sakrament do kościoła, który jest: zakłamany,
zacofany i którego członkowie klepią litanie, a po mszy piją wódkę i biją żony
i małoletnie dzieci. Do którego to kościoła należeć nie chcą, bo się go brzydzą.

Ot co.
Sowa, to nie całkiem do Ciebie, tak bardziej ogólnie. Nikomu też nie zarzucam
życia w grzechu - raczej bezrefleksyjność. Cudze życie i cudze grzechy to nie
moja sprawa.

[ma.pi]

adzia_a napisała:

> Wiesz, ja bym nawet nie zadawała pytanie "po co?" bo to trochę nie moja
sprawa,
>
> tylko zastanawia mnie, dlaczego:
>
> - ludzie dziwią się że ksiądz ich poucza
> - dziwią się, że podczas ceremonii nie mogą przyjąć komunii
> - a jesli już nie ma innych argumentów, to ksiądz ma kochankę albo BMW
> - i uważają, że nieochrzczenie dziecka zamknie mu drogę do czegoś tam (no
> właśnie, powiedzcie, czego? bo ja szczerze mówiąc nie wiem...)
> - i w ogóle przychodzą po sakrament do kościoła, który jest: zakłamany,
> zacofany i którego członkowie klepią litanie, a po mszy piją wódkę i biją
żony
> i małoletnie dzieci. Do którego to kościoła należeć nie chcą, bo się go
brzydzą
> .
>
> Ot co.
> Sowa, to nie całkiem do Ciebie, tak bardziej ogólnie. Nikomu też nie zarzucam
> życia w grzechu - raczej bezrefleksyjność. Cudze życie i cudze grzechy to nie
> moja sprawa.
>


Adzia, czytajac Twoja wypowiedz to odnosze wrazenie, ze wedlug Ciebie to
powinnismy uznawac Kosciol takim jakim jest i nie wychylac sie. A dlaczego mam
glosno nie mowic tego, ze niepodoba mi sie katolik, ktory bije zone? Lepiej by
bylo abym siedzila cicho i przyzwalala na to. Przeciez po to nalezymy do KK by
byc coraz lepszymi i udoskonalac ten Kosciol a nie pozwalac mu sie staczac.
Dla mnie te wszystkie przemyslenia typu "Dlaczego ksiadz mnie poucza a sam
postepuje tak samo" jest wlasnie refleksja a nie bezrefleksyjnoscia.
Nie napisze, ze Kosciol lub jego czlonkowie mnie brzydza, bo tak nie jest, ale
nie jestem w stanie zaakceptowac tego wszystkiego co Kosciol probuje ludziom
narzucic. Przeciez wiekszosc tych regul i zasad to nie nauki Jezusa, ale wymysl
instytucji kosciola. I po to aby byc blisko Boga wcale nie musze co niedzile
odbebniac mszy w Kosciele.
Pytasz dlaczego chrzcimy dzieci. Ja chrzcze dla Boga i wiary, a nie dla
ksiedza, ktory notabene jeszcze sobie kaze za to slono zaplacic. Czy Chrystus
bral oplate za chrzest?

[ruda_kasia]

Cóż, bywa, każdy ma księdza na swoją miarę... Mój by ochrzcił za darmo, ale
stwierdziłam, że jak ślub był prawie za free, to choć za chrzest damy więcej.
A jak uważasz, że katolik nie powinien bić żony a ksiądz mieć babskich majtek
na sznurku, to nic prostszego, jak mu o tym powiedzieć. JEmu, żeby wiedział, że
ktoś go widzi i piętnuje. A jeśli tego nie robisz, to nie mów, że instytucja
jest do luftu. Ja tam wywaliłam kiedyś księdzu życzenia na jego stwierdzenie,
że naszczęście to on nie musi się borykac z takimi problemami, że mam nadzieję,
iż będzie musiał i nie będzie mu przyjemnie. Z tego co wiem, już nie jest
księdzem, więc jakieś problemy jednak musiały go dotknąć.
kasia
PS Ale kiedy inny ksiądz nota bene znający mnie od dziecka powiedział, że nie
zgadza się, bym była chrzestną dziecka przjaciółki, to pokornie powiedziałam,
że go rozumiem, ale slubu na razie wziąć nie mogę, a przyjaciółka chciała się
osobiście przekonać, że ksiądz odmówi. Zresztą zarówno ona jak i mój nieslubny
uważali, że nie ma osoby lepiej się nadającej na bycie chrzestną, wierniejszej
i pokorniejszej katoliczki. Ale nagradzani widac sa tylko pokorni, bo od tej
pory mój mąż z furią zaczął dążyć do ślubu kościelnego - zatem moje modlitwy
plus adekwatna do sytuacji pokora przyniosły efekt. Myślę, że ludzie często o
niej zapominają.

Do ma.pi

[adzia_a]

Mylne wrażenie odnosisz
Nie wiem, czy tłumaczyć, nie chciałabym znowu być niezrozumiana, ale...
Może piszę niezrozumiale, ale naprawdę nie uważam, żeby alkoholizm i bicie żony
było czymś dobrym ))))
Wytłumaczę jednak - jeśli ktoś nam coś zarzuca, to najpierw powinniśmy
zastanowić się nad sobą, a nie szukać innego, komu majtki wiszą na sznurku.
Fajnie napisała Reszka - z tych majtek on będzie rozliczany. Liczne są dogmaty
w kościele, ale o ile wiem, jeszcze póki co nie ma możliwości wyspowiadania się
z...cudzych grzechów

Od początku, kilka razy mówiłam o tym, co przeczytałam gdzieś tam - ksiądz ma
obowiązek nas upomnieć w takiej sytuacji i przychodząc do niego, sami wyrażamy
na to zgodę. Można nie przychodzić, co nie?

[sowa_hu_hu]

inafntylne - być moze.... z resztą dodałam ze to troche z innej beczki...
a napisałam to dlatego ze ksiądz ma prawo pouczać mnie co jest dobre a co
złe....??? a sam jak postępuje??? gdyby był prawdziwym przewodnikiem duchowym
to moja z nim rozmowa wyglądała by całkiem inaczej... nie rozumiem dlaczego
tak cie bulwersują te wywleczone majtki...

z resztą nie bede zaczynać takiej dyskusji bo nie chce ostrej wymiany zdań...

również nie będe odpowiadac na pytania typu ; dlaczego chce ochrzcić swoeje
dziecko - po prostu chce i koniec kropka!!!

a pytanie o chrzciny było skierowane do mam w takiej sytuacjii jak ja -
wyraźnie pytałam jak to było u nich!!!i podkreśliłam również ze nie interesuje
mnie rozpoczynanie takich własnie dyskusjii...

dziękuje


i juz nic nie mówie

[reszka2]

sowa_hu_hu napisała:

> inafntylne - być moze.... z resztą dodałam ze to troche z innej beczki...
> a napisałam to dlatego ze ksiądz ma prawo pouczać mnie co jest dobre a co
> złe....??? a sam jak postępuje??? gdyby był prawdziwym przewodnikiem duchowym
> to moja z nim rozmowa wyglądała by całkiem inaczej... nie rozumiem dlaczego
> tak cie bulwersują te wywleczone majtki...
>
Dla mnie jest to argument z rodzaju "A wy to Murzynów męczycie..." z całym
szacunkiem. czy prawdziwe przwodnictwo duchowe Waszego proboszcza ma polegać na
tym że dostosuje się milcząco do waszych życzeń? Adzia napisała o powinnosciach
i obowiązkach, nie będę się powtarzać...
>
> również nie będe odpowiadac na pytania typu ; dlaczego chce ochrzcić swoeje
> dziecko - po prostu chce i koniec kropka!!!
Nie moim to celem dociekać, bo twoja odpowiedź na to pytanie mnie nie do końca
interesuje w tym konkretnym miejscu, bo to nie ten temat, ale zawsze jak słyszę
tego rodzaju odpowiedź, to zastanawiam się czy za "chceniem, końcem i kropką"
stoi coś więcej. Taka refleksja, nie atak.
>
i podkreśliłam również ze nie interesuje
> mnie rozpoczynanie takich własnie dyskusjii...
Niestey, z reguły dyskusje się zaczynają.
Ja tez juz nic nie mówię.

[wieczna-gosia]

sowa,
a pouczac moze przepraszam tylko ktos kto bez skazy jest? Czyli ani chybi
Jezus zstapic musi....
Nie podobalo ci sie ze cie pouczyl? No ale nie postepujesz zgodnie z naukami
kosciola w ktorym chcesz ochrzcic dziecko to cie pouczyl. A ty pouczylas
jego, jak wiesz jak sie prowadzi? Do kogo masz pretensje
Ksiadz ma prawo (wbrew temu co rozni tu mowia) odmowic chrztu dziecka. Jesli
np ma podejrzenia ze nie bedziesz go wychowywac w wierze. A sama przyznasz ze
podejrzenia miec moze. Dziecko moze sie np samo domagac chrztu pozniej, albo
ktos inny wierzacy moze poprosic o chrzest dziecka- ale ksiadz odmowic ma
prawo, jesli to niezgodne z jego sumieniem.
A ty masz prawo walczyc zeby chrzest sie odbyl
Zalatw sobie wierzcych swiadkow i znajdz ksiedza ktory dziecko ochrzci

a teraz ja- ja niewierzaca. Nechrzczona nawet
U nas slub byl jednostronny a ksiadz ochrzcil dzieci zas ja podpisalam glejt
ze sie wtracac nie bede Dzieci maja wierzacego tatusia i chrzestnych

Co wiecej- bylam w ciazy i nie jestm.... niestety... ale moja ciaze prowadzila
zakonnica. I kiedy.... w szczegoly wchodzic nie bede....kiedy okazalo sie ze
nie jest tak wszystko cacy jak byc mialo- ja wrecz spodziewalam sie ze ona
powie ze nie moze mojej ciazy poprowadzic dalej ze wzgledu na przekonania. nie
mialabym do niej zadnych pretensji. A jednak tak nie powiedziala, za co jej
wdzieczna jestem. Ale miala prawo odmowic, miala rowniez prawo pouczyc....

także i do Sowy

[odalie]

Hej!

Z formalnego punktu widzenia nie ma żadnych przeciwwskazań w Kościele
Katolickim, aby do sakramentu małżeństwa mogła podejść para różnej wiary, np.
ateista i katoliczka, albo ewngeliczka i katolik. Po prostu nieco inaczej
wygląda wtedy formuła ślubowania oraz przebieg ślubu (w trakcie maszy albo i
nie w trakcie mszy).

Zależało mi na sakramentalnym ślubie w Kościele Katolickim, a mój facet jest
ewengelikiem augsburskim (i co gorsza nie przeszedł formalnie konwersji). gdyby
oficjalnie był wpisany do parafii ewangelickiej albo oficjalnie wypisany z
parafii katolickiej, w której był chrzczony, bralibyśmy taki slub jak opisany
powyżej. Ponieważ nie był ewangelikiem oficjalnie i na papierkach, mieliśmy z
tym problemy - z uporem traktowano go jak katolika. Ale jak zauważyły już
słusznie dziewczyny powyżej, obowiązuje zasada "parafii jest wiele" -
trafiliśmy do parafii z mocnym duszparsterswem akademickim i tak proboszcz
zrozumiał naszą sytuację i naprawdę nie robił problemów. Ostatecznie braliśmy
ten ślub zgodnie z tradycyjną formułą i mąż nie musiał składać deklaracji
o "nieprzeszkadzaniu w katolickim wychowaniu potomstwa" (coś takiego nie-
katolicka strona musi złożyć w mieszanym małżeństwie). A mój facet nawet
otrzymał komunię świętą!!! co nas totalnie rozłożyło (po przejściach w
poprzedniej parafii, gdzie nas traktowano jako bydło - np. nie było dla nas
wolnego termnu na cichy ślub bez mszy od października do lutego, a w lutym to
jak miałam termin porodu).

A teraz ta część dla Sowy ))) - nie potraktuj tego jako wtrącanie się )))
ale może spróbujcie połączyć chrzest ze ślubem, który zdaje się planujecie?
Nasza mała była chcrzczona właśnie podczas naszego sakramentu, miała wtedy 11
miesięcy i uważam, że bardzo dobrze się stało - takie podwójne dla nas
znaczenie tego dnia. Poza tym, wszystkie przygotowania redukują się do jednego
wydarzenia.

[edytkus]

malinkab napisała:

> czesc dziewczyny!
> Fajnie ze o tym piszecie, bo my mamy slub cywilny i nie mozemy ochrzcic
> dziecka.

Agnieszka, juz iles lat temu zniesiono "nieprawa" osob majacych tylko slub
cywilny. Mozecie normalnie chodzic do spowiedzi, komunii, chrzcic dzieci itp.
My mamy slub cywilny, chrzestna matka tez i nikt nie robil nam problemu. Co
prawda nie mieszkam w Polsce ale, kurcze, przeciez religia ta sama!

[mader1]

No chyba nie ta sama - moze niekatolicka. Katolikow obowiazuja nakazy
papieskie - do spowiedzi mozna chodzic, ale rozgrzeszenie trudno dostac,
jezeli nie ma zalu za grzechy i postanowienia poprawy. Komunie osoby zyjace w
zwiazku niesakramentalnym moga przyjac, tylko wtedy, gdy zyja w malzenstwie
tzw. bialym. Jezeli chodzi o chrzest - ksiadz ma prawo odmowic chrztu, jezeli
ma podejrzenia, ze dziecko nie bedzie wychowywane w wierze katolickiej - bo
wtedy ten chrzest moze byc dla niego obciazeniem - jak dorosnie. Tyle prawo.
Pozdrowienia. Sowko, nie przejmuj sie wsrod moich znajomych 3 pary kociolapowe
ochrzcily dziecko - zalezalo im i doprowadzily do chrztu. Jeden z chrztow byl
polaczony ze slubem - bylam chrzestna i swiadkiem. A na innym bylam chrzestna -
gwarantem Bardzo przyzwoite rodziny

[cytrynka3]

Sówko
Mnie nie chciał ochrzcić ksiądz, bo moi rodzice nie mieli
ślubu kościelego, tylko cywilny, ale to było bardzo dawno
temu (inny nie robił problemów).
Z tego, co wiem, ksiądz nie prawa odmówić udzielenia
sakramentu dziecku, zawsze możesz zwrócić się do kurii,
albo jak już powiedziano, poszukać innego księdza.
Pozdrawiamy Was z Marcelkiem
Cytrynka z Julcią

[honda1998]

W warszawskim kościele na Grochowie nie było problemów. Nie było kazania.
Ksiądz był b. miły i uprzejmy. Chrzest odbył się o godzinie 13.00. Warunek
podstawowy: rodzice chrześni musza być praktykującymi katolikami.
pozdrawiam,
Eliza

[maga102]

Chcisałam podzielić się swoimi doświadczeniami odnośnie chrztu dziecka.
Nie mam ślubu kościelnego, tylko cywilny.
Mąż i ja nie jesteśmy odmiennych wyznań, oboje byliśmy chrzczeni, byliśmy u
komunii itd. Nie chcieliśmy brać ślubu kościewlnego, ponieważ bardzo nas wkurza
instytucja, jaką jest kościół. Dziecko postanowiliśmy jednak ochrzcić, po to,
by potem nie miało kłopotów w przedszkolu, szkole, by mogło spokojnie iść do
komunii razem z innymi dziećmi. Wychodzę z założenia, ze rodzice powinni
pokazywać dziecku różne dziedziny życia. Jedą z nich jest właśnie Kościół.
Chciałąm, zeby moje dziecko poznało tę dziedzinę życia i potem samo dokonało
wyboru odnośnie wiary. I oto co nas spotkało ze strony księdza:

SPOTKANIE 1
przyszliśmy we trójkę: ja, mąż i synek, przedstwiliśmy o co nam chodzi,
powiedzielismy prawdę. Po długiej dyskusji ( w trakcie, której mąż wyszedł pod
pretekstem płaczu dziecka, ale tak naprawdę bo go trafił szlak) dowiedziałam
się, ze najpierw ślub kościelny potem chrzest. Stanęło na tym, ze mamy się
zastanowić.
SPOTKANIE 2
poszłam sama z odpowiedzią, ze nie, ale dziecko chcemy ochrzcić i będziemy go
wychowywać w wierze katolickiej, po długiej dyskusji stanęło na tym, ze jeszcze
raz mamy się zastanowić, ale jeśli sie nie zdecydujemy, to trudno, ale dziecko
zostanie ochrzczone
SPOTKANIE 3
poszliśmy we trójkę, księdza nie było, mimo, iż byliśmy umówieni
SPOTKANIE 4
poszłam sama, ksiądz był, ale nie miał czasu, z innym księdzem nic nie można
było załatwić, bo "tylko proboszcz mógł zdecydować"
SPOTKANIE 5
po szeregu telefonów z mojej strony o wyznaczenie terminu chrztu, przyszedł na
spotkanie jakiś nieznany mi ksiądz i powiedział: "po mszy za tydzień, będzie
kosztować 100 zł, chrzestni muszą byc katolikami praktykującymi"

Całą naszą rodzinę szlak trafił, nawet babcie, które pomykają co niedzielę do
kościółka. Dziecko zostało ochrzczone, stówki nie zapłaciliśmy.
Jednym słowem dopieliśmy swego, ale, no cóż, nasze mniemanie o świętym
kościółku wiadomo jakie jest.

Wiem, ze się trochę rozpisałam, ale chciałam dodać jedną rzecz: współpracuję z
gazetami jako dziennikarz. Ostatnio miałam możność być na oficjalnym otwarciu
czegoś tam i był tam również rzeczony ksiądz proboszcz. Nawet sobie nie
wyobrażacie jaki był miły i jak pięknie pozował do zdjęcia, byle tylko dobrze
wypaść.
To by było na tyle.
Pozdrawiam wszystkie e-mamy
Magda-mama Filipka

[ruda_kasia]

No to jednak sprowokowana odpowiem. Kiedy poszliśmy na spotkanie do proboszcza
infomując, że chcemy brac ślub nasze dziecko miało blisko rok i nie było
ochrzczone.
Ksiądz sam zaproponował połaczenie chrztu ze ślubem - z troski o dziecko, które
tak długo niepokropione biega i jeszcze mu się cos stanie. Odmówiliśmy, bo
bylismy zdania, że dziecko rodzice powinni ochrzcić w swojej wierze i dopóki
nie byłą to nasza wspólna wiara, to nie ma co się wygłupiać. Ale z niczym nie
było problemu, ochrciłby baśkę i następnego dnia. Dziwi mnie zaś oburzenie
ludzi niewierzących w Boga "mieszkającego" w kościele katolickim, że się
oburzają na chrzest po mszy i w tygodniu. Mnie by to nie robiło różnicy,
sakrament to sakrament, obojętne, że w nocy i pocichu. Dlaczego tak miłują
niedzielne chrzty właśnie Ci, którzy w żadną inną niedzielę nie chcą do
kościoła przyjść? Ja wręcz prosiłam księdza, by nie w niedzielę, nie chciał się
zgodzić, więc odpuściłam, ale wolałabym w tygodniu lub w sobtę po południu.
PO wypowiedzi mojej poprzedniczki aż mnie ztchnęło: tzn Ty uważasz, że ksiądz
pozujący do zdjęć to jakiś pomyleniec? tylko dlatego, że nie zgodził się na
Wasze wymagania - wysokie zresztą: ochrzcij dziecko, a potem przyjdziemy za 8
lat to mu daj komunię a poza tym się odwal???
Na koniec tylko napiszę, że jak uparliśmy się wziąć ślub kościelny
niekonkordatowy, co było ewenementem na skalę archidiecezji, to się nie
dziwiłam, że mi ciężko idzie, kiedy mam wywrotowe pomysły oraz że mi księża
odmawiają. Ale byłam przygotowana na każdy argument uzbrojona w kodeks pr.
kanonicznego, konkordat i determinację - i musieli ustąpić. Dlatego pojąć nie
mogę, czemu osoby, które żyją zdala od kościoła a chcą chrzcić dzieci
spodziewają się otwartych ramion księdza. A jeszcze bardziej mnie dziwi, że nie
rezygnują, bo ja tom choć motywację miała, żeby w grzechu nie żyć, więc
uderzałam do samego kardynała, ale mnie serce bolało, Was tylko ambicja jak
widzę urażona
kasia
PS
dziecko może wybrac i na łożu smierci za 90 lat, albo ochrzczone iść do piekła.
a różnić się od innych dzieci może odstającymi uszami, rudymi włosami (to ja)
lub biedniejszym ubrankiem nie tylko chodzeniem na religię.

[aagacia]

nie chodzilo mi o chrzczenie w niedziele o 12 zeby wszyscy widzieli. ba! nie
chodzilo mi nawet o to ze chcial mi dziecko ohrzcic w tygodniu .powiedzial ze
mam sie wstydzic bo nie mam slubu z moim partnerem! sam niech sie wstydzi za
caly kler i za te cala popaprana instytucje!
nigdy w zyciu nie wstydzilam sie mojego dziecka i nigdy sie wstydzic nie bede
o czym dosadnie ksiedza poinformowalam.
a chce dziecko ochrzcic bo ja tez bylam chowana w wierze katolickiej i dopoki
dziecko samo nie bedzie decydowac ja za nie odpowiadam. i to ja zamierzam mu
urzadzic chrzciny i komunie o bierzmowaniu zadecyduje juz samo. chrzcze bo
uwazam ze dzieci nie powinny sie wychowywac jako ateisci bo juz do konca zycia
ateistami zostana. moje dziecko moze wybrac kazda wiare byle mu nie robila
krzywdy. bedac czlonkiem jakiejs religii ma swiadomosc tego ze ma wybor.

[maga102]

Na początek chcę zaznaczyć, ze nie jest moim celem sprzeczanie się z kimś czy
kłócenie. Forum jest po to by wymieniać poglądy, niezaleznie od tego jakie one
są i (przynajmniej teoretycznie) inni te poglądy powinni sznować.

Uważam, ze samo moje pójście do księdza i chęć ochrzczenia dziecka jest
wystarczającym powodem do tego by kasiądz je ochrzcił. Co więcej, uważam,
(pewnie jestem zarozumiała i brakuje mi pokory, jak to mawia mój ojciec) że
ksiądz powienien się cieszyć, ze ja, osoba, która z wyboru nie wzięła ślubu
kościelnego, przychodzi do niego z prośbą o ochrzczenie dziecka. Oznacza to, że
podejmuję się wychowywać dziecko w wierze katolickiej i z tego ksiądz powienien
się właśnie zadowolony. Owszem, umoralnianie i namawianie na ślub koscielny to
leży w intencji księdza i na to byłam przygotowana. Ale rzucanie kłód pod nogi-
tego nie rozumiem. A jeśli, zrażona jego niechęcią, zrezygnowałabym z tego
chrztu, co on by z tego miał? Księdzu powinno zależeć, zeby mieć jak najwięcej
dobrych wiernych, a dziecko jest chyba najlepszym wiernym.

Jeśli zaś chodzi o termin chrztu, czy w trakcie mszy, czy po mszy, czy w
sobotę,czy w niedzielę, czy w środę, to mówiąc szczerze, mnie było wszytsko
jedno. Nawet byłam zadowolona, ze chrzest się odbędzie po mszy, bo będzie
bardziej kameralnie.
Ale tu chodziło o coś innego. Taki, a nie inny termin miał być karą dla dziecka
za to, ze jego rodzice nie mają ślubu kościelnego i wyrzuceniem go poza pewien
nawias. I to mnie właśnie oburzyło. No bo, sorry, ale coż dziecko winne.....
Juz nie mówię o płaceniu za sakramenty, bo teoretycznie powinny być one za
darmo, albo "co łaska", a nie mieć wyznaczone ceny......

Na koniec chciałam jeszcze poruszyć kwestię życia w grzechu, jak to śmiesznie
niektórzy nazywają. Kiedy ktoś mi mówi, ze żyję w grzechu zaraz przypomina mi
się obraz mojego sąsiada, który na co dzień pił, szlajał sie po nocach i tłukł
swoją żonę, ale na niedzielę zakładał białą koszulę i pomykał do kościoła i był
najlepszym katolikiem. Oczywiście facet miał ślub kościelny. I oczywiście on
nie żył w grzechu. Natomiast my, którzy się staramy żyć w partnerstwie i
poszanowaniu jestesmy grzesznikami.
Jasne, przykład z sąsiadem jest skrajny, ale coś obrazuje-zakłamianie i obłudę.
Pozdrawiam wszystkiem mamy
Magda

[ruda_kasia]

O majtakch u księdza już było. JA pasuję
kasia

[poleczka2]

Kochana Sówko! Nie żyję co prawda na kocią łapę ale nie mam ślubu kościelnego,
więc nie wiem co gorsze w opinii kleru. Mam zamiar ochrzcić mojego synka w
Polsce. Moi rodzice poszli do księdza z zapytaniem czy można a on na to że jak
ksiądz z mojej parafii (w Anglii gdzie teraz mieszkam) jest na tyle głupi że da
nam zezwolenie na chrzest to on odprawi ceremonię. Dzisiaj poszłam do
tutejszego księdza katolickiego, nie owijałam nic w bawełnę, powiedziałam, że
nie chodzę do kościoła i wyjaśniłam powody. Ksiądz powiedział, że jest dużo
rodzin z małymi dziećmi lokalnie, nawet też polskie rodziny ale nie był
natrętny, dał mi pozwolenie na piśmie i życzył wszystkiego dobrego. Był tak
fanastyczny że jeżeli tacy byliby w Polsce to nigdy nie odeszłabym od kościoła.
Szczerze mówiąc gdyby nie moja rodzina to nie chrzciłabym w kościele tylko
miałabym świecką ceremonię nazwania jakie tu są popularne. W każdym razie synek
nasz będzie chrzczony dzięki dobrej woli tutejszego księdza i z respektu dla
niego pójdę na mszę w niedzielę z Olusiem. Pozdrawiam

[sojanka]

A ja znowu swoje - po co chrzcić dziecko, które potem nie bedzie chowane w
wierze i obrzadku katolickim?

Oburzacie się, że ksiądz nie chce Wam ochrzcić dziecka, bo nie żyjecie w wierze
kościoła. Wyobaźcie sibie sytacje - do banku przychodzi czlowiek i mówi do
kasjerki, żeby dała mu 200 zł, bo on chce. Chociaż nie ma w banku swojego
konta, ani nic.
Albo przychodzi do lekarza człowiek i chce, żeby lekarz obciąl mu ucho bez
powodu. Obetnie, czy odmówi?

Pracą księdza jest służba Bogu. I jeżeli przychodzi ktoś, kto swoją postawą
mowi "mam w dupie waszą wiarę i wasze przykazania, a dziecko macie mi ochrzcić,
bo tak" - to ksiądz ma prawo pouczyć. Pewnie odmówić nie ma prawa, bo jakieś
tam kodeksy kościelne się unowocześniły, ale kłody może rzucać, więc rzuca...

Nie rozumiem postawy "proszę mi ochrzcić dziecko bo tak chcę".
Życie we wspólnocie to godzenie się na jej warunki. W kościele jest to msza,
modlitwa itp. Czy bedziecie to praktykować przez kolejne dni i lata? Czy tylko
przypomnicie sobie o chrzcie za kilka lat, gdy trzeba będzie posłać potomstwo
do komunii??

Odczuwam pewien niesmak, chociaż nie jestem katoliczką.

[odalie]

Sojanko, zgadzam się z Tobą, że bezzasadne postawy roszczeniowe są po prostu
niesmaczne.

Księża mają prawo i obowiązek naciskać na pary, który mogłyby przystąpić do
sakramentu małżeństwa (nie sa np. po rozwodzie, z żyjącym byłym małżonkiem) i
chcą ochrzcić dziecko. Zgadzam się z Tobą, nie rozumiem niektórych wypowiedzi
powyżej. Ale, ale, ale - na wszystko, także na napominanie i naciski, aby
wziąć sakramentalny ślub, jest czas, miejsce i metoda. Można to robić po
chamsku i bezczelnie, sugerując przy okazji że "jak się da, to się da". A można
delikatnie, subtelnie, z wyczuciem, mądrze.

Być może po niektórych parach od razu widać, że subtelnie się z nimi nie
da ))) ale ja w to nie wierzę.

Z własnego doświadczenia wiem, jak potrafią się zachowywać księża... i jak
potrafią się zachowywać inni księża. Tak, jak pisałam w moim poście, nasz
związek jest mieszany, jeśli chodzi o religię, ale facetowi brakuje "papierków"
(nie przeszedł konwersji, ponieważ nie wierzy w nieomylność żadnego kościoła, w
tym ewangelickiego, co powinien w takim przypadku ślubować). Poza tym, gdy
załatwialiśmy formalności przedślubne, byłam w ciąży i nie ukrywałam tego. Nie
bardzo tez potrafiliśmy wykrzesać w sobie poczucie winy czy wstydu. W pierszej
parafi (naszej lokalnej) spotkało nas bardzo dużo nieprzyjmności, ot tak
właściwie za nic. Było mi wstyd za mój kościół przed facetem (który nie
omieszkał mi opowiadać, jak to u niego jest zupełnie inaczej... i miał drań
jeden rację, w parafii ewangelickiej takich cyrków by nikt nikomu nie
wykręcił). Jedynie nauki w kościele katedralnym (poza parafią) były bardzo
dobre, nawet mój facet-heretyk pochwalił, że prowadzący je katecheta posiadał
ogromną wiedzę, którą potrafił z wyczuciem przekazać.

Szczytem szczytów była niemożność znalezienia dla nas terminu - w tygodniu!!! -
na cichy ślub (tylko z udziałem świadków) w ciągu pieciu miesięcy i oferowanie
jedynego możliwego, który pokrywałby się prawie idealnie z moim terminem porodu!

A tam, gdzie półtora roku później poszliśmy wziąć ślub i ochrzcić młodą -
żadnych złośliwości, docinków, pouczania, traktowania z góry albo jak
odmieńców, owszem poważna rozmowa - po której ksiądz zdecydował, że formuła
ślubu będzie taka jak zwykle, choć mój nie poszedł do indywidualnej,
katolickiej spowiedzi. I wyobraźcie sobie, nikt nie wołał o żadne pieniądze!!!
Sami daliśmy, tyle ile poszło na moje kwiaty, dwa razy mniej, niż na zdjęcia, i
pięć razy mniej, niż poszło na suknię (nigdy nie zrozumiem ludzi, którzy
wyprawiają wystawne wesela, a żal im "tacy" za ślub i to podczas mszy - chociaż
rozumiem oburzenie, gdy księża wołają o konktretne kwoty z góry). Nasze
sakramenty odbyły się w kaplicy, bez muzyki, bez mszy, za to konkretną godziną
sama wybrałam, tak aby pasowała do rytmu dnia naszej córeczki (ksiądz sam to
zaproponował!).

[mamazuczka]

Witaj Sówko,

ja miałam z moim Żuczkiem prześmieszną sytuację w parafii. 1 rok temu miał być
chrzczony razem ze swoim bratem stryjecznym. No więc ponieważ w mojej parafii i
ja matka chrzestna, to sama to załatwiałam. I tak - ja nie miałam żadnego
problemu z chrztem mojego Żuka (mimo, że ksiądz wiedział, że jestem bez ślubu)
natomiast schody zaczęły się przy moim chrześniaku, którego rodzice 'ŻYJĄ W
GRZECHU', albowiem posiadają tylko ślub cywilny.

W końcu odbyły się obydwa chrzty, ale po dziś dzień nie bardzo rozumiem,
dlaczego ślub cywilny świadczy o grzechu rodziców a posiadanie dziecka bez
żadnego ślubu - nie....

pozdrawiam
mama Żuczka

[sowa_hu_hu]

dziękuje za życzliwe wypowiedzi jak dobrze wiedzieć że nie wszyscy
doszukuja sie we mnie grzesznicy


pozdrawiam serdecznie

[adzia_a]

Sówka, oj bez refleksji nadal...
O tym doszukiwaniu grzesznicy to standardowy argument tych, którzy się nie
lubią zastanawiać...
Nikt Ci nie wypomniał grzechów. Nikt.
Tylko parę osób próbuje Ci wytłumaczyć, że ksiądz owszem, miał prawo i
obowiązek powiedzieć Ci, co o tym sądzi kościół.
I już. Nie spłycaj tematu, proszę, doprawdy Twoje grzechy chyba mało kogo
interesują

[sowa_hu_hu]

litości! przeciez narysowałam uśmiechnięta buźkę przy tym zdaniu.... ja
naprawde nie chciałam zeby mi ktoś coś tłumaczył...doskonale sobie zdaje z
wszystkiego sprawe - ale nie ze wszystkimi wypowiedziami sie zgadzam!!! ja to
pytanie kierowałam do mam w takiej sytuacji jak ja... i nie oczekiwałam ani
nie chciałam aby ktoś mi tłumaczył jaka jest rola księdza - chciałam sie tylko
dowiedziec jak to było w przypadku innych osób...

i prosze nie mów ze bez refleksji...

czasami mam wrażenie ze traktujecie innych jak gówniarzy.... sorry ale czasami
odbieram takie wrażenie....

pozdrawiam

Do Sówki - na koniec...

[adzia_a]

sowa_hu_hu napisała:
>
> czasami mam wrażenie ze traktujecie innych jak gówniarzy.... sorry ale
czasami
> odbieram takie wrażenie....

Oj, jeśli się zagalopowałam to osobiście przepraszam - zupełnie nie o to mi
chodziło.
Po prostu czytając niektóre wypowiedzi wydaje się, że rzeczywiście ludzie nie
wiedzą, jaka jest rola księdza i - co ważniejsze - jego odpowiedzialność za
sakrament.

Pewnie trudno jest zrozumieć księdza, któremu na sumieniu wiszą jakieś majtki ;-
), a sam innych poucza - jako człowiek postepuje fałszywie, zgadzam się, ale
jako funkcjonariusz (bleeee, co za słowo ) postępuje tak, jak powinien.
Inną sprawą jest, że to postępowanie przybiera różne formy i na to - serio -
nie wiem jak reagować, bo sie z niczym takim nie spotkałam.

No dobra, kończę - wiesz, ale ja bym na Twoim miejscu z samej ciekawości poszła
do tego księdza i spytałą, czego się dowiedział w kurii Może dostał
wykładnię i wie już ,jak ma postapić...

[sowa_hu_hu]

jaka miła ugodowa odpowiedź

bałam sie ze tym postem wywołam niepotrzebną dyskusje - a ja chciałm tylko
posłuchac jakie inni mają w tym względzie doświadczenia...

na ale teraz kończe!!!



pozdrawiam serdecznie

[umasumak]

> Nikt Ci nie wypomniał grzechów. Nikt.
> Tylko parę osób próbuje Ci wytłumaczyć, że ksiądz owszem, miał prawo i
> obowiązek powiedzieć Ci, co o tym sądzi kościół.

Ale też parę osób zadało jej pytanie po co chce chrzcić. A z tego Sowa już nie
musi się nam tłumaczyć. Pytanie skierowała do kociołapowych mam, a tu chcąc nie
chcąc musiała wysłuchać ( wyczytać) wielu innych opinii, o które nie prosiła.
Taka nadgorliwość jest irytująca. Jak słusznie zauważyła jedna z forumowiczek w
wątku o podobnej tematyce, jesteśmy krajem katolickim, wiara stała się częścią
TRADYCJI i my mamy do tej tradycji dostęp, czy to komuś się podoba czy nie.

Acha... mam jeszcze pytanie...
Czy niewierzące mamy obchodzą święta Bożego Narodzenia? A jeśli tak to w jaki
sposób? Bo idąc ich tokiem myślenia jakikolwiek sposób obchodzenia przez nie
tych świąt jest szopką i brakiem szacunku do wiary. No bo jak? Ubierają tylko
choinkę i dają pod nia prezenty? No bo przecież nie idą do kościoła aby przyjąć
sakrament komunii św? Jeżeli obchodzą te świeta, nie przeżywając ich do końca,
to nie różnia się niczym od mam które biorą np Ślub Kościelny bez wiary, albo
chcą ochrzcić swoje dzieci bez tego ślubu.

Pozdrawiam

[reszka2]

Uma, święta to święta, a chrzest i Komunia to sakramenty.

[umasumak]

reszka2 napisała:

> Uma, święta to święta, a chrzest i Komunia to sakramenty.

Nie do końca tak. Owszem święta to nie sakrament, ale do pełnego ich przeżycia
potrzebne jest przyjęcie sakramenu komunii.

[wieczna-gosia]

Dla kazdego pelne przezycie Swiat znaczy cos innego, uma. Ja np traktuje to
jako swieto rodzinnych spotkan i tyle.

[umasumak]

Dla każdego przeżycie ślubu, czy chrztu to co innego Gosiu. I tak samo nie
można z tym polemizować. To tylko chciałam powiedziać.

[maga102]

umasumak napisała:


> Nie do końca tak. Owszem święta to nie sakrament, ale do pełnego ich
przeżycia
> potrzebne jest przyjęcie sakramenu komunii.

Każdy inaczej przeżywa święta. Dla mnie ubieranie chinki, wigilia itd to
kwestia tradycji i to bardzo pieknej tradycji, która warto kultywować. I nikt
nie ma prawa wartościować czy przeżywam je w pełni czy nie.
Magda

[umasumak]

maga102 napisała:

> umasumak napisała:
>
>
> > Nie do końca tak. Owszem święta to nie sakrament, ale do pełnego ich
> przeżycia
> > potrzebne jest przyjęcie sakramenu komunii.
>
> Każdy inaczej przeżywa święta. Dla mnie ubieranie chinki, wigilia itd to
> kwestia tradycji i to bardzo pieknej tradycji, która warto kultywować. I nikt
> nie ma prawa wartościować czy przeżywam je w pełni czy nie.
> Magda

Widzisz ja nie wartościuje. Ja tylko próbuje bronić mojego stanowiska, że
sposób w jaki się przeżywa swoj ślub, czy też powody z jakich chrzci się swoje
dziecko, tez nie powinny podlegać dyskusji. A podlegają. Jak przeczytasz
dokładnie moje posty w tym wątku, to będziesz wiedziała, że jestem ostatnią
osobą która próbuje tutaj kogoś z czegoś rozliczać ( z jego wiary albo nie )

[aluc]

umasumak - to chyba powinnaś dodać, że TOBIE do pełnego przeżycia świąt
potrzebne jest przyjęcie komunii - bo inaczej to jednak na wartościowanie
wygląda, coś w rodzaju dyskusji, czy zzo albo cc to jest pełne przeżycie
porodu

a ja się zaczynam powoli wściekać sama na siebie, że pozwoliłam przeforsować
ochrzczenie Grubego...

[umasumak]

aluc napisała:

> umasumak - to chyba powinnaś dodać, że TOBIE do pełnego przeżycia świąt
> potrzebne jest przyjęcie komunii - bo inaczej to jednak na wartościowanie
> wygląda, coś w rodzaju dyskusji, czy zzo albo cc to jest pełne przeżycie
> porodu

Proponuję Ci Aluc dokładne przeczytanie moich postów w tym wątku. Święta to
tylko przykład. A chodzi mi dokładnie o to, że podobnie jak w sprawie świąt, to
w kwestii dlaczego i w jaki sposób ktoś bierze ślub, jak również DLACZEGO chce
ochrzcić swoje dziecko nie powinno się dyskutować.
>
> a ja się zaczynam powoli wściekać sama na siebie, że pozwoliłam przeforsować
> ochrzczenie Grubego...

a poza tym...

[umasumak]

aluc napisała:

> umasumak - to chyba powinnaś dodać, że TOBIE do pełnego przeżycia świąt
> potrzebne jest przyjęcie komunii - bo inaczej to jednak na wartościowanie
> wygląda, coś w rodzaju dyskusji, czy zzo albo cc to jest pełne przeżycie
> porodu

W kwestii świąt to jest stanowisko kościoła. Każdy ksiądz Ci powie, że pełne
przeżycie świąt to wspólne z rodziną uczestnictwo w mszy, spowiedź, sakrament
komunii itp. Choinka, prezenty itp to sprawa mniej ważna.
A w wątku tym rozpętała się dyskusja że ksiądz ma prawo itp.

[aluc]

a mi się wydawało, że właśnie mówimy o przeżywaniu świąt, a nie przeżywaniu
świąt przez katolika. Dla niekatolików stanowisko kościoła w tej kwestii liczy
się niewiele, sama przyznasz, a przecież dla wielu z nich święta są wartością -
rodzinną, tradycyjną. Tak samo jak chrzest, ślub i tak dalej. Więc proszę nie
wartościuj, nawet jeśli twierdzisz, że nie wartościujesz.

[umasumak]

aluc napisała:

> a mi się wydawało, że właśnie mówimy o przeżywaniu świąt, a nie przeżywaniu
> świąt przez katolika. Dla niekatolików stanowisko kościoła w tej kwestii
liczy
> się niewiele, sama przyznasz, a przecież dla wielu z nich święta są
wartością -
>
> rodzinną, tradycyjną. Tak samo jak chrzest, ślub i tak dalej. Więc proszę nie
> wartościuj, nawet jeśli twierdzisz, że nie wartościujesz.

Ale własnie Ci niekatolicy którzy nie chcą aby ich wartościować pod względem
podejścia do świąt, Ci sami niekatolicy oburzają się na Sowę na przykład, że
chce ochrzcić dziecko i że dziwi ją stanowisko księdza. Bo ksiądz ma prawo itp.
No to jak to jest ma on prawo czy nie ma prawa?
I dlaczego Ci niekatolicy mogą wartościowac podejście Sowy do kwestii ślubu,
czy chrzcin, a ktoś inny nie ma prawa do wartościowania podejścia tych
niekatolików do kwestii świąt.

[aluc]

umasumak napisała:

> Ale własnie Ci niekatolicy którzy nie chcą aby ich wartościować pod względem
> podejścia do świąt, Ci sami niekatolicy oburzają się na Sowę na przykład, że
> chce ochrzcić dziecko i że dziwi ją stanowisko księdza. Bo ksiądz ma prawo
itp.
>
> No to jak to jest ma on prawo czy nie ma prawa?
> I dlaczego Ci niekatolicy mogą wartościowac podejście Sowy do kwestii ślubu,
> czy chrzcin, a ktoś inny nie ma prawa do wartościowania podejścia tych
> niekatolików do kwestii świąt.
>

wiesz, ja się nie oburzam, ja się tylko dziwię - ale całkiem prywatnie - po
jaką cholerę ona swojego syna chce narażać na wieczne użeranie się z tą całą
bandą niemoralnych i niedouczonych urzędasów w sutannach nie oburzam się,
tylko mi konsekwencji u niej brakuje, bo jeśli się neguje kościół jako
instytucję, a ma potrzebę kultywowania wiary, to lepiej chyba chrztu dopełnić w
łaziennej umywalce, niż tak się wściekać

przyczepiłam się tylko świąt i twojej arbitralnej bardzo opinii i oderwałam je
od całej dyskusji o chrzcie, czym innym jest zadawanie pytania "po co" a czy
innym stwierdzanie "jeśli a to b". Tyle tylko.

[umasumak]

> przyczepiłam się tylko świąt i twojej arbitralnej bardzo opinii i oderwałam
je
> od całej dyskusji o chrzcie, czym innym jest zadawanie pytania "po co" a czy
> innym stwierdzanie "jeśli a to b". Tyle tylko.

Tylko widzisz ta moja "arbitralna" opinia wyrwana z kontekstu, ma inne
znaczenie. Uczciwość w dyskusji wymaga tego żeby nie wyrywać zdań z kontekstu,
bo to zniekształca obraz wypowiedzi. A czy pytanie "po co", czy
stwierdzenie "jesli a to b" jest czym innym czy tym samym, zostawmy może
indywidualnym przemysleniom. Ja mam akurat inne zdanie.
A poza tym.... dziwisz się a sama ochrzciłaś... i gdzie tu konsekwencja?

[aluc]

umasumak napisała:

> A poza tym.... dziwisz się a sama ochrzciłaś... i gdzie tu konsekwencja?

po pierwsze, to była ironia
po drugie, nie ochrzciłam, tylko pozwoliłam ochrzcić i teraz tego coraz
bardziej żałuję

[wieczna-gosia]

No wiesz... ja sie z toba nie do konca zgodze. Bo Swieta Bozego Narodzenia
niekatolik moze zupelnie odrzec z regilijnosci- charakter tego swieta na to
pozwala. I jakkolwiek dla ciebie moze byc to niepelne, ja mysle ze niewierca
taki jak ja nie uznajac Boga w tym swiecie a jedynie jego rodznny charakter-
przzywa je w pelni. Co innego- osoba wierzaca- ktora Boga uznaje i czci iwazny
jest dla niej wymiar duchowy. Taka osoba moim zdaniem nie spowiadajac sie, nie
przyjmujac komunii, nie chodzac w te dni do kosciola faktycznie to swieto
zubaza. A od choinki to sie w ogole odczepmy bo to zwyczaj poganski przez
katolikow zaadoptowany wiec jako niewierca jak najbardziej choinka i prezenty
moga byc dla mnie trescia tych swiat.
Chrzest to co innego. Bo to deklaracja wiary jest. Jesli jako niewierca odedre
chrzest z wymiaru religijnego to nawet choinka mi nie zostanie Ze slubem to
samo. Zostaje sukienka i imprezka w remizie. A sukienke i imprezke w remizie
to mozna przy okazji cywilnego zalatwic, istnieje taka opcja.
Kiedys bylam duzo wiekszym ekstremista i uwazalam ze chrzest jest bez sensu.
Teraz widze to inaczej- jak czlowiek wierzy to ma potrzebe oddania dziecka pod
ochrone.
Ale jesli odchodzimy od kociola jako takiego bo zbyt wiele rzeczy nas razi a
jednoczesnie potem powracamy aby ochrzcic w nim dziecko- to- no, po prostu
musimy sie spodziewac uwag na ten temat. T nie punkt uslugowy. I wcale to nie
znaczy ze ksiadz dziecka nie ohcrzci- jesli czlowiek powie ze np chce ochrzcic
bo chce zeby dziecko bylo chronione (Boze sama nie wierze ze to pisze...) czy
inne takie (jak gusla to brzmi niestety..)to nie wierze ze ksiadz mu odmowi.
Czy to jest jasne co ja mowie? Odsunmy obraz urzednika koscielnego z damskimi
gaciami na sznurku. Wiecej refleksji o sobie jako KATOLIKU zycze- czy w jakiej
tam swiatyni chcemy ochrzcic. Mozna byc dobrym czlowiekiem i dobrym wierzacym
w Boga, a jednoczesnie kiepska owieczka kosciola katolickiego. I jesli w tym
konkretnym kosciele chcemy ochcic dziecko- to mamy prawo o to prosic.
jednoczesnie ksiadz ma prawo miec watpliwosci co do sily naszej wiary i
perspektywy tego dziecka jako przyszlej owieczki bozej.
ja rozumiem ze osobom o zawiklanej sytuacji osobistej z Bogiem latwiej jest u
ksiedza co o nic nie pyta. Mnie to ze nie pyta (w koncu to jego kosciol, jego
przyszly wspolwyznawca) wydaje sie podejrzane.
ja jako niewierca nie mialam problemow z chrztem. Ale pare rozmow przeszlam. I
rozumiem ich sens oraz cel. I dzieki temu ze ksiaza porozmawiali ze mna i moim
mezem- mogi z czystym sumieniem udzielic naszym dzieciom chrztu

[umasumak]

No wiesz Gosiu... niewierca może i może odrzeć, ale nie powinien. Bo w końcu
Święta Bożego Narodzenia są świętami z okazji narodzin Boga i jak oddzielić
Boga od całej sytuacji, to są to poprostu dni wolne od pracy. Tak więc
niewiercy nic do tych świąt, jeśli odziera.

[wieczna-gosia]

a czy ja twierdze ze cos?
Nie.
Obiad robie i z rodzina sie spotykam a ze w kalendarzy napisano Boze
Narodzenie to i tak mowie )
Poza tym- zawsze mi ideologia macierzynska pozostaje w koncu Maria matka ja
tez
I powiem ci jedno- jesli twoim zdaniem moje swieta sa niepelne- to z twojej
perspektywy jest to prawda

[wieczna-gosia]

umasumak napisała:

> No wiesz Gosiu... niewierca może i może odrzeć, ale nie powinien. Bo w końcu
> Święta Bożego Narodzenia są świętami z okazji narodzin Boga i jak oddzielić
> Boga od całej sytuacji, to są to poprostu dni wolne od pracy. Tak więc
> niewiercy nic do tych świąt, jeśli odziera.

jak to nie powinien- ma swietowac narodziny Boga w ktorego nie wierzy?
Programowo nie zrobic kolacji tylko ogladac telewizje (zycie Jezusa po raz 20
przeplatane kolendami?)
Akurat BN nadaje sie dla niewiercow. Chrzest bynajmniej

Swięta, Święta i po Świętach...

[adzia_a]

Kiedyś była fajna dyskusja na ten temat - w Salonie.
Pisałam tam to, co i teraz napiszę - dla niewierzących może to być święto.
Świeto narodzin człowieka, który zmienił świat, jak żaden inny (chociaż był
mniej popularny od Beatlesów ))))

Przyznasz Uma, że jak sama, nie bez racji piszesz - i wierzący i nie4wierzący
czerpią pełną garścią z chrześcijańskiego światopoglądu. Że nawet oświecony
humanizm z niego korzysta, chociaż sie zarzeka że nie Narodziny Jezusa
miały niezwykły wpływ na losy świata (pewnie, jak znam życie, ktoś tu zaraz
walnie coś o wojnach krzyżowych - tak jakby Jezus miał z tym coś wspólnego.

A w ogóle, jak tak sobie poczytałam ten wątek, to mam ochotę wziąć synka (gdyby
to był synek, bo nie wiem jak sie urodzi, do synagogi i zażądać rytualnego
obrzezania. A co, płacę, wymagam. A jak się rabin nie zgodzi, to zawsze mogę na
Internecie ponarzekać, że bezduszny i się czepia. Nieprawdaż?

[wieczna-gosia]

no dzieki adzia
Jak bedziesz zezac to wyslij zaproszenie wpadniemy )
No dokldnie o to chodzi )
jesli rodzice kosciona nie lubia (bez wnikania czy chrzczeni czy nie) to chyba
ksiadz ma prawo miec watpliwosci?
A szansa to moje drogie jest zawsze... ochrzcic sie nie trzeba do 3 roku
zycia.
Poza tym- jak katolicku ksiadz ma watpliwosci to adzia ma dobra rade moim
zdaniem- do zboru pojsc mozna, albo do synagogi ze o meczecie nie wspomne. W
koncu Bog podobno jest jeden ) i jesli komus nie pasuje ksiadz z damskimi
gaciami na sznurku i BMW w garazu- to moze z inna religia sprobowac.
A jak mu sie nie chce to niech cierpi

[odalie]

A ja się zastanawiałam nad zmianą kościoła .

A nie doszło do tego z powodów dwóch.

Pierwszy, to znaczenie, jakie przykładam do - że tak to ujmę - ciągłości wiary
(katolicyzmu rozumianego jako tradycja). Drugi, to przekora zwana też przez
niektórych złośliwością. Chodziło o zachowanie minimum integralności w mojej
bardzo wtedy trudnej sytuacji - a ściślej mówiąc, o postawienie się Piekielnemu
Teściowi, który robił dosłownie wszystko, aby jego syn nie połączył się z
katoliczką!!! która ośmieliła się poprosić o ślub w swoim kościele (mojemu
jakoś specjalnie to przeszkadzało, i tam ślubowanie przed Bogiem, i tu - ale
dla Piekielnego Teścia była to obraza i zniewaga, do tego stopnia, że
uniemożliwił nam załatwienie ślubu - a miał możliwości, bo mój facet musiał
jeszcze mieć zgodę rodziców na zawarcie związku, jako osoba młodsza niż
wymagane wtedy - obecnie już nie! - 21 lat). W tamtej sytuacji no po prostu nie
mogłam, nie mogłam ulegać we wszystkim (w bardzo wielu rzeczach musiałam) i
przejść na inną religię, właściwie głównie dlatego, że mam nietolerancyjnego i
despotycznego teścia.

Jak odpisywałam Sojance, nie chodzi o takie czy inne naciski, ale o sposób, w
jaki się owe przeprowadza. Przy pierwszym podejściu do kościelnego,
katolickiego ślubu tak się większość "urzędników Kościoła" popisała...! że
tylko wstyd mi było przed moim. Naprawdę było mi wstyd i czułam się zażenowana
(szczytem szczytów było zachowanie pani od antykoncepcji naturalnej, osobna
historia). Bo właściwie nie wiadomo, o co chodziło (czyli chyba )))) o
pieniądze, ale pewności nie mam) Natomiast podejście w drugiej parafi, gdzie
ostatecznie ten ślub braliśmy, było diametralnie odmienne - i tym razem mogłam
być dumna z mojego kościoła, a i facet docenił takie naprawdę duszpasterskie
podejście. Według mnie, łagodnością i rzeczowością zdziała się więcej, o wiele
więcej, niż chamstwem, szyderstwem i te de.

Aha, jak wyjaśniał mi mój facet - w kościele ewangelicko-augsburskim taki np.
sakrament komunii otrzyma każdy, kto o to poprosi, nawet jeśli ksiądz wie, że
to katolik czy muzełmanin albo ateista - nie księdzu o tym decydować. Dlatego
gdy mieszane pary biorą łączone dwa śluby, to w kościele ewangelickim komunię
otrzymają oboje, a w katolickim raczej tylko strona katolicka. Różnice pomiędzy
kościołem katolickim a ewangelickim (przy czym w tym drugim zakładanie gumek -
vide wątek na Salonie - nie jest grzechem) nie są jakieś oszałamiające - więc
naprawdę może warto przemyśleć ochrzczenie dziecka czy branie ślubu w tym
drugim? Przypomnijmy sobie XV-XVI wiek - mieliśmy bardzo dużo innowierców i
jakoś wszystkim żyło się w miarę dobrze.

[coppola1]

wiadomość z pierwszej ręki, czyli od duchownego - NIKT NIE MA PRAWA ODMÓWIĆ
DZIECKU CHRZTU - NAWET JEŚLI RODZICE NIE MAJĄ ŚLUBU!!!!!!!!!
Ja nie miałam problemu z chrztem mojej córeczki

[maga102]

Ja myślę, ze oni (księża) wiedzą, że nie mają prawa odmówić chrztu, dlatego nie
mówią od razu nie, tylko kręcą jak mogą.
Poza tym może mają prikaz, żeby dbać o "czystość rasy" swoich wiernych i
dlatego nie bardzo chcą mieć w swoim gronie małego sługi bożego, który ma
wątpiących rodziców, bo dorośnie i jeszcze będzie zadawał za dużo
pytań..............
Magda

[aha12]

Cześć. W dobrą strunę uderzyłaś. Ja osobiście wierzę w Boga ale nie wierzę w
kościół katolicki i strasznie wkurza mnie podejście księży do rodziców którzy
chcą ochrzcić swoje dzieci a nie mają ślubu "kościelnego". Chrzest naszych
dzieci jest zupełnie inną sprawą. Mój syn chce chodzić na religię -jest
ciekawy. Wychodziliśmy chrzest, chodzi na religię i do kościoła od przedszkola
i wiecie co nie dopuścili go do komunii !!!. Proboszcz nawet nie chciał z nim
rozmawiać, bo tak naprawdę to mają wszystko w tyłkach a sprawa religi rozbija
się raczej pieniędzmi, których powiedzałam że nie dam! W przyszłym roku
spróbujemy gdzie indziej ( bo do prawie oststniej chwili wszystko było w
porządku z punktu widzenia kościoła, więc zabrakło nam czasu,i no i moja
ciąża ). Tak na koniec dzieci zawsze powinny mieć wybór bez względu na
stosunek rodziców( oczywiście musimy dać im szansę ). Pozdrowienia.

[maga102]

Aha, jak to go nie dopuścili? Dlaczego go nie dopuścili? Myślałam, że
jak "wychodzę" chrzest, to nie będę miała żadnych więcej problemów.
Jak mogli w ogóle dziecko nie dopuścić do komuniii!!!
Magda

[ruda_kasia]

A bierzmowanie to już nie??? Szczerze powiedziawszy zaczyna być zabawnie. Może
jeszcze będzie trzeba "wychodzić" nie tylko komunię. A może nie
warto "wychadzać" chrztu, skoro to nie koniec i nie automat?
Co do uwag Sowy, że rozpętała się dyskusja nie na temat, to widzę że wypowiedź
na temat umknęła. Powtórzę więc: ja jako mama kociołapowa nie miałam problemu z
chrztem, ksiądz sam proponował. Mogę wskazać księdza, to był Kraków. Ale
wiedział, że nie pochodzimy lekceważąco do jego uwag i nie twierdzimy, że
jesteśmy w porządku z skoro nie jesteśmy - wg przykazań, mimo że się bardzo
kochamy i nie widzimy w tej miłości nic złego.
kasia

[maga102]

Kasiu, ale z tego co pamiętam to pisałaś, że najpierw wzieliście ślub, a potem
dopiero ochrzciliście dziecko. Więc kolejność wg. księdza była ok. Przystępując
do chrztu z dzieckiem mieliscie już ślub, więc wszystko w porządku. No chyba,
ze coś pomyliłam i nie zrozumiałam.
A tu chodzi o coś innego: o mamy, które nie mają ślubu, bądź mają ślub cywilny
i ich doświadczenia związane z chrztem.

Jesli zaś chodzi o mój stosunek do księdza, który dawał dziecku chrzest, to
mylisz się, wcale nie był lekceważący.
Na początku do wszystkiego podeszliśmy bardzo poważnie i szczerze. Chcieliśmy
być uczciwi w stosunku do księdza i powiedzieliśmy mu prawdę. I jak widac nie
opłaciło się. Lekceważąco zaczęłam do księdza podchodzić w momencie kiedy po
raz drugi wymigał się od spotkania.
Magda

[ruda_kasia]

Coś nie doczytałaś: jak przyszliśmy do księdza NIE mieliśmy ślubu, a dziecko
chciał nam ochrzcić że tak powiem na pniu, nawet na slub nie czekając, to my
się upraliśmy, żeby czekać. Zatem w istocie mieliśmy ślub chrzcząc Baśkę, ale
to była nasza decyzja, a nie wymóg księdza. On chciał to zrobić i tak (pisałam
już zresztą kiedyś, że być może słynie z takich posług, bo kiedyś zaczepili
mnie na ulicy ludzie, czy tu jest ten sam ksiądz co parę lat temu).
A poza tym co do lekceważenia: widocznie nie przekonaliście księdza
o "czystości" swoich intencji. Bo niby czemu unikać jedengo sakramentu a prosić
o inny??? Zresztą podejście wielu księży nie wynika z tego, że nie chcą
ochrzcić dziecka, ale skłonić rodziców do slubu. Zresztą osobiście nie wierzę,
by ktoś kto sam do kościoła nie chodzi mógł wychować dziecko zgodnie z jego
nauką. A napradę jak się ktoś chrzci z własnej woli jako dorosły to ma wszystko
w kupie i jeszcze gratis... Same koszyści.
kasia

[maga102]

To nie mi zależało, zeby przekonac księdza do siebie, tylko księdzu zależało,
żeby przekonac nas do swojej instytucji. I to chyba jemu się nie udało, a nie
nam. Jesli zas chodzi o unikanie sakramentów, to moje sakramenty i mojego
dziecka to są dwie rózne sprawy i wg. mnie nie nalezy tego mieszać.
Dopóki decydowali za mnie moi rodziece, uczestniczyłam we wszytskich
sakramentach i dopóki ja bede decydowac za swoje dziecko, bedę sie starała,
zeby równiez je nic nie omineło. Nawet jesli znów będe musiała to "wychodzić".
Później, mając odpowiednie podstawy samo dokona wyboru.

A odnośnie wychowania zgodnie z zasadami chrześcijańskimi to nie bardzo wiem co
to znaczy. Czy to znaczy chodzić do koścoiła co niedzielę? Czy może co dzień?
Czy przyjmowac komunię dwa razy w tygodniu, a spowiadać sie trzy razy w
miesiącu?
Wszystkie zasady chrześcijańskie są zawarte w Biblii. Nie jestem superznawcą
tej księgi,a czytałam ją pod kątem literatury. Ale, jak sie okazało pobiła na
głowę, wiekszość książek, które uznawałam za hity jesli chodzi o prawde zyciowe.
Nie interesują mnie zasady chrześcijańskie ustanowione przez kościół, one,
niestety kojarzą mi się tylko z obłudą i zakłamaniem, a takich zasad nie chcę
wpajac mojemu dziecku.
Magda

[majah76]

A może ja się przeniosę do Kościoła Ewangelickiego, Odalie ? Skoro tam są
bardziej przejrzyste normy i bardziej przyjazne czlowiekowi, uwspółcześnione
zasady? No żartuję, chyba nie mam potrzeby identyfikowania się z jakimkolwiek
kościołem, jako instytucją w ogole.

Nie jestem mamą "kociołapową" (choć bylam), więc o chrzcie wiele nie napiszę.
Ksiądz był bardzo oburzony, ogólnie nieprzyjemny, nie ukrywał niezadowolenia.
No cóż. Ksiądz też człowiek. Ola została ochrzczona, gdy miała już ponad 2
lata, wszystkim zajęła się moja mama, czyli babcia Oli (bo jej najbardziej na
tym zależało). Po prostu już się poddałam, kto zna presję rodziny, ten
zrozumie. Poza tym doszłam do podobnych wniosków, jak Magda (maga102). Że Ola
sama wybierze i będzie jej łatwiej wybierac, jeśli będzie miala podstawy
katolickie (zgodne z naszą kochaną tradycą). Święta BN obchodzimy, bo spedzamy
je rodzinnie (u mojej mamy) i nie widzę powodu by ich nie obchodzić. Dla
każdego moze to oznaczać coś innego.

Ja mam cały czas przed oczami obraz mojej mamy (tato nie chodził najczęsciej),
która chodziła/chodzi do kościoła w każdą niedzielę, a zaraz potem, po mszy w
domu,... no szkoda słów (zresztą inni, znajomi rodzicow także). Ale nic
przyjemnego (( Moze to po części się przyczynilo do mojego stosunku do
kościoła (skoro tacy ludzie tam należą, to ja nie chcę, to byly pierwsze moje
wątpliwości, potem pojawiły się inne, już bardziej dojrzałe).

Ale mam PYTANIE DO MAGDY:
Gdy wasze dziecko zacznie chodzić na religię, na pewno będzie chciało chodzić
do kościoła. Jeśli wy nie chodzicie, to jak to rozwiążecie?? Będziecie chodzić
z dzieckiem? Przecież samego małego chyba nie puścicie? Ja mam takie techniczne
wątpliowści. Sama nie chodzę do kościoła (tata Oli też nie, również jego
matka,a moja mama 200 km stąd). Ola już chce chodzić na kościola(mama zabrała
ją kiedyś).
No, myślę, że tu się jednak pojawią problemy. Jak to u was jest/będzie? Czy
powiedzieć kilkulatkowi prawdę, że mama wierzy w Boga (zresztą to też
skomplikowane) i stara sie dobrze postępować w życiu, ale do kościoła nie
chodzi, bo nie zgadza sie ze wszystkimi jego zasadami (kościół, jako
instytucja)???? Czy chodzić z dzieckiem (poświęcić się?) na msze itp???? I
traktować to "normalnie"? Jej, ja już się zastanawiam, i nie wiem jak
postąpić... Czasem żałuję, że ochrzcilam Olę i zastanawiam się, czy nie
zrezygnować jednak z "ureligijniania" dziecka.

Majka

[maga102]

Witaj Maju!
Już odpowiadam na Twoje pytanie. Filipek ma w tej chwili prawie dwa latka i juz
chodzi czasami do kościoła(choc nie za często, bo się nudzi). Zwykle z
babciami. Od poczatku swojego zycia uczestniczył w swięceniu jaj na Wielkanoc i
ogladaniu szopki na Boże Narodzenie. To my zabieraliśmy dziecko wtedy do
kościoła, poniewaz uważamy to za część tradycji związanej ze świętami.
A w kwestii coniedzielnego chodzenia do kościoła to szczerze mówiąc liczę na
babcie. Ale jesli będzie trzeba poswięcimy się dla dziecka i tez z meżem
będziemy chodzić z nim do kościoła. Gorzej jak będzie miał z pięć latek i spyta
dlaczego nie przyjmujemy komunii jak inni.........Ale dopiero wtedy będziemy
się zastanawiać co mu odpowiedzieć. Myślę, ze nie ma co się martwić na zapas.
Gorzej, jak nie będę chcieli go dopuścic do Komunii, o czym pisała juz
wcześniej jedna z dziewczyn. Znowu trzeba będzie chodzic do księży się prosić.
Ale coż, życie rzuca nam pod nogi kłody i trzeba sobie z tym jakoś radzić. Choc
czasami mnie osobiscie brak juz sił, tym bardziej, że przeszkody są w
miejscach, gdzie powinno być pełne zrozumienie i pomoc.
Pozdrawiam i życzę dużo optymizmu (sobie też)
Magda
P.S. Jesli masz ochotę popisać to zapraszam - [e-mail]

[grrrrw]

KPK Kan 868 -par.1 Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
- aby zgodzili się rodzice lub przynajmniej jedno z nich lub ci, którzy prawnie
ich zastepują- aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane
po katolicku, jesli jej zupełnie nie ma, chrzest należy odłozyć, powiadamiajżc
rodziców o przyczynie.
Wynika z tego, że kazdy przypadek wymaga indywidualnego roztrzygnięcia, o tym
czy jest nadzieja na katolickie wychowanie decyduje ksiądz na własne wyczucie.
Obysmy sami w rozmwoie nie dawali mu powodów do zwatpienia. Zapewne jest
inaczej na zachodzie, po prostu inne warunki zycia - inaczej jest rozumiane
pojęcie "katolickiego wychowania" w dużym miescie i naczej w małej wiosce,
gdzie norma jest udział calej wsi w procesji w okta itp.itd. Z tego co wiem,
jesli rodzice mogą wziąć slub, nie ma przeszkód, obowiązkowa sie poucza i
chrzest odkłada do przemyslenia . Nie ma co się awanturować, po prostu takie
jest przyjete w Polsce postepowania.
No chyba że w niebezpieczeństwie smierci, czego nie życzę.

Co innego chrzestny i chrzestna a co innego świadek chrztu.Nie mylić.
Można ochrzcic dziecko poza własną parafią, nawet nie potrzebna jest zgoda
proboszcza, ale nie radzę zaczynać wojny.
Proboszcz może nie zezwolić na Komunie dziecka, które jego zdaniem nie jest
wystarczająco przygotowane lub nie osiągneło wystarczającego używania rozumu.
Wymagania co do dyspozycji sa minimalne, nawet dzieci opóxnione w rozwoju
umysłowym sa dopuszczane.
W opisywanym przypadku zapewne dziecko nie chodziło na nauki, próby czy nie
przyszło do spowiedzi, coś musiało być, skoro tak się stało.

Co do narzeczonego, który otrzymał komunię : szafarz sakramentu eucharystii nie
może odmówić jej nikomu, chyba że wie że osoba ta prosi o nią niegodnie
(kawał, pijana osoba, bardzo malutkie dziecko...). Nie może rozdając komunię
pytać " a czy ty kochaneczku u spowiedzi byłeś?" Skoro ktos klęka przy
balaskach, czy podchodzi , to komunię otrzyma.

[kasiulka1313]

Mogę sie na ten temat wypowiedzieć, bo chrzciny mojego Filipa były
06.07.2003r. Otóż nie mamy ślubu kościelnego, bo nie możemy (ja jestem panną,
ale mój Wojtek rozwodnikiem) a cywilny planujemy w grudniu tego roku. Filip 15
skończy osiem miesięcy. Nie ochrzciliśmy go wcześniej ze względu na pracę jego
taty (marynarz), a ja nie chciałam robić tego sama. Szczerze mówiąc
planowaliśmy to zrobić w listopadzie, wtedy miał wrócić Wojtek, ale
niespodziewanie wrócił 3 tygodnie temu i zaczęliśmy się zastanawiać czy aby
nie urządzić tej imprezki teraz - latem. Szczerze powiem bałam się okropnie
rozmowy z księdzem (słynie z tego iż wrzeszczy na ludzi bez opamiętania etc.
etc.) Zależało mi na tym, aby chrzest odbył się do 06.07 bo Wojtek miała znowu
wyjeżdżać. Pierwszy raz poszłam sama, kancelaria była zamknięta, ale wikary
udzielił mi informacji i powiedział, że bez problemu dziecko zostanie
ochrzczone w następną niedzielę na mszy o godz. 13 (a było to 26.06) tylko
żeby przyjść i wszystko załatwic z proboszczem w czasie jego urzędowania w
kancelarii. Poszłam więc w sobotę (28.06) do kancelarii proboszcz bardzo miło
mnie powitał, zapisał w księdze datę chrztu, spisał dane dziecka z aktu
urodzenia i wtedy poprosił o dane rodziców i akt ślubu. Gdy powiedziałam, ze
nie mam od razu zmienił to głosu i sposób rozmowy. Zapytał dlaczego tak jest i
dlaczego nie mamy chociaż cywilnego. Sucho stwierdził, że w takim przypadku
chociaż chrzestni mają być "normalni", dzień przed mamy przyjść na mszę na 18
na naukę, chrzestni do spowiedzi i że to już wszystko. Gdy zapytałam o
pieniądze powiedział, ze nie trzeba i w ogóle to nie teraz więc wyszłam.
Nastroju przyznam nie miałam najlepszego po tej rozmowie...
Tydzień potem w sobotę jak poszłam rano do ksiedza uzupełnic dane chrzestnych
(również sama) byłam bardzo zaskoczona ksiądz bardzo uprzejmy stwierdził, że
ubolewa nad tym że nie mamy ślubu no ale cóż dziecko trzeba przecież normalnie
wychować. z tej radości i ulgi (bo bałam się, że znowu mnie zdołuje) dałam mu
50zł mimo, że stwierdził, ze to nie jest konieczne. Potem wspomniana msza i
nauka; ksiądz bardzo miły nawet żartował sobie. A sam chrzest rewelacja - msza
za naszego maluszka i za nas ksiądz pieknie ją odprawił (aż znajomi zapytali
czy dużo mu dalismy, że tak pięknie gadał) Ogólnie atmosfera super i maluszek
spisał sie na medal. Zdjęcia będzie można zobaczyć za jakieś dwa dni na
zobaczcie w wątku listopad 2002.
Więc dziewczyny głowa do góry ksiądz nie ma prawa odmówić dzicku sakramentu
ono jest niewinne i nie może cierpieć za wasze "grzechy"

Kasia