Czeszki jednak zamieniły się dziećmi...

[owianka]

tinyurl.com/2m4a4b
Tylko nie rozumiem, czemu podają to jako radosną informację...

[nasyceni]

ja tez nie wiem z czego tu sie cieszyc,to tak jakbym miala teraz
swojego malucha zamienic na inne bilogicznie moje ale przeciez
pokochalam to zamienione,nie wiem co bym zroila...

[hellious]

Dla dzici to nic wesolego...

[lola211]

Napisali przeciez, ze tragedia, ze odcisnie pietno- to chyba jednak
nie w ramach radosnego newsa?
Mnie uderzylo co innego- podsmiechujki kolesi i desperacja ojca na
TAKIEJ PODSTAWIE.Bo dziecko niepodobne.Moja kolezanka ma corke
niebieskooka blondynke, ona i maz z gatunku ciemnych.Ten dopiero sie
naslucha takich tekstow..

[zonka77]

kurcze nie oddałabym córki Nawet jak miała kilka miesięcy jakbym się dowiedziała
że nie jest moja - za nic na świecie bym się nie "wymieniła" Jednocześnie pewnie
kochałabym i tęskniła za moim dzieckiem
To straszna sytuacja! Brrrr.

[wieczna-gosia]

o dzieki lola ze mnie uprzedzilas...

malzenstwo faceta zawislo na wlosku bo koledzy sie smiali ze dziecko
niepodobne???? Badania z tego tytułu zrobil???? No wziac i w tylek kopnac
naprawde.....

[gagunia]

a ja nie wiem jak mozna swojego dziecka nie poznac jesli sie je wczesniej
widzialo. Dziwna sprawa. No, chyba, ze cesarka, znieczulenie ogolne, matka nie
widziala dziecka, wciskaja jakis kit o wadze. Ale jesli sie juz dziecko widzialo
po porodzie....

[ciociacesia]

> a ja nie wiem jak mozna swojego dziecka nie poznac

przeciez one wszystkie wyglądaja prawie tak samo. a juz swiezutkie to sa w
dodatku jakąś mazią umazane, czerwone i w ogole do niczego nie podobne

[lady_sphinx]

No nie wiem, moje dziecko to od razu na końcu sali widziałam wśród innych dzieci w pokoju połoznych, a cc miałam i mała widziałam tylko przez 30 sekund taka własnie okrwawiona jak ją z brzucha wyjęli.

Jestem zdania, że w takiej sytuacji jako matka, chciałabym swoje dziecko biologiczne, ale to które wychowywałam też nie chciałabym oddać.

[hanna26]

Nie, ja kompletnie nie rozumiem, jak można nie poznać własnego dziecka. Jeżeli już raz się je widziało po urodzeniu, to jest to wprost nie od uwierzenia.

[deela]

hanna mozna
ja swoje przez pierwsze 30 h od porodu widzialam trzy razy po 2 min,
nie poznalabym jakby mi w koncu wydano inny
musialby sie drastycznie roznic
a ja sie zastanawiam JAK do tej zamiany doszlo?
przeciez w szpitalu na moich oczach mojego Julka zaobraczkowano, a tego sie nie
da zdjac wiec JAK to sie stalo
u nich inna procedura jest?

[fergie1975]

u mnie to te paski pospadały z reki i z nogi synka nim wyszłam z nim
do domu.
Raczej chyba bym go poznała, ale nie wiem na 100%, nie opuszczaliśmy
sie ani na moment od porodu.
W związku z tym, ze wiedzialam ze takie podmiany sie zdarzaja zbyt
często podczas porodu rodzinnego jednym z głównym zadan mojego meża
było NIE spuszczanie dziecka z oczu nawet na sekundę (wiem, wiem...).

poza tym w wielu szpitalach funkcjonują oddzielne oddziały
noworodkowe i najczęściej te podmiany tam następują...
Zazwyczaj wina personelu, chociaz zadarza sie tez ze matka odrzuca
chore dziecko i kradnie sobie zdrowe...

jak któregoś dnia pielegniarka zabrała synka na jakies badanie, to
ja podążyłam za nią i czekałam pod drzwiami..., chociaz teoretycznie
mogłam odpocząć...

[raxa.avra]

Pomijam kwestię rozpoznawania własnego dziecka. Przymierzając tą historię do
"siebie" i mojej rodziny myślałam jak bym się zachowała.
[Różne myśli przychodziły mi do głowy, tym bardziej, że gdy leżałam z córką w
szpitalu jakaś kobieta zostawiła swoją córeczkę. Teoretycznie (na szczęście
tylko teoretycznie) taka tragedia mogła mieć miejsce w naszej sytuacji.]
Patrzę na naszą małą i - nigdy, przenigdy, nikomu jej nie oddamy.Nie ma takiej
opcji, nie ma takiej ceny, ani takiego dziecka które byłoby warte dla nas więcej
niż ta mała dziewczynka siedząca teraz obok .. I nie jest dla mnie, ani dla
mojego męża ważne kto ją urodził, ani kto ją spłodził. To jest NASZE dziecko.
Rozmawialiśmy o tym, i gdyby coś takiego nas spotkało jeszcze tego samego dnia
spakowalibyśmy manatki i wyjechali tak daleko jak to możliwe, bo może ktoś by
zechciał nam ją odebrać.. I owszem - bo pewnie ktoś spyta - nie obchodzi mnie to
drugie dziecko, miałabym tylko nadzieję, że życie będzie dla niego łaskawe. Moje
dziecko jest ze mną w domu. Kocham ją tak mocno, że to teoretyczne biologiczne
dziecko, byłoby dla mnie tylko abstrakcją. "Jeśli wiesz co chcę powiedzieć.."

[owianka]

Raxa.avra - odczuwam dokładnie to, co Ty, i dokładnie to, co Ty bym zrobiła w
takiej sytuacji. Uciekłabym na koniec świata, a dzieci bym nie oddała... Swoją
drogą, nie wiem, czy mogą kogokolwiek do tego zmusić sądownie, czy trzeba się
dogadać? Był kiedyś film prod. USA oparty na faktach - rodziny zamieszkały po
prostu w blizniaku tuż obok siebie.

Nie mogę pojąć - jakim olewusem trzeba być, żeby nie dopilnować tych bransoletek
- chyba mają je w Czechach? I w Niemczech ostatnio zdarzył się taki przypadek:
www.foxnews.com/wires/2007Dec07/0,4670,GermanyBabies,00.html

[lola211]

A skad- roznia sie, czasem znacznie.

[sylwiawkk]

a ja znam inną podobną historię co sie wydażyła w Polsce
też przy porodzie zamieniono dziewczynki i wyszło to na jaw tylko
dlatego że jedna z dziewczynek zachorowała i potrzeba było krwi wiec
jak wiadomo od razu rodzice podali swoją i okazało sie że to nie ich
dziecko
wiec doszukiwali i znaleźli swoją córeczke
ambarams jest taki że oni byli zamożni a jej córeczka wylądowała w
melinie gdzie było już kilkoro dzieci i nic do jedzenia
wiec kobieta nie wiele myśląc podała sume za swoje dziecko
zaznaczając że jej nie odda tamtej
i kobita sie zgodziła ale nawet nie dla kasy tylko pomyślała patrzą
na tą zamożną kobiete że chociaż niech jednemu dziecku bedzie lżej
na świecie
ja osobiscie też nie wiem co bym zrobiła
dodam że tamte dziewczynki też miały gdzieś około 9 miesiecy

[yoggi87]

Nie bede odpowiadac na ten posta, bo Ty napisalas wszystko co ja
chcialam na ten temat powiedziec gdybym sie dowiedziala, ze moja
corka to "nie moja corka" to napewno nie pobieglabym do szpitala
tego wyjasniac... Zylabym do konca zycia w strachu ze "tamci"
mogliby mi ja odebrac. Niedlugo bedziemy swietowac roczek naszej
Martynki... Kocham ja jak... nie mam slow na to co czuje.

Co do rozpoznania dziecka. urodzilam malenka, przytulilam, byla
biala od mazi, czerwona od krwi... Jedyne co ja wyroznialo to geste,
czarne wloski. Ja lezalam na porodowce a mala pielegniarka zabrala i
zobaczylam ja pozniej na sali owinieta w rozek z czysciutka,
rozowiutka buzka, nie zorientowalabym sie wtedy, gdyby zostala
zamieniona. Po wspolnych 3-4 godzinach juz tak, ale zabranej tak z
porodowki nie! szczescie, ze tylko ja rodzilam tej nocy... Maz na
porod nie zdazyl, wiec nie bylo nikogo, kto by malej nie spuszczal z
oka, gdy ja lezalam te 20-30 minut na porodowce.

[yoggi87]

... jakie te dziewczynki podobne do swoich biologicznych matek!!!

[zuzanka79]

rzeczywiście podobne, ale pomimo wszystko ja myślałam, że takie
rzeczy jak już mają miejsce to tylko w filmach