dziecko

[selavi2]

Po co rodzic takie dzieci?
Po to:
psychologia-perswazji.pl/art-motywacja.php
By bycie czlowiekiem zyskalo inny wymiar.
Nie moglam sie powstrzymac.
Przeciez jego matka mogla sie go pozbyc w majestacie prawa, tak?

[guderianka]

Taaak
A jaki wymiar napisz proszę ?
W III Rzeszy stworzono legalny program ekterminacji
niepełnosprawnych i upośledzonych umysłowo. Naukowcy dawali serie
wykładów uzasadniających takie rozwiązanie. Ty również uważasz,że
być człowiekiem oznacza mieć ręce,nogi,wzrok,słuch itepe?

[kotbehemot6]

Guderianko, ja inaczej zrozumiała wypowedz zakłądającej watek...własnie
przedstawia dowód,ze człowieczeństwo ma inny wymiar niż tylko dwie sparwne ręce
.....

[bea.bea]

pewnie dziewczyny znaja nazwisko, bo mnie wyleciało zupełnie z głowy, tego
znanego fizyka, który dostał nagrode nobla,
jezdzi na wózku , jest strasznie pokrecony fizycznie...

gdyby jego mamusia usuneła, to na pare odkryc w dziedzinie fizyki i astronomi
chyba musielibysmy jeszcze pczekac...na jakiegos "normalnego"/ naukowca

[kotbehemot6]

To jest Stephen Howking...polecam jego "Krótka historie czasu", frapujaca
lektura , nawet dla kogoś kto ma blade pojęcie i naukach ścisłych)))

[abocijawiem]

Kobiety! Ale dlaczego ten temat jest prowadzony w takim tonie? Jak
mozna oceniac wytrzymalosc psychiczna innego czlowieka? Nie kazdy
jest gotowy do macierzynstwa w 100%. Sa rzeczy ktore nas
przerastaja, moze byc to choroba dziecka. Sa matki ktore po porodzie
zdrowego dziecka maja depresje, to co mowic o takich przypadkach.
Nie nam oceniac czy ktos poradzi sobie z takim ciezarem
emocjonalnym. Pytanie Sylwi bylo bez sensu, zadna z nas nie moze
powiedziec w 100% co by zrobila bo kazdy przypadek jest inny. A ze
sa ludzie ktorzy pomimo kalectwa wiele osiagaja? W zamian chyba
kazda z nas moze podac kilka przykladow odwrotnych, nieradzenia
sobie z wlasna choroba. Przeraza mnie gdybanie na taki temat bo
wiele matek to przezylo i chyba nie mamy prawa oceniac czy osadzac
jakiejkolwiek postawy.

[bea.bea]

ale nikt tu nikogo nie osadza ani nie ocenia...rozmawiamy o rozmiarze
człowieczeństwa, o tym ,ze dla jednych wartośc ma zycie 100% sprawnego fizycznie
człowieka, a dla innego wartośc ma kazde zycie....

ze ludzie z pozoru niepełnosprawni, sa o wiele bardziej sprawni niz inni...ci
zdrowi...tyle

to ja tez linka wrzuce

[ciociacesia]

miasta.gazeta.pl/krakow/1,35817,2594330.html

[kotbehemot6]

Nie mamy prawa osadzac, tak samo jak nie may prawa uznawać, że człowiek w łonie
matki ,bez rąk czy nóg bedzie nieszcęsliwy i skazany na niebyt społeczny....
swoją droga znam , osoby mające w moim przekonaniu komfortowy żywot a i tak
taplaja sie w depresjach i innyc schizach...kwestia charakteru.

[bea.bea]

tak ja rozumiem ten watek....

i przekonuje mnie opinia, ze nawet najbardziej bezsensowne istnienie, moze
przyczynic sie do poprawienia jakosci zycia innych...

[guderianka]

Stoi ta książeczka u nas na półce. Dla mnie nie do przebrnięcia. Za
wyjątkiem końcówki

[elza78]

bea hawking zachorowal juz jako dorosly czlowiek z tego co mi wiadomo, ale to
doskonaly przyklad kogos kto wbrew wszystkiemu jest na prawde wielki

[bea.bea]

tego nie wiem, ale mozemy podciagnac go pod hasło..

widze i oceniam... ( szkiełko i oko )

pokręcony = nienormalny

a chyba jednak w tym wszystkim chodzi o to by zobaczyc człowieka.....

pokrecony, to tez czlowiek....moze nawet madrzejszy ode mnie, amoze bardziej
wartosciowy....

bo czy 100 % sprawny fiycznie i umysłowo , to zawsze człowiek...?...
czytajac to forum niejednokrotnie przekonujemy sie , ze cos daleko ludziom do
ludzi...

[elza78]

wiesz co ja mysle na ten temat, ze jedni nie dostali sprawnosci fizycznej to
dostali cos w zamian....
rownowaga musi byc zachowana, nie wiadomo czy hawking by wymyslil to co wymyslil
gdyby byl w pelni sprawny fizycznie...
moze mialby wtedy inne rzeczy na glowie...

[bea.bea]

)

pewnie masz racje..
w zyciu nic nie dzieje sie bez przyczyny...

"poczatek moze byc wielki, albo mały, bardzo mały,
ale czasem od czegos małego moga sie zacząć wielkie zmiany.."

[kali_pso]

gdyby jego mamusia usuneła, to na pare odkryc w dziedzinie fizyki i
astronomi
chyba musielibysmy jeszcze pczekac...na jakiegos "normalnego



Jak ja kocham ten argumentp
Szkoda tylko, że jest to jak 50/50, czyli były równiez realne szanse
na to, ze pan okaże sie seryjnym morderca i gwałcicielem małych
dziewczynek, kolejnym Hitlerem czy Mao..albo chociaż takim drugim
Jackiem Kurskim.

[sir.vimes]

Jacek Kurski jest przynajmniej w swoim cyniźmie piekielnie inteligentny. Chociaż
zgrywa głupa.

Czasem zastanawiam się czy nie siadują z bratem wieczorem przy piwku i nie
naśmiewają sie z tego wszystkiego...

[kali_pso]

Też się kiedyś zastanawiałam, jak wyglądają ich rodzinne
spotkania....P

[sir.vimes]

no właśnie.

założę się , że dobrze się bawią.

[elza78]

ja juz kilka razy wklejalam w podobnych dyskusjach filmy z walk w
miedzynarodowych zawodach osob ktore urodzily sie bez konczyn...
w finalach ADCC Radek Turek jeden z czolowych polskich zawodnikow bjj zmierzyl
sie wlasnie z gosciem bez nog, wygral ale walka byla wyrownana...
submission wrestling to taka dyscyplina gdzie kazda drabinke sobie trzeba
wywalczyc wiec dojscie do finalu to dla tego kolesia wygranie wielu szczebli
eliminacji...
dlatego to nie matki prawo podejmowac decyzje o zyciu lub smierci takiej osoby...
z reszta zdrowe dziecko moze stracic konczyny na skutek wypadku i co wtedy -
odstrzal?

[sanciasancia]

www.polityka.pl/archive/do/registry/secure/showArticle?id=3358362
W domach dziecka jest dużo upośledzonych dzieci do wzięcia, a ich powolne
umieranie jest w pewien sposób rownoważne przedlużonej aborcji (w sensie
odcięcia od spoleczeństwa, izolacji problemu), i to może by przeciwdziałać
aborcji (w tym wypadku społecznej), zaadoptujecie takie dziecko i zajmiecie się
rehabilitacją?

[denea]

Piorunujące.
Moja koleżanka ma 34-letnią siostrę z ciężkim porażeniem mózgowym i
twierdzi, że gdyby wiedziała, że jej dziecko urodziłoby się chore,
skorzystałby z prawa do aborcji bez wahania.
A ja nie mam zamiaru od nikogo wymagać heroizmu.

[ma_dre]

we Francji odkryto w tamtym roku czlowieka "bez mozgu", pewnie i wy o nim
slyszalyscie... a przeciez tak wlasciwie to powinno sie go bylo wyskrobac, po
mial beznadziejne wodoglowie! Dzis ma rodzine, pracuje...

[elza78]

a to to akurat jedna z bardziej znanych urban legend...

[denea]

A o co chodzi ?

[mama_kotula]

elza78 napisała:

> a to to akurat jedna z bardziej znanych urban legend...

Być może z tym panem jest to urban legend.


Natomiast opowiem historię o, nazwijmy go, Krzysiu. Krzyś urodził się 4 lata temu, zdiagnozowano wodogłowie, wielkogłowie i bezmózgowie (fragment rdzenia przedłużonego i jakieś promilowe ułamki kory mózgowej, resztę czaszki wypełniał płyn i tkanka glejowa). Nie dawano Krzysiowi wielkich szans, stwierdzono, że z niemalże 100% prawdopodobieństwem będzie tzw. warzywkiem i właściwie wszystko na to wskazywało.

Gdy kilka tygodni temu moja mama miała dyżur na izbie przyjęć, wjeżdża wózek z chłopcem z bardzo dużą głową.
Chłopiec patrzy na moją mamę i mówi:
- Cześć, nazywam się Krzyś, a ty?

Moja mama nieomal spadła z krzesła )

Co do tego wątku i poprzedniego - uważam, że okrutne jest potępianie matek, które nie czują się na tyle silne psychicznie, aby unieść ciężar opieki nad bardzo uszkodzonym dzieckiem. Oczywiście, pięknie i medialnie byłoby, gdyby poświęciły się, natomiast uważam, że żądanie od nich bohaterstwa i zjadliwa krytyka jest - eufemistycznie rzecz ujmując - nie na miejscu.

Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono.

Osobiście, na tę chwilę - nie wiem, czy dałabym radę. Po prostu nie wiem.

[kropkacom]

Moje dziecko przyjęłabym jakiekolwiek by nie było. Wiem to.

Mam tak jednak ze jak widzę obcego chorego malucha to otwierają mi się nie
wiadomo skąd takie pokłady współczucia że włącza się instynkt macierzyński.
Jakbym zareagowała na mocno zniekształcone przez choroby dziecko? Mam nadzieje
że inaczej niż Twoja mama Kotula (chociaż absolutnie jej nie oceniam).

[bsl]

kropka a co złego w reakcji mamy było ?

[kropkacom]

Nic. Napisałam że nie oceniam. Nie napisałam że zareagowałabym lepiej. Napisałam
inaczej. Bo chyba można inaczej?

[mama_kotula]

kropkacom napisała:

> Nic. Napisałam że nie oceniam. Nie napisałam że zareagowałabym lepiej.
Napisałam inaczej. Bo chyba można inaczej?

Napisałaś "MAM NADZIEJĘ, że inaczej" - sugerując, że reakcja była nie po linii

[mama_kotula]

kropkacom napisała:
> Jakbym zareagowała na mocno zniekształcone przez choroby dziecko? Mam nadzieje
że inaczej niż Twoja mama Kotula (chociaż absolutnie jej nie oceniam).

Kropka, nie zrozumiałaś mnie.
Temu dziecku nie dawano żadnych szans. Rodzice chcieli je oddać do
"siostrzyczek" (nie powiem, co się tam wyprawia, bo mi się nóż w kieszeni
otwiera). Nie oddali, m.in. po rozmowach - 4 lata temu - z moją mamą - nie
podpisali drugiej deklaracji zrzeczenia się praw.

Moja mama spadła z krzesła z zaskoczenia przemieszanego ze wzruszeniem. I z
niepomiernej fascynacji, jakim zadziwiającym tworem jest ludzki mózg i jakie ma
możliwości specjalizacji.

Ale ty, Kropeczko, we wszystkim lubisz mi szpileczkę wbić )
O taką malutką chociażby

[kropkacom]

Pewnie bym się poryczała. Czy to lepsza reakcja?

[kropkacom]

> Ale ty, Kropeczko, we wszystkim lubisz mi szpileczkę wbić )
> O taką malutką chociażby

Ja Ciebie też kocham

[mama_kotula]

kropkacom napisała:

> > Ale ty, Kropeczko, we wszystkim lubisz mi szpileczkę wbić )
> > O taką malutką chociażby
>
> Ja Ciebie też kocham

Ale ja masochistka jestem, i szpileczki lubię. I igiełki tyż P
<cmok>

[kropkacom]

> Ale ja masochistka jestem, i szpileczki lubię. I igiełki tyż P
> <cmok>

Postaram się pamiętać następnym razem i rzucić całą garścią

[kropkacom]

Ale przyznam Ci rację. Inaczej zrozumiałam Twoją pierwsza wypowiedz.

[anetuchap]

Nie wiem czy dobrze odczytałam post autorki,ale wydaje mi się,że potępia
matki,które decydują się na aborcję,bo ich dziecko jest
nieuleczalnie chore,nie ma kończyn,mózgu itd. Autorka pokazuje
człowieka niepełnosprawnego,któremu się powiodło i jest szczęśliwy,
aby poprzeć swoje zdanie.
Ciekawa jestem,czy autorka ma chore dziecko? Na chorobę przewlekłą,
nieuleczalną,genetyczną,taką od urodzenia,bo tak łatwo krytykuje
kobiety,które nie zdecydowały się,aby urodzić tak chore dziecko.

Moja starsza córcia ma porażenie mózgowe,gdyż jest wcześniakiem
i niedotlenienie podczas porodu zrobiło swoje. I tak miała wielkie
szczęście,że przeżyła,że widzi,słyszy itd.
Na szczęście Lenka ma lekką formę porażenia - jest całkowicie sprawna
intelektualnie (a nawet wyjątkowo inteligentna) i to jest najważniejsze. U niej
porażenie objawia się wzmożonym napięciem
w nóżkach i to znacznie utrudnia jej chodzenie. Chodzi,ale inaczej,
niepewnie,na palcach,ciągnie prawą nóżkę. Od razu widać,że jest chora. Nie może
długo chodzić,bo bolą ją nogi,ma problemy z równowagą
więc najlepiej,gdy trzyma się ją za rękę. Aby zrobić pewne rzeczy
potrzebujemy więcej czasu,wysiłku czy pomocy.
Lena jest bardzo szczęśliwym dzieckiem,jest wspaniałą dziewczynką.
Na razie dzieci się z niej nie śmieją,ewentualnie zadaja pytania,
na które Lena prosto,bez skrępowania odpowiada,że ma chore nóżki
i dlatego tak chodzi.
Kocham ją nad życie i dałabym sobie rękę uciąć,aby była zdrowa.
Moim największym marzeniem jest to,żeby normalnie chodziła,biegała,
tańczyła. Choć jej niepełnosprawność jest niewielka,to i tak
jest mi bardzo ciężko. Głównie dlatego,że wiem,że moje dziecko
będzie cierpieć przez swoją ułomność - to jest wręcz nie do zniesienia.
A morał jest taki,że będąc w drugiej ciąży byłam wręcz na 100% pewna,
że gdyby dziecko okazało się bardzo chore,nieuleczalnie - usunęłabym
ciążę. A teraz możecie po mnie pojeździć.

[gaja78]

Ja bym nie urodziła. W majestacie prawa.

Decydując się na macierzyństwo zdecydowałam się na dziecko zdrowe. Modląc się w duchu do wszelkich sił matki natury, żeby mi żadnego numeru nie wykręciła. Gdyby w badaniach prenatalnych wyszły wady rozwojowe, w ogóle bym się nie wahała.

Nie urodziłabym naukowca - trudno. Los świata jakoś mniej mnie interesuje od własnego życia. Nie mam ambicji odbywania drogi krzyżowej za życia patrząc na cierpienie dziecka, małżonka i swoje.

Mając do wyboru własne zwyczajne szczęśliwe życie i niezwyczajne cierpienie w imię wyższych wartości wybieram to pierwsze.

Jako zwoleniczka aborcji na życzenie

[sir.vimes]

nie widzę nic dziwnego w tym, że ktoś decyduje się urodzić niepełnosprawne dziecko.

Decyzja jak każda inna - zalezy od punktu widzenia zainteresowanej. i żadne
dodatkowe motywacje nie są moim zdaniem potrzebne.

Wszystkie rodzimy dzieci ze śwadomością, że mogą umrzeć (i zrobią to kiedyś na
100%), zachorować lub np. oszaleć.

Nie rozumiem przeciwstawiania takich sytuacji ruchowi prochoice. Prochoice to
nie eugenika tylko przypominanie, że ciężarna jest człowike i może decydować o
swojej ciąży. Jak zadecyduje - zależy od niej.