Dodaj do ulubionych

co z rodzicami skatowanego oskarka?

26.05.08, 08:34
Może ktoś z Was pamięta tą tragedię?

podaję link:
www.dziennik.pl/wydarzenia/article15742/Skatowany_Oskarek_plakal_i_plul_krwia.html

czy ktoś z was wie co się z nimi stało? czy zapadł wyrok w tej
sprawie? jaką karę otrzymali?

Przypomniała mi się ta tragedia w związku z ostatnimi wydarzeniami.

mam nadzieję, że zwyrodnialcy odsiadują już wyroki..
Obserwuj wątek
    • anetina Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 26.05.08, 08:39
      tak, odsiadują wyrok
      • dendruszek Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 26.05.08, 09:30
        a wiesz może jaką karę dostali (ile lat)?
        • anetina Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 26.05.08, 09:44
          25 lat więzienia dla matki i konkubenta
          Sąd wydał wyrok: po 25 lat dla Artura N. i Joanny M. za zabójstwo i za pomoc w
          nim oraz "zaniechanie działań mogących uratować dziecko".
          Za zabójstwo ze szczególnym okrucieństwemi i za podżeganie do zabójstwa oraz
          wielomiesięczne znęcanie się nad czterolatkiem prokurator wnioskował o dożywocie
          dla matki Oskarka i jej konkubenta. Sąd zmienił kwalifikację niektórych zarzutów
          i zmniejszył karę. Uznał jednak równorzędną winę matki.

          Zdaniem sądu Joanna M. mogła zapobiec tragedii, ale nic nie zrobila w tym
          kierunku. Dodatkowo nie ma w tej sprawie podstaw do różnicowania kary. - "Choć
          to oskarżony częściej bił to dziecko i to on zadał ciosy, które spowodowały
          zgon, ale to wcale nie znaczy, że jest bardziej winny od oskarżonej. - czytamy w
          uzasadnieniu wyroku. Wyrok potwierdził rownież zarzut, że oboje przez wiele
          miesięcy znęcali się nad dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem - Oskar był
          głodzony, bity i kopany - uzasadaniał Sędzia Jacek Gasiński.
          Na ogloszenie wyroku przyjechalo kilkanaście osób z calej Polski poruszonych
          śmiercią Oskara. Między innymi matki ze stowaszyszenia PATKUB, które walczyły z
          przemocą wobec dzieci. Kobiety mówlily, że jedyną słuszną karą byloby dożywocie.
          Przed tygodniem (21 grudnia) przed Sądem Okręgowym odbyła się ostatnia rozprawa.
          Prokurator Beata Wojciechaowska żądała kary dożywocia dla obojga oskarżonych,
          których oceniła jako winnych śmierci dziecka. Obrońca Artura N prosił o
          obiektywne spojrzenie sądu na sprawę, wzięcie pod uwagę przyznanie się
          oskarżonego do bicia dziecka, ale kategoroczne zaprzeczenie, jakoby chciał on
          śmierci czterolatka. Mecenas Marek Kałuża podkreślał także współpracę
          oskarżonego z wymiarem sprawiedliwości i jego skruchę oraz to, że właśnie Artur
          N. wezwał pogotowie, chcąc w ostatnim momencie jeszcze ratować chłopca. Obrońca
          pytał też, kto jest bardziej winien - ojczym, który być może nie potrafił tak
          pokochać dziecka, jak prawdziwy ojciec, czy matka, która zezwalała, a wręcz
          podżegała do zabójstwa własnego dziecka. Jednocześnie obrońca zwrócił się do
          sądu o nie kierowanie się emocjami i naciskiem społecznym w tej sprawie.
          Natomiast obrońca Joanny M, matki zamordowanego Oskarka, prosił o uniewiennienie
          jej od zarzutu podżegania do zabójstwa, bowiem według obrony winą Joanny M. była
          jedynie bierna postawa. Mecenas Artur Augustynowicz podkeślał także ułomności
          natury psychicznej Joanny M, która była na pograniczu poczytalności -
          spowodowanej być może biciem przez konkubenta.
          Wyrok nie jest prawomocny.

          Czteroletni Oskarek Małgorzaciak zmarł w nocy z 1 na 2 marca na skutek
          rozległych obrażeń zewnętrznych i wewnętrznych, między innymi oberwania obu
          nerek i krwotoku wewnętrznego, których przyczyną były mocne ciosy zadane dziecku
          w brzuch. /red /

          28.12.2006
          • ma_dre Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 26.05.08, 21:29
            nie jestem idealna matka, czasem nawet mysle ze jestem zla matka... ale
            pozostaje czlowiekiem dla moich dzieci... musialby stac sie cud, aby te dwa
            potwory powrocily do czlowieczenstwa, z tak daleka chyba nie da sie powrocic...?

            ...i ciagle to samo pytanie : gdzie byl swiat? dlaczego pozwolil na tak okrutne
            zabicie tego aniolka?
    • asiek1975 Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 26.05.08, 23:40
      Boze, nie moge powstrzymac lez po przeczytaniu tego artykulu...sad(
      Nie potrzeba Hitlera czy Stalina aby na swiecie bylo tyle
      okrucienstwa i zbydlecenia. A ci dwoje powinni poczuc kiedys to
      samo, co czulo to biedne dziecko...
    • denea Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 27.05.08, 07:28
      A ja chyba przeoczyłam tę sprawę albo, co bardziej prawdopodobne,
      wyparłam. Jestem wstrząśnięta.
      Wiecie, lubię "mocne" kryminały i thrillery, zaczytuję się takimi
      książkami i różne rzeczy tam się dzieją, ale słowo daję, pisarz nie
      jest w stanie wymyślić takiego bestialstwa.
      A życie je przynosi.


    • annika23 Re: co z rodzicami skatowanego oskarka? 27.05.08, 07:45
      A ja pomimo, że minęły już dwa lata od bestialskiego morderstwa tego maluszka do
      tej pory o tym myślę i nie mogę się otrząsnąć. A zamordowanie Bartusia sprawiło,
      że te wspomnienia żyją we mnie jeszcze mocniej. Łzy mi się cisną na policzki...
      • dendruszek ja też nie mogę zapomnieć 27.05.08, 08:21
        a teraz te wspomnienia odzyły po skatowaniu Bartusia..

        Dlaczego, dlaczego dlaczego ???????

        .................

        Wklejam piekny wiersz, który napisała dla Oskarka jedna z
        internautek..

        SIŁACZ

        Wieczorem, gdy gwar za oknem milknie
        Z zakamarków mej głowy, serca i duszy
        Wypełza bezsilnosć przeplatana w wianek z goryczą
        Myśli rozbijają się o ciemnosć w pokoju
        Brak sił do walki, paraliżuje ciało

        Wtedy resztkami zdrowego rozsądku
        Wyciągam z pamięci obraz małego chłopca
        Małej, kruchej, wrażliwej istoty
        Samotnej w walce o jutro, gorsze lub lepsze

        Przymykam powieki, widzę dokładnie...
        Ufne oczy wyrażające bezgraniczną miłość
        Usta wykrzywione w radosnym uśmiechu
        Wyciągnięte rączki w moim kierunku

        Mówi coś do mnie, lecz ja nic nie słyszę
        Krzyczy, wciąż cisza
        Łzy zaczynają płynać po jego policzkach
        Teraz widze dokładnie.....

        W oczach to nie ufnosć a strach
        Na ustach grymas bólu
        Rączki poranione i nienaturalnie chude
        Teraz słyszę co do mnie mówi, choć szepce

        Popatrz.......popatrz
        Chodź bito mnie i kopano - kochałem
        Chodź głodzono i poniżano - kochałem
        Słaby, wycieńczony i zmaltretowany - walczyłem

        Nie o zabawkę czy inną przyjemność
        Walczyłem o każdy kolejny dzień życia
        Budząc się, myślałem....wygrałem tę bitwę
        Chciałem wygrać wojnę

        Niestety, wojnę przegrałem
        Nigdy już nie spełnię swych dziecięcych marzeń
        Tutaj głos zawiesił.......
        Pewnie chciałeś zostać strazakiem, mieć pieska i młodszą siostrę

        Ze spuszczoną głową znów mówi
        Chciałem tylko żeby ktoś mnie kochał
        Aby to osiągnąc byłem gotów na kazde cierpinie
        Poświęciłem temu to co najcenniejsze.....życie

        Otwieram oczy, słyszę szloch
        Rozglądam się po ukrytym w mroku pokoju
        Jestem sama....to ja szlocham
        Ogarnia mnie bezgraniczna moc

        Chcę walczyć, muszę
        A gdy znów zwatpię
        Usiadę w fotelu i zamknę oczy
        Już wiem kto napełni mnie siłą

        Sabina

        • annika23 Re: ja też nie mogę zapomnieć 27.05.08, 15:23
          Boże ten wiersz jest piękny, ale zarazem przedstawia taką tragedię...Kiedy to
          się stało byłam w ciąży z moim synkiem, często kiedy na niego patrzeę, tulę,
          całuję myślę o tym biednym Oskarku, który tego nigdy nie zaznał, a wręcz
          przeciwnie doświadczył piekła na ziemi.
          • mysza9940 Re: ja też nie mogę zapomnieć 27.05.08, 23:56
            Do tej pory mam przed oczyma zdjęcia Oskarka leżącego w małej białej
            trumience.Nie potrafię się z tym pogodzic.
            • aynne Re: ja też nie mogę zapomnieć 28.05.08, 07:29
              Wczoraj wieczoem przeczytałam ten artykól, do którego był podany
              link... Nie wiem, czemu, ale jakoś szczegółów tej historii wcześniej
              nie słyszałam, może dlatego, że wówczas całą uwagę skupiałam na
              malutkim synku i media poszły na jakiś czas w zapomnienie. Czytałam
              ten artykół i ledwie widziałam monitor, łzy same leciały i złośś, i
              bezsilność, że nie można było pomóc temu dziecku, że tak wiele
              cierpiał, cały czas czytając odbierałam wszystko przez pryzmat moich
              dzieci. Mój Boże - jak mogli byćtak okrutni, co te dziecko zawiniło?
              Tym, że żyło? I znów pytanie, czy nikt nie słyszał krzyków, czy
              sąsiedzi nie widzieli pobitego dziecka, ran na ciele? I gdzie ja
              byłam... w bezpiecznym świecie, chroniąć moje dzieci, nie wiedząc,
              że w tym samym czasie ktoś katuje inne dziecko... Czy jestem winna?
              Tak, winna i nie usprawiedliwiona... Mimo, że tragedia działa się z
              w innej części Polski, jestem winna... Po na co teraz łzy i szok,
              złość i niemoc, jeśli jest już po wszystkim... Dlaczego nadal się to
              dzieje...?! Patrzę na mojego synka... Widzę wyobraźnią to drugie
              dziecko - Oskarka... Dziecko, które chciało - jeść, a było głodzone,
              cciało pomocy - a było prześladowane, chciało spokoju - a zostało
              zabite... Chciało żyć, a ........ sad
              • dendruszek nagrobek oskarka 28.05.08, 08:53
                piotrkowtrybunalski.naszemiasto.pl/wydarzenia/646158.html
                ryczę jak bóbr..

                i jeszcze ten napis "chciałem tylko żeby ktoś mnie kochał"..

                dlaczego nikt mu nie pomógł, dlaczego nikt z nas nic nie zrobił..

              • omim Re: ja też nie mogę zapomnieć 28.05.08, 15:41
                aynne napisała:

                > Wczoraj wieczoem przeczytałam ten artykól, do którego był podany
                > link... Nie wiem, czemu, ale jakoś szczegółów tej historii
                wcześniej
                > nie słyszałam, może dlatego, że wówczas całą uwagę skupiałam na
                > malutkim synku i media poszły na jakiś czas w zapomnienie.
                Czytałam
                > ten artykół i ledwie widziałam monitor, łzy same leciały i złośś,
                i
                > bezsilność, że nie można było pomóc temu dziecku, że tak wiele
                > cierpiał, cały czas czytając odbierałam wszystko przez pryzmat
                moich
                > dzieci. Mój Boże - jak mogli byćtak okrutni, co te dziecko
                zawiniło?
                > Tym, że żyło? I znów pytanie, czy nikt nie słyszał krzyków, czy
                > sąsiedzi nie widzieli pobitego dziecka, ran na ciele? I gdzie ja
                > byłam... w bezpiecznym świecie, chroniąć moje dzieci, nie wiedząc,
                > że w tym samym czasie ktoś katuje inne dziecko... Czy jestem winna?
                > Tak, winna i nie usprawiedliwiona... Mimo, że tragedia działa się
                z
                > w innej części Polski, jestem winna... Po na co teraz łzy i szok,
                > złość i niemoc, jeśli jest już po wszystkim... Dlaczego nadal się
                to
                > dzieje...?! Patrzę na mojego synka... Widzę wyobraźnią to drugie
                > dziecko - Oskarka... Dziecko, które chciało - jeść, a było
                głodzone,
                > cciało pomocy - a było prześladowane, chciało spokoju - a zostało
                > zabite... Chciało żyć, a ........ sad


                Mam dokładnie te same odczucia co Ty. Gdzie byłam, co porabiałam, że
                nie widziałam co się dzieje tak blisko, a tak daleko ode mnie ???
                jak to się dzieje, że niektóre dzieci nie zasłużyły, aby je
                kochac!??! Szok! Nie wiem, kto najbardziej w tym wszystkim
                zawinił... co pewne, Oskarek nie!
                • annika23 Re: ja też nie mogę zapomnieć 28.05.08, 17:09
                  A ja studiowałam w tym cholernym Piotrkowie...i może kiedyś sama nie wiedząc
                  widziałam gdzieś to biedne dziecko.Może szedł z tą "matką" za rękę, a ja
                  przechodziłam obok???Jedno wiem na pewno muszę pojechać na grób Oskarka i się za
                  niego pomodlić, choć tego,że tam gdzie teraz jest i jest mu lepiej to jestem pewna.
                  • dworska1 Re: ja też nie mogę zapomnieć 28.05.08, 18:51
                    Ja też... i jeszcze dzis przeczytałam kilka zdań reportazu w
                    Polityce o skatowanym Bartusiu, zobaczyłam zdjęcie... po co mi to
                    było, nie moge dojść do siebie...
                    Człowieczeństwo to nie człekokształtność, takie bydlaki (nie
                    obrażając rogacizny) jak ci "rodzice" do końca życia powinni byc
                    podobnie katowani i mam nadzieję, że w wiezieniu inni, w koncu tez
                    zwyrodniali więźniowie zgotują im taki los...
                    Ale pewnie trafią do izolatki i beda sobie siedzieć na nasz wikt do
                    końca zycia.
                    W publicznych średniowiecznych linczach nie wszystko było złe.
                    Zastanawiam się, co się w tym kraju dzieje, skoro dochodzi do takich
                    sytuacji, dlaczego ludzie nie reaguja na płacz dziecka za ścianą, a
                    chętnie donoszą, gdy sąsiad kupi sobie- ich zdaniem za ukradzione
                    pieniądze- nowy samochód?
                    Dlaczego państwo w imie tzw. praw człowieka chroni zwyrodnialców
                    przed razami współwięźniów, a nie jest w stanie ochronic katowanego
                    dziecka???
                    Jak pisał prod. Kołakowski, każda idea, bezkrytycznie realizowana,
                    staje sie własnym zaprzeczeniem.
                    gdyby chociaż jeden taki bydlak został brutalnie zakatowany w
                    więzieniu przez "anonimowych", a bezkarnych sprawców, jego zdjęcie
                    pokazane we wszystkich dziennikach, może kolejny zastanowiłby się
                    chociaż trochę, zanim uderzyłby bezbronnego malucha.
                  • iris2220 Re: ja też nie mogę zapomnieć 31.12.14, 12:18
                    Witaj Annika23, czy byłaś na grobie Oskarka? jeśli tak, to proszę o kontakt gdzie to jest w Piotrkowie. Muszę pojechać na jego grób, czy w ogóle ktoś nim się opiekuje, zapala znicze itp?
                    Mój mail iris2220@wp.pl
            • iris2220 Re: ja też nie mogę zapomnieć 02.01.15, 13:38
              Mysza, pisałam już do paru osób ale niestety nie dostałam odpowiedzi. Napisałaś, że widziałaś zdjęcie Oskarka w trumience, czy może wiesz gdzie jest pochowany? Muszę odwiedzić jego grób. Tyle czasu minęło od jego śmierci, czy ktoś jeszcze o nim pamięta?
              • anna22 Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 16:46
                Piotrków Trybunalski, ul. Cmentarna 19a , kwatera 89, rząd 14, grób 13
                • apallosa Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 17:59
                  Aż mną zatrzeslo...
                  Pisałam tu kiedyś pod innym nickiem, jak to patologiczne Mac rozplodowa z konkurentem darla pysk po nocach (przepraszam za słownictwo). I co? Mało mnie co poniektore z Was nie zlinczowaly, padały durne pytania o to, że gdzie ja mieszkam, że to napewno siedlisko patologii wszelakiej, robactwa, moru i... licho wie, czego jeszcze.
                  Doprowadziłam sama(wespół z moim starszym ojcem) do eksmisji mordowyjca i do nadzoru nad patologiczne matka z 3 letnią córka.
                  No i teraz.... kto jest na tyle honorowy, aby chociaż przyznać mi rację? Ano nikt.
                  Przeciez(wzorem wielu sąsiadów mego taty) oni nic nie słyszeli.... A trzeba było być głuchym, aby w letnia noc nie słyszeć wrzaskow typu:ty szmato pierd... na wywrzaskiwanych przez długi czas.
                  Dla zaibteresowanych:nie jest to siedlisko patologii, a zwyczajne blokowe osiedle z lat 70-tych,głównie emeryci, ale też sporo młodych ludzi.
                  Więc jeżeli nadal ludzie(ematki też) będą udawały ślepe i głuche, będą doniesienia o takich Oskarkach czy Bartusiach.
                  Ja głucha i niewiadomą nie jestem, a że msciwa i pamietliwa, to akurat prawdą jest.
                  • apallosa Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 18:00
                    Co to telefon nie wyprawia:z konkubentem miało być.
                  • apallosa Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 18:01
                    Miało byc:z konkubentem.
                  • 35wcieniu Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 18:04
                    To załóż wątek na ten temat, w którym wyjasnisz dokładnie o co Ci właściwie chodzi, zamiast podbijać wątek sprzed 11 lat, w ktorym nie wiadomo czego właściwie chcesz.
                    • apallosa Re: ja też nie mogę zapomnieć 04.02.19, 18:10
                      Wyjaśnić, jak sołtys krowie na miedzy?
                      Chcę (o ile mogę chcieć) aby zachowywać się jak cywilizowany czlowiek(nie drzec się po nocach, nie wyzywać ludzi przez balkon, nie kątowa dzieci ani zwierząt). Natomiast, jeśli takowe dzikie ryki maja miejsce, to nie kłaść uszu po sobie, tylko zawiadomić Policję, MOPS, opiekuna socjalnego i ew. właściciela mieszkania(jeśli jest wynajmowane).
                      Czy to za trudne?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka