Ciężko mi :(

[technik4]

Witam wszystkie mamuśki! Ja mama jestem od 12 dni... Nie moge sie
odnalezc w nowej sytuacji... Czy tez przez to przechodziłyscie?
Ciagle mi sie płakc chce... Prawie nie spie... Kazdy cos ode mnie
wymaga... Tescowa przychodzi i marudzi NIE NARZEKAJ ZE CZASU NIE
MASZ... A tu sprzatanie, gotowanie, prasowanie, koło siebie tez cis
musze zrobic... Czy ta handra mi minie? Zero wyrozumiałosci...
Kocham moje dziecko, ale przeraza mnie to czy poradze sobie, bo małe
dziecko to taka odpowiedzialnosz... Pozdrawiam

[noddy]

Minie, minie!
Teraz się wyluzuj i pamiętaj, że nic się nie stanie jak
nie posprzątasz czy też wyprasujesz ubranek.
Przy pierwszym dziecku człowiek się stresuje bardzo, przy
drugim macha się ręką na wiele rzeczy, które były 'mega ważne'
przy pierwszym.
Głowa do góry!

[kocianna]

Chandra minie, to fizjologiczny baby-blues. Teściową, o ile nie pomaga, a
wyłącznie marudzi, grzecznie wywal za drzwi. Jeśli mimo wszystko przynosi
obiadek albo wyprasuje bodziaki, puszczaj niemiłe uwagi mimo uszu. Olej
sprzątanie, jak ci się nie chce albo nie masz siły.
Uszy do góry, będzie dobrze


PS. Ja w okolicach drugiego tygodnia życia mojego dziecka oświadczyłam na
e-mamie, że mam ochotę wywalić je przez okno Jak widać, do tej pory obie mamy
się dobrze...

[moninia2000]

Witaj! Poszukaj, juz bylo wiele watkow na ten temat, wlasnie
ostatnio tez pare..
Kochana!To calkiem normalne i wiekszosc z nas przez to przechodzi..
Ja mialam b.ciezko, bylam sama z mala, maz w pracy, wracal, gdy mala
kladlismy spac, wychodzil, zanim wstalysmy...i tak przez pierwsze 9
mcy. mialam blisko rodzicow, ale pomocy nie, wiec radzilam sobie
sama, nie dojadajac, nie dosypiajac, ryczac co chwile z tego
obciazenia organizmu i braku snu..
Jednak bylo to przez pierwsze tygodnie, bo wiadomo, najtrudniej
wtedy, uczycie sie siebie z dzieckiem, rzeczywiscie na nic czasu nie
masz (jak sie ma taka corcie jak moja, to prawie oddychac nie
zdazysz hihi), ale....potem sa te chwile, gdy spi przy Tobie,
karmisz ja piersia, gdy usmiechnie sie po raz 1, gdy zlapie za
palec...Tysiace, miliony chwil, a czas mija stopniowo (i b.szybko!),
az nagle ockniesz sie, zeby lapac kazda chwilunie, bo mala rosnie i
rosnie i zaraz zacznie pyskowac hihi, zeby z imprezy pozniej wrocic:-
))
nAPRAWDE, DASZ RADE, JESLI BARDZO cI ZLE I CZUJESZ, ZE WPADASZ W
DEPRESEJE ratuj sie, rozmawiaj z kims, kto wie na temat. Na pewno
nie zwracaj uwagi na tesciowa, jakos jest cos takiego, ze z czasem
zapominamy jak to bylo i umniejszamy wielkie rzeczy, bo dla Ciebie
teraz to wszystko jest wielkie, a tesciowa chyba niewrazliwa
kobieta, skoro takie teksty puszcza..
Oprzyj sie na osobach kochajacych Cie, jesli masz pomoc skorzystaj i
wyspij sie(!!!), jesli nie...tez dasz rade, jak wiele z nas
I w momencie, gdy dziecko zacznie ladniej spac, czy stanie na nozki
czy usmiechnie sie czy....(wstaw co chcesz)...poczujesz jak cudne
jest zycie!))))))))
Poczatki przeszlam trudno, choc dzielnie, lecz w zyciu nie
zaminilabym tamtego czasu na zaden inny...

[moninia2000]

No i jeszcze jedno: nie prasuj, kobito, nie gotuj jak czasu nie masz
czy sil czy nawet checi!!! Jesli ktos moze Ci pomoc cudownie, jesli
nie, wykorzystaj czas, gdy maz zajmie sie dzieckiem na minimalne
czynnosci (jak np.ugotowanie sobie zupy na pare dni, mozesz mrozic),
bo odzywiac sie dobrze by bylo
Ale domem sie nie martw, z czasem nauczysz sie organizowac, poza
tym, ze nie musisz tylko Ty sprzatac! Masz teraz kupe pracy przy
dziecku..

ten watek tez na temat

[moninia2000]

O tu zlapalam ten watek na Twoj temat
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=82748339

[uno.due]

ja miałam tak samo,a może jeszcze gorzej.depresja poporodowa,ciągle chciało mi się płakać,wszystko było takie obce,mimo że dobrze znane.nie pamiętam dokładnie ile to trwało,chyba ok.2 tygodni,może dłużej.to był okropny okres,ale to mija.pozdrawiam gorąco.

[karolcia86]

Przede wszystkim olej wszelkie prace domowe. Ewentualnie nastaw
pranie, ale broń Boże nic nie prasuj: mąż ma dwie ręce (i niech Ci
jeść zrobi), a dziecko może chodzić w pogniecionym. Rób cokolwiek
TYLKO wtedy jak masz ochotę. A teściową za drzwi jak powoduje u
Ciebie poczucie winy.
I koniecznie idź spać razem z dzieckiem jak tylko masz możliwość:
ono będzie spokojniejsze a ty odpoczniesz i od razu humor Ci się
poprawi.

[moofka]

pogon tesciowa w cholere
jestes kobieta w pologu
12 dni po to mnie jeszcze dupsko po porodzie bolalo
masz prawo byc marudna, placzliwa, zmeczona, oslabiona i obolala
wiec powiedz mamusi, ze jesli chce ci pomoc to niech ci obiad ugotuje, albo
poprasuje
a jesli pomoc ogranicza sie do "dobrych rad" to tam za drzwiami i tego nie
potrzebujesz

a ty sobie poradzisz, spokojnie
zajmij sie soba i dzieckiem
a jak komus przeszkadza nieumtya podloga to niech ja sobie sam umyje
sie zastanwiam skad sie biora takie podle baby, przeciez tez rodzila i wie jak
to jest

[gooochab]

Nie wpuszczaj tesciowej i śpij jak najwięcej. Nie wymagaj od siebie zbyt dużo,
dopiero od 12 dni jesteś mamą!!! Śpij z maluszkiem, nie prasuj, gotuj rzeczy
najprostsze- np. zupy: kup mrożonki warzyw w paczkach i jakiegoś gnata-
zaoszczędzony czas!!! Wszystko rób po najmniejszej linii oporu! Dziecko nie musi
być kąpane codziennie, wystarczy je dosłownie opłukać. Korzystaj z tego czasu,
nie powtórzy się!!!

A teściowej i jej durnych uwag nie słuchaj. Pamietaj, że świat się nie zawali,
jeśli nie odkurzysz, czy nie wypierzesz, zawsze może to zrobić ktoś inny, a
jeśli nie, to i tak będzie dobrze! Tylko nie załamuj się, oglądnij czasem swój
ulubiony program w TV kosztem szorowania wanny!

Mój malutki ma njuż 5 miesięcy i to, co napisałam sprawdza się

[dlania]

Niestety, to normalne. Dobra wiadomośc - to mija tak jak radzą dziewczyny:
olej sprzatanie, dużo spij, "dobre rady" teściowej i innych puszczaj mimo uszu.
Acha - w tych trudnych pierwszych dniach jestes zwolniona z bycia grzeczna i
uprzejmą - jak cie ktos wnerwi to go zwyzywaj

[lucerka]

> MASZ... A tu sprzatanie, gotowanie, prasowanie, koło siebie tez cis
> musze zrobic...

Daj spokoj ze sprzataniem i prasowaniem. Skoncentruj sie na SOBIE I dziecku.
Tesciowa zapros dopiero za miesiac albo zaproponuj, ze nastepnym razem to ty ja
odwiedzisz..

Minie ci, nic sie nie martw.

[jo-asiunka]

kto od Ciebie ciągle wymaga? Dziecko - rozumiem, maż też - nie można o nim
zapomnieć. a reszta niech spada na razie na drzewo.

Ja nie prasuję żadnych praktycznie rzeczy, grunt to ladnie rozwiesić na sznurku
i jakoś moje dziecko nie wygląda jak fleja. Prasowalam przez pierwsze dwa
miesiące chyba.

[ez-aw]

Kochana, pierwsze dwa miesiące prawie nie gotowałam. Mąż wracając z pracy
kupował obiad po drodze i jedliśmy w domu. Zakupy zwal na męża, pranie nastawiaj
idąc na spacer, nie prasuj. Ja do dziś prasuję tylko to co mam na grzbiet
włożyć, dziecku nic nie będzie jak będzie miało body pogniecione. Śpij jak
najwięcej, to naprawdę pomaga. Tu jest wątek, jak sobie zorganizować czas - mam
nadzieję że będzie dla ciebie przydatny
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=82771895. Pozdrawiam i głowa do
góry -

[kasiaba1]

Minie.
Trzy razy miałam depresję jak Himalaje.
Przy trzecim dziecku zaczęłam płakać lekarzom w szpitalu że nie
umiem karmić, mieli nieźle osłupiałe miny tym bardziej że mały
przyssał się jakby robił to sto lat i wszystko było dobrze,
przybierał jak mały słonik.
Z perspektywy to nawet śmieszne.
Potem mi się wydawało ze "wogóle sobie nie radzę" a dom tymczasem
chodził jak w zegarku.
Poradzisz sobie na pewno, trzeba troszkę czasu żeby uspokoiły się
hormony, ułożyć sobie nową rutynę no i niektóre dzieci delikatnie
mówiąc nie ułatwiają mamie życia (ja się cieszę że ciut ogarnęłam
właśnie ogródek, a mój syn ma 8 miesięcy), no i czasem trzeba trochę
przymknąć oko na odrobinę kurzu w kącie.
Ach- teściowe to chodzące ideały wg ich własnych słów, to niemożliwe
ale jakbyś ją zobaczyła kiedy miała małe dziecko pewnie były ubaw po
pachy Trochę im się już chyba pozapominało jak to było.