Dziecko musi być jak Roman Bratny

[sir.vimes]

Poczytałam sobie wątek o meksykańskiej restauracji.

Jestem wielką fanką dzieci bezdźwięcznych i bezwonnych, jak każdy.

Ale - w sytuacji gdy nad moją głowa trwa awantura - jak nad głową małej
dziewczynki w tamtym wątku - sama mam ochotę sobie ryknąć. W autobusie gdy
kierowca bawi się w wyścigi i gwałtowne hamowanie tez nie czuję się komfortowo.

I chociaż moje dziecko nigdy nie należało do autobusowych wrzaskunów doskonale
rozumiem czemu dziecko zdenerwowane tłumem i "huśtaniem" autobusu może
wrzasnąć, zapłakać, pokwilić. Nawet trzyletnie.

Czemu dziecko musi być twarde jak Roman Bratny i najwyżej unieść brew jak
Clint Eastwood w sytuacjach, które irytują i wprawiają w dyskomfort nawet
dorosłych?

[aluc]

bo dzieci same w sobie są wkurzające
a jak jeszcze mordkę rozedrą, to już w ogóle

poza tym one nie mają prawdziwych życiowych problemów, męża idioty,
kredytu na karku i szefa paranoika, no więc niby z jakiego powodu
miałyby wychodzić z nerw?

wszystko pod dziób podsunięte, najedzone, suche, czyste, we łbach im
się z tego dobrobytu przewraca

[sir.vimes]

> wszystko pod dziób podsunięte, najedzone, suche, czyste, we łbach im
> się z tego dobrobytu przewraca

No tak, i mają lepiej niż za naszych czasów, my w tetrze musieliśmy, panie tego,
chodzić a ony majo i pampersy i te jakieś danonki
;PPP

[malpp]

A propos pampersów

To akurat nasza przewaga była, że my w tetrze. Bo jak było mokro, to
był krzyk i już było sucho.

A teraz ludzie nie zdają sobie sprawy, co oznaczają pampersy. Kiedyś
dzieci 1,5 roku nosiły pieluchy i już. Dziś nawet 4-letnie maluchy
noszą pampersy. Temperatura przy tyłku jest kilka stopni wyższa.
Czyli: więcej odparzeń, mniej samodzielności, a do tego ujemny wpływ
na zdolności rozrodcze (przegrzanie jąder u chłopców!).

[r3wizor]

sorry, ale myślę, że masz nasrane w głowie. Dzieci bywaja wkurzające, ale to małe skarby, idiotko!

[demonii.larua]

No jak czemu? Bo dzieć to tylko dzieć i nerwów nie ma, to przywilej tylko dla
dorosłych zarezerwowany. A przepraszam... w domu to sobie może mieć i całe tony
nerwów, ale poza domem to już nie :F (choć i to zależy od łaskawości sąsiadów).

[kropkacom]

> A przepraszam... w domu to sobie może mieć i całe tony
> nerwów, ale poza domem to już nie :F (choć i to zależy od łaskawości sąsiadów).

No chyba żartujesz, w domu ma być cicho bo sąsiadka Modę na sukces ogląda akurat.

[demonii.larua]

No toć napisałam, że zależy od łaskawości, moje sąsiadki nie oglądają mody na
sukces

[kropkacom]

> Czemu dziecko musi być twarde jak Roman Bratny i najwyżej unieść brew jak
> Clint Eastwood w sytuacjach, które irytują i wprawiają w dyskomfort nawet
> dorosłych?

Sama się nad tym zastanawiam. Nie może nawet ryknąć bo się przewróciło. Ma być
jak Rambo otrząsnąć się i iść dalej walczyć. Myślę że to forum zaczyna tworzyć
jakąś wirtualną rzeczywistość albo poziom równoległy )

"Wydatki konsumpcyjne napędzają gospodarkę. Dlatego w obecnej sytuacji życie
ponad stan, to w obliczu spowolnienia gospodarczego patriotyczny obowiązek."
Peter Schiff

[agatar-m]

a ja wam powiem,ze naprawde bardzo duzo w swiadomości ludzkiej
zmieniła "super niania". ludzie ogladaja to i bardziej toleruja
zachowania dzieci. ja mój trzylatek odstawi mi histerie na środku
ulicy, a ja ide i niereaguje, za rada własnie psychologów
dzieciecych, co zreszta działa w 100%, to czesto podchodzą i
mówia,mój wnuczeka ma tak samo,a lbo po prostu usmiechaja sie
znaczaco, kiedys by pewnie psy na mnie wieszali.

hyhy

[sir.vimes]

moje się otrząsało jak Rambo i ja "obrywałam" tzn. panie na placu głośnym
szeptem komentowały, że nie całuję i nie podchodzę tylko czytam spokojnie dalej
gdy dziecko się przewraca. Więc tak też jest czasem źle
Jak ja się cieszę, że moje dziecko już samo chodzi na plac zabaw!!!!

To nie jest wirtualna rzeczywistość, niestety kropko, to są realia - posykiwanie
w tramwajach na kwilącego noworodka niestety zdarza mi się słyszeć... Ale równie
często obce osoby pomagają rodzicom zabawić małe.

[moofka]

dzieci placza, bo sa niewychowane
a niewychowane sa, bo maja niekurturarne matki
ktore nie dosc dyskretnie poruszaja sie w publicznej przestrzeni
tj, osmielaja sie otwierac drzwi domostwa
i lazic
do sklepu, do knajpy, do parku z cyckiem, albo do autobusu wsiadac
babom po urodzeniu dzieci trzeba buty zabierac
po maturze wydac z powrotem

[e_r_i_n]

Niekurturarne i do tego sflustrowane. Oraz zazdrosne - wolności
zazdroszczą. I innych takich.

[sikorka68]

moofka napisała:

> dzieci placza, bo sa niewychowane
> a niewychowane sa, bo maja niekurturarne matki
> ktore nie dosc dyskretnie poruszaja sie w publicznej przestrzeni
> tj, osmielaja sie otwierac drzwi domostwa
> i lazic
> do sklepu, do knajpy, do parku z cyckiem, albo do autobusu wsiadac
> babom po urodzeniu dzieci trzeba buty zabierac
> po maturze wydac z powrotem
>
Chyba Twojej maturze))

[...]

[findoutmore]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[cathy1976]

Nie wiesz, że jak dziecko płacze, to winna jest matka?
zawsze!
jak je nie ma, to też jest winna, bo jej nie ma!
ot i cała filozofia.

nie wiesz, że niektórym matkom to się NIGDY nie zdarza?

[sir.vimes]

No ja jestem taka matką , której właściwie się nie zdarzało. I co z tego? Nie
przeszkadza mi to rozumieć, że nie wszystkie małe dzieci zasypiają tuż po
wejściu do autobusu

Widzę różnicę między rodzicami dokumentnie olewającymi dziecko przeszkadzające
innym - tzn. dziecko, które można by uspokoić ale im się nie chce lub akceptują
np. bieganie dziecka tuż koło czyjegoś stolika w kawiarni (czego bardzo nie
lubię - między innymi dlatego, że jak np. wyleje się moja kawa to ci rodzice z
pewnością nie do siebie będą mieć pretensje...a ja naprawdę nie mam obowiązku
dbać o bezpieczeństwo obcego dziecka) - a sytuacjami w których dziecko "ma
prawo" płakać, ryknąć, kwilić, pobiegać (nawet we foyer teatru nie rażą
biegające dzieci)

Jest różnica między niewychowanymi rodzicami a zwykłą choć głośną reakcją
dziecka na świat dookoła (wrzask taty, obcego pana i kelnerki, bujanie
autobusem, tłum, długie oczekiwanie np. na poczcie, przewrócenie się, głód,
głośna zabawa w odpowiednim miejscu).

Widzę różnicę miedzy płaczem dziecka a wrzaskami ("mamo, kup mi tego dinozaura,
kuuuuuuup!!!!!")

Płacz w ogóle mi nie przeszkadza, nigdzie - jak mógłby? Czy do płaczącej
dorosłej osoby ktoś podszedłby w tramwaju i kazał się natychmiast uspokoić?
Sądzę, że nie...

[cathy1976]

no mnie też się rzadko zdarza, bo moje dziecka jakieś spokojne.
ale jak im się przytrafi zły humor i ryki, to oczekuje, że otoczenie
wykaże się wyrozumiałością i w sumie się wykazuje przeważnie, bo sie
nie zdarzyło, zeby ktoś mi zwrócił uwagę.

Ale wpienia mnie na MAXA, podejscie, że za ryki dziecka zawsze i w
każdych okolicznościach odpowiedzialny jest rodzic.
dziecko to odrębny człowiek, który ma swój charakter, swoje emocje i
swoje humory, nad którymi dorsoły nie zawsze umie zapanować.

[sir.vimes]

A ja wątpię czy dziecko to dla większości ludzi naprawdę człowiek. to raczej
bagaż rodzica z którym rodzic MA COŚ ZROBIĆ i już.

[kropkacom]

> A ja wątpię czy dziecko to dla większości ludzi naprawdę człowiek. to raczej
> bagaż rodzica z którym rodzic MA COŚ ZROBIĆ i już.

Też mam takie spostrzeżenia. Dziecko powinno według większości zachowywać się
jak dorosły a nawet dojrzalej. Czy tylko dla mnie to jest paranoja?

[malila]

sir.vimes napisała:
> Płacz w ogóle mi nie przeszkadza, nigdzie - jak mógłby? Czy do
płaczącej
> dorosłej osoby ktoś podszedłby w tramwaju i kazał się natychmiast
uspokoić?

Do płaczącej? Jak wynika z wiadomo-jakiego-wątku nikt nie kazał się
uspokoić nawet wulgarnie awanturującej się dorosłej osobie. Facet
oczekuje, ze dziecvko się natychmiast uspokoi, a sam nie potrafi
kontrolować własnej agresji.
To, co mnie jeszcze zaskakuje to oczekiwanie, że restaurację opuści
dziecko, które nie może się uspokoić, bo jakiemuś świrowi odwala, a
nie że opuści ją świr, czyli ktoś, kto jest przyczyną histerii
dziecka. Właśnie próbuję sobie wyobrazić, że pochlipuję sobie w tym
Twoim tramwaju, ktoś mi robi awanturę rzucając frędzlami, bo mu
płacz przeszkadza w podziwianiu widoków albo psuje dobre
samopoczucie, ja zaczynam z tego powodu ryczeć jak dziecko
(powiedzmy że w ciąży akurat jestem) i w związku z tym to ja muszę
opuścić tramwaj.

[smerfetka8801]

nie wiem czemu niektórym tak się wydaje.może nie poszłabym do
restauracji z takim menu ale wrzaski i obelgi nad dzieckiem to grube
przegięcie.
moja mala tez raczej nie płacze w środkach transportu płakala raz i
facet próbował mi zwrocić uwagę a ja byłam 4 tyg po porodzie i mu
powiedziałam,ze nie radzę mu ze mną zadzierać jak nie chce karczemnej
awantury.

[lola211]

Wyjace, wrzeszczace, upierdliwe dziecko jest meczące dla osob
postronnych.

I o ile matki maja z oczywistych powodow wiecej tolerancji dla
takich zachowan, to wszelkiej masci bezdzietni, babcie, mezczyzni
juz sie ta tolerancja specjalnie wykazywac nie musza.Jeden wowczas
zacisnie zeby i postara sie nic nie mowic, drugi da upust swoim
emocjom- kwestia charakteru danego czlowieka.

O ile jestem w stanie w pełni zrozumiec jeczenie, placz chwilowy, o
tyle wycie i wrzaski majace tendencje wzrostowa i przeciagajace sie
w czasie podnosza mi na tyle cisnienie, ze jestem w stanie
skomentowac umiejetnosc rodzica w pacyfikowaniu dziecka.
Niektorzy wykazuja sie jakas dziwna bezradnoscia lub calkowitym
olaniem zachowania swojego potomka.

I gdybym siedzac w restauracji, miala słuchac przeciagajacego sie
wycia przy stoliku obok, to w pewnym momencie wnerwilabym sie
okrutnie, natomiast jakies tam zachowania z niskim natezeniem
niezadowolenia, grymasów, przyjme z calkowitym zrozumieniem.

[mustardseed]

Kurcze, ja to jakas dziwna chyba jestem, bo najbardziej przeszkadza
mi, jak moje własne dziecko ryczy, inne dzieci mogą drzec się do
woli - ja sie wtedy cieszę, ze to nie moje tak krzyczy

'> skomentowac umiejetnosc rodzica w pacyfikowaniu dziecka.' -
Pacyfikowanie dziecka, to jak wobec Ciebie? Liścia w twarz, Klapa
przez tyłek, masz jakiś cudowny patent?

'I gdybym siedzac w restauracji, miala słuchac przeciagajacego sie
> wycia przy stoliku obok, to w pewnym momencie wnerwilabym sie
> okrutnie, natomiast jakies tam zachowania z niskim natezeniem
> niezadowolenia, grymasów, przyjme z calkowitym zrozumieniem.
Ja, jeśli nie odpowiada mi za głosna muzyka (to tez wycie), dym,
ludzie kłócący się/ smierdzący itp poprostu wychodzę. Nigdy mi by
nie przyszło na mysl, żeby atakować źródło 'niedogodnosci', ale taką
matkę z dzieckiem to wszyscy uważają, że można zmieszać z błotem, bo
to łatwo.
lola211 - to nie przytyk do Ciebie, chociaż fragmenty Twojego postu
użyłam.

[lola211]

> masz jakiś cudowny patent?

Kazdy rodzic powinien wypracowac swoje wlasny sposob, w koncu to on
najlepiej zna swoje dziecko.
Ja wypracowalam, stad moglam z dzieckiem udac sie wszedzie, nie
narazajac innych na dyskomfort.
Stosuje rozwiazania pokojowe- nie bije dziecka.
>itp poprostu wychodzę

Takze w trakcie posiłku?

[e_r_i_n]

No cóż, osobiście stosuję metodę 'ignor' w sytuacji jakiejś ostrej
reakcji mojego dziecka. Tak więc tego typu 'brak reakcji' nie musi
oznaczać bezsilności.

[przeciwcialo]

Ignor jest dobry w domu czy supermarkecie. W restauracji juz mniej
fajne to jest.

[e_r_i_n]

Lola, z tego co mi się wydaje, nie pisała o restauracji, tylko
całokształcie.

[falka32]

> Ignor jest dobry w domu czy supermarkecie. W restauracji juz mniej
> fajne to jest.

Dlatego co bardziej inteligentne dziecko migusiem łapie, że w domu i w parku nie
opłaca się drzeć, bo nikt nie zwróci uwagi, za to w restauracji czy innym tego
typu miejscu, jak rozewrze dzioba, to natychmiast cała uwaga rodziców i
otoczenia skupia się na nim, rodzice tańcują wokół niego jak wokół zgniłego jaja
i jest fun. Można na przykład zrobić tak, żeby rodzice wyszli z knajpy w połowie
obiadu, bo moim zdaniem minął już czas mojej tolerancji dla ich prawa do
spożycia posiłku. Dzieci głupie nie są.

Ale w kwestii dziecka, które dostaje nerwa ze stresu, bo palant nad nim się
drze, to się zgadzam, że wymaganie od rodzica uspokojenia dziecka jest tak samo
logiczne, jak wymaganie od rodzącej, żeby się nie darła w czasie masażu szyjki w
szczycie skurczu.

[samson.miodek]

falka, ja tu musialam zareagowac.Dlaczego rodzaca kobieta MUSI sie
drzec podczas porodu?Ja tego nie rozumiem.Szybciej jej pojdzie bez
tego darcia bo wiecej energii przeniesie na parcie a nie na darcie
twarzy.
Ignor jest dobry jak kazdy widzi ze dzieciak ma focha i chce wymusic
na matce kupno czegos, ale w malym pomieszczeniu, w poczekalni czy
srodkach transportu jak widac ze dziecko zaczyna odstawiac focha bo
sie nudzi bo zmeczone i mamusia nie robi nic to mnie szlag
trafia.Nie mam nic do tych matek/ojcow ktorzy prawie staja na glowie
zeby dzieciaka zajac czyms i jakos nie wychodzi.
Mialam kiedys podobna syt. kiedy to zaraz po starcie samolotu(
opozniony o jakies 2 godziny) moje wtedy polroczne dziecko zaczelo
wyc.Usilnie probowalam uspokoic, uspic, ale nie, zatkane uszy
niestety robily swoje i dziecko bylo poirytowane.Jakis idiota, bo
inaczej go nazwac nie mozna, wyrazlil swoje niezadowolenie.Wiec dosc
glosno i stanowczo sie go zapytalam czy ma jakis pomysl jak uspokoic
niemowle, bo ja sie staram i nie wychodzi mi, a jak nie ma nic do
zaoferowania to niech wroci do dopicia swojego piwa, bo ja juz sie
bez jego przytykow zle czuje.A obok mnie kobita z innym dzieciatkiem
tez walczy ale mnie sie oberwalo.Facet spalil raka i sobie usiadl a
dziecko sie uspokoilo po kolejnych jakis 10 min.

Z synem tez mialam przejscia bo mi plakal przed spaniem i kolejny
idiota zaczynal mi walic w sciane bo mu przeszkadza.Niestety czasami
placzu dziecka nie da sie kontrolowac.

[sikorka68]

samson.miodek napisała:
".Niestety czasami
> placzu dziecka nie da sie kontrolowac."

Widocznie takie sprawy mogą zrozumieć nieliczni. Pozostałym nie mieści się w
głowach, że płacz dziecka jest rzeczą naturalną...

[vibe-b]

Bo jako spoleczenstwo nie lubimy jednostek w jakikolwiek sposob
zaburzajacych "nasz" spokoj. Nie lublimy dzieci grymaszacych i
robiacych kupe. Nie lublimy osob starszych, ktorym trzeba ustapic
miejsca. Nie lubimy kobiet w ciazy, ktore trzeba przepuscic w
kolejce. Nie lubimy inwalidow, bo zabieraja tyle miejsca swoimi
wozkami. Ot, spoleczenstwo sobkow,nieuzytkow, zapatrzonych w siebie.

[lola211]

>Ot, spoleczenstwo sobkow,nieuzytkow, zapatrzonych w siebie

WŁACZAJAC W TO KOBIETY W CIAZY, INWALIDOW I OSOBY STARSZE- ZWLASZCZA
TE 2 ostatnie grupy przoduja w zgryzliwosci.Sorki za capsa.

[cathy1976]

ja tam rozumiem inwalidę, który po tym jak został kilka razy
staranowany przez tłum domaga się głośno tego, żeby na niego zwrócić
uwagę.
I rozumiem, że starszej osobie ciężko jest stać w kolejce, więc
staram się ignorować ewenualne zrzędliwe uwagi.

Zresztą przy okazji ostatniej ciąży, gdzie wskutek różnych chorób i
przypadłości ledwo się poruszałam, wiele życzliwości spotkało mnie
od starszych osób. Nie uogólniałabym więc za bardzo.

[lola211]

To swietnie.Fajnie jest sie wykazywac zrozumieniem, gdy jest sie
narazonym na fochy sporadycznie.Gorzej- gdy masz taka osobe w swoim
zasiegu i nieprzyjemnosci spotykaja cie co chwila.

[vibe-b]

lola211 napisała:

> >Ot, spoleczenstwo sobkow,nieuzytkow, zapatrzonych w siebie
>
> WŁACZAJAC W TO KOBIETY W CIAZY, INWALIDOW I OSOBY STARSZE-
ZWLASZCZA
> TE 2 ostatnie grupy przoduja w zgryzliwosci.Sorki za capsa.



uderz w stol...
Nie wiem czy "zwlaszcza". Ale na pewno osoby starsze czy inwalidzi
maja sto razy wiecej powodow niz ty - mloda, zdrowa i sprawna- aby
byc przygnebionymi, w depresji, niezadowolonymi. Co ty mozesz
wiedziec o tym, jak sie czuje inwalida? Albo jak sie czuje 70 latek
z bolami "rozsypujacego " sie kregoslupa? NO ja tez nie wiem, ale
chociaz probuje to sobie wyobrazic.

[lola211]

Co ty mozesz
> wiedziec o tym, jak sie czuje inwalida? Albo jak sie czuje 70
latek
> z bolami "rozsypujacego " sie kregoslupa? NO ja tez nie wiem, ale
> chociaz probuje to sobie wyobrazic.

Widzisz, a w moim mniemaniu mam takie samo prawo do bycia w
depresji, niezadowolenia, przygnebienia.Mam za soba takie
doswiadczenia, o ktorych niejedna 60 latka nie ma pojecia.Moja
kolezanka, sliczna dziewczyna, mloda, iskra, dopiero co wylizala sie
z choroby nowotworowej.Nie widac tego po niej, ale w srodku nosi
swoje brzemie.
Wiec IMo racji nie masz, twierdzac, ze tylko i wylacznie z racji
wieku komus przysluguje wieksze prawo do zrzedzenia i czepliwosci.
Powodow ja sama mam nadto, ale w sumie swietnie sobie radzac z
przeciwnosciami losu, nie przenosze swoich problemow na innych.

[vibe-b]

lola211 napisała:

> Co ty mozesz
> > wiedziec o tym, jak sie czuje inwalida? Albo jak sie czuje 70
> latek
> > z bolami "rozsypujacego " sie kregoslupa? NO ja tez nie wiem,
ale
> > chociaz probuje to sobie wyobrazic.
>
> Widzisz, a w moim mniemaniu mam takie samo prawo do bycia w
> depresji, niezadowolenia, przygnebienia.Mam za soba takie
> doswiadczenia, o ktorych niejedna 60 latka nie ma pojecia.Moja
> kolezanka, sliczna dziewczyna, mloda, iskra, dopiero co wylizala
sie
> z choroby nowotworowej.Nie widac tego po niej, ale w srodku nosi
> swoje brzemie.
> Wiec IMo racji nie masz, twierdzac, ze tylko i wylacznie z racji
> wieku komus przysluguje wieksze prawo do zrzedzenia i czepliwosci.
> Powodow ja sama mam nadto, ale w sumie swietnie sobie radzac z
> przeciwnosciami losu, nie przenosze swoich problemow na innych.


Lola, nawet nie probujesz zrozumiec co ja do ciebie mowie. NIc
dziwnego, w koncu jestes jedna z tych co ma zawsze racje, nie jestes
w stanie pojac innych punktow widzenia.
A czy ty masz wiecej powodow do zmartwien niz czlowke stary,
niesprawny, schorowany to moze sama sie na swoje skorze przekonasz
za jakies 40 lat.

[lola211]

> A czy ty masz wiecej powodow do zmartwien niz czlowke stary,
> niesprawny, schorowany to moze sama sie na swoje skorze przekonasz
> za jakies 40 lat.

Idac twoim tokiem rozumowania trzeba sie wykazywac w kazdym
przypadku zrozumieniem dla czyjegos okropnego zachowania, bo
widocznie ten ktos ma powód.

Z drugiej strony- ta starsza osoba tez nie wie, czy ja przypadkiem
nie ma wiecej niz ona powodow do tego, by sie czepiac i zrzedzic.Bo
chyba sam fakt, ze sie kiedys mialo 35 lat nie daje uprawnien do
posiadania wiedzy jak to jest w kazdym przypadku?

[cathy1976]

wiesz co Lola, dla mnie jest oczywistym, że ludziom starszym, babkom
w ciąży, inwalidom jest ciężko. Mam oczy i mózg i rozróżniam wiek,
ciążę i kule czy też wózek inwalidzki. I staram się być bardziej
pomocna niż w innych wypadkach i bardziej wyrozumiała (nie zawsze
wychodzi).

A to co Ty piszesz podchodzi idealnie pod społeczeństwo gburów-
'może mi też jest źle- nie wkurzaj mnie stary pryku i nie pchaj się
na miejsce siedzące!'

[lola211]

Tzn- co pisze?

Smiem po prostu sktytykowac osoby czepialskie i z pretensjami do
calego swiata.To wszystko.

Nie bardzo wiem, skad wnioski na temat mojego zachowania wzgledem
staruszkow i inwalidow?


Gdy sasiad inwalida wetknal mi(jako kolejnej zreszta osobie) za
wycieraczke karteczke z grozba, ze uszkodzi mi samochod, gdy bede
parkowac pod jego oknem(w miejscu jak najbardziej dozwolonym), to
nie pobieglam do niego z awantura, tylko udalam sie na rozmowe
przedstawiajac swoje rzeczowe argumenty.To kto zachowal sie
obrzydliwie? Ja czy on? Gdyby nie byl osoba niepelnosprawna nasza
rozmowa z pewnoscia przebiegalaby inaczej.

[cathy1976]

'Z drugiej strony- ta starsza osoba tez nie wie, czy ja przypadkiem
nie ma wiecej niz ona powodow do tego, by sie czepiac i zrzedzic.Bo
chyba sam fakt, ze sie kiedys mialo 35 lat nie daje uprawnien do
posiadania wiedzy jak to jest w kazdym przypadku? '

Powyższy cytat każe mi wnioskować, że wpisujesz się w konwencje 'mi
się należy'.
Może wcale taka nie jesteś, ale takie można wyci

[lola211]

Nie, to wcale nie znaczy, ze ja sie czepiam i zrzedze.Tylko tyle, ze
mam powody, by tak robic.Gdybym chciala.

[twarz2]

> Czemu dziecko musi być twarde jak Roman Bratny i najwyżej unieść brew jak
> Clint Eastwood w sytuacjach, które irytują i wprawiają w dyskomfort nawet
> dorosłych?

Nie, to nie chodzi o to, że dziecko musi być twarde, tylko o to, że opiekun
musi wykazać się umiejętnością_błyskawicznej_pacyfikacji wrzaskuna. Jak się nie
wykaże to oznacza bezwzględny brak kultury, brak zdolności
rodzicielsko-wychowawczych, brak empatii i tym podobnych innych też brak.
Uważam, ze każda matka pretendująca do grona "nad-emam" powinna nosić ze sobą
gaz usypiający. Młode otwiera paszczę to mu psik i społeczeństwo
usatysfakcjonowane

[przeciwcialo]

Płaczące dziecko zwyczajnie przeszkadza. Może ten wrzeszczący facet
wyszedł z domu gdzie takie płaczące dziecko jest i chciał w spokoju
zjeść obiad?
Kiedys byłam w teatrze, tacy nowoczesni wzięli małe dziecko na
spektakl. Dziecko w płacz a tamci tylko syczeli do niego i telepali
żeby spektaklu nie stracic. To że pól sali było wsciekłe to juz mały
pikus.
Z płaczącym dzieckiem trzeba wyjść czy to z restauracji czy z
koscioła. Uspokoic i mozna wrócic. Inaczej to przepraszam ale brak
kultury i tyle.

[babcia47]

swego czasu umówiłam się na spotkanie "w interesach" w knajpie, do
której zazwyczaj dzieci nie chodzą a przynajmiej nie zanotowałam ich
nagminnej obecności. Przy stoliku obok zasiadła mama z koleżanką i 3-
4 letnim dzieckiem, które bardzo starało sie byc w centrum uwagi nie
tylko towarzyszacych pań ale i pozostałego otoczenia, Głosno (czytaj
krzycząc) zagadywało do mamy i "cioci" starało się "popisywać"
stukało w stół sprzętami, które znalazło na stole..oczywiscie
wszystko bez reakcji ze strony mamy a nawet zauwazyłam dumne
toczenie wzrokiem po okolicy, czy wszyscy zauwazyli jakie jej
dziecię mądre..no mi sie nie wydawało ani mądre ani słodkie i
przeszkadzało, bo co chwila wstawało od stolika, potrącało mnie lub
mojego goscia, rozmowa była co chwila przerywana i nie kleiła się,
bo w takiej atmosferze trudno było sie na niej skupić.. Kiedy
kelnerka przyniosła zamówione jedzenie do stolika obok zaczął się
horror, bo dziecko nie chciało tego co wczesniej "chciało", życzyło
sobie tego co ma "ciocia"..wszystko to okraszone wrzaskiem, lamentem
i piskami..ale o dziwo bez łez, więc chyba krzywda mu sie nie działa
tylko chciał postawic na swoim, chciał na siebie zwrócic uwage za
wszelka cene lub po prostu się nudził... Miałam ta dobrą sytuację,
że mogłam kelnera poprosic o przeniesienie nas w odległy kąt
knajpki, a tą zła, ze nie mogłam sie z niej całkowicie ewakuowac,
choc miałam szczerę chęć..ale co sobie myslałam o mamie i
jej "uroczym" dziecku to moje. Osobiscie nie lubię wrzasków,
krzyków, ryków w miejscach gdzie ich nie powinno być a do nich
zaliczam m. in. restaurację.. i to niezaleznie od tego czy wydaje je
znudzone lub rozkapryszone dziecko czy podpity starszy jegomość i
mam chyba do tego prawo..jeżeli bedę miała ochote
posłuchac "dziecięcych odgłosów" to pójdę na plac zabaw..za to na
pewno na placu zabaw nie umówie się z klientem

[sanna.i]

Przeciwciało, podpisuję się pod twoim postem obiema 'ręcyma'

[kropkacom]

> Z płaczącym dzieckiem trzeba wyjść czy to z restauracji czy z
> koscioła. Uspokoic i mozna wrócic. Inaczej to przepraszam ale brak
> kultury i tyle.

A autorka tamtego wątku nie wyszła?

> Kiedys byłam w teatrze, tacy nowoczesni wzięli małe dziecko

Czy teatr to restauracja?

[babcia47]

i jedno i drugie wymaga by dziecko zachowywało sie w określony
sposób a rodzice są za zachowanie dziecka odpowiedzialni..jeżeli
dziecko ma problem z odpowiednim zachowaniem sie, czyli takim które
nie uprzyksza zycia innym klientom w takich miejscach nie powinno
się ich tam zabierać..a w celach edukacyjnych (by przecwiczyć
odpowiednie zachowanie)chodzic w godzinach gdy lokal jest zazwyczaj
pusty np przed południem. Były miejsca, do których swoich dzieci nie
zabierałam, bo wiedziałam, ze będą sie nudzic a wtedy ani dla mnie
ani tym bardziej dla osób postronnych nie bedzie to czas mile
spędzony..do innych (lub tych samych, ale w starszym wieku)
zabierałam gdy byłam pewna, ze i dla dzieci to bedzie atrakcja i ze
potrafią sie zachowac w taki sposób by nie przeszkadzać osobom
postronnym, że my spedzimy miło czas a nikt na tym nie ucierpi

[kropkacom]

Babciu, ja nie żyje w idealnym świecie. Też wymagam ale jak raz coś się wydarzy
i mały w ryk wpadnie to mam uznać że nie powinien domu opuszczać? Ja wiem że są
matki które dziecko najwyżej do Małpiego gaju zabiorą albo na plac zabaw.
Powiedz mi jak to dziecko ma się nauczyć jeść w restauracji? A że wpadka się
może zdarzyć...Tak jak pisałam nie żyje w idealnym świecie.

[przeciwcialo]

Dlatego nalezy w odpowiednim czasie reagowac na zachowanie dziecka a
nie czekac az ktos zwróci uwage.
I restauracja i teatr to miejsce dla dziecka odpowiednie o ile umie
sie tam zachowac.

[kropkacom]

> nie czekac az ktos zwróci uwage.

Nie lubię chamskich odzywek w stylu bachory więc nie czekam. A czy uda mi się na
tyle szybko ewakuować żeby ich uniknąć?

> I restauracja i teatr to miejsce dla dziecka odpowiednie o ile umie
> sie tam zachowac.

Jak nie chodzi to się nie nauczy. A wpadki się zdarzają ale to samo życie.

[przeciwcialo]

Jesli widziałabym że rodzice cokolwiek staraja się zrobic aby
dziecko uspokoic to ok, poczekam na spokój. Dobra wola musi byc
jednak z obu stron.

Rozpoznanie walką?

[a_weasley]

Kropkacom napisała:

>> I restauracja i teatr to miejsce dla
>> dziecka odpowiednie o ile umie sie
>> tam zachowac.

> Jak nie chodzi to się nie nauczy.

Mogę tylko powtórzyć swoją odpowiedź na identyczny argument w dyskusji na ten
sam temat pt. Child-freezones, niestety już zarchiwizowanej:

Ciekawe. Kiedyś niezabieranie dzieci tam, gdzie by się nie umiały zachować, było
regułą właściwie bezwyjątkową, a z biegiem lat coraz mniej. A dorosłych nie
umiejących się zachować w miejscu publicznym, osobliwość taka, jest coraz
więcej, a nie coraz mniej.

Niestety dzieci dzielą się na nasze i nieznośne. I albo rodzice en masse to
zrozumieją, albo tytułowe "strefy bezdzietne" staną się jedynym rozwiązaniem.

Umie się zachowa w teatrze?

[sir.vimes]

Owszem, pozornie masz pełną rację.

Ale np. byłam z moja córką w teatrze na sztuce jak najbardziej dla dzieci i
jakiś chłopczyk przestraszył się do łez i rozdzierająco chlipał.

Nie umiał się zachować?

[babcia47]

> Ale np. byłam z moja córką w teatrze na sztuce jak najbardziej dla
dzieci i
> jakiś chłopczyk przestraszył się do łez i rozdzierająco chlipał.
..ale nie wyśpiewywał na pełen głos ulubionej piosenki, nie rzucał
we wszystkich ciastkami i nie przedzierał się do kolegi w piątym
rzedzie po głowach innych widzów?

[sir.vimes]

Nie.

Ale to nie an temat bo tę kwestie poruszyłam wcześniej. Niewychowani rodzice
akceptujący przeszkadzające dziecko (złośliwie przeszkadzające) to zupełnie inna
sprawa niż płaczące, zdenerwowane, przestraszone dziecko.

[babcia47]

> Powiedz mi jak to dziecko ma się nauczyć jeść w restauracji?
pisałam! trenować poza godzinami "szczytu"..ja również nie twierdze,
ze każde dziecko jest kłopotliwe i przeszkadza..ale to juz zależy od
rodziców, na co pozwalają i czego nauczyli..Jeżeli ktos przychodzi
do lokalu z dzieckiem, które jest "rozdarte" w kazdym miejscu i
znaogół to nie powinien się spodziewać, ze inni będą zawsze z
przykładną cierpliwościa to tolerować..a pozatym zazwyczaj bardziej
wkurza nie to, ze dziecko przez jakis czas przeszkadza a bardziej
brak reakcji ze strony rodziców i całkowite nieliczenie sie z tym z
e nie sś sami z dzieckiem w tym miejscu i że raczej rzadko
ktokolwiek lubi wysłuchiwac dziecięcych krzyków i ryków. Pomsujac na
fakt, ze wiele miejsc jest "nieprzyjaznych" dzieciom moze warto sie
zastanowic skąd to wynika..sa miejsca mniej lub bardziej
przeznaczone dla dzieci..i dla osób starszych ja też nie wszędzie
pójdę, bo to nie miejsce dla mnie i nie mam zadnych schiz z tego
powodu..a jak juz pójde to bede sie zachowywac zgodnie z jego
przeznaczeniem i atmosferą..np. nie będę narzekać na głosna muzykę
gdy wyląduję w dyskotece..tylko bedę się kiwać w jej rytm

[cathy1976]

> i jedno i drugie wymaga by dziecko zachowywało sie w określony
> sposób a rodzice są za zachowanie dziecka odpowiedzialni..jeżeli
> dziecko ma problem z odpowiednim zachowaniem sie, czyli takim
które
> nie uprzyksza zycia innym klientom w takich miejscach nie powinno
> się ich tam zabierać..a w celach edukacyjnych (by przecwiczyć
> odpowiednie zachowanie)chodzic w godzinach gdy lokal jest
zazwyczaj
> pusty np przed południem. Były miejsca, do których swoich dzieci
nie
> zabierałam, bo wiedziałam, ze będą sie nudzic a wtedy ani dla mnie
> ani tym bardziej dla osób postronnych nie bedzie to czas mile
> spędzony..do innych (lub tych samych, ale w starszym wieku)
> zabierałam gdy byłam pewna, ze i dla dzieci to bedzie atrakcja i
ze
> potrafią sie zachowac w taki sposób by nie przeszkadzać osobom
> postronnym, że my spedzimy miło czas a nikt na tym nie ucierpi>

czyli plac zabaw zostaje..
A mi się nie podoba takie podejście, kultywowane przez naszych
rodziców, że miejsce dziecka to albo dom, albo plac zabaw.
Podoba mi się obecna tendencja, do tego, żeby dzieci zabierać ze
sobą w najrozmaitsze miejsca.
Tylko Polska jest takim popieprzonym krajem, gdzie dziecko w
restauracji to dziwoląg. W Hiszpanii jest najzupełniej normalnym, że
restauracje są pełne rozbawionych dzieci, a reszta spokojnie je
sobie obiad. I nikt nie ma do nikogo pretensji.

Restauracja jest to miejsce, gdzie MAM PRAWO przyjść z dzieckiem i
zamierzam z tego prawa korzystać a nie w imię fałszywie pojetej
kultury omijać takie miejsca, bo może ktoś się tam umówił w
interesach.

[przeciwcialo]

A inni maja prawo w spokoju delektowac się posiłkiem.
Chcesz tolerancji to bądx tolerancyjna a nie manifestuj tu dzieckiem.

[kropkacom]

> A inni maja prawo w spokoju delektowac się posiłkiem.

No i? Matka z dzieckiem nie może się delektować? W Polsce rodziny nie wychodzą z
dziećmi i teraz nagle szum. Bo jak dziecko buzię otworzy to jakby bombę atomowa
zrzucił.

[przeciwcialo]

Kropka, czy ty naprawdę nie rozumiesz czy tylko udajesz?
Daj juz spokój tej dziewczynce z wiadomego watku i pomysl.
Rodzic powinien reagowac na zachowanie dziecka. Mozna z nim wyjść,
uspokoic i wrócić. Nie trzeba we własne problemy angazowac
wszystkich zgromadzonym w danym miejscu.

[cathy1976]

mam spokojne dzieci. zabieramy je niemal wszędzie.

Kiedys, wsiadałam do samolotu z dwójką i od razu usłyszałam
komentarz 'o nieee! dwójka dzieci! to będzie koncert'. I dalej drugi
głos z przekąsem 'no tak, a ty tak uwielbiasz dzieci'.

Mowa o tolerancji w kontekscie uczestnictwa dzieci w normalnym
życiu, to jakaś pomyłka. niektórzy z nas są grubi, niektórzy z nas
są inwalidami, niektórzy z nas są dziećmi, niektórzy z nas są
brzydcy. Każda z tych cech znadzie swoich antyfanów, którzy będa
twierdzić, że im gruby przeszkadza, bo zajmuje dużo miejsca. I że
niech sobie brzydki przychodzi do restauracji, ale niech się za
bardzo nie afiszuję ze zdeformowaną twarzą.
To jest niestety fatalne podejście i trąci mi społeczeństwem, do
którego bardzo nie chciałąbym należeć.

[babcia47]

> Kiedys, wsiadałam do samolotu z dwójką i od razu usłyszałam
> komentarz 'o nieee! dwójka dzieci! to będzie koncert'. I dalej
drugi
> głos z przekąsem 'no tak, a ty tak uwielbiasz dzieci'.
no i co? był ten koncert?..co Cie obchodzi jezeli ktos wyraza tego
typu opinie przed faktem?..gdybym ja miała sie przejmować co o mnie
ktoś mówi to chyba musiałabym sie leczyc, bo wszystkim sie nie
dogodzi..a jeżeli koncertu nie było i dzieci nie sprawiały nikomu
problemu to bym dogadała tym współpasażerom przy wysiadaniu, bo nie
w tym rzecz, ze dzieci z zasady równaja sie niedogonościom..problem
z tym, ze niektórzy rodzice w takiej sytuacji nie potrafią temu
zapobiec lub uważaja, ze nie musza bo nie ma problemu

[ll66]

> A inni maja prawo w spokoju delektowac się posiłkiem.

bez jaj - restauracja to nie swiatynia spokoju, delektowac sie w ciszy posilkiem
- dobre sobie, a jak obok usiada znani z wygadania Wlosi i beda wesolo wcinac
obiadek albo ktos z okazji urodzin zaprosi znajomych na obiad z winem to tez
zakloca ci blogi spokoj delektowania sie schabowym ???

[babcia47]

> czyli plac zabaw zostaje..
> Restauracja jest to miejsce, gdzie MAM PRAWO przyjść z dzieckiem i
> zamierzam z tego prawa korzystać a nie w imię fałszywie pojetej
> kultury omijać takie miejsca, bo może ktoś się tam umówił w
> interesach.
jeżeli będziesz się Ty i Twoje dziecko zachowywac kulturalnie
(czytaj w sposób, który innym nie zatruwa życia i sprawia, ze z
przyjemności robi sie horror) to ja osobiscie nie widze problemu..no
chyba, ze z góry zakładasz, ze zrobisz sobie z restauracji plac
zabaw dla dziecka i puscisz go na żywioł nie reagując na to co Twoja
latorośl wyprawia..to ja jednak zaprotestuję

[kropkacom]

> jeżeli będziesz się Ty i Twoje dziecko zachowywac kulturalnie
> (czytaj w sposób, który innym nie zatruwa życia i sprawia, ze z
> przyjemności robi sie horror)

No ręce opadają. Co to znaczy kulturalnie? Czy to że dziecko się wydarło zaraz
pozbawia mnie kultury?

[babcia47]

w odróżnieniu od Ciebie ja biore pod uwage sytuacje, której byłam
świadkiem a nie tą z sasiedniego wątku (znamy tu relacje tylko
jednej strony)..kultury pozbawiona jest matka, która nie reaguje na
zachowanie, które nie jest odpowiednie w danym miejscu..mogę
przeboleć płacz, rozżalenie dziecka..nawet przez kilka minut..ale
nie robienie z knajpy placu zabaw, widowiska, potrącania mnie i
stołu przy którym siedzę, ryków i krzyków przy całkowitym braku
reakcji ze strony opiekunów..i jak pisałam wyzej..okreslenie
nieodpowiednie zachowanie dotyczy kazdego i w kazdym wieku, kto
zachowuje się nieodpowiednio i przeszkadza innym

[kropkacom]

Ja cały czas mam na myśli sytuację poprzedniego wątku i do tego pije. A co do
sytuacji innych kiedy rodzic nie reaguje to zgadzam się oczywiście z Tobą.

Wystarczą herbatniki;P

[sir.vimes]

którymi zatyka się dziecku paszczę gdy tylko ja otworzy.

BTW a propos herbatników z tamtego wątku - ja się dziwiłam co to za absurd, ze
tyle raczej pulchnych dzieci je non stop - w autobusie , sklepie, w parku, torba
chrupków się kończy, dziecko dostaje następną... Teraz wiem, ze chodzi o to by
były cicho. Smutne i straszne.

"Młode otwiera paszczę to mu psik"

[twarz2]

sir.vimes napisała:

> którymi zatyka się dziecku paszczę gdy tylko ja otworzy.
>
> BTW a propos herbatników z tamtego wątku - ja się dziwiłam co to za absurd, ze
> tyle raczej pulchnych dzieci je non stop - w autobusie , sklepie, w parku, torb
> a
> chrupków się kończy, dziecko dostaje następną... Teraz wiem, ze chodzi o to by
> były cicho. Smutne i straszne.
>
Tak wystarczą, ale do czasu. Moja 2-lenia "systkoniedoble" nie da się już nabrać
na zapychacze. Wybór mam prosty - chamem_być, albo psik

[ruda_kasia]

Ja w opisywanej sytuacji niezbyt rozumiem powód, dla jakiego dziecko
popadało w coraz głębszą histerię.
Sama mam potwora, który potrafi wywrzaskiwac sobie różne rzeczy, a
przynajmniej próbuje.
I np. powstaje problem, bo: ja wiem, że jak się zgodzę, żeby starsza
ustąpiła miejsca młodszej, bo ona chce siedzieć tu a nie w innym
miejscu i drze paszcze (restauracja w Orawskim podzamoku), to będzie
cicho, ale ja odniosłam klęskę wychowawczą, bo pozwoliłam jej
rządzić. Co więc robię: jakoże jestem w miejscu, gdzie inni chcą
zjeść wynoszę wrzaskuna na zewnątrz i oczekuję, aż przestanie
wrzeszczeć. W tamtym konkretnym przypadku jedliśmy na zmianę,
dziecko zostało dopuszczone do stołu, gdy pogodziło się z tym, że
usiądzie, gdzie jest wolne miejsce, a nie na miejscu siostry czy
kolegi (a posuwała się do tego, że próbowąła kolege starszego o 6
lat pypa zepchnąć z krzesła). Wiem, że brzmi okropnie (nie
ustąpilismy miejsca dziecku), ale neistety ona walczy o władzę z
każdym i zawsze, więc niestety rodzic musi być czujny jak pies
podówjny.

Do autorki

[ib_k]

> Czemu dziecko musi być twarde jak Roman Bratny i najwyżej unieść brew jak
> Clint Eastwood w sytuacjach, które irytują i wprawiają w dyskomfort

O ile porównanie do Clinta mogę zrozumieć to Roman Bratny wprawił mnie w osłupienie. CO MIAŁAŚ NA MYŚLI WYMYŚLAJĄC TEN TYTUŁ???

[przeciwcialo]

Ja nie autorka ale taki cytat " twardy bądź jak Roman Bratny"

[ib_k]

A skąd ten cytat?

[przeciwcialo]

Chyba z Elektrycznych Gitar ale nie dam sobie nic uciąc.

masz rację

[sir.vimes]

"...nie pij Piotrek o dziewiątej
pić tak wcześnie jest niemądrze
lepiej gdy się robi ciemno
kiedy jest już wszystko jedno

mówisz w głowie się gotuje
w sercu rwie się i kotłuje
nie bądź taki delikatny
twardy bądź jak Roman Bratny

wszystko dobrze jest do kiedy
nie narobisz sobie biedy
nie dość że dokoła nędza
ty się sam w tę nędzę wpędzasz

wypij trochę przed kolacją
żeby móc spokojnie zasnąć"...

[twarz2]

www.youtube.com/watch?v=HtHCUEiE2vA

[ilsa32]

Witam. Problem płaczącego dziecka zacznie mnie dotyczyć w lutym,
kiedy urodzę. Nie wiem jak będę sobie radziła gdy zacznie płakać,
ryczeć lub histeryzować w miejscu publicznym. Ale wiem już jedno
niektórzy rodzice mają w nosie co ich pociecha wyprawia. Praxuję w
dużym markecie na dziale z firanami. To co się dzieje w sobote albo
w niedzielę to tragedia.Rodzice oglądają firany karnisze itp. a
dziecko płacze biega, ściąga z półek różne rzeczy, niektóre ciężkie
i zagrażające życiu szkraba.Jest zmęczone ugrzane,głodne i znudzone
a rodzice zadowoleni bo robią zakupy. Mają prawo do zakupów ale mają
obowiązek zajmowania się dzieckiem.Mnie zarzucono kiedyś że nie
zwróciłam uwagi gdzie taki dzieciak polazł, klietka orzekła że od
tego właśnie jestem. Inne może czteroletnie zsikało się w spodnie bo
mamusia była zajęta wybieraniem rolet i nie słyszała błagalnego ja
chcę siusiu. Wnioski to jak zachowują się dzieci zależy od rodziców
od ich postępowania. Mam nadzieję że moje dziecko nie będzzie
spędzało w markecie całej niedzieli bo to nie jest miejsce na spacer
i zabawę.

[kropkacom]

> Mam nadzieję że moje dziecko nie będzzie
> spędzało w markecie całej niedzieli bo to nie jest miejsce na spacer
> i zabawę.

Masz nadzieję? To chyba od ciebie zależy gdzie będziesz chodzić z dzieckiem.

[ilsa32]

bo znam pare kobiet ktore pourodzeniu dziecka tracą rozum i zdrowy
rozsądek.Więc mam nadzieję że mój rozum zostanie przy mnie.

[kropkacom]

> bo znam pare kobiet ktore pourodzeniu dziecka tracą rozum i zdrowy
> rozsądek.

No wiesz, my zawsze po ciąży tracimy jakąś część szarych komórek )

[lineczkaa]

Ja również jestem fanką dzieci bezwonnych i bezgłośnych, ale w sferze marzeń to
pozostawiam .
Jeśli w restauracji czy w pociągu mogę usiąść z dala od małych dzieci to tak
robię. Jeśli nie to trudno, ale nie przyszłoby mi do głowy, żeby komentować
płacz czy zdenerwowanie dziecka. O ile jest to wynik stresu, nerwów, gorąca itp.
Natomiast zwracam uwagę, kiedy dziecko wyje złośliwie albo zachowuje się jak
opętane przez demona, bo mamunia sobie nie radzi i nie ma ochoty na interwencję.
Ale robię to dyskretnie, a nie na pół knajpy.

Kiedy moje dziecko wykazuje cechy opętania, to wychodzę żeby ochłonęło. Nie
każdy musi słuchać wrzasków i nerwowo szukać telefonu do egzorcysty.
Dziewczynce z_wiadomego_wątku się nie dziwię. Zdenerwowani rodzic plus
nieprzychylne otoczenie. Ja zawsze mogę powiedzieć, odwal się, a taki maluch
może sie tylko z emocji rozpłakać, prawo wieku.

o to mi chodzi właśnie

[sir.vimes]

"Ja zawsze mogę powiedzieć, odwal się, a taki maluch
> może sie tylko z emocji rozpłakać, prawo wieku."

[vibe-b]

> nieprzychylne otoczenie. Ja zawsze mogę powiedzieć, odwal się, a
taki maluch
> może sie tylko z emocji rozpłakać, prawo wieku

o to to.
Ciekawa jestem czy te wszystkie hoze obywatelki, ktorym tak dziecko
przeszkadza odwazyloby sie zwrocic uwage np bandzie dresow
zaklocajacych spokoj? Skadze, wszystkie panie, jak i ten facecik z
tamtej opowiesci, podkuliliby ogon pod siebie. Ale nad slabszym to
sie mozna popastwic, prawda?

[ilsa32]

Nikt nie pastwi sie nad dzieckiem. To rodzice mają dopilnowac tego
by dziecko zachowywało się w określony sposób.A dresom zwracam uwagę

[kawka74]

osobiście bardziej obawiam się rozjuszonej matki niż dresa
zresztą wielu matek z tego forum słabymi bym nie nazwała, chyba że takie hop do
przodu są tylko w sieci, czego wykluczyć nie można

[kawka74]

BTW jeśli zwracanie uwagi rodzicom czy starszym dzieciom jest pastwieniem się
nad nimi, to chroń nas, dobra opatrzności, przed Polską przyjazną dzieciom

[kropkacom]

Nie bój żaby, Polska nigdy nie będzie przyjazna dzieciom.

[vibe-b]

kawka74 napisała:

> BTW jeśli zwracanie uwagi rodzicom czy starszym dzieciom jest
pastwieniem się
> nad nimi, to chroń nas, dobra opatrzności, przed Polską przyjazną
dzieciom


Chodzilo mi o sytuacje takie, jak w tamtym watku- z relacji
wynikalo, ze dziecko bylo coraz bardziej przestraszone i dlatego ten
placz. Latwo sie pyszczy nad glowa kogos nad kim sie ma przewage-
czy to dziecko, czy sfrustrowana matka. Jakby z tym dzieckim
siedzial gosc postury Pudziana i bandyckim wzrokiem, to co? a tak,
wiem, wiem, wszystki kolezanki z forum rowniez odwaznie zwrocilyby
uwage D

[kawka74]

Ale zwróć uwagę, że we wspominanym 'meksykańskim' wątku mało kto uznał, że winne
jest dziecko, bo powinno się zamknąć. Pretensje skierowane były raczej do rodziców.
Małe dziecko ma prawo być zdenerwowane i wyrażać swoje emocje tak, jak umie.
Głowa rodziców w tym, żeby to wyrażanie emocji było dla otoczenia minimalnie
uciążliwe. Czasem się nie da (trudno wysiąść w biegu z autobusu), a czasem można
oddzielić dziecko od reszty otoczenia choćby wychodząc na korytarz i pozwalając
mu się uspokoić z dala od źródła zdenerwowania.
A co do obaw - już napisałam, że dresów boję się znacznie mniej, niż
sfrustrowanych matek.

[kropkacom]

> Ale zwróć uwagę, że we wspominanym 'meksykańskim' wątku mało kto uznał, że winn
> e
> jest dziecko, bo powinno się zamknąć. Pretensje skierowane były raczej do rodzi
> ców.

Rodzice opuścili lokal. A to że puściły im nerwy ze względu na niezrealizowane
zamówienia, ryk dziecka, pana od "bachorów" no cóż. Może faktycznie powinni
spuścić głowę i uciec?

> A co do obaw - już napisałam, że dresów boję się znacznie mniej, niż
> sfrustrowanych matek.

Ja się boje ogólnie sfrustrowanych ludzi.

[babcia47]

> Rodzice opuścili lokal. A to że puściły im nerwy ze względu na
niezrealizowane
> zamówienia, ryk dziecka, pana od "bachorów" no cóż. Może
faktycznie powinni
> spuścić głowę i uciec?
kiedy w kolejnym wpisie autorka opisała jak to ten nerwowy klient
wczesniej juz odwracał się gdy dziecko rozmawiało i smiało sie do
rodziców..stanał mi przed oczami obrazek który opisałam z własnego
doswiadczenia..byc moze zachowanie córeczki i wczesniej, zanim
wybuchneła płaczem nie było takie bezproblemowe jak to opisała mama
a dla faceta awantura jaka wybuchła po przyniesieniu zupy stało się
dopełnieniem zepsutego wieczoru i pusciły mu nerwy..może zaprosił do
knajpy małzonke z okazji rocznicy..albo umówił sie z swoja pania i
chciał sie oswiadczyć..lub po prostu cieszył się na miłe chwile po
ciężkim dniu a tu zonk

[kropkacom]

> kiedy w kolejnym wpisie autorka opisała jak to ten nerwowy klient
> wczesniej juz odwracał się gdy dziecko rozmawiało i smiało sie do
> rodziców..

No straszne. Dziecko śmiało się i rozmawiało. Brak kultury

> byc moze zachowanie córeczki i wczesniej, zanim
> wybuchneła płaczem nie było takie bezproblemowe jak to opisała mama

Może. A może nie. Bazuje na tym co pisała autorka wątku.

> knajpy małzonke z okazji rocznicy..albo umówił sie z swoja pania i
> chciał sie oswiadczyć..lub po prostu cieszył się na miłe chwile po
> ciężkim dniu a tu zonk

Może. A może nie i uczulony jest na dzieci.

Babciu, rozmowa traci sens. Nie chce mi się już tłumaczyć i bawić w gdybanie i
jasnowidztwo. Odniosłam się do konkretnych słów w konkretnym poście. Amen.

[babcia47]

dla mnie bezkrytyczne branie za dobrą monetę tego co napisała mama
tez jest z grubsza bez sensu..a jeżeli rozmowa i śmiech miało w
sobie odpowiednia moc decybeli..a niestety dzieci często próbuja
przekrzykiwac innych chcąć na siebie zwrócic uwagę..to ja bym sie
zdenerwowaniu faceta nie zdziwiła, bo tak na kazdym kroku nie
spotyka sie osób przeczulonych a kiedy są w towarzystwie to
dodatkowo sie hamują..ale do czasu

[kropkacom]

> dla mnie bezkrytyczne branie za dobrą monetę tego co napisała mama
> tez jest z grubsza bez sensu..

Ok. Czyli bez sensu jest to forum skoro teraz mam niczemu nie wierzyć, tak? Nie
chcę się bawić w niedowiarka. Czytam i komentuje to co ktoś spłodził.

> a niestety dzieci często próbuja
> przekrzykiwac innych chcąć na siebie zwrócic uwagę.

I co? Znam dorosłych którzy jak mówią to krzyczą ) Mam dość dywagacji na temat.

Kawka, ale jeśli obcy ludzie drą się dziecku nad

[sir.vimes]

głową to nieco trudno je uspokoić, prawda?

Ja się sama sobie dziwię, ze założyłam ten wątek - nade wszystko lubię ciszę;
chodzę do knajp by nie oglądać dzieci (chyba, ze sama jestem z dzieckiem),
wybieram te maksymalnie antydzieciowe, podniesiony głos czy dzwoniący telefon w
kinie przyprawia mnie o wściekłość, ludzi perorujących w teatrze najchętniej
zbiłabym parasolką po łbach (gdybym miała parasolkę). Ale NAPRAWDĘ nie rozumiem
jak można wściekać się na zapłakane dziecko.

Założę się, że na zapłakaną staruszkę nikt by nie naskoczył. Że nikt nie
wydarłby się na wnuczka "ma pan natychmiast uspokoić babcię!!".

[babcia47]

> Założę się, że na zapłakaną staruszkę nikt by nie naskoczył. Że
nikt nie
> wydarłby się na wnuczka "ma pan natychmiast uspokoić babcię!!".
ale podpitego, awanturującego sie dziadka kazali by
wyprowadzić..zreszta gdy przydarzy sie coś dorosłej osobie, wypadek
czy coś podobnego zazwyczaj zaprasza sie ją na zaplecze i tam podaje
wode, srodki uspokajające itp przynajmniej ja obserwowałam takie
zachowanie..mało tego w banku, gdzie pracowałam, podobnie robiło sie
np. z awanturujacym sie klientem..mozna było z nim rozmawiac
spokojniej, docierały wyjaśnienia, nie nakręcał sie "widownią" a
pozostali klienci mogli w spokoju pozałatwiać swoje sprawy

dorosłemu wodę , dzieciakowi - chodnik

[sir.vimes]

no , w tamtej sytuacji awanturującego się pana nikt nie kazał wyprowadzić) A z
relacji matki wynika, ze pan zareagował na pierwszy dźwięk płaczu ubliżając
dziewczynce (wyzywając od bachorów czy gó...arzy).

zreszta gdy przydarzy sie coś dorosłej osobie, wypadek
> czy coś podobnego zazwyczaj zaprasza sie ją na zaplecze i tam podaje
> wode, srodki uspokajające itp

A dziecko się wyrzuca na chodnik i OK?

[babcia47]

sir.vimes napisała:

> no , w tamtej sytuacji awanturującego się pana nikt nie kazał
wyprowadzić)
..i nie zastanawia Cie to? biorąc jeszcze pod uwagę, ze inna para
wyniosła sie sama z tej knajpy..tez przeczuleni i nerwowo
zareagowali na 30 sekund płaczu dziecka? bez jaj..o ile rozumiem
zdenerwowanie wywołane przyniesieniem złej zupy, wprowadzeniem
rodziców w bład przez kelnerkę, choc chyba i to mozna było
załatwic "pokojowo" i zamówić inne danie, odpowiednie dla dziecka,
które było w karcie jak pisały dziewczyny..to całe zamieszane
związane z dzieckiem i jego opis wydaje mi się mocno naciagane w
kierunku wybielenia siebie i skłonienia do współczucia i oburzenia
na to całe wredne towarzystwo

[kawka74]

> głową to nieco trudno je uspokoić, prawda?

To wtedy się wstaje, bierze dziecko pod pachę i wychodzi z nim z sali
restauracyjnej. Podejrzewam, że tam był jakiś korytarz, szatnia czy cokolwiek. A
awanturowanie się zostawić drugiej połowie.

Ale NAPRAWDĘ nie rozumiem
> jak można wściekać się na zapłakane dziecko.

Zapłakane dziecko może wydawać z siebie dźwięk zdecydowanie przewyższający
uciążliwością dzwonek telefonu czy szepty w teatrze. Sama matka bohaterki
skandalu przyznała, że natężenie dźwięku wzrastało. Po co było czekać na
eskalację konfliktu, facet się drze, rodzice się drą, dziecko się drze - dom
wariatów.

> Założę się, że na zapłakaną staruszkę nikt by nie naskoczył.

No, proszę Cię, bez takich porównań.

[sir.vimes]

Kawka, dlaczego bez takich porównań?

umiem wyobrazić sobie sytuacje w której popłakałabym się w miejscu publicznym -
np. w kawiarni. Zresztą, nie raz pocieszałam w kawiarni zaryczaną koleżankę -
np. tu po zerwaniu związku. Nikt nas nie wypraszał, nikt się na nas nie darł. A
estetycznie i milusio taka dziewoja wyjąca "aaaaleee czeeemu mnie rzuuucił"
wcale nie wygląda i , przede wszystkim , NIE BRZMI)

Co do zostawienia awantury jednej osobie - w pełni się zgadzam. Jedno z rodziców
powinno z dzieckiem wyjść choćby do łazienki - także po to by dziecko nie
denerwowało się jeszcze bardziej.

[kawka74]

> Kawka, dlaczego bez takich porównań?

Bo jeszcze nie spotkałam dorosłej osoby, która płacz miałby natężenie
dziecięcego wrzasku.

także po to by dziecko nie
> denerwowało się jeszcze bardziej.

Dlatego uważam, że całej tej sytuacji winni są głównie rodzice (już pal licho,
czy chcieli tę zupę z serem czy bez): dlatego, że choćby dla dobra swego dziecka
powinni byli to dziecko odciąć od źródła niepokoju. Nie wiem, co chcieli
osiągnąć przez przeciąganie tej sceny, ale chyba dość szybko stało się jasne, że
na miły posiłek nie można liczyć. I wtedy trzeba było wyjść, i zmienić lokal, a
nie toczyć dyskusję z panem przy akompaniamencie coraz bardziej zdenerwowanej -
i coraz głośniejszej - córki.

[sir.vimes]

> Bo jeszcze nie spotkałam dorosłej osoby, która płacz miałby natężenie
> dziecięcego wrzasku.

Ja znam takie

powinni byli to dziecko odciąć od źródła niepokoju

Tak, ja bym tak właśnie zrobiła. Dziewczynka została potraktowana jak rozdeptana
kupa przez wszystkich - i kelnerkę, i buraka , który ją zwyzywał i przez
kierownika sali, który MÓGŁ zaproponować uspokojenie dziecka na zapleczu (tak
jak pisała babcia74 o dorosłych osobach). I niestety, choć zapewne wbrew woli,
przez rodziców, którzy zaangażowali się bardziej w dyskusje niż zajęli małą.

Natomiast w tamtym wątku wiele osób uznało, ze dziewczynka (żadne dziecko) nie
ma prawa do nerwowej reakcji, do płaczu. Że dziecko to jakiś robocik, który
nawet na przykrości ma reagować mechanicznym uśmiechem. I to mnie nieco dziwi.

[kawka74]

> Ja znam takie

ojezu...

dziewczynka (żadne dziecko) nie
> ma prawa do nerwowej reakcji, do płaczu.

Ma, przecież to oczywiste. Tylko pytanie, co rodzice z tym zrobią. W tamtym
wątku się nie popisali.

[kropkacom]

Przy zwracaniu uwagi też musi być kultura. Jak do matki dziecka które się
dopiero co rozdarło wyjedziesz z bachorem to sama się prosisz o odpowiedz w
podobnym stylu.

O tak

[triss_merigold6]

Jesli mam sądzić po sobie to też bardziej obawiałabym się
rozjuszonej matki niż dresa. Ze względu na jazdę NO LIMITS.

[vibe-b]

triss_merigold6 napisała:

> Jesli mam sądzić po sobie to też bardziej obawiałabym się
> rozjuszonej matki niż dresa. Ze względu na jazdę NO LIMITS.

A ja nie. Mlody wypasiony 90 kilowy byczek jest uwazam wiekszym
zagrozeniem niz mamusia, ktorej dam rade. W razie czego.

[joxanna]

Dziecko ma prawo ryczeć w miejscach publicznych typu: ulica, sklep, autobus,
urząd - czyli takimi 'użytkowymi', gdzie po prostu trzeba zrobić konkretną rzecz
i pójść.

Dziecko nie ma prawa ryczeć w miejscach publicznych typu: teatr (chyba, że
przeznaczony dla dzieci), filharmonia (j.w.), restauracja, kawiarnia - czyli
takimi 'przyjemnościowymi', nieobowiązkowymi, gdzie przychodzi się specjalnie po
to, żeby sobie spokojnie pobyć.

[ll66]

> Dziecko nie ma prawa ryczeć w miejscach publicznych typu: teatr (chyba, że
> przeznaczony dla dzieci), filharmonia (j.w.), restauracja, kawiarnia - czyli
> takimi 'przyjemnościowymi', nieobowiązkowymi, gdzie przychodzi się specjalnie p
> o
> to, żeby sobie spokojnie pobyć.

teatr czy filharmonia -ok. ale kanjpa to nie jakies przyjemnosciowe miejsce
dnieobowiazkowe gdzie sie przychodzi dla ciszy i spokoju! nie mam wiec zadnych
hamulcow jak ide z dzieckiem do restauracji czy kawiarni - tam moze sie bawic
smiac ile chce, jak zacznie sie drzec to wiadomo wyjde go uspokoic ale nie robmy
z knajpy swiatyni spokoju !!!

[joxanna]

Ok, to wyjaśnię. Ryczeć to dla mnie wydzierać się bez pamięci, miotać, rzucać na
ziemię, histeryzować. Jasne, że w restauracji się głośno rozmawia, śmieje,
dzieci mogą się bawić, znaleźć sobie miejsce do zabawy (moje kiedyś tak zabawiło
się pod stołem, że ani się obejrzeliśmy, a zostało nam oddane przez miłe panie
dwa stoliki dalej. Ale jak ryczoli, krzyczy, płacze to mi to kompletnie nie
pasuje. Przychodzi się do restauracji żeby było miło i wesoło, a nie, żeby ktoś
ryczał.

To samo dotyczy dorosłych - jeśli ktoś planuje awantury i wydzieranie się to nie
w restauracji.

Tak to czuję.

[paszczakowna1]

> Przychodzi się do restauracji żeby było miło i wesoło, a nie, żeby ktoś
> ryczał.

W kwestii formalnej - do restauracji przychodzi się przede wszystkim w
trywialnym celu spożycia posiłku. To nie klub nocny ani kino. Co masz do
zaproponowani ludziom z małymi dziećmi, którzy (a także ich dzieci) po prostu
muszą zjeść poza domem (bo np. są w obcym mieście)? Kupić pizzę na wynos, i
spożyć na dworcu?

Oczywiście, ze nie

[sir.vimes]

i sama byłam tego świadkiem jak państwo Dulscybis w tramwaju wydziwiali nad
wyjącym noworodkiem ale jak wsiadła banda rzucających mięchem na cały regulator
gimnazjalistów (nawet nie wielkich drechów) nagle położyli uszy po sobie i
przestali byc tak spragnieni ciszy)

[anulka.p]

Kurde belek nigdy nie spotkałam się oko w oko z rozjuszoną matką. Na
forum tylko o niej czytałam
Powiadacie, ze gorsza niż dres... ciekawe, ciekaweP

[mpgry]

Mam wątpliwości, dlaczego R. Bratny jest tu synonimem twardości.;
PiotrG

[trzy_krzyzyki]

skąd taki pomysł? Dziecko to tez człowiek tyle że mały i ma prawo go coś
irytować i denerwować.

trzykrzyzyki.blox.pl

[0-gramma]

Dziecko też człowiek.
--------------------

Badanie aulentyczności pisma, podpisów, paraf. Grafolog - analiza pisama ręcznego

[justiciaa]

Też czytałam wątek o meksykańskiej restauracji, teraz zobaczyłam, że powstał ten
– skoro takie wątki powstają, to znaczy, że problem istnieje, i nie jest błahy,
skoro wzbudza emocje tak wielu osób, stając się bodźcem do spłodzenia tylu
wypowiedzi. Ilu z Was ma dzieci? A ilu z "dzieciatych" poczuło się może nie tyle
dyskryminowanych, co nieprzyjemnie, chamsko potraktowanych z tytułu posiadania i
paradowania z dzieckiem po mieście? Chyba każdego to kiedyś spotkało. Wczoraj
mój półtoraroczny syn rozpłakał się strasznie w autobusie. Jako że stałam w
korku na moście Grota Roweckiego, nie miałam możliwości ucieczki – piszę to po
to, żeby któraś inteligentna nie zaczęła mnie pouczać, że jak dzieciak wyje, to
trzeba wysiąść. Próbowałam uciszyć dziecko, na co jakaś stara pudernica zaczęła
mnie chamsko objeżdżać, że obrzydzam jej życie i że ona ma prawo do spokoju i
ciszy, skoro kupiła bilet. Paweł płacze, ta stoi nade mną i nad wózkiem i
dogaduje coraz głośniej, ja uspokajam dziecko, biorę na ręce, jakaś dziewczyna
próbuje mi pomóc i zagaduje dziecko, robi miny do niego. Paweł faktycznie
zapatrzył się na te dziewczynę, już przestawał ryczeć, zaczął się do niej
uśmiechać... I ta stara prukwa znów zaczęła komentowac, oczywiście tak, żeby pół
autobusu słyszało, niemalże krzyknęła nad głową dziecka "nooo taaaak, tak to
jest, kiedy matka sobie nie radzi" – oczywiście przestraszony Paweł znów w bek.
Kobiecie po prostu woda na młyn – zaczęła znów komentować i mówić, że ona już
wariuje od tego wrzasku, i że jak nie uciszę dziecka, to ONA SAMA JE UCISZY.
Wtedy już wpadłam w szał, wywiązała się niezła pyskówka, kiedy wyjechaliśmy z
korka, wysiadłam i się popłakałam.


I tak to wygląda – podejrzewam, że tak reagują albo sfrustrowane stare panny,
których nikt nie przeleci nawet ciemną nocą przez pomyłkę, więc nigdy nie będą
mieć własnego dziecka, albo smutni onaniści, którzy niestety sami z sobą rodziny
nie założą.

[azile.oli]

Wiesz co,nie jestem sfrustrowaną starą panną,a matką dwójki już
nieco podchowanych dzieci.I jak w życiu nie przyszło by mi do głowy
objeżdżać matki,której półtoraroczne dziecko płacze w
autobusie,ba,nic złego bym sobie o niej nie pomyślała,najwyżej bym
pożałowała,bo po pierwsze dziecko małe,po drugie-nie wysiądzie,po
trzecie,czasem jest konieczność poruszania się komunikacją miejską i
nie jest to miejsce,gdzie oczekuję ciszy i spokoju,dziecko ma prawo
być zmęczone,wystraszone itd.Natomiast wątek dotyczążcy restauracji
dotyczył jednak zgoła innej sytuacji.Matka mogła wyjść z wrzeszczącą
trzylatką-nie wyszła,mówiąc że nie miała czasu,ale jednocześnie
opisując,jak to inna para opuściła lokal z odpowiednim
komentarzem.Więc skoro tamci ludzie zdążyli wyjść,to ona chyba też
dałaby radę.Po drugie-trochę pomyślunku-jak wiem,że moje dziecko
pewnych rzeczy nie je,to nie wybieram meksykańskiej
restauracji,gdzie nawet przy dobrej woli personelu(tu jej nie było)
mogło się okazać,że po prostu dla dziecka nie ma tam nic
odpowiedniego. Dziecko ma prawo płakać,nie neguję,ale już rodziców w
tym głowa,aby było jak najmniej uciążliwe dla otoczenia.przecież
sama próbowałaś małego uspokoić.W autobusie nie mogłaś zrobić nic
więcej,a trafiłaś na wredne babsko.Ale są sytuacje,kiedy rodzic nie
reaguje,albo robi to tak nieporadnie,jakby mu się nie chciało.I to
może wkurzać.Ale wtedy ja wychodzę z knajpy,bo nie będę słuchała
wrzasków krzykacza,zwłaszcza jeśli moje dzieci swoją obecnością nie
zakłócały nikomu spokoju.

[liszka69]

hah, przednie w twoim rouzumowaniu jest jendak jeden zasadnicy błąd –
naprawdę nie każdy ma obowiązaek uwielbiac dzieci i uwielbiac wysłuchiwaanie ich
wrzaskow, bez wzgledu na to czy sam je ma czy nie. moze ktoś już odchował własne
i nie ma zamiaru poblazliwie przez resste życia rozczulac sie nad cudzymi?
uwierz, nie tylko single reaguja alergicznie na dzieciece krzyki drążące mozg –
mam dwojkę dzieci, krzyku mam na co dzień tyle, że jak idę do restaiuracji albo
jade banem, chce mie ć święty spokój.

[kasiulinkaa]

Mieszkam w bloku i mam czteromiesieczne dziecko. I sasiada singla po
czterdziestce za sciana. Kiedy on zaprasza gosci a robi to non-stop zadna sila
nie zmusi go do respektowania tego ze za sciana spi niemowle. Po 22 (po trzecim
razie kiedy wezwalam policje) laskawie lekko scisza muzyke co i tak nie daje
spac mojemu dziecku. Policja mowi ze sie czepiam i przesadzam. A ostatnio kiedy
dziecko placze gosc zaczyna walic w sciane na znak ze mu to przeszkadza i nie
mam szans uspic dziecka. Bajkowo, prawda?

[haraho]

Oj To niestety norma. Ja mam starsze dzieci. Sąsiadom przeszkadza jak biegają
po mieszkaniu (podobno to brzmi jakby stado bizonów galopowało po domu – tak
powiedziała ostatnio sąsiadka która mieszka pod nami). Jak grają w piłkę pod
blokiem, źle, bo krzyczą. Jak bawią się w domu źle, bo biegają

[alinaszka]

a to juz zalezy gdzie sie mieszka.... jak mieszkalam w srodmiesciu na zielnej w
bloku gdzie mieszkaja glownie starsi ludzie, problemy byly... teraz mieszkam w
innej okolicy i jest lepiej, dzieci maja se gdzie wyszalec... znajomi
wyprowadzili sie z Pragi do Ostoi Wilanow, inni na Nowodwory i mowia, ze glowna
roznica to wlasnie mieszkancy, to nowe osiedle, wiec i mlodzi ludzie, tez z
dziecmi, wszyscy rozumieja w czym rzecz i tyle. najgorsi sa sasiedzi ktorzy
mieszkaja w mieszkaniu od czterdziestu lat, odchowali dzieci i wnuki i nie
pamietaja, ze placz dziecka nie zawsze da sie kontrolowac...

[kasiulinkaa]

Kropka w kropkę to samo, widzialyscie?

interia360.pl/moim-zdaniem/artykul/warszawa-przyjazna-dzieciom-o-ile-sa-niewidzialne-a-najlepiej-gdy-nie-ma-ich-wcale,15490

[kalifi]

No proszę, nawet nie sądziłam, ze moja opowieść o wizycie w meksykańskiej
restauracji spowoduje taki odzew. Czyżby jednak ktoś dostrzegał problem? W moim
wątku większość mnie totalnie zjechała. A teoria z singlami wcale nie wydaje mi
się przesadzona. Tylko smutni, sfrutrowani ludzie nie sa w stanie zrozumieć
prostej rzeczy jak ta, że do dziecka nie trafisz tak jak do dorosłego. Wielu
ludzi reaguje jak w powyższych historiach chyba tylko ze złośliwości i
rozgoryczenia. Widać im się w życiu coś nie udało.