Umiejetnosci

[adsa_21]

plywania, jazdy na lyzwach, rolkach, gry w kosza i siate, jazdy
konnej, gry na keybordzie itp nauczyl mnie ojciec w dziecinstwie.
Plastycznie rozwijalam sie sama, bardzo to lubilam. Grac na flecie
umiem bo w podstawowce mnie uczyli
Nie chodzilam nigdy na zadne kursy, po pierwsze dlatego ze nie
odczuwalam takich potrzeb, po drugie ze takie zajecia byly wowczas
drogie. Jak mialam ochote pobrykac to szlam na eskaesy po zajeciach:-
)
Jedyne czego nie umiem to jezdzic na nartach - ale to dlatego, ze
sie boje i nieo dczuwam narazie potrzeby nauczenia sie
moje dziecko jak bedzie mialo chec zapisze go na dzudo czy jakies
inne sporty walki- chlopak za duzo energii ma Uwazam jednak ze
uczeszczanie na jakiekolwiek zajecia dodatkowe w dziecinstwie nie
jest jedynym determinantem posiadania umiejetnosci w zyciu doroslym.

[paulka25]

Moje dziecko samo nauczylo sie plywac, przy naprade minimalnej naszej pomocy.
Ale my kazdego roku przez 2-3 miesiace lata siedzimy po kilka godzin dziennie na
basenie. Na rowerze jezdzi ale tylko na 4 kolkach bo na 2 twierdzi, ze sie boi
Nie bede jej zmuszac do odczepiania kolek. Od roku raz w tygodniu chodzi na
zajecia sportowe dla dzieci- zapisalismy ja na jej prosbe. Poza tym czesto bywa
na hali ze mna (jestem trenerka) i mezem (on jest zawodnikiem). Nie zmuszamy jej
do niczego, robi tylko to co sama chce. Mieszkamy w Alpach i wszyscy jezdza tu
na nartach juz od dziecinstwa. Ale nasze dziecko wyraznie powiedzialo, ze nie
chce sie tego uczyc wiec jej nie namawiamy. Ja tez nie czuje pociagu do tego
sportu wiec ja rozumiem Teraz stwierdzila, ze chcialaby chodzic na tance
wiec szukam w poblizu jakis zajec dla dzieci.

Generalnie moje zdanie jest takie, ze nie ma co na sile dzieci zmuszac do
sportow. Sa osoby, ktore sport uwielbiaja w wielu roznych formach ale tez i tacy
ktorych kompletnie to nie kreci. Tym, ktorzy za sportem nie przepadaja wystarczy
moim zdaniem wf.

[beata132]

Wszystko zależy od rodziców, a właściwie czy im się chce.
Mój syn ma 4,5 roku. Mam to szczęście, że mój mąż potrafi zachęcić
Szymona do ruchu.
Dzięki temu nasz syn potrafi pływać, w miarę dobrze radzi sobie na
nartach i łyżwach o rowerze nie wspomnę. Tego wszystkiego nauczył go
ojciec a nie instruktor, więc można. Trzeba tylko chcieć.

[lola211]

Tego wszystkiego nauczył go
> ojciec a nie instruktor, więc można. Trzeba tylko chcieć.

Przede wszystkim rodzic musi UMIEC, by dziecko nauczyc.Kolejna
rzecz, to musi miec cierpliwosc i dar przekazywania wiedzy- nie
kazdy potrafi swoja wiedze przekazac.
Ponadto- trzeba sobie narzucic dyscypline i poswiecic okreslona
ilosc czasu na nauczenie dziecka.

[mathiola]

Mam w domu typ kompletnie niesportowy. Zmuszanie go do czegokolwiek nie ma
sensu, ponieważ on tego zwyczajnie nie lubi. Wspieram go tyle na ile powinnam (i
na ile muszę), żeby nie wyrósł na rachitycznego cherlaka. Nie szczędzę pieniędzy
i czasu, żeby zniwelować pewne niedoskonałości syna wynikające z jego zaburzeń.
Podsuwam mu sprzęt sportowy z nadzieją, że zapała do niego sympatią
Też uważam, że dziecko powinno nabyć pewne umiejętności w dzieciństwie,
chociażby po to, by ćwiczyć ciało nie tylko w rejonie przegubu dłoni Ale
uważam też, że należy podążać za dzieckiem i jego potrzebami i skłonnościami.
Sportowca z mojego syna nie będzie, ale ruchu na świeżym powietrzu mu nie
odpuszczam. Poza tym mogę tylko postarać się zrozumieć, że woli tworzyć
fortyfikacje średniowieczne, odtwarzać przebieg wielkich bitew i lepić dinozaury
z plasteliny, niż jeździć na rowerze i grać w piłkę.

[memphis90]

Ja jestem zdania, że nic na siłę. Warto pokazać dziecku różne ciekawe zajęcia-
basen, konie, sztuki walki, nauka gry na instrumentach itd, itd. Ale jeśli
dziecko nie chce np. grać w tenisa- to po co je zmuszać? Bo to modne? Jeśli boi
się wody- po co na siłę wrzucać je do basenu? Boi się koni- nie sadzać w siodło
"żeby się oswoiło". Chciało pianina, a teraz palcówki je nudzą- zwolnić je z
tego obowiązku, nie każdy musi być Mozartem. Rusza się jak Pinokio po
elektrowstrząsach- nie zmuszać go do tańca towarzyskiego. Jest taka różnorodność
zajęć, że każde dziecko może znaleźć dla siebie coś zgodnego z zainteresowaniami.

Jak byłam mała (miałam chyba 4 lata) chodziłam na basen. Jeden raz solidnie
łyknęłam wody, trener kazał mi wracać do wody i powtarzać ćwiczenie- i po tym
już więcej na ten basen nie poszłam. Umiem pływać, nie boję się wody, ale cieszę
się, że rodzice nie zmuszali mnie do pływania wtedy, kiedy się tego wystraszyłam.

[sasha3]

Moje doświadczenia z życia dorosłego:
Jestem na tyle stara, że pamiętam jeszcze czasy swojej wczesnej
{czyli przed poznananiem męża) młodości, czyli czasy nastolatki, 13-
14 lat )
Ustaliłyśmy wtedy z cioteczną siostrą, jakie
umiejętności "oświecony" człowiek )) powinien posiadać:
1. możliwość porozumienia się w języku angielskim,
2. prawo jazdy,
3. umiejętność pływania

To były dla nas, jako nastolatek, najważniejsze zasady. Głupie, nie?
Już weryfikuję. Mając 35 lat dochodzę do wniosku, że:
1. język angielski - bardzo pomocny, ale jednak nie wszędzie.
Ostatnio, jako osoba dojrzała i w pełni świadoma, setnie
rozczarowałam się, gdy w północnych Włoszech ni w ząb nie mogłam
porozumieć się po angielsku ( Dopiero na lotnisku odczułam ulgę.
Czyli przydaje się, warto się uczyć. Innych języków też, szkoda ,że
nie znam.
2. prawo jazdy - mam od 18-tego roku życia, nadal potrafię jeździć,
mimo tego, że nie posiadam własnego auta, mieszkam w dużym mieście,
komunikacja miejska mi wystarcza, mogę wtedy czytać książkę, no cóż,
własny wybór. Ale jednak potwierdzam- umiejętność niezbęna.
3. pływanie - absolutnie niezbędna umiejętność, sama jaestem
samoukiem. Dzieci olałam pod tym względem. Niestety, będąc za
granicą na wczasach, z przykrością patrzyłam, jak dzieci innych
narodowości (np. rosyjskiej, szok) świetnie pływają, a moje?? No
wstyd. Będę cisnąć, nie ma co. Woda jest cudowna, nie warto się bać
czy brodzić po kolana.

Inne umiejętności zależą już od środowiska. Sama nauczyłam się jazdy
na nartach w wieku 34 lat. Frajda, szkoda, że zmarnowałam tyle
sezonów.
Taniec? Umiałam tańczyć od zawsze. Dzieci uczą się tańcząc ze mną.
Mam nadzieję, że synowie będą mieli z tego satysfakcję, a ich
partnerki przyjemność.

Umiałam jeździć na rowerze, na łyżwach... teraz nie mam praktyki.
Nie potrzebuję... Może szkoda...

[ginny_wolf]

Dla mnie jest oczywiste-im wczesniej tym łatwiej i wcześniej można
korzystać z nabytych umiejetności.U mnie naszczęcie typy chetne do
sportu się trafiły a poza tym zadziałał sprawdzony mechanizm -my z
mężem jezdzimy na nartach więc i dzieci też -my pływamy -lubimy
sporty wodne więc i dzieci też analogicznie z rowerami czy tenisem.
dzieciaki mam już spore bo to V i IV klasa podstawówki bardzo sie
cieszę ,że wszystkie te umiejetności nabyły jeszcze w okresie
przedszkolnym.Oczywiście nie zawsze działa to tak automatycznie -ja
jeżdżę konnno -córka też a syn uparcie odmawiał więc mu
odpuściłam.Jedyną rzeczą do której ,w sumie musiałam zmusić syna to
kurs tańca towarzyskiego-nie chciał,twierdził ,że to obciach a teraz
jako prawie 12 latek jest bardzo zadowolony,że na dyskotekach
dziewczyny bardzo chetnie z nim tańczą