bo nie mogla miec dzieci

[moofka]

historia z zycia, zaslyszana
po pieciu latach zwiazku (niesakramentalnego, bo byc moze to ma znaczenie dla
sprawy
facet zostawil swoja dziewczyne z powodu jej nieplodnosci, po drodze zaliczyli
leczenie i jakies nieudane in vitro. Oboje dosc mlodzi chyba nawet przed
trzydziestka. On bardzo chce miec dzieci
Co ciekawe w reakcjach - kobiety na ogol sa oburzone postawa - swinia jaki
faceci jakby rozumieja

[deodyma]

to dziala w obie strony.
moja kolezanka z pracy opowiadala mi o mlodym mezczyznie, ktorego
zona zostawila wlasnie dlatego, bo on nie moze miec dzieci.
ona znalazla sobie innego chlopa z ktorym ma dwoje a tymczasem jej
byly maz stoczyl sie na samo dno. zaczal pic i dzis wygloada, jak
wrak czlowieka.
widzialam tego faceta 8 lat temu, poniewaz kolezanka mi go
pokazywala. wygladal na jakies 50 lat. bylam w szoku, gdy mi
powiedziala, ze jest on w jej wieku, czyli mial tyle samo lat co
ona, a dokladnie to 30...

[czar_bajry]

w takiej sytuacji lepiej rozstać się wcześniej kiedy obie strony maja duże
szanse na ułożenie sobie życia.

[ewelsia]

Szkoda mo obojga, a faceta rozumiem, rozumiem też kobiety które
zostawiają w takiej sytuacji.

[kropkacom]

Widać miłość nie była ponad wszystko. Bywa.

[bsl]

nie samą miłością człowiek żyje

[kropkacom]

bsl, ja to trochę idealistka jestem i ze zwykłego wyrachowania z kimś bym nie
mogła być (bo może mi dać dziecko na przykład).

[bsl]

kazdy powód jest dobry żeby odejść

Kropka,

[sir.vimes]

ja też uważam,ze jak się kogoś naprawdę kocha to da się inaczej rozwiązać taki
problem - np. adoptować?

[bsl]

żeby nie było , nie usprawiedliwiam takich zachowań
ale nie kazdy chce adoptowac dziecko , bo nie i już

[sir.vimes]

Można też nie mieć dziecka, jeśli się nie chce adoptować a leczenie bezpłodności
jest niemożliwe.

Nie związałabym się na stałe z kimś u kogo "przeszkadzała" by mi bezpłodność,
bycie niewidomym, brak ręki tudzież dializy co tydzień. Miłość to w końcu nie
casting na najbardziej udanego rozpłodowca z bankomatem tudzież mistrza minety z
ciekawym hobby. Jeżeli kocham - to naprawdę w zdrowiu i w chorobie itp itd.

Swoją drogą - nie wiem czy w sytuacji, w której ja chciałabym urodzić dziecko
(czyli nie adoptować) a mąż by dzieci mieć nie mógł nie rozważałabym
wykorzystania jakiegoś ładnego postronnego pana, za wiedzą męża. Nie wiem, ale
nie odrzucam takiej opcji.

[bsl]

Swoją drogą - nie wiem czy w sytuacji, w której ja chciałabym
urodzić dziecko
(czyli nie adoptować) a mąż by dzieci mieć nie mógł nie rozważałabym
wykorzystania jakiegoś ładnego postronnego pana, za wiedzą męża. Nie
wiem, ale
nie odrzucam takiej opcji.

i uważasz że byłoby to bardziej ok , niz odejście od męża ?

[sir.vimes]

Tak, zdecydowanie tak.

Przecież ludzie wiążą się też z ludźmi dzieciatymi więc wychowywanie dziecka,
którego się nie zrobiło jest częste i normalne. Poza tym w takiej sytuacji de
facto byłoby to dziecko męża a jedynym "skrzywdzonym" byłby nieświadomy ojciec
bio. A odrzucić wszystkie wspólne sprawy, całą miłość TYLKO dlatego, ze ktoś nie
może zrobić dziecka - to znak, ze albo się nie kochało nigdy, albo, ze się
traktuje tą osobę jak rzecz (czyli też bez miłości).

[...]

[annamariamuff]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[bsl]

sir.vimes , nie porównuj sytuacji gdzie partner ma dziecko i
decydujemy sie śwaidomie na bycie z nim , a "dorobienie sobie "
dziecka z kimś innym

za zgodą współmałzonka ?? cienko widze taki związek , ale cuda sie
zdarzają

[sir.vimes]

No, ja prędzej zgodziłabym się na dziecko zrobione na boku niż na rozstanie.
Chociaż - w sytuacji mężczyzny jest trochę inaczej - nie sposób by bio matka
była nieświadoma, że jest w ciąży. Cóż, natura utrudnia mężowi bezpłodnej żony
takie załatwienie sprawy.

Ale jeśli ktoś tak strasznie nie chce dziecka z adopcji (co wydaje się
naturalnym rozwiązaniem i o czym pisałam na początku) to co mu pozostaje?

[sir.vimes]

Dziecko? Dziecko miałoby szczęśliwa i kochającą rodzinę. Faktycznie, cholernie
krzywdzące.

[bsl]

tak uważasz ??

[sir.vimes]

Tak, tak uważam.

[annamariamuff]

sir.vimes napisała:

> Tak, tak uważam.
>
>Zeby to bylo takie proste jak drut.Niestety (stety) natura ludzka
jest czasami bardziej skomplikowana i nie da sie przewidziec
niektorych zachowac, odczuc... a wtedy juz po ptokach bo dziecko
jest

[sir.vimes]

To dotyczy KAŻDEJ sytuacji powołania dziecka na świat.

nie da sie przewidziec
> niektorych zachowac, odczuc... a wtedy juz po ptokach bo dziecko
> jest

[moofka]

no niezle
czyli w imie tzw milosci mozna przyprawic chlopu poroże i wrobic w wychowywanie
nie swoich genow

sytuacja wprost - ty mi nie dasz czego potrzebuje wiec rozstanmy sie w pokoju
jest chyba nie mniej cyniczna

ale - w malzenstwie jest kilka plaszczyzn na ktorych jedno drugiemu musi pasowac
i byc po drodze
jak chlop przynosi marne grosze albo jest trutniem to mozna go pogonic
jak nie potrafi sie bzykac - albo wystepuje jakies tzw "niedopasowanie" lozkowe
to tez wiele osob dopuszczaloby rozstanie

[jowita771]

> czyli w imie tzw milosci mozna przyprawic chlopu poroże i wrobic w wychowywanie
> nie swoich genow

może mi się zdawało, ale chyba było napisane "za wiedzą męża", więc o jakim
wrobieniu mówimy?

[liberkka]

moofka napisała:

> no niezle
> czyli w imie tzw milosci mozna przyprawic chlopu poroże i wrobic w
wychowywanie
> nie swoich genow

Mozna mozna... brat meza mojego nie moze miec dzieci, po paru latach
malzenstwa zona wyprowadzila sie na miesiac z domu, zrobila
dzidziusia ze znajomym, po czym wrocila i szczesliwa oznajmila
mezowi i tesciom, ze jest z nim w ciazy! Nie wiem czy uwierzyl czy
nie, ale wychowuje dziecko do dzis,a ona dalej mu rogi przyprawia.
Dziecko nie jest jego, to pewne bo inny tatus na nk przdstawia je
jako swoje...a ja jako swoja partnerke!Dziwna sytuacja i trudna dla
nas bo nie mozemy sie wtracac a meza serce boli ze nie moze nic
bratu powiedziec.

[sir.vimes]

Wrobić?

Znam dziewczynę (i paru facetów) związaną z dzieciatym. To dziecko wychowują
razem (mama wypisała się po roku życia dziecka). De facto ona jest matką - i
chwali to sobie, że przyszła na gotowe ;P chociaż bardzo bała się tej sytuacji.
Dziecko ją kocha, ona kocha dziecko - brak wspólnych genów im w życiu nie
przeszkadza. Adoptowane dziecko też nie miałoby jej genów, prawda?

> sytuacja wprost - ty mi nie dasz czego potrzebuje wiec rozstanmy sie w pokoju
> jest chyba nie mniej cyniczna

Moim zdaniem jest cholernie cyniczna. Bo jeżeli się kogoś naprawdę kocha to nie
jest istotne, że nie może dać dziecka (czy domu z wybiegiem dla kucyka tudzież
ekscytujących podróży).

I tak jak napisałam powyżej - można też po prostu pogodzić się z tym, ze dziecka
nie będzie.

Jeżeli jednak oboje chcą mieć dziecko (a tak zakładam) i to koniecznie nie
adopcyjne - to czemu po prostu nie z czyichś plemników?

> jak chlop przynosi marne grosze albo jest trutniem to mozna go pogonic

Z tymi marnymi groszami różnie bywa - bo jeśli facet jest nauczycielem, spełnia
się w tym jest szczęśliwy i zarabia marne grosze - to chyba nikt tak łatwo się
nie rozstaje ani tego rozstania nie doradza, no nie? A jeśli facet wyleguje się
z flaszką na kanapie - i dlatego rodzina przymiera głodem - to chyba problemem
jest brak miłości przede wszystkim. I nawet jeżeli kobieta takiego pana jeszcze
kocha to brak miłości z jego strony wystarcza by uznać , ze rozstanie jest
konieczne.

A bezpłodność nie jest wyrazem braku miłości czy złośliwej postawy męża czy
żony, no nie? Jakby mu rękę urwało to też jest powód do rozstania?

[bsl]

powtórzę się :
kazdy powód jest dobry zeby odejsć

jedni odchodza bo dzieci nie ma , inni maja w nosie, że dzieci są

[moofka]

> Jeżeli jednak oboje chcą mieć dziecko (a tak zakładam) i to koniecznie nie
> adopcyjne - to czemu po prostu nie z czyichś plemników?

no ale w druga strone juz nie jest tak latwo
jak ja sie zakrece to odrobine swiezej spermy moge zdobyc w ciagu gora tygodnia
o gotowe dziecko juz nie jest latwo
a w omawianej sytuacji to jednak facet chcial

[sir.vimes]

No, facetowi trudniej, pisałam już.

[lola211]

> I tak jak napisałam powyżej - można też po prostu pogodzić się z
tym, ze dzieck
> a
> nie będzie.

Jasne,mozna.I za dajmy na to 20 lat, pan porzuci pania z zupelnie
innych powodow, pani zostanie samotna, bezdzietna i zgorzkniala, na
dziecko juz bedzie zapozno.
IMo zaden facet nie jest wart tego, by dla niego rezygnowac z
macierzynstwa.

[sir.vimes]

No i wcale nie trzeba. Ale taka opcja (rezygnacji z rodzicielstwa) też istnieje.

by dla niego rezygnowac z
> macierzynstwa.

[myga]

Odpowiadasz na:
kropkacom napisała:

> Widać miłość nie była ponad wszystko. Bywa.
___________
Milosc zaklada dobro osoby ukochanej. Jezeli dziewczyna wiedziala, ze dla
partnera posiadanie dzieci jest sprawa priorytetowa, to gdyby go tak naprawde
kochala, to sama by sie odeszla. Gdyby sytuacja byla odwrotna, gdyby to
mezczyzna nie mogl miec dzieci, a kobieta byla by zdrowa, ktora z was
zdecydowala sie na adopcje, ale tak z reka na sercu? Z tym, ze w tym wypadku
sprawa jest oczywiscie prostsza. Mozna znalezc dyskretnie "dawce" i wszyscy beda
zadowoleni. Statystyki pokazyja, ze znaczny odsetek mezow nie sa ojcami
biologicznymi, ale o tym nie wiedza. Moze i dobrze?

[moofka]

Statystyki pokazyja, ze znaczny odsetek mezow nie sa ojcami
> biologicznymi, ale o tym nie wiedza. Moze i dobrze?
ponoc co piate

[kropkacom]

> Milosc zaklada dobro osoby ukochanej. Jezeli dziewczyna wiedziala, ze dla
> partnera posiadanie dzieci jest sprawa priorytetowa, to gdyby go tak naprawde
> kochala, to sama by sie odeszla. Gdyby sytuacja byla odwrotna, gdyby to
> mezczyzna nie mogl miec dzieci, a kobieta byla by zdrowa, ktora z was
> zdecydowala sie na adopcje, ale tak z reka na sercu?

Gdyby oboje chcieli mieć dzieci i okazało się że jedno nie może to dąży się do
kompromisu (adopcja, in vitro, itd) bo związek jest ważniejszy. Jak nie ma
miłości to wymienia się po prostu wadliwy towar. I tyle.

Tak dokładnie

[sir.vimes]

> Gdyby oboje chcieli mieć dzieci i okazało się że jedno nie może to dąży się do
> kompromisu (adopcja, in vitro, itd) bo związek jest ważniejszy. Jak nie ma
> miłości to wymienia się po prostu wadliwy towar. I tyle.

Jeżeli jest miłość szuka się rozwiązania; nie dopuszcza się opcji, że to
ważniejsze od związku.

[annamariamuff]

kropkacom napisała:

> > Milosc zaklada dobro osoby ukochanej. Jezeli dziewczyna > Gdyby
oboje chcieli mieć dzieci i okazało się że jedno nie może to dąży
się do
> kompromisu (adopcja, in vitro, itd) bo związek jest ważniejszy.
Jak nie ma
> miłości to wymienia się po prostu wadliwy towar. I tyle.
>

Jak to fajnie teoretyzowac kiedy ma sie w domu rozkoszna gromadke)
Nie wiem ale jest taka wszystkowiedzaca tendencja na emamie nie
przeszedlem ale ja napewno, nigdy, nie.
Nie mam ani ja ani moj partner problemow z plodnoscia ale daleka
jestem od osadzania ludzi , ktorzy w takiej sytuacji sie znalezli.
Mi jest trudno sobie wyobrazic co bym czula nie mogac miec wlasnych
dzieci a co dopiero jak bym sie zachowala. Moge tylko miec
nadzieje ,ze zachowalabym sie tak a nie inaczej ale pewnosci dopiero
nabiore kiedy znajde sie w takiej sytuacji.Wszelki kategoryczne
wypowiedzi to tylko piekne slowka nie majace nic wspolnego z
rzeczywistoscia. Skad u Ciebie krokacom taka zarozumialosc?

[sanciasancia]

Odpowiem za kropkę.
Po sześciu latach związku (i roku małżeństwa) okazało się, że
a) urodziłam dziecko z letalną wadą genetyczną
b) wada dziecka spowodowana była tym, że mam niestandardowy układ chromosomów
Mąż wadliwego towaru nie wymienił, co więcej był przy mnie i dziecku (bardziej
niż ja, bo ja byłam w innym szpitalu) i problem kwestii ewnentualnej
bezpłodności w ogóle nie powstał - bo wiedzielismy, że jakby się nie udało mieć
dzieci, to zdecydowalibyśmy się na adopcję.
Jak się ludzie naprawdę kochają, to się w takich sytuacjach wspierają, bo
wiedzą, że są w tej sytuacji razem (a w końcu mógł się na mnie wypiąć i
powiedzieć, że jak się wiązał to nie wiedział (ja zresztą też nie), że będą
problemy), mimo że za problemy odpowiedzialny jest organizm jednej strony. I nie
ma kwestii, że któraś strona czegoś nie udźwignie.

[annamariamuff]

sanciasancia napisała:
I ni
> e
> ma kwestii, że któraś strona czegoś nie udźwignie.
Czapki z glowy.
Tylko o czym to ma swiadczyc o tym ,ze Wam konkretnie sie udalo czy
udaloby sie kropce i jej mezowi moglalibysmy powiedziec gdyby taka
sytuacja zaistniala.
Ja mam nadzieje ,ze mnie mojego meza rowniez laczy wielkie uczucie
ale..." na tyle siebie znamy na ile nas sprawdzono..Nie potrafie
sie kategorycznie wypowiadac na tematy , o ktore sie nawet nie
otarlam.Chyba nie bardzo zrozumialas sens mojej wypowiedzi

[sanciasancia]

> Chyba nie bardzo zrozumialas sens mojej wypowiedzi
Zrozumiałam. Po prostu w takich sytuacjach bez zbytniego roztrząsania
czegokolwiek robi się to, co powinno się zrobić. Roztrząsanei głównie szkodzi.
Jeżeli się kocha partnera jest to jak najbardziej jasne.
Jeżeli kocha się myśl o bezproblemowym przekazaniu własnych genów, też.

[lola211]

Wszystko zalezy od czlowieka i nie ma go co winic, ze akurat w
takiej sytuacji wybiera inna opcje.Cos, co jest do zniesienia dla
jednego, bedzie zbytnim ciezarem dla drugiego.Tak po prostu.

[sanciasancia]

Pewnie tak.
Acz ja jestem zdania, że jak się ma motywację, to można dużo więcej znieść niż
się człowiekowi wydaje.

[lola211]

Sie z Toba nie zgodze.Owszem, in vitro- tylko co, jesli sie nie uda
jednak? Adopcja- nie kazdy nadaje sie na takiego rodzica.

Brak dziecka powoduje frustracje i to długotrwala, brak satysfakcji
z zycia.Wierze, ze przez to milosc, ktora w innych warunkach by
trwala, po prostu umiera, mimo szczerych checi.Kwestia, jak bardzo
chce sie dziecka, jest IMO kluczowa, a nie głebokosc uczucia do
partnera.

[asia_i_p]

Ja bym się zdecydowała na adopcję i przed przeczytaniem twojego
postu do głowy by mi nie przyszło, że to może być poczytywane za
drawmatyczny albo choćby nietypowy wybór. Co ma za znaczenie, skąd
się wzięło dziecko, skoro już jest? Ja bym nie mogła zostawić mojego
męża, już mi znanego i kochanego, dla dziecka, które jakkolwiek
upragnione, w danej chwili byłoby potencjalne. A jeżeli wymyślono
takie cudo jak adopcja i wybierać nie muszę, to sytuacja jest
idealna.
A ta pani, która wystąpiła w drugim poście i pan od którego wątek
się zaczął - skąd oni mieli pewność, że drugi partner będzie płodny?
Kazali sobie pokazywać zaświadczenie przed pierwszą randką?

[lola211]

Co ma za znaczenie, skąd
> się wzięło dziecko, skoro już jest?

Znaczenie ma ogromne.Moje geny, korzenie.Mnie nie byloby to
absolutnie obojetne.
----------------------------------------------

www.zobacz-uslysz-powiedz.pl/wychowanie_bez_przemocy.html

[asia_i_p]

A mnie to jest obojętne. Geny? Sama jestem koktajlem genów, mąż też,
co powstanie z tej kombinacji jest niewiele bardziej przewidywalne
od tego, co się trafi z adopcji. A jak się bliżej przyjrzę swojej
rodzinie, to może zmiana garnituru genów to nie jest taki fatalny
pomysł . A korzenie? To już kwestia wychowania.

[lola211]

Hmm, super.Ja bym jednak wolala nie wychowywac dziecka urodzonego w
jakiejs patologicznej rodzinie, majacego za przodkow
degeneratow.Duza szansa, ze dziecko odziedziczy podobne
slonnosci.Dziekuje bardzo.Majac dziecko biologiczne wiem, jakich ma
rodzicow i czego mozna sie spodziewac.
Jesli dla ciebie to zadna roznica, to jestes po prostu niepoprawna
idealistka.

[moofka]

> Jesli dla ciebie to zadna roznica, to jestes po prostu niepoprawna
> idealistka.

gdybanie
sama pisze ze ma swoje
jakbym nie mniala to bym adoptowala
latwo gadac kiedy swoje rodzisz bez problemu
jak sie stoi przed taka decyzja to tylko kretyn nie ma watpliwosci

[asia_i_p]

Moofka, my byliśmy już zdecydowani na adopcję i już zaczynaliśmy
zbierać informacje, tylko nie spełnialiśmy kryteriów finansowych.
Potem zaszłam w ciążę (do tego na szczęście nie trzeba spełniać
żadnych kryteriów), więc plan się przesunął, ale nie został
porzucony.
I to nie jest kwestia idealizmu, tylko świadomości, że po pierwsze
geny to nie wszystko, a po drugie, ja też nie jestem jakiś wzorzec
genetycznej doskonałości. Dziadek i wujek (syn dziadka) alkoholicy,
po żeńskiej lini w rodzinie mamy idzie tendencja do tętniaków mózgu -
nikt i nigdy mi nie zagwarantuje, co z tych mieszanek genów się
urodzi. I ja mam tego świadomość wobec swojego biologicznego dziecka
tak samo, jakbym miała wobec adoptowanego - nie oczekuję, że będzie
piękne i mądre, bo mu przekazałam w spadku zestaw niepatologicznych
genów.
Owszem, wątpliwości przed taką decyzją się ma, ale genów one dotyczą
w najmniejszym stopniu.

[lola211]

Nie przecze, pewnie wowczas rozwazalabym opcje adopcji, ale nie
twierdzilabym ze:

>Sama jestem koktajlem genów, mąż też,
>co powstanie z tej kombinacji jest niewiele bardziej przewidywalne
>od tego, co się trafi z adopcji.

mi się to nie podoba

[sir.vimes]

i kiedy chodzi o faceta i kiedy chodzi o kobietę.

Chyba, że ta druga osoba okłamała partnera/partnerkę.

[nenia1]

Dla mnie taki facet to kompletna pomyłka.

Nigdy nie chciałabym być w związku, gdzie druga
osoba uzależniałaby fakt dalszego bycia razem
od płodności/niepłodności partnera.

Mogę jeszcze zrozumieć fakt odejścia w przypadku
gdy druga osoba nie chce, choć może mieć dziecko.

Ale nie w przypadku niepłodności, tym bardziej, jak
osoba nią dotknięta stara się, leczy, ale nic z tego
nie wychodzi.

[sanciasancia]

Właściwie to miała nawet szczęście - młoda jest, jeszcze pewnie kogoś znajdzie.
A postać tego pokroju mogła ją równie dobrze zostawić dzień przed mastektomią,
bo już nie będzie miała jednej piersi, jakby akurat udało jej się urodzić dzieci.

[moofka]

no tu nie stawialabym znaku rownosci jednak

[sanciasancia]

Dlaczego? Jeżeli w trakcie związku (znienacka) okazało się, że nie może mieć
dzieci, to sytuacja jest jak najbardziej analogiczna.

[deodyma]

sanciasancia napisała:

> Właściwie to miała nawet szczęście - młoda jest, jeszcze pewnie
kogoś znajdzie.


fakt.
tylko czy bedzie mogla sobie ulozyc zycie na nowo, skoro nie moze
miec dzieci?
oto jest pytanie

[moofka]

> fakt.
> tylko czy bedzie mogla sobie ulozyc zycie na nowo, skoro nie moze
> miec dzieci?
> oto jest pytanie

no ja sadze ze jak najbardziej
nie kazdy facet ma parcie na rozrod
szczegolnie ci po przejsciach wprost deklaruja ze dzieci juz nie chca

[sanciasancia]

Są też mężczyźni, którzy w ogóle nie chcą mieć dzieci.

[mearuless]

moze to i dobrze.
po prostu milosc nie wytrzymala problemow i proby czasu.
tak mysle ze [ to b. egoistyczne] moze lepiej by jedno z nich bylo szczesliwe
niz oboje nieszczesliwi.

[babsee]

Jesetm okropną idealistką ale jakos tę sytuacje rozumiem.I wcale sie
nie dziwie.

[lola211]

Chyba jestem facetem.
Rozumiem kazdego, bez wzgledu na płec, ze potrzeba posiadania
wlasnego dziecka jest silniejsza niz wiez z partnerem.I rozumiem, ze
ludzie rozstaja sie z takiego powodu, bardzo waznego zreszta.

[annamariamuff]

Mysle ,ze troche uproszczacie.Niemoznosc posiadania dzieci to
naprawde wielki dramat.Pieklo leczenia to nie" jakies tam nieudane
invitro".Pary rozstaja sie czasami z wielu blahszych powodow a Wy
sie bulwersujecie ,ze rozstali sie bo niemogli miec dzieci. Jesli
sie leczyli podchodzili do in vitro tzn ,ze nie byla to sobie od tak
pochopna decyzja podjeta pod wplywem chwili.
Wiem ,ze latwo sie wypowiadac kiedy zajscie w ciaze przychodzi z
latwoscia ale nie zawsze tak jest i reacja ludzi na tego typu
dramaty moze byc rozna.
A co do adopcji nie wszyscy maja do tego predyspozycjie i nie ma co
na sile sie zmuszac zwlaszcza ,ze chetnych do adpocji nie
brakuje ,wiec lepiej niech beda to Ci naprawde przekonani.

[moofka]

ja rozumiem, ze nie jest
ale zeby naszkicowac sytuacje chyba nie musze sie rozpisywac ze szczegolami

[ewelsia]

dobrze mówisz, zgadzam się

[ewelsia]

to było do annamariamuf

[irima2]

Jak dla mnie to ten związek nie był z miłości.
Bo prawdziwa miłośc tak nie postępuje.
Niepłodność to tylko jeden z problemów, na który może się natknąć.
Analogiczną sytuacją jest jak jeden z małżonków (partnerów) ciężko
zachoruje. Oczywiście najłatwiej jest porzucić i ułozyć sobie życie
od nowa, "bo ma się jeszcze na to czas". Ale decydując się na
związek, ludzie obiecują sobie w zdrowiu i chorobie.
My z moim mężem to przeszliśmy i wiem, że to najlepsze w miłości,
jak wiesz, że na drugiej osobie możesz polegać i nie będzie z tobą
tylko jak jesteś zdrowy, piękny i młody a wszystko sie super układa.

[myga]

irima2 napisała:

> Jak dla mnie to ten związek nie był z miłości.
> Bo prawdziwa miłośc tak nie postępuje.
> Niepłodność to tylko jeden z problemów, na który może się natknąć.
> Analogiczną sytuacją jest jak jeden z małżonków (partnerów) ciężko
> zachoruje.
_________
to nie jest analogiczna sytuacja. Porzucic osobe chora nie jest tym samym, co
rozstac sie z powodow zasadniczych, czyli niemoznosci miec dzieci w malzenstwie.
Inny oddzwiek moralny, przynajmniej dla mnie.
Nie zapominaj tez, ze to nie byl jeszcze zwiazek malzenstki, to tez zmienia
zupelnie perspektywe.

> My z moim mężem to przeszliśmy i wiem, że to najlepsze w miłości,
> jak wiesz, że na drugiej osobie możesz polegać i nie będzie z tobą
> tylko jak jesteś zdrowy, piękny i młody a wszystko sie super układa.
________
Czy moglabys napisac cos wiecej, czy adoptowaliscie dziecko? I ktore z was nie
moglo miec dzieci?

[sanciasancia]

Istnieje coś takiego jak małżeństwo niesakramentalne.

[irima2]

> Czy moglabys napisac cos wiecej, czy adoptowaliscie dziecko? I
ktore z was nie
> moglo miec dzieci?

Chodziło mi o sytuację z ciężką, nieuleczalną chorobą, którą krótko
po ślubie okazało się jedno z nas mieć. Nie przeszkodziło nam to
mieć dzieci (na szczęście - chociaż mogło) i mamy dwulatka i drugie
w drodze.
A równie dobrze to zdrowe mogło stwierdzić, że nie chce spędzić
reszty życia z chorym człowiekiem, że jest młode i może sobie życie
od nowa urządzić.

[sanciasancia]

Zwłaszcza, że niepłodność to jest problem medyczny.

[lola211]

A równie dobrze to zdrowe mogło stwierdzić, że nie chce spędzić
> reszty życia z chorym człowiekiem, że jest młode i może sobie
życie
> od nowa urządzić.



Nie widze analogii.Tu nie chodzi o trudy zycia z partnerem, tylko o
brak podstawowej potrzeby , jaka jest posiadanie dziecka.

[myga]

irima2 napisała:
> Chodziło mi o sytuację z ciężką, nieuleczalną chorobą, którą krótko
> po ślubie okazało się jedno z nas mieć. Nie przeszkodziło nam to
> mieć dzieci (na szczęście - chociaż mogło) i mamy dwulatka i drugie
> w drodze.
__________
No prosze cie, to juz zupelnie inna sprawa. Tam jest dwojka wolnych mlodych
ludzi, nie malzenstwo, ktore sobie juz slubowalo trwac az do smierci w zdrowiu i
chorobie. Dwoje mlodych ludzi, zdrowych, z ktorych jedno nie moze miec dzieci, a
drugie pragnie je i nie wyobraza sobie malzenstwa bez dzieci. Czy ona miala
prawa zadac od niego takiej ofiary? Czy z jej strony to byla milosc?

[lola211]

nie malzenstwo, ktore sobie juz slubowalo trwac az do smierci w
zdrowiu
> i
> chorobie

Ejze, ale co w sumie ma do tego akt mlzenstwa? Myslisz, jak sie
przed ołarzem tudziez urzednikiem nie slubowalo, to cos w ogole
zmienia? Jak sie chce odejsc to i zaden slub nie pomoze, jak chce
sie zostac, to slubu miec nie trzeba.

Zbyt na serio widze bierzesz wszelkie ceremonie.

[myga]

lola211 napisała:
> Ejze, ale co w sumie ma do tego akt mlzenstwa? Myslisz, jak sie
> przed ołarzem tudziez urzednikiem nie slubowalo, to cos w ogole
> zmienia?
___________
Lola, wymiar moralny jednak ze dla mnie jest zgola inny. Tak, wlasnie jezeli sie
slubowalo przed oltarzem, ze w zdrowiu i chorobie, to tak. Chociaz slyszalam,
nie wiem, o ile to prawdziwe, ze mozna nawet uniewaznic malzenstwo, jezeli jeden
z partnerow jest bezplodny, chociaz nie wydaje mi sie to byc prawdziwe.
Natomiast zupelnie inny wydzwiek ma, jezeli sa to ludzie wolni przed decyzja
malzenstwa. A to, ze rozpadaja sie malzenstwa i sa rozwody, to juz zupelnie inna
sprawa. tutaj rozwazam konkretny przypadek narzeczenstwa, kiedy facet chce miec
dzieci w malzenstwie, a narzeczona ich miec nie moze. Wg mnie to ona powinna
sama dac mu wolna reke, jezeli go prawdziwie kocha i wie, ze dla niego jest to
sprawa bardzo wazna. Natomiast inny wydzwiek miala by dla mnie sytuacja, kiedy o
nieplodnosci jednego z partnerow dowiedzieli by sie po slubie. W tym przypadku
dla mnie odejscie partnera bylo by aczkolwiek zrozumiale, ale zawsze zdrada i
zlamaniem przysiegi.

[moofka]

myga napisała:

> Lola, wymiar moralny jednak ze dla mnie jest zgola inny. Tak, wlasnie jezeli si
> e
> slubowalo przed oltarzem, ze w zdrowiu i chorobie, to tak. Chociaz slyszalam,
> nie wiem, o ile to prawdziwe, ze mozna nawet uniewaznic malzenstwo, jezeli jede
> n
> z partnerow jest bezplodny, chociaz nie wydaje mi sie to byc prawdziwe.

jezeli to zatail to tak - nawet sakrament mozna uniewaznic w swietle prawa
kanonicznego

[lola211]

Dla mnie w ogole nie ma zadnej roznicy.Czy po slubie czy przed-
ocenialabym jednakowo.

[malila]

Znam podobną historię. Dziewczyna była w związku z facetem ze
świetlaną, wytapetowaną kasą i dyplomami przyszłością. Ona też
nieźle rokowała. Po czym zachorowała na nowotwór, groziła jej
bezpłodność. Facet ją zostawił, bo już się nie nadawała na
stanowisko jego żony. Historia bardzo dobrze się skończyła.
Dziewczyna wyzdrowiała i zyje szczęśliwie z kimś, z kim warto żyć.
Oraz z dwójką ich dzieci.

Czyli w sumie miała szczęście w nieszczęściu

[sir.vimes]

bo gdyby nie choroba mogłaby tkwić w jakimś nieudanym substytucie związku.

Historia bardzo dobrze się skończyła.
> Dziewczyna wyzdrowiała i zyje szczęśliwie z kimś, z kim warto żyć.
> Oraz z dwójką ich dzieci.

To prawda.

[malila]

I chyba si pospieszyłam z tym podobieństwem. Bo o ile uważam, że
mimo rozstania po ilus tam latach z powodu niepłodności, ludzi mogła
łączyć miłość, to uczucie, jakie kierowało tym konkretnym
(pierwszym) panem, kiedy wiązał sie z moją koleżanką, nie było
miłością do niej.

[sir.vimes]

No też wątpię czy to była miłość. Może tak mu się wydawało.

Znam ludzi, którzy przechodzili koszmar związany z bezpłodnością, nieudanym
leczeniem itp itd - żadna z tych par (kilku, więc oczywiście to żadna
statystycznie istotna grupa) się nie rozstała. Chyba nikomu nawet coś takiego
nie przyszło do głowy. Jedno z tych małżeństw pozostała bezdzietne - reszta ma
dzieci. Z adopcji.

[annamariamuff]

Znam ludzi, którzy przechodzili koszmar związany z bezpłodnością,
nieudanym
> leczeniem itp itd - żadna z tych par (kilku, więc oczywiście to
żadna
> statystycznie istotna grupa) się nie rozstała

Ja tez mam wsrod znajomych kilka par , ktore maja ( mialy ) problemy
z nieplodnoscia.Jedna para zaadoptowala , drudzy sie leczyli maja 2
dzieci z in vitro , trzecia para juz 40 dziestce nie ma dzieci.
Nie rozstali sie ale czy sa szczesliwi chyba nie wszyscy.
Kobieta z trzeciego zwiazku jest w permanentnej depresji i przy
kazdej mozliwej okazji wyzywa sie na mezu, emocjonalnie rozbita ( on
mial nowotwor , on nie moze miec dzieci).
Adopcja pierwszej pary jest za to kompletnym niewypalem dziecko ,
ktore adoptowali zyje w cieniu ich zmarlego synka ( problemy
genetyczne dlatego nie zdecydowali sie na kolejne dziecko) .
Wiec czasami to rozstanie, nie jest tym najgorszym co moze kogos
spotkac.

[elza78]

ja jako meska feministka napisze tak, czmeu kobiecie przyznaje sie prawo do
checi posiadania potomstwa wbrew wszystkiemu - patrz dyspyty o invitro, a
facetowi sie tego odmawia?
mezczyzni tez ludzie, chcial chlop miec dziecko, nie potrafili tego przeskoczyc
rozstali sie, nieszczescie jest, ale z drugiej strony czy lepiej byloby trwac w
tym zwiazku gdzie jedna ze stron czulaby niedosyt z powodu problemow drugiej?
trudne pytania, trudne odpowiedzi, mysle ze nie ma dobrej

ale bylyby jaja

[kicia031]

gdyby sie okazalo, ze to pan, czy tez rowniez pan ma problemy z
plodnoscia. U moich znajomych byla podobna sytuacja, leczyli sie,
oczywiscie to jej wina, rozstali sie, ona ma dziecko z nowym mezem,
a on nie moze miec dzieci z nowa zona...

[na_pustyni]

a może nowa żona ma problem z płodnością?
a była żona się odblokowała psychicznie?
a w ogóle - czy to nasza sprawa?

[jowita771]

> gdyby sie okazalo, ze to pan, czy tez rowniez pan ma problemy z
> plodnoscia.

Ja tez znam taka parę. Najlepsze było to, że przez 10 lat małżeństwa ona przy
każdej imprezie rodzinnej (typu wigilia) musiała wysłuchiwać, że jest bezpłodna
i w związku z tym niewarta takiego cudownego faceta, jakim jest jej syn.
Rozstali się kilka lat temu, ona ma dziecko z nowym mężem, on się jeszcze stara
i nadal nic. Mam nadzieję, że jego matce trochę utarło to nosa, bo to wyjątkowa
suka.

[aandzia43]

> Rozstali się kilka lat temu, ona ma dziecko z nowym mężem, on się
jeszcze stara
> i nadal nic. Mam nadzieję, że jego matce trochę utarło to nosa, bo
to wyjątkowa
> suka.

Eee tam utarlo. Jezdzi po nowej synowej

[jowita771]

Ale nowej synowej nie wmówi bezpłodności, bo ma ona dziecko z poprzedniego
małżeństwa. Starej tez już się nie wmówi, więc pozostaje otworzyć oczy.

[anmoko]

Kurcze, dziewczyny szkoda. Po ciosie spowodowanym niemoznoscia
zajscia w ciaze najblizsza osoba jeszcze jej dolozyla! Pewnie maz
mial przez dlugi czas parcie na dziecko, napiecie w domu, in
vitro...wspolczuje! Wiadomo, ze stres moze utrudniac zajscie w
ciaze. Niewykluczone, ze z kims bardziej przyjaznym urodzi zdrowe
dziecko! Bardzo jej tego zycze! A maz zachowal sie nieladnie:
odrzucil zone i jako matke(bo nie mogla nia zostac) i jako kobiete.
Cholera, jak jakis krol, ktorego dynastia jest zagrozona! Nastepnej
kobicie bedzie pewnie wmawial, ze ma mu urodzic syna!

[na_pustyni]

Niewykluczone, ze z kims bardziej przyjaznym urodzi zdrowe
> dziecko!

sorry, ale nie jarzę
a co do tego ma bycie przyjaznym?
niepłodność się leczy, facetowi się już leczyć nie chciało
jestem w bardzo podobnej sytuacji do tej kobiety, ale nie wyciągnęłabym takich
wniosków jak Ty

[hrabina_murzyna]

Wy się tak nie ustawiajcie po dwóch stronach barykady, bo problem
niepłodności to nie konstrukcja cepa. Kobieta zawsze przeżywa to
bardziej. Mam w rodzinie adoptusia, bo jego mama nie mogła mieć
dzieci. Mąż jej nie zostawił, pomimo, iż 15 lat walczyli o dziecko,
leczenie, badania, kasa przez palce uciekała, ona miała ciężką
depresję, dosłownie ryczała na niego od rana do nocy, wiecznie
niezadowolona, niezadbana. Facet został, ale wcale bym się nie
dziwiła gdyby odszedł. Ciężko żyć tyle lat z żoną, która z dnia na
dzień staje się jędzą obrzydłą. Ich przypadek uświadomił mi tylko,
że jeżeli odpukać miałabym ten sam problem to adopcja byłaby moją
pierwszą myślą. Odkąd jest dziecko zmieniło się wszystko i kochają
je bardzo, a mąż świata poza adoptusiem nie widzi.
Sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana jak problem leży po
stronie faceta, bo w koncu kobieta może urodzić i dlaczego nie
wybrać tej opcji.
Wszystko zależy od ludzi i relacji jaka ich łączy. Niepłodność to
poważny problem, ale jak się ludzie kochają to i ten problem
rozwiążą bez głupiego nie bo nie dla adopcji czy też in vitro, bo ja
tylko swoje. Nie zapominajmy, że w większości przypadków najpierw
kochamy swoich partnerów a potem dzieci.

[emigrantka34]

dobrze napisane hrabina!

[insomnia0]

leczenie niepłodności to wielki stres..
niestety bywa- bo znam takie pary, że ich małzenstwa- związki nie przetrwały
tego.. i szczerze mowiac przyczyną nie musiała byc niepłodnosc jednego z
małzonków..a raczej stan psychiczny w którym para sie znalazła.
To prawda wiele par nie potrafi przetrwac tego okresu.
Oczywiscie są i takie pary, których wspolna walka o dziecko zbliża..

Moja kuzynka

[gacusia1]

Wiele lat temu rozwiodla sie bo maz byl nieplodny.Wtedy jeszcze
rozwod byl ogromna sensacja.

[mamabasia]

Znam sytuacje odwrotną- facet bezpłodny. Żona zostawiła go dla
faceta który jej dziecko zrobił. Sa razem juz kilkanascie lat.
Ten bezpłodny z druga zona adoptował dwoje dzieci.

[myelegans]

Ludzie bardzo czesto rowniez rozstaja sie z powodu urodzenia niesprawnego, lub
ulomnego dziecka wymagajacego duzych zabiegow pielegnacyjnych, lub smierci
dziecka i to faceci najczesciej odchodza.

Fajnie sie zyje, jak wszystko idzie jak po sznurku, jak zaczynaja sie problemy,
choroby, tragedie, czesto ktores nie wytrzymuje.

[koteczka12]

No, ale tym się chyba różni życie na kocią łapę od małżeństwa? Małżeństwo jest
"w zdrowiu i chorobie" a kocia łapa "póki wygodnie", czyż nie? Wydaje mi się, że
jak już się wzięło ślub i drugiemu obiecało stałość - trzeba wytrzymać, pomyśleć
o adopcji itp (i tak zrobiły dwie znajome mi pary małżeńskie z tym problemem). A
dopóki to wolny związek - cóż, przetestowali się... To chyba jednak wielka
miłość nie była, w końcu nie każda jest.

[lola211]

No, ale tym się chyba różni życie na kocią łapę od małżeństwa?
Małżeństwo jest
> "w zdrowiu i chorobie" a kocia łapa "póki wygodnie", czyż nie?

No jakby nie.Mylisz sie zakladajac, ze ludzie nie biora slubu tylko
dlatego, by w razie czego szybko sie zwinac.To bzdura jakas.Wcale
nie trzeba uroczyscie slubowac, by czuc sie zobowiazanym do bycia z
drugim czlowiekiem.A z drugiej strony rosnaca liczba rozwodow
pokazuje, ze formulka " nie opuszcze cie az do smierci" mozna sie
podetrzec.Tyle jest warta.

[18_lipcowa1]

Ja nie jestem oburzona. Mial prawo.
Ale wbrew pozorom jest i w tym szansa dla niej. Znam tez pare ktora
latami nie mogla miec dzieci. Kiedy sie rozstali, zaczeli byc z kim
innym oboje wkrotce zostali rodzicami. Bardzo szybko.

[burza4]

uważam, że bezproduktywna walka o dziecko jest tak kryzysogenna czy
destrukcyjna dla związku, że podsumowanie "zostawił bo mu nie
urodziła" jest mocnym uproszczeniem.

Nie my bylismy z nimi przez parę lat walki o dziecko, to już nie
jest jedynie kwestia depresji, pretensji, wspierania się itd. To są
również dramatyczne wybory (kasa na czynsz, czy leczenie), to
niesamowita presja zachowań (nie tylko seksu) pod dyktando
możliwości poczęcia. Nie każda osoba czuje się na siłach żeby
adoptować, i nie można tematu tak upraszczać "że może sobie wziąć
dziecko". To nie zabawka, i nie jest to pole do eksperymentów.

słowem - nie nam to oceniać. Posiadanie własnego dziecka jest jednym
z najsilniejszych instynktów. Podziwiam ludzi którzy adoptują, ale
sama wiem że nie ma na świecie takiej miłości, która by mi
zrekompensowała brak biologicznego dziecka.

[kra123snal]

Dokładnie tak.