Poradniki

[lizzy-bennet]

Tak mnie naszło z wiosną
Czytacie, lubicie czy uważacie za bezsensowne?
Ja wiecznie poszukuję dobrych poradników o ulepszeniu swojego życia – bom grzeszna i słaba, więc liczę, że jak poczytam jak żyć pozytywnie i doskonalić siebie to będą jakoś….. mniej grzeszna i mniej słaba???
Nie to, żebym sama nie znała tych złotych zasad (zwłaszcza po przeczytaniu tylu poradników ), ale pozytywnie nakręcają mnie – dobre – książki na temat możliwości kształtowania i ulepszania swojego życia. Jakoś tak mnie mobilizują do zwiększonego wysiłku w wielu dziedzinach.
Nie wiem czemu szczególnie podobają mi się te, które potwierdzają moje obserwacje
Zaczęło się do tego, że wiele lat temu jako młode dziewczę przeczytałam Tadeusza Niwińskiego i od tego czasu co jakiś czas próbuję znaleźć coś sensownego – bo większość niestety jest mocno średnia.
A jak jest z Wami? Czytacie czy gardzicie? A może polecicie jakiś sprawdzony?

A tak w ogóle to witam, bo ja z tych co czytają, a zanim skończą to nie ma już czasu na pisanie. Ale czytam namiętnie i niniejszym ogólnie i serdecznie pozdrawiam

[mathiola]

bezsensowne i odmóżdżające wszystkie jak leci.

[mama-maxa]

nie czytam, nawet nie mam ochoty, wydają mi sie głupie, ale jeżeli
komus maja pomóc, to je toleruję. Wolę dobra literaturę, żeby
odpocząć.

[babcia47]

z poradników to toleruję tylko te, które odnosza się do konkretnych
dziedzin życia i sa z gatunku "praktycznych": kuchnia,
ogródek,pranie, odplamianie,majsterkowanie, konserwacja autka itp.
bo z tych można się czegoś nauczyć..a i te nalezy brać pod uwage
czasem po przeczytaniu kilku różnych "porad"..życia nie da się
nauczyc z książek..a po przeczytaniu kilku tego typu i stwierdzeniu,
ze "porady" przystają do rzeczywistosci jak pięść do nosa
podarowałam sobie raz na zawsze..szkoda czasu i ewentualnie pieniędzy

[babcia47]

..a wogóle to witaj ..i zamiast czytac poradniki..żyj, obserwuj,
słuchaj, rozmawiaj, baw sie życiem i ciesz nim..to są
najlepsze "poradniki"

[lizzy-bennet]

Większość - zgoda. Ale czasem wyłapuję coś, co wdrażam.
Na przykład gdzieś wyczytałam, że przy sortowaniu rzeczy należy podzielić je na
trzy części - do schowania, do oddania i do zastanowienia (i sprawdzenia) po
kilku minutach. Do pierwszej grupy wracać pod żadnym pozorem nie można, do tej
trzeciej tylko raz. Ta zasada zmieniła moje życie (a przynajmniej szafę) -
wcześniej notorycznie wykładałam rzeczy do wyrzucenia, a potem sprawdzałam tylko
szybko czy na pewno podjęłam dobrą decyzję i -większość lądowała z powrotem w
szafie. A teraz trzymam się twardo tej zasady i szafa ma się lepiej.
Pewnie można było to wymyślić, ale jakoś nie wpadłam

[mathiola]

Jeśli chodzi o kondycję szafy mam lepszą zasadę: oddaję dla biednych wszystko,
czego nie miałam na sobie przez rok.

Ostatnio tylko był problem, bo sporo schudłam, a w okresie pulchności oddałam
wszystkie za małe dżinsy... i teraz płaczę

[babcia47]

ja naiwana zyjłam czas jakiś nadzieją..ale chyba w okresie
wiosennym, gdy wystarczy jedynie przepalić od czasu do czasu w piecu
urządzę "całopalenie", bo niestety juz niemodne i chyba nikogo nimi
nie ucieszę..a nadzieje straciłam wszelaką..buuu

[angazetka]

Poradników nie czytam, nudzą mnie. Na chęć ulepszania życia działa
mi dobrze... "Twój Styl". Kupuję to pismo tylko przy dołku
psychicznym, czytam jak leci i potem się czuję szalenie światowa i
zainspirowana do życia

[lizzy-bennet]

O to, to - właśnie o taką inspirację do życia mi chodzi - jak człowiek ma doła,
lenia i poczyta coś o go pozytywnie zakręci.

[krzysztof-lis]

> jak człowiek ma doła, lenia i poczyta coś o go pozytywnie zakręci.

Ważne też, żeby to zakręcenie nie minęło po tygodniu. ;p

[lizzy-bennet]

Czekajcie, bo nie nadążam i piszę trochę bez związku.
Dzięki Babciu za powitanie
Tak trochę się bałam, że wyjdę na Bridget Jones, ale nie chciałam już przynudzać
długim postem i to o poradnikach.
Nie chodzi o to, że tak bez przerwy je czytam - bo właśnie raczej ciągle
poszukuję jakiś dobrych, a większość przeczytanych fragmentów mnie zniechęca. I
wiem ,że one nikomu nie pomogą rozwiązać prawdziwych problemów.
Chodziło mi bardziej o to, że nadchodzi wiosna, człowiek jeszcze z lekka zimowo
ociężały i czyta sobie jak tekst w stylu - im mniej masz rzeczy tym lepiej. I
ten człowiek (czyli ja) pozytywnie zmobilizowany leci robić wielkie wiosenne
porządki. Albo czytam o wschodnich zasadach dbałości o ciało i ruszam do ćwiczeń.
Jak biorę jakąkolwiek inna lekturę znikam dla świata i nici z porządków i
gimnastyki

[mathiola]

znaczy się działają u ciebie. I niech tak zostanie
Ale gdybyś ich nie czytała, miałabyś więcej czasu na emamę. Więc jednak głupie i
odmóżdżające

[lizzy-bennet]

Mathiola - zostałam pokonana

[aska90]

Uwielbiam czytać poradniki, ale te dotyczące prowadzenia domu. Pani domu,
supergospodyni i tym podobne klimaty. Od Lucyny Ćwierczakiewicz poczynając.
Czytam, ponieważ szalenie poprawiają mi samopoczucie. Dzięki nim wiem, czego NIE
muszę (już) robić i jakie "przyjemności" mnie ominęły.

Panią domu jestem fatalną. Z lenistwa, nie dlatego że poradniki kiepskie.

[lizzy-bennet]

No właśnie mnóstwo jest takich bezsensownych.
Miałam nadzieję, że znajdą się wśród Was tacy, którzy trafili na jakąś ciekawą
pozycję.. dla dorosłych. Bo Niwiński był jednak napisany dla bardzo młodych ludzi.
Wracam więc do czytania emamy

[babcia47]

no..na Niwińskiego się nie nadziałam, może dlatego, ze choc duchem
młoda to tak nie moge siebie opisać mimo najszczerszych chęci ..a
o czym pisze? co doradza i w jakiej dziedzinie? tytuł?

[krzysztof-lis]

> Uwielbiam czytać poradniki, ale te dotyczące prowadzenia domu.

Mnie strasznie zafascynowała "Kuchnia na trudne czasy". Przyda się zwłaszcza w
czasie kryzysu.

[lizzy-bennet]

Aska - ja w dzieciństwie miałam taką książkę "trzeba umieć sobie radzić" - w
uproszczeniu - o porządkach dla nastolatek. Uwielbiałam ją - mając wieczny
problem z nieporządkiem w swoim pokoju

[mathiola]

no jeśli o takie poradniki chodzi, to i owszem - czytywałam... czytuję....
Nastolatki hodują rośliny i zwierzęta, nastolatki urządzają swój pokój.... do
dzisiaj mam

[joanna35]

Lizzy szybko się poddajesz ja się wyłamię i polecę Ci poradniki
dotyczące samorozwoju, z których sama korzystałam i do których
ciągle wracam, a mianowicie "Najpierw rzeczy najważniejsze" Covey'a
(tudzież inne tego autora), "Droga do siebie" i "Ku doskonałości" I.
Majewskiej - Opiełki.

[panna.w.paski]

A ja mogę polecić serię "Balsam dla duszy" (w oryginale: Chicken soup for the
soul) - kobiety, nastolatka, zakochanej etc. Czytałam je będąc nastolatką i
możliwe, że wtedy reprezentowałam wyższy poziom egzaltacji książkami To
zbiory krótkich historyjek z życia wziętych - trochę do wzruszenia, trochę do
refleksji i trochę do śmiechu. Miejscami bywały trochę zbyt
sentymentalno-cukierkowate, ale pamiętam, że dawały mi b.dużo pozytywnej energii
i wiary w ludzi.
Pozdrawiam
--
Oto mój podpis dodawany automatycznie do postów, które napiszę.

[lizzy-bennet]

Dzięki dziewczyny - nad Covey'em myślałam już kilka razy, to może wreszcie
sięgnę. A Balsam czytałam jeden - po urodzeniu pierwszego syna kupiłam balsam
dla duszy matki - i wzruszyłam się strasznie, choć zapewne poziom
sentymentalizmu miałam wtedy u krańca skali - łzy kręciły mi się w oczach nawet
na reklamach z bobasami
A z książek Niwińskiego bardzo lubię "Ja". To była pierwsza pozycja - w
uproszczeniu - o myśleniu pozytywnym, jaką przeczytałam na początku lat 90-tych.
Pominąwszy fakt, że był to pierwszy raz kiedy dowiedziałam się o nadświadomości,
fajne w tej książce jest to, że autor nie daje recept typu - usiądź i pomyśl
marzenie a na pewno się spełni, tylko wyraźnie pisze o tym, że nad marzeniami
trzeba pracować i sama pod - i nadświadomość niczego nie załatwi. Pisze jednak
też o tym, że podlegamy samoograniczeniom - uważając np. po jakimś doświadczeniu
z dzieciństwa, że czegoś na pewno nie umiemy i nie podejmujemy nawet prób
wykonania tego, choć w rzeczywistości w tymi umiejętnościami bywa zupełnie
inaczej. Ostatnio jednak wzięłam do ręki elementarz życia tego autora i
stwierdziłam, że wyrosłam zdecydowanie - choć dla nastolatek jako wskazanie, że
życie zależy od nich - polecałabym.
A z moich zdecydowanych hitów poleciłabym Cialdiniego - wywieranie wpływu na
ludzi. Pamiętam, że początkowo tytuł mnie zniechęcił, ale książka jest świetna,
bo na podstawie badań socjologicznych wskazuje jakim regułom chcąc nie chcąc
podlegamy i dlaczego na przykład ktoś może zostać zamordowany w tłumie ludzi, z
których żaden nie zareaguje i mu nie pomoże. Przy tym napisana z nerwem - czyta
się z zapartym tchem. Oczywiście dla kogoś lubiącego takie temat z pogranicza
socjologii i psychologii - bo mnie to akurat fascynuje.
Uff - to się napisałam.

[bri]

Ja lubię poradniki czy może szerzej książki, które mają wspomagać
rozwój osobisty. Oczywiście trzeba selekcjonować, ale bywa, że te
mało poważne bywają bardzo śmieszne. Np. do tej pory chce mi się
śmiać jak przypomnę sobie poradę z "Dlaczego mężczyźni kochają
zołzy", jak ugościć odwiedzającego Cię po raz pierwszy mężczyznę.
Zresztą myślę, że wielu kobietom zastosowanie rad nawet z tej
książki w praktyce naprawdę bardzo by pomogło. Problem polega na
tym, że ludzie najczęściej czytają poradniki, ale nie traktują ich
poważnie i robią to, co robili przedtem i jak się należy spodziewać
uzyskują te same rezultaty. Mogą doskonale wiedzieć, co trzeba
zrobić, żeby polepszyć swoją życiową sytuację, ale tego po prostu
nie robią.

[lizzy-bennet]

Zołz" akurat nie czytałam, ale pamiętam z czasów kiedy ukazały się pierwsze
wenusjanki i marsjanie historie o tym jak to oni w przypadku, gdy mają problem
udają się do jaskini, żeby go przemyśleć, a kobiety przyzwyczajone do
roztrząsania kłopotów w grupie (w domyśle dawniej haftującej, gotującej etc)
chcą zagadnienie omówić, co powoduje wieczne utarczki.
Co ciekawsze fragmenty tej książki czytałam wtedy na głos mojemu świeżo
poślubionemu i ten nas rozbawił, bo u nas dokładnie tak to wyglądało - ja - jak
małż wracał nie w humorze pytałam dziesięć razy co się dzieje kochanie, a on
odpowiadał coraz bardziej nerwowym tonem "nic się nie dzieje, kochanie" - a
dalej było jak zwykle w tych sytuacjach.
Po przeczytaniu tego poradnika widząc minę nietęgą pytałam tylko "jaskinia?", a
mój zaczynał się śmiać, a następnie bez przeszkód udawał się na te swoje
przemyślenia, a kąt pokoju(bo mieliśmy tylko jeden)
I to jest przykład pozytywnego działania poradników na pożycie małżeńskie

a ja sie szykuje właśnie do książki

[cudko1]

jak być leniwym a tak w ogóle to żadnych poradników ani takich
tam kształcących pseudo psychologicznych ksiązek nie czytam, wole
dobrą powieść czy cośw ten deseń